برچسب: طالبان

طبق خبرنامه ارگ، اشرف‌غنی قبل از ظهر امروز (دوشبنه، ۱۸ اسد) با رهبران سیاسی و جهادی و روسای شورای ملی دیدار کرد.

به گفته ارگ، در این دیدار ضمن حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی و بقا و تداوم جمهوریت، «در خصوص انسجام، تقویت و تجهیز سریع خیزش های مردمی در چوکات دولت در برابر هجوم دشمن، فیصله صورت گرفته است».

پیش از این حکومت تاکید داشت نیروهای مردمی در چارچوب ارتش محلی جذب می‌شوند.

از جانب دیگر برخی فرمانده‌ها محلی انتقاد داشتند که حکومت از نیروهای مردمی حمایت نمی‌کنند.

اشرف‌غنی و چهره‌های سیاسی در حالی بر تقویت و تجهیز سریع نیروهای مردمی تاکید دارند که طالبان حملات خود را بر مراکز ولایات متمرکز کرده‌اند.

تاکنون این گروه، شهرهای شبرغان، قندوز، سرپل و زرنج را تصرف کرده‌اند.

ذبیح الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان در توییتی نوشته است این گروه دفتر والی سمنگان، فرماندهی پولیس و ساختمان امنیت ملی این ولایت را تصرف کرده‌اند.

در این راستا، محمد هاشم سروری؛ عضو شورای ولایتی سمنگان گفته است که نیروهای دولتی، بعد از ظهر امروز (دوشنبه، ۱۸ اسد) از شهر ایبک عقب‌نشینی کرده‌اند.

او تایید کرد اکنون تمامی تاسیسات دولتی در کنترل طالبان است.

سروری تصریح کرد از یک‌ماه به این طرف مرکز سمنگان در محاصره طالبان بود و به دلیل بی‌توجهی حکومت مرکزی این ولایت سقوط کرده‌است.

او تسلیمی آصف عظیمی؛ از فرماند‌هان جهادی و عضو پیشین مجلس سنا به طالبان را دلیل دیگر سقوط شهر اینک دانست.

به گفته این عضو شورای ولایتی سمنگان، عظیمی با ده‌ها تن از افرادش به طالبان تسلیم شده‌است.

شهر ایبک ششمین شهری است که طی روزهای اخیر به دست طالبان می‌افتد.

طالبان در حال حاضر بر مراکز ولایات، تخار، جوزجان، نیمروز، قندوز و سرپل کنترل دارند.

این گروه شب گذشته بر چندین شهر حمله کردند.

این روزها که کشور در آتش جنگ طالبان می سوزد و مردم بیچاره چاره ای جز تحمل و صبر ندارند، انتقادهای زیادی نسبت به شرایط موجود و عدم درایت حکومت برای مدیریت بحران شنیده می شود.

یکی از کاربران فیس بوک به نام حسن علی عدالت در انتقاد از شرایط حال حاضر کشور می نویسد طالبانی شدن افغانستان یک برنامه منظم و استراتژیک است.

طالبانی شدن افغانستان ناگهانی ، تصادفی و پنهانی صورت نگرفته بلکه به صورت بسیار منظم ، آگاهانه و پلان شده در زمان حامد کرزی آغاز و در دوران اشرف غنی احمدزی به ثمر رسید .

طرفداری آقایان کرزی و احمدزی از طالبان در گفتار و کردار آشکار بود .

این برنامه اکنون با خسته سازی نیروهای نظامی و خیزش های مردمی به تدریج همانگونه که از قریه ها به مقر ولسوالی ها و از مقر ولسوالی ها به مرکز ولایات رسید و در نهایت در کابل ختم می شود .

امپراتوری فساد و فحشا که ستون فقرات دوران کرزی و احمدزی را تشکیل می دهد و اکنون در حال فروپاشی است باعث آن شده است که مردم تن به تقدیر بسپارند و برای فروپاشی امپراتوری فساد و فحشا و شلاق و قمچین طالبان بی تفاوت بمانند و حتی هستند کسانی که شلاق و قمچین طالبان را بر امپراتوری فساد و فحشا ترجیح دهند .

آنهایی که هنوز هم به امپراتوری فساد و فحشا دل بسته اند که در مقابل طالبان مقاومت می کنند ، از نیروهای امنیتی و خیزش های مردمی حمایت می کنند فقط خود را فریب می دهند .

