برچسب: طالبان

  • اتمر: جنایات جنگی طالبان باید مستند سازی شود

    اتمر: جنایات جنگی طالبان باید مستند سازی شود

    طبق اعلامیه وزارت خارجه اتمر در این دیدار خشونت طالبان را برای مردم افغانستان غیر قابل قبول عنوان کرده و گفته است نیاز است جامعه جهانی با استفاده از ساختارها و مکانیزم‌های بین‌المللی، مرتکبان این جنایات جنگی را مورد پیگرد قانونی قرار دهد.

    وی اتمر در این دیدار اولویت مردم و حکومت را تامین آتش‌بس فوری و رسیدن به یک توافق جامع صلح عنوان کرده و گفته است باید جامعه جهانی و ملل متحد بر طالبان فشار وارد کنند تا این گروه از کشتار مردم دست بکشد.

    دیبرا لاینز؛ نماینده ویژه سازمان ملل هم از تشدید حملات طالبان بر شهرها و کشتار غیر نظامیان ابراز نگرانی کرده است.

    این در حالی است که یوناما از کشته شدن ۱۵ غیرنظامی در سه روز اخیر پس از افزایش حمله طالبان بر شهرهای هلمند و قندهار خبر داده است.

    این سازمان امروز سه‌شنبه، ۱۲ اسد در رشته توییتی گفته است که تنها در سه
    روز گذشته،‌ ۱۰ غیرنظامی در لشکرگاه و ۵ غیرنظامی دیگر در شهر قندهار کشته شده‌اند.

    یوناما افزوده است که ۸۵ غیرنظامی در جریان درگیری در شهر لشکرگاه؛ مرکز هلمد و ۴۲ تن هم در شهر قندهار زخمی شده‌اند.

    به گفته این سازمان در این درگیری‌ها هزاران شهروند افغان آواره شده و مردم بیشتر در ترس و نگرانی به سر می‌برند.

  • خلیلزاد: طرف های جنگ در افغانستان به منافع ملی اهمیت دهند

    خلیلزاد: طرف های جنگ در افغانستان به منافع ملی اهمیت دهند

    نمایندۀ خاص امریکا برای صلح افغانستان می‌گوید، اگر افغان‌ها به یک توافق سیاسی دست نیابند، امکان دارد کشور به یک جنگ دوام‌دار فرو رود.

    زلمی خلیل‌زاد به رادیو آزادی گفت طرفین درگیر باید منافع ملی را اولویت دهند.

    او می‌گوید: «مذاکرات صلح که بعد از موافقتنامۀ (قطر) شروع شد، پیشرفت لازم را نکرده و دوطرف زیادتر توجه‌شان به حل نظامی متمرکز شده. وقت آن است که رهبران به جای این که فکر کنند از راه جنگ موضوع راحل کرده می‌توانند، مذاکرات را جدی‌تر و با سرعت بیشتری برای رسیدن به یک موافقه اولویت دهند.»

    آقای خلیل‌زاد می‌افزاید ادامه جنگ جزء وارد کردن تلفات و خسارات به افغان‌ها، کدام نتیجه ای نخواهد داشت.

    وی این اظهارات را درحالی ابراز می‌دارد که جنگ در هرات، هلمند، کندهار و شماری دیگر از ولایت‌ها شدت گرفته است.

  • هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه با مقامات اتحادیه اروپا دیدار کردند

    هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه با مقامات اتحادیه اروپا دیدار کردند

    در اعلامیه‌ای که از سوی تیم مذاکره کننده حکومت روز گذشته (۱۲ اسد) نشر شد، آمده است عبدالسلام رحیمی، مشاور رئیس جمهور و اعضای دیگر این تیم روز دوشنبه با انریک مورا، معاون اتحادیه اروپا و توماس نیکلسن، نماینده ویژه این اتحادیه برای افغانستان ملاقات کردند و از پیشرفت‌ها در مذاکرات معلومات داده شد.

    در اعلامیۀ گفته شده اعضای ارشد اتحادیه اروپا حمایت‌شان را از دستاورد های دو دهه گذشته افغانستان هم اعلام کردند.

    مذاکرات میان نماینده‌های دولت افغانستان و گروه طالبان در سپتمبر سال گذشته در قطر آغاز شد اما تا هنوز نتیجه این مذاکرات روشن نیست.

    با وصف تلاش‌ها برای صلح در افغانستان، نقاط مختلف این کشور شاهد تشدید درگیری‌هاست.

  • عبور غنی از انحصار و تلاش برای رهبری بسیج ملی علیه طالبان

    عبور غنی از انحصار و تلاش برای رهبری بسیج ملی علیه طالبان

    پس از تصرف نزدیک به صد ولسوالی در دو ماه پس از آغاز خروج بی‌قید و شرط نیروهای خارجی از افغانستان، اکنون گروه طالبان برای تصرف برخی از شهرهای کلان افغانستان دورخیز بزرگی برداشته‌اند. شهر استراتژیک هرات از چهارسو در محاصره قرار گرفته و از شش روز به این‌سو حملات طالبان برای تصرف این شهر روزبه‌روز شدت می‌گیرد. در لشکرگاه، جنگجویان طالبان به بخش‌هایی از شهر پیشروی کرده‌اند. شهرهای غزنی، قندهار، قلعه‌ی نو، تالقان و میمنه نیز در محاصره‌ی کامل قرار دارند و جنگجویان طالبان یا به نقطه‌ی صفری دیوارهای امنیتی این شهرها رسیده یا بخش‌هایی از خطوط دفاعی این شهرها را نیز شکسته‌اند.

    علاوه بر محاصره‌ی کامل دست‌کم ۷ شهر و حملات سنگین طالبان برای تصرف این شهرها، برخی از مهم‌ترین شریان‌های اقتصادی و عایداتی حکومت نیز در تصرف طالبان قرار دارد. گذرگاه استراتژیک بولدک در قندهار و بنادر ابونصر فراهی، اسلام‌قلعه، تورغندی، شیرخان بندر، آی‌خانم و دند پتان در ولایت‌های فراه، هرات، کندز، تخار و پکتیا در کنترل طالبان قرار دارد. علاوه بر تصرف ۷ بندر/گذرگاه عمده، طالبان بر شاهراه‌های استراتژیک کنترل دارند و با تعبیه‌ی ایست‌های بازرسی مؤقت و قابل جابجایی، به‌صورت رسمی سیستم مالیه بر ترانزیت‌شان را در شاهراه‌های کشور اعمال می‌کنند.

    از آغاز موج سنگین حملات طالبان برای تصرف ولسوالی‌ها و سپس چشم‌دوختن به تصرف شهرها، نیروهای امنیتی افغانستان نتوانسته به این حملات پاسخ متناسب و برابر دهد. نه‌تنها حملات طالبان بر ده‌ها ولسوالی و تصرف کردن نزدیک به صد ولسوالی از طرف نیروهای امنیتی دفع و این ولسوالی‌ها بازپس گرفته نشد که طالبان اکنون به شهرها چشم دوخته و خطر سقوط چند ولایت استراتژیک در غرب، جنوب و شمال جدی است. به‌نظر می‌رسد مردم و دولت‌مردان افغانستان بیش از هر زمانی به این نتیجه رسیده باشند که نیروهای امنیتی ملی برای مقابله با پیشروی‌های سریع‌السیر طالبان، به همراهی یک بسیج ملی و سراسری نیازمند است.

    دیروز، رییس‌‌جمهور غنی در نشست فوق‌العاده‌ی شورای ملی که در دوره‌ی تعطیلات تابستانی نمایندگان مجلس، آن را فرا خوانده بود، به‌‌صورت غیرمستقیم و به تلویح، تعلیق مذاکرات صلح را اعلام و خطاب به مردم، اراکین دولت و قشر سیاسی کشور گفت که زمان اتحاد و شکل‌گیری یک بسیج ملی برای «شکستن زانوی طالبان» فرار رسیده است. رییس‌‌جمهوری که مردم، قشر سیاسی و همه‌ی اراکین و مسئولان دولتی را به پیوستن به بسیج ملی در محور خودش به‌‌عنوان سرقومندان اعلای قوای مسلح افغانستان دعوت می‌کند،  7 سال انحصار قدرت، بی‌اعتمادی به شرکای سیاسی و شکستن اعتماد اکثر جناح‌های سیاسی نسبت به کار و برنامه‌ی مشترک را در کارنامه‌ی سنگین و قطورش دارد. با چنین کارنامه‌ای، آیا غنی می‌تواند به محور بسیج ملی در برابر طالبان تبدیل شود؟ چگونه ترمیم ۷ سال کارنامه‌ی سراسر تک‌روی و انحصار برای غنی ممکن خواهد شد؟ این یادداشت سعی می‌کند به این پرسش پاسخ دهد.

    تعلیق صلح؛ تفنگ‌ها را پر کنید

    رییس‌‌جمهور در نشست فوق‌العاده‌ی شورای ملی گفت روند صلح، برنامه‌ی سیاسی اشتباهی بود که به‌‌صورت وارداتی بر جمهوری اسلامی افغانستان تحمیل شد و به جای تحقق صلح، به دموکراسی افغانستان آسیب زد و به طالبان مشروعیت داد. آقای غنی اعلام کرد که افغانستان در معرض یک تجاوز آشکار توسط گروهی قرار گرفته که با خوارج در صدر اسلام قابل مقایسه است و پاسخ این تجاوز، دفاع و جنگ است.

    آقای غنی در این نشست با برشمردن ارزش‌ها و دستاوردهایی که در دو دهه‌ی گذشته افغانستان به آن دست‌ یافته، خطاب به مردم اعلام کرد که نسبت به حفاظت از این ارزش‌ها توسط دولت افغانستان مطمئن باشند.

    رییس‌‌جمهور از همه‌ی مردم افغانستان خواست که با شکل‌دادن یک بسیج ملی در سراسر کشور، در برابر تجاوز طالبان بر افغانستان بایستند و در کنار نیروهای امنیتی ملی، صلح را از معبر میادین جنگ برقرار کنند. آقای غنی اعلام کرد که برنامه‌ی امنیتی حکومت برای بهبود در جبهات جنگ و برگشت وضعیت به نفع دولت در میادین جنگ تدوین شده و اکنون در مرحله‌ی اجرا قرار گرفته است.

    رییس‌‌جمهور، برخلاف دیگر سخنرانی‌هایش، با آرامش و بدون این‌که فریاد زند، مهم‌ترین پیام‌ سخنرانی طولانی‌اش در جلسه‌ی فوق‌العاده‌ی شورای ملی را چنین اعلام کرد: «یا زانو به زانو در میز مذاکرات با طالبان می‌نشینیم، یا در صورت امتناع این گروه از مذاکره، زانوهای‌شان را خواهیم شکست.»

    هرچند که از مدت‌ها پیش، دست‌کم در مقام سخن و مواضع سیاسی، روایت رییس‌‌جمهور غنی بیش از آن‌که به صلح متمایل بوده باشد، معطوف به جنگ بود اما او در جلسه‌ی فوق‌العاده‌ی شورای ملی، عملا تعلیق مذاکرات صلح و تمرکز بر جنگ و «شکستاندن زانوی خوارج» را اعلام کرد.

    از انحصار به محور بسیج

    دعوت رییس‌‌جمهور از مردم، اراکین دولت و جناح‌های سیاسی به شکل‌دادن یک بسیج ملی برای مبارزه با طالبان اما با یک پرسش بزرگ و تعیین‌کننده مواجه است. چگونه مردی که ۷ سال تمام را در انحصار قدرت، تک‌روی، پشت‌کردن به متحدان سیاسی و شکستن آخرین امکان‌های ایجاد اعتماد سیاسی گذراند، اکنون می‌تواند گزینه‌ای مورد اعتماد برای قرار گرفتن در محور یک بسیج ملی باشد؟

    رییس‌‌جمهور غنی، زمانی که داشت برای مبارزات انتخاباتی انتخابات ریاست‌‌جمهوری ۱۳۹۳ آماده می‌شد، موفق شد یکی از وسیع‌ترین و متنوع‌ترین ائتلاف‌های سیاسی دو دهه‌ی اخیر را شکل دهد. حزب وحدت به رهبری محمدکریم خلیلی و حزب جنبش ملی به رهبری مارشال دوستم به همراه شبکه‌ای وسیع و پرکار متشکل از صدها فعال سیاسی، اجتماعی و دانشگاهی، آقای غنی را در این انتخابات همراهی کردند. پس از آن‌که آقای غنی به قدرت رسید، نه‌تنها از اداره‌ی امور کشور در همراهی و مشارکت سیاسی مؤثر با متحدان سیاسی و انتخاباتی‌اش خودداری کرد که بر آن شد از هر امکانی برای تضعیف متحدان سیاسی و انتخاباتی‌اش استفاده کند. شبکه‌ی قدرتمند و پرکاری که او را در انتخابات همراهی می‌کردند، پس از به قدرت رسیدن‌اش، به بزرگ‌ترین مخالفان سیاسی او تبدیل شدند.

    در طول دوره‌ی حکومت وحدت ملی و پس از آن در حکومت ائتلافی کنون نیز، رییس‌‌جمهور به استثنای موارد نادر، تقریبا با هیچ یکی از متحدان سیاسی‌اش به‌‌صورت درازمدت کار نکرده است. تجربه‌ی هفت سال حکومت‌داری رییس‌‌جمهور غنی، اکنون تقریبا همه‌ی جناح‌های سیاسی را به این نتیجه رسانده‌اند که اعتماد به کسی که اساسا از بنیاد باوری به کار مشترک ندارد، بیهوده است. چند ماه پیش زمانی که شکل‌گیری شورای عالی دولت روی میز جناح‌های سیاسی مطرح کشور قرار گرفته بود، چند گام مانده به اعلام رسمی تشکیل آن، در نطفه خوابید. رییس‌‌جمهور به اعضای این شورا تعهد داد که به واسطه‌ی یک فرمان بخشی از صلاحیت‌هایش را به شورای عالی دولت واگذار خواهد کرد اما شدت بی‌اعتمادی رهبران سیاسی به او به حدی بود که نتوانستند به این تعهد رییس‌‌جمهور اعتماد کنند. آن‌ها می‌خواستند انتقال صلاحیت‌های رییس‌‌جمهور به شورای عالی دولت باید به واسطه‌ی یک لویه‌جرگه انجام شود تا رییس‌‌جمهور نتواند از تاکتیک صدور فرمان برای انتقال صلاحیت ریاست‌‌جمهوری و سپس برگشت این صلاحیت‌ها به ریاست‌‌جمهوری توسط فرمان دیگری، استفاده کند.

