برچسب: طالبان

برخی کشورها تعریف خاص از تروریزم دارند. از دید این کشورها به یک‌گروه زمانی تروریستی گفته می‌شود که علیه منافع آن کشور دست به حمله زنند. اما اگر در هر گوشه دیگر دست به جنایت جنگی و یا هرنوع اقدام ضد بشری بزنند تروریست به شمار نمی‌رود!

یکی از بحث‌های جدی آقای حامد کرزی با باراک اوباما در سفر به امریکا همین موضوع بود. همین نگاه سبب بی‌باوری از سوی آقای کرزی نسبت به سیاست‌های امریکا در بخش مبارزه با تروریزم شد.

رییس جمهور غنی نیز در سال‌های اخیر از موج پنجم خشونت در جهان صحبت کرده و همه را نسبت به پیامد‌های این پدیده هشدار داد.

اکنون افغانستان در معرض هجوم تروریستان قرار گرفته و همه روزه جنایت جنگی ثبت کارنامه این گروه‌ها می‌شود. در عین حال برخی قدرت‌های بزرگ و حامی ارزش‌های دموکراسی و حقوق بشری یا با این گروه موافقت‌نامه امضا کرده یا با فرش سرخ در صدد تامین روابط و قباحت‌زدایی این گروه اند.

این گونه تعریف از تروریزم پیامدهای خطرناک را به همراه دارد.

برخورد دوگانه، تعریف متضاد از تروریزم و همچنان استفاده ابزاری از این گروه برای مقاصد دولتی برای امنیت جهان تهدید بزرگ به شمار می‌رود.

حالا بهتر است همه کشورهای جهان روی تعریف از تروریزم بحث کرده، به تعریف واحد دست یابند. فتنه و آتش طالبان در افغانستان محدود نخواهد شد. این موج اگر متوقف نگردد دامن همه را خواهد گرفت.

شاه حسین مرتضوی

استاد ابوالحسین یاسر، رهبر حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان گفت:«از جمهوریت دفاع می کنیم زیرا نظام جمهوری ثمره، خون بهاء و مجاهدت های توده های میلیونی این سرزمین است که در پای درفش گلگون کفن آزادی خون ریخته اند.»

وی تاکید کرد برای ما حفظ نظام، تمامیت ارضی و تقویت نیروهای مسلح کشور و ارزش های قانون اساسی مهم است.

این چهره برجسته جهادی افزود:«طالبان باید به میز مذاکره بنشیند و گفتگو کنند زیرا هرگز نمی توانند با استفاده از گزینه زور و جنگ اراده خود را بالای مردم افغانستان تحمیل نمایند.»

استاد ابوالحسین یاسر خاطرنشان نمود اگر طالبان بخواهند با زور حقوق هویتی، مذهبی و شهروندی مردم ما را نادیده بگیرد مردم در مقابل آنها ایستاد و مقاومت خواهند کرد.

متن کامل سخنان رهبر حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان به صورت زیر است:

درود به روان پاک و مطهر شهدای صدر اسلام، کربلا، افغانستان، حرکت اسلامی افغانستان و بخصوص نیروهای قوای مسلح کشور و ابراز تشکر از مقاومت و ایستادگی نیروهای قهرمان قوای مسلح کشور و خیزش های مردمی در تمام ولایات کشور.

خواهران و برادران

همایش بزرگ سیاسی ما امروز تحت عنوان « صلح اولویت است، مقاومت یگانه گزینه!» تدویر گردیده است.

آنچه لازم است تا بعنوان دیدگاه و مواضع حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان پیرامون موضوع فوق ابراز نمایم بیشترینه روی محورهای آتی تمرکز دارد:

– وضعیت امنیتی کشور و رویکرد سیاسی حزب نسبت به مؤلفه های جنگ و صلح.

– جمهوریت، مردم و قانون اساسی.

– حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی بعنوان ممثل اراده جمعی مردم در دفاع از وطن.

– شورای عالی دولت.

– حوادث جنگی افغانستان و سکوت سازمان ملل بخصوص شورای امنیت ملی و سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی نسبت به وضعیت بشری در افغانستان.

– دیپلماسی غیر فعال وزارت امور خارجه کشور نسبت به مداخله های کشورهای همسایه.

با توجه به محور های فوق الذکر توجه حضار محترم را به مطالب زیر جلب می نمایم:

1- کشورهای که به نحوی از انحا در موضوعات مرتبط با جنگ و صلح افغانستان دخیل اند باید بدانند که در وجدان سیاسی جامعه بشری نسبت به ویرانی ها و کشتار هدفمندانه مردم بی دفاع افغانستان مسئول اند. جنگ نیابتی بر محور منافع ملی کشورهای دخیل در جنگ افغانستان که ثمره آن بربادی زیرساختها و قربانی شدن انسانهای بی دفاع افغانستان است در وجدان بیدار جامعه بشری محکوم است.

سناریو نویسان و مدیران جنگ نیابتی که با انگیزش های دینی، مذهبی، زبانی وقومی خوراک فکری سپاه جهل و افراطیت را برای نابودی نماد های تمدنی و زیرساخت های انکشافی و توسعوی افغانستان را مهیا مینمایند نمی توانند اراده ی ملت ما را که در قالب خیزش های مردمی زیرمجموعه ای رستاخیز قیام ملی شکل گرفته است بشکنند. رویکرد سیاسی حزب ما در شرایط کنونی دفاع از مردم، تمامیت ارضی، قانون اساسی و نظام جمهوری اسلامی است.

2-  حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان همواره و همیشه از پروسه صلح حمایت کرده و می کند و یگانه راه رسیدن به صلح را گفتگو و مذاکره می داند  و صلح را نیاز مبرم مردم و جامعه خویش میدانیم اما؛ صلح زمانی تحقق می یابد که با مالکیت افغان ها و مدیریت افغان ها بر محور منافع ملی شکل گیرد.

طالبان باید به میز مذاکره بنشیند و گفتگو کنند و هرگز نمی توانند با استفاده از گزینه زور و جنگ اراده خود را بالای مردم افغانستان تحمیل نمایند.

اگر طالبان بخواهند با زور حقوق هویتی، مذهبی و شهروندی مردم ما را نادیده بگیرد مردم در مقابل آنها ایستاده و مقاومت خواهند کرد.

3- با صراحت اعلان میداریم از جمهوریت حمایت میکنیم زیرا نظام جمهوریت ثمره، خونبهاء و مجاهدت های توده های ملیونی این سرزمین است که در پای درفش گلگون کفن آزادی خون ریخته اند.

برای ما حفظ نظام، تمامیت ارضی نیروهای قوای مسلح کشور و ارزش های قانون اساسی مهم است.

ما حاضریم تا برای حفظ نظام، تمامیت ارضی و ارزش های قانون اساسی در کنار نیرو های امنیتی و دفاعی کشور مان هزاران جوان اگاه و بیدار درتمام نقاط افغانستان، بخصوص نقاط که حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان از پایگاه مردمی قوی برخوردار است بسیج و آماده  سازیم.

دفاع و حراست از جان و مال مردم و تامین امنیت مردم وظیفه اساسی حکومت است و از حکومت می خواهیم تا در این قسمت در تمام افغانستان و مخصوصاً در نقاط مرکزی افغانستان که مردم در معرض تهدید هستند، باید نقش فعال داشته و اقدامات سریع و لازم را انجام دهند و در مناطقی که حکومت مشکل دارند، باید از خیزش های مردمی حمایت کنند تا حادثه خونین مالستان ، ننگرهار ، تخار و سایر نقاط کشور دوباره تکرار نگردد.

–      پلان امنیتی غرب کابل باید هر چه زود تر عملی گردد تا تشویش های امنیتی که مردم غرب کابل از این بابت دارند مرفوع گردد. حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان آماده همکاری با نیروهای امنیتی در قسمت عملی شدن این پلان می باشد.

4- ما در سطح کل در افغانستان  از اجماع سیاسی و شورای عالی دولت استقبال کرده و از آن حمایت می کنیم  و امیدواریم که این شورا ممثل هویت های قومی و جریان های  سیاسی کشور باشد و این شورا دارای چتر وسیع باشد و در تصمیم گیری های آن تمام احزاب حضور داشته باشند. گزینش های کلیشه یی و تکراری را به سود شورای عالی دولت نمیدانیم.

5- امکانت و هزینه های که به نام پروژه های صلح به مصرف می رسد کارایی و موثریت  نداشته ، بودجه و هزینه آن در جهت تقویت نیروهای دفاعی و امنیتی کشور به مصرف برسد زیرا سرنوشت صلح در میادین جنگ تعیین میشود.

