نویسنده: Raha News Agency

موید یوسف مشاور امنیت ملی پاکستان روز گذشته در یک کنفرانس خبری در واشنگتن پیرامون روابط دوجانبه اسلام‌آباد-واشنگتن، روند صلح افغانستان و وضعیت پسا-خروج نیروهای امریکایی از منطقه توضیحات داد.
مشاور امنیت ملی پاکستان با اشاره به همکاری نزدیک ایالات متحده و پاکستان پس از خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، گفت: «هیچ کشور دیگری به جز پاکستان و امریکا نمی‌تواند روی تهدیدهای مشترک، مانند بی‌ثباتی در افغانستان کار کند. با این حال، از خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده شده/ می‌شود که نگران‌کننده است و باید متوقف شود.»
وی افزود: «در رابطه به همکاری بین ایالات متحده و پاکستان واکنش مثبتی وجود دارد. مصالحه سیاسی در مسئله افغانستان گام مهمی است که باید برداشته شود و می‌تواند به کاهش فشار کمک کند.»
در باره روند صلح افغانستان، مشاور امنیت ملی پاکستان بیان داشت پاکستان هرچه در توان داشته باشد انجام خواهد داد، اما جناح‌های افغانستان باید در مورد آینده خود تصمیم بگیرند.
به گفته وی، روی هرچیزی که از سوی افغانستان تصمیم گرفته می‌شود، تصمیم آن‌ها است و هر حرکتی یا رویدادی هیچ ربطی به پاکستان ندارد.
موید یوسف گفت: ما می‌خواهیم در زمینه منافع متقابل با امریکا شریک باقی بمانیم چنانچه هر دو طرف به ادامه همکاری‌ها توافق کردند.
وی در باره پناهجویان افغانستان در پاکستان گفته است که آن‌ها باید به کشورشان برگردند.
گفتنی است مشاور امنیت ملی پاکستان و جنرال فیض حمید رییس آی‌اس‌آی چند روز پیش برای گفت‌وگو با مقامات امریکایی به واشنگتن سفر کرده‌اند.

در یکی از همین شب‌ها که نور روشن همه ‌جا را در آغوش گرفته بود، صد‌ها زندانی، گروه دوازده‌نفری از نیروهای ویژه -که روی دیوارهای زندان کندز رفته بودند و بر دیوارها دور می‌زدند- را مسخره می‌کردند. ظاهر سربازان خبره، خبر از غیرمتعارف‌بودن اوضاع می‌داد؛ نشانه‌ای برای زندانیان که اتفاقی در حال رخ‌دادن است. آن‌ها، فریاد زدند: «چه گپ است؟ امشب قرار است آخرین شب ما در این جا باشد؟»

بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط فرماندهان استخباراتی محلی، جنگ‌جویان طالب قصد داشتند عصر آن روز به محوطه حمله کنند. نیروهای دولتی به این امید بسته بودند که به‌نمایش‌گذاشتن قدرت، باعث شود زندانیان در تماس با طالبان –برخی از آن‌ها تلفن‌های هم‌راه قاچاق داشتند-، حمله را خنثا کنند. حرکت نیروهای ویژه، بدون این که رزمندگان کافی برای نگه‌داشتن خط مقدم شهر و تقویت زندان را داشته باشند، قماری تمام‌عیار بود؛ اما، به ظاهر این نقشه جواب داد: شب بدون هیچ حادثه‌ای سپری شد.

با نزدیک‌شدن طالبان به مراکز ولایت‌های افغانستان، این گروه به زندان‌های مرکزی که نزدیک به ۵۰۰۰ هزار هم‌رزم شان را در خود جا داده است، نزدیک می‌شوند و دولت، می‌ماند و تقلایی برای تأمین امنیت بازداشت‌گاه‌ها. اگر تنها بخشی از بازداشت‌شدگان فرار کنند، این امر به مبارزان طالب در میدان جنگ –جایی که همین حالا هم دست‌آورد‌های پیوسته‌ای داشته اند-، می‌افزاید.

به نقل از یک مقام امنیتی محلی در کندز، رهبران طالبان در این مورد به جنگ‌جویان خود می‌گویند: «بسیار مهم است که این افراد [زندانیان] را آزاد کنیم؛ زیرا، آن‌ها متخصص هستند و ما برای تقویت نیروهای خود به آن‌ها نیاز داریم.» او مانند دیگر مقام‌ها در این متن به شرط ناشناس‌ماندن صحبت کرد؛ چون صلاحیت صحبت با رسانه‌ها را نداشت.

تضمین آزادی جنگ‌جویان طالبان، فریاد اعتراضی قدرت‌مندی است که در میان افراد رده‌ی نخست این جنبش، جذابیت زیادی دارد. مقام‌های دولتی افغانستان، می‌گویند که با افزایش سریع در کنترل‌درآوردن نواحی، شبه‌نظامیان برای حفظ دست‌آوردهای خود، به سربازان و فرماندهان بیش‌تری نیاز پیدا خواهند کرد.

وزارت داخله و دفتر زندان‌های افغانستان، از انتشار تعداد مشخص جنگ‌جوی طالبان در بازداشت دولت، خودداری کرد؛ اما، مقام محلی کندز و یکی از مقام‌های ارشد امنیتی افغانستانی در کابل، گفتند که تعداد این سربازان به ۵۰۰۰ نفر می‌رسد.

تلاش برای محافظت از زندانیان از زمانی آغاز شد که ده‌ها زندانی از زندان مرکزی بادغیس در زمان نفوذ طالبان به مرکز این ولایت در اوایل ماه جولای فرار کرد. به گفته‌ی حسام‌الدین شمس -والی ولایت بادغیس-، تحقیقات حمله، نشان داد که کارمندان زندان، با گرفتن پول از طالبان، در تسهیل حمله نقش داشته اند.

شمس با توضیح‌دادن در مورد این که جنگ‌جویان طالبان در منطقه‌ی او برای حفظ روحیه و درجه‌ی خود، به سرباز و پوشش خبری نیاز داشتند، گفت: «زندان هدف اولی حمله‌ی طالبان بود. ما انتظار چنین سطح بالایی از خیانت را نداشتیم.»

مقام امنیتی در کابل، گفت که حادثه‌ی اتفاق‌افتاده در زندان بادغیس –شبیه به گزارش‌های نشر‌شده‌ بین طالبان و نیروهای دولتی که سربازان امنیت ملی اجازه داده بودند ولسوالی‌ها با مقاومتی کم و یا هیچ مقاومتی به دست طالبان بیفتد-، باعث بازنگری در مدیریت زندان در سراسر کشور شد. به گفته‌ی او، مدیرهای زندان در ده‌ها ولایت به دلیل اتهام به فساد و سوء مدیریت، در نتیجه‌ی بازنگری اخراج شدند.

مقام ارشد امنیتی در کابل، گفت: «این، یک مشکل بزرگ است.» او، افزود که هنوز کارهای درخور و شایسته‌ی بسیاری برای ریشه‌کن‌کردن فساد مانده. او با اشاره به کمک مالی خارجی، گفت: «میلیون‌ها دالر هدر رفت.»

به گفته‌ی این مقام، پس از فرار بادغیس، تجهیزات ضدشورشی و سلاح‌های پیش‌رفته برای کمک به نگه‌بانان زندان فرستاده شد. در کندز -مرکز ولایتی در شمال افغانستان-، که توسط مناطق تحت کنترل طالبان محاصره شده، مجموعه‌ی خانه‌های متروکه‌ی غیرنظامی در اطراف زندان به لایه‌ی امنیتی بیرونی تبدیل شده.

اقدامات مشابهی در کندهار، یکی دیگر از شهرهای کلیدی که توسط طالبان در جنوب کشور محاصره شده، انجام شد. محیط اطراف زندان کندهار، یکی از قوی‌ترین نقاط شهر است، با چندین ایست بازرسی ایجادشده توسط کماندوهای افغانستانی و واحدهای ویژه‌ی نیروهای امنیتی.