    رییس‌‌جمهور غنی، فطرتا آدم قاطع، جدی و پرکاری است که هیچ اعتقاد و باوری به کار مشترک با جناح‌های مختلف و تأثیرگذار سیاسی برای اداره‌ی امور کشور ندارد. او صرفا می‌تواند با کسانی کار کند که هیچ روایت، مطالبه و دیدگاه مستقلی در خصوص چگونگی اداره‌ی امور کشور نداشته و گوش به فرمان رییس‌‌جمهور باشد. تعبیر جمهوریت چندنفره در دوره‌ی حکومت وحدت ملی و جمهوریت سه‌نفره در حکومت کنونی، صدها مصداق عینی دارد و یک ادعای پادرهوا نیست.

    برخلاف آنچه رییس‌‌جمهور در سخنرانی‌اش گفت اکنون زمان سخن گفتن در مورد «سلامت و ملامت» نیست، شهروندان افغانستان و جناح‌های سیاسی، با ۷ سال کارنامه‌ی قطوری که از آن خروارها «سلامتی و ملامتی» به جا مانده است، درگیر هستند. مردم و جناح‌های سیاسی با این پرسش مواجه هستند که چگونه می‌توانند به مردی به‌‌عنوان محور یک بسیج ملی اعتماد کنند که در ۷ سال کارنامه‌اش جز تک‌روی، بی‌اعتنایی به مطالبات مردم و انحصار، هیچ نشانه‌ای از بسیج و مشارکت وجود ندارد؟

    راه «محورشدن» از کجا می‌گذرد؟

    با وصف آن‌که جنگ به پشت دروازه‌ی شهرها رسیده، صدها هزار نفر در حال فرار و آوارگی هستند و تیغ طالب بر گلوی مردم نشسته اما پای بسیج‌شدن به محور رییس‌‌جمهور غنی همچنان می‌لنگد. مردم از خود می‌پرسند وقتی هنوز هم، خیزش‌های مردمی توسط اصلی‌ترین افراد حلقه‌ی سیاسی رییس‌‌جمهور با طعن و تهدید «ملیشه‌سازی» تعریف می‌شود، چگونه می‌توان تخم مرغ‌های خود را به سبد رییس‌‌جمهوری گذاشت که پس از گذشتن از پل انتخابات یا یک جنگ مقطعی با طالب، همراهانش را از زین به زیر نکشد؟

    هرچند بی‌اعتمادی به رییس‌‌جمهور در میان مردم و جناح‌های سیاسی، عمیق و سنگین است اما هنوز هم امکان‌هایی برای رییس‌‌جمهور در راستای تبدیل شدن به محور بسیج ملی مردم افغانستان در برابر طالبان وجود دارد.

    رییس‌‌جمهور باید فورا و در مقام عمل، مردم و جناح‌های سیاسی را به‌‌صورت معنادار و واقعی در امور جنگ، صلح و حکومت‌داری مشارکت دهد. رهبری جنگ از سطوح ارشد رهبری نهادهای امنیتی تا سطوح پایین‌تر باید به شبکه‌ای از مسئولان ورزیده، متعهد و صاحب‌صلاحیت فارغ از قومیت و تعلق سیاسی‌شان سپرده شود. بساط انحصار صلاحیت‌های تمام دستگاه اجرایی حکومت به دو یا سه نفر برچیده شده و اصل کار مشارکتی و مبتنی بر صلاحیت نهادی نهادها و مسئولان روی دست گرفته شود. رییس‌‌جمهور باید به معنای واقعی کلمه به مردم اعتماد کرده و صرفا از آن‌ها به‌‌عنوان سپر انسانی و چوب سوخت در جنگ سیاسی با طالبان استفاده نکند. اگر آقای غنی فکر می‌کند حکومت، حال و آینده‌ی کشور از آن مردم است، همان‌طور که از ملت انتظار بسیج ملی در برابر طالبان و جنگ با این گروه را دارد، باید به معنای واقعی کلمه به مردم اعتماد و به آن‌ها تکیه کند.

    شبکه‌ای متشکل از رهبران و جناح‌های سیاسی، کادرهای ورزیده‌ی نظامی و حکومت‌داری، نخبگان ملی و محلی باید به‌‌صورت گسترده در ساختارهای حکومت جابجا شده و صلاحیت و مسئولیت در موازات با هم در دستگاه اجرایی دولت، به معنای واقعی به مردم سپرده شود.

    تا زمانی که مردم و جناح‌های سیاسی عملا ناظر بر تغییر بنیادین رویکرد، کارشیوه و باورهای رییس‌‌جمهور از انحصار به مشارکت نباشند، نمی‌توانند در ذیل زعامت او در برابر طالبان بسیج شوند زیرا نمی‌توانند به مردی اعتماد کنند که در ۷ سال، جز بر طبل انحصار، عصبیت، تمرکزگرایی افراطی و تک‌روی نکوبیده است.

    واگذاری عملی و واقعی صلاحیت و مسئولیت از یک دستگاه سه‌نفره‌ی تصمیم‌گیری به یک شبکه‌ی وسیع افغانستان‌شمول و قدرتمند از سراسر کشور، تنها راهی‌ست که می‌تواند اعتماد مردم و جناح‌های سیاسی برای شکل‌گیری یک بسیج ملی را جلب کند. اگر رییس‌‌جمهور غنی از چنین اقدامی و واگذاری صلاحیت و مسئولیت به یک شبکه‌ی ورزیده، شایسته و توانمند از سراسر کشور می‌ترسد، پس صلاحیت زعامت سیاسی بر یک بسیج ملی برای جنگ در برابر یک تجاوز آشکار بر حریم کشور را ندارد.

    اطلاعات روز

  • اعلام جنگ علیه طالبان از سوی دولت و حمایت شورای ملی

    اعلام جنگ علیه طالبان از سوی دولت و حمایت شورای ملی

    هم‌زمان با گسترش دامنه جنگ در شهرها و راکد بودن مذاکرات صلح در دوحه، محمد‌اشرف غنی، رییس جمهور‌، روز دوشنبه، یازدهم اسد، برای اولین بار نشست فوق‌العاده شورای ملی را برگزار کرد. صحبت‌های رییس جمهور غنی در این نشست بر چهار محور متمرکز بود. رییس جمهور غنی با استناد به آیه قرآن کریم، گروه طالبان را متجاوز خواند و از مردم خواست که علیه این گروه بسیج شوند. به همین ترتیب او از توافق‌نامه دوحه میان امریکا و طالبان به‌عنوان یک روند شتاب‌زده یاد کرد و گفت که این روند نه‌تنها منجر به صلح نشد، بلکه برای مشروعیت‌بخشی به یک «گروه متجاوز» و مشروعیت‌زدایی از صف واحد جمهوریت تلاش شد. رییس جمهور غنی در این نشست فوق‌العاده به وحدت و یک‌پارچه‌گی میان مردم تاکید کرد و از اعضای شورای ملی خواست که شانه دهند تا یک آینده روشن برای افغانستان ترسیم شود. او وضعیت کنونی را ناشی از ضعف مدیریت در سطوح مختلف ادارت عنوان کرد و گفت که برای مدیریت و بهبود اوضاع، پلان شش‌ماهه را تدوین کرده‌اند که براساس آن تا شش ماه آینده وضعیت تغییر می‌کند. هم‌چنان رییس جمهور خطاب به طالبان گفت که در مقابل قوت‌های ویرانگر زانو نمی‌زند. به گفته او، یا در میز مذاکره زانو به زانو با طالبان می‌نشیند یا در میدان جنگ زانوهای‌ اعضای این گروه را می‌شکند. با این حال این سخنرانی رییس جمهور با موجی از واکنش‌ها روبه‌رو شده است. اعضای شورای ملی با استقبال از این سخنرانی رییس جمهور گفته‌اند که از نظام جمهوریت و نیروهای امنیتی پشتی‌بانی می‌کنند. شهروندان نیز این موقف رییس جمهور را ستوده‌ و گفته‌اند که هرچند این موقف ناوقت گرفته شده، اما می‌تواند شرایط را به نفع حکومت تغییر دهد. طالبان اما در واکنشی این گفته‌های رییس جمهور را «یاوه‌‌سرایی» خوانده و گفته‌اند که غنی تلاش داشت وضعیت بد و حالت «وارخطایی» خود را کنترل کند.

    گروه طالبان پس از خروج نیروهای خارجی به ‌جای تمرکز بیش‌تر بر مذاکرات صلح، بر حملات و افزایش خشونت تمرکز کرد‌. هرچند حکومت و جامعه‌ جهانی از این گروه خواستند که به مذاکرات معنادار صلح برگردند، اما ظاهراً به این خواست‌ها وقعی گذاشته نشد. هم اکنون طالبان بر بیش‌تر ولایات حملات تهاجمی کرده‌اند و مراکز ولایات را در محاصره گرفتند. این وضعیت سبب شد که محمداشرف غنی، رییس جمهور کشور، نشست فوق‌العاده شورای ملی را برگزار کند. او در این نشست گفت، به‌ رغم این‌که دولت برای برقراری صلح عادلانه و پایدار گام‌های موثر برداشته، اما طالبان نه‌تنها گامی برنداشته، بلکه جنگ را بر مردم و دولت افغانستان تحمیل کرده‌اند. رییس جمهور با استناد به آیه قرآن کریم، طالبان را گروهی متجاوز خواند و از مردم و اعضای مجلس خواست که در برابر این گروه ایستاده‌گی کنند. به گفته او، براساس حکم صریح قرآن، گروهی که از تجاوز دست برندارد، مسوولیت دینی همه مردم است که علیه آن جنگ کنند. او استدلال کرد که هدف تجاوز ایجاد فتنه و ابزار آن «مکر و خدعه» است. غنی افزود که این جنگ و فتنه بر مردم و دولت افغانستان تحمیل شده و اکنون وجیبه دینی و ایمانی هر مرد و زن مسلمان افغان است تا در مقابل آن بجنگند.

    رییس جمهور غنی تأکید کرد که مردم او را با شعار برقراری صلح، آرامش و پیش‌رفت اقتصادی انتخاب کرده‌اند و اکنون او تلاش می‌کند تا از جنگ و تلفات غیرنظامیان جلوگیری کند. به گفته او، پیش از این نیز آرمانش صلح پایدار و عادلانه بود و اکنون هم همین آرمان را دارد. غنی اما افزود که طالبان اراده‌ای برای صلح ندارند و جنگ را بر مردم تحمیل کرده‌اند. به گفته رییس جمهور، در چنین وضعیتی که در کشور جنگ جریان دارد، دردآورترین قسمت کار او، خواندن گزارش‌های تلفات غیرنظامیان و نظامیان کشور است.

    از سوی دیگر آقای غنی به برقراری آتش‌بس سه روز عید در سال ۱۳۹۷ اشاره کرد و گفت که این آتش‌بس یک ابتکار ملی و بیانگر سینه فراخ ملت بود. به گفته او، طالبان با چشم خود دیدند که افق این ملت چه‌قدر گسترده است. به گفته غنی، در آن زمان جوانان، زنان و مردم ما با طالبان صحبت کردند و هیچ کسی به آنان به دیده دشمن نگاه نکرد. او تأکید کرد که این آتش‌بس سه‌روزه درس بزرگی به طالبان بود. همین‌طور او افزود که درس‌های صلح ملی و عملی را در دو صفحه خلاصه و به مردم و جهانیان ارایه کرده است. رییس جمهور گفت: «دست‌یابی به صلح واقعی و پایدار، طبیعت و تاریخ مردم این سرزمین است و به دنبال درک عمیق‌تری از بستر ایدیولوژیکی، فرهنگی و تاریخی این سرزمین است.»

    موافقت‌نامه صلح دوحه، به طالبان مشروعیت بخشید

    محمداشرف غنی در بخشی از سخنانش به‌نحو تلویحی به موافقت‌نامه دوحه اشاره کرد و گفت که برای رسیدن به صلح، اجماع ملی و نقشه راه وجود داشت، اما مشکل از جایی شروع شد که درس‌های افغانی و بین‌المللی صلح مراعات نشد. به باور غنی، در این امر مهم، جای یک روند ملی و واقع‌بینانه را یک روند وارداتی و شتاب‌زده گرفت؛ روندی که به گفته غنی بر فرضیه‌های خام استوار بود و اساسش را فشار بر جمهوریت و تخریب دموکراسی می‌ساخت. رییس جمهور کشور تصریح کرد که این روند نه‌تنها منجر به صلح نشد، بلکه کوشش‌هایی برای مشروعیت‌بخشی به یک گروه متجاوز و تلاش برای مشروعیت‌زدایی از صف واحد جمهوریت شد. هم‌چنان او تأکید کرد که این روند شک و ابهام زیادی ایجاد کرد که بازده آن وضعیت کنونی است‌.

    غنی تاکید کرد که در افکار طالبان کدام تغییری نیامده است. او اما در جواب کسانی‌ که معتقدند طالبان تغییر کرده‌اند و به گفته غنی طالبان را سفیدنمایی می‌کنند، گفت: «بلی طالبان تغییر کرده‌اند؛ در ظلم و خشونت شدیدتر شده‌اند و نسبت به گذشته مزدورتر شده‌اند.» به گفته او، همان‌گونه که طالبان در دوران حاکمیت‌شان تاریخ، جرافیه و وطن‌دوستی را از نصاب حذف کرده بودند، اکنون باور عمیق‌تر به حذف دارند. وی افزود که در حال حاضر طالبان بالای تاریخ و جغرافیه این وطن هجوم آورده و مردم و دولت به این نتیجه رسیده‌اند که در مافیه‌الضمیر طالبان اعتقادی به صلح پایدار و عادلانه وجود ندارد. رییس جمهور تصریح کرد تا زمانی ‌که میدان جنگ تغییر داده نشود، این محاسبه گمراه‌‌کننده‌شان تغییر نمی‌کند. با آن‌ هم او از طالبان خواست که دشمنی را کنار بگذارند و زنجیر دوستی را با مردم افغانستان محکم کنند.

    تأکید بر وحدت میان مردم

    با این حال رییس جمهور یادآور شد که در این برهه زمانی، وقت وحدت و هم‌بسته‌گی فرا رسیده است. او افزود که حالا فرصتی برای جدا ساختن ملامت و سلامت نیست و وجدان آگاه مردم در این مورد قضاوت خواهد کرد. غنی بیان کرد که اکنون تمرکزش بیش‌تر بر وحدت و یک‌پارچه‌گی مردم است. به گفته او، اتحاد و اتفاق شرط بقا و پیروزی کشور است. رییس جمهور کشور گفت که اکنون زمان آن فرا رسیده است که یک گفتمان ملی آغاز شود.