6- از وزارت امور خارجه افغانستان میخواهیم تا در قسمت معرفی چهره واقعی طالبان و مداخله کشور های بیرونی در امور افغانستان و دیپلوماسی انفعالی را کنار گذاشته، همگام با روند جاری سیاسی و نظامی کشور در یک دیپلماسی فعال ماهیت جنگ نیابتی در افغانستان را در سطح بین المللی معرفی نمایند.

7- با توجه به فلسفه وجودی سازمان ملل متحد و سازمان کنفرانس کشور های اسلامی آنها مسئول اند تا خطر تروریزم را در افغانستان جدی گرفته، سکوت بی معنی خویش را نسبت به حوادث خونین افغانستان پایان داده، موضع روشن و شفاف خود را در قبال رویداد های جنگی افغانستان بیان نمایند.

8- لذا در این مرحله تاریخی ما بعنوان یک حزب قدیمی و تاریخی به همه اعضا و مسئولین حزب اعلان می کنیم که تنبلی و پراکندگی جایز نیست ما بعنوان حرکتی ها یک بار دیگر سهم تاریخی خویش را باید برای دفاع از سرزمین خویش ایفاء کنیم و متحدانه و کنار هم  بایستم.

با صراحت به مسولین دولت جمهوری اسلامی افغانستان اعلان می کنیم که دولت و امکانات و فرصت های دولتی مختص گروه های مافیایی و پروژه ای نیست.

مسئولین ذیربط باید بدانند که در مرحله اساس و تاریخی اجازه ندارند تن به پروژه های انحصاری و مافیایی بدهند.

با صراحت اعلام می کنیم که تشیع افغانستان مختص به چند نفر محدود نبوده با احترام به آنها به دولت مردان اعلان می کنیم واقعیت تشیع فرا تر از چند چهره محدود است.

حرکتی ها در طول تاریخ نشان داده اند که صادق ترین نیرو های ملی بوده  اند و هیچ گاه مجری برنامه های خارجی ها در این وطن نبوده و نخواهند بود یکبار دیگر به تمام اعضا و جریان های حرکت اسلامی اتمام حجت می کنیم که فرصت ها را از دست ندهید و با توحید صفوف تان برای ادای دین ملی و استحقاق حقوق از دست رفته تان اقدام فوری نمائید.

در آستانه فرارسیدن ماه محرم الحرام و دهه عاشورای حسینی قرار داریم و خواست ما از حکومت این است که همانند سال های گذشته در قسمت تامین امنیت مراسم عزاداری عزاداران حسینی در مساجد و تکایا تدابیر جدی خود را روی دست گیرد وهمانند سال های گذشته با مردم همکار باشند و حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان نیز آماده همکاری همه جانبه با ارگان های کشفی و امنیتی در این رابطه می باشد.

از تمام علما و روحانیون می خواهیم تا در مراسم عزاداری ماه محرم الحرام، فلسفه اصلی قیام عاشورای حسینی را بیان داشته و مردم را به برادری، هم دیگر پذیری،اخوت و برادری  و حمایت از نیرو های  امنیتی و دفاعی کشور دعوت کنند و این قیام تاریخی را الگویی برای نیرو های ملی دفاعی و امنیتی برای مقاومت در برابر ظلم و تروریستان قرار دهند.

از تمام مردم عزادار در این ایام صمیمانه تقاضا می شود تا قسمتی از نذر و نذورات خود را برا ی کمک و همیاری با خانواده های شهدا و زخمیان نیرو های قهرمان دفاعی و امنیتی کشور تخصیص داده و با اهدای خون برای نیروهای امنیتی و دفاعی کشور ادای مسئولیت نمایند.

از حضور رسانه های نهایت عزیز تقدیر و تشکر مینمایم.

با احترام

ابوالحسین یاسر

رئیس حزب حرکت اسلامی متحد افغانستان

به نقل از خبرنامه این رویداد شام روز گذشته رخ داده است که ۱۳جنگجوی طالبان زخمی شده اند.

قول‌اردوی ۲۰۹ شاهین تایید کرده است که مولوی انس مسئولیت جنگ در ولسوالی های بالا و پایین دره صوف ولایت سمنگان را به عهده داشت.

اما سخنگویان گروه طالبان تاکنون در این مورد چیزی نگفته‌اند.

جنبش تکبیر این بار در بامیان

از سویی ساکنین بامیان با نعره‌ تکبیر و فیرهای هوایی از نیروهای امنیتی و بسیج مردمی اعلام پشتیبانی کردند.

حوالی ساعت ۹ شب گذشته صدها زن و مرد بامیانی بر بام خانه های خود برآمده و با سر دادن نعره تکبیر(الله اکبر) و فیرهای هوایی از نیروهای امنیتی و بسیج مردمی بر ضد طالبان اعلام پشتیبانی کرده‌اند.

ابتدا فیرهای هوایی هم‌زمان با نعره تکبیر در شهر بامیان موجب نگرانی شماری از باشندگان این شهر شدند. پولیس بامیان نیز با نشر خبرنامه از نعره تکبیر استقبال کرده و گفته بود، افرادی که از این فرصت برای برهم زدن نظم عامه اقدام کنند مورد پی‌گرد قرار می‌گیرند.

اما سرور جوادی معین پالیسی و مسلکی اداره مستقل ارگان های محلی به طرف‌داری از فیر کنندگان  در نشانی فیسبوک اش نوشت که “قلم به دستان بامیانی! بر مردم عیب نگیرید و بدتر از آن، به مردم طعنه نزنید؛ اگر دیروز شهر را خالی کردند برای آن بود که امید و باوری به مقاومت نداشتند و حالا با امید و باور صدای تکبیر و گلوله را یکجا به دشمن پیام می دهند.”

همزمان با این شب گذشته کارزار شب‌هنگام نعره تکبیر به پشتیبانی از نیروهای امنیتی و بسیج مردمی علیه طالبان در چندین ولایت از جمله کابل پایتخت نیز جریان داشت، که برخی سفارت خانه های کشور های همسایه مانند ایران نیز به این کارزار پیوسته‌ بودن.

کارزار نعره تکبیر که از هرات آغاز شده است اکنون در بیشتر ولایت ها گسترش یافته و مردم با سر دادن “الله اکبر” علیه طالبان بسیج شده اند.

اما ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان در واکنش به کارزار نعره تکبیر از سوی شهروندان کشور به حمایت از نیروهای امنیتی و بسیج مردمی در توییتی گفته است که” این شعار ماست، این شعار غلامان آمریکایی و سیکولر ها نیست.”

 وزیر امور خارجه امریکا عصر روز سه‌شنبه، دوازدهم اسد، با رییس جمهور غنی از طریق تلفن گفت‌وگو کرد. طبق اعلام وزارت خارجه امریکا، در این تماس تلفنی دو طرف گفته‌اند گروه طالبان به زندگی و حقوق بشر در افغانستان توجهی ندارند.

طبق اعلام وزارت خارجه امریکا، آنتونی بلینکن، وزیر خارجه امریکا با محمداشرف غنی، رییس جمهور در این تماس تلفنی روی افزایش خشونت‌ها از سوی گروه طالبان و تلفات غیرنظامیان گفت‌وگو کرده‌ است.

غنی و بلینکن در این گفت‌وگو تصریح کرده‌اند طالبان با افزایش خشونت‌ها به زندگی و حقوق بشر توجه چندانی ندارند.

وزیر امور خارجه امریکا، حملات طالبان را که در آن شمار زیادی از غیرنظامیان کشته و زخمی و تعداد زیادی از  مردم آواره شده‌اند، به شدت محکوم کرده است.

در همین حال، بلینکن به غنی از تعهد قوی و پایدار امریکا درباره افغانستان اطمینان داده است.

ارگ نیز اعلام کرد بلینکن در تماس با غنی ضمن ابراز نگرانی از افزایش خشونت‌ها از سوی طالبان، بار دیگر بر تداوم حمایت‌های امریکا از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان اطمینان و بر نقش ایالات متحده امریکا در تسریع روند صلح افغانستان، تاکید کرده است.

 از سویی دیگر، دو طرف در این تماس روی ضرورت تسریع روند مذاکرات صلح و دستیابی به یک راه حل سیاسی تأکید کردند؛ راه حلی که به باور دو طرف همه حقوق مردم افغانستان به ویژه زنان و اقلیت‌ها در آن احترام گذاشته شود.

در این گفت‌وگو، هم‌چنان تأکید شده است که توافق سیاسی باید طوری باشد که مردم افغانستان در انتخاب رهبران سیاسی خود سهم داشته باشند و اجازه ندهند که از خاک شان تهدیدی متوجه جهان شود. غنی و بلینکن بر ادامه این تماس‌ها تأکید کرده‌اند.

پولیس بلخ اعلام کرد طالبان یک دختر جوان را در ولسوالی بلخ به خاطر نداشتن چادری تیرباران کرده‌اند.

