نویسنده: Raha News Agency

کاخ سفید امروز شنبه(۲ اسد) در اعلامیه‌ای گفت جو بایدن رییس جمهور امریکا در تماس تلفنی با رییس جمهور اشرف غنی در باره اوضاع افغانستان صحبت کرده و بر تعهد خود برای مشارکت پایدار دوجانبه تأکید کرده است.
رییس جمهور بایدن بر تداوم حمایت امریکا از توسعه و کمک‌های بشردوستانه برای مردم افغانستان، از جمله زنان، دختران و اقلیت‌ها تأکید کرده است.
روسای جمهور دو کشور توافق کردند حملات تهاجمی فعلی طالبان با ادعای این گروه برای حمایت از حل و فصل درگیری از طریق مذاکرات در تناقض مستقیم قرار دارد.
بایدن همچنین بر ادامه تعهد امریکا در حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان پافشاری کرد.
کاخ سفید در این اعلامیه به کمک‌ ۳.۳ میلیارد دالری این کشور از بودجه سال مالی ۲۰۲۲ به نیروهای امنیتی افغانستان اشاره کرده است. ۱ میلیارد دالر برای اطمینان از این‌که قوای هوایی افغانستان و ماموریت ویژه قابلیت و توانایی حمایت از عملیات‌های جنگی را داشته باشد؛ ۱ میلیارد دالر برای خرید تجهیزات کلیدی قوای مسلح افغانستان مانند سوخت، مهمات و قطعات ضروری و ۷۰۰ میلیون دالر برای پرداخت معاش سربازان افغانستان.
بایدن در این مکالمه تیلفونی خواستار ادامه تلاش‌ها برای وحدت میان رهبران افغانستان به نمایندگی از جمهوری اسلامی افغانستان و ارزش‌های آن شده است.
دو طرف در مورد اهمیت اتحاد افغان‌ها در حمایت از منافع مشترک در زمینه امنیت و صلح گفت‌وگو کرده و رییس جمهور بایدن بر ادامه تعامل دیپلماتیک ایالات متحده در حمایت از توافق سیاسی پایدار و عادلانه تأکید کرده است.

روزنامه «دان» چاپ اسلام آباد، روز شنبه، دوم اسد با نشر گزارشی گفته است وزیر امور داخله این کشور از جابه‌جای نیروهای منظم ارتش در نوار مرزی با افغانستان خبر داده است. این روزنامه به نقل از رشید احمد نوشته است که این تصمیم در پی افزایش حملات طالبان بر شماری از گذرگاه‌های تجاری روی دست گرفته شده است.

وزیر امور داخله پاکستان هم‌چنان تصریح کرده است این تصمیمش نه تنها از ورود مهاجران افغان به پاکستان جلوگیری می‌کند، بلکه مانع ورود شبه نظامیان مسلح به خاک این کشور می‌شود.

شیخ رشید احمد گفته است نیروهای نظامی از جمله نیروهای پاسبانان مرز، «نیروهای لویز و رنجر» در مرزهای مشترک با افغانستان مستقر می‌شوند تا از عبور غیرقانونی و قاچاق جلوگیری کنند.

او افزود اوضاع نابسامان فعلی افغانستان ایجاب می‌کند که نیروهای منظم نظامی در امتداد مرزی مستقر شوند.

این تصمیم پس از آن گرفته شده است که طالبان برگذرگاه اسپین بولدک حمله کردند و این گذرگاه تجارتی را تصرف کردند.

پیش از پاکستان، تاجیکستان نیز از جابه‌جایی نیروهایش در امتداد مرزش با افغانستان خبر داده بود. این کشور  گفته بود بیش از ۲۰ هزار نیرو را در مرزهایش با افغانستان مستقر کرده است.

با افزایش جنگ در افغانستان موجی از فرار شهروندان افغانستان به کشورهای همسایه از جمله ایران و پاکستان و دیگر مقاصد نامعلوم شدت گرفته است.

در این بحبوحه شنیده می شود  حاج محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان از نزدیکان خود خواسته است افغانستان را ترک کنند.

فرهاد موسوی یکی از کاربران فیس بوک با نشر این خبر نوشته است حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان و از مشاورین ریاست جمهوری از نزدیکان خود خواسته است هرچه زودتر افغانستان را ترک کنند زیرا افغانستان دیگر به هیچ عنوان برای آنان امن نیست.

به گفته یکی از نزدیکان آقای محقق، او در یک جلسه خودمانی خطاب به دیگران گفته در صورت گرفتاری از وی کاری ساخته نیست.

او گفته :«فقط برای تان خبر دادم که وضعیت خراب است و هرکدام مسئولیت خود را دارید و من فقط میتوانم شما را کمک مالی کنم تا از کشور خارج شوید زیرا دیگر افغانستان برای هیچ کدام مان امن نیست.»

این در حالیست که با گسترش حملات تهاجمی طالبان و سقوط ولسوالی ها و روستا در مناطق مختلف کشور به دست این گروه، بیشتر مامورین حکومتی به شمول وزرا، روسا، وکلای پارلمان و سایر نهاد های دولتی اعضای فامیل شان را از کشور خارج و به یکی از کشورهای خارجی منتقل کرده و خودشان منتظر پروازهای بعدی اند!

در این روزها با در نظر داشت صف طویل هزاران شهروند کشور برای اخذ پاسپورت در کابل دیده می شود که همه قصد ترک وطن را دارند.

با این حال مردم غریب و بیچاره که طی سال های متعددی چوب سوخت مسئولین بودند همچنان در آتش جنگ خواهد سوخت.

کاروان افغانستان به عنوان ششمین تیم در مراسم افتتاحیه المپیک رژه رفتند.

مراسم افتتاحیه المچیک لحظاتی قبل آغاز شد و نمایندگان افغانستان به عنوان ششمین کاروان از مقابل هوادران رژه رفتند.

ابتدا یونان به عنوان کشور باستان و اولین کشوری که میزبانی اولین المپیک را برعهده داشت رژه رفت.

سپس ورزشکارانی که تحت چتر بیرق المپیک رقابت خواهند کرد عبور کردند.

پس از ایسلند، ایرلند و آذربایجان، کاروان افغانستان وارد صحنه شد و پرچم سه رنگ کشور در دستان فرزاد منصوری ملی پوش تکواندو و کیمیا یوسفی اتلتیک کار کشور از صحنه عبور داده شد.

مقام‌ها در ولسوالی کلکان کابل می‌گویند طالبان دو بریدمل ارتش را تیرباران کرده‌اند.

به گفته منابع، این دو منسوب ارتش در حالی که جمعی از دوستان خود را در منطقه مغل‌بیک مهمان کرده بودند از سوی طالبان ربوده شدند. افراد وابسته به گروه طالبان به این مهمانی حمله کردند.

این رویداد پیش از چاشت روز پنج‌شنبه، سوم عید (۳۱ سرطان) رخ داد.