یکی از افسران نیروهای ویژه‌‌ی پلیس مستقر در نزدیکی مجتمع، گفت: «طالبان بارها سعی کرده اند بر این زندان رخنه کنند.» او، گفت که چند هفته پیش، گروهی از جنگ‌جویان خارجی طالبان، در تلاش برای انجام یک حمله‌ی پیچیده که شامل بمب‌گذاری انتحاری در تانک زرهی بود، وارد پایگاه نزدیک زندان شدند.

به گفته‌ی مقام امنیتی کندز، دیگر زندانیان -بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر از چندین ولایت مختلف- که «ارزش بیش‌تری» داشتند، به زندان مرکزی کابل منتقل شدند. بیش از ۱۰۰ نفر از این زندانیان پس از فشار طالبان در چند صد متری زندان شهر در ماه جولای، به بیرون از کندهار منتقل شدند. ده‌ها تن دیگر از غزنی، بدخشان و تخار منتقل شدند.

طالبان هدف‌ قراردادن زندان‌ها را تکذیب کردند.

ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان، گفت: «گاهی اوقات اگر در نزدیکی شهرها درگیری وجود داشته باشد، زندانیان نیز دست به شورش می‌زنند و نگه‌بانان فرار می‌کنند. این اجازه‌ی فرار به زندانیان را می‌دهد.»

آزادی زندانیان اما، هم‌چنان یکی از خواسته‌های اصلی رهبری سیاسی گروه[طالبان] در دوحه است؛ جایی که گفت‌وگوهای صلح، ماه‌ها است که متوقف شده.

مجاهد گفت: «ما می‌خواهیم زندانیان خود را آزاد کنیم؛ اما، نه [از طریق زور]؛ زیرا این امر جان آن‌ها را در خطر می‌اندازد.»

بر اساس بیانیه‌های شورای امنیت ملی افغانستان، دولت افغانستان، سال گذشته، بیش‌تر از ۵۰۰۰ عضو طالبان را پیش از شروع گفت‌وگوهای صلح آزاد کرد؛ اما، حالا ادعاد می‌کنند که این حرکتِ ناشی از حسن نیت، تنها باعث تقویت شبه‌نظامیان در برگشت به میدان جنگ شد.

مقام امنیتی در کندز، نام‌های جنگ‌جویان طالبان را که در میان هزاران نفر آزادشده بودند، ذکر کرد و مدعی شد که او، خود نزدیک به ۳۰ نفر را دو بار بازداشت کرده است. «من می‌دانم که آن‌ها مستقیما به جنگ بازگشتند.»

رهبری سیاسی طالبان، دولت افغانستان را متهم کرده که «بسیاری» از اعضای طالبان که در جریان گفت‌وگوها آزاد شده بود را دوباره زندانی کرده است؛ اما، گفته است که ادعای بازگشت این افراد به میدان جنگ، «بی‌اساس» است.

سهیل شاهین، سخن‌گوی دفتر سیاسی طالبان در دوحه، گفت که زندانیانِ دوباره-بازداشت‌شده در آرامی زندگی می‌کردند و بسیاری از آن‌ها در رخنه‌های شبانه‌ی نیروهای امنیتی، در خانه‌های شان بودند. او گفت: این نوع اعمال، «فرصت صلح» برای افغانستان را تخریب می‌کند.

یک مقام محلی امنیتی در کندز که خواستار آوردن یکی از جنگ‌جویان طالب در دفترش بود، گفت: «طالبان همیشه تعهدات خود را خواهند شکست.»

مرد [جنگ‌جوی طالب احضارشده] خسیس و کثیف بود. منشی مقام امنیتی، بشقابی خربوزه را به او داد و او با عجله آن را خورد. مسؤول، از او پرسید که در صورت آزادشدن، دوباره به میدان جنگ برمی‌گردد یا نه؛ مرد متعهد شد که این کار را انجام نمی‌دهد؛ مسؤول خندید.

او گفت: «من توقع ندارم تغییر کنند. آن‌ها مانند حیوانات جنگل هستند.»

منبع: واشنگتن پست

ترجمه: مرتضی نیکزاد

اوضاع کنونی افغانستان متاثر از دو عامل «مذاکرات صلح دوحه و جنگ شدید در میدان» می باشد. هیات طالبان در مذاکرات بین الافغانی دوحه هنوز بر پیش شرط های قبلی خود برای آتش بس تاکید می کنند و در تازه ترین مورد آزادی هفت هزار زندانی خود از زندان های افغانستان و خروج نام رهبرانشان از لیست سیاه سازمان ملل» را خواستار شده اند.

در میدان جنگ هم این گروه حملات تهاجمی شان را افزایش داده و مناطق و ولسوالی های زیادی را به تصرف خود درآورده اند.

زور آزمایی حکومت و طالبان در میدان جنگ و میز مذاکره همچنان ادامه دارد و پیش بینی آینده در افغانستان در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.

غلام عباس اخلاقی، نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا، در این ارتباط به خبرگزاری رها می گوید یکی از عوامل تقویت کننده طالبان توافق نامه صلح امریکا با طالبان در دوحه قطر در زمان ترامپ بود. امریکا در این توافق نامه صلح که پشت درهای بسته و بدون حضور دولت افغانستان صورت گرفت به طالبان وعده سپرده بود زندانیان این گروه را از زندان های افغانستان آزاد می کند. در این راستا و تحت فشار امریکا پنج هزار زندانی طالبان که از خطرناک ترین جنگجویان طالبان بودند از زندان آزاد شدند. این زندانیان آزاد شده نه تنها خود به صفوف جنگ با نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان بازگشتند که در جلب و جذب نیرو برای این گروه نیز نقش مهمی ایفا نمودند. 

به گفته آقای اخلاقی آزادی پنج هزار زندانی طالبان از لحاظ نیروی انسانی این گروه را در جنگ قوی تر ساخت.

شمال و شمال شرق برای طالبان اهمیت زیادی دارد

پیشروی های این روزهای طالبان در مقایسه با دیگر ولایات بیشتر در ولایات شمال و شمال شرق افغانستان صورت می گیرد و این گروه تمرکز ویژه ای به  تصرف ولایات شمالی دارند. 

نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا در این مورد می گوید ولایات شمالی همواره در سقوط حکومت ها نقش داشته است: جهاد افغانستان در شمال پیروز شد، حکومت نجیب به واسطه نیروهای جهادی عمدتا از شمال سقوط کرد در زمان امارت اسلامی که طالبان نزدیک به نود درصد از خاک افغانستان را تصرف کرده بودند، این نیروهای ائتلاف شمال و ولایات شمالی بود که در مقابل طالبان مقاومت کردند. 

خروج امریکا به طالبان اعتماد به نفس داد

تشدید جنگ از سوی طالبان و تصرف مناطق متعدد از سوی این گروه درست همزمان با خروج نیروهای امریکا از افغانستان شروع شد.

نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا می گوید خروج امریکا همان طور که بسیاری از مقامات خود امریکا نیز اعلام کرده اند از آنجایی که به یک باره و شتابزده صورت گرفت به طالبان اعتماد به نفس و روحیه کاذب داد. امریکا بیش از حد طالبان را بزرگ نمایی نمود. طالبان برخلاف مفاد توافق نامه صلح با امریکا نه تنها ارتباط خود با القاعده و دیگر گروه های تروریستی را قطع نکرده که ارتباط تنگاتنگی با آنها دارد: طالبان در شمال و شمال شرق و حتی سراسر افغانستان با القاعده مناسبات نزدیک دارد و در جنگ در کنار یکدیگر هستند.

پایگاه های داعش و القاعده در سرپل و بدخشان

حضور و فعالیت گروه های تروریستی در افغانستان در حال حاضر در مقایسه با گذشته افزایش یافته است و علاوه بر طالبان، داعش و القاعده نیز در افغانستان حضور و فعالیت دارند.

عضو مجلس سنای افغانستان در این مورد می گوید داعش و القاعده در دو ولایت سرپل و بدخشان پایگاه دارند: داعش در این دو ولایت صدها نیروی خود از کودک هشت ساله گرفته تا بزرگ سال را آموزش می دهد، روی عقاید آنها برای انجام حملات انتحاری و انفجاری کار می کند، نیروهای خود آموزش نظامی می دهد و از تسلیحات پیشرفته ای برخوردار است. داعش از کودکان برای حملات انتحاری و از کهن سالان برای تبلیغ و جذب نیرو استفاده می کند.