 عادل‌شاه عادل، سخنگوی پولیس بلخ، گفت این حادثه چاشت روز سه‌شنبه، دوازدهم اسد، در روستای سمرقندیان ولسوالی بلخ رخ داده است.

به گفته عادل، این دختر ۲۱ ساله نازنین نام داشت و هنگام سوارشدن موتر از سوی فردی به نام «قاری لاله» از اعضای گروه طالبان از موتر پایین و سپس تیرباران شده است.

نازنین می‌خواست به سمت مرکز ولسوالی بلخ برود.

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، این خبر را تکذیب کرده است.

ولسوالی بلخ ولایت بلخ در کنترل گروه طالبان قرار دارد.

پیش‌تر والی بلخ گفته بود که طالبان در این ولسوالی محدودیت‌های شدیدی را بر زنان وضع کرده‌اند.

گروه طالبان، مسؤولیت حمله بر خانه‌ی بسم‌الله محمدی، سرپرست وزارت دفاع را به عهده گرفت.

ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان، روز چهارشنبه -۱۳ اسد-، در پیامی گفت این حمله، آغاز عملیات انتقامی بر مقام‌های دولت افغانستان است.

گفتنی است حوالی ساعت ۰۷:۵۵ سه‌شنبه‌شب -۱۲ اسد-، گروهی از مهاجمان مسلح، بر خانه‌ی بسم‌الله محمدی، سرپرست وزارت دفاع، در منطقه‌ی شیرپور شهر کابل، حمله کردند. این حمله، با انفجار موتربمب آغاز شد و پس از آن، مهاجمان در داخل منازل مسکونی جابه‌جا شدند.

میرویس استانکزی، سخن‌گوی وزارت داخله، می‌گوید که در این حمله، پنج مهاجم دست داشتند که دو نفر آن‌ها، در نتیجه‌ی انفجار موتربمب کشته شد و سه نفر دیگر، توسط نیروهای امنیتی از پا درآمد.

در این رویداد، هشت نفر جان باخته و بیش‌تر از ۲۰ نفر دیگر زخم برداشته است. در این رویداد، به سرپرست وزارت دفاع آسیبی نرسیده است.

جنگ به عنوان یک پدیده شوم علاوه بر نابودی زیرساخت های یک کشور ضررهای اجتماعی و روحی و روانی کلانی به نیروهای انسانی آن کشور وارد می سازد. در این میان اما بیشترین قربانیان جنگ را زنان و کودکان تشکیل می دهند. افغانستان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و در زمان امارت اسلامی طالبان شدیدترین ظلم و جنایت را تجربه کرده اند.

داستان تلخ زن بودن در افغانستان انگار یک بار دیگر قرار است تکرار شود. طالبان امروز درصد بالایی از مناطق افغانستان را تحت کنترل دارند و به مراکز شهرهای کلان نزدیک شده اند. این پیشروی طالبان با ایجاد یک هراس عمومی در بین مردم افغانستان سبب شکل گیری بسیج مردمی علیه طالبان شده است. زنان نیز دوشادوش مردان در خیزش علیه طالبان حضور دارند.

در بین تمام خبرهای تکان دهنده جنگ اما یک خبر برای زنان بسیار شوکه کننده بود، اینکه طالبان در مناطق تحت کنترل خود زنان بیوه جوان و دختران را به اجبار به نکاح جنگجویان و فرماندهان خود در می آورند.

پوهنیار خانم سیده مژگان مصطفوی در گفت و گو با خبرگزاری رها به وضعیت زنان در این کشور اشاره کرده می گوید زنان امروز افغانستان دیگر آن زنان دیروز نیستند: امروز در مقایسه با بیست سال پیش زنان حضوری فعال در عرصه های سیاسی، اجتماعی و آموزشی دارند و نمی توانند رفتارهای خشونت آمیز طالبان را تحمل کنند.

خانم مصطفوی تاکید می کند در نظام سیاسی آینده افغانستان از هر نوعی که باشد حضور زنان الزامی ست.

حامیان خارجی طالبان تغییر کرده اند

در روزهای گذشته شاهد ترافیک در رفت و آمدهای دیپلماتیک طالبان بوده ایم. به گفته کارشناسان امر، طالبان با سفر به کشورهای مختلف از جمله چین، روسیه و ایران تلاش دارند نشان دهند نسبت به گذشته تغییر کرده اند و به حقوق بشر، حقوق زنان و اقلیت ها احترام می گذارند.

معین پیشین نشرات وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در این مورد می گوید طالبان نیز دیگر آن طالبان بیست سال پیش نیست و شاید بتوان ادعای طالبان در مورد احترام به حقوق انسانی، تحصیلی، اجتماعی و اشتغال زنان را باور کرد. یکی از دلایلی که بروز تغییر در طالبان را تقویت می کند تغییردر نگرش و رویکرد حامیان خارجی طالبان نسبت به زنان است.

استاد ژورنالیزم دانشگاه کابل می افزاید عربستان سعودی به عنوان یکی از حامیان طالبان امروز شاهد تغییراتی در قوانین خود نسبت به زنان بوده است.

زنان عربستان سعودی امروز حق رأی دارند، می توانند رانندگی کنند، حق اشتغال و کار تا حدودی به زنان داده شده و زنان اختیار حجاب و ازدواج خود را دارند.

این تغییر در عربستان به عنوان یکی از حامیان طالبان احتمالا تغییراتی در تفکر طالبان نیز در پی داشته است. طالب امروز شاید پذیرفته باشد که اگر دکتر زن نبود، نسبت به مراجعه زنان به دکتر مرد و حتی زنان و فرزندان خودشان خیلی سخت گیر نباشند.

انعطاف پذیری ما را به صلح می رساند

صلح سال های سال است که گمشده مردم افغانستان است. مذاکرات صلح دوحه با تمام افت و خیزهایش اکنون در یک بن بست گیر کرده است.

خانم سیده مژگان مصطفوی در این مورد می گوید هر دو طرف در مذاکرات صلح دوحه می بایست انعطاف پذیر باشند. پافشاری طالبان به پیش شرط هایش برای آتش بس و تاکید حکومت افغانستان به رعایت «آزادی بیان، حقوق بشر، حقوق زنان و قانون اساسی» اگر با توافق روی اصول اساسی همراه نباشد همه چیز را به اول خط باز می گرداند.

معین مسلکی و پالسی پیشین وزارت امور زنان افغانستان می افزاید پیش بینی اوضاع آینده افغانستان بسیار پیچیده و سخت است. اما نباید فراموش کرد که بیشترین قربانیان جنگ را زنان تشکیل می دهند و کمتر خانواده ای را می توان یافت که زنان قربانی جنگ در آن وجود نداشته باشد.

خانم مصطفوی در بخش دیگری از سخنان خود به حمایت کامل حکومت از خیزش های مردمی اشاره می کند و می گوید دولت تمام امکانات لازم را در اختیار مجاهدین و نیروهای خیزش مردمی قرار داده است.

این در حالی ست که برخی گزارشات از افغانستان به عدم حمایت حکومت از خیزش های مردمی برای مقابله با طالبان و پایین بودن روحیه نیروهای امنیتی و دفاعی در جنگ با طالبان اشاره داشته اند. بر پایه این گزارشات بسیاری از مناطق قبل از حضور طالبان پیشاپیش از سوی مقامات محلی تخلیه می شوند.  

رییس‌جمهور غنی، حمله‌ی تروریستی در منطقه‌ی شیرپور شهر کابل را محکوم کرد و گفت طالبان عامل چنین جنایتی هستند.

آقای غنی، روز چهارشنبه -۱۳ اسد-، در پیامی، گفت: «طالبان برای خاموش‌کردن صدای الله‌اکبر شهروندان افغانستان، دست به چنین جنایتی زده اند.»

به گفته‌ی او، جنگ طالبان، فتنه و فساد است و باید در مقابل فتنه‌گران و فاسدان، ایستادگی کرد.

گفتنی است حوالی ساعت ۰۷:۵۵ سه‌شنبه‌شب -۱۲ اسد-، گروهی از مهاجمان مسلح، بر خانه‌ی بسم‌الله محمدی، سرپرست وزارت دفاع، در منطقه‌ی شیرپور شهر کابل، حمله کردند. این حمله، با انفجار موتربمب آغاز شد و پس از آن، مهاجمان در داخل منازل مسکونی جابه‌جا شدند.

میرویس استانکزی، سخن‌گوی وزارت داخله، می‌گوید در این حمله، پنج مهاجم دست داشتند که دو نفر آن‌ها، در نتیجه‌ی انفجار موتربمب کشته شد و سه نفر دیگر، توسط نیروهای امنیتی از پا درآمد.

در این رویداد، هشت نفر جان باخته و بیش‌تر از ۲۰ نفر دیگر زخم برداشته است.