احمدجابر چکری، فرمانده پولیس ولسوالی کلکان، می‌گوید مهمانان این دو منسوب ارتش موفق به فرار می‌شوند، اما طالبان این بریدملان را با وجود «ناله و زاری مادرشان» به جای نامعلومی انتقال داده و آن‌جا تیر باران می‌کنند.

شماری از منابع گزارش داده‌اند طالبان این دو بریدمل را در روستای سیدآباد تیر باران کرده‌اند.

گروه طالبان تا هنوز در این مورد چیزی نگفته‌اند.

شورا امنیت ملی اعلام کرد مشاور امنیت ملی کشور با همتای بریتانیایی‌اش دیدار کرده است.
آقایان محب و لاوگرو در دیدار روز گذشته خود، درباره ادامه‌ همکاری‌ها میان دو دولت در زمینه‌های صلح، امنیت و مبارزه با تروریزم گفت‌وگو کردند.
مشاور امنیت ملی بریتانیا گفت کشورش مشتاق دوام حمایت از افغانستان است و برای شکل‌دهی حمایت‌ها به افغانستان همکاری خواهد کرد.
مشاوران امنیت ملی دو کشور در این ملاقات تمایل بیش‌تر نشان دادند با کار مشترک با همتایان منطقه‌ای، اهداف امنیتی مشترک را تقویت و دست‌آوردهای مشترک را حفظ کنند.

شاهین این اظهارات را در مصاحبه با خبرگزاری اسوشیتدپرس مطرح کرده است. شاهین در این مصاحبه که امروز (جمعه، ۱ اسد) منتشر شده، گفته است طالبان سلاح‌های خود را زمانی به زمین خواهند گذاشت که یک دولت جدید قابل قبول برای همه از راه مذاکره به میان آید.

او گفته است: «من می‌خواهم روشن کنم که ما به انحصار قدرت باور نداریم؛ زیرا هر دولتی که در گذشته در صدد انحصار قدرت در افغانستان بوده، دولتی موفق نبوده است. ما نمی‌خواهیم آن فرمول را تکرار کنیم.»

سخن‌گوی طالبان با اشاره به مذاکرات سطح بلند چند روز پیش میان این گروه و نمایندگان جمهوری اسلامی افغانستان در دوحه، گفته است خواسته‌های مکرر دولت برای آتش‌بس درحالی که غنی در قدرت باقی است، برابر با تسلیمی طالبان است: «آنان سازش نمی‌خواهند، اما می‌خواهند تسلیم شویم.»

سهیل شاهین تأکید کرده است قبل از هر گونه آتش‌بس، باید توافق نامه‌ای در مورد دولت جدید مورد قبول طالبان و سایر افغان‌ها وجود داشته باشد.

شاهین افزوده است که در دولت جدید زنان اجازه‌ی کار، مکتب رفتن و مشارکت در سیاست را دارند، اما مجبورند حجاب یا روسری بپوشند.

به‌گفته‌ی او، زنان برای ترک خانه ملزم به داشتن یک مرد محرم نخواهند بود و فرماندهان طالبان در مناطق تازه تصرف شده اجازه داده‌اند که دانشگاه‌ها، مکاتب و بازارها مانند گذشته با حضور زنان و دختران فعالیت کنند.

این عضو هیأت مذاکره‌کننده‌ی گروه طالبان به اسوشیتدپرس گفته است هیچ برنامه‌ای برای اعمال فشار نظامی بر کابل ندارند و برای تصرف مراکز ولایات نیز تا کنون اقدام نکرده‌اند.

با این حال، سهیل شاهین گفته است بیشتر ولسوالی‌ها در نتیجه‌ی جنگ نه، بلکه از راه مذاکره به تصرف طالبان درآمده است. او تأکید کرده است تصرف ۱۹۴ ولسوالی در مدت هشت هفته از راهی غیر از مذاکره برای‌شان بسیار سخت بود.

در همین حال، وحید عمر، مشاور رییس‌جمهور و رییس اداره ارتباطات عامه و استراتژیک ریاست‌جمهوری به اظهارات سهیل شاهین پاسخ داده است.

آقای عمر در تویتی، گفته است تأکید دولت افغانستان بر قطع کشتار افغان‌ها پیش از هر نوع بحث جدی است. به‌گفته‌ی عمر، اولین چیزی که مردم افغانستان می‌خواهند قطع وحشت کنونی است.

او خطاب به گروه طالبان نوشته است: «شما جنگ را قطع کنید، به میز مذاکره برگردید تا تمام موارد را بحث کنیم. تغییر حکومت آسان‌ترین بخش کار است، مردم در یک روز رأی می‌دهند و حکومت نو را تعیین می‌کنند.»

طالبان پیش از این نیز خواستار کناره‌گیری اشرف غنی از قدرت شده بودند، اما در مقابل، رییس‌جمهور غنی بر انتقال قدرت از راه انتخابات تأکید کرده و حتا انتخابات زودهنگام را نیز پیشنهاد کرده است.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان نیز تأیید کرد مواضع این گروه در ولایت قندهار و شماری دیگر از مناطق از سوی نیروهای آمریکایی بمباران شده است. او گفت طالبان در برابر این حملات بی‌تفاوت نخواهند ماند.

جان اف کربی، سخنگوی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (پنتاگون) دیروز (پنجشنبه، ۳۱ سرطان) در یک نشست خبری تأیید کرده بود در روزهای گذشته نیروهای آمریکایی از طریق حملات هوایی به حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان اقدام کرده است، اما او از ارائه جزئیات بیشتر در مورد این حملات خودداری کرده است.

ذبیح‌الله مجاهد گفت در قندهار و شماری از مناطق دیگر بمباران صورت گرفته، اما به گفته او این بمباران تلفاتی در پی نداشته است.

آقای مجاهد گفت طالبان نیروهای آمریکایی را مسئول این بمباران می‌دانند و آنرا به شدت تقبیح می‌کنند. به گفته سخنگوی طالبان این حملات “سرپیچی آشکار” آمریکایی‌ها از مواد توافق‌نامه دوحه است و مسئولیت پیامدهای آن به دوش ایالات متحده خواهد بود. او تأکید کرد طالبان در برابر این حملات بی‌تفاوت نخواهند بود.

این نخستین حملات هوایی ایالات متحده بر مواضع طالبان در زمان مأموریت فرانک کنت‌ مک‌کنزی، فرمانده ستاد مرکزی نیروهای آمریکا است که مسئولیت ماموریت افغانستان نیز به عهده او است. آقای مک‌کنزی به تازگی مسئولیت امور نیروهای امریکایی در افغانستان را بر عهده گرفته است.

یکی از مفادهای توافقنامه دوحه کاهش خشونت در افغانستان بود. دولت افغانستان و متحدان بین‌المللی آن بارها طالبان را متهم کرده که خشونت‌ها را در یک سال گذشته افزایش داده است.