طالبان امروز خطرناک تر از دیروز

طالبان در کنار تشدید جنگ برای تصرف ولسوالی ها و مناطق بیشتر در بخش تبلیغات نیز بسیار فعال عمل می کنند. فرماندهان این گروه مدعی ند بسیاری از مناطق را بدون جنگ و از طریق مذاکره با ریش سفیدان و بزرگان محلی تصرف کرده اند. این گروه سعی می کند این طور القا کند که نسبت به گذشته تغییر کرده اند.

به گفته عضو مجلس سنای افغانستان عامل اصلی که سبب بسیج عمومی مردم علیه طالبان شده وجود داعش پشت سر طالب می باشد.

نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا اما در این مورد می گوید طالبان امروز به مراتب خطرناک تر از طالبان دهه هفتاد هستند: در دهه هفتاد تاثیر القاعده بر طالبان بسیار ناچیز بود اما امروز داعش و القاعده تاثیر زیادی بر طالبان دارند. عملکرد و رفتار طالبان در مناطق تحت کنترل شان در افغانستان نشان می دهد که از داعش تقلید می کنند. اینکه طالب دختران جوان و زنان بیوه را شناسایی و به عقد فرماندهان و نیروهای خود در می آورد در همین راستا قابل توجیح است. طالبان در اعلامیه شان به مردم گفته اند که زنان بدون محارم از خانه خارج نشوند و حتی دکان داران به زنان بدون محارم حتی مایحتاج خانه را نفروشند. این گروه حتی به آزادی بیان آن طور که اسلام ناب محمدی گفته عمل نمی کنند و ترور ده ها خبرنگار از سوی این گروه موید خلق و خوی وحشیانه طالبان در برخورد با آزادی بیان نشان می دهد که تغییری در اندیشه این گروه رخ نداده است.

آقای اخلاقی تاکید می کند طالبان تنها شعارهای خود را تغییر داده اند نه روش و برخورد خود را. طالبان از گذشته بدتر شده اند و اگر بر افغانستان مسلط شوند، فجایع به مراتب خطرناک تر از گذشته انجام خواهند داد.

پاکستان، همچنان حامی طالبان

به گفته داکتر محب الله محب مشاور امنیت ملی افغانستان قرار است پانزده هزار نیروی تازه از مدارس دینی پاکستان به صفوف جنگ در افغانستان ملحق شوند.

نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا در این مورد نیز می گوید در گذشته نیز براساس اسناد موجود نزدیک به ده هزار طالب از مدارس پاکستان به میادین جنگ طالبان در افغانستان پیوسته بود. کشته ها، زخمی ها و دستگیر شدگان طالبان در میادین جنگ به خوبی حضور پاکستانی ها در بین طالبان را تایید می کند.

به گفته آقای اخلاقی پاکستان چندی پیش از انجام عملیات هواپیماهای قوای هوایی افغانستان در بندر سپین بولدک جلوگیری کردند، زخمی های طالبان در پاکستان تداوی می شوند و تقویت طالبان توسط طلبه های مدارس دینی پاکستان در آینده نیز ادامه خواهد یافت.

این عضو مجلس سنا تاکید می کند تسلط طالبان بر بنادر، معادن و شاهراه های افغانستان که در شرایط کنونی بیشتر شده بیش از پیش این گروه را قوی می سازد. تصرف بزرگراه جوزجان-بلخ که به بندر آقینه منتهی می شود، حضور طالبان در چشمه شیر ولایت بغلان که سمنگان و نه ولایت دیگر را به یکدیگر متصل می کند و در نهایت به بندر حیرتان منتهی می شود، تسلط طالبان بر معادن زغال سنگ دره صوف و کنترل معادن ولایت بدخشان، تصرف گمرک اسلام قلعه و سپین بولدک همه و همه عواید مالی طالبان را افزایش می دهد.

به گفته آقای اخلاقی در صورتیکه جامعه جهانی، همسایه های افغانستان و کشورهای منطقه برای جلوگیری از به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان اقدامات لازم را انجام ندهند، در آینده متحمل زیان های بزرگی خواهند شد.

فرماندهی پولیس ولایت پروان اعلام کرد حمله تهاجمی گروه طالبان بر ولسوالی جبل‌السراج این ولایت از سوی نیروهای امنیتی و خیزش‌های مردمی با شکست مواجه شده است.

در اعلامیه پولیس پروان که روز یک شنبه، دهم اسد، نشر شد آمده است گروه طالبان حوالی ساعت ۱۲:۰۰ چاشت یک‌شنبه بر پاسگاه‌های ارتش در روستای «شاتوتک» ولسوالی جبل السراج پروان حمله کردند که با مقاومت نیروهای امنیتی روبه‌رو شد.

طبق این اعلامیه در این درگیری به گروه طالبان تلفات زیادی وارد شده است و جنگ‌جویان این گروه از ساحه فرار کرده‌اند.

در نتیجه مقاومت نیروهای امنیتی و خیزش‌های مردمی در این ولسوالی دو جنگ‌جنگوی طالب کشته شده‌اند.

پولیس پروان زخم برداشتن یک سرباز ارتش را تأیید کرده است.

گروه طالبان تا کنون در این مورد چیزی نگفته است.

 مقام‌های امنیتی در ولایت بدخشان تأیید کردند یک ماین جاسازی شده در شهر فیض آباد مرکز این ولایت منفجر شده است.

ثناوالله روحانی، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت بدخشان  گفت این رویداد پیش از چاشت روز یک‌شنبه، دهم اسد در نزدیکی «مزار رستورانت» در شهرنو، حوزه سوم امنیتی شهر فیض آباد رخ داده است.

به گفته روحانی در این حمله به کسی آسیب نرسیده است.

شاهدان عینی گفتند انفجار در کوچه منتهی به فرماندهی پولیس ولایت بدخشان بر یک رنجر پولیس انجام شده است و به منازل اطراف رویداد خسارت وارد کرده است.

با این حال، شماری از شهروندان فیض آباد شاکی‌اند که پولیس به تأمین امنیت بی‌توجه است.

این دومین انفجار ناشی از ماین است که در شهر فیض‌آباد مرکز بدخشان رخ داده است.

مسوولیت این رویداد را فرد و یا گروه به عهده نگرفته است.

مقام‌های محلی هرات از رسیدن نیروهای ویژه برای مبارزه با طالبان به این ولایت خبر دادند.

جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات گفت این نیروها در مناطق ناامن و آسیب‌پذیر مستقر خواهند شد.

او افزود: «نیروهای کافی در هرات موجود اند. امروز نیروهای قطعات خاص هم به این ولایت رسیدند. در حال حاضر برنامه‌ریزی برای عملیات‌ها و هدف قرار دادن طالبان در ولسوالی‌ها و مناطق مختلف جریان دارد.»

فرهاد نگفت چه تعداد سرباز تازه دم به هرات رسیده اما گفت برای مبارزه با طالبان کافی اند.

اما ذبیح‌الله مجاهد یکی از سخنگویان طالبان اعزام نیروهای تازه نفس به هرات را رد کرد و گفت همۀ راه‌های مواصلاتی هوایی و زمینی به هرات مسدود است.

گروه طالبان اخیراً در حومه‌های شهر هرات پیشروی کرده‌اند.

رئیس جمهور غنی می‌گوید تا زمانی که وضعیت نظامی در میدان جنگ تغییر نکند، طالبان وارد گفت‌وگوهای جدی برای صلح نخواهند شد.

آقای غنی امروز (یک‌شنبه، دهم اسد) در مراسمی در ارگ گفت یک استراتژی نظامی برای تغییر وضعیت جنگ در شش ماه آینده روی دست گرفته شده است.