یکی از بهترین راه ها برای طالبانی شدن افغانستان رشد فساد و فحشا بود که در این زمینه چه در دوران کرزی و چه در دوران احمدزی همه در فساد و فحشا تا گلو غرق شدند و پلان طالبانی شدن افغانستان موفقانه عملی می گردید ، در حال که پلان طالبانی شدن افغانستان در درون ارگ طرح و عملی می شد اما بار ملامتی آن را به گردن دیگران می انداختند کدام عقل سلیم نمی داند که اگر ارگی ها طالبان را دشمن و وسیله دشمن برای بربادی افغانستان می دانستند امروز طالبی وجود نمی داشت .

مقاومت در مقابل طالبان تحت رهبری اشرف غنی احمدزی فقط یک فکاهی ، قصه و افسانه است که برای اطفال هم کاربرد ندارد .

اگر نظامیان ارگ و قدرت را در دست نگیرند بدون هیچ تردید ارگی ها طبق برنامه ارگ و نظامیان را به طالبان تسلیم می کنند .

در شرایطی که طالبان کنترل مرکز پنج ولایت را به دست گرفته است، وزیر دفاع انگلیس گفت که لندن نومیدانه برای تشکیل ائتلافی نظامی برای حمایت از نیروهای افغان پس از خروج آمریکا تلاش کرد اما متحدان ناتو از مشارکت در آن امتناع کردند.

بن والاس، وزیر دفاع انگلیس به روزنامه دیلی میل گفت انگلیس از کشورهای “هم نظر” خواست تا بعد از خروج نظامیان آمریکایی در افغانستان باقی بمانند اما بعد از اینکه آنها امتناع کردند، او به این نتیجه رسید که انگلیس نمیتواند به تنهایی چنین کاری انجام دهد.

در نتیجه، کشورهای ناتو تماما سربازانشان را به خانه بازگرداندند و طالبان حملاتش را آغاز کرد. این گروه شبه‌نظامی بیش از نیمی از این کشور جنگ‌زده را در کنترل دارد و از روز جمعه مرکز پنج ولایت را هم تصرف کرده است.

این گروه هم‌اکنون برای تصرف شهر لشکرگاه در هلمند تهدید میکند، جایی که بیش از ۴۵۰ نیروی انگلیسی در آنجا کشته شدند. مدارس سوزانده شده و گزارش‌هایی از اجرای ممنوعیت دوباره طالبان برای آموزش دختران و ممنوعیت اشتغال زنان همچون دوران حاکمیت آنها در افغانستان به گوش میرسد. همچنین گزارش‌هایی از ربودن دختران و اجبار آنها به نکاح با شبه‌نظامیان طالبان منتشر شده است.

در گفتگو با دیلی میل، وزیر دفاع انگلیس “معامله فاسد” ایالات متحده با طالبان در سال گذشته را که قرار بود به بیش از ۱۸ سال درگیری در افغانستان پایان دهد، محکوم کرد. او گفت، این وضعیت ممکن است به تصرف دوباره طالبان و بازگشت دوباره انگلیس به یک کارزار نظامی منجر شود.

بن والاس در پاسخ به اینکه آیا انگلیس راهی برای کمک به نیروهای محاصره شده افغان دارد، گفت: خب من برای مذاکره با کشورهای ناتو تلاش کردم اما آنها تمایلی ندارند، تقریبا تمام آنها. ما شانسمان را در برخی از کشورهای هم نظر امتحان کردیم. برخی تمایل داشتند اما پارلمان‌هایشان مخالفت کردند. خیلی زود روشن شد که بدون ایالات متحده، این گزینه‌ها راه به جایی نمیبرد. همه ما، از نخست‌وزیر گرفته تا بقیه، ناراحت شدیم از اینکه خون و سرمایه‌ای که گذاشته شد و در نهایت کار اینطور دارد به پایان میرسد.

او درباره بررسی گزینه حضور نظامی یکجانبه انگلیس گفت: ما میتوانیم نیرویی را در آنجا مستقر کنیم اما ما باید خودمان را از دیگر نقاط جهان خارج کنیم. این احتمال شدنی و قابل اجرا نیست. توافق سال گذشته دونالد ترامپ با طالبان این شبه‌نظامیان را متقاعد کرد که آنها فاتح هستند.