گفتنی است که تا اکنون فرد یا گروهی مسؤولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

اشاره: در ماه‌های گذشته، خشونت‌ها در افغانستان شدت یافته و به تازگی، جنگ از ولسوالی‌ها به دروازه‌ی شهرها رسیده است. پیش‌روی یک‌بارگی طالبان و تصرف ده‌ها ولسوالی، به این گروه، حس پیروزی داده و از گفت‌وگوهای صلح دست کشیده است. رییس‌جمهور غنی، به تازگی، اعلام کرده است که برنامه‌ی شش‌ماهه‌ی «استقرار» را در نظر گرفته و  تلاش دارد که در این مدت، با شناسایی نقاط ضعف، به ارتش افغانستان سروسامان دهد. روزنامه صبح کابل در اگفت‌وگویی با خانم فاطمه امان، تحلیل‌گر ارشد مؤسسه‌ی خاور میانه در واشنگتن، آینده‌ی جنگ و صلح افغانستان را بررسی کرده است:

خانم امان! شما به عنوان کسی که مسئله‌ی جنگ و صلح افغانستان را از واشنگتن نظاره می‌کنید، به نظر تان چه گونه به یک‌بارگی در مدت چند ماه، خشونت‌ها به اوج خود رسید و طالبان تا دروازه‌های شهرها به پیش رفتند؟ 

واقعیت این است که اگر همه‌ی جوانب در نظر گرفته می‌شد، شاید امکان جلوگیری از این واقعه وجود داشت. به نظر من، اختلاف‌های عمیق در میان حکومت‌داران و ارجحیت‌دادن منافع شخصی و قومی بر منافع ملی، همه در این زمینه، نقش بازی کرده است؛ به گونه‌ی مثال: پیش‌روی‌های اولیه‌ی طالبان را اگر در شمال در نظر بگیریم؛ اساسا بخشی از آن محصول قوم‌گرایی‌ها، جابه‌جایی‌های مسؤولان حکومتی و ارتش، احتمالا گماشتن افراد نامناسب به سمت‌ها و مقام‌ها، نبود سرمایه‌گذاری مؤثر برای رفع فقر و بی‌کاری و مهم‌تر از همه، نارضایتی عمومی از حکومت مرکزی بود که همه دست به دست هم داد. با این حال، طالبان از نبود مدیریت سالم، استفاده کردند و در مقابل مقاومت ضعیفی که در برابر آن‌ها صورت گرفت، توانستند مناطق بیش‌تری را اشغال کنند. به بیان دیگر؛ طالبان روی نقاط ضعف حکومت، برنامه‌ریزی کردند. از سویی هم، طالبان بر تبلیغاتی که آن‌ها را شکست‎‌ناپذیر جلوه می‌دهند، متمرکز شدند. اشغال مناطق مرزی و تلاش برای اطمینان‌دادن به همسایگان افغانستان که مراودات قطع نخواهد شد، همه بخشی از تبلیغاتی بود که طالبان را قدرت‌مند جلوه داد. از طرف دیگر، عمیق‌ترشدن اختلاف‌ها میان مسؤولان -به جای متحدشدن و یک‌صداشدن- نیز به طالبان کمک کرد.

رییس‌جمهور غنی، در سخن‌رانی‌اش در پارلمان افغانستان، به وضاحت بیان کرد که روند صلح افغانستان، روند شتاب‌زده‌ی وارداتی است که سبب مشروعیت‌بخشی به طالبان و تضعیف مشروعیت سیاسی نظام جمهوری شده است؛ شما نیز به این باور استید؟ 

متأسفانه، اظهارات رییس‌جمهور غنی، کاملا قابل پیش‌بینی و کلیشه‌ای شده است. او، از همان ابتدا، اصرار داشت که نیروهای نظامی افغانستان و دولت او، توانایی مقابله با طالبان و سایر گروه‌های دهشت‌افگن را پس از خروج نیروهای خارجی، خواهند داشت. سرعت و چگونگی خروج نیروهای خارجی از افغانستان، باید به توافق‌های «میان‌افغانان» وابسته می‌شد؛ به این معنا که این دو موضوع، می‌بایستی هم‌راه با هم و گام‌به‌گام اجرا می‌شد. به نظر من، این مسئله که کشورهای دیگر نیز در گسترش روابط خود با طالبان -بدون حضور حکومت افغانستان- از هم پیشی گرفتند، شاید به طالبان مشروعیت زیادی داد؛ اما، وقتی حکومتی خود را مشروع و نماینده‌ی مردم افغانستان می‌داند، نباید همه چیز را به دخالت خارجی نسبت دهد. مشروعیت را حکومت از طریق هم‌دلی با مردم و همه‌ی اقوام کسب می‌کند و موضوعی داخلی است.

مقام‌های حکومت افغانستان، خروج نیروهای خارجی در رأس نیروهای امریکایی را، شتاب‌زده عنوان می‌کنند و می‌گویند که دلیل وضعیت فعلی افغانستان، این خروج «عجولانه» است.

شاید. دولت پیشین امریکا –اداره‌ی آقای ترامپ-، می‌خواست تا قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری اخیر خود، به وعده‌ی انتخاباتی که همانا فراخواندن همه‌ی نیروهای امریکایی از افغانستان و پایان‌دادن به حضور ۲۰ساله‌ی این نیروها در افغانستان بود، عمل کرده باشد. استدلال هم‌فکران آقای ترامپ این بود که امریکا، نمی‌تواند با حضور نظامی خود در مناطق مختلف جهان، کشورسازی کند. بنا بر این، آقای ترامپ با طالبان به توافق‌هایی دست یافت که در نهایت به نفع طالبان منتهی شد. از سوی دیگر، باید دقت کنیم که شخص بایدن هم در زمانی که معاون اوباما بود، با اعزام چندین برابر نیروهای نظامی امریکایی به افغانستان، شدیدا مخالفت می‌کرد.

بایدن بر این نظر بود که اگر قرار باشد یک حکومت تنها به کمک و حضور نظامی امریکایی‌ها، موجودیت خود را حفظ کند؛ یعنی یک جای کار می‌لنگد. در پاسخ این استدلال که اگر نیروهای خارجی افغانستان را ترک کنند، گروه های شورشی با زنان و اقلیت‌های مذهبی و قومی چنان و چنین خواهند کرد، می‌گفت که در بسیاری از نقاط جهان، خشونت علیه زنان و نقض حقوق اقلیت‌ها صورت می‌گیرد و ما؛ قرار نیست نقش ناجی را برای همه بازی کنیم.

می‌خواهم بگویم که بخش سخت کار را -که همانا توافق با طالبان باشد-، دولت ترامپ انجام داده بود. آقای بایدن هم بسیار به صراحت روشن کرد که به همان راه‌کار دولت پیشین را ادامه خواهد داد. نامه‌ی بلینکن به دولت افغانستان، در واقع نوعی اولتیماتوم بود که امریکا در این به اصطلاح توافق -میان امریکا و طالبان-، تجدیدنظر نخواهد کرد. اشکال شاید در اساس این بود که در توافق امریکا و طالبان در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، این نکته درج نشده بود که؛ اگر طالبان به خشونت‌های خود از جمله علیه غیرنظامی‌ها ادامه دهند، سرعت خروج نیروهای نظامی، کاهش خواهد یافت.

با وضعیتی که اکنون افغانستان به پیش‌ می‌رود، شش ماه آینده را چه گونه پیش‌بینی می‌کنید؟

وقت کوتاه است و راه‌های حل‌ محدود. من هنوز هم بر این عقیده استم که اختلاف‌های داخلی در افغانستان، زمینه‌ی پیش‌روی‌های اخیر طالبان را فراهم کرد. از این رو، به نظرم، آخرین شانس این است که سیاست‌مدران و مسؤولان، سرزنش‌کردن یک‌دیگر را کنار بگذارند و با یک صدا حرف بزنند. وضعیت شش ماه آینده، بستگی به میزان اجماع داخلی و منطقه‌ای بر سر صلح و گفت‌وگوهای صلح دارد. به نظر من، سراسر منطقه از آشوب و جنگ داخلی در افغانستان آسیب جدی خواهد دید. از دید من، گام نخست برای صلح، ازبین‌بردن تصور کاذب طالبان است؛ گزارش‌هایی وجود دارد که روسیه، ممکن پایگاه‌های نظامی خود را در آسیای میانه در اختیار امریکایی‌ها قرار دهد؛ اگر چنین شود، ممکن در تصور شکست‌ناپذیری طالبان تغییری ایجاد شود و گفت‌وگوهای صلح، جدی گرفته شود. از سویی هم، امریکایی‌ها چراغ سبز به چین نشان داده اند که همه‌ی تلاش‌های خود را برای متقاعد‌کردن طالبان به کار ببرد؛ این که خشونت‌ها را متوقف کنند و گفت‌وگو با حکومت را جدی‌تر و فوری‌تر انجام دهند. متأسفانه، وقت زیادی باقی نمانده و هر راه حلی، باید سریع‌تر به اجرا گذاشته شود.