آقای غنی افزود در چهارچوب این برنامه، در شش ماه آینده وضعیت جنگ به صورت اساسی تغییر خواهد کرد. به گفتۀ او، تا زمانی که وضعیت در میدان جنگ تغییر نکند، طالبان آمادۀ صلح نخواهند شد.

رییس‌جمهور علاوه کرد در چهارچوب این استراتژی اولویت‌بندی باید صورت بگیرد و پولیس مکلف است امنیت شهرها و ولسوالی‌های مهم را بر عهده بگیرد. او اطمینان می‌دهد که در چوکات این برنامه استقرار به میان خواهد آمد.

آقای غنی تصریح کرد افغانستان هم‌اکنون در یک هجوم سرتاسری قرار گرفته و طالبان، گروه‌های تروریستی و حامیان بیرونی این گروه روزانه بین ۵۰ تا ۱۵۰ عملیات را علیه نیروهای امنیتی کشور راه اندازی می‌کنند.  به بیان او، حمله‌های طالبان نسبت به درگیری‌های سه سال گذشته شدیدتر شده است.

رییس‌جمهور گفت: «طالبان تروریست‌های سیاه بین‌المللی را در خاک افغاسنتان داخل کرده‌اند». رییس‌جمهور غنی از وزارت حج و اوقاف و وزارت عدلیه کشور می‌خواهد که فتنه را به مردم واضح بسازند.

آقای غنی خاطرنشان ساخت به دلیل این تهاجم طالبان بسیج‌ سرتاسری صورت خواهد گرفت  و ریاست عمومی امنیت ملی مکلفیت بسیج را به عهده خواهد داشت.

این در حالی است که طالبان به تازه‌گی حمله‌های خود را بالای سه شهر بزرگ هرات، قندهار و لشکرگاه مرکز ولایت هلمند افزایش داده‌اند. این حمله‌ها باعث شده که نیروهای سیاسی بیشتر از پیش در کنار نیروهای امنیتی متحد شوند.

اجمل عمر شینواری، سخنگوی مشترک نیروهای امنیتی کشور می‌گوید که تنخواه‌ نیروهای امنیتی و دفاعی کشور به زودی افزایش خواهد یافت.

آقای شینواری امروز (دوشنبه، دهم اسد) در یک نشست خبری در کابل گفت این تصمیم از سوی رییس‌جمهور کشور اتخاذ شده و به زودی عملی خواهد شد. شینواری در مورد مبلغی که بر تنخواه نیروهای امنیتی افزود خواهد، جزییات نداده است.

برنامۀ افزایش تنخواه کارمندان پایین‌رتبۀ دولت در اوایل سال روان مالی میان حکومت و پارلمان مطرح شد و قرار شد تنخواه‌ این کارمندان از ماه حمل امسال افزایش یابد.

سخنگوی مشترک نهادهای امنیتی با اشاره به نتایج یک هفته‌یی عملیات‌های نیروهای امنیتی می‌گوید که ۱ هزار و ۳۲۳ جنگ‌جوی طالبان در یک هفته گذشته کشته شده و ۷۷۰ تن دیگر آنان زخمی شده‌اند.

آقای شینواری با اشاره به وضعیت امنیتی در ولایت‌های هرات، قندهار و هلمند می‌افزاید که جنگ‌جویان طالبان بر مرکزهای این سه ولایت حمله کرده‌اند، اما نیروهای امنیتی و دفاعی کشور آماده‌اند تا حمله‌های طالبان را مهار کنند.

شینواری با اشاره به اظهارات مولوی مجیب‌الرحمان انصاری، خطیب مسجد گازرگاه هرات به نفع طالبان می‌گوید، اگر اثبات شود که او بر ضدمنافع ملی و امنیت ملی سخن گفته است، مورد پیگرد قرار خواهد گرفت.

مولوی مجیب‌الرحمان انصاری جمعۀ گذشته به نفع گروه طالبان صحبت کرده است. وزیر حج و اوقاف کشور آقای انصاری را غلام بیگانه‌ها خطاب کرده و از نهادهای امنیتی می‌خواهد که مولوی انصاری را مورد پیگرد قضایی قرار دهند.

به نقل از تایمز آف اندیا، مقامات صحی افغانستان و هند تأیید کرده‌اند بدن دانش صدیقی عکاس خبری رویترز و برنده جایزه «پولیتزر» هنگام پوشش درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در ولسوالی اسپین بودلدک ولایت قندهار به گونه فجیعی قطعه قطعه شده و آثار تایر موتر بر روی جسد وی مشاهده می‌شود.
مقامات صحی افغانستان و هند پس از بررسی عکس‌های گرفته‌شده گفته‌اند بدن وی قطعه قطعه شده است. یکی از این مقامات گفته است ده‌ها مرمی بر بدن وی اصابت کرده و آثار تایر موتر بر سینه و صورت دانش صدیقی مشاهده شده است.
بر بنیاد گزارش‌ها، در جریان درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک دانش صدیقی زخمی می‌شود و همراه چند تن دیگر به داخل یک مسجد پناه می‌برد، اما اعضای طالبان با حمله بر این مسجد او را زنده دستگیر می‌کنند و پس از شناسایی هویتش، او را شکنجه کرده و به قتل می‌رسانند.
دانش صدیقی ۳۸ ساله در تاریخ ۱۶ جولای در درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک کشته شد.

وی سپس به شفاخانه‌ای در ولایت قندهار منتقل و از آن‌جا به هند فرستاده شده و دفن می‌شود.

‌شکیب‌ ‌شمس،‌ ‌می‌گوید‌ ‌زمانی‌ ‌که‌ ‌با‌ ‌همسرش‌ استوری‌ ‌کریمی،‌ ‌برای‌ ‌پوشش‌ ‌خبری‌ ‌خط‌ ‌نخست‌ ‌نبرد‌ ‌به‌ ‌منطقه‌ ‌پل‌ ‌مالان‌ ‌هرات‌ ‌رفته‌ ‌بودند،‌ ‌از‌ ‌سوی‌ طالبان‌ ‌اسیر‌ ‌شدند.

وی‌ ‌افزود ‌آن‌ها‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌اسارت‌ برای بازجویی و بررسی تلفن‌های همراه‌شان به نزد ولسوالی نام‌نهاد این گروه منتقل و سپس رها شدند.

شکیب‌ ‌شمس،‌ ‌در‌ ‌پیوند‌ ‌به‌ ‌این‌ ‌رویداد‌ ‌نگاشته‌ ‌است:‌ «لحظات‌ ‌قبل‌ ‌برای‌ ‌تهیه‌ ‌گزارش‌ ‌به‌ ‌نزدیک‌ ‌خط‌ نخست‌ ‌نبرد‌ ‌در‌ ‌سرک‌ ‌پُل‌ ‌مالان‌ ‌رفته‌ ‌بودیم،‌ ‌همه‌ ‌چیز‌ ‌عادی‌ ‌بود‌ ‌و‌ ‌مردم‌ ‌رفت‌ و ‌آمد‌ ‌می‌کردند. دو‌ تانک‌ از نیروهای‌ ‌اردوی‌ ‌ملی‌ ‌که‌ ‌در‌ ‌ساحه‌ ‌حضور‌ ‌داشت‌ ‌چیزی‌ ‌برای‌ ‌ما‌ ‌نگفت‌ ‌و‌ ‌وقتی‌ ‌۵۰‌ ‌متر‌ ‌از‌ تانک نیروهای‌ ‌ارتش‌ ‌دور‌ ‌شدیم،‌ ‌ناگهان‌ ‌بالای‌ ‌موتر‌ ‌ما‌ ‌شلیک‌ ‌شد.‌ ‌خوش‌بختاته‌ ‌گلوله‌‌‌ها‌ ‌به‌ ‌یک‌ ‌قسمت‌ دروازه‌ ‌و‌ ‌آینه‌ ‌رهنما‌ ‌اصابت‌ ‌کرد.»

