لحظاتی پیش صدای یک انفجار در شهر کابل شنیده شد.
لحظاتی پیش در مربوطات ناحیه پنجم ساحه سپین‌کلی، یک عراده واسطه هدف انفجار قرار گرفت.
پولیس کابل تایید می‌کند در ناحیه پنجم شهر کابل انفجار رخ داده است.
پولیس به محل رویداد در ناحیه پنجم شهر کابل رسیده است و بر بنیاد گزارش‌های ابتدایی یک واسطه هدف انفجار بوده و دو واسطه دیگر نیز آتش گرفته است.
در خبرنامه‌ای که روز شنبه (۲۹ قوس)، از سوی این کمیسیون به نشر رسید، آمده است در نتیجه‌ی انفجار روز جمعه، ۱۵ کودک جان باخته و ۲۰ کودک دیگر زخمی شده اند.
در خبرنامه، همچنان آمده کودکان قربانی شده، برای خرید بازیچه در بدل آهن‌آلات کهنه جمع شده بودند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر، تاکید کرد طرفهای درگیر جنگ، مسئول این رویداد اند.
این کمیسیون، همچنان از دولت افغانستان خواست برای درمان زخمیان رویداد روزجمعه، هرچه عاجل اقدام کند.
این در حالی است که وزارت داخله، به دنبال انفجار در ولسوالی گیلان ولایت غزنی، گفته بود این رویداد در نتیجه‌ی انفجار یک عراده زرنج مملو از مواد انفجاری در منطقه‌ی «آغوجان» این ولسوالی، رخ داده است.
از سویی هم، واحدالله جمعه‌زاده، سخنگوی والی غزنی به رسانه ها گفت: «حوالی ساعت ۱۲:۰۰ چاشت روز جمعه (۲۸ قوس)، یک عراده زرنج، مملو از مواد انفجاری، در یک منزل واقع در ولسوالی گیلان در منطقه‌ی آغوجان که در آن‌جا ختم قرآن جریان داشت، انفجار داده شده که در آن، ۱۵ کودک کشته و ۲۰ کودک زخمی شده اند. آن ساحه زیر دست مخالفین مسلح دولت است.»
ولایت غزنی در جنوب افغانستان، به دلیل حضور گروه طالبان، در جریان یکی دو سال گذشته به شدت ناامن شده است.
آنچه مشکل جامعه ما را مضاعف نموده، باز نمودن قفل مشکلات با کلیدهای غالبا بدل است. بسیاری از معضلات ریشه‌ی فرهنگی دارد که به آن توجه نمی‌شود. روی آوردن جوانان بین ۱۵ تا ۲۵ سال به انحرافات اجتماعی بیانگر این واقعیت است. از این رو، نه تنها برای جلوگیری از وقوع ناهنجاری های اجتماعی باید کار فرهنگی صورت گیرد، بلکه برای مجازات هنجار شکنان و کجروان اجتماعی رعایت اصول هنجاری یک ضرورت است.
خود سری، فراروی از قانون و خطا را به خطا جواب دادن نه تنها با قوانین جزایی سازگار نیست، بلکه هیچ اثری در جلوگیری از انحرافات ندارد. تنش‌ها، مواجهات مستقیم و اضطراب اجتماعی را تشدید می‌کند. دستگاهای عدلی و قضایی ناتوان جلوه می‌کند و چهره افغانستان مکدر می‌شود.
در هیچ شرایطی، هیچ کسی نباید احساس کنند که جان، آبرو، ناموس و مال شان بدون دلیل مشروع در خطر است؛ مخصوصا از سوی نهادهای کنترل کننده جامعه. بالاترین هدف دنیوی دین چیزی بیش از این نیست.
مردم در صورت عدم احساس امنیت در موارد فوق، یقینا در مواجهه با نظام قرار خواهند، گرفت.
بیاد دارم، یکی از عوامل اجتماعی تسریع حرکت موتر طالبان در سپیده دم ظهور، ناتوانی حکومت وقت، در تامین امنیت در موارد مذکور بود؛ تنها سلاح برنده طالبان پاک سازی کشور از شر و فساد و تامین امنیت بود.
تامین امنیت یک نیاز اولیه و حیاتی است، اما نحوه برافکندن ناامنی‌ها علاوه بر داشتن تفکر امنیتی نیازمند داشتن تفکر و مهارت فرهنگی کارگزاران این عرصه است. این سخن به معنای انکار برخورداری از اطلاعات سیاسی، اجتماعی و حقوقی نیست.
داکتر امان فصیحی
در سال ۲۰۱۳ در یکی از جلسات شورای امنیت ملی افغانستان، نبیل رئیس عمومی امنیت ملی گزارش داد که وی اطلاعات موثقی مبنی بر این که ملا عمر در کراچی درگذشته، به دست آورده است، اما رئیس جمهور کرزی به او اجازه نداد تا در این زمینه بیشتر صحبت کند.
رئیس‌جمهور گفت: «امنیت ملی ما گزارش‌های واهی را به‌جای حقیقت می‌گیرد. این یک بازی دیگر آی اس آی است.»
وی افزود که از طریق افراد قابل اعتماد می‌داند که ملا عمر زنده است و در گرو پاکستان قرار دارد.
تاریخ نشان داد که نبیل حق داشت و ما بهای بی‌اعتمادی به استخبارات افغانستان را بسیار سنگین پرداختیم.
رنگین دادفر سپنتا
سیاست افغانستان؛ روایتی از درون
ص ۶۹۲/۶۹۳
سفارت ایالات متحده 29 بورسیۀ تحصیلی را برای محصلان افغان جهت تحصیل در پوهنتون امریکایی آسیای مرکزی در بشکیک برای یک دورۀ اکادمیک 2020 – 2025 تمویل می کند.