    به باور رییس جمهور غنی، کشور امروز در معرض آزمون کلان ملی قرار گرفته است. او گفت سوال‌های زیادی را باید از خود بپرسیم؛ از جمله این‌که چگونه با داشتن تمدن چند‌هزار‌ساله، در برابر فتنه یک «مشت اجیر» و خون‌خوار از پا می‌افتیم؟ به گفته او، مردم باید با این‌همه سرمایه دینی، تاریخی و فرهنگی‌، اجازه ندهند که «مدرسه منحرف اکوره ختک» از بیرون سرنوشت‌شان را رقم بزند. او گفت: «آیا ما در مقابل گروهی که هیچ تفاوتی با خوارج صدر اسلام ندارد، زانو می‌زنیم؟ نه! نه!»

    نماینده‌گان، نیروهای مردمی را علیه طالبان بسیج کنند

    رییس جمهور غنی در بخش دیگر از سخنانش به خروج نیروهای خارجی از افغانستان اشاره کرد و گفت پنج سال پیش پیش‌بینی کرده بود که شرکای بین‌المللی افغانستان را ترک می‌کنند. به گفته او، در این مدت هزاران سرباز خارجی از کشور بیرون شده‌، اما نیروهای امنیتی توانسته‌اند این خلا را پر کنند. علاوه بر این، غنی تأکید کرد که دو سال پیش به رییس جمهور امریکا نامه نوشته است تا در‌باره خروج سربازان باقی‌مانده آن کشور تصمیم بگیرد. به گفته او، هرچند برخی از شهروندان تحلیل می‌کردند که امریکا افغانستان را ترک نمی‌کند، اما امریکا این کار را کرد و به‌طور ناگهانی تصمیم به خروج نیروهایش گرفت. او اما تصریح کرد که با خروج سربازان خارجی از افغانستان، خطراتی به میان آمده و مسوولیت بر‌طرف کردنش با همه مردم است.

    به همین ترتیب غنی در ادامه صحبت‌هایش گفت که کشور در سه ماه گذشته با یک حالت غیر‌مترقبه روبه‌رو شده است. به باور غنی در حال حاضر کشور مورد هجوم تبلیغات داخلی و خارجی قرار گرفته و برخی شایعات وجود دارد که گویا وضعیت کنونی نتیجه معامله پنهانی است. غنی با اطمینان گفت که هیچ معامله‌ای در کار نیست، بلکه این وضعیت ناشی از عدم آماده‌گی دوجانبه و ضعف‌های خُرد و ریز در سطوح مختلف بوده است. به گفته او، همین دلیل‌ها سبب به وجود آمدن یک حالت مبهم شده بود. غنی به اعضای مجلس نماینده‌گان گفت نمی‌خواست در شرایطی که مسایل مبهم بود و مشخص نبود که نیروهای امنیتی توان تطبیق طرح‌ها را دارند یا نه، به مجلس چیزی بگوید که بعداً عملی نشود. او گفت: «نمی‌توانستم که یک حالت خیالی را ترسیم و براساس آن وعده‌های کاذب دهم. امروز این ابهام تا حدی زیادی رفع شده است. استقرار نسبی قوا به وجود آمده است. امروز در خدمت‌تان هستم تا در مورد آینده حرف بزنیم.»

    او از اعضای شورای ملی خواست که شانه دهند تا برای افغانستان یک آینده روشن ترسیم شود. غنی خاطر‌نشان کرد که هر نماینده ملت با هزاران نفر ارتباط دارند و می‌توانند از روابط قوی و شبکه‌‌ای‌شان برای بسیج ملی استفاده کنند تا یک جواب قاطع به دشمنان داده شود.

    تقسیم وظایف نیروهای امنیتی

    رییس جمهور غنی در ادامه خاطر‌نشان کرد که یک پلان واضح برای رسیدن به «استقرار» در شش ماه آینده تدوین کرده و تطبیق آن آغاز شده است. او افزود که پیش‌بین تمام خطرات و فرصت‌ها است و اکنون نیروهای امنیتی قابلیت استقرار را پیدا کرده‌اند و روزبه‌روز قوی‌تر شده‌اند. به گفته غنی تا شش ما آینده کشور به حالت استقرار و بعد از آن به حالت مطلوب می‌رسد. رییس جمهور تصریح کرد که تنها به همکاری مردم و نماینده‌گان‌شان این کشور می‌تواند با توان و قوت به پا ایستاد شود.

    رییس جمهور به نماینده‌گان مردم گفت که دولت با یورش بی‌سابقه تروریسیم روبه‌رو شده و طالب نیز آن طالب ۲۴ سال پیش نیست. به گفته رییس جمهور، طالبان نسبت به گذشته جابرتر، خون‌خوارتر و ظالم‌تر هجوم آورده‌اند. غنی افزود که طالبان خلاف تعهدات‌شان نه‌تنها روابط‌شان با تروریست‌های بین‌المللی را قطع نکرده، بلکه قوی‌تر نیز کرده‌اند. او گفت که خشونت گروه طالبان اکنون بیش از هر زمانی شده است. او افزود که طالبان نسبت به احکام و ارزش‌های دینی بیش از پیش بی‌اعتنا شده‌‌ و حملات‌شان بر زنان، خبرنگاران و جامعه مدنی را افزایش داده‌اند. رییس جمهور همین‌طور افزود که دولت این بار با یک حرکت پراکنده و بی‌تجربه روبه‌‎رو نیست، بلکه در برابر یک دستگاه منظم سوق و اداره قرار دارد. او تشریح داد که در عقب این ایتلاف نامقدس، تروریسم بین‌المللی قرار دارد. او گفت: «با یورش روبه‌رو هستیم که عقبه آن را مفکوره دون و تاریک‌اندیش پر می‌کند. با یورشی روبه‌رو هستیم که در عقب آن باج‌گیران بنادر و قاچاقبران مواد مخدر، کرومایت و طلا قرار دارند. این جنگ را در برابر ایتلاف نامقدس گروه‌های تروریستی ایدیولوژیک، قاچاقبران و باج‌گیران می‌نماییم.»

    با این‌همه غنی توضیح داد که پلان امنیتی حکومت واضح است و همه آماده‌گی برای دفع «موج فتنه» در شش ماه آینده گرفته شده است. به گفته او، محاسبه اشتباه پیروزی از راه نظامی طالبان را ذلیل خواهد کرد. هم‌چنان رییس جمهور غنی تقسیم وظایف بین قوا را نیز تشریح کرد. براساس گفته‌های او، اردو باید بر بر ساحات استراتژیک و دفاع متمرکز شود، پولیس امنیت شهرهای و ولسوالی استراتژیک را تأمین کند و ریاست امنیت ملی و شورای امنیت بسیج مردمی را در کنار نیروهای امنیتی هماهنگ کنند. او تأکید کرد که جامعه جهانی از تمامی پلان‌های دولت حمایت مالی و سیاسی می‌کند. به این ترتیب رییس جمهور در این نشست فوق‌العاده از اعضای شورای ملی خواست که با قاطعیت از نظام و نیروهای امنیتی حمایت کنند. هم‌چنان او از اعضای شورای ملی خواست که مردم را بسیج و بر ضد این فتنه طالبان صدا بلند کنند.

    طالبان تصیم بگیرند؛ صلح می‌‌خواهند یا جنگ؟

    محمداشرف غنی، در بخشی دیگر از سخنانش یادآور شد که ۷۲ سال دارد و هیچ چیزی جز آرامش و صلح برایش مهم نیست. او گفت هر اقدامی که برای صلح، آرامش و رفاه مردم می‌کند، از جانب مقابل (طالبان) چیزی جز کشتار و خشونت نمی‌بیند. غنی افزود که از او توقع اغماض نداشته باشند. به گفته رییس جمهور، مردم از او توقع دارند که کشور را قاطعانه از این آزمون بگذراند. او به طالبان خطاب کرد و گفت که انتخاب کنند، جنگ می‌خواهند یا صلح. او تأکید کرد که در مقابل هیچ قدرت ویرانگر زانو نمی‌زند؛ او یا در میز واقعی مذاکرات صلح با طالبان زانو به زانو می‌نشیند یا زانوی طالبان را در میدان جنگ می‌شکند. او افزود که ما انتخاب کرده‌ایم و اکنون این طالبان و حامیان‌شان هستند که باید انتخاب کنند.

    واکنش‌ها

    سخنرانی غنی با واکنش‌هایی روبه‌رو شده است. شورای ملی و شماری از شهروندان از این اقدام غنی استقبال کرده و حمایت‌شان را از نظام و نیروهای امنیتی اعلام کرده‌اند. اعضای شورای ملی پس از برگزاری نشست فوق‌العاده با حضور رییس جمهور، یک اعلامیه مشترک را به تصویب رساندند. در این اعلامیه مشترک از نظام جمهوریت، پروسه صلح و نیروهای امنیتی حمایت شده است. شورای ملی در این اعلامیه از طالبان خواسته است که باید ماشین «یتیم‌سازی و ویرانگری اقتصادی» را که به راه انداخته‌اند، متوقف کنند. شورای ملی گفته است که قربانی اصلی خشونت‌ها در کشور، مردم عادی و جامعه فقیر کشور‌ند، بنابر‌این گروه طالبان نباید بیش‌ از این تاریخ تمدن منطقه را ویران کند. شورای ملی از طالبان خواسته است به صلحی که خواست قرآن کریم نیز است، بپیوندند. در بخشی از اعلامیه مشترک مجلس نماینده‌گان و مجلس سنا، از سازمان ملل متحد، امریکا، کشورهای دخیل در مساله افغانستان، سازمان‌های جهانی و منطقه‌ای و نیز سازمان همکاری‌های اسلامی خواسته شده است تا مردم افغانستان را همانند دو دهه گذشته حمایت مادی و سیاسی کرده و در راه رسیدن به صلح دایمی و پایدار، همکاری همه‌جانبه کنند.

    سرور دانش، معاون دوم رییس جمهور، سخنان رییس جمهور را از هر جهت راه‌گشا و سازنده خوانده است. او در صفحه فیس‌بوکش نوشته است که به همه سوالات پاسخ روشن داده و به همه ابهامات و تردیدها نقطه پایان گذاشته شد. به گفته او، موضع رهبری حکومت از هر جهت و در همه موارد مهم و سرنوشت‌ساز ملی هم‌چون صلح، جنگ، چگونه‌گی پیش‌رفت مذاکرات و گفت‌وگوهای معنادار صلح، ماهیت دشمن و مسوولیت‌های ملی مردم افغانستان به‌صراحت و روشنی تمام بیان شد. دانش گفته است که از موقف سازنده رییس جمهور حمایت همه‌جانبه می‌کند. او تصریح کرده که اکنون وظیفه همه مردم افغانستان که با حرکت متحد در یک مسیر روشن و با صفوف فشرده، به دفاع از جمهوریت و نیروهای امنیتی به پا خیزند.

    کاوه جبران، نویسنده‌ و شاعر‌، گفته است که موقف رییس جمهور غنی هرچند دیر است، اما هنوز کار‌ساز است. او اما تأکید کرده است که این مهم در صورتی امکان‌پذیر است که کار عملی و صداقت آن را پشتی‌بانی کند. او از رییس جمهور خواسته است که زمینه مداخله شماری از چهر‌ه‌های حکومت در نهادهای امنیتی را بگیرد و تصامیم جنگی را به شورای عالی مدیران جنگ بسپارد. همین‌طور از حکومت خواسته است که نیروهای مقاومت مردمی را به رسمیت بشناسد و تجهیز و تمویل آن‌ها را به موازات سایر نیروهای امنیتی بدون سیاست‌بازی و تبعیض انجام دهد. این نویسنده کشور به حکومت پیشنهاد کرده است که خدمت سربازی را به‌طور موقت اجباری کند و افراد زیر چهل سال را به جنگ با طالبان فرا بخواند.

    طالبان اما در واکنشی این گفته‌های رییس جمهور غنی را «یاوه‌سرایی» توصیف کرده‌اند. ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، در توییتی گفته است که رییس جمهور غنی تلاش داشت وضعیت بد و حالت وارخطایی خود را کنترل کند. او گفته است که اعلان جنگ، وارد کردن اتهامات و ارایه معلومات «کاذب»، عمر حکومت غنی را دراز نمی‌تواند.

    رییس جمهور غنی در حالی نشست فوق‌العاده شورای ملی را دایر کرد که گفت‌وگوهای صلح دوحه نتیجه ملموسی در پی نداشته است. هرچند منابع در دوحه می‌گویند که گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکره‌کننده دو طرف جریان دارد، اما تاکنون روی اصل اجندا که همانا برقراری آتش‌بس، تعیین میانجی و توافق سیاسی باشد، بحث آغاز نشده است.

  • داکتران بدون مرز: زندگی در لشکرگاه غیرممکن شده است

    داکتران بدون مرز: زندگی در لشکرگاه غیرممکن شده است

    سازمان داکتران بدون مرز اعلام کرد در هفته‌های اخیر درگیری‌ها میان نظامیان دولتی و جنگ‌جویان گروه طالبان به شهرها از جمله شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند کشیده شده است. این سازمان گفته است که زندگی در شهر لشکرگاه به بُن‌بست رسیده است.

    در اعلامیه‌ی داکتران بدون مرز که امروز (دوشنبه، ۱۱ اسد) منتشر شده، آمده است که در بیشتر بخش‌های پرجمعیت شهر لشکرگاه شلیک‌های بی‌وقفه، حملات هوایی و راکتی صورت گرفته است. خانه‌های مسکونی مورد حمله قرار گرفته و شمار زیادی مردم زخمی شده‌اند.

    به نقل از اعلامیه، جنگ در محدوده‌ای از شهر لشکرگاه، کار رسیدگی به زخمیان را برای سازمان داکتران بدون مرز دشوار کرده است. این سازمان گفته است که کارمندانش که از ساکنان این شهر اند، از ترس زیاد نمی‌توانند از خانه‌های‌شان بیرون شوند.

    داکتران بدون مرز گفته است: «این وضعیت بسیار خطرناک است و زندگی به بُن‌بست رسیده است. شماری از کارمندان ما شب در شفاخانه [شفاخانه بست مورد حمایت داکتران بدون مرز] باقی می‌مانند چون مصون‌تر است، اما در پهلوی آن می‌توانند به تداوی مریضان بپردازند. ماه‌ها وضعیت وخیم بود ولی اکنون وضعیت وخیم‌تر شده است.»

    با این حال، سارا لیهی، هماهنگ‌کننده‌ی پروژه داکتران بدون مرز در هلمند گفته است که شفاخانه بست تنها در یک روز ده عمل جراحی را بالای کسانی که در جنگ زخمی شده‌اند، انجام داده است.