پیش از این نیز هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی مواضع طالبان در شمال افغانستان را هدف قرار داده بودند.

کمتر از یک ماه قبل (۲۴ سرطان) هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی دو حمله هوایی را علیه مواضع طالبان در شمال افغانستان انجام دادند.

این دو حمله در ولایت‌های بغلان و قندوز انجام شد و در آن شماری از جنگجویان طالبان کشته شدند.

گروه طالبان در آن زمان با انتشار خبرنامه‌ای این حملات را محکوم کرده بود.

وزارت معارف روز پنج‌شنبه، سی‌ویکم سرطان، با نشر اعلامیه‌ای گفت هم‌زمان با از سرگیری فعالیت مکاتب، روند اخذ امتحان نیز آغاز می‌شود.

طبق گفته‌های این وزارت، قرار است روند اخذ امتحان سالانه در مناطق گرم‌سیر و امتحان چهارنیم ماهه در مناطق سردسیر و نهایت سردسیر، به تاریخ ششم ماه اسد آغاز ‌شود.

وزارت معارف اما تاکید کرد این امتحان باید با در نظرداشت شرایط صحی و رعایت فاصله اجتماعی و در فضایی باز برگزار شود.

این وزارت در حالی تصمیم به بازگشایی مکاتب گرفته است که کرونا هم‌چنان سیر صعودی خود را می‌پیماید.

 براساس آمارهای وزارت صحت، روزانه‌ها ده‌ها تن به دلیل ابتلا به ویروس کرونا جان می‌بازند و صدها تن دیگر به این ویروس مبتلا می‌شوند.

 شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان در آخیرین صحبت‌هایش در مورد افغانستان گفته است اسلام آباد خواهان برقراری صلح و ثبات در افغانستان است و ونیز گفت: “تمام مقامات افغان باید برای برقراری صلح پایدار در این کشور تلاش کنند.

آقای قریشی گفت: روند صلح افغانستان وارد یک مرحله جدید شده است.

وزیر خارجه پاکستان درمورد ربوده شدن دختر سفیر افغانستان در کشورش نیز گفت: روند تحقیقات به زودی به پایان خواهد رسید و گزارش مربوطه نیز با دولت افغانستان به اشتراک گذاشته خواهد شد.

وی افزود: هند در این روند نقش مخرب را بازی می کند. دولت هند تمام مخالفان حتی وزرا را از طریق شبکه جاسوسی هدف قرار داده است.

 سلسله علی‌خیل جمعه گذشته در اسلام آباد ربوده شد و چندین ساعت در بند ربایندگان بود. از شکنجه کردن وی در جریان این رویداد هم خبر داده شده است.

حکومت افغانستان در واکنش به این رویداد، یکشنبه گذشته سفیر و دیپلمات هایش را از اسلام آباد به کابل فرا خواند.

خبرگزاری آناتولی با اعلام این خبر نوشته است ترکیه قصد دارد با نصب این دیوار بتنی در استان مرزی وان، سطح امنیت مرزی خود را بالا ببرد. تاکنون با نصب بلوک‌های بتنی، کار احداث ۳ کیلومتر از این دیوار بتنی مدولار و برج‌های هوشمند در مرز شهرستان چالدران استان وان به اتمام رسیده است.

مرز ترکیه با ایران یکی از راه‌های پرطرفدار قاچاق انسان به شمار می‌رود. افغان‌ها، ایرانی‌ها و پاکستانی‌ها پیش از ورود به شهرهایی مانند استانبول یا آنکارا برای عزیمت نهایی به اروپا از این طریق وارد خاک ترکیه می‌شوند.

یوسف دورانی دینچ، فرماندار شهرستان چالدران در گفتگو با آناتولی گفت عملیات نصب این دیوار بتنی در بخش ۶۳.۱ کیلومتری خط شمال شرقی مرز استان وان با ایران همچنان ادامه دارد.

قرار است نصب این دیوار بتنی تا شهرستان دوغوبایزید استان آغری و شهرستان یوکسک‌اوای استان حکاری امتداد یابد.

طول بلوک‌های بتنی که برای ساخت این دیوار استفاده شده‌اند ۲.۸۰ متر، ارتفاع ۳ متر و وزن آنها ۷ تن است.

فرماندار شهرستان چالدران با بیان اینکه عملیات نصب این دیوار بتنی از سال جاری شروع شده است، گفت کار نصب این دیوار در سه مرحله انجام می‌شود.

او همچنین از اصرار ترکیه برای احداث هم‌زمان یک جاده امنیتی و حفر خندق در کنار این دیوار بتنی برای جلوگیری از قاچاق، مبارزه با تروریسم و مهاجرت غیرقانونی خبر داد. تاکنون ۱۱۰ کیلومتر خندق در مرز ترکیه و ایران حفر شده است.

ترکیه دو روز پیش اعلام کرده بود که از روز ۱۰ ژوئیه بدین سو بیش از ۱۴۵۰ مهاجر را بازداشت کرده و ۱۱ محل اسکان موقت آنان را نیز برچیده است.

فرماندار چالدران در بخش دیگری از گفتگوی خود تأکید کرد که ترکیه به شهروندان کشورهای مختلف که به دلیل جنگ‌های داخلی و مشکلات اقتصادی تلاش می‌کنند تا از طریق ایران به این کشور وارد شوند، اجازه ورود نمی‌دهد.

او تصریح کرد: «مهاجرت غیرقانونی به دلیل آشفتگی داخلی در افغانستان و ناپایداری برخی کشورها در ترکیه بازتاب دارد.»

با عقب‌نشینی نیروهای نظامی آمریکا از افغانستان و شدت گرفتن درگیری‌های دولت این کشور و شبه نظامیان طالبان، احتمال می‌رود تعداد مهاجران افغان که در پی ورود به خاک ترکیه و سپس اروپا هستند، افزایش یابد.

آقای آستین روز چهارشنبه، سی‌ام سرطان، در یک نشست خبری در پنتاگون گفت روند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان ادامه دارد و قرارست که نیروهای باقی‌مانده تا اخیر ماه آگیست از افغانستان بیرون شوند.

وزیر دفاع امریکا تأکید کرد که ارتش این کشور باید از حضور دیپلماتیک امریکا در افغانستان حفاظت کند.

 هم‌چنان او افزود که امریکا به تأمین بودجه نیروهای امنیتی، مشاوره به وزارت‌خانه‌های امریکا و جلوگیری از ظهور مجدد گروه‌های تروریستی متعهد است.

گفتنی است که روند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، از اول ماه می آغاز شد.

مارک میلی، رییس ستاد مشترک ارتش امریکا، گفته است جنگ‌جویان طالب، بر نیمی از مراکز ولسوالی‌های افغانستان کنترل دارند.

آقای میلی، روز چهارشنبه -۳۰ سرطان در واشنگتن، به خبرنگاران گفت از میان ۴۱۹ مرکز ولسوالی در افغانستان، کنترل بیش از ۲۰۰ مرکز در دست طالبان است.