نامزدان موفق در این بورسیه، برعلاوه بودجۀ كامل برای تأمین مصارف چهارساله تحصیلی خود در دورۀ لیسانس، برنامۀ مقدماتی انگلیسی در AUCA، مصارف سفر سالانۀ رفت و آمد به افغانستان و مصارف خدمات اولیۀ صحی، لیلیه و خوراک را نیز دریافت خواهند كرد.
برای کسب اطلاعات بیشتر به لینک http://ow.ly/ON1s50CNZHD مراجعه کنید.
وزارت خارجه‌ی امریکا در نامه‌ای به کنگره‌ی این کشور، از تعطیلی دو کنسولگری در روسیه خبر داده است.
تعطیلی دو کنسولگری در روسیه، (۲۰ قوس/ ۱۰ دسامبر) صادر شده بود و خبر آن پس از آن در رسانه‌ها درز کرده که امریکا روسیه را عامل حمله‌های سایبری به نهادهای دولتی این کشور دانسته است.
این دو کنسولگری، در شهرهای ولادی‌وستوک در شرق روسیه و یکاترینبورگ در ناحیه‌ی فدرال موقعیت دارند و قرار است دیپلمات‌های آن، به سفارت امریکا در مسکو منتقل شوند.
روابط میان امریکا و روسیه در حالی دچار تنش شده که قرار است تا یک ماه دیگر، جو بایدن کارش را به عنوان رییس‌جمهور امریکا آغاز کند. جو بایدن در زمان کارزار انتخاباتی‌اش از موضع سخت امریکا در قبال روسیه سخن گفته بود.
در چند روز گذشته، بسیاری از نهادها و سازمان‌های دولتی امریکا، مانند وزارت مالیه و امنیت ملی، با حملات گسترده‌ی سایبری روبهرو بوده است که امریکا روسیه را عامل آن می‌داند.
مایک پمپیو، وزیر خارجه‌ی امریکا، روز جمعه (۲۸ قوس/ ۱۸ دسامبر) در گفت‌وگویی با یک رادیوی امریکا، گفت که «کاملا آشکار» است که روسیه در حملات سایبری دست داشته است.
گفتنی است که فرمان تعطیلی دو کنسولگری در روسیه، سه روز پیش از حملات سایبری علیه نهادهای امریکایی صادر شده بود.
وزیر خارجه ایران در گفت‌وگو با شبکه خبری طلوع نیوز افغانستان بار دیگر بر بیرون شدن امریکا از منطقه تاکید کرد.
محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران درباره پیوندهای افغانستان-ایران، پیوند ایران با طالبان، وضعیت مهاجران افغانستانی در ایران و فاطمیون با شبکه خبری طلوع نیوز گفت‌وگو کرد.
وی درباره تاکید ایران بر بیرون شدن امریکا از منطقه پس از ترور سلیمانی تاکید کرد، ایران همواره گفته است که امریکا باید از منطقه بیرون شود.
ظریف در پاسخ به این پرسش که تعاریف ایران از طالبان چیست نیز گفت، بر اساس قوانین هنوز ایران طالبان را از گروه تروریستی بیرون نکرده است.
وی درباره لشکر فاطمیون نیز گفت: اینها بهترین نیروهایی هستند که اگر دولت افغانستان تمایل داشته باشد می‌تواند از آنها کار بگیرد.
وجود احزاب قوی و نیرومند، نه تنها یک نیاز، بلکه یک حتمیت، در روزگار کنونی است. قطع نظر از ضرورت کنترل قدرت با قدرت، احزاب حلقه وصل جامعه و نظام قدرت است. ولی ارگانیزم معیوب تمام احزاب در میدان بیمارگون سیاست کارکردهای آن را نیز مختل نموده است.
مهم‌ترین کاستی‌های احزاب عبارتند از:
۱. عدم پایبندی اکثر احزاب به الزامات حقوقی و قانونی کشور.
۲. عدم پایبندی به اساسنامه و مرامنامه‌های شان.
۳. نداشتن پالیسی و استراتژی مدون بلند مدت که در محور آن فعالیت نمایند.
۴. نداشتن ساختار، تشکیلات و کمیته‌های و سایر اقتضائات حزبی فعال، متناسب با شرایط موجود و روندهای آینده.
۵. عدم پایبندی به چرخش دموکراتیک مقامات حزبی.
۶. نداشتن سیستم مالی واضح و روشن.
۷. قومی و سمتی بودن اکثر احزاب.
۸. نداشتن سیستم روشن و عام برای عضویت‌گیری و سلب عضویت.
۹. نشستن حلقات خاص بجای مکانیزم‌ها در اتخاذ تصامیم حزبی.
۱۰. نداشتن فعالیت حزبی مطابق معیارهای رایج دنیا.
۱۱. فرد محوری و موروثی شدن احزاب.
۱۲ تهی شدن غالب احزاب از حضور نخبگان جامعه.
۱۳. فصلی و پروژه‌ای بودن تعدادی از احزاب. هر حزب قدیم و جدید که کاستی‌های فوق را از خود بزداید، یقینا مقبولیت عمومی پیدا می‌کند.
داکتر امان فصیحی
حوا علم نورستانی، رییس کمیسیون مستقل انتخابات، گفت انتخابات پارلمانی ولایت غزنی، در ماه میزان سال آینده برگزار خواهد شد.
بانو نورستانی که روز شنبه (۲۹ قوس)، در یک نشست خبری سخن می‌زد، گفت مشکلاتی که در انتخابات گذشته وجود داشت، مورد بررسی قرار گرفته تا در انتخابات آینده از تکرار آن جلوگیری شود.