    به‌گفته‌ی او، از سوم ماه می که جنگ شدت یافته تا ۳۱ ماه جولای، تیم‌های داکتران بدون مرز ۴۸۲ زخمی جنگ را درمان کرده‌اند. ۹۲ درصد این افراد در حملات راکتی و گلوله‌باری زخمی شده و ۲۶ درصد آنان زیر ۱۸ سال بوده‌اند.

    داکتران بدون مرز به کمبود امکانات صحی اشاره کرده و گفته است که شدت جنگ نیازهای صحی را فراتر از مراقبت از تروما شدت می‌بخشد.

    جنگ در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند از روز جمعه هفته‌ی گذشته شدت گرفته است. طالبان ادعا کرده‌اند که بخش‌هایی از این شهر را تصرف کرده‌اند.

    وزارت دفاع افغانستان روز گذشته صدها نیروی کماندو را برای سرکوب طالبان به لشکرگاه اعزام کرده است. در حال حاضر درگیری میان دو طرف در بخش‌های از این شهر ادامه دارد.  نیروهای امریکایی نیز مواضع طالبان را در این شهر هدف قرار داده‌اند.

  • رئیس شورای علمای شیعه هرات: خیزش مردمی حمایت نشود هرات سقوط می کند

    رئیس شورای علمای شیعه هرات: خیزش مردمی حمایت نشود هرات سقوط می کند

    جنگ در افغانستان این روزها وارد فاز بسیار شدید و مرگباری شده است: طالبان که از چندی بدینسو حملاتشان برای تصرف مناطق در ولایات مختلف افغانستان را افزایش داده بودند اکنون برای تصرف کلان شهرها برنامه دارند. در این میان کلان شهر هرات خیلی زودتر از حد تصور مورد هجوم طالبان قرار گرفته است. براساس گزارشات از نوزده ولسوالی ولایت هرات، حدود هفده ولسوالی هم اکنون در تصرف طالبان است و تنها دو ولسوالی در اختیار نیروهای دولتی ست. تسلط دولت بر این دو ولسوالی هم در حد مراکز این دو ولسوالی ست و در اطراف آن طالبان حضور دارند.

    حجت الاسلام و المسلمین شیخ محممد موسی رضایی، رئیس شورای علمای شیعه هرات، در گفت و گو با خبرگزاری رها و در توضیح وضعیت کنونی ولایت هرات گفت:«طالبان در تازه ترین حملاتشان به ولایت هرات پس از تصرف ولسوالی های انجیل و گذره تا پل پشتون و پل مالان پیش آمده بودند و حتی خود را به نزدیکی شفاخانه نور در شهر هرات رسانده بودند.»

    تهاجم گسترده طالبان اما به کمک نیروهای خیزش مردمی با محوریت امیر اسماعیل خان از چهره های سرشناس جهادی پس زده شد و اکنون ولسوالی انجیل، ساختمان ولسوالی گذره و اطراف میدان هوایی هرات از وجود طالبان پاکسازی شده است. امروز پروازهای هرات-کابل از سر گرفته و پایگاه مهم طالبان در منطقه «سیاوشان» هرات درهم کوبیده شد.

    استاد رضایی در ادامه و در پاسخ به سوال اهمیت ولایت هرات و به ویژه مرکز این ولایت برای طالبان به سه موضوع اشاره نمود:

    اهمیت جمعیتی

    رئیس علمای شیعه هرات در مورد اولین دلیل اهمیت هرات برای طالبان به مساله جمعیت اشاره کرد و گفت هرات با جمعیت چهار میلیونی خود پس از کابل دومین کلان شهر افغانستان می باشد و برای طالبان حائز اهمیت می باشد.

    اهمیت اقتصادی

    حجت الاسلام رضایی به عنوان دومین دلیل اهمیت هرات برای طالبان به موضوع اقتصاد اشاره کرد. وی افزود ولایت هرات با کشورهای ایران و ترکمنستان مرز مشترک دارد: هرات از طریق مرز گمرکی اسلام قلعه با ایران و از طریق مرز گمرکی ترغندی با کشور ترکمنستان ارتباط دارد. مواد غذایی، سوخت و دیگر کالاهای مصرفی مورد نیاز مردم از طریق این دو مرز گمرکی وارد افغانستان می شود. نه تنها ولایات غربی که کابل و دیگر ولایات افغانستان از کالاهای وارداتی از طریق این دو مرز بهره مند می شوند. تسلط طالبان بر این دو مرز گمرکی سبب افزایش درآمدهای مالی این گروه می شود.

    اهمیت سوق الجیشی

    استاد رضایی در ادامه به توضیح اهمیت سوق الجیشی ولایت هرات برای طالبان پرداخت. وی گفت ولایت هرات به نوعی مسیر ورود طالبان به ولایاتی چون «فراه، نیمروز، بادغیس و غور و حتی ولایت بلخ» می باشد. در صورت تسلط طالبان بر ولایت هرات به تدریج امکان دسترسی این گروه به ولایات بلخ و جوزجان از طریق ولایت بادغیس ممکن می شود. با تصرف هرات، طالبان می توانند راحت تر جبهه جنگ خود در شمال را اکمال کنند.

    بی میلی نیروهای امنیتی برای جنگ با طالبان

    با افزایش حملات تهاجمی طالبان برای تصرف جغرافیای حداکثری مشاهده شد که در بسیاری موارد این گروه بدون جنگ مناطق و ولسوالی ها را تصرف کردند.

    رئیس شورای علمای شیعه هرات در این مورد گفت:«به نظر می رسد اراده لازم برای جنگ با طالبان در رده رهبری سطح بالای نیروهای امنیتی وجود ندارد. تنها برخی از فرماندهان و نیروهای امنیتی و آن هم به دلایل شخصیتی و دوست داشتن وطن در جنگ با طالبان از خود روحیه و اراده نشان می دهند.»

    این چهره سرشناس جهادی تاکید کرد در بسیاری از ولسوالی ها حتی قبل از آمدن طالبان ولسوالی و قومندان امنیه منطقه را ترک کرده بودند.

    آقای رضایی گفت:«بسیاری از ولسوالی ها قبل از ورود طالبان سقوط کرده بودند و وقتی طالبان آمدند قومندان امنیه و ولسوالی و دیگر مسئولین امنیتی فرار کرده بودند.»

    بی توجهی حکومت به داوطلبان شیعه برای جنگ با طالبان

    حجت الاسلام و والمسلمین رضایی در بخش دیگری از صحبت های خود به خیزش های مردمی برای مقابله با طالبان اشاره کرد و گفت:« مردم شیعه به ویژه شیعیان مناطق مرکزی که در چهار اطراف هرات(شمال، جنوب، شرق و غرب) ساکن هستند برای جنگ با طالبان و دفاع از هرات داوطلب شدند، اما حکومت با میلی از آنها حمایت نکرد و سلاح و مهمات در اختیار آنها قرار نداد.

    استاد رضایی تاکید کرد اگر حکومت با حمایت از شیعیان هرات یک کمربند امنیتی ایجاد می کرد طالبان حتی خواب رسیدن به دروازه های هرات را نمی توانستند در سر بپرورانند.

    به گفته این عالم دینی مقصر سقوط ولسوالی های هرات و احتمالا سقوط شهر هرات حکومت است.

    استاد رضایی گفت:«حکومت به مردم شیعه یا اعتماد نکرد و یا سلاح و مهمات کافی نداشت تا در اختیار آنان قرار دهد.»

    وی افزود شیعیان اکنون در قالب خیزش های مردمی در هرات در جنگ حضور ندارند و بی طرف می باشند. اما برخی اقوام دیگر و حتی برخی شخصیت ها از قوم خاص با استفاده از منبر مساجد و نماز جمعه از طالبان حمایت می کنند و در اجتماعات خصوصی با طالبان هماهنگ نشان می  دهند.

    جبهه دولت تغییر نکند، هرات بدون شک سقوط می کند

    رئیس شورای علمای شیعه هرات تاکید می کند در صورتیکه حکومت جبهه خود را تغییر ندهد و از نیروهای خیزش مردمی حمایت نکند، بدون شک هرات سقوط می کند. حکومت در صورتیکه سیستم مدیریت جنگ خود در ولایت هرات را عوض نکند و به صورت همه جانبه از خیزش های مردمی به ویژه شیعیان حمایت نکند، هرات به دست طالبان می افتد.

  • محقق: طالبان به دنبال سیطره بر افغانستان از طریق جنگ می باشند

    محقق: طالبان به دنبال سیطره بر افغانستان از طریق جنگ می باشند

    مشاور رئیس جمهور شامگاه یکشنبه در مصاحبه‌ای گفت آمریکایی‌ها به شکست خود در افغانستان اعتراف کردند.

    «محمد محقق» مشاور امور سیاسی و امنیتی رئیس جمهور افغانستان گفت که آمریکایی‌ها به شکست خود در افغانستان اعتراف کردند.

    وی که با شبکه خبری المیادین مصاحبه می‌کرد، گفت: «خروج آمریکایی‌ها از افغانستان بر اساس منافع آنها بوده و بیانگر منافع دموکرات‌ها و دولت بایدن است این در حالی بود که فرماندهان نظامی آمریکا با این خروج شتاب زده موافق نبودند».

    مشاور امور سیاسی و امنیتی رئیس جمهور افغانستان اضافه کرد: «گروه طالبان بدون آنکه با درگیری مواجه شود وارد مناطقی شده و این موضوع به این دلیل بوده که نیروهای افغانستانی به دنبال تجمیع و تمرکز بر خط دفاعی خود بودند».

    محقق در ادامه این مصاحبه با اشاره به وجود جنگ داخلی در افغانستان در شرایط کنونی گفت: «در حال حاضر نیروهای مردمی در کنار دولت، ارتش و پلیس در حال جنگ بوده و این به گسترش جنگ انجامیده است».

    وی گفت: «مذاکراتی که ۱۰ ماه در دوحه قطر به طول انجامید هیچ نتیجه‌ای در بر نداشته و طالبان به دنبال صلح در افغانستان نیست بلکه خواستار اشغال افغانستان و سیطره بر این کشور از طریق جنگ است».

    مشاور امور سیاسی و امنیتی رئیس جمهور افغانستان تاکید کرد: «ما در برابر مسیر طولانی قرار داریم تا طالبان بفهمد که مسیر نظامی به نتایج دلخواهی که آنها به دنبال آن هستند نمی‌رسد».

    محقق اضافه کرد: «تا زمانی که طالبان به این عقیده نرسد که رسیدن به صلح از راهی غیر از جنگ حاصل می‌شود، مذاکرات هرگز به نتیجه نخواهد رسید».

    وی گفت: «طالبان به دنبال تشکیل دولت طالبانی محض بوده و نظام کشور را به آن چیزی که ۲۰ سال پیش بوده بازگرداند».

    مشاور امور سیاسی و امنیتی رئیس جمهور افغانستان تاکید کرد نظامی کنونی این کشور نظام اسلامی بوده اما درک آنها از اسلام با درکی که طالبان از اسلام دارد متفاوت است.

    محقق تاکید کرد: «هرگز از جمهوریت افغانستان کوتاه نخواهیم آمد این در حالی است که طالبان نه اعتقادی به انتخابات و نه جمهوریت دارد».

    وی ادامه داد: «حقوق زنان، حقوق بشر و کودکان و حقوق اقلیت‌ها در قانون اساسی درج شده و هرگز از آن کوتاه نخواهیم آمد».

    این مقام افغانستانی گفت در صورتی که طالبان به این نتیجه برسد که مسیری که در پیش گرفته بن‌بست بوده، دولت این کشور آماده از سرگیری مذاکرات است.

    محقق تاکید کرد: «طالبان همان طالبان ۲۰ سال پیش است و معتقدم که جنگ شعله‌ور تر شخواهد شد و دولت افغانستان با تهدیدات بیشتری مواجه خواهد بود».

    وی گفت: «زمانی که طالبان توافقی که با آمریکا به امضا رسانده را نقض کند جنگنده‌های آمریکایی ما را همراهی خواهند کرد».

    مشاور امور سیاسی و امنیتی رئیس جمهور افغانستان به توافق سیاسی که آمریکا با طالبان امضا کرده اشاره کرد و گفت این توافق به افغانستان ضرر شد چون سطح طالبان را ارتقا داد.

    محقق گفت: «روابط دولت افغانستان با کشورهای همجوار نظیر ایران، ازبکستان و تاجیکستان و دیگر کشورها خوب بوده اما برخی موضوعات با پاکستان در خصوص گروه‌های تروریستی باقی مانده است».

    به گزارش خبرگزاری فارس، ایالات متحده و دیگر کشورهای عضو ناتو در سال ۲۰۰۱ در پاسخ به حملات ۱۱ سپتامبر همان سال در آمریکا، به افغانستان حمله نظامی کردند و از آن زمان، حضور نظامی و اشغالگری آن‌ها در افغانستان ادامه داشته است.

    بعد از توافق فوریه ۲۰۲۰ آمریکا و طالبان و امضای «توافقنامه صلح» بین دو طرف، روند خروج نظامیان آمریکایی و متحدان این کشور از افغانستان شروع شده و به گفته رسانه‌های آمریکایی بیش از نود درصد نیروهای آمریکایی این کشور را ترک کرده‌اند.

  • حمله طالبان به زندان هلمند دفع شد

    حمله طالبان به زندان هلمند دفع شد

     قول اردوی ۲۱۵ میوند اعلام کرد حمله طالبان به زندان هلمند با کشته‌شدن ۳۷ عضو این گروه دفع شده است.

    طبق خبرنامه قول اردوی ۲۱۵، شب گذشته (یک‌شنبه، ۱۰ اسد) گروه ۴۰ نفری طالبان به زندان شهر لشکرگاه حملات تهاجمی انجام دادند که با مقاومت نیروهای امنیتی و هوایی دفع شد.

    این پایگاه ارتش گفته است که طی درگیری‌ها و ضربات هوایی از جمله ۴۰ نفر حمله کننده، ۳۸ آنا کشته و دو نفر آنان زخمی شده‌اند.

    طی سه روز گذشته جنگ شدید میان نیروهای دولتی و طالبان در شهر لشکرگاه جریان دارد.

    در کنار لشکرگاه، شهرهای هرات و قندهار زیر حملات طالبان قرار دارند.

  • وقت غنی به پایان رسیده است

    وقت غنی به پایان رسیده است

    مجاهد در توئیتی نوشت: «ملت فیصله کرده‌است خائنان ملی را تعقیب و به میز عدالت می‌کشاند.»