به گفته‌ی او، جنگ‌جویان طالب نتوانسته اند تا مراکز ولایت‌ها را تصرف کنند؛ اما حملات شان را در اطراف نیمی از مراکز ولایت‌ها افزایش داده اند.

این در حالی است که اخیرا، رییس‌جمهور غنی، از تدوین طرح شش ماهه‌ای برای بهبود وضعیت امنیتی در افغانستان، خبر داده است.

از سویی هم، اجمل عمر شینواری، سخن‌گوی مشترک نهادهای دفاعی و امنیتی، چند روز پیش در یک نشست خبری گفت که نیروهای دفاعی و امنیتی، در برخی از مناطق افغانستان از حالت دفاعی به حالت تهاجمی تغییر موضع داده اند.

به گفته‌ی آقای شینواری، نیروهای دفاعی و امنیتی توانسته اند تا بیش از ۲۵ ولسوالی را از کنترل جنگ‌جویان طالب آزاد کنند.

زلمی خلیلزاد نماینده ویژه ایالات متحده در امور افغانستان در چند رشته توییت گفت نشست رهبران ارشد افغانستان در تاریخ ١٧ و ١٨ جولای یک گام مثبت بود.
خلیلزاد گفت طرف‌ها توافق کردند تا مذاکرات را برای رسیدن به یک توافق سیاسی تسریع کنند تا جنگ را خاتمه دهند و به آرزوهای مردان و زنان افغانستان پاسخ.
وی با بیان این‌که ایالات متحده در کنار مردم افغانستان می‌ایستد، افزود: آرزوی آن‌ها یک چیز است؛ یک صلح عادلانه و پایدار.
سفیر خلیلزاد با اشاره به این‌که موارد زیادی وجود دارد که می‌تواند مردم افغانستان را متحد کند، بیان داشت: آن‌ها به افغانستان متحد و مستقل باور دارند، به تاریخ و سنت‌های خود افتخار می‌کنند، از نقش مرکزی اسلام در کشورشان حمایت می‌کنند، دشمن مشترکی مانند داعش دارند و خواهان روابط خوب با همسایگان و جامعه جهانی هستند.
با این حال، نماینده ویژه امریکا می‌گوید که مردم افغانستان به گونه وحشتناکی از جنگ رنج می‌برند.
وی خاطرنشان کرد: تعهد طرف‌ها به جلوگیری از تلفات افراد ملکی شروع آن است، اما تنها یک توافق سیاسی از طریق مذاکرات می‌تواند به این خشونت بی‌رحمانه نقطه پایان بگذارد.

سفارت امریکا در کابل، روز پنج‌شنبه -۳۱ سرطان- در تویتی گفت: «ما از طالبان و همه طرف‌ها، می‌خواهیم به گونه‌ی فوری به خشونت‌ها پایان دهند، با آتش‌بس دایمی و همه‌جانبه موافقت کنند و به طور کامل در گفت‌وگوهای صلح برای پایان دادن به رنج مردم افغانستان شرکت کنند.»

این سفارت افزود طالبان و طرف‌های درگیر، باید راه را برای توافق سیاسی‌ای هموار کنند که به نفع همه مردم افغانستان باشد و اطمینان حاصل شود که این کشور بار دیگر به پناه‌گاه امن برای تروریستان تبدیل نخواهد شد.

این در حالی است که اخیرا، هیئت بلندرتبه‌ای به ریاست عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، برای ازسرگیری گفت‌وگوهای صلح با طالبان، به قطر رفته بود. نشست دو روزه‌ای که میان دو طرف در قطر برگزار شد، بدون هیچ نتیجه‌ای پایان یافت.

پیش از این، محمد محقق، مشاور ارشد رییس‌جمهور غنی، گفته بود در سفر عبدالله عبدالله به قطر، با طالبان اتمام حجت خواهد شد و اگر این گروه با برقراری صلح موافقت کرد، صلح خواهد شد و در غیرآن، دامنه‌ی جنگ گسترش خواهد یافت.

حکومت رییس‌جمهور غنی، در محور نظام جمهوری به مردم خدمات ارائه‌ می‌کند. تمثیل اراده‌ی مردم و احترام به ارزش‌های ملی و شهروندان از مؤلفه‌های بنیادین این نظام است. کسی را نمی‌توان یافت تا نقدی بر نظام جمهوری وارد کند؛ چون، محور تصمیم‌گیری این نظام را رأی و انتخاب مردم شکل می‌دهد. این نظام، سراسر کوشیده است تا بنای قدرت‌های ارثی، سلطنتی و خودکامه‌ را از طریق گذار مسالمت‌آمیز و مراجعه به آرای مردم از طریق انتخابات سری، آزاد، شفاف و عادلانه فراهم سازد. جمهوری سعادت شهروندان را در گرو پاس‌داری از ارزش‌های دموکراتیک، حفظ آزادی بیان، برابری حقوق زن و مرد، حق آموزش‌وپرورش، دفاع از تمامیت ارضی کشور، استقلال، تأمین روابط دیپلماتیک و قدرت تصمیم‌گیری افراد برای گزینش زعیم شان می‌جوید. این‌که بیش‌تر مردم این کشور، جمهوری را به نقد می‌گیرند و با نظام‌های حکومت‌داری‌ای چون خلافت اسلامی، فدرالی، صدارتی، امارت اسلامی، نظام سلطنتی/پادشاهی و ملک‌الطوایفی مقایسه می‌کنند، از آن است که سران تصمیم‌گیرنده‌ی حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، توان تطبیق مزایا و اصول بنیادین جمهوری را نداشته و اغلب اصول تطبیق‌شده نیز به صورت نمادین و نمایشی به اشتراک گذاشته شده است. روی این ملحوظ، ده مورد را برگزیده ام که نمایان‌گر و بدنام‌کننده‌ی جمهوری است و خلاف اصول جمهوری در نظام حکومت‌داری افغانستان، به رهبری محمداشرف غنی بنا نهاده شده و ملت را از دولت دور کرده ست.

۱: بورد تصمیم‌گیری محدود و بی‌تجربه

حلقه‌ی تصمیم‌گیری ارگ در رابطه به موضوعات مهم و تحولات کشوری، بستگی به ابراز نظر و هدایت افراد معدود/محدود تکنوکرات، خارج‌نشین، خام و بدون‌ تجربه دارد که زند‌گی شان را در خارج سپری کرده و در امور حکومت‌داری، بافت‌های اجتماعی، جامعه‌شناسی افغانستان و تشخیص عامل‌ها و پایه‌های مؤثر دولت‌داری، مطالعه‌ی عمیق و کارا ندارند. سطح شناخت و نفوذ اجتماعی این افراد، متعلق به صلاحیت‌هایی است که از طرف دولت برای شان واگذار شده، نه درایت شخصیتی و اعتبار ملی‌اندیشی شان! این افراد در مثلث ارگ زندگی می‌کنند و کلیه امور حکومت‌داری را نظارت، کنترل و مدیریت می‌کنند. معیار‌هایی که آن‌ها برای روند حکومت‌داری در نظر می‌گیرند و برای رییس‌جمهور پیش‌کش می‌کنند، بیش‌تر توجیه درایت و شعار اصل شایسته‌سالاری را ندارد که انگار رییس‌جمهور به آن اتکا کند. پیوند‌های خویشاوندی، روابط خانوادگی، تبعیض قومی، در‌نظرداشت منافع شخصی منابع انتخاب‌کننده، از مواردی است که مشاوران نزدیک رییس‌جمهور بر اساس آن موقف‌گیری کرده و با اتکا بر بازوی فرعی کار، مسیر حاکمیت مطلقه و خودکامه را فراهم می‌سازند.