به عنوان کسی که در واشنگتن استید، اقدام و تصمیم‌های امریکا را در قبال افغانستان نیز زیر نظر دارید، آیا واشنگتن، برنامه‌ای برای بیرون‌کردن افغانستان از این آشفتگی دارد؟

خشونت‌های اخیر طالبان در افغانستان، سبب شده که دولت بایدن هم از سوی موافقان خروج نیروهای امریکایی از افغانستان و هم مخالفان این روند، زیر فشار قرار بگیرد. با این حال، اعزام مجدد نیرو به افغانستان را، بعید می‌دانم؛ اما افزایش کمک‌های نظامی به افغانستان و حمایت‌های هوایی و هم‌چنین تلاش برای شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای بر سر توافق‌های صلح افغانستان، به خوبی امکان‌پذیر است.

جنگ افغانستان، چه اندازه جنگ طالب و دولت است؛ از دید شما کدام کشورها در این جنگ دخیل استند؟ شایعه‌هایی نیز وجود دارد که امریکا برای مقابله با چین، روسیه و ایران به دنبال ایجاد گروه‌ دیگری -داعش- است؛ نظر شما در مورد این اطلاعات چیست؟

نه! من این را در راستای تیوری توطئه می‌دانم. چرا، امریکا باید یک تریلیون دلار هزینه‌ای که را تا اکنون در افغانستان پرداخته و هزاران کشته‌ای که داده را نادیده بگیرد که بخواهد جلو ایران و چین را بگیرد؛ جلو ایران و چین را، از راه‌های دیگر می‌گیرد. داعش در افغانستان یک واقعیت است و عناصر اصلی آن را شبه‌نظامیان اسلام‌گرای افراطی تشکیل می‌دهند. متأسفانه هم دولت افغانستان و هم طالبان، هر وقت به نفع‌ شان بود، به داعش استناد یا وجود آن را انکار کرده اند؛ اما به دلیل چنددستگی در گروه طالبان، این امکان به خوبی وجود دارد که در درون این گروه نیز –به ویژه اگر پیش‌روی آن‌ها بیش‌تر شود-، جنگی در بگیرد و گروه‌های خشن‌تری از دل آن بیرون بیایند.

از دید شما که مسائل افغانستان را به دقت دنبال می‌کنید، آیا طالبان تغییر کرده اند؛ آیا آن‌ها خواستار آمدن صلح در افغانستان استند؟ 

به نظر من، طالبان با حمله بر شهرهای بزرگ، توافق دوحه را نقض کرده‌ اند. آرزو می‌کردم، بتوانم در پاسخ به این پرسش که آیا طالبان از گذشته‌ای که در حکومت بودند، فرق کرده‌ اند، بگویم بله؛ آن‌ها متمدنانه‌تر رفتار می‌کنند؛ اما با خشونت‌هایی که در مناطق زیر کنترل شان اعمال کردند، با آزارهایی که به زنان و دختران و مردم بی‌دفاع رسانده اند، به نظر می‌رسد که؛ متاسفانه فرق زیادی با گذشته نکرده اند.

زنان افغانستان، چه تلاش‌هایی می‌توانند برای حفظ دست‌آوردهای شان در صورت بدترشدن وضعیت انجام دهند؟ آیا زمان آن رسیده که زنان برای حفظ آن چه که به دست آورده اند، وارد میدان جنگ شوند؟

مردم افغانستان چندین دهه درگیر جنگ و خشونت استند. بر زنان مظلوم افغانستان که با وجود همه‌ی کم‌بودی‌ها، این‌گونه رشد کرده اند، ستم فراوان رفته است. با همه‌ی وجودم، آرزو می‌کنم که زنان افغانستان مجبور نباشند، سلاح به دست بگیرند و جامعه‌ی جهانی، زنان افغانستان را تنها نگذارد. باید ارتباط افغانستان را با جهان خارج با هر طریق ممکن حفظ کرد و از عمل‌کرد طالبان، به بیرون از افغانستان گزارش داد.

از نظر شما، طالبان با اعمال چنین خشونت‌ها، چه می‌خواهند؛ حاکمیت کامل افغانستان، یا امتیازهای بیش‌تر در میز گفت‌وگو؟

خب، طالبان یک جناح و یک‌دست نیستند. در این گروه، کسانی نیز استند که به طور کامل با هر نوع توافق صلح مخالف اند و کسانی نیز استند که به این کشور یا آن کشور همسایه، نزدیک استند. طالبان به احتمال زیاد، بر پایه‌ی پیروزی‌های اخیر خود، بر این گمان شده‌ اند که قادر به اشغال سراسر کشور استند. اگر چنین باشد، طالبان دو موضوع را دست‌کم گرفته اند؛ نخست این ‌که افغانستان با سال‌های حاکمیت طالبان، بسیار متفاوت است و دوم این‌ که؛ جهان امروز نیز، جهان متفاوتی است. در زمانی که طالبان در افغانستان به قدرت رسیدند، همه‌ی جهان یک‌صدا خواستار سرنگونی حکومت دکتر نجیب‌الله بودند و برای‌ شان مهم نبود که کی در افغانستان به قدرت برسد یا جنگ داخلی در این کشور در بگیرد. امروز اما مردم و جوانان افغانستان، در کنار همه‌ی آسیب‌هایی که در این سال‌ها دیده ‌اند، بامرام و بیزار از خشونت استند. پرسش من از طالبان این است: شما این نسل را نادیده می‌گیرید، دست‌آوردهایی را که در این سال‌ها حاصل شده به کنار می زنید. اگر مردم شما را از خود شان ندانند، بر چه کسی حکومت می‌کنید؟

مقام‌های حکومت افغانستان، پاکستان را به حمایت مستقیم از طالبان متهم می‌کنند و می‌گویند که در کنار کمک تسلیحاتی به طالبان، روزانه، ده‌ها شهروند پاکستانی به خاطر جنگ در برابر نیروهای امنیتی افغانستان، وارد خاک این کشور می‌شوند؛ از دید شما پاکستان با پیش‌گرفتن این رویکرد، به دنبال چیست؟

یاد مان باشد که جمعیت پشتون پاکستان میلیونی است و در مناطق مرزی با پاکستان، هم‌دردی برای طالبان زیاد است. سیاست‎‌های پاکستان که تا اکنون به طور کامل هندمحور بوده، به خودش هم آسیب زیادی زده و باعث ویرانی در این کشور شده است. با این حال، دود آتش‌افروزی در افغانستان به چشم همسایگان و به ویژه پاکستان نیز، خواهد رفت. امروز طرح‌های اقتصادی بزرگی در منطقه -با شرکت پاکستان و چین- جریان دارد که برای اجرای آن‌ها، به امنیت نیاز است. در نتیجه، در خوش‌بینانه‌ترین حالت، می‌توان گفت که سیاست پاکستان در باره‌ی افغانستان، همان سیاست دوران جنگ سرد نیست و بسیاری از حمایت‌هایی که طالبان از طریق پاکستان دریافت می‌کنند، سازمان‌یافته و از سوی حکومت پاکستان انجام می‌شود. اگر چنین باشد که عذر بدتر از گناه است؛ چون، نشان می‌دهد که حکومت مرکزی بر سراسر کشور کنترل ندارد.

فکر می‌کنید که طالبان و حکومت، به این زودی‌ها به توافقی برسند؟ اگر هر دو طرف، نتوانند دست‌کم تا چند ماه یا یک سال دیگر، به توافق برسند، وضعیت افغانستان را چگونه پیش‌بینی می‌کنید؟

من ذاتا انسان خوش‌بینی استم و آرزو می‌کنم که توافقی حاصل شود. این که در رسانه‌های اجتماعی از تلفات طرف مقابل می‌شنویم و آتش احساسات بالاست، من را نگران می‌کند؛ زیرا، یک جنگ داخلی تمام‌عیار را به سختی می‌توان پایان داد و آن چه می‌ماند، ویرانه‌ای بیش نخواهد بود. امیدوارم کشورهایی که منافع خود را در ثبات و صلح افغانستان می‌بینند، نگذارند اوضاع از کنترل بیرون شود.