او‌ ‌هم‌چنان‌ ‌افزود:‌ ‌«طالبان‌ ‌ما‌ ‌را‌ ‌گرفتند‌ ‌به‌ ‌نزد‌ ‌ولسوال‌شان‌ ‌بردند‌. ‌وقتی‌ ‌خود‌ ‌را‌ ‌معرفی‌ ‌کردیم‌ که‌ ‌خبرنگار‌ ‌هستیم‌ ‌و‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌بررسی‌ ‌گوشی‌های‌ ‌ما،‌ ‌به‌ ‌کمک‌ ‌ذبیح‌الله‌ ‌مجاهد [سخنگوی طالبان]‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌۲۰‌ ‌دقیقه‌ ‌رها‌ شدیم.»

در‌ ‌جریان‌ ‌تیراندازی‌ ‌طالبان،‌ ‌چندین‌ ‌گلوله‌ ‌بر‌ ‌موتر‌ ‌آقای‌ ‌شمس‌ ‌برخورد‌ ‌کرده‌ ‌است؛‌ ‌اما‌ ‌به‌ ‌او‌ ‌و‌ همسرش‌ ‌آسیبی‌ ‌نرسیده‌ ‌است.

بشوراى كويته در مورد اشغال كابل برنامه‌هايى دارد كه در صورت تسلط آنى طالبان، اين برنامه ها زير نام مجازات مخالفان امارت اسلامى عملى خواهند شد.

به نقل از آرمان ملی و بر اساس گزارشی که از یک منبع موثف به این رسانه رسیده طالبان در شوراى كويته فيصله كرده اند كه مجازات مخالفان شان را در سه مرحله عملى مى‌كنند. طالبان در روز نخست تسلط شان بر كابل، غنى، عبدالله و كرزى را به شيو‌ه‌ی اعدام داكتر نجيب، در سال ١٣٧٥ خورشيدى حلق‌آويز مى‌كنند و مرده هاى آنها را تا چند روز در يكى از چهارراهى ها به نمايش مى‌گذارند.

گفته مى‌شود از اين برنامه حامد كرزى اطلاع حاصل كرده است. وى پيش از اين فكر مى‌كرد كه طالبان به او ضرر نخواهند رساند، اما پس از توهين طالبان به مرده هاى خانواده او و تخريب گورستان آنها در قندهار روشن گرديد كه طالبان به كرزى و خانواده او هيچ نوع ترحمى نخواهند داشت و اعدام آقاى كرزى در دستور و برنامه طالبان قرار دارد.

به همين‌گونه مرحله دوم و سوم مجازات مخالفان امارت اسلامى شامل اعضاى كابينه، مقام هاى بلند‌پايه دولت، آگاهان نظامى و سياسى، اعضاى جامعه مدنى و خبرنگاران خواهد بود كه پس از گذشت چند روز و استقرار به اصطلاح امارت اسلامى عملى خواهد شد. طالبان اين تصميم را چند ماه پيش گرفته بودند ولى در اين روز ها آنها با شكست هاى سنگينى كه متحمل مى‌شوند، روشن شده است كه نه تنها كابل را اشغال كرده نمى‌توانند بلكه شايد هيچ يك از شهر هاى بزرگ كشور را سقوط داده بتوانند.

به همين‌گونه گفته مى‌شود در عقب تمام برنامه هاى طالبان و شورا هاى كويته و پشاور، نظاميان پاكستانى قرار دارند و اين نظاميان با مجازات رهبران افغانستانى، متنفذين قومى و اعضاى جامعه مدنى مى‌خواهند از مخالفان پاكستان انتقام بگيرند و اين انتقام‌گيرى بيرون از ملاحظات قومى خواهد بود. از سوى ديگر اگر طالبان بتوانند كابل را اشغال كنند، مى‌خواهند از آيندهٔ مخالفت و مقاومت خاطر جمع شوند، به همين منظور تعداد زيادى را به قتل خواهند رساند.

قابل يادآورى است در برابر اين برنامه هاى خطرناك و خونين‌بار طالبان، تنها خيزش هاى مردمى و شكل‌گيرى مقاومت دوم يك ضرورت است و مؤثر تمام خواهد شد. بايد همه گروه هاى قومى و سياسى اختلافات شان را كنار بگذارند و در برابر طالبان در يك صف واحد قرار بگيرند.

آرمان ملی

وزارت امور داخله امروز (یک‌شنبه، دهم اسد) در خبرنامه‌یی نوشت این متهم روز گذشته در یک عملیات هدف‌مند نیروهای پولیس ملی در منطقۀ ده‌نو از مربوطات ولسوالی حصۀاول کوهستان بازداشت شده است.

در خبرنامه همچنان آمده است که این متهم در ترور فرشته کوهستانی در کاپیسا نقش داشته است. وزارت امور داخله در این خبرنامه جزییات بیشتری دربارۀ این فرد بازداشت شده ارایه نکرده است. بر اساس خبرنامۀ این وزارت، پولیس تلاش دارد سایر عاملان این رویداد را بازداشت کند.

فرشته کوهستانی، فعال جامعۀ مدنی و فعال حقوق زن اوایل ماه جدی سال گذشته در یک حملۀ هدف‌مند در ولایت کاپیسا ترور شد. این رویداد در سلسله‌ ترورهای هدف‌مند فعالان مدنی، خبرنگاران، عالمان دین و فعالان حقوق بشر انجام شده است؛ روندی که دو سال پیش آغاز شد و تاکنون ادامه دارد.

تاکنون مشخص نیست چه گروهی پشت این حمله‌های هدف‌مند قرار دارد، اما نهادهای امنیتی دست طالبان را در این حمله‌ها دخیل می‌دانند.

رحمت‌الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی و یکی از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری گذشته با اشاره به وضعیت فعلی کشور، در توییترش نوشته پیامد معامله دوحه زلمی خلیلزاد را مردم افغانستان می دهند.
او نوشته است «متاسفانه افغان‌ها هزینه سنگینی برای صلح نیابتی داكتر خليلزاد می‌پردازند».
این اظهارات او در حالی مطرح می شود که اخیراً جنگ در بسیاری از نقاط کشور به شدت افزایش یافته است.
در ماه های اخیر جنگجویان طالبان، موفق شدند که بیش از صد ولسوالی را به کنترول شان درآورند. این گروه همچنین در یک ماه اخیر حملاتی را بر مراکز ولایت ها نیز راه اندازی کرده است.
در حال حاضر، قندهار، غزنی، هرات، هلمند، تخار و برخی از ولایت های دیگر شاهد افزایش حملات طالبان بر مراکز شهرها هستند.

امرالله صالح، معاون نخست ریاست‌جمهوری، گفته است محرمیت و امنیت عملیاتی، یکی از ‏اصل‌های اساسی جنگ است.‌‎ ‎

آقای صالح، روز یک‌شنبه -۱۰ اسد-، در برگه‌ی فیسبوکش، نوشته است: «استفاده از فیسبوک در ‏مسائل جنگ و امنیت، به یکی از ضعف‌های بزرگ دولت افغانستان تبدیل شده است. دست‌رسی ‏شخصیت‌ها به شبکه‌های اجتماعی، محرمیت و امنیت عملیات‌ها را به شدت تحت شعاع قرار داده ‏و بهای این بی‌پروایی و خودسری را، جوانان شجاع در جبهه متقبل می‌شوند‎.‌‏»‏

به گفته‌ی او، ظاهرگرایی و شهرت‌سازی، از معنویت و صلابت فعالیت‌ها می‌کاهد.‌‎ ‎

آقای صالح، ابراز امیدواری کرده افراد با تجربه و نوکار، به محرمیت و امنیت عملیاتی ارج ‏گذاشته و آن را رعایت کنند‎.‎

مسؤولان وزارت داخله، می‌گویند یک پلیس ترافیک در ولایت کندز، از سوی جنگ‌جویان طالب تیرباران شده است.

ضیا ضیا، معاون سخن‌گوی وزارت داخله، گفت بشیر، پلیس ترافیک ولایت کندز، سه روز پیش از منطقه‌ی سه‌درک این ولایت، هنگام رفتن به وظیفه، توسط جنگ‌جویان طالب اسیر شده بود.

به گفته‌ی او، این پلیس ترافیک، روز شنبه -۹ اسد-، توسط جنگ‌جویان طالب در ساحه‌ی دشت آبادان کندز، تیرباران شده است.