این در حالی است که چند روز پیش، موسسه‌ی انتخابات آزاد و عادلانه‌ی افغانستان (فیفا)، نسبت به بی‌توجهی دولت افغانستان به اصلاحات انتخاباتی و بی‌سرنوشتی انتخابات پارلمانی غزنی، شوراهای ولایتی و شوراهای ولسوالی‌ها، ابراز نگرانی کرده بود.
انتخابات پارلمانی دور هفدهم، بعد از چهار‌سال تاخیر، در ماه میزان ۱۳۹۷ برگزار شد که ولایت غزنی بنابر اختلافات سیاسی بر سر حوزه‌بندی، از برگزاری این انتخابات محروم شد.
قرار بود انتخابات پارلمانی این ولایت، همراه با انتخابات ریاست‌جمهوری و شورای ولسوالی‌ها، در ششم ماه میزان ۱۳۹۸ برگزار شود؛ اما باز هم برگزار نشد.
شماری از اعضای هیات مذاکره کننده دولت افغانستان، برخی از اعضای کابینه، نمایندگان شورای ملی و چهره‌های سیاسی با استاد دانش، معاون رئیس جمهور دیدار کردند.
در این دیدار که روز گذشته انجام شد داکتر سیما سمر، وزیر دولت در امور حقوق بشر و روابط بین‌الملل، شماری از وزرای کابینه، نمایندگان شورای ملی، مقامات حکومتی و شخصیت‌های سیاسی نیز حضور داشتند، راجع به آخرین پیشرفت‌ها در روند صلح بحث و تبادل نظر صورت گرفت.
استاد سرور دانش، معاون رئیس جمهور از اعضای هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان قدردانی کرد و گفت آنها تاکنون به خوبی از دولت و مردم افغانستان نمایندگی کرده‌اند.
وی افزود وحدت و انسجام هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان قابل قدر است و باعث قوت آنها در جریان مذاکرات شده است.
معاون رئیس جمهور گفت صلح در عین حالی که یک ضرورت است، نباید ما را به گذشته برگرداند و باعث تکرار حوادث تلخ گذشته شود.
وی افزود صلح یک مسئله حیاتی و مرتبط به سرنوشت تمام مردم افغانستان است و برای موفقیت در این روند، اتحاد نیروهای سیاسی و گروه‌های مختلف اجتماعی یک ضرورت است.
استاد دانش تاکید کرد مردم ما هیچگاهی طرفدار جنگ و خشونت نبوده‌اند و در سخت ترین شرایط طرفدار صلح و زندگی مسالمت آمیز بوده‌اند؛ اما در عین حال خواستار مشارکت عادلانه در قدرت و حقوق برابر شهروندی هستند.
داکتر حبیبه سرابی، داکتر محمد امین احمدی و استاد محمد ناطقی از اعضای هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان در این دیدار هرکدام به صورت جداگانه صحبت کردند و راجع به روند مذاکره با گروه طالبان معلومات دادند.
آنها گفتند هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان تاکنون قاطعانه از قانون اساسی، نظام جمهوری، حقوق بشر، حقوق زنان و دستاوردهای مردم افغانستان دفاع کرده‌اند.
اعضای هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان گفتند که موجودیت نظام سیاسی مشروع، قانون اساسی و مشروعیت بین‌المللی حکومت افغانستان نقاط قوت هیات مذاکره کننده دولت افغانستان در جریان مذاکرات بود، در حالی که گروه طالبان از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است.
آنها تاکید کردند که هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان با اتحاد و انسجام و در مشوره با هیات رهبری حکومت، رهبران سیاسی، نهادهای حقوق بشری و مدنی و اقشار مختلف مردم افغانستان، مراحل بعدی مذاکره با گروه طالبان را به پیش خواهند برد و از قانون اساسی، نظام جمهوری، حقوق بشر، حقوق زنان و حقوق برابر شهروندی مردم افغانستان، دفاع خواهند کرد.
داکتر سیما سمر، وزیر دولت در امور حقوق بشر و روابط بین الملل نیز در این دیدار صحبت و بر دفاع از دستاوردهای مردم افغانستان در روند صلح تاکید کرد.وی گفت که برای حفظ دستاوردهای بیست سال اخیر در روند صلح، اتحاد و همبستگی گروه‌های سیاسی و اقشار مختلف اجتماعی یک ضرورت است و باید برای ایجاد چنین اتحاد و همبستگی تلاش منظم صورت گیرد.
در این دیدار همچنین، داکتر عبدالقیوم سجادی، داکتر طاهر شاران، غلام حسین ناصری، شاه گل رضایی، شاه حسین مرتضوی، داوود ناجی و سلمانعلی دوست زاده نیز صحبت کردند و ضمن قدردانی از تلاش‌های هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان، بر اتحاد، انسجام و همبستگی نیروهای سیاسی و اقشار مختلف مردم برای حفظ دستاوردهای مردم افغانستان در روند صلح، تاکید کردند.
استاد سرور دانش، معاون رئیس جمهور در پایان این دیدار گفت که حکومت و مردم افغانستان از هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان حمایت همه جانبه می‌کنند.وی تاکید کرد که اعضای هیات مذاکره کننده دولت جمهوری اسلامی افغانستان در مدتی که در کابل هستند با اقشار مختلف مردم دیدار کنند و نگرانی‌ها و پیشنهادات آنها را در جریان مذاکرات مد نظر بگیرند.
عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان، هر نوع فشار از طرف حاکمان عرب مبنی بر تماس با اسراییل را رد کرد.
آقای خان، در گفت‌وگویی با شبکه‌ی پاکستانی سما نیوز، جمعه شب (۲۸ قوس/ ۱۸ دسامبر)، هر نوع فشار را از طرف حاکمان عرب به ویژه عربستان سعودی، به خاطر تماس با اسراییل را رد کرد.