    سخنگوی طالبان درباره زمان و مکان و مرجع «فیصله ملت» توضیحی نداده است.

    سخنگوی طالبان افزوده است: «اعلان‌های جنگ، وارد کردن اتهامات و ارائه معلومات کاذب، عمر غنی را دراز کرده نمی‌تواند، وقت وی به پایان رسیده‌است.»

    گفتنی است اشرف غنی، رئیس جمهور امروز در نشست فوق العاده پارلمان و مجلس سنای کشور تاکید کرد در مسئولیت خود باقی خواهد ماند و اگر مذاکره با طالبان به سرانجام نرسد قاطعانه در مقابل این گروه خواهد ایستاد.

    اشرف غنی گفت: مشکل از جایی شروع شد که یک روند شتاب زده وارداتی، جای یک روند ملی را گرفت که بر فرضیه های خام و استوار بود. روند جاری صلح نه تنها منجر به صلح نشد، بلکه کوشش هایی برای مشروعیت بخشی به یک گروه متجاوز گردید.

    رئیس جمهور افزود: متاسفانه هر اقدامی برای آبادی و رفاه مردم می کنم از جانب مقابل غیر از کشتار و ویرانگری چیز دیگری نمی بینم؛ پس در این موقعیت از من انتظار اغماض نداشته باشید. مردم از من می خواهند قاطعانه و مدبرانه افغانستان را از این آزمون بگذرانم؛ من ثابت و محکم در جای خود ایستاده ام و آن بید ضعیفی نیستم که از هر بادی بلرزم.

  • اعلام جنگ علیه طالبان اگر زودتر صورت می گرفت نتیجه می داد/سخنان غنی پوپولیستی ست

    اعلام جنگ علیه طالبان اگر زودتر صورت می گرفت نتیجه می داد/سخنان غنی پوپولیستی ست

    به دنبال افزایش خشونت‌ها در کشور و شدت‌گرفتن درگیری میان جنگ‌جویان طالب و نیروهای امنیتی و خیزش مردمی، به دستور رییس‌جمهور غنی، امروز –دوشنبه، ۱۱ اسد-، نشست فوق‌العاده‌ی پارلمان، برگزار شد. محتوای این نشست، در شبکه‌های مجازی بازتاب گسترده‌ای یافته و واکنش‌هایی را به هم‌راه داشته است.

    شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی، می‌‌گویند رییس‌جمهور غنی، هرچند دیر اما؛ تصمیم درستی گرفته است و باید طیف گسترده‌ای از مقاومت در برابر گروه طالبان شکل بگیرد.

    علی‌رضا شریفی، استاد دانشگاه، در برگه‌ی فیسبوکش، نوشته است؛ اگر اشرف غنی، این موضع‌گیری‌ها را در دوران ریاست‌جمهوری اش انجام می‌داد، به طور قطع، امروز وضعیت بهتری داشتیم. «اقدامات اخیر رییس‌جمهور، گرچه دیر انجام شده، ولی درست است و همه باید از  آن حمایت کنیم.»

    روز گذشته، رییس‌جمهور، فرمان برگزاری نشست فوق‌العاده‌ی شورای ملی را صادر کرد و امروز با حضور شماری از اعضای کابینه و چهره‌های سیاسی و جهادی، در مجلس نمایندگان حضور یافت و موضع جدیدش را در برابر گروه طالبان اعلام کرد.

    رییس‌جمهور غنی، با صراحت گفت امروز شهروندان افغانستان در معرض تجاوز آشکار قرار دارند که مبنای آن فتنه و ابزار آن مکر و خدعه است. «این تجاوز بر ما تحمیل شده است. این جنگ بر ما تحمیل شده است. این فتنه بر ما تحمیل شده است. حکم خداوند است که اگر کسی متجاوز است و دست از تجاوز برنمی‌دارد، جنگیدن در مقابل شر و فتنه آن گروه، وجیبه‌ی یک جامعه مسلمان و هر فرد مسلمان است.»

    آقای غنی از نمایندگان مجلس و مردم افغانستان، خواست در برابر گروه فتنه‌گران و حامیان ‌شان متحد شوند. او، در بخشی از سخنانش، به گروه طالبان، گفت که با دولت افغانستان یا زانو‌به‌زانو در میز گفت‌وگوها می‌نشیند و یا زانوی‌ شان را در میدان جنگ می‌شکند. «تعهد من به شما و ملت افغانستان این است که در مقابل هیچ نیروی ویران‌گر زانو نمی‌زنم؛ یا در میز مذاکره واقعی، زانو‌به‌زانو می‌نشینیم، یا در میدان جنگ، زانوهای شان را می‌شکنیم. ما انتخاب خود را کرده ایم. طالب و حامیان شان، انتخاب خود را کنند!»

    سخنان رییس‌جمهور غنی، واکنش‌های متفاوتی در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشته است. شماری از کاربران، می‌گویند رییس‌جمهور سرانجام انتخاب درستی کرده و باید از آن حمایت شود. شماری دیگر اما، می‌گویند که سخنان رییس‌جمهور، بیش‌تر جبنه‌ی پوپولیستی داشته است.

    واکنش‌های کاربران شبکه‌های اجتماعی به سخنان رییس‌جمهور غنی در مورد جنگ با طالبان.

    کاوه جبران، نویسنده و استاد دانشگاه، در برگه‌ی فیسبوکش، نوشته است اعلام جنگ از سوی اشرف ‌غنی علیه طالب، هرچند دیر اما هنوز کارساز است، به شرطی که با صداقت و کار عملی نیز از آن پشتیبانی کند.‌

    جبران هم‌چنان می‌گویند غنی اگر واقعاً تصمیم ‌اش را به عنوان مدیری مستقل اعلام کرده و نیتی خیرخواهانه برای بقای این کشور دارد، در این مرحله، نمی‌تواند «دروغ» بگوید. «چون دیگر برای عوام‌فریبی زمان ندارد. او می‌رود؛ اما مقاومت ادامه خواهد داشت، چه خوب که در چنین فرصتی، تمام خطاها و خیانت‌های تاریخی ‌اش را جبران کند.»

    هم‌چنان نبی ساقی، نویسنده، در برگه‌ی فیسبوکش، نوشته است که وضعیت تغییر کرده است؛ تعدادی از ولسوالی‌ها از دست رفته ‌اند، تعدادی از شهرها نیز با تهدید جدی مواجه استند؛ در این شرایط، شتاب برای فراخوانی نشست فوق‌العاده‌ی پارلمان و تهاجم مخالفان، نشان می‌دهد که رییس جمهور، وضعیت را درک کرده است. «اوضاع اما عملا وقتی تغییر مثبت می‌کند که اراده‌ی جنگ واقعا به وجود آمده باشد، به وزرا صلاحیت داده شود، هم‌کاری جهانی وجود داشته باشد، تداخل وظایف صورت نگیرد، از خیزش‌ها و مردم قلبا حمایت شود و در مدیریت دولتی، از چهره‌های مردمی استفاده شود.»

    اسد کوشاه، کنش‌گر اجتماعی، نوشته است سخنان رییس‌جمهور غنی در پارلمان، دل‌گرم‌کننده بوده است. «او مستقیم علیه طالبان اعلام جنگ کرد و مردم را به اتحاد و مقاومت دعوت کرد؛ غنی گفت که او حاضر است برای دفاع مقدس جان بدهد.» کوشاه گفته است تا حدودی با رییس‌جمهور غنی، موافق است؛ چون، طالبان حاضر به گفت‌وگو نیست؛ از این ‌رو، تنها راه باقی‌مانده در برابر این گروه، جنگ است.

    شماری از منتقدان اما می‌گویند که رییس‌جمهور غنی، باید از شعاردادن و «کلی‌گویی» بگذرد و وارد میدان عمل شود. مقیم مهران، نویسنده، نوشته است که غنی در موقعیتی قرار گرفته که هم از سرکوب طالب خوشش می‌آید و هم دردش. «هر قدر طالب سرکوب شود، زمینه برای دوام انحصارش مساعدتر می‌شود؛ از این جهت، خوشش می‌آید؛ اما این که با سرکوب طالب اقوام دیگر قدرت‌مند می‌شوند و برای سرکوب طالب باید به اسماعیل‌خان‌ها، کسانی که دو دور حکومتش را برای انزوای آنان کوشید، امتیاز بدهد، برایش دردآور است.»

    مهران می‌افزاید که غنی باید یکی را فدای دیگری کند. «یا از لذت چشم بپوشد و قدرت را واگذار کند، یا درد سرکوب طالب را به جان بخرد؛ راه وسطی وجود ندارد. با شعار و کلی‌گویی، نمی‌توان با طالب مبارزه کرد.»

    آقای غنی در حالی در نشست فوق‌العاده‌ی پارلمان، در برابر طالبان اعلام جنگ کرده است از نزدیک به یک سال به این سو، تلاش برای رسیدن به تفاهم با طالبان از راه گفت‌وگو نتیجه‌ای جز ادامه‌ی جنگ و افزایش خشونت را در پی نداشته است. طالبان در این مدت، بیش‌تر برای به‌دست‌آوردن امتیاز در میدان جنگ تمرکز داشته و با حمله‌های پی‌هم، نزدیک به ۲۰۰ ولسوالی را از تصرف دولت بیرون کرده اند؛ در این مدت، نیروهای امنیتی-دفاعی افغانستان، توانسته اند نزدیک به ۳۰ ولسوالی را دوباره از کنترل طالبان بیرون کنند.

    همین اکنون، جنگ در شهرهای هرات، قلعه‌ی نو بادغیس، غزنی، لشکرگاه در هلمند و تالقان در تخار میان نیروهای امنیتی و گروه طالبان جریان دارد.

  • افغان ها در چهل سال گذشته صلح را به بازی گرفته اند

    افغان ها در چهل سال گذشته صلح را به بازی گرفته اند

    از گفت‌وگو و ضرورت آن برای صلح سخن گفتیم، نتیجه‌ی آن به جنگ ختم شد. از ضرورت آشتی ملی و سیاسی سخن گفتیم باز نتیجه‌ی آن به جنگ ختم شد. روی خروج نیروهای خارجی و پایان اشغال تأکید کردیم که اگر آن‌ها اشغال را پایان دهند، جنگ و جهاد ختم می‌شود، باز نتیجه به جنگ و افزایش خشونت ختم شد. دست همیاری و صلح به‌سوی پاکستان دراز کردیم (جرگه امن میان دو کشور برگزار کردیم) که این همسایه در این راستا به ما کمک کند، باز نتیجه به صلح ختم نشد. دست دوستی و همیاری به‌سوی کشورهای منطقه و جهان دراز کردیم باز هم صلح نیامد. انگار قرار نیست در این کشور صلح بیاید و به‌نظر می‌رسد خشونت و جنگ بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی افغان‌هاست.

    صلح در افغانستان این روزها واژه‌ی غریبی است. طرف‌های درگیر منازعه درباره‌ی اهمیت و ضرورت آن تنها مقابل تلویزیون‌ها و خبرنگاران حرف می‌زنند. گویی اشتباهی از دهان‌شان واژه‌ی صلح و اهمیت و ضرورت آن خارج می‌شود. سپس این جمله‌ی کلیشه‌ای را به‌کار می‌برند که صلح آرزوی مردم افغانستان است و زندگی صلح‌آمیز حق مردم است. جمله‌هایی حال‌به‌هم‌زن و نخ‌نما که به‌حدی تکراری شده که دیگر به‌سختی می‌توان معنایی از آن تصور کرد.  

    از صلح بیش از هر کلمه‌ای در جغرافیای افغانستان معنازدایی شده است. طوری که وقتی گروهی سیاسی یا نمایندگان بنیادگرای طالبان از صلح صحبت‌ می‌کنند، بسیاری دچار وحشت می‌شوند. برای این‌که فهم آنان از صلح با معنایی که در ذهن ماست تفاوت اساسی دارد. اکنون مردم می‌دانند این گروه عقل‌ستیز چه برداشتی از صلح و آشتی و پایان منازعه دارند. افغان‌ها بیش از هر کلمه‌ای صلح را به بازی گرفته‌اند. آن را خوار و خفیف کرده‌اند و به یک معنا این کلمه را بی‌معنا و تهی کرده‌اند. خدمت افغان‌ها به صلح، تهی‌ساختن روح و هستی این کلمه از معنای واقعی‌اش در طول بیش از چهل سال گذشته بوده است.

    طرح صلح «بنین سیوان»

    طرح صلح بنین سوان، شامل لیستی بلندبالا از اقوام و گروه‌‌های مختلف، احزاب، جریان‌‌های سیاسی و طرفداران شاه سابق می‌‌شد که این گروه‌‌‌ها پس از مذاکره و گفت‌‌وگو گروهی را از میان خود به‌عنوان نمایندگان‌شان انتخاب می‌‌کردند و وظیفه‌ی آن‌ها مشورت با گروهای مختلف اجتماعی برای دایرکردن لوی جرگه بود. وظیفه اصلی لوی جرگه، تعیین ساختاری برای حکومت انتقالی بود. طرح صلح بنین سیوان برای خلای قدرت به‌وجودآمده و پایان منازعه در مجموع یک دولت ائتلافی با نظرداشت دیدگاه‌‌های جناح‌‌‌های درگیر منازعه و مردم افغانستان بود. با توجه به این‌که جنگ افغانستان ابعاد منطقه‌ای و بین‌المللی پیدا کرده بود، طرح صلح بنین سوان نتوانست دیدگاه‌‌های مختلف را به‌خصوص در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی با خود همسو کند. همچنین حمایت‌‌های جهانی و حتا حمایت سازمان ملل را جلب کند. عوامل بیرونی نقش اساسی در ناکامی طرح بنین سوان داشت. استراتژیست‌‌های مسکو به این دلیل مخالف طرح سازمان ملل بودند که می‌‌پنداشتند طرح بنین سوان امریکایی و غربی است و زمینه‌ی نفوذ آن‌ها به حداقل می‌‌رسد. همچنین پاکستانی‌‌‌ها نیز بر این باور بودند که بیش از هر زمانی دیگری می‌‌توانند با استفاده از ابزار نظامی و ادامه سلطه بر مجاهدین آن‌ها را به قدرت برسانند و اهداف خود را دنبال کنند.