بن والاس گفت: این معامله یک معامله فاسد بود، معیوب است. این مرا ناراحت میکند که این توافق بسیاری از دستاوردهای ۲۰ سال گذشته در افغانستان را کنار زد. ما احتمالاً ۱۰ یا ۲۰ سال دیگر برمی‌گردیم. اما حضور در حال حاضر امکان‌پذیر نیست. با این معامله، خسارت وارد شد.

او با تاکید بر اینکه خروج ناتو، سند محکومیت استراتژی‌های کوتاه مدت کشورهای غربی است، گفت: بار دیگر غرب با این تفکر مواجه شد که شما مشکلات ایجاد میکنید نه اینکه مشکلات را حل کنید.

سید عبدالله مسرور؛ عضو شورای ولایتی بلخ گفته است گروه طالبان از چند مسیر بر کمربندی‌های شهر مزار شریف حمله کرده‌اند که اکنون نیروهای امنیتی با این گروه درگیر اند و تلاش دارند آنها را عقب برانند.

این عضو شورای ولایتی بلخ افزوده است که گروه طالبان از ۱۵ روز به‌اینسو چند بار بر کمربندی‌‌های غربی، توخته، ناصر خسرو حمله کرده‌اند؛ اما موفق نشده است خطوط مقدم جنگ را بشکنند.

او گفته است خط مقدم جنگ در ولسوالی‌های اطراف شهر مزار شریف از جمله ولسوالی‌‎های نهرشاهی و دهدادی قرار دارد و تاکنون اعضای طالبان نتوانسته است هیچ خطوطی را بشکند.

از سویی هم ذبیح الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان گفته است اعضای این گروه از چهار منطقه حملات گسترده‌ای را بر شهر مزار شریف راه اندازی کرده‌اند.

او گفته است که اعضای طالبان ازطریق کوته برق وارد شهر مزار شریف شده است.

وزارت دفاع ملی اعلام کرد در ۲۴ ساعت گذشته ۵۷۹ جنگجوی طالبان کشته و ۱۶۱ نفر دیگر این گروه زخمی شده‌اند.

، طبق خبرنامه وزارت دفاع این شمار از جنگجویان طالبان، در ولایت‌های ننگرهار، خوست، لوگر، پکتیا، قندهار، هرات، فراه، جوزجان، سمنگان، هلمند، تخار، کندز و پنجشیر کشته و زخمی شده‌اند.

وزارت دفاع در حالی آمار درشتی از تلفات طالبان ارایه کرده که این گروه حملات خود را بر مراکز ولایات متمرکز کرده‌اند.

طالبان مراکز ولابات سرپل، جوزجان، تخار، نیمروز و قندوز را در کنترل دارند.

همزمان درگیری در شهر پلخمری، مزار شریف و قندوز ادامه دارد.

اظهارات دوستم طی تماس تلفنی دیروز (یک‌شنبه، ۱۷ اسد) با رهبری ولایت فاریاب، مسئولان امنیتی و فرماندهان احزاب سیاسی در این ولایت صورت گرفته است.

همچنین دوستم در ادامه به تقویت فضای وحدت و همدیگرپذیری میان فرماندهان تاکید کرده و اظهار داشت «هیچگاه مردم فاریاب را تنها نمی‌گذارد. دشمن پلان‌های خصمانه و دستور را از بیگانگان می‌گیرد و چشم به ننگ و ناموس مردم دوخته است.»

این درحالی است که روز گذشته شهر شبرغان، مرکز ولایت جوزجان، زادگاه مارشال دوستم به‌دست طالبان سقوط کرد. امروز شهرهای قندوز، سرپل و تالقان تحت کنترل طالبان درآمد. روز جمعه‌ی گذشته نیز شهر زرنج، مرکز ولایت نیمروز سقوط کرده بود.

طی محکوم حملات طالبان توسط آمریکا؛ جو بایدن، رییس‌جمهور این کشور گفته است که اکنون زمان رهبری و اراده برای مواجهه با جنایات و خشونت‌های طالبان فرارسیده است.