۲: سپرده‌نشدن کار به اهل کار

فاصله‌گرفتن ملت از دولت، ریشه بر نسپردن کار به اهل آن را دارد. تناقض و تضاد تصمیم‌گیری‌ها در اولویت‌بندی اجراآت، شناسایی افراد مسؤول در تعیینات، بازخوانی نقش کارمندان بلندپایه‌ی دولتی، نبود نظارت شفاف و دقیق از عمل‌کرد در قالب حکومت، تعیینات سلیقه‌ای، عدم ‌تفکیک افراد در گمارش مطابق به پس‌زمینه‌ی تحصیلی و تجربه‌های کاری، خلای دیگری‌ست که ضعف حکومت را در ارائه‌ی خدمات برای شهروندان برجسته می‌کند. به تکرار دیده ایم که انجنیر در فرماندهی وزارت دفاع، داکتر طب در رهبری وزارت ساخت‌وساز، مجاهد در مدیریت وزارت مالیه و حساب‌داری، خانم‌های بی‌تجربه در ارگان‌های معتبر امنیتی برای تمثیل رعایت مساوات جندر، کمپیوترکار در رأس امور امنیتی کشور و همان ‌طور خلاف رشته‌های دیگر، تقرر یافته اند. نسپردن کار به اهل آن هم ارائه‌ی خدمات ادارات دولتی برای مراجعان را با چالش روبه‌رو کرده، هم فرد تعین‌شده را دچار سردرگمی وظیفه‌ای کرده و یکی از شریان‌های حکومت‌داری را به بن‌بست می‌کشاند. معارف افغانستان و بانک مرکزی دو شریان حساس دولت است؛ افراد تعین‌شده در این دو نهاد، توانایی تفهیم زبان‌های ملی را با مردم این خاک ندارند. در امور نظامی نیز شاهد ترفیع‌های بی‌مورد نظامیان بدون کدام دست‌آورد و بر اساس واسطه بوده ‌ایم که انگیزه‌ی نیرو‌های مخلص به مسلک، خاک و وظیفه را از بین می‌برد. عزل، تنزیل و منفک آنی افراد باتجربه، باعث شده است تا امور کاری کارمندان زیردست در حالت ابهام و سردرگمی قرار بگیرد و هیچ‌ کس پلان‌ کاری ثابت و مشخصی، نداشته باشد.

۳: انحصار/تک‌گرایی

تک‌گرایی در تصمیم‌گیری و جهت‌گیری علیه جناح‌های مختلف توسط آقای رییس‌جمهور غنی بدون درنظرداشت منافع عمومی و رضایت بزرگان سیاسی، رهبران مردمی و آینده‌ی این کشور، میان دولت و ملت فاصله انداخته است. این درز‌ها با همه‌شمول‌بودن حکومت‌داری، سهم‌دهی در تصمیم‌گیری‌ها، تعیینات و مشورت‌ها، جبران‌پذیر است؛ ولی آقای غنی، هیچ‌ گاه مصلحت را چاره و درمان برای دوام حکومت‌ خویش ندانسته و همیشه در پی کسر، تضاد و تقابل روابط دولت با بزرگانی است که در چند دهه‌ی اخیر، نقش مردمی قابل ‌ملاحظه‌ای در تحولات پیش‌آمده‌ی کشوری داشته اند. صف‌گرفتن در مقابل طیف بزرگی از افراد، بازکردن دوسیه‌های جرمی، سبک‌دوشی‌ها از وظایف دولتی و در نهایت قبض و بسط روابط سیاسی و حکومت‌داری دولت با آن‌ها، باعث شده است تا در تزلزل و تحرک وفاداری تعهد حکومت و سران حکومت مطمئن شوند. در وزارت‌ها، بیش‌تر صلاحیت‌ها از وزیران گرفته شده و به دست‌رس رییس‌جمهور قرار دارد. انحصار صلاحیت اجرایی از کارمندان، میل اجرای مؤفقانه مأموریت را کاهش داده و فضای «کار در بدل امتیاز» را فراهم می‌سازد.

۴: عمل‌کرد آلوده و تمثیل شفافیت

شفافیت در ساحت جمهوری آقای غنی، در حد شعار محسوس است. اختلاس ۸میلیونی در گمرک‌ها، خرید ۱۸ نوع گوشت به دسترخوان ارگ، استفاده‌ی نامعلوم از کود ۹۱، حیف‌ومیل اداره‌ی تدارکات ملی، دست‌برد به بودجه‌ی کرونا، استفاده‌ی سو از صلاحیت، خزانه، امکانات و پول دولتی در کارزار‌های انتخاباتی همه و همه، از نمونه‌های بارز اختلاس و فساد اداری است که زیر پرچم حکومت آقای غنی انجام می‌شود. کسب لقب کشور فساد‌پیشه در بین کشور‌های جهان، خود نمایان‌گر و اثباتی بر این مدعا است. شعار انتخاباتی آقای غنی را پایان‌دادن به روند رهبری وزارت‌ها توسط سرپرست‌ها، شکل می‌داد؛ ولی دیده ‌ایم که حالا در این پروسه‌ افراط نیز شده است. امروزه، شاهد تلفات بی‌شمار در خط مقدم نبرد، تسلیم‌دهی پاس‌گاه‌های امنیتی، عقب‌نشینی تکتیکی و سقوط ولسوالی‌ها استیم، عمل‌کرد آلوده در گزینش افراد مجرب، مسؤول، سنگر‌شکن و نظامی در رأس فرماندهی، سوق اداره و مدیریت و سردادن شعار‌های شفافیت، شایسته‌سالاری و مکافات از سنگرشکنی‌ها، عامل اصلی ایجاد این وضع نامطلوب است.