این در حالی است که از صبح امروز -یک‌شنبه، ۱۰ اسد-، به این طرف، کاربران شبکه‌های اجتماعی، ویدیویی را دست به دست می‌کنند که بر اساس آن، این پلیس ترافیک، از سوی یک جنگ‌جوی وابسته به شاخه‌ی خراسان گروه داعش، تیرباران می‌شود.

با این حال، معاون سخن‌گوی وزارت داخله، می‌گوید این پلیس ترافیک، در ساحه‌ی تحت کنترل طالبان ربوده شده بود و به همین دلیل، طالبان عامل اصلی این رویداد اند.

شاخه‌ی خراسان گروه داعش، مسؤولیت این رویداد را به عهده گرفته؛ اما گروه طالبان تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

«مسیر دادخواهی فراز و فرودهای بسیار داشته و تحقق عدالت هزینه های فراوان خواهد داشت اما برای رسیدن به رؤیای رفاه و امنیت در کشور و برای تحقق آرمان یاران شهید مان راهی جز دوام مبارزه برای عدالتخواهی و نفی تبعیض وجود ندارد.»

جملات فوق در پیام ارسالی رهبر حزب ملت افغانستان به مراسم گرامی داشت از پنجمین سالگرد شهدای جنبش روشنایی که در بلخ برگزار شده بود، بیان شد.

آقای نجیب الله قدرت، سرپرست دفتر شورای ولایتی حزب ملت افغانستان افزود تجلیل از شهدای دوم اسد در حقیقت تجدید پیمان با آرمان بلند شهدا می باشد.

محفل با شکوهی به مناسبت گرامی داشت از پنجمین سالگرد شهادت شهدای جنبش روشنایی از سوی نمایندگی حزب ملت افغانستان در ولایت باستانی بلخ برگزار گردید.

در این مراسم صدها تن از علماء، اساتید دانشگاه، متنفذین قومی، وکلای گذر، جوانان، اعضاء و هواداران حزب ملت افغانستان از نواحی مختلف شهر مزار شریف حضور به هم رسانده بودند.

قابل ذکر است در حادثه انتحاری که دوم اسد چند سال پیش در جمع معترضین به تغییر مسیر خط برق از بامیان به سالنگ در جوک دهمزنگ کابل رخ داد صدها تن کشته و زخمی شدند.

مقدمه: متن زیر، نتیجه یک تحقیق دانشگاهی از خانم فرح فرح در مورد «مقوله جهانی‌شدن، استعمار مدرن یا توسعه مساوی جهان» با چند شخصیت سیاسی افغانستان است. روش این تحقیق بر اساس مصاحبه با صاحب‌نظران و اهل سیاست از طریق گفتگوی مستقیم با طرح سوالات از قبل تهیه‌شده است. آیا جهانی‌شدن نياز بشر است و يا نوع ديگر استعمارگری كشورهاي فقير؟ جهاني‌شدن به‌نفع افغانستان از منظر توسعه و امنيت است يا زمينه‌ساز وابستگي مطلق به قدرت‌هاي جهاني؟ و جهاني‌شدن براي كشورهاي مسلمان راهي براي نجات است و يا آغاز پروژه ديگر به‌منظور نفي هويت فرهنگي اين ملت‌ها؟ از پرسش‌های محوری این مصاحبه‌هاست.

دیدگاه مشترک مصاحبه‌شوندگان نشان می‌دهد که افغانستان هنوز جایگاه مشخص یک دولت ملی به اساس معیارهای قرن حاضر را تعریف نکرده و هر لحظه امکان سقوط دوباره این کشور در پرتگاه جنگ داخلی است. جهانی‌شدن بنا بر نبود بستر مناسب، امنیت پایدار و خلای حکومت ملی، برای کشوری چون افغانستان و تعداد دیگر از کشورهای مسلمان، خطرهای به‌مراتب جدی‌تر نسبت به‌مزایای آن دارد.

محراق توجه این تحقیق، روند جهانی‌شدن و افغانستان در حاشیه روند جهانی‌شدن است. دیدگاه‌های مطرح‌شده، مربوط به مصاحبه‌کنندگان بوده که در سطوح مختلف تحصیلی و نقش سیاسی در افغانستان استند.

افغانستان کشوری است که تمام تحقیقات مربوط به توسعه و وضع سیاسی، اقتصادی آن از مجرای موسسات بین‌المللی و بانک جهانی، موسسات غیر انتقاعی بین‌المللی (NGO)ها در دسترس است.

نرخ فقر از سال۲۰۱۹ تا آغاز۲۰۲۱ به ۷۰درصد رسیده و افراد زیر خط فقر به اساس گزارش دفتر هماهنگ‌کننده سازمان ملل متحد (NUOCHA) حدود ۵۵درصد است.

افغانستان برای ورود به کشوری که بتواند عضو فعال جامعه جهانی باشد، نیازمند دست‌یابی به حداقل‌ نیازهای بشری و خدماتی بر اساس معیارهای اداره انکشاف بین‌المللی ملل متحد (UNDP) تا سال ۱۴۰۰ه.ش بود.

این تحقیق برخواسته از نظریات افراد شامل در روند توسعه افغانستان‌اند که نظریات‌شان گویای عقب‌مانی افغانستان به‌دلیل سیاسی از روند توسعه ابتدایی برای جهانی‌شدن است.

قسمت سوم/ متن مصاحبه رحمت‌الله نبیل

رحمت‌الله نبیل متولد ۱۳۴۸ از ولسوالی جغتو ولایت میدان وردک است. وی تحصیلات دوران مکتب خود را در کابل به پایان رساند و مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی ساختمان به‌دست آورده است. نبیل پیش از سال۱۳۸۱ در کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان کار کرده و در سال۱۳۸۳ به‌عنوان معاون روابط داخلی شورای امنیت ملی کار کرده است. وی پسانترها ریاست حفاظت از رییس‌جمهور (PPS) را تأسیس کرد. نبیل در سال۱۳۸۹ توانست رأی اعتماد مجلس نمایندگان  را برای سمت ریاست عمومی امنیت ملی کسب کند که مدت ۲سال در این پست فعالیت کرد. وی پس از آن به‌عنوان مشاور شورای امنیت ملی تعیین گردید. در سرطان۱۳۹۳ به‌عنوان سرپرست ریاست امنیت ملی فعالیت کرد و پس از اختلافات با محمداشرف غنی از سمت خود استعفا داد.

رحمت‌الله نبیل: در چهل گذشته ما از جهان و تغییرات آن متضرر شدیم؛ مثلا وقتی محصلان ما در شوروی سابق درس می‌خواندند، فکر می‌کردند کاری که در روستاهای روسیه شده، در افغانستان هم ممکن است، اما متوجه شدیم که رفتارهای جدید و مدرن باعث واکنش مردم گردید.

در مساله اخوان‌المسلمین هم ما عین وضعیت را داریم که در اکثر موارد باعث واکنش مردمی شد. کاپی‌برداری از کشورهای دیگر باعث ایجاد اختلاف جدی بین جامعه شهری و روستایی ما شد. این تضاد در ادامه باعث تشکیل قطب‌های مکتبی و مدرسه‌یی گردید.

مدرسه نماد مذهبی روستا و مکتب نماد کفر شهر شد که در یک روند سیستماتیک، باعث تصادم جدی بین هر دو صنف گردید.

پدیدار نخست از این تصادم نابودی حس مالکیت در درون کشور بوده که ملت شدن را اگر ناممکن نی، اما سخت کرده است.

چهل سال می‌شود افغانستان حکومت موازی شهری و دهاتی دارد. در قدم نخست باید راه‌هایی جستجو گردد تا تلفیقی از فرهنگ شهری و روستایی صورت بگیرد. بعد از تلفیق هردو دیدگاه، معضل داخلی از منظر تاریخی و امروزی با هم نزدیک گردد.