    بسیاری از صاحب‌نظران مسائل افغانستان بر این باورند که سازمان ملل نتوانست آن‌چنان که انتظار می‌‌رفت در قضایای جنگ و صلح این افغانستان نقش مؤثری داشته باشد. بیشتر تلاش‌‌های این سازمان و شورای امنیت به صدور قطعنامه و محکوم‌کردن جنگ در افغانستان محدود بوده است. توافقنامه جینوا (ژنو) میان کشورهای افغانستان، پاکستان و اتحاد جماهیر شوروی منجر به خروج ارتش سرخ از افغانستان شد. تأکید اصلی این توافقنامه بر عدم همکاری و حمایت شوروی، امریکا و کشورهای غربی از طرف‌‌های درگیر منازعه در افغانستان بود. مهم‌ترین انتقادی که بر تلاش‌‌های بنین سوان برای ختم منازعه عنوان می‌‌شود، نداشتن استراتژی بعد از خروج ارتش سرخ از افغانستان و مدیریت خلای قدرت است.

    طرح آشتی ملی داکتر نجیب‌الله

    تاریخ معاصر افغانستان پر است از عهد و پیمان برای صلح و نقض گسترده‌ی این عهد و پیمان‌ها. هنوز بسیاری از افغان‌ها خاطره سال‌های حکومت داکتر نجیب‌الله و تلاش‌های او را برای برقراری صلح به یاد دارند. هدف اصلی داکتر نجیب‌الله برای پایان‌دادن به جنگ و ختم منازعه، الگوی «طرح آشتی ملی» او بود. طرحی که در آن دولتی فراگیر با حضور همه مخالفان در ساختار قدرت و نظام سیاسی آینده پیش‌بینی شده بود. برای تحقق این مسأله حکومت او کمیسیون‌های مختلفی را برای مصالحه و آشتی در کابل و سایر ولایات ایجاد کرد. همچنین نمایندگانی را برای جلب رضایت سران جهادی تعیین کرد که با آن‌ها در این رابطه گفت‌وگو کنند. با این همه او نتوانست حمایت ملی و منطقه‌ای برای برنامه‌های صلح‌جویانه‌اش ایجاد کند. رهبران گروه‌های جهادی با اینکه می‌دانستند طرح او به نفع ثبات، آینده و امنیت افغانستان است به دلایلی از جمله احساس بدنامی سازش با دولت کمونیستی، دخالت‌های پاکستان و فروپاشی و اقتدار کمونیسم در جهان با او سر ناسازگاری را گرفتند و طرح او را رد کردند. جهاد مفهوم کلیدی مبارزان و مهم‌ترین محور مبارزه با دولت او بود. بنابراین هر نوع سازش با دولت داکتر نجیب‌الله از سوی رهبران سیاسی به معنای خودکشی سیاسی تلقی می‌شد.

    موافقت‌نامه پیشاور

    پس از ماه و روزها جنگ بر سر قدرت، سرانجام مجاهدین تصمیم گرفتند شورای قیادی ۵۱ نفره‌ای را با هدف تشکیل حکومت آینده ایجاد کنند. برنامه این طور بود که پس از کنار رفتن داکتر نجیب‌الله، قدرت میان سران جهادی تقسیم شود. «تصمیم بر این شد که شورای ایجادشده زیر نظر صبغت‌الله مجددی به داخل افغانستان بروند و قدرت را از رژیم کابل، بدون قید و شرط در طی دو ماه تحویل بگیرند. رییس این شورا در مدت دو ماه ریاست دولت را نیز بر عهده خواهد داشت. بعد از آن، این شورا به عنوان شورای موقت اسلامی تحت ریاست حضرت صبغت‌الله مجددی در کنار دولت انتقالی باقی خواهد ماند که این دوره از فعالیت شورا چهار ماه خواهد بود. همچنین تصمیم گرفته شد تا بعد از گذشت دو ماه از انتقال قدرت، آقای ربانی به‌عنوان رییس‌جمهور دولت انتقالی اسلامی افغانستان و رییس شورای قیادی برای چهار ماه کارش را رسما شروع کنند. و در پایان تأکید شده بود که دوره‌های متذکره حتا برای یک روز هم تمدید نخواهد شد.».

    با آن‌که سمت نخست‌وزیری در موافقت‌نامه برای حزب اسلامی آقای حکمتیار پیش‌بینی شده بود. اما آقای حکمتیار از امضای موافقت‌نامه سر باز زد و آن را امضا نکرد. در عوض به کابل رفت و با حمایت لوجستیکی پاکستانی‌ها خود را برای جنگ آماده کرد. چرا که مسأله تنها نخست‌وزیری نبود. حزب اسلامی و حزب جمعیت که بیشترین منابع و قدرت را در اختیار داشتند بر سر تقسیم قدرت و منابع باهم به توافق نرسیدند. با توجه به این‌که داکتر نجیب‌الله از قدرت کناره‌گیری کرده بود، عملا فضایی بی‌دولت در کشور حاکم شده بود. فضایی که در اختیار گروه‌های مختلف مجاهدین قرار داشت.

    به باور بسیاری از تحلیل‌گران، محصول نشست پیشاور، حاد‌شدن مسایل قومی و همچنان انحصار و تمامیت‌خواهی قدرت بود. این انتقاد نسبت به آقای ربانی و مسعود وجود داشت که برنامه‌ای برای شامل ساختن سایر اقوام در قدرت نداشتند. همین مسأله باعث اختلاف شدید میان آقای ربانی و مسعود و آقای حکمتیار شد. البته کارنامه آقای حکمتیار در پشت‌پا‌ زدن به توافقنامه‌های صلح و آشتی پر است. او نیمی از عمرش را در طغیان و سرکشی از توافق‌نامه‌های صلح سپری کرده است.

    موافقت‌نامه اسلام‌آباد

    در تاریخ معاصر افغانستان، توافق‌نامه اسلام‌آباد یکی از مهم‌ترین پیمان‌هایی است که گروه‌های جهادی آن را امضا کردند. براساس این موافقت‌نامه گروه‌های مجاهدین توافق کردند که حکومتی به مدت ۱۸ ماه با ریاست آقای ربانی و صدراعظمی آقای حکمتیار و یا نماینده‌شان ایجاد شود. تنظیم‌های جهادی برای پایان‌بخشیدن به خشونت و منازعه تعهد به ختم جنگ کردند.

    پس از آن‌که موافقت‌نامه پیشاور نتایج ملموسی در رابطه با صلح نداشت و احزاب جهادی همچنان مشغول بزکشی جنگی در کابل بودند به ابتکار عربستان سعودی و دولت پاکستان موافقت‌نامه مذکور شکل گرفت. از مهم‌ترین موضوعاتی که موافقت‌نامه اسلام را از موافقت‌نامه پیشاور مجزا می‌‌کند، حضور احزاب شیعی بود که در موافقت‌نامه پیشاور نادیده گرفته شده بودند. به باور بسیاری از تحلیل‌گران انحصار قدرت، فروپاشی اردوی افغانستان، پراکندگی و اختلافات مجاهدین و رقابت‌های قومی باعث شد که سرنوشت این موافقت‌ نیز با شکست مواجه شود.

    پس از امضای این موافقت‌نامه بسیاری از سران جهادی به دعوت پادشاه عربستان به این کشور سفر کردند. آن‌ها در پیشگاه خانه خدا تعهد کردند که به آتش جنگ‌های داخلی خاتمه دهند. رهبران افغان در ماه رمضان در مکه و مدینه برای آوردن صلح و آشتی سوگند یاد کردند. اما به افغانستان که بازگشتند، دوباره تفنگ‌های‌شان را مقابل یکدیگر نشانه گرفتند و راکت‌های‌شان را بر سر خانه‌های مردم انداختند. آن‌ها نماد پیمان‌های صلح و شکستن پی‌هم آن هستند. هنوز رنگ امضاهای‌شان در مکه برای صلح و آشتی خشک نشده بود که دوباره به جان هم افتادند.

    موافقت‌نامه تشکیل حکومت وحدت ملی

    اشرف‌غنی محصول دو انتخابات پرحاشیه، پر از تقلب و در مجموع محصول بحران مشروعیت نتایج انتخابات است. انتخاباتی که در نتیجه‌ی برگزاری آن بسیاری از مردم افغانستان اعتمادشان را به این نهاد از دست دادند. چرا که شفافیت و مکانیزم برگزاری آن پراز ابهام و چالش بود. در هر صورت، بن‌بست سیاسی که نتیجه‌ی انتخابات غیرشفاف بود با توافق سیاسی و تشکیل حکومت وحدت ملی پایان یافت. موافقت‌نامه وحدت ملی چندین ماده اساسی داشت که طرفین را ملزم به اجرایی‌ساختن آن می‌کردند. تعدیل قانون اساسی و برگزاری لوی‌جرگه‌ی قانون اساسی، اصلاح نظام انتخاباتی، ایجاد پست ریاست اجرایی، تفکیک کابینه و شورای وزیران از جمله مهم‌ترین موارد این توافق‌نامه بودند. پس از دو سال از شروع کار دولت وحدت ملی، اشرف‌غنی به بسیاری از موارد توافق‌نامه‌ی مذکور عمل نکرد. مهم‌ترین اقدامی که قرار بود طی دو سال ابتدایی حکومت وحدت ملی به آن عمل شود، برگزاری لوی‌جرگه تعدیل قانون اساسی و حل مسائل حقوقی ساختار سیاسی جدید بود که در زمان آن عملی نشد. با این همه، حکومت وحدت ملی با وجود حواشی مشروعیت حقوقی‌اش تا پایان به کار خود ادامه داد. روزهای پایانی حکومت وحدت ملی، مردم آن را به موتری تشبیه می‌کردند که دارای دو راننده است. دو راننده‌ای که هر کدام به مسیری می‌رود. حکومت وحدت ملی با چنان تصویری و نقض بسیاری از موارد توافق‌نامه، کشمکش‌ها و نزاع‌ها به پایان رسید. حکومتی که بستر را برای یک انتخابات پرچالش دیگر مهیا کرد.

    کلام آخر

    به لیست بالا می‌توان موافقت‌نامه‌های بسیاری از جمله گفت‌وگوهای صلح دوحه را افزود که در نهایت همه‌ی آنها به یک سرنوشت ختم می‌شود، بازی‌گرفتن صلح در طول بیش از چهل سال گذشته. افغان‌ها برای این‌که طعم صلح را بچشند، الگوهای متفاوتی از حکومت‌داری را نیز در این چهل سال تجربه کردند. جمهوری، جمهوری دموکراتیک، حکومت‌ اسلامی، امارت، دولت موقت، پادشاهی و دموکراسی. اما سرانجام هیچ‌کدام این حکومت‌ها نتوانستند این آرزوی دیرین مردم افغانستان را برآورده‌ کنند. نسلی در جنگ، آوارگی، وحشت، تنهایی و بی‌پناهی بزرگ شدند. اکنون نیز به‌نظر می‌رسد این قصه در حال تکرارشدن است.

    این تاریخ چهل ساله پر است از عهد و پیمان‌های افغان‌‌ها برای صلح، عهدشکنی و خیانت و اراده‌نداشتن برای صلح. افغان‌ها تاوان این عهدشکنی‌ها و بازی با صلح را نیز با بهای سنگینی پرداخت کرده‌اند. اما نکته اینجاست که هنوز بسیاری چشم‌های‌شان را روی واقعیت‌های تاریخی، اجتماعی، قومی و آینده افغانستان می‌بندند و به تنها چیزی که فکر می‌کنند، تمامیت‌خواهی قدرت و منافع شخصی و قومی خودشان است. به قول الیاس علوی اکنون باید از افغان‌ها پرسید؛

    «کاکا از چاه که آب می‌کشی

    چای که دم می‌کنی

    مزه‌ی خون نمی‌دهد؟»

    نویسنده: داکتر حسین علی کریمی

  • امنیت ملی: 4 خبرنگار بازداشت شده با مقامات ارشد طالبان مصاحبه کرده بودند

    امنیت ملی: 4 خبرنگار بازداشت شده با مقامات ارشد طالبان مصاحبه کرده بودند

    اداره امنیت ملی با انتشار اعلامیه‌ای بازداشت چهار خبرنگار در قندهار، در جنوب افغانستان را تایید کرد و اتهام آن‌ها را دیدار و مصاحبه اختصاصی با سران طالبان خوانده است.

    در اعلامیه این اداره آمده بسم‌الله وطن‌دوست، مسئول رادیو “دملت غژ”، قدرت‌الله سلطانی و محب‌الله عبیدی، کارمندان این رادیو و ثناالله صیام، “که خود را خبرنگار شینهوای چین معرفی کرده در چهارم اسد سال جاری بازداشت شدند.

    این اداره گفته این خبرنگاران زمانی که از مناطق “تحت اشغال گروه تروریستی طالبان” به سوی مناطق تحت حاکمیت دولت وارد می‌شدند بازداشت شدند.

    امنیت ملی در اعلامیه‌اش نوشته این خبرنگاران در تاریخ سوم اسد در منزل کنونی ژنرال عبدالرازق با اعضای ارشد طالبان از جمله ملا گل آغا، مولوی منظور، مسئول استخبارات گروه طالبان، ژنرال مبین، فیض الله دو تن از کارمندان سازمان استخبارات پاکستان، ملا یعقوب عمری فرزند ملا محمد عمر مسئول نظامی دیدار و مصاحبه اختصاصی کرده‌اند.

    نهادهای حمایت از خبرنگاران چند روز قبل بازداشت این افراد را غیرقانونی خوانده و خواهان رهایی هر چه سریعترشان شدند.

    نی، نهاد حامی رسانه‌های آزاد افغانستان، روز سه شنبه پنجم اسد گفت هنوز روشن نیست این خبرنگاران بعد از بازداشت در چه وضعیتی به سر می‌برند. به گفته این نهاد خانواده‌های این خبرنگاران بشدت نگران آنها هستند.

    نی نیز گفته این خبرنگاران در منطقه شور اندام بازداشت شده‌اند و در این منطقه تحت سلطه طالبان، با یکی از فرماندهان آنها مصاحبه کرده بودند.

    اما امنیت ملی همچنین افزوده رادیو “د ملت غژ” جواز نشراتی نداشته و فعالیتش غیرقانونی بوده است.

    در اعلامیه امنیت ملی آمده خبرگزاری شینهوای چین در یک نامه رسمی گفته که خبرنگاری به نام ثناالله صیام در این استخدام این خبرگزاری نبوده است.

    امنیت ملی این خبرنگاران را متهم کرده که با دیدار و مصاحبه با سران طالبان در تلاش “قباحت‌زدایی و منزه جلوه‌دادن گروه تروریستی طالبان و چشم‌پوشی از اعمال ضد انسانی” این گروه در ولایت‌های مختلف “به خصوص وقایع المناک منطقه اسپین بولدک” قندهار بوده‌اند.

    این اداره همچنین گفته این خبرنگاران بدون هماهنگی با نهادهای ذیربط به مناطق تحت کنترل طالبان رفته بودند.