از دید شما، بهترین راه حل منازعه‌ی فعلی افغانستان، کدام است؟ طالبان گفته اند، تا زمانی که اشرف غنی استعفا ندهد، به هیچ توافقی حاضر نخواهند شد. از دید شما، راهی که هر دو طرف منازعه، بتوانند بر آن توافق کنند و جنگ فعلی افغانستان فروکش کند، چیست؟

راستش، با آن که طالبان را صاحب صلاحیتی نمی‌دانم که خواستار استعفای این یا آن مقام بشوند؛ اما، منافع مردم افغانستان و منافع ملی کشور، ایجاب می‌کند که برای جلوگیری از افتادن کشور به دامن خشونت و ویرانی، از هر تلاشی کار گرفته شود. به اطمینان؛ تاریخ با کسانی که منافع شخصی خود را بر منافع ملی ترجیح می‌دهند، عادلانه قضاوت نخواهد کرد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد از افزایش خشونت‌ها پس از حملات گسترده‌ی طالبان در افغانستان و گزارش‌های نقض جدی حقوق بشر در این کشور ابراز نگرانی کرده و خواستار پایان فوری خشونت‌ها در افغانستان شده است.

در اعلامیه‌ی شورای امنیت سازمان ملل متحد که روز گذشته (سه‌شنبه، ۱۲ اسد) منتشر شده، حمله‌ی چند روز پیش بر دفتر سازمان ملل در هرات به شدت محکوم شده است.

اعضای شورای امنیت سازمان ملل تأکید کرده‌اند تمامی طرف‌ها باید در هر گونه شرایطی بر تعهدات‌شان برای حفاظت از غیرنظامیان براساس قوانین بین‌المللی بشردوستانه احترام بگذارند.

در اعلامیه آمده است حملات عمدی بر غیرنظامیان، پرسنل و دفاتر سازمان ملل متحد ممکن است جنایت جنگی باشد. طبق این اعلامیه، اعضای شورای امنیت سازمان ملل بر ضرورت فوری محاکمه‌ی عاملان این «جنایات» تأکید کرده‌اند.

اعضای شورای امنیت سازمان ملل در این اعلامیه از دولت جمهوری اسلامی افغانستان و گروه طالبان خواسته‌اند که در روند صلح فراگیر به رهبری و مالکیت افغانستان به‌صورت معنادار شرکت کنند تا دو طرف بتوانند به پیشرفت فوری در راستای حل‌وفصل سیاسی و آتش‌بس دست یابند.

به باور اعضای شورای امنیت سازمان ملل، صلح پایدار در افغانستان تنها از طریق یک روند جامع و فراگیر به رهبری و مالکیت افغانستان که هدف آن آتش‌بس دایمی و همه‌جانبه و دست‌یابی به توافق سیاسی فراگیر، عادلانه و واقع‌بینانه باشد، امکان‌پذیر است. آنان همچنین بر مشارکت کامل، برابر و معنادار زنان در روند صلح تأکید کرده‌اند.

در بخشی از اعلامیه‌ی شورای امنیت سازمان ملل آمده است که با در نظرداشت قطع‌نامه‌ی ۲۵۱۳ این شورا، هیچ راه‌حل نظامی برای جنگ افغانستان وجود ندارد و اعضای این شورا از احیای امارت اسلامی نیز حمایت نمی‌کنند.

این درحالی است که اخیرا طالبان حملات‌شان را بر مراکز شهرها و مناطق پرجمعیت کشور آغاز کرده‌اند. براساس گزارش‌های رسمی، در جریان نبردهای چند روز گذشته در شهرهای لشکرگاه، قندهار و هرات ده‌ها غیرنظامی کشته و ده‌ها غیرنظامی دیگر زخمی شده‌اند.

وزارت امور داخله‌ می‌گوید حمله‌ی مهاجمان مسلح بر خانه‌ی بسم‌الله محمدی، سرپرست وزارت دفاع ملی در شهر کابل پس از پنج ساعت درگیری پایان یافته است.

میرویس استانکزی، سخن‌گوی وزارت داخله امروز (چهارشنبه، ۱۳ اسد) گفت در جریان درگیری در این حمله، دست‌کم هشت نفر به‌شمول یک زن کشته و ۲۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند. بیشتر کشته‌شدگان و زخمیان غیرنظامی اند.

بسم‌الله محمدی هم در ویدیویی گفت به او و اعضای خانواده‌اش در این حمله‌ی مهاجمان مسلح، آسیبی نرسیده است. آقای محمدی اما افزوده است شماری از محافظان او در این حمله زخمی شده‌اند.

همچنین سخن‌گوی وزارت داخله گفت بیش از ۸۰ نفر هم که در این حمله، توسط مهاجمان مسلح گروگان گرفته شده و یا هم در داخل خانه‌های اطراف خانه‌ی آقای محمدی گیر مانده بودند، توسط نیروهای ویژه‌ی پولیس نجات داده شدند.

آقای استانکزی اما گفت که این آمار ابتدایی است و ممکن تعداد قربانیان این حمله تغییر کند.

از سویی هم، او افزود براساس آمار ابتدایی، تعداد مهاجمان پنج نفر بوده که دو نفر آنان در هنگام انفجار موتر بمب‌گذاری‌شده کشته شده‌اند. سه نفر دیگر آنان هم که داخل خانه‌‌ها جابه‌جا شده بودند در درگیری با نیروهای ویژه‌ی پولیس کشته شده‌اند.

حمله‌ی مهاجمان مسلح بر خانه‌ی بسم‌الله محمدی در ساحه‌ی «شیرپور» در حوزه‌ی دهم امنیتی شهر کابل شام روز گذشته آغاز شده بود. ساعتی پس از وقوع این حمله، وزارت داخله اعلام کرد عبدالستار میرزکوال، سرپرست این وزارت به ساحه حضور یافته و عملیات در این منطقه را رهبری می‌کند.

هنوز فرد و یا گروهی مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

شهر کابل در ماه‌‌های اخیر شاهد این چنین حملاتی نبوده است. پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان در اول می، این اولین بار است که حمله‌ی موتر بمب‌گذاری‌شده در شهر کابل صورت می‌گیرد.

انفجار صبح امروز در کابل

فرماندهی پولیس کابل همچنین گفته است صبح امروز یک حلقه ماین در ساحه‌ی بلاک‌های هوایی ناحیه‌ی دهم شهر کابل انفجار کرده است.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی فرماندهی پولیس گفت در این انفجار، دو نفر زخمی و به شفاخانه منتقل شده‌اند. او افزوده که این رقم ابتدایی است و احتمال تغییر در رقم تلفات وجود دارد.

مسئولیت این رویداد را هم شخص و یا گروهی به عهده نگرفته است.

زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور روند صلح با اشاره به وضعیت فعلی افغانستان گفته است ایالات متحده به ترویج حل و فصل سیاسی بین طرف‌های درگیر در افغانستان متعهد است.

وی تأکید کرده است هیچ‌یک از طرفین نمی‌تواند از راه نظامی پیروز شود.

خلیلزاد در مصاحبه‌ای با صدای امریکا با اشاره به رخداد‌های دهه ۹۰ و پشتیبانی امریکا در جنگ علیه شوروی و سپس ترک این کشور که منجر به حادثه ۱۱ سپتمبر شد، گفت: ما نمی‌خواهیم آن اشتباه گذشته را تکرار کنیم.

وی تأکید کرد اگر طالبان بخواهند افغانستان را به زور تسخیر کنند، آن‌ها رسمیت بین‌المللی نخواهند داشت و به یک دولت منفور مبدل خواهد شد.

نماینده ویژه امریکا در رابطه به روند گفت‌وگوهای صلح میان‌افغانی گفته است که توافق‌نامه امریکا-طالبان زمینه را برای مذاکرات صلح میان‌افغانی فراهم کرد، اما متأسفانه جوانب از این فرصت مطابق به خواست مردم افغانستان برای صلح استفاده نکرده‌اند.

خلیلزاد گفته است: ما همیشه به دنبال راه‌ها و ابزار تسریع مذاکرات هستیم، زیرا راه‌حل نظامی به جنگ در افغانستان نمی‌بینیم. باید حل و فصل سیاسی صورت گیرد، توافق سیاسی برای صلح پایدار و ما در کنار آن می‌مانیم.

به گفته وی، این توافق‌نامه طالبان را متعهد به مذاکره برای تشکیل حکومت اسلامی جدید در افغانستان و آتش‌بس فراگیر کرد.

خلیلزاد می‌گوید: و باید یک فرمول سیاسی وجود داشته باشد. ارزیابی ما این است که دولت نمی‌تواند از شر طالبان خلاص شود و طالبان نمی‌توانند افغانستان را فتح کنند و دولتی داشته باشند که از حمایت اکثریت قریب به اتفاق افغان‌ها و حمایت بین‌المللی برخوردار باشد.

نماینده ویژه امریکا در ادامه بیان داشته است که عاقلانه‌ترین کار برای هر دو طرف این است که به گونه جدی و سریع تعامل کنند و به آرزوهای مردم افغانستان با توافق سیاسی پاسخ دهند.