مسوولیت نخست برای نزدیکی ملت‌ها جامعه روشنفکری یک کشور است. با تاسف جامعه روشنفکر ما به‌جای تولید اندیشه مصروف تقلید از دیگران بوده و با دسترسی به رسانه‌ها به‌جای اینکه ارزش‌های قابل پذیرش برای مردم را تبلیغ کنند، ارزش‌های کاپی‌شده از دیگران را عرضه می‌کنند که این داده‌ها مردم را از نظر فکری و فرهنگی بیشتر متفرق می‌کند.

یک مثال ساده وضعیت فعلی صلح ماست. به اساس آمار داده‌شده در افغانستان طی ۴۰سال جنگ، بیشتر از دو میلیون شهید به‌نام دین و خاک (مادر وطن) داریم. اگر یک قبر با طول دو متر و عرض نیم متر حساب شود، مساحت کل قبرستان‌های ما مساوی می‌شود به چیزی بیشتر از چهار میلیون متر که بیشتر از مساحت قطر است، اما ما منتظر استیم قطر با مساحت کمتر از تنها قبرستان ما برای ما صلح بسازد.

این حقیقت را نباید فراموش کنیم که مهاجرت آورده‌های مثبت و منفی به افغانستان داشته است. در سال‌های اخیر مهاجران برگشته از پاکستان تبعیض زبانی و مهاجران برگشته از ایران اعتیاد را با خود آورده‌اند. از نظر اجتماعی شکاف‌های عمیق ایجادشده بین این دو پدیده باید توسط نسلی که با تجربه‌های مثبت برگشته‌اند پر شود.

در وضعیت فعلی اگر توجه کنیم فاصله بین ملت، نیروی امنیتی و سکانداران قدرت در ارگ ریاست جمهوری به بی‌نهایت رسیده است. ما باید در قدم نخست از طریق حاکمیت فرهنگ‌مدار، ارگ، سنگر و منبر را یکی کنیم.

در وضعیت فعلی منبر در اختیار طالب است. ارگ یا ریاست جمهوری جای تشخیص این مربوط فلان قوم و آن مربوط فلان قوم؛ یعنی مرکز تولید تبعیض است.

ما اول باید کار خانگی خودمان را خوب انجام بدهیم. تعریف مشخص از منافع ملی، ملت شدن و انجام آن در تصویر دولت مردمی داشته باشیم؛ مثلا وقتی شما در روستاها بگویید حزب، ذهن مردم برمی‌گردد به حزب خلق و یا پرچم که تراژیدی جفای این دو حزب فراموش‌ناشدنی است. اگر در شهر حزب بگویید توجه مردم جلب می‌شود به حزب جمعیت، حزب اسلامی و یا جنبش.

این احزاب هم از حد قومی‌بودن در دامن احزاب خانوادگی سقوط کرده‌اند. از سوی دیگر ادعای ایلیت‌بودن است. شما از شعاع ۵۰۰متری قصر ریاست جمهوری با تمام آنهایی‌که ادعای ایلیت‌بودن دارند سوال کنید که منافع ملی چیست؟ تعریف واحد، یک‌دست و یا مشخص ندارند و در حد بزرگان قومی چیزی شاید بگویند نه ایلیت‌های سیاسی.

تعریف ما از رابطه سیاسی بسیار عجیب است. حسن نیت و رابطه سالم با همسایه، مشترکات همسایگی برعلاوه اینکه ترس ندارد مثبت است، اما سیاسیون ما فرق بین وابستگی تا رابطه را تعریف درست نکرده‌اند و وابستگی بی‌حد به همسایه باعث ایجاد ترس در میان ایلیت‌های سیاسی شده است. یکی از دلایلی که اهل سیاست در مورد رابطه‌ها و تعریف‌های همکاری با کشورهای دیگر حرف نمی‌زنند، وابستگی است و از خوف اینکه مبادا کشوری که از ایشان طرفداری می‌کند برنجد، سکوت را ترجیح داده و با نوعی پنهان‌کاری با مردم افغانستان مقابل می‌شوند.

تعریف افغانستان برای کشورهای منطقه این است که تمام خطوط امنیتی و محافظتی این کشورها از کشور ما عبور می‌کند. تعریف افغانستان به‌عنوان خط محافظتی امنیتی برای کشورهای همسایه باعث شده که ما در درون مرزهای خودمان دچار دوری ملیت‌ها و تشتت و جدایی جزیره‌های مستقل قدرت شویم. وضعیت داخلی تاثیر مستقیم بالای سیاست خارجی داشته و استراتیژی مشخص، برنامه مدون و تصویر مشخص از دستگاه سیاست خارجی خود نداریم. دلیل آن برمی‌گردد به وضعیت داخلی و موقعیت افغانستان به‌عنوان کمربند امنیتی سیاست‌های امنیتی کشورهای همسایه و منطقه.

ما مستعمره استیم، اما نوع استعمار به‌گونه دیگر تعریف می‌شود. از نظر سیاسی مستعمره کدام کشور بودن است و از نظر اجتماعی و نوع زندگی روزمره لحظه که به تلیفون همراهمان دست می‌زنیم، شرکت‌های بزرگ نرم‌افزاری از عادت خرید تا احساسات، عواطف، و حساب بانکی ما باخبرند و نوعی استعمار فردی را ایجاد کرده است. تقابل چین و امریکا نیز بر سر تکنالوژی و نوع تولید و استفاده از تکنالوژی است تا کشورهای دیگر چون روسیه که می‌خواهند گوگل خودشان را داشته باشند.

ما هم فرصت‌های خودمان را یکجا با آگاهی فردی نیاز داریم تا از این فرصت‌ها استفاده نماییم و یا اجازه بدهیم از ما استفاده شود.

عربستان سعودی می‌تواند با اسراییل روابط‌اش را عادی کند، اما در افغانستان هنوز دعوا بالای چقدر مسلمان‌بودن است. فاصله فکری و باورها در افغانستان از یکدیگر بی‌نهایت دور می‌باشد.

برای جهان تشیع هم‌فکری سهل‌تر بوده و از وضعیت برخورد مستقیم به‌دلیل باورها و تعریف‌های متعدد به‌دورند و می‌توانند به‌زودی به‌طرف هم‌فکری بروند، اما در کشورهای عرب افکار مخالف و خشونت‌گرا را در کشورهای خودشان تحمل ننموده زمینه را به این چنین افراد طوری مساعد می‌کنند تا به افغانستان آمده و از شرایط مساعد برای جهاد در اینجا استفاده کنند.

چهار فرصت عالی در اختیار خشونت‌گرایی دینی در افغانستان مساعد است؛ عسکرگیری، منابع پولی از کشورهای عرب، پناه‌گاه امن و بنیادگرایی طبیعی.

این روند برای تمام کشورهای اسلامی تهدید جدی حساب می‌شود. کشورهای اسلامی برای حفظ هویت دینی و فرهنگی‌شان باید به هم‌فکری سالم برسند. تعریف آموزه‌های دینی به اساس نیاز مدرن جهان امروز نیازمند توافق جمعی است.

مثلا کشورهای اروپایی در مسایل جهانی و چالش‌های جهانی به‌شمول تهدید‌ها به‌سرعت زمینه هم‌فکری را مساعد نموده و عمل مشترک در مقابل تهدید مشترک را به‌خوبی انسجام‌بخشی می‌کنند.

تعریف افغانستان برای کشورهای عربی به‌عنوان میزبان افکار افراطی و خروج قصدی این افکار، بیرون از مرزهای خودشان در درازمدت باعث اخلال در امنیت کشورهای عربی، همسایه و منطقه می‌شود.

نیاز به حفظ هویت جمعی، توافق روی تعریف مشترک بین کشورهای اسلامی وهمکاری برای نابودی خشونت‌گرایی می‌تواند زمینه نابودی هویت کشورهای اسلامی را به حداقل برساند.