۵: تضاد با قوه‌ی مقننه

تضاد قوه‌ی اجراییه با قوه‌ی مقننه بر سر تعیینات وزیران، پاس بودجه، تصویب قوانین، تخریب وکلا، برملا‌سازی خلا‌های حکومت‌داری، باعث می‌‌شود تا شهروندان از حکومت فاصله بگیرند. شکاف‌های ایجادشده بین این دو قوه، آب را به آسیاب دشمن می‌ریزد. از پی این تضاد‌ها است که شورای وزیران دولت فعلی، توسط نامزد‌وزیران خلاف مسلک و تجربه‌، رهبری می‌شود. وزیران در عمل‌کرد شان از فرمان و احکام ارگ اطاعت کرده و خود را منوط و مربوط همان کیش می‌دانند و به احضار، استیضاح و استجواب مجلس نمایندگان، توجه چندانی نمی‌کنند. نمایند‌گان هم از انتقاد وزارت‌های حکومت دست بر نداشته و از آن طریق، ناکارگی‌ها را به رخ سران دولت می‌کشند. روابط ناسالم سیاسی بین رییس پارلمان و نوار صوتی پخش‌شده بین معاون صاحب نخست ریاست‌جمهوری و امیرشاه نائب‌زاده، وکیل بادغیس، کوتاه‌شدن دست وکلای متنفذ -خانم کوفی، حاجی ظاهر قدیر، لالی حمیدزی، همایون همایون…!- از کرسی پارلمان توسط کمیسیون انتخابات به دستور ارگ، توزیع پول برای خریداری رأی اعتماد وکلا به وزرا…! از جمله موارد تضاد بین این قوا به شمار می‌رود.

۶: تقابل با رسانه‌ها

در بیش‌تر کشور‌ها، نقش رسانه‌ها و مطبوعات در امر اطلاع‌رسانی، تغییر ذهنیت و ایجاد آرامش فکری، جایگاه رکن چهارم حکومت‌داری را دارد. رسانه‌ها و مطبوعات، همواره می‌کوشند تا با برون‌داد آن چه در حکومت‌داری می‌گذرد و آن چه باید بگذرد، مسؤولانه عمل کرده و نقش برازنده‌ی شان را در اطلاع‌رسانی اجراآت سه قوه‌ی دولت‌داری ایفا کنند. روابط کاری حسنه‌ی دولت با رسانه‌ها، می‌تواند برای چالش‌ها، راه‌های ‌حل‌ مصلحتی ایجاد کند و برای همه انتقادها جنبه‌ی بهبودی/اصلاحی پیش‌کش. امروزه دیده ‌ایم که برون‌داد مطبوعات/رسانه‌های خصوصی که در زیر پرچم جمهوری آقای غنی فعالیت دارد، ارزش‌های مهم حیاتی و ملی را نادیده گرفته و مثل اعلام تجارتی از آن می‌گذرد؛ ولی به اموری اهمیت می‌دهد که منفعت مالی و سیاسی شان در آن نهفته باشد. در دولت که رییس‌جمهورش اظهار دارد این ‌که «از رسانه‌ها باد بر می‌آید»، انتظار نباید داشت تا رسانه‌ها دوشادوش برنامه‌های حکومت در اطلاع‌رسانی با دولت هم‌کار باشد. بعد از این اظهارنظر‌ها توسط رییس‌جمهور غنی، رسانه‌ها نه تنها از حمایت و هم‌کاری مستقیم با ارگ دست کشیده و به رسم اعلام مخالفت، اشتباه‌های ریيس‌جمهور غنی را یک‌ به یک با مردم شریک کرده است.

۷: نبود صلاحیت تعیین خط‌های سرخ سیاست کشوری

دولت افغانستان در حفظ روابط دیپلماتیک بین‌المللی‌اش، همیشه متکی به عمل‌کرد کشور‌های خارجی بوده و خط‌های سرخ روابط بین‌المللی این کشور را همیشه دیگران ترسیم کرده اند. ورود ناتو و امریکا به خاطر ریشه‌کن‌کردن لانه‌های تروریزم در خاک افغانستان، آزادی پنج‌ هزار زندانی طالب، آغاز مذاکرات صلح، از مواردی است که بیش‌تر در حیطه‌‌ی تصمیم‌گیری امریکا قرار دارد. تنها کامیابی دولت افغانستان در ایجاد روابط دیپلماتیک با هم‌سایه‌های منطقه‌ای‌اش بوده است که هم با هند و پاکستان، هم با ایران و عربستان روابطش را بدون دخالت به خطوط سرخ آن کشورها، حفظ کرده است؛ اما این کشور‌ها، هرگز از دخالت در امور افغانستان دست نکشیده و سراسر راه‌برد پرورش لانه‌های دهشت‌افگنی را تقویت کرده و بارور ساخته اند. گروه طالبان و شبکه‌های تروریستی دیگر که در خاک افغانستان مصروف فعالیت‌های تخریب‌کارانه اند، از منابع و امکانات کشور‌های مذکور تغذیه و تجهیز می‌شوند. نفاق، برادر‌کشی و دهه‌ها جنگ افغانستان، ریشه در مداخله، تحریک و حمایت گروه‌های متخاصم توسط این کشور‌ها دارد. مشخص‌بودن خط‌های سرخ روابط دیپلماتیک با کشور‌ها و اصرار بر حفظ مسؤولانه‌ی آن، ستون بقای حکومت‌داری و دوام جمهوری را استوار و محکم می‌سازد و هم بر دخالت‌ آشکار هم‌سایه‌ها عمل متقابل را روا می‌دارد.

۸: بی‌کاری و نبود شغل

دولت توان اشتغال‌زایی را ندارد. مردم مجبورند برای کار به خاطر نان، به کشور‌های هم‌سایه مهاجر شوند. مسافرت‌ها به غرق‌شدن کشتی در آب‌ها، طعمه‌ی نهنگ‌هاشدن، سوختن در مرزها و در نهایت به لت‌وکوپ و تحقیرشدن از سوی پلیس مرزی منتهی می‌شود. دانش‌جویان بعد از فراغت از دانش‌گاه‌ها، بدون شغل می‌مانند. بی‌کاری، اعتیاد، مسافرت/مهاجرت، پیوستن به گروه‌های تروریستی، جذب در اردوی ملی، پیامد درس و مطالعه‌ی دانش‌جویان این کشور است. خشک‌سالی، ناامنی و امراض ساری مردم به دشواری زندگی شهروندان افزوده است. برنامه‌های دولت در قبال بهبود زند‌گی مردم، ناچیز بوده و اغلباً با اختلاس و حیف‌ومیل هم‌راه بوده است. دولت، توان تأمین امنیت شهروندان را ندارد که در قانون اساسی -ایجاد محیط مرفه برای هر شهروند- از مسؤولیت‌های ابتدایی دولت محسوب می‌شود. مردم این کشور قناعت به زنده‌ماندن دارند نه زند‌گی‌کردن؛ اما افسوس که این فرصت هم برای شان برآورده نیست.