پیش از این، گزارش‌هایی به نشر رسیده بود که حاکمان عرب به عمران خان فشار وارد کرده اند که با اسراییل رابطه‌اش را عادی بسازد. در این گزارش‌ها، آمده بود عمران خان به منظور عادی‌سازی روابط با اسراییل، هیئتی را به تل‌آویو فرستاده است.
عمران خان، این گزارش‌ها را شایعه و جعلی خواند و آن را کار رسانه‌های دشمن دانست.
عمران خان، در گفت‌وگو با شبکه‌ی سما نیوز، گفت پاکستان مطابق اندیشه‌ی «محمدعلی جناح» بنیان‌گذار این کشور، از فلسطین حمایت می‌کند.
نخست‌وزیر پاکستان گفت: «تا زمانی که مساله‌ی فلسطین حل نشود و مردم این کشور به حقوق خود نرسند، هیچ بحثی مبنی بر روابط میان پاکستان و اسراییل وجود نخواهد داشت.»
هفته‌ی گذشته، عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان، به عربستان سعودی سفر کرد. او در این سفر با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی دیدار کرد و از تنش‌های به وجود آمده در خاورمیانه ابرازنگرانی کرد.
امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری، گفت موقف‌گیری برخی از اعضای مجلس نمایندگان، به جایگاه‌شان در اذهان عامه صدمه می‌زند.
آقای صالح، روز شنبه (۲۹ قوس)، جزییات نشست شش‌ونیم را منتشر کرد و گفت: «این که من چند بجه از خواب بلند می‌شوم، با کدام کارمند دولتی جلسه می‌گیرم، روی چه موضوعاتی بحث می‌کنم و چه زمانی به خانه‌ام بر می‌گردم، هیچ ربطی به مجلس نمایندگان ندارد.»
به گفته‌ی او، «خنده‌آور» است کسی اعلامیه بدهد که چرا امرالله صالح ساعت شش‌ونیم صبح جلسه برگزار می‌کند.
آقای صالح، گفت آن‌هایی که اتهام می‌بندند که نشست‌های شش‌ونیم تاثیری نداشته؛ در فقدان حقایق و ارقام حرف می‌زنند.
او به کنایه به نمایندگان مجلس، گفت: «قرار است قانون اساسی افغانستان را در کتابچه‌های جیبی چاپ کرده و برای‌شان تحفه بدهم تا یک بار دیگر برای‌شان وظایف سه قوا واضح شود. به یقین که تعیین وقت جلسات در صلاحیت خودم است و ربطی به مجلس نمایندگان ندارد و قانون اساسی نیز در این مورد ساکت است.»
مجید تخت روانچی، نماینده‌ی دایمی ایران در سازمان در ملل متحد، می‌گوید خروج نیروهای خارجی از افغانستان باید مسئولانه باشد و به خلا امنیتی در این کشور منجر نشود.
روانچی که روز جمعه (۲۸ قوس/ ۱۸ دسامبر) در نشست عمومی شورای امنیت سازمان ملل سخن‌رانی می‌کرد، گفت حضور نیروهای خارجی در افغانستان، دلیل بی‌ثباتی این کشور است و خروج آنها باید مسئولانه و برنامه‌ریزی شده انجام شود.
به گفته‌ی او، ناامنی و بی‌ثباتی در افغانستان تنها از طریق روند صلح بین‌الافغانی با حمایت کشورهای همسایه، منطقه و بین‌المللی پایان می‌یابد.
روانچی گفت: «روند صلح باید دست‌آوردهای دو دهه‌ی گذشته، مانند قانون اساسی، انتخابات، حقوق زنان و اقلیت‌ها را حفظ کند. این گفت‌وگوها نمی‌تواند موازی با خشونت‌ها ادامه یابد. طالبان در مقابل حسن نیت حکومت افغانستان برای مذاکرات صلح، باید حملات خود علیه نیروهای دفاعی و امنیتی این کشور را متوقف بسازد.»
نماینده‌ی ایران در سازمان ملل، همچنان از این سازمان خواست در روند صلح افغانستان دخالت کند و از آمادگی ایران در روند صلح با هماهنگی سازمان ملل، خبر داد.
این مقام ایرانی، به گشایش راه آهن خواف-هرات اشاره کرد و گفت این رویداد تاریخی همکاری‌های اقتصادی را در منطقه تقویت می‌کند.
حدود دو ماه پیش، ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه نیز، گفته بود خروج نیروهای امریکایی از افغانستان خطرهای زیادی را ایجاد می‌کند و سبب خلای امنیتی در این کشور خواهد شد.
یک مرد در کابل خانمش را به‌دلیل اینکه چرا دختر به دنیا آورده، کشت.
این رویداد چاشت روز گذشته در ناحیه نهم شهر کابل، رخ داد.
وزارت داخله وقوع این رویداد را تایید کرد.
وقوع این رویداد یک بار دیگر اعراب زمان جاهلیت را در اذهان بشر مدرن تداعی کرد. زماینکه اعراب داشتن دختر را بر خود شرم و ننگ می دانستند و دختران خود را زنده به گور می کردند.
اینکه یک مادر به جای اینکه مورد تقدیر و تشکر قرار گیرد به وحشیانه ترین حالت از سوی شریک زندگی اشت کشته می شود آن هم به جرم به دنیا آوردن دختر، مساله یی که خود زن هیچ اختیاری در آن ندارد نشان از توحش در جامعه یی مثل افغانستان دارد.
وقوع این مسأله تکان دهنده تر از کشت و کشتار طالبان است، طالبان اگر می کشد از همان اول هدفش مشخص است و برای رسیدن به قدرت می کشد اما یک مرد چرا خانم را بکشد!