راه مدنیت

میرویس استانکزی سخنگوی وزارت امور داخله امروز شنبه(۹اسد) گفت طالبان متحمل تلفات سنگین در این سه شهر شده‌اند.
به گفته او، نیروهای کافی در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند حضور دارد و این نیروها حملات طالبان را عقب زده‌اند.
گروه طالبان روز جمعه به بخش‌هایی از شهر لشکرگاه مرکز ولایت هلمند حمله کرد.
وزارت دفاع ملی نیز اعلام کرد ۳۴ عضو گروه طالبان به شمول یک فرمانده برجسته این گروه در حملات نیروهای امنیتی در شهر لشکرگاه کشته شده‌اند.
از جانب دیگر، میرویس استانکزی می‌گوید که طالبان از چند روز به این سو حملات خود را بر شهر قندهار افزایش داده و از خانه‌های مردم به عنوان سنگر استفاده می‌کنند.
او گفت این حملات نیز از سوی نیروهای امنیتی عقب زده شده است.
سخنگوی وزارت امور داخله هم‌چنان گفت حملات طالبان بر شهر هرات نیز به شکست انجامیده است.
به گفته او، نیروهای امنیتی به شمول قطعات ویژه پولیس در هرات وجود دارند که از سوی نیروهای هوایی و مردمی حمایت می‌شوند.
میرویس استانکزی گفت که تلفات طالبان در هرات بیش‌تر از تلفات این گروه در سراسر کشور است.
گروه طالبان روز پنج‌شنبه حملات خود را بر شهر هرات آغاز کرد. محمداسماعیل خان، از فرماندهان جهادی که نیروهای خیزش مردمی را مدیریت می‌کند، در خط نخست نبرد حضور دارد.
سخنگوی وزارت امور داخله می‌گوید پیشروی نیروهای امنیتی در این سه ولایت به سرعت ادامه دارد و ساحات زیادی از سوی این نیروها تصرف شده است.
به گفته او، نیروهای امنیتی توانسته‌اند که ولسوالی‌های گذره و انجیل را که در نزدیکی شهر هرات موقعیت دارد، از نزد طالبان تصرف کنند.

 جلسه مشورتی رهبران سیاسی و جهادی با رئیس جمهور غنی روز شنبه، نهم اسد، در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد.

ارگ ریاست جمهوری اعلامیه‌ سه ماده‌ای این نشست را به نشر رساند. طبق این اعلامیه، رهبران سیاسی و جهادی حمایت قاطع خود را نیروهای امنیتی در نبرد با طالبان اعلام کرده‌اند.

در اعلامیه آمده است: «شهامت و ایستادگی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در مقابل تجاوز و حملات تروریستی و ایستادگی و بسیج مردم افغانستان در این راستا قابل ستایش است. رهبران سیاسی و جهادی افغانستان از دفاع مشروع نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان و بسیج مردمی افغانستان در حمایت از آن‌ها، نه تنها قدردانی می‌کند بلکه با تمام توان برای بسیج بیش‌تر مردم برای دفاع از افغانستان تلاش خواهند کرد.»

اعلامیه نوشت دفاع از مردم و تمامیت ارضی افغانستان و ناموس و نهادهای ملی، ارزش‌های مشترک حقوق زنان و سایر حقوق و آزادی‌هایی که در قانون اساسی تسجیل یافته است، مکلفیت دولت جمهوری اسلامی افغانستان بوده و دولت افغانستان از این ارزش‌ها در برابر هر نوع تعرض دفاع می‌کند.

در جلسه مشورتی رهبران سیاسی و جهادی با رییس جمهور غنی تأکید شد قطع جنگ و رسیدن به صلح عادلانه و پایدار اولویت جمهوری اسلامی افغانستان و برای رسیدن به این «مرام ولا قربانی‌های زیادی» را متحمل شده است.

در این جلسه هم‌چنان تأکید شد تلاش‌های شورای عالی مصالحه ملی و هیأت مذاکره‌کننده دولت در راستای تأمین صلح قابل قدر است و این هدف کماکان دنبال خواهد شد.

در این نشست برخی از رهبران سیاسی از جمله حامد کرزی، رییس جمهور پیشین، صلاح‌الدین ربانی، رییس حزب جمعیت و گلبدین حکمتیار رییس حزب اسلامی حضور نداشتند.

محمد قاسم حلیمی، سرپرست وزارت ارشاد، حج و اوقاف، عالمان دینی‌ای را که در حمایت از طالبان، علیه دولت تبلیغ می‌کنند، خبیث، رذیل و ترسو نامید و از دولت افغانستان خواست آن‌ها را زندانی کند.

آقای حلیمی، روز شنبه -۹ اسد-، در یک نشست خبری گفت: «هر عالمی که با دشمن یک‌جا می‌شود، جنازه‌ی شهید ما را نمی‌خواند و علیه ملت دشمن تقویت می‌کند، بزنید، بکوبید و به زندان بیندازید…غلامی هم تا حدی! تا دیروز که معاش می‌گرفتی و رییس و معین بودی، بد می‌کردی چیزی نمی‌گفتی، امروز به خاطر این که طالب چند ولسوالی را گرفته، تو رذیل، خبیث و ترسو رفتی به دامن طالب خود را می‌اندازی؟»

وزیر حج و اوقاف، با اشاره به خطبه‌ی نمازجمعه‌ی مجیب‌الرحمان انصاری، خطیب مسجد جامع گازرگاه هرات، گفت: «انصاری باز در هرات قلقله کرده و به امیر اسماعیل خان گفته که بشینید و شما نجنگید که دولت اسلامی بیاید. لعنت به تو فروخته شده. او منافق…اسلام که نیست تو چه بد می‌کنی که در محراب ایستاد استی؟»

آقای حلیمی، گفت؛ جواب جاهلانی که در لباس علما هستند، داده خواهد شد و دیگر هیچ جاهلی در منبر علیه مردم به شمشیر دشمن دست نخواهد انداخت.

او تأکید کرد؛ علمایی که برای طالبان تبلیغ می‌کنند و از اداره‌ی من معاش می‌گیرند «ولو که معاش از امریکایی باشد»، بروند نزد خوارج و با آن‌ها یک جا شوند.

سرپرست وزارت ارشاد، حج و اوقاف، گفت: «ما رییس و روسایی داریم که ۲۰ سال از این نظام معاش خوردند، امروز ترسوی ذلیل بی‌ایمان، علیه مردم ایستاد می‌شود. معاش از من می‌خوردی باز تخم در آن‌جا می‌دهی؟»

آقای حلیمی، هم‌چنان خطاب به طالبان گفت که تأسیسات عامه و پل و پلچک‌ها، کافر نیستند و باید از ویران کردن آن خودداری کرد.

او افزود: «تأسیسات عامه کافر شده؟ فابریکه‌ی آرد باید بسوزد که آرد را از دیگر کشور وارد کنیم؟» او، به طالبان گفت که طرف اصلی جنگ پاکستان است و آنان آله‌ی دست و اهداف پاکستان شده اند.»

آقای حلیمی، از علمای دینی پاکستان خواست که جنگ حکومت پنجاب در افغانستان را منع کنند؛ در غیر آن، حتا اگر یک نفر از شهروندان افغانستان زنده بماند، انتقام خواهد گرفت.

او گفت: «به علمای پاکستان می‌گویم که نه استاد تان مثل عزیزالرحمان و نه شاگرد عزیزالرحمان در این کشور جا ندارد. اگر امروز کشته می‌شویم، شهادت برای ما افتخار است و ذلت برای ما عیب است. مرده باد پاکستان و غلامان پاکستانی.»

وزیر حج و اوقاف، در حالی این سخنان را می‌گوید که طی روزهای اخیر، جنگ در هرات افزایش یافته و طالبان روز گذشته توانستند تا حومه‌های شهر هرات پیش‌روی کنند. مولوی مجیب‌الرحمان انصاری، خطیب مسجد جامع گازرگاه هرات که همواره متهم به رد حکومت و هم‌کاری با گروه‌های تروریستی بوده است، روز جمعه -۸ اسد-، با اشاره به پیش‌روی طالبان، عملا نام طالبان را به زبان آورد و برای آنان دعای پیروزی کرد.

مولوی انصاری گفت: «من علیه طالبان ایستاده شوم و از دموکراسی دفاع کنم؟ از عیاشان و شهوت‌پرستان دفاع کنم؟ پروردگارا؛ اگر امارت اسلامی به حق است، فتح، ظفر و پیروزی نصیب شان بگردان.»