وی با ابراز نگرانی از عدم پیشرفت در مذاکرات صلح میان‌افغانی گفت که می‌داند فاصله بین دو طرف زیاد است، اما آن‌‌ها باید منافع کشور را نسبت به منافع شخصی یا جناحی خود اولویت بدهند.

در رابطه به پاکستان، خلیلزاد خاطرنشان کرده است: بنابراین، پاکستان نقش و مسئولیت ویژه‌ای دارد، با توجه به این که بسیاری از رهبران طالبان در پاکستان مستقر هستند، (اسلام‌آباد) می‌تواند هرچه سریع‌تر برای تشویق صلح و حل و فصل سیاسی تلاش کند.

به گفته وی، جهان پاکستان را در مورد این‌که آیا هر کاری که می‌توانست برای ترویج صلح و حل و فصل سیاسی در افغانستان انجام داد یا خیر، قضاوت خواهد کرد.

این در حالی است که طالبان با حمله بر مراکز شهرها تا حدی توافق‌نامه دوحه را نقض کرده است.

رحمت‌الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی کشور به تازگی در رشته توییتی خطاب به شیخ عبدالحکیم رییس هیئت مذاکره‌کننده طالبان از وی پرسیده‌ است فتوای کشتن مردم و تباه ساختن افغانستان را چه کسی صادر کرده است.
نبیل نوشته است: «شیخ عبدالحکیم صاحب، خودت رییس دادگاه عالی/ دار الإفتاء طالبان هستى. به رفتن به حضور خداوند همه ما ايمان داريم. مردم افغانستان حق دارند تا بپرسند و خودت هم بايد صادقانه جواب بدهى كه فتوای کشتن افغان‌ها و تباه ساختن سرزمين افغانستان را خودت صادر كرده اى یا جنرال باجوا؟

رییس پیشین امنیت ملی کشور می‌افزاید طالبان توان شکست دادن نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان را ندارند و یک بار دیگر از اعضای القاعده و سایر گروه‌های تروریستی درخواست کمک کرده‌اند.
نبیل با پست کردن عکس‌هایی از اعضای گروه‌های تروریستی در ولایت بدخشان می‌گوید خطر احیای دوباره سازمان‌های تروریستی در افغانستان رو به افزایش است.

انجمن خبرنگاران آزاد افغانستان گزارش داد طالبان روز دوشنبه رادیو و تلویزیون ملی هلمند را گرفته‌اند.

همچنین وزارت اطلاعات و فرهنگ در بیانیه ای گفته است: «ما بسیار متأسفیم که مطلع شدیم ۱۱ رادیو و چهار تلویزیون به دلیل حملات و تهدیدهای طالبان در هلمند تعطیل شده‌اند و مردم نمی توانند در جریان رویدادهای خبری باشند.» وزارت اطلاعات و فرهنگ با ابراز نگرانی عمیق خود در این زمینه تاکید کرده: «حملات و تهدیدهای طالبان و خصومت آن ها با آزادی بیان و رسانه ها را  به شدت محکوم می کند. تروریست ها نمی خواهند رسانه ها حقایق را منتشر کرده و بی عدالتی های آن‌ها را افشا کنند.»

وزارت اطلاعات و فرهنگ حمایت و همبستگی قاطع خود را با همه خبرنگاران و کارکنان شبکه های رادیویی و تلویزیونی هلمند ابراز داشت و از نیروهای امنیتی و دفاعی ملی و همچنین ساکنین هلمند خواست برای هر چه زودتر فعال شدن دوباره این رسانه‌ها همکاری نمایند.

واکنش نی به دستگیری ۴ خبرنگار در قندهار

در خبری دیگر آمده که، نی مجددا بیانیه ای در مورد دستگیری چهار خبرنگار در ۲۶ جولای توسط ریاست امنیت ملی قندهار منتشر کرده است.

نی معتقد است چنین رفتاری از سوی نهادهای امنیتی در زمانی که حساسیت ها نسبت به خبرنگاران بیش از هر زمان دیگری جدی شده است، می تواند آسیب بزرگی به جامعه خبرنگاران وارد کند و در عین حال محدودیت های آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

نی از امنیت ملی می خواهد که در بیانیه صادر شده در ارتباط با بازداشت خبرنگاران در ولایت قندهار تجدید نظر کنند. این نهاد در عین حال تاکید کرده که همچنین از آن جا که این ریاست چهار فرد بازداشت شده را در بیانیه خود به عنوان خبرنگار معرفی کرده است، پرونده آن‎ها را با توجه به ماده ۴۳ قانون رسانه ها، ابتدا به کمیسیون تخلفات و شکایات رسانه ارجاع دهد و خبرنگاران باید تا زمان تعیین وضعیت از زندان آزاد شوند. به گفته نی از سویی ریاست امنیت ملی اتهامات علیه خبرنگاران را روشن کند و در صورتی که این اتهام جرم غیر رسانه ای است باید جامعه رسانه های افغانستان از آن مطلع شوند.

اخیرا ریاست امنیت ملی با انتشار بیانیه ای مدعی شده است رادیو صدای ملت مجوز پخش ندارد و به طور غیرقانونی در این ولایت فعالیت می کند. با این حال، یک نسخه مکتوب وزارت اطلاعات و فرهنگ، که به دست نی رسیده است، نشان می دهد که رادیو زوار در سال ۱۳۹۹ به وطندوست منتقل شده و پس از آن به نام صدای ملت فعالیت داشته است.

ریاست امنیت ملی چندی پیش چهار خبرنگار، بسم الله وطندوست، رئیس رادیو صدای ملت، قدرت الله سلطانی و محیب الله عبیدی، کارکنان رادیو و همچنین صنع الله سیام، خبرنگار خبرگزاری شین هوا که به منطقه جنگی تحت کنترل طالبان رفته بود را بازداشت کرده است.

در ۳ روز، ۱۵ کشته و ۱۲۷ غیر نظامی در لشکرگاه و قندهار

در همین حال یوناما روز سه شنبه در توییتی نوشته: «در حالی که جنگ وارد شهرهای افغانستان می‌شود، به غیرنظامیان بیشترین خسارت وارد می‌شود. تنها در سه روز گذشته حداقل ۱۰ غیرنظامی کشته، ۸۵ نفر دیگر در شهر لشکرگاه زخمی شده و دست کم پنج کشته و ۴۲ نفر دیگر نیز در قندهار زخمی شده است. و حملات زمینی طالبان و حملات هوایی اردوی ملی بیشترین خسارت را به غیرنظامیان وارد کرده است.»

همچنین گفته شده است نگرانی های عمیقی در مورد تیراندازی بی رویه و آسیب رساندن به تاسیسات صحی و خانه های غیرنظامیان وجود دارد. در بیانیه یوناما آمده است: “طرف ها باید بیشتر برای حفاظت از غیرنظامیان تلاش کنند در غیر این صورت ضربه فاجعه بار خواهد بود.”

نورآغا فیضی، سخن‌گوی فرماندهی پولیس سرپل گفت طالبان این حمله‌ی‌شان را شب گذشته (دوشنبه، ۱۱ اسد) از چند استقامت در شهر سرپل راه‌اندازی کرده بودند.

آقای فیضی افزود که این حمله‌ی طالبان با مقاومت شدید نیروهای امنیتی و دفاعی مواجه و پس از چند ساعت درگیری عقب زده شده است.

به گفته‌ی او، در جریان درگیری، هفت نفر از جنگ‌جویان طالبان به‌شمول یک فرمانده‌شان کشته و پنج جنگ‌جوی دیگر این گروه زخمی شده‌اند.

گروه طالبان هنوز در این مورد چیزی نگفته است.

ولایت سرپل در شمال کشور از ولایت‌های ناامن است که جنگ‌جویان گروه طالبان در ماه‌های اخیر در این ولایت، شدت بخشیده‌اند. به جز شهر سرپل و ولسوالی بلخاب این ولایت، سایر نقاط آن به‌دست جنگ‌جویان طالبان سقوط کرده است.

از زمان آغاز گفت‌وگوهای صلح صداهای زیادی مبنی بر تغییر طالبان شنیده شد. تلاش‌های گسترده در داخل و خارج به هدف قباحت‌زدایی از طالبان صورت گرفت. رسانه‌های مطرح کشورهای همسایه در وصف طالبان مدیحه‌سرایی کردند. طالبان نکتایی‌دار در کابل نیز در تلاش قباحت‌زدایی آستین برزدند. در خارج از کشور نیز فرش‌های سرخ برای رهبران طالبان پهن شد. مقامات برجسته برخی کشورها شانه به شانه رهبران طالبان ایستاده عکس گرفتند.