جدای از اصل واقعه دلیل انجام قتل است که عرق شرم را بر پیشانی هر انسان جاری می کند حال مرد مسلمان که بماند. جامعه امروز ما چنان در بی اخلاقی و سقوط انسانیت فرو رفته که همه چیز در آن قابل حدس است.
نه مفاهیمی در چارچوب حقیقی اخلاق اسلامی رعایت می شود و نه اخلاق انسانی. نه مدعیان دموکراسی در باورمندی به اخلاق انسانی رو سپید بوده اند و نه مدعیان حکومت دینی در رعایت اخلاق اسلامی شان. کافی ست که کمی به اطراف خود بنگریم از سیاستمدار و تاجر و فرهنگی و روزنامه نگار گرفته تا لایه های پایین جامعه. سیاستمداران فاقد اخلاق سیاست ورزی، تاجرانمان فاقد اخلاق داد و ستد، فرهنگی مان فاقد اخلاق فرهنگ مداری، روزنامه نگار مان فاقد اخلاق قلم مداری و روشنگری ، شهروندان مان فاقد اخلاق اجتماعی.
اینجا سرزمین ادعاست ، سرزمین فوران عقده مندی ها، سرزمین خودبرتری طلبی ها، سرزمین رفتارهای متاثر از سرخوردگی های زندگی فردی. دموکراسی بدون اخلاق، حکومت اسلامی بدون اخلاق، روشنفکران بی اخلاق، مدعیان بی اخلاق. آیا واقعا یک ملت متلاشی نیستیم!
این در حالی ست که قرآن کریم در وصف اخلاق منحط و جاهلی اعراب در برابر زنان می‌فرماید: وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثَىٰ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ؛ و چون یکی از آنها را به فرزند دختری مژده آید (از شدت غم و حسرت) رخسارش سیاه شده و سخت دلتنگ و خشمگین می‌شود -سوره نحل/۵۸》
جامعه ما در عرصه‌های مختلف در عصر جاهلیت و بربریت به سر می‌برد. تا از این صباوت عبور نکنیم، همیشه قربانی قساوت و بغاوت خواهیم بود.
مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا در مصاحبه ای با برنامه رادیویی مارک لوین، روزنامه نگار آمریکایی گفت: «همه وقت از من می پرسند که دشمن ما کیست و پاسخ این است: افراد زیادی هستند که می خواهند سبک زندگی ما، جمهوری ما و اصول اساسی دموکراتیک را تضعیف کنند. روسیه قطعاً در این لیست است.»
به طور معمول، مقامات آمریکایی از روسیه به عنوان یک دشمن، نه بلکه به عنوان یک مخالف یاد می کنند.
پمپئو اوایل این هفته نیز روسیه را چالشی واقعی برای منافع ایالات متحده خواند.
وزیر امور خارجه گزارش های منتشر شده در رسانه های آمریکایی مبنی بر دست داشتن روسیه در حملات سایبری اخیر را یادآوری نموده افزود: «ما این را مدت زمان طولانی دیده ایم، آنها (روسیه) با استفاده از پتانسیل نامتقارن برای رسیدن به موقعیتی که بتوانند ایالات متحده را به پرداخت آن بپردازند، عمل نموده است.»
وی همچنین اظهار داشت رهبری روسیه “یک خطر واقعی برای کسانی است که آزادی را دوست دارند”.
پمپئو اضافه کرد نمی خواهد خطر روسیه را کمرنگ کند، اما او چین را تهدید “وجودی” مهم تر برای ایالات متحده می داند.
وزیر خارجه آمریکا از اظهار نظر در مورد هک شدن نهادهای آمریکایی منتسب به روسیه خودداری کرد، اما اظهار داشت که روسیه “چالشی” برای آمریکا در فضای مجازی است.
پمپئو پیشتر نیز روسیه را به دخالت در انتخابات آمریکا متهم کرد.
وی گفت: «آنها سعی کردند در انتخابات ما در سال های 2008، 2012 و 2016 دخالت کنند. ما در سال 2020 بهتر عمل کردیم و مقابله کردیم. این یک چالش واقعی است.»
پمپئو افزود:«ما روس ها را وادار کردیم بهای آن را بپردازند؛ ما از آنها خواستیم که این فعالیت های مخرب را متوقف کنند. اما آنها یک چالش واقعی هستند.»
هیات طالبان در اسلام آباد با عمران خان، نخست وزیر پاکستان درباره روند صلح افغانستان دیدار و گفتگو کرد.
محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در توییتر نوشت عصر روز جمعه (۲۸ قوس) ملا عبدالغنی برادر، معاون رهبر طالبان و رئیس دفتر سیاسی طالبان در دوحه با عمران خان، نخست وزیر پاکستان درباره روند صلح افغانستان گفتگو کرد.
سه روز پیش، رئیس جمهور غنی نیز با عمران خان، نخست وزیر پاکستان درباره روند صلح و نگرانی‌ها از افزایش خشونت‌ها تلفنی صحبت کردند.
در اعلامیه طالبان که به رسانه‌ها فرستاده شده، آمده در این دیدار نخست وزیر پاکستان از افزایش سطح خشونت‌ها ابراز نگرانی کرده و از طرفهای درگیر خواستار کاهش خشونت‌ها شده است.
نخست وزیر پاکستان به هیات طالبان وعده سپرده که از صلح دوام‌دار به “رهبری و مالکیت افغانها” حمایت می‌کند.
افزایش خشونت‌ها در افغانستان با وجود پیشرفت در مذاکرات صلح نگرانی‌هایی زیادی را به همراه داشته است.