    امنیت ملی همچنین اتهاماتی از جمله “باج‌گیری از مسئولان دولتی و تاجران” را به یکی از این خبرنگاران وارد کرده‌ است.

    این اداره گفته پرونده این چهار خبرنگار را به مراجع قضایی خواهد سپرد تا مطابق قانون به آن رسیدگی شود.

    این اداره گفته متعهد به حفظ ارزش‌های بیست سال گذشته به خصوص آزادی بیان و فعالیت قانونمند رسانه‌ای است ولی هشدار داده به هیچ رسانه‌ای اجازه فعالیت متضاد با قوانین نافذه را نخواهد داد.

    این خبرنگاران که در بازداشت به سر می‌برند تاکنون فرصت ابراز نظر یا دفاع از موضع خود شان را پیدا نکرده‌اند.

    نهاد نی هفته گذشته گفته بود: «بازداشت و به بند کشیدن خبرنگاران به گونه غیرقانونی سبب خواهد شد تا خبرنگاران نتوانند به مناطق جنگی رفته و از وضعیت کسانی که در مناطق جنگی گیر مانده‌اند گزارش تهیه و آن را بازتاب دهند. این مسئله خود خلاف اصول آزادی بیان و حقوق بشر است.»

    در دو ماه اخیر جنگ در مناطق مختلف افغانستان شدت گرفته و کنترل بخشی از مناطق به دست طالبان افتاده و یا میان دولت و این گروه دست به دست شده است. گزارش هایی از تلفات غیرنظامیان در این جنگ‌ها منتشر شده است.

  • پاکستان: استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان باید متوقف شود

    پاکستان: استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان باید متوقف شود

    موید یوسف مشاور امنیت ملی پاکستان روز گذشته در یک کنفرانس خبری در واشنگتن پیرامون روابط دوجانبه اسلام‌آباد-واشنگتن، روند صلح افغانستان و وضعیت پسا-خروج نیروهای امریکایی از منطقه توضیحات داد.
    مشاور امنیت ملی پاکستان با اشاره به همکاری نزدیک ایالات متحده و پاکستان پس از خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، گفت: «هیچ کشور دیگری به جز پاکستان و امریکا نمی‌تواند روی تهدیدهای مشترک، مانند بی‌ثباتی در افغانستان کار کند. با این حال، از خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده شده/ می‌شود که نگران‌کننده است و باید متوقف شود.»
    وی افزود: «در رابطه به همکاری بین ایالات متحده و پاکستان واکنش مثبتی وجود دارد. مصالحه سیاسی در مسئله افغانستان گام مهمی است که باید برداشته شود و می‌تواند به کاهش فشار کمک کند.»
    در باره روند صلح افغانستان، مشاور امنیت ملی پاکستان بیان داشت پاکستان هرچه در توان داشته باشد انجام خواهد داد، اما جناح‌های افغانستان باید در مورد آینده خود تصمیم بگیرند.
    به گفته وی، روی هرچیزی که از سوی افغانستان تصمیم گرفته می‌شود، تصمیم آن‌ها است و هر حرکتی یا رویدادی هیچ ربطی به پاکستان ندارد.
    موید یوسف گفت: ما می‌خواهیم در زمینه منافع متقابل با امریکا شریک باقی بمانیم چنانچه هر دو طرف به ادامه همکاری‌ها توافق کردند.
    وی در باره پناهجویان افغانستان در پاکستان گفته است که آن‌ها باید به کشورشان برگردند.
    گفتنی است مشاور امنیت ملی پاکستان و جنرال فیض حمید رییس آی‌اس‌آی چند روز پیش برای گفت‌وگو با مقامات امریکایی به واشنگتن سفر کرده‌اند.

  • نیروهای امنیتی افغان و تلاش برای دفاع از زندان هایی با هزاران طالب

    نیروهای امنیتی افغان و تلاش برای دفاع از زندان هایی با هزاران طالب

    در یکی از همین شب‌ها که نور روشن همه ‌جا را در آغوش گرفته بود، صد‌ها زندانی، گروه دوازده‌نفری از نیروهای ویژه -که روی دیوارهای زندان کندز رفته بودند و بر دیوارها دور می‌زدند- را مسخره می‌کردند. ظاهر سربازان خبره، خبر از غیرمتعارف‌بودن اوضاع می‌داد؛ نشانه‌ای برای زندانیان که اتفاقی در حال رخ‌دادن است. آن‌ها، فریاد زدند: «چه گپ است؟ امشب قرار است آخرین شب ما در این جا باشد؟»

    بر اساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده توسط فرماندهان استخباراتی محلی، جنگ‌جویان طالب قصد داشتند عصر آن روز به محوطه حمله کنند. نیروهای دولتی به این امید بسته بودند که به‌نمایش‌گذاشتن قدرت، باعث شود زندانیان در تماس با طالبان –برخی از آن‌ها تلفن‌های هم‌راه قاچاق داشتند-، حمله را خنثا کنند. حرکت نیروهای ویژه، بدون این که رزمندگان کافی برای نگه‌داشتن خط مقدم شهر و تقویت زندان را داشته باشند، قماری تمام‌عیار بود؛ اما، به ظاهر این نقشه جواب داد: شب بدون هیچ حادثه‌ای سپری شد.

    با نزدیک‌شدن طالبان به مراکز ولایت‌های افغانستان، این گروه به زندان‌های مرکزی که نزدیک به ۵۰۰۰ هزار هم‌رزم شان را در خود جا داده است، نزدیک می‌شوند و دولت، می‌ماند و تقلایی برای تأمین امنیت بازداشت‌گاه‌ها. اگر تنها بخشی از بازداشت‌شدگان فرار کنند، این امر به مبارزان طالب در میدان جنگ –جایی که همین حالا هم دست‌آورد‌های پیوسته‌ای داشته اند-، می‌افزاید.

    به نقل از یک مقام امنیتی محلی در کندز، رهبران طالبان در این مورد به جنگ‌جویان خود می‌گویند: «بسیار مهم است که این افراد [زندانیان] را آزاد کنیم؛ زیرا، آن‌ها متخصص هستند و ما برای تقویت نیروهای خود به آن‌ها نیاز داریم.» او مانند دیگر مقام‌ها در این متن به شرط ناشناس‌ماندن صحبت کرد؛ چون صلاحیت صحبت با رسانه‌ها را نداشت.

    تضمین آزادی جنگ‌جویان طالبان، فریاد اعتراضی قدرت‌مندی است که در میان افراد رده‌ی نخست این جنبش، جذابیت زیادی دارد. مقام‌های دولتی افغانستان، می‌گویند که با افزایش سریع در کنترل‌درآوردن نواحی، شبه‌نظامیان برای حفظ دست‌آوردهای خود، به سربازان و فرماندهان بیش‌تری نیاز پیدا خواهند کرد.

    وزارت داخله و دفتر زندان‌های افغانستان، از انتشار تعداد مشخص جنگ‌جوی طالبان در بازداشت دولت، خودداری کرد؛ اما، مقام محلی کندز و یکی از مقام‌های ارشد امنیتی افغانستانی در کابل، گفتند که تعداد این سربازان به ۵۰۰۰ نفر می‌رسد.

    تلاش برای محافظت از زندانیان از زمانی آغاز شد که ده‌ها زندانی از زندان مرکزی بادغیس در زمان نفوذ طالبان به مرکز این ولایت در اوایل ماه جولای فرار کرد. به گفته‌ی حسام‌الدین شمس -والی ولایت بادغیس-، تحقیقات حمله، نشان داد که کارمندان زندان، با گرفتن پول از طالبان، در تسهیل حمله نقش داشته اند.

    شمس با توضیح‌دادن در مورد این که جنگ‌جویان طالبان در منطقه‌ی او برای حفظ روحیه و درجه‌ی خود، به سرباز و پوشش خبری نیاز داشتند، گفت: «زندان هدف اولی حمله‌ی طالبان بود. ما انتظار چنین سطح بالایی از خیانت را نداشتیم.»

    مقام امنیتی در کابل، گفت که حادثه‌ی اتفاق‌افتاده در زندان بادغیس –شبیه به گزارش‌های نشر‌شده‌ بین طالبان و نیروهای دولتی که سربازان امنیت ملی اجازه داده بودند ولسوالی‌ها با مقاومتی کم و یا هیچ مقاومتی به دست طالبان بیفتد-، باعث بازنگری در مدیریت زندان در سراسر کشور شد. به گفته‌ی او، مدیرهای زندان در ده‌ها ولایت به دلیل اتهام به فساد و سوء مدیریت، در نتیجه‌ی بازنگری اخراج شدند.

    مقام ارشد امنیتی در کابل، گفت: «این، یک مشکل بزرگ است.» او، افزود که هنوز کارهای درخور و شایسته‌ی بسیاری برای ریشه‌کن‌کردن فساد مانده. او با اشاره به کمک مالی خارجی، گفت: «میلیون‌ها دالر هدر رفت.»

    به گفته‌ی این مقام، پس از فرار بادغیس، تجهیزات ضدشورشی و سلاح‌های پیش‌رفته برای کمک به نگه‌بانان زندان فرستاده شد. در کندز -مرکز ولایتی در شمال افغانستان-، که توسط مناطق تحت کنترل طالبان محاصره شده، مجموعه‌ی خانه‌های متروکه‌ی غیرنظامی در اطراف زندان به لایه‌ی امنیتی بیرونی تبدیل شده.

    اقدامات مشابهی در کندهار، یکی دیگر از شهرهای کلیدی که توسط طالبان در جنوب کشور محاصره شده، انجام شد. محیط اطراف زندان کندهار، یکی از قوی‌ترین نقاط شهر است، با چندین ایست بازرسی ایجادشده توسط کماندوهای افغانستانی و واحدهای ویژه‌ی نیروهای امنیتی.

    یکی از افسران نیروهای ویژه‌‌ی پلیس مستقر در نزدیکی مجتمع، گفت: «طالبان بارها سعی کرده اند بر این زندان رخنه کنند.» او، گفت که چند هفته پیش، گروهی از جنگ‌جویان خارجی طالبان، در تلاش برای انجام یک حمله‌ی پیچیده که شامل بمب‌گذاری انتحاری در تانک زرهی بود، وارد پایگاه نزدیک زندان شدند.

    به گفته‌ی مقام امنیتی کندز، دیگر زندانیان -بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر از چندین ولایت مختلف- که «ارزش بیش‌تری» داشتند، به زندان مرکزی کابل منتقل شدند. بیش از ۱۰۰ نفر از این زندانیان پس از فشار طالبان در چند صد متری زندان شهر در ماه جولای، به بیرون از کندهار منتقل شدند. ده‌ها تن دیگر از غزنی، بدخشان و تخار منتقل شدند.

    طالبان هدف‌ قراردادن زندان‌ها را تکذیب کردند.

    ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان، گفت: «گاهی اوقات اگر در نزدیکی شهرها درگیری وجود داشته باشد، زندانیان نیز دست به شورش می‌زنند و نگه‌بانان فرار می‌کنند. این اجازه‌ی فرار به زندانیان را می‌دهد.»

    آزادی زندانیان اما، هم‌چنان یکی از خواسته‌های اصلی رهبری سیاسی گروه[طالبان] در دوحه است؛ جایی که گفت‌وگوهای صلح، ماه‌ها است که متوقف شده.

    مجاهد گفت: «ما می‌خواهیم زندانیان خود را آزاد کنیم؛ اما، نه [از طریق زور]؛ زیرا این امر جان آن‌ها را در خطر می‌اندازد.»

    بر اساس بیانیه‌های شورای امنیت ملی افغانستان، دولت افغانستان، سال گذشته، بیش‌تر از ۵۰۰۰ عضو طالبان را پیش از شروع گفت‌وگوهای صلح آزاد کرد؛ اما، حالا ادعاد می‌کنند که این حرکتِ ناشی از حسن نیت، تنها باعث تقویت شبه‌نظامیان در برگشت به میدان جنگ شد.

    مقام امنیتی در کندز، نام‌های جنگ‌جویان طالبان را که در میان هزاران نفر آزادشده بودند، ذکر کرد و مدعی شد که او، خود نزدیک به ۳۰ نفر را دو بار بازداشت کرده است. «من می‌دانم که آن‌ها مستقیما به جنگ بازگشتند.»

    رهبری سیاسی طالبان، دولت افغانستان را متهم کرده که «بسیاری» از اعضای طالبان که در جریان گفت‌وگوها آزاد شده بود را دوباره زندانی کرده است؛ اما، گفته است که ادعای بازگشت این افراد به میدان جنگ، «بی‌اساس» است.

    سهیل شاهین، سخن‌گوی دفتر سیاسی طالبان در دوحه، گفت که زندانیانِ دوباره-بازداشت‌شده در آرامی زندگی می‌کردند و بسیاری از آن‌ها در رخنه‌های شبانه‌ی نیروهای امنیتی، در خانه‌های شان بودند. او گفت: این نوع اعمال، «فرصت صلح» برای افغانستان را تخریب می‌کند.

    یک مقام محلی امنیتی در کندز که خواستار آوردن یکی از جنگ‌جویان طالب در دفترش بود، گفت: «طالبان همیشه تعهدات خود را خواهند شکست.»

    مرد [جنگ‌جوی طالب احضارشده] خسیس و کثیف بود. منشی مقام امنیتی، بشقابی خربوزه را به او داد و او با عجله آن را خورد. مسؤول، از او پرسید که در صورت آزادشدن، دوباره به میدان جنگ برمی‌گردد یا نه؛ مرد متعهد شد که این کار را انجام نمی‌دهد؛ مسؤول خندید.

    او گفت: «من توقع ندارم تغییر کنند. آن‌ها مانند حیوانات جنگل هستند.»

    منبع: واشنگتن پست

    ترجمه: مرتضی نیکزاد

  • سناتور اخلاقی: مردم از عقبه طالب در هراسند/ طالبان امروز خطرناک تر از دیروز است

    سناتور اخلاقی: مردم از عقبه طالب در هراسند/ طالبان امروز خطرناک تر از دیروز است

    اوضاع کنونی افغانستان متاثر از دو عامل «مذاکرات صلح دوحه و جنگ شدید در میدان» می باشد. هیات طالبان در مذاکرات بین الافغانی دوحه هنوز بر پیش شرط های قبلی خود برای آتش بس تاکید می کنند و در تازه ترین مورد آزادی هفت هزار زندانی خود از زندان های افغانستان و خروج نام رهبرانشان از لیست سیاه سازمان ملل» را خواستار شده اند.