۹: ناتوانی مهار چالش‌ها

دولت کنونی افغانستان در قبال معضلات جاری و برای بیرون‌رفت از چالش‌های موجود، اندک‌ترین برنامه را روی دست ندارد. وضعیت هر روز بدتر می‌شود. گروه‌های متخاصم نه تنها از خشونت دست بر نمی‌دارند، بل فعالیت‌های شان را افزایش می‌دهند. پلان سرکوب دشمن، توسعه‌ی حکومت‌داری و گسترش انکشاف در مناطق دور‌دست وجود ندارد. تبعیض نژادی، قایل‌شدن تمایز بین باشندگان ولایت‌های درجه یک، دو و سه و تعصب مذهبی در چارچوب حکومت‌داری غنی برازنده‌تر شده است. دولت نه تنها نمی‌خواهد فعالیت‌های دشمن را با تعرض به عقب بزند، بل که انگیزه‌ی دفاع را نیز از دست داده است. دولت کنونی، نباید به خاطر رفاه عامه به گذشته‌اش مراجعه کند؛ مسلح‌سازی و ملیشه‌سازی، شاید بتواند گره از مشکلات موجود گشاید؛ ولی به حتم مشکلات امنیتی فراوان را در آینده نصیب کشور خواهد کرد که مهارش بسا مشکل و خطرناک خواهد بود. متکی‌بودن به کمک و حمایت جامعه‌ی جهانی از لحاظ آموزش، تجهیزات، امکانات، معاش…! زند‌گی امروز را تلخ و آینده را نامعلوم کرده است. هیچ ‌کس از پالیسی موجود آگاهی ندارد و نمی‌داند چه می‌شود.

۱۰: ضعف در استفاده از فرصت‌ها

اهدای کمک‌های میلیونی جامعه‌ی جهانی، حضور ۴۲ کشور عضو ناتو در افغانستان و تمایل هم‌کاری‌ کشور‌های جهان، فرصت‌هایی بود که بیش‌تر از دست رفت. کارهای زیربنایی که به خاطر کشور صورت گرفته، با کیفیت زیاد نبوده. نبود نظارت از عمل‌کرد بخش زیربنایی، معارف، صحت و امنیت، عامل‌ ارزش‌مند بروز شکاف‌های مدیریتی اند. اکثریت پروژه‌هایی که به خاطر بهبود زندگی مردم در روستا‌ها و قریه‌ها تطبیق شده، کیفیت کمی داشته است. بیش‌تر پروژه‌ها توسط دشمنان دوباره تخریب شده و دولت برای تأمین امنیت آن اقدام لازم را روی دست نگرفت. این کشور با داشتن منابع آبی فراوان، به کم‌بود و نبود آب دچار است و هر روز شاهد قطع پایه/لین‌های برق وارداتی استیم.

البته، تلاش‌ها، پیش‌رفت‌ها و دست‌آورد‌هایی نیز زیر چتر جمهوری آقای غنی به دست آمده که نباید نادیده گرفته شود. تشکیل نظام، تمثیل حکومت‌داری خوب، دفترداری، مبارزه با فساد به منظور ایجاد شفافیت، تمثیل دموکراسی، شعار آزادی، آزادی بیان، مشارکت سیاسی، برگزاری انتخابات، شعار مساوات حقوق جندر، کارزارهای آگاهی‌دهی، تنظیم امور دفترداری، تجارت آزاد و سرمایه‌گذاری‌های خصوصی، حق دست‌رسی به آموزش‌وپرورش، آغاز پروسه‌ی مجازات و مکافات بین اتباع کشور به خاطر رشد و عبرت، تلاش برای تأمین امنیت، حفط ارزش‌های دیپلماتیک کشور به سطح بین‌الملل، انتقال قدرت به صورت مسالمت‌آمیز، تفکیک سه قوه، فراهم‌سازی فرصت استقرار صلح و ادغام مجدد، داشتن اردوی مجهز و آموزش‌دیده، از جمله مهم‌ترین افتخارات نظام جمهوری است که ما صاحب آن استیم. این داشته‌ها و دست‌آوردها به تناسب فرصت‌های موجود اما، هرگز کافی نیست. آن‌ چه توقع می‌رفت همانا شکل‌گیری دولت فراگیر، همه‌شمول و خارج از تبعیض و تعصب در قالب نظام جمهوری و روشنایی قوانین نافذه‌ی کشور بود. دولت که اقتدارش برای همه اتباع قابل ملاحظه و قابل قبول می‌بود، همه‌ی مردم زیر پرچم سه‌رنگ آن احساس آرامش و افتخار می‌کردند، جای بی‌کاری توسط اشتغال‌زایی پر می‌شد، روابط به ضوابط حاکم نمی‌بود و دولت پلان‌های جامع بهبود زندگی مردم و ایجاد محیط مرفه و مسالمت‌آمیز را روی دست می‌گرفت. هرچند اکثریت قریب به اتفاق موارد فوق، میراث‌ دوران حکومت‌داری آقای کرزی است. کشور زیر سایه‌ی جمهوری، باید ‌جایی بود که خوب‌ترین مکان برای استفاده‌ی داشته‌های علمی دانش‌جویان فارغ‌شده را کشور خود شان شکل می‌داد، مردم به مهاجرت، مسافرت و غربت نه می‌گفتند و همه دوشادوش هم برای افغانستان آباد، آزاد، مترقی و انکشاف‌یافته تلاش می‌کردند. فرصت‌ها برای بهبود امور کشوری از وضع موجود به وضع مطلوب می‌بایست توسط دولت تمثیل شود و بعد برای شهروندان فرصت استفاده و تطبیق داده شود؛ تا همگان برای ساختن وطن ادای مسؤولیت کرده و خشتی را بر دیوار انکشاف بگذارند. آن‌ وقت هیچ ‌چیز باارزش‌تر از آرمان واقعی نظام، قانون، صلح، امنیت، شفافیت، انکشاف و آموزش‌وپرورش نخواهد بود.

صبح کابل

وزارت امور خارجه روز چهارشنبه، سی‌ام سرطان، با نشر اعلامیه‌ای گفته است که این وزارت صحبت‌های اخیر ضمیر کابلوف، نماینده ویژه رییس جمهوری روسیه برای افغانستان پیرامون آماده‌گی طالبان برای دستیابی به راه حل سیاسی و «احتمال استیلای بالقوه طالبان بر قدرت» را بررسی کرده است.

این وزارت تصرح کرد طالبان از زمان امضای موافقت‌نامه دوحه، تعهدات‌شان را در قبال کاهش خشونت‌ها، قطع رابطه با گروه‌های تروریستی و انجام مذاکرات جدی روی آتش‌بس و رسیدن به توافق سیاسی پی‌هم نقض کرده‌اند.

وزارت خارجه تأکید کرد عمل‌کرد گروه طالبان بیان‌گر این واقعیت است که این گروه بر خلاف اظهارات‌شان، در عمل آماده حل سیاسی بحران افغانستان نیستند.

این وزارت اما تصریح کرد در مقابل دولت افغانستان همه تعهداتش را به‌شمول رهایی بیش از شش‌هزار زندانی طالبان عمل کرده و پیوسته بر مذاکرات روی مسایل اساسی از جمله آتش‌بس فوری تأکید کرده است.