غلام‌محمد اسحاق‌زی، نماینده‌ی دایمی افغانستان در سازمان ‏ملل، شام روز جمعه -۱۵ اسد-، در نشست فوق‌العاده‌ی ‏شورای امنیت این سازمان در رابطه به وضعیت افغانستان، گفت که وضعیت امنیتی ‏افغانستان رو به بدترشدن است و حمله‌های طالبان و جنایت‌های این گروه، در ‏تضاد با توافق‌نامه‌ی دوحه است. این نشان می‌دهد که طالبان هیچ ‏اراده‌ا‌ی برای صلح ندارند. نظر به رویداد‌های جاری در کشور، عدم تمایل ‏طالبان به صلح به وضوح آشکار است؛ اما، چرا زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی ‏وزارت خارجه‌ی امریکا در امور صلح افغانستان، با چشم‌پوشی از حقیقت، ‏مبارزه با طالبان را، راه حل برای بحران افغانستان نمی‌پندارد؛ یا خلیل‌زاد به ‏جنگ افغانستان، نگاه قومی دارد و با این‌ که نماینده‌ی سیاسی کشوری ‏دیگر است؛ اما از سنت‌های قبیله‌ای که با آن پیوند ذاتی دارد، جدا نشده ‏است؟‏

تازه‌ترین اظهارنظر زلمی خلیل‌زاد، بیش‌تر از این که سیاسی‌سازی طالبان باشد، ‏چشم‌پوشی از جنایت‌هایی است که طالبان هر روز مرتکب آن می‌شوند. با این حال، ‏زلمی‌خلیل‌‍زاد، دیوانه‌وار از جنایت‌های طالبان چشم پوشیده و برای لاپوشانی ‏وضعیتی که به وجود آورده، در رابطه به جنگ هرات و ایستادگی مردم در برابر ‏طالبان، گفته است که گورهای بیش‌تر، صلح نمی‌آورد! این توصیه‌ی آقای ‏خلیل‌زاد نه تنها این شک ‌که او جنگ افغانستان را قومی می‌بیند، ‏به یقین نزدیک می‌کند، بل آشکار می‌سازد که این مرد بیش‌تر از آن‌ که ‏نماینده‌ی یکی از کشورهای ابرقدرت در امور جنگ و صلح افغانستان ‏باشد، مردی است از ساکنین چهاربولک ولایت بلخ و هنوز به رسوم قبیله‌ای ‏که سال‌هاست از آن جدا شده، باورمند است و بیش‌تر در هم‌سویی با طالبان ‏قرار دارد!‏

داکتر سمیع حامد، نویسنده و مشاور ارشد قبلی رییس‌جمهور افغانستان، در ‏صفحه‌ی‌ فیسبوک خود دیروز در رابطه به خلیل‌زاد نوشته بود: «در جلساتی که با ‏رهبران شمال داشته‌ام، بیش‌تر شان می‌گویند که خلیل‌زاد به آن‌ها گفته ‏است: اگر حکومت را سقوط بدهید، طالبان با شما مصالحه می‌کنند!» اگر این ‏گفته‌ی داکتر حامد، حقیقت داشته ‏باشد، پنداری شکل می‌گیرد که گویا خلیل‌زاد برای برساخت حکومت ‏اشتراکی در افغانستان نیامده است؛ بل با حمایت طالبان، می‌خواهد امارت ‏طالبان را در افغانستان حاکم کند. اگر چنین باشد، خلیل‌زاد به خدمت ‏طالبان پرداخته و در کنار افغانستان، امریکا را نیز دور زده است؛ چرا که ‏صلح با طالبان، یکی از خواست‌های استراتژیست‌های امریکایی برای پایان‌دادن به ‏جنگ افغانستان بود؛ اما برخورد و طرف‌داری این نماینده‌ی امریکایی ‏قبیله‌گرا از طالبان، آبروی دیپلماسی ابرقدرت‌ترین کشور جهان را به پای ‏تروریستان ریخته است. با این برخورد دوگانه‌ی خلیل‌زاد، اگر دولت ‏افغانستان به سقوط مواجه شود، اعتبار امریکا در جهان خدشه‌دار خواهد ‏شد و پس از این، هیچ کشوری با امریکا متحد و متعهد نخواهد ماند. ‏