در همین حال، دبرا لاینز، نماینده ویژه دبیر کل سازمان ملل متحد برای افغانستان روز گذشته در نشست سه ماهه شورای امنیت سازمان ملل در مورد افغانستان گفت: “پیشرفت‌های چشمگیری در گفتگوهای صلح در دوحه به دست آمده و این گفتگوها باید از ۵ ژانویه از سر گرفته شود.”
او اما از افزایش حملات به زنان، روزنامه‌نگاران و فعالان جامعه مدنی در افغانستان در ماه‌های گذشته ابراز نگرانی کرد.
در وقفه ۲۰ روزه مذاکرات صلح افغانستان در دوحه قطر تا ۵ جنوری، هیات مذاکره کننده افغانستان به کابل برگشت و هیات گروه طالبان، عازم اسلام آباد شد که واکنش‌هایی در میان افغانها در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت.
اعضای پارلمان سوییس روز جمعه قانون ازدواج همجنس‌گرایان را تصویب کردند.
با وجود تصویب این قانون در پارلمان، حزب محافظه کار «اتحاد دموکراتیک فدرال» اعلام کرد این مصوبه را به همه‌پرسی خواهد گذاشت.
بر اساس قوانین سوییس اگر درخواستی تعداد لازم امضا را کسب کند می‌تواند به همه‌پرسی گذاشته شود. در صورتی که اکثریت شرکت‌کنندگان در همه پرسی به مصوبه پارلمان رای منفی بدهند، قانون رد خواهد شد.
سوییس از جمله معدود کشورهای اروپایی است که ازدواج همجنس‌گرایان در آن قانونی نیست.
بر اساس مقررات کنونی سوییس، همجنس‌گرایان می‌توانند زندگی مشترک خود را ثبت کنند اما از حقوق قانونی ازدواج برخوردار نیستند.
قوه‌ی قضاییه، از ارکان سه‌گانه دولت در نظام‌های دارای تفکیک قوا است. ساختار نظام جمهوری اسلامی افغانستان، مبتنی بر تفکیک قوای سه‌گانه‌ی مجریه، مقننه و قضاییه است. قوه‌ی قضاییه، دارای وجه کارکردی و ارزشی است. ارزش کارکرد این قوه از آن‌جا که داوری نهایی در مورد هر نوع جرمی به آن محول می‌شود، بیشتر از دو قوه‌ی دیگر است. در واقع قوه‌ی قضاییه روی دیگر سکه‌ی قوه مقننه است و قوه‌ی مجریه فلز این سکه به حساب می‌آید. گروه طالبان سکه تقلبی دیگری را تحت عنوان «محاکم صحرایی» عرضه و در گردش انداختند که نه بر ارزش خاصی استوار است و نه ارزش لازم گردش را دارد. طالبان بر روی این سکه‌ی تقلبی که از جنس خرافه و خشونت ضرب زده شده و بر روایات دیوبندی استوار است، خشونت عریان و ظلم و جور بی‌حدوحصری را نیز بار کرده‌اند که از کیلومترها دور هر آدم کم‌خردی نیز می‌فهمد که: آنچه طالبان در محاکم صحرایی انجام می‌دهند جور و ظلم است.
بخش هفدهم- قسمت اول
در بخش قبلی، روی نقش فاجعه‌بار طالبان در تضعیف حاکمیت قانون در افغانستان بحث نمودیم. یکی از شیوه‌های تضعیف حاکمیت قانون در افغانستان طی بیست سال گذشته، مروج ساختن نظام قضایی موازی، با شیوه بدوی و بسیار خشن و بی‌رحمانه و عدالت‌ستیزانه بوده است. نظم جزایی موازی طالبان بر «محاکم صحرایی» استوار است. محکمه‌ی صحرایی، همان‌طور که نامش بدوی و واپس‌گرایانه است، تأثیر بسیار فاجعه‌باری بر نظام عدلی و قضایی افغانستان گذاشته و به تضعیف حاکمیت قانون کمک کرده است.
این هفدهمین بخش این نوشته است: در گفت‌وگوهای صلح افغانستان، هزینه‌هایی که باید از امتیازات طالبان کاسته شود. با آن‌که به‌نظر نمی‌رسد طالبان برای رسیدن به نتیجه، وارد گفت‌وگوهای صلح شده باشند؛ اما حالا در یک موقعیت چانه‌زنی خشونت‌محور برای کسب امتیازات حداکثری قرار گرفته‌اند. مهار سرکشی‌ها و توان نه گفتن به خواسته‌های بی‌حدوحصر طالبان فقط و فقط در دست جامعه‌ی افغانستان است. مردم افغانستان توان رام کردن لجام‌گسیختگی‌های طالبان را دارند؛ این کار فقط با انسجام ملی، هماهنگی، دادخواهی و اراده‌ی سیاسی و عزم ملی ممکن است و پایه‌ی تمامی اینها یک چیز است: آگاهی جمعی و حساسیت نسبت به آینده و سرنوشت افغانستان، مادر وطن عزیز مان.
قضا در افغانستان تاریخچه‌ی بسیار طولانی دارد. نظام قضایی افغانستان در برهه‌هایی از تاریخ، عقلانیت لازم خود برای رهایی انسان این سرزمین از چنگال جور و ظلم و بی‌عدالتی را داشته که هدف این نظام است. قضا مبتنی بر تحقیق است، مبتنی بر کنکاش و جدا کردن سره از ناسره و مبتنی بر شواهد و مدرک و استدلال است. از برآیند تحقیق است که قاضی حکم به مجرم بودن یا نبودن فرد می‌کند. حق؛ روح قضاوت است. حق‌العبد و حق‌الله در اسلام دسته‌بندی بسیار واضحی دارد. این معیارها در نظام قضایی افغانستان تا آن‌جا که ممکن بوده رعایت شده است؛ اما نظم جزایی طالبانی، دشمنی سرسختانه‌ای با تحقق عدالت و رسیدن حق به حق‌دار دارد. نظم جزایی طالبان مبتنی بر تفسیر خویش‌پسندانه از فقه ساده و سنتی است. طالبان به هیچ‌وجه دارای نظام قضایی نیستند؛ بلکه آنان نوعی نظم جزایی طالبانی دارند. جزا و قضا باهم تفاوت ماهیت دارند.