به گفته وزارت خارجه، به همین دلیل دولت افغانستان هیأت مذاکراتی باصلاحیت را تشکیل داد و با تعهد کامل در مذاکرات صلح دوحه، به شمول دور سوم کنونی، شرکت کرده است. وزارت خارجه افزوده است: «هم‌چنان برای اثبات جدیت و تعهد خویش به پروسه صلح، اخیراً جمهوری اسلامی افغانستان هیأت عالی‌رتبه سیاسی را برای حمایت از تیم مذاکراتی جمهوری و برای پیش‌برد گفت‌وگوهای صلح با طالبان به دوحه فرستاد؛ اما با وجود این تلاش‌ها، تا هنوز نشانی از تعهد طالبان برای قطع خشونت‌ها، اجتناب از راه حل نظامی، و رسیدن به توافق سیاسی دیده نمی‌شود.»

وزارت خارجه اما تأکید کرد اگر ضمیر کابلوف به اطلاعات و معلومات قابل اعتماد دست‌رسی دارد که اراده واقعی طالبان برای حل مسالمت‌آمیز جنگ را نشان دهد، با این وزارت شریک کند تا مطابق آن به پیش‌رفت‌های بیش‌تری در روند صلح دست یابد.

از سوی دیگر این وزارت افزود مطرح‌کردن امکان دست‌یابی نظامی طالبان به قدرت سیاسی در مغایرت با اعلامیه نشست «ترویکای گسترده» مسکو و قطع‌نامه ۲۵۱۳ شورای امنیت سازمان ملل و مخالفت جامعه جهانی با برگشت امارت طالبانی قرار دارد.

با این حال وزارت خارجه از تلاش‌های صلح روسیه در چارچوب فارمت مسکو، ترویکای گسترده و شورای امنیت سازمان ملل متحد قدردانی کرده است.

این وزارت اما گفت انتظار دارد تا شرکای بین‌المللی افغانستان طالبان را در قبال تعهدات‌شان مسوول قرار دهند و فشارهای لازم را بر آن‌ها وارد کنند تا دست از خون‌ریزی بردارند و به راه حل سیاسی از طریق مذاکرات واقعی و معنادار تن دهند.

محمداشرف غنی، رییس‌جمهور کشور در پیامش به مناسب عید قربان از طرح برنامه‌یی برای تغییر وضعیت جنگ در کشور خبر می‌دهد.

آقای غنی امروز (سه‌شنبه، ۲۹ سرطان) در سخنرانی‌اش به مناسب عید قربان در ارگ می‌گوید طالبان نیت و اراده‌یی برای صلح ندارند. آقای غنی می‌افزاید دولت برای اتمام حجت هیأتی بلندپایه‌یی را برای مذاکره با طالبان به قطر فرستاد تا ثابت بسازد که دولت و ملت افغانستان خواهان برقراری صلح در کشورند.

محمداشرف غنی به نقل از عبدالله عبدالله، رییس‌ شورای عالی مصالحۀ ملی تصریح کرد رهبران طالبان قصد دارند با زور قدرت سیاسی را به دست بگیرند و به گفت‌وگوهای صلح اهمیتی قایل نیستند.

رییس‌جمهور خاطرنشان می‌سازد که طالبان در پی کسب قدرت سیاسی از طریق زور هستند و هیچ اراده‌یی برای صلح ندارند. به سخن او، نیروهای خارجی افغانستان را ترک کرده‌اند و هیچ بهانه‌یی برای طالبان باقی نمانده تا جنگ را زیر نام «جهاد» ادامه دهند.

رییس‌جمهور غنی علاوه می‌کند که به تازه‌گی یک برنامۀ عملی و فوری جهت تغییر وضعیت جنگ در کشور آماده ساخته و این برنامه در جریان سه تا شش ماه آینده تطبیق خواهد شد.

هرچند آقای غنی به طور واضح این برنامه را شرح نمی‌دهد، اما اشاره می‌کند که بسیج ملت و تمرکز نیروهای امنیتی به جنگ با طالبان بخش مهم این برنامه است.

آقای غنی رهایی پنج هزار زندانی طالبان از زندان‌های دولت افغانستان را اشتباه کشورهای غربی می‌داند و می‌گوید که اکنون همۀ این جنگ‌جویان طالبان به میدان‌های نبرد حضور یافته‌اند.

رییس‌جمهور در بخش دیگری از سخنانش از سربازان و خانواده‌های آنان سپاس‌گزاری می‌کند. او به سربازان و شهروندان اطمینان می‌دهد که قصد معامله با طالبان را ندارد و برای بقای نظام کنونی با طالبان مبارزه خواهد کرد. آقای غنی همچنان تأکید می‌ورزد که طالبان هنوزهم با گروه‌های تروریستی از جمله جیش محمد، القاعده و لشکر طیبه رابطه دارند و در تبانی با پاکستان در پی تخریب افغانستان هستند.

آقای غنی در حالی تأکید دارند که طالبان اراده‌یی برای صلح ندارند که به تازه‌گی هیأت بلندپایۀ دولت به رهبری عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی برای مذاکره با رهبران طالبان به قطر رفت. آقای عبدالله در این سفرش با ملاعبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان دیدار کرد. دیدار آقای عبدالله با معاون سیاسی طالبان اما برای پیشرفت روند صلح هیچ سودی در پی نداشت. آقای عبدالله پس از دیدار با ملابرادر گفته است که او از رهبران طالبان شناخت بیشتری به دست آورده است.

این همه در حالی است که انتظار می‌رفت با خروج نیروهای خارجی از کشور، جنگ طالبان با دولت پایان یابد و دو طرف از طریق گفت‌وگو به صلح دست یابند. اکنون اما دامنۀ جنگ بیش از پیش گسترش یافته و در حال حاضر جنگ در بیش از یازده ولایت کشور عملاً جریان دارد.

این قرارداد صبح روز دوشنبه، بیست‌وهشتم سرطان، امضا شده است.

طبق اعلام وزارت خارجه، در دیداری که اتمر با ویلسون داشت درباره تقویت روابط دوجانبه و تازه‌ترین تحولات در روند صلح، گفت‌وگو کرده است.

  اتمر در این دیدار از کمک‌های امریکا به افغانستان به ویژه اهدای ۳.۳ میلیون دوز واکسین جانسون – جانسون به افغانستان سپاس‌گزاری کرده است.

وزیر امور خارجه هم‌چنان بر اهمیت تداوم همکاری‌ها میان کابل و واشنگتن در مرحله پسا خروج نیروهای حمایت قاطع از افغانستان و فصل نو روابط افغانستان با جامعه جهانی صحبت کرده است.

ویلسون در این دیدار از ادامه کمک‌های امریکا در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی، نظامی و امنیتی و نیز حمایت این کشور از فرآیند صلح و دریافت راه حل سیاسی به معضل افغانستان اطمینان داده است.