مایکل روبن، یکی از نویسندگان امریکایی، مطلبی را در واشنگتن ایگزماینر به ‏نشر رسانده که در آن خلیل‌زاد را متهم شماره‌یک بحران افغانستان خوانده و گفته ‏است: «قضاوت‌های خلیل‌زاد در رابطه به افغانستان، اشتباه از آب درآمد و او، کنترل روند صلح را ‏از دست داده است. فرضیه‌های ضعیف و قضاوت‌های نادرستی که از ابتدا روند صلح را با ‏سرنوشت مبهمی رو‌به‌رو کرده بود، تحقیق شود.» او، هم‌چنان گفته است که باید خلیل‌زاد پس از ‏این به جای سفر در رابطه به صلح افغانستان، بنشیند و روزهایش را در پاسخ‌دهی به مجلس ‏سنای امریکا بگذراند. پیشنهاد این نویسنده‌ی امریکایی، می‌تواند بحران افغانستان را فروکش داده و ‏افغانستان را وارد مرحله‌ی تازه‌ای از گفت‌وگوهای صلح در قطر کند؛ اما وجود خلیل‌زاد، این ‏بحران را عمیق‌تر و خطرناک‌تر خواهد کرد! ‏

تصور دولت ترامپ بر این بود که خلیل‌زاد از روابط و ضوابط در افغانستان، ریزبیانه معلومات ‏دارد و با برداشت جامعه‌شناسانه‌ای که از این کشور دارد، شاید بتواند دو طرف درگیر در جنگ را به ‏توافق نسبی برساند؛ اما دامنه‌ی اشتباه‌های خلیل‌زاد، جدا از آن‌ که زندانی‌های خطرناک طالبان ‏را آزاد کرد، با ریاست‌جمهوری کشور نیز سر ستیز را گرفت و رفته‌رفته افغانستان را وارد ‏بحرانی کرد که اکنون جزB52 ‎‏ راه حلی ندارد. دولت بایدن با این که اکنون طالبان را با حمله‌های ‏هوایی سرکوب می‌کند، نیاز است که خلیل‌زاد را نیز محدود کند تا یک قبیله‌گرا در رأس گفت‌وگوهای صلح ‏افغانستان نباشد و ارزش‌هایی که در این بیست سال به وجود آمده، با دید سنتی این مرد از میان ‏نرود!‏

صبح کابل

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی قرار است امروز دوشنبه(۱۸ اسد) در رأس هیأتی به دوحه سفر کند.
بر بنیاد گزارش‌ها، داکتر عبدالله قرار است فردا در نشستی با حضور نمایندگان کشورهای همسایه، امریکا، روسیه و سازمان ملل متحد شرکت کند.
نشست ترویکای گسترده نیز قرار است در روزهای آینده در قطر برگزار شود و در مورد اوضاع افغانستان گفت‌وگو کند.
این نشست‌ها در حالی برگزار خواهد شد که درگیری شدید بین نیروهای امنیتی و طالبان در نقاط مختلف کشور ادامه دارد.

نعیم وردک سخنگوی دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر به ایالات متحده در باره هر گونه مداخله بیشتر در امور افغانستان هشدار داد.
سخنگوی گروه طالبان با مقصر دانستن دولت افغانستان در شروع جنگ در نقاط مختلف کشور، در مورد هر گونه مداخله امریکا هشدار داده است.
وردک در گفت‌وگو با الجزیره گفت: علیه مداخله ایالات متحده در افغانستان هشدار می‌دهیم.
وی افزود دولت افغانستان تصمیم به شروع جنگ در ولایت‌های مختلف گرفت. اقدامات طالبان در واکنش و پاسخ به حملات و اقدامات دولت بود.
طالبان در حالی به امریکا در باره هرگونه مداخله در امور افغانستان هشدار داده است که واشنگتن این گروه را به نقض توافق‌نامه دوحه متهم می‌کند و طی چند روز گذشته مواضع طالبان را بمباران کرده است.