در این بخش به این می‌پردازیم که طالبان؛ با ساختن نظم جزایی موازی، باعث تضعیف نظام عدلی-قضایی افغانستان شده‌اند. نظم جزایی طالبانی، مخرب‌ترین دشمن عدالت و قضاوت در افغانستان است. ممکن است این توطئه نباشد؛ بلکه بیشتر نوعی نقص و عیب نظام طالبانی است. نقصی که از فهم نادرست از درستی‌های آموزه‌های اسلام و شریعت اسلامی می‌آید.
نظم جزایی طالبان و تضعیف نظام عدلی-قضایی افغانستان
قوه‌ی قضاییه، از ارکان سه‌گانه دولت در نظام‌های دارای تفکیک قوا است. ساختار نظام جمهوری اسلامی افغانستان، مبتنی بر تفکیک قوای سه‌گانه‌ی مجریه، مقننه و قضاییه است. قوه‌ی قضاییه، دارای وجه کارکردی و ارزشی است. ارزش کارکرد این قوه از آن‌جا که داوری نهایی در مورد هر نوع جرمی به آن محول می‌شود، بیشتر از دو قوه‌ی دیگر است. در واقع قوه‌ی قضاییه روی دیگر سکه‌ی قوه مقننه است و قوه‌ی مجریه فلز این سکه به حساب می‌آید. گروه طالبان سکه تقلبی دیگری را تحت عنوان «محاکم صحرایی» عرضه و در گردش انداختند که نه بر ارزش خاصی استوار است و نه ارزش لازم گردش را دارد. طالبان بر روی این سکه‌ی تقلبی که از جنس خرافه و خشونت ضرب زده شده و بر روایات دیوبندی استوار است، خشونت عریان و ظلم و جور بی‌حدوحصری را نیز بار کرده‌اند که از کیلومترها دور هر آدم کم‌خردی نیز می‌فهمد که: آنچه طالبان در محاکم صحرایی انجام می‌دهند جور و ظلم است.
از آن‌جا که در جامعه افغانستان استعداد بسیار نهفته‌ی جور ورزی و جور پذیری وجود دارد و هیچ تناسبی میان اندازه جرم و اندازه مجازات در ذهنیت انسان افغانی وجود ندارد، گروه طالبان این استعداد خفته را با عقده‌مندی‌های تاریخی، آموزه‌های افراطی، ظرفیت خشونت‌ورزی و به عبارتی با قرآن، کلاشینکوف و مواد مخدر را ترکیب کرده و در چارچوب دادگاه صحرایی بالای هر فردی که خواسته‌اند، تطبیق کرده‌اند. نبود منطق و تناسب میان جرم و مجازات را می‌توان حتا در بیشتر خانواده‌های افغانستان دید، مثلاً اگر کودکی پنجاه افغانی از جیب پدر خود بردارد، همان دشنام را می‌شنود یا به همان اندازه لت‌وکوب می‌شود که با سنگ سر دیگری را بشکند و شکایت کنند، بازهم همان دشنام‌ها را می‌شنود و به همان اندازه مجازت می‌شود. این عدم تناسب میان جرم و مجازات در تمامی جاها و رفتارهای افغانها دیده می‌شود. آن را می‌توان در ناسزا دادن به مقامات، ترافیک، فروشندگان، بچه و زن همسایه، به افراد، اقوام و سمت‌های دیگر مشاهده کرد.
از سوی دیگر هر رفتاری در افغانستان که خوش طالبان نیاید نوعی جرم پنداشته می‌شود. در قاموس طالبان، واژه خطا، سهو، اشتباه، جای چندانی ندارد، چه‌بسا واژه جرم چنان سنگین است که با هر کار و اندک‌ترین اشتباه هم اینجا فردی مجرم شناخته می‌شود و چه‌بسا با اتهام هم افراد مجرم شناخته می‌شوند. آشکار‌ترین نوع این عدم تناسب را در برابر زنان می‌توان مشاهده کرد: در ذهنیت طالبانی؛ زنی با پدیدار شدن یک تار مویش، یا کوچک‌ترین خطا، سزاوار شدیدترین نوع شکنجه و حتا مرگ است. این نبود تناسب میان جرم و مجازات، مبنای شریعت طالبانی است. شواهد بسیار زیادی وجود دارد که طالبان حتا با ادعای واهی، زنی را به رگبار بسته‌اند. با معلوم شدن ساق پا تا سرحد مرگ زنان را لت و کوب کرده‌اند. کفه‌ی سنگین ترازوی نظام کیفری طالبان، بر سرکوب زنان معطوف است. این سرکوب را وجهه‌ی شرعی و دینی نیز می‌دهند.