با این همه، طالبان با تسلط در میدان جنگ نقاب از چهره خود برداشتند. آنان نشان دادند که به ارزش‌های شهروندی، مدنیت، حقوق اساسی، کرامت انسانی و شریعت اسلامی باور ندارند. رفتار طالبان در همه‌جا خشن، ظالمانه و با محکمه‌های صحرایی همراه بود. سیاست زمین سوخته، تخریب، تاراج، ویرانی و غارت در راس برنامه‌های این گروه قرار دارد.

وضع محدودیت شدید علیه زنان، رسانه‌ها و اقلیت‌ها در همه‌جا به صورت هدفمند اعمال شده است. طالبان با ائتلاف نامقدس و عقبه مغلق پابه‌پای قاچاقبران مواد مخدر، اقتصاد جرمی و شبکه‌های مختلف تروریستی در حرکت‌اند. رفتار طالبان سبب بسیج ملی در سراسر کشور و هم‌صدایی همه اقشار سیاسی شده است. افغانستان در ۲۱ سال در پرتو قانون اساسی تجربه‌های مهمی از هم‌زیستی مسالمت‌آمیز، چندصدایی، تنوع و تکثر سیاسی را تجربه کرده است. هم‌پذیری سیاسی و مذهبی در افغانستان در سطح جهان اسلام بی‌نظیر و در عرصه آزادی بیان، آزادی سیاسی و مذهبی نیز مثال‌زدنی است. جایگاه زنان در افغانستان برجسته است و هر روز توسعه پیدا می‌کند. با این وصف، هیچ‌کسی حاضر نیست به گذشته برگردد. مردم افغانستان نخستین انتخابات‌‌های آزاد را تجربه کردند. زنان و مردان کاندیدا شدند و با صف بزرگ رای‌دهی مشق دموکراسی را تمثیل کردند.

سید شاه حسین مرتضوی

سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان می‌گوید، اسلام‌آباد به هیچ یک از طرف‌های درگیر در افغانستان گرایش و علاقه‌ای ندارد.

«زاهد حفیظ چودری»؛ سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان با تأکید بر اینکه پاکستان به هیچ یک از طرف‌های درگیر در افغانستان گرایش و علاقه‌ای ندارد، گفت: همه طرف‌های درگیر را افغان‌هایی می دانیم که باید خودشان درباره آینده خود تصمیم بگیرند.

وی افزود: ما به نقش سازنده خود در روند صلح افغانستان ادامه می دهیم.

سخنگوی وزارت خارجه پاکستان تصریح کرد: متأسفانه برخی رسانه ها اظهارات اخیر «شاه محمود قریشی» وزیر امور خارجه در مورد نیاز به صلح و ثبات در افغانستان از طریق یک پروسه تحت رهبری و مالکیت افغان ها را اشتباه نقل کرده اند.

وی گفت: وزیر امور خارجه در واقع در مورد اجماع بین المللی ، بازیگران منطقه ای و خود افغان ها در برابر تهدید تروریسم صحبت کرده است.

به گفته چودری، اظهارات وزیر خارجه به هیچ وجه نمی تواند به عنوان طرفداری از طرف خاصی در درگیری افغانستان تلقی شود.

وی افزود: تمام نیروها باید بر یافتن راه حل سیاسی فراگیر، گسترده و جامع برای درگیری‌های افغانستان متمرکز شوند.

 دولت افغانستان امنیت واقعی فرودگاه کابل را تامین می کند و گروه کوچکی از سربازان ترک از متخصصان ترافیک هوایی، ارتباطات و امنیت، آتش سوزی کشور ترکیه که در این فرودگاه کار می کنند محافظت خواهند کرد.

این مطلب را محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه افغانستان در مصاحبه با روزنامه ایزوستیا بیان کرد.

اتمر گفت:«بگذارید واضح بگویم، دولت ترکیه قصد ندارد امنیت فرودگاه کابل را تأمین کند. آنها خدمات مهمی را به عنوان مثال، در زمینه ترافیک هوایی، ارتباطات، اطفائیه ارائه می دهند. سربازان آنها (ترکیه) در داخل فرودگاه حضور خواهند داشت. و در همین حال گروه کوچکی ازگارد ها برای حفاظت خودشان است. داخل و خارج فرودگاه توسط دولت افغانستان تأمین خواهد شد.»

وزیر امور خارجه در مورد این موضوع که آنکارا با واشنگتن به توافق رسیده بود، اما بدون مشورت با دولت و رئیس جمهور افغانستان، خاطرنشان کرد که “ترکیه با این وجود ابتدا این موضوع را با افغانستان مطرح کرد و در واقع کشورها به اجماع رسیدند”، و پس از آن این موضوع برای بحث با ناتو و ایالات متحده مطرح شد.

وزیر خارجه افغانستان افزود: «همکار من در ترکیه، دوست من مولود چاووش اوغلو، چند هفته پیش اعلام کرد که دولت افغانستان از ترکیه دعوت می کند تا این عملیات مهم استاندارد بین المللی را در فرودگاه انجام دهد.»

با این حال در ۱۴ جولای ، طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه اعلام کرد کشورش آماده است تا پس از خروج نیروهای ناتو از افغانستان، با پشتیبانی مالی ایالات متحده، یک گروه نظامی در افغانستان حفظ کند که باید روند تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ تکمیل شود. پس از اجلاس اتحاد در ۱۴ جولای، کشورهای ناتو تصمیم گرفتند برای اطمینان از “عملکرد بی وقفه” فرودگاه بین المللی کابل، با توجه به اهمیت آن برای حضور پایدار دیپلماتیک و بین المللی و همچنین ارتباط افغانستان با سایر مناطق، بودجه انتقالی را برای اطمینان از “عملکرد بی وقفه” تأمین گردد.

پیش از این اردوغان در ۱۹ جولای گفت جنبش طالبان (گروه ممنوع در فدراسیون روسیه) با حفظ امنیت توسط آنکارا از فرودگاه کابل مخالف نیست.

 وزیر امور خارجه کشور در یک مصاحبه اعلام کرد اگر طالبان دست از فعالیت های تروریستی بردارند، افغانستان آماده همکاری با این گروه است.

محمد حنیف اتمر، وزیر امور خارجه کشور در مصاحبه با نشریه “ایزویستیا” چاپ مسکو گفت، مقامات رسمی افغانستان فقط به بک شرطی آماده همکاری با طالبان (گروه ممنوع در روسیه) هستند – آنها باید حمایت از تروریسم را متوقف کنند.

وزیر امور خارجه گفت: «ما آماده همکاری با گروه طالبان هستیم، ما آماده هستیم که آنها را در دولت شامل کنیم، ما آماده هستیم با آنها صلح کرده و قدرت را با آنها تقسیم کنیم، و ما شرایط زیادی برای این کار نداریم، در حقیقت فقط یک مسأله وجود دارد – آینده افغانستان در داخل کشور باید با اراده آزاد مردم افغانستان تعیین شود و در مرزهای خارجی افغانستان به هیچ کشور دیگری نباید تهدیدی موجود باشد، و ما نباید یک نیروی تروریستی خارجی داشته باشیم. .. ما آماده هستیم طالبان را به عنوان بخشی از دولت بپذیریم، فقط به شرطی که این گروه فعالیت های خرابکارانه و حمایت از تروریسم را متوقف کنند».

وی خاطرنشان کرد طالبان با کمک و همکاری متحدان خارجی خود در ۳۱ ولایت از ۳۴ ولایت افغانستان با نیروهای دولتی می جنگند و این جنگ این غیر انسانی ترین و وحشیانه ترین کارزار طالبان است.”

این اظهارات آقای اتمر در حالی مطرح می‌شود که در روز های اخیر درگیری ها میان طالبان و نیرو های دولتی در مناطق مختلف کشور شدت پیدا نموده است و طالبان بخش قابل های توجهی را در مناطق روستایی تصرف کرده و حملات خود را علیه شهرهای بزرگ آغاز کرده اند.

ولایت هرات در روزهای اخیر شاهد حملات گسترده طالبان بوده است. جنگجویان این گروه از چند روز به این سو در اطراف شهر هرات حملاتی را تدارک دیدند که با واکنش نیروهای امنیتی روبرو شدند.

از آنجا که ایالات متحده و متحدانش در ناتو خروج از افغانستان را اعلام کردند که قرار است تا ۱۱ سپتمبر سال جاری این روند را به پایان برسد، طالبان که از مدت ۲۰ سال به این سو در جنگ بودند، حملات خود را در سرتاسر افغانستان، به ویژه در مناطق روستایی گسترش داده اند.

وزارت دفاع ملی از کشته شدن بیش از ۴۰ طالب مسلح در درگیری‌های تازه در شهر هرات، خبر می‌دهد. این وزارت اعلام کرده‌است که چند بخش این شهر از وجود طالبان، پاک‌سازی شده‌است.