    در میدان جنگ هم این گروه حملات تهاجمی شان را افزایش داده و مناطق و ولسوالی های زیادی را به تصرف خود درآورده اند.

    زور آزمایی حکومت و طالبان در میدان جنگ و میز مذاکره همچنان ادامه دارد و پیش بینی آینده در افغانستان در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.

    غلام عباس اخلاقی، نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا، در این ارتباط به خبرگزاری رها می گوید یکی از عوامل تقویت کننده طالبان توافق نامه صلح امریکا با طالبان در دوحه قطر در زمان ترامپ بود. امریکا در این توافق نامه صلح که پشت درهای بسته و بدون حضور دولت افغانستان صورت گرفت به طالبان وعده سپرده بود زندانیان این گروه را از زندان های افغانستان آزاد می کند. در این راستا و تحت فشار امریکا پنج هزار زندانی طالبان که از خطرناک ترین جنگجویان طالبان بودند از زندان آزاد شدند. این زندانیان آزاد شده نه تنها خود به صفوف جنگ با نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان بازگشتند که در جلب و جذب نیرو برای این گروه نیز نقش مهمی ایفا نمودند. 

    به گفته آقای اخلاقی آزادی پنج هزار زندانی طالبان از لحاظ نیروی انسانی این گروه را در جنگ قوی تر ساخت.

    شمال و شمال شرق برای طالبان اهمیت زیادی دارد

    پیشروی های این روزهای طالبان در مقایسه با دیگر ولایات بیشتر در ولایات شمال و شمال شرق افغانستان صورت می گیرد و این گروه تمرکز ویژه ای به  تصرف ولایات شمالی دارند. 

    نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا در این مورد می گوید ولایات شمالی همواره در سقوط حکومت ها نقش داشته است: جهاد افغانستان در شمال پیروز شد، حکومت نجیب به واسطه نیروهای جهادی عمدتا از شمال سقوط کرد در زمان امارت اسلامی که طالبان نزدیک به نود درصد از خاک افغانستان را تصرف کرده بودند، این نیروهای ائتلاف شمال و ولایات شمالی بود که در مقابل طالبان مقاومت کردند. 

    خروج امریکا به طالبان اعتماد به نفس داد

    تشدید جنگ از سوی طالبان و تصرف مناطق متعدد از سوی این گروه درست همزمان با خروج نیروهای امریکا از افغانستان شروع شد.

    نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا می گوید خروج امریکا همان طور که بسیاری از مقامات خود امریکا نیز اعلام کرده اند از آنجایی که به یک باره و شتابزده صورت گرفت به طالبان اعتماد به نفس و روحیه کاذب داد. امریکا بیش از حد طالبان را بزرگ نمایی نمود. طالبان برخلاف مفاد توافق نامه صلح با امریکا نه تنها ارتباط خود با القاعده و دیگر گروه های تروریستی را قطع نکرده که ارتباط تنگاتنگی با آنها دارد: طالبان در شمال و شمال شرق و حتی سراسر افغانستان با القاعده مناسبات نزدیک دارد و در جنگ در کنار یکدیگر هستند.

    پایگاه های داعش و القاعده در سرپل و بدخشان

    حضور و فعالیت گروه های تروریستی در افغانستان در حال حاضر در مقایسه با گذشته افزایش یافته است و علاوه بر طالبان، داعش و القاعده نیز در افغانستان حضور و فعالیت دارند.

    عضو مجلس سنای افغانستان در این مورد می گوید داعش و القاعده در دو ولایت سرپل و بدخشان پایگاه دارند: داعش در این دو ولایت صدها نیروی خود از کودک هشت ساله گرفته تا بزرگ سال را آموزش می دهد، روی عقاید آنها برای انجام حملات انتحاری و انفجاری کار می کند، نیروهای خود آموزش نظامی می دهد و از تسلیحات پیشرفته ای برخوردار است. داعش از کودکان برای حملات انتحاری و از کهن سالان برای تبلیغ و جذب نیرو استفاده می کند.

    طالبان امروز خطرناک تر از دیروز

    طالبان در کنار تشدید جنگ برای تصرف ولسوالی ها و مناطق بیشتر در بخش تبلیغات نیز بسیار فعال عمل می کنند. فرماندهان این گروه مدعی ند بسیاری از مناطق را بدون جنگ و از طریق مذاکره با ریش سفیدان و بزرگان محلی تصرف کرده اند. این گروه سعی می کند این طور القا کند که نسبت به گذشته تغییر کرده اند.

    به گفته عضو مجلس سنای افغانستان عامل اصلی که سبب بسیج عمومی مردم علیه طالبان شده وجود داعش پشت سر طالب می باشد.

    نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا اما در این مورد می گوید طالبان امروز به مراتب خطرناک تر از طالبان دهه هفتاد هستند: در دهه هفتاد تاثیر القاعده بر طالبان بسیار ناچیز بود اما امروز داعش و القاعده تاثیر زیادی بر طالبان دارند. عملکرد و رفتار طالبان در مناطق تحت کنترل شان در افغانستان نشان می دهد که از داعش تقلید می کنند. اینکه طالب دختران جوان و زنان بیوه را شناسایی و به عقد فرماندهان و نیروهای خود در می آورد در همین راستا قابل توجیح است. طالبان در اعلامیه شان به مردم گفته اند که زنان بدون محارم از خانه خارج نشوند و حتی دکان داران به زنان بدون محارم حتی مایحتاج خانه را نفروشند. این گروه حتی به آزادی بیان آن طور که اسلام ناب محمدی گفته عمل نمی کنند و ترور ده ها خبرنگار از سوی این گروه موید خلق و خوی وحشیانه طالبان در برخورد با آزادی بیان نشان می دهد که تغییری در اندیشه این گروه رخ نداده است.

    آقای اخلاقی تاکید می کند طالبان تنها شعارهای خود را تغییر داده اند نه روش و برخورد خود را. طالبان از گذشته بدتر شده اند و اگر بر افغانستان مسلط شوند، فجایع به مراتب خطرناک تر از گذشته انجام خواهند داد.

    پاکستان، همچنان حامی طالبان

    به گفته داکتر محب الله محب مشاور امنیت ملی افغانستان قرار است پانزده هزار نیروی تازه از مدارس دینی پاکستان به صفوف جنگ در افغانستان ملحق شوند.

    نماینده ولایت بلخ در مجلس سنا در این مورد نیز می گوید در گذشته نیز براساس اسناد موجود نزدیک به ده هزار طالب از مدارس پاکستان به میادین جنگ طالبان در افغانستان پیوسته بود. کشته ها، زخمی ها و دستگیر شدگان طالبان در میادین جنگ به خوبی حضور پاکستانی ها در بین طالبان را تایید می کند.

    به گفته آقای اخلاقی پاکستان چندی پیش از انجام عملیات هواپیماهای قوای هوایی افغانستان در بندر سپین بولدک جلوگیری کردند، زخمی های طالبان در پاکستان تداوی می شوند و تقویت طالبان توسط طلبه های مدارس دینی پاکستان در آینده نیز ادامه خواهد یافت.

    این عضو مجلس سنا تاکید می کند تسلط طالبان بر بنادر، معادن و شاهراه های افغانستان که در شرایط کنونی بیشتر شده بیش از پیش این گروه را قوی می سازد. تصرف بزرگراه جوزجان-بلخ که به بندر آقینه منتهی می شود، حضور طالبان در چشمه شیر ولایت بغلان که سمنگان و نه ولایت دیگر را به یکدیگر متصل می کند و در نهایت به بندر حیرتان منتهی می شود، تسلط طالبان بر معادن زغال سنگ دره صوف و کنترل معادن ولایت بدخشان، تصرف گمرک اسلام قلعه و سپین بولدک همه و همه عواید مالی طالبان را افزایش می دهد.

    به گفته آقای اخلاقی در صورتیکه جامعه جهانی، همسایه های افغانستان و کشورهای منطقه برای جلوگیری از به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان اقدامات لازم را انجام ندهند، در آینده متحمل زیان های بزرگی خواهند شد.

  • حمله طالبان به ولسوالی جبل السراج پروان عقب زده شد

    حمله طالبان به ولسوالی جبل السراج پروان عقب زده شد

    فرماندهی پولیس ولایت پروان اعلام کرد حمله تهاجمی گروه طالبان بر ولسوالی جبل‌السراج این ولایت از سوی نیروهای امنیتی و خیزش‌های مردمی با شکست مواجه شده است.

    در اعلامیه پولیس پروان که روز یک شنبه، دهم اسد، نشر شد آمده است گروه طالبان حوالی ساعت ۱۲:۰۰ چاشت یک‌شنبه بر پاسگاه‌های ارتش در روستای «شاتوتک» ولسوالی جبل السراج پروان حمله کردند که با مقاومت نیروهای امنیتی روبه‌رو شد.

    طبق این اعلامیه در این درگیری به گروه طالبان تلفات زیادی وارد شده است و جنگ‌جویان این گروه از ساحه فرار کرده‌اند.

    در نتیجه مقاومت نیروهای امنیتی و خیزش‌های مردمی در این ولسوالی دو جنگ‌جنگوی طالب کشته شده‌اند.

    پولیس پروان زخم برداشتن یک سرباز ارتش را تأیید کرده است.

    گروه طالبان تا کنون در این مورد چیزی نگفته است.

  • نیروهای تازه نفس کماندو به هرات رسیدند

    نیروهای تازه نفس کماندو به هرات رسیدند

    مقام‌های محلی هرات از رسیدن نیروهای ویژه برای مبارزه با طالبان به این ولایت خبر دادند.

    جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات گفت این نیروها در مناطق ناامن و آسیب‌پذیر مستقر خواهند شد.

    او افزود: «نیروهای کافی در هرات موجود اند. امروز نیروهای قطعات خاص هم به این ولایت رسیدند. در حال حاضر برنامه‌ریزی برای عملیات‌ها و هدف قرار دادن طالبان در ولسوالی‌ها و مناطق مختلف جریان دارد.»

    فرهاد نگفت چه تعداد سرباز تازه دم به هرات رسیده اما گفت برای مبارزه با طالبان کافی اند.

    اما ذبیح‌الله مجاهد یکی از سخنگویان طالبان اعزام نیروهای تازه نفس به هرات را رد کرد و گفت همۀ راه‌های مواصلاتی هوایی و زمینی به هرات مسدود است.

    گروه طالبان اخیراً در حومه‌های شهر هرات پیشروی کرده‌اند.

  • رئیس جمهور غنی: تا وضعیت در میدان جنگ تغییر نکند طالبان به مذاکرات جدی روی نمی آورند

    رئیس جمهور غنی: تا وضعیت در میدان جنگ تغییر نکند طالبان به مذاکرات جدی روی نمی آورند

    رئیس جمهور غنی می‌گوید تا زمانی که وضعیت نظامی در میدان جنگ تغییر نکند، طالبان وارد گفت‌وگوهای جدی برای صلح نخواهند شد.

    آقای غنی امروز (یک‌شنبه، دهم اسد) در مراسمی در ارگ گفت یک استراتژی نظامی برای تغییر وضعیت جنگ در شش ماه آینده روی دست گرفته شده است.

    آقای غنی افزود در چهارچوب این برنامه، در شش ماه آینده وضعیت جنگ به صورت اساسی تغییر خواهد کرد. به گفتۀ او، تا زمانی که وضعیت در میدان جنگ تغییر نکند، طالبان آمادۀ صلح نخواهند شد.

    رییس‌جمهور علاوه کرد در چهارچوب این استراتژی اولویت‌بندی باید صورت بگیرد و پولیس مکلف است امنیت شهرها و ولسوالی‌های مهم را بر عهده بگیرد. او اطمینان می‌دهد که در چوکات این برنامه استقرار به میان خواهد آمد.

    آقای غنی تصریح کرد افغانستان هم‌اکنون در یک هجوم سرتاسری قرار گرفته و طالبان، گروه‌های تروریستی و حامیان بیرونی این گروه روزانه بین ۵۰ تا ۱۵۰ عملیات را علیه نیروهای امنیتی کشور راه اندازی می‌کنند.  به بیان او، حمله‌های طالبان نسبت به درگیری‌های سه سال گذشته شدیدتر شده است.

    رییس‌جمهور گفت: «طالبان تروریست‌های سیاه بین‌المللی را در خاک افغاسنتان داخل کرده‌اند». رییس‌جمهور غنی از وزارت حج و اوقاف و وزارت عدلیه کشور می‌خواهد که فتنه را به مردم واضح بسازند.

    آقای غنی خاطرنشان ساخت به دلیل این تهاجم طالبان بسیج‌ سرتاسری صورت خواهد گرفت  و ریاست عمومی امنیت ملی مکلفیت بسیج را به عهده خواهد داشت.

    این در حالی است که طالبان به تازه‌گی حمله‌های خود را بالای سه شهر بزرگ هرات، قندهار و لشکرگاه مرکز ولایت هلمند افزایش داده‌اند. این حمله‌ها باعث شده که نیروهای سیاسی بیشتر از پیش در کنار نیروهای امنیتی متحد شوند.

  • بدن خبرنگار هندی رویترز توسط طالبان قطعه قطعه شده بود

    بدن خبرنگار هندی رویترز توسط طالبان قطعه قطعه شده بود

    به نقل از تایمز آف اندیا، مقامات صحی افغانستان و هند تأیید کرده‌اند بدن دانش صدیقی عکاس خبری رویترز و برنده جایزه «پولیتزر» هنگام پوشش درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در ولسوالی اسپین بودلدک ولایت قندهار به گونه فجیعی قطعه قطعه شده و آثار تایر موتر بر روی جسد وی مشاهده می‌شود.
    مقامات صحی افغانستان و هند پس از بررسی عکس‌های گرفته‌شده گفته‌اند بدن وی قطعه قطعه شده است. یکی از این مقامات گفته است ده‌ها مرمی بر بدن وی اصابت کرده و آثار تایر موتر بر سینه و صورت دانش صدیقی مشاهده شده است.
    بر بنیاد گزارش‌ها، در جریان درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک دانش صدیقی زخمی می‌شود و همراه چند تن دیگر به داخل یک مسجد پناه می‌برد، اما اعضای طالبان با حمله بر این مسجد او را زنده دستگیر می‌کنند و پس از شناسایی هویتش، او را شکنجه کرده و به قتل می‌رسانند.
    دانش صدیقی ۳۸ ساله در تاریخ ۱۶ جولای در درگیری بین نیروهای امنیتی و طالبان در اسپین بولدک کشته شد.

    وی سپس به شفاخانه‌ای در ولایت قندهار منتقل و از آن‌جا به هند فرستاده شده و دفن می‌شود.