از جهت دیگر؛ در دایره جرم و مجازات بسته و قید طالبانی، دگرگونه فکر کردن بزرگ‌ترین جرم است و مجازات آن به اندازه‌ای بزرگ است که باید شما به‌خاطر آن هفت بار به شدیدترین نوع ممکن کشته شوید. در شریعت طالبانی از قوم و تبار دیگر بودن جرم است، به زبان دیگر حرف زدن جرم است، از سمت دیگر بودن جرم است، به طرز دیگر جامه پوشیدن جرم است و این جرم‌ها؛ از دیدگاه طالبان، سزاوار شدیدترین مجازات است. طالبان در پی حاکم‌ساختن چنین آیینی‌اند و در پی تطبیق چنین مجازاتی‌اند. مگر یاد این جامعه رفته که آنان در یکاولنگ و مزار شریف چه کردند. در شهرها جامه‌ی نو پوشیدن جرم بود. به زبانی غیر از زبان پشتو حرف زدن معادل جرم بود. از مذهب دیگر بودن مستحق مرگ بود. طالبان همان‌ها اند. در پی پیاده‌سازی همان تفکراند. من در بخش بیست‌ودوم این نوشته روی این مطلب که طالبان؛ هیچ تغییری در کار نیست، بحث کرده‌ام.
عدم تناسب میان اندازه جرم و مجازات از جنبه‌ی اینکه هیچ خبری از مکافات و تشویق در برابر رفتارهای سالم و قانون‌مند وجود ندارد نیز قابل تأمل است؛ یعنی به کودکان یاد داده می‌شود که اگر اندک‌ترین رفتار انحرافی از شما سر بزند، به شدیدترین نحو ممکن مجازات خواهید شد: آنها در بزرگ‌سالی نیز همین شیوه در برخورد با اشتباه، در برخورد با جرم و هنجارشکنی و اختلاف نظر‌ها را در پیش می‌گیرند.
گروه طالبان این «استعداد جور ورزی»، استعداد مجازات خودسرانه، استعداد محاکمه کردن بدون فرصت دفاع دادن به طرف مقابل را تبدیل به یک دستگاه قضایی و اجرای مجازات کردند و تحت نام عدالت، بدترین جنایات را در حق انسان‌ها مرتکب شدند. انسان مجرم هم حق و حقوقی دارد: جرم، حقوق انسانی هیچ فردی را از او سلب نمی‌کند. هر مجرمی باید به تناسب جرمی که انجام داده است مجازات شود. این عدالت است. این برابری است. این انصاف است. آنچه را که طالبان در محاکم صحرایی یا نظام قضایی و جزایی شان در حق انسان این سرزمین روا می‌دارند، جور آشکار، جفای بی‌اندازه، خشونت‌ورزی غریزی، رفتارهای عقده‌گشایانه و ارضای نیازهای سادیستی است که تحت عنوان محاکمه و با شعار مذهب حنفی و چوکات حقوقی دین مبین اسلام، انجام می‌دهند.
صبح کابل
ادامه دارد.
مسئولان محلی در ولایت پروان، می‌گویند پنج گلوله‌ی راکت بر میدان هوایی بگرام در این ولایت برخورد کرده است.
وحیده شهکار، سخنگوی والی پروان، گفت این رویداد، حوالی ساعت ۰۵:۵۰ صبح امروز (شنبه، ۲۹ قوس)، رخ داده است.
او افزود: «۱۲ گلوله‌ی راکت در یک موتر باربری جاسازی شده بود که پنج گلوله‌ی آن شلیک شده و به میدان هوایی بگرام برخورد کرده است.»
به گفته‌ی بانو شهکار، ۷ گلوله‌ی راکت دیگر با موتر باربری، به دست نیروهای امنیتی افتاده است.
سخنگوی والی پروان، گفت در این رویداد، به کسی آسیبی نرسیده است.
تا اکنون مسئولیت این رویداد را هیچ گروهی به عهده نگرفته است.
عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، گفت بحث‌های مهم و اساسی در مورد صلح، در دور دوم گفت‌وگوها آغاز خواهد شد.
آقای عبدالله که روز پنج‌شنبه (۲۷ قوس)، در نشستی زیر نام «ترویج مشارکت زنان در روند صلح» سخن می‌زد، گفت که روند صلح، به مرحله‌ی حساسی رسیده است.
او افزود: «برای ما این مهم بود که گفت‌وگوها آغاز شود. تیم گفت‌وگوکننده به گونه‌ی کاملا متحد کار می‌کند. حمایت از تیم گفت‌وگوکننده، به تیم کمک می‌کند تا سخت‌تر کار کند. امیدوارم دور دوم گفت‌وگوها در زمان تعیین‌شده آغاز شود؛ زیرا یک روز تاخیر، سبب وارد شدن فشار بر مردم خواهد شد.»
به گفته‌ی آقای عبدالله، مردم افغانستان انتظار نتیجه‌ی مطلوب از روند صلح دارند.
او گفت که دولت افغانستان، انتظار داشت تا با آزادی زندانیان طالب، آتش‌بس و یا کاهش چشم‌گیر خشونت به میان آید؛ اما این کار انجام نشد. آقای عبدالله، تاکید کرد، دو طرف باید بدانند که جنگ راه‌حل نیست و در صلح همه‌شمول، هیچ بازنده‌ای وجود ندارد.
رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، همچنان گفت که کاهش خشونت، در راس دستور کار هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان قرار دارد.
آقای عبدالله، همچنان گفت، تلاش می‌شود که تا زمان آغاز مرحله‌ی دوم گفت‌وگوهای صلح، نشست دوم شورای عالی مصالحه‌ی ملی را نیز برگزار کنیم.
این در حالی است که گفت‌وگوهای صلح میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان، با ۲۰ روز وقفه روبهرو شده است. هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دو طرف، پس از حدود سه ماه، چندی پیش روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها به توافق رسیدند.
به دنبال توافق روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها، هیئت‌های کاری دو طرف ایجاد شد تا در مورد برنامه‌ی اصلی گفت‌وگوها صحبت کنند.
قرار است دور بعدی گفت‌وگوهای صلح، در شانزدهم جدی برگزار شود.