حوادث تلخ این روزهای افغانستان پر است از صحنه‌های دلخراش و مصیبت باری که متاسفانه با سکوت کشورها و سازمان های مدعی دفاع از حقوق بشر، سازمان کنفرانس اسلامی و … همراه است.
در طی سالیان گذشته مهم ترین عامل شکل دهنده به سیاست خارجی ایالات متحده نسبت به افغانستان عامل جئوپلیتیک بوده است. جئوپلیتیکی که به عنوان علم مطالعه «نفوذ و تأثیرگذاری عناصر جغرافیایی بر اقدام سیاسی تعریف می شود.» بخشی از سنت واقع گرایی در روابط بین‌الملل بوده است. افغانستان از محدود کشورهایی است که با توجه به رویکردهای مختلف به جئوپلیتیک همواره جایگاه خود را در سیستم بین المللی حفظ کرده است، بدین معنا که نه تنها در نظریه دریایی ماهان و مکیندر از موقعیت استراتژیک برخورداراست، بلکه در نظریه هارتلند انرژی جفری کمپ نیز قرار دارد و از چنین موقعیتی برخوردار است.
با توجه به جایگاه جئوپلیتیکی افغانستان و عوامل دخیل در آن، حضور امریکا در افغانستان را می توان به دوره‌های مختلفی تقسیم کرد که آغاز آن از دوران جنگ سرد (۱۹۴۵- ۱۹۷۹) تا به امروز می باشد، در طول دوران این حضور همواره با توجه به تغییر در منافع ملی، سیاست خارجی خود نسبت به افغانستان را با آن عیار کرده و تغییر داده است. از سیاست های تهاجمی با دکترین نیو محافظه کارانه و ژست دمکراتیک گرفته تا سیاست های عدم مداخله و دفاعی در افغانستان پیاده شده است و در این میان کشورهای دیگر و کنش گران سیاسی افغانستان خواسته یا ناخواسته گرفتار در خوابی شدند که یانکی ها برای آنها دیده‌اند.
بعد از توافق دوحه در ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ بین ایالات متحده و طالبان که دارای زوایای پیدا و پنهان زیادی بود، طالبان در سطح بین المللی دارای یک وجهه سیاسی گردید و این فرصت را پیدا کرد تا با خروج نیروهای خارجی و تجدید قوا بخش های زیادی از خاک افغانستان را تصاحب کند که عوامل مختلفی در این پیروزی ها موثر بوده است.
سفارت امریکا در کابل در اقدامی کاملاً جانبدارانه و در جنگ روانی از شهروندان انگشت شمار خود می‌خواهد خاک افغانستان را ترک کند و عملاً دستگاه تبلیغاتی طالبان می‌شود و از آن طرف با اشاره به اظهارات رئیس جمهور امریکا و نشر هشتگی افغانستان را «کشور قهرمانان» خوانده است و افغان ها را تشویق به کشتن یکدیگر کرده است. جو بایدن نیز، دستور حمله هواپیماهای بمب‌افکن سنگین بی-۵۲ و همچنین جنگنده «اسپکتر» را به مواضع طالبان صادر کرده است، روزنامه تایمز لندن به نقل از منابع وزارت دفاع امریکا گزارش می‌دهد که بمب‌افکن‌های بی-۵۲ بوئینگ امریکا، اصلی‌ترین سلاح قدرت هوایی راهبردی امریکا، از پایگاه هوایی العُدید در قطر به افغانستان پرواز کرده‌اند و در این عملیات، هواپیماهای تهاجمی اسپکتر لاکهید که «مرگبارترین قدرت تیرباران هوایی جهان» نامیده می‌شود، نیز وارد عمل شده است.
سیاست خارجی کنونی امریکا در تلاش است تا از طریق حفظ توازن قدرت در نظام بین‌الملل به اهداف خود برسد، کاملا منفعت محور و بدون دخالت مستقیم در سیاست کشورها هدف های خود را تامین می کند، برای این منظور در یک تاکتیک، بنیادگرایی اسلامی را تقویت و عناصر و عوامل افراطی مانند داعش را از درون آنها بیرون کشیده و در گوشه و کنار افغانستان مستقر کند اما از آنجا که امریکا بنیادگرایی اسلامی قدرت یافته را در تقابل و مخالفت با قدرت هژمونیک خود می‌داند قطعاً ریشه آن را بعد از استفاده، رسیدن به منافع خود و تخریب وجه اسلام می خشکاند.
این سیاست جدا از اینکه هزینه های امریکا را کاهش می دهد، به قول دیبورا لاینز، نماینده سازمان ملل در امور افغانستان، عواقب وضعیت کنونی افغانستان از مرزهای آن فراتر خواهد رفت. لذا امریکا بدون کمترین هزینه‌ای جلوی پیشروی چین را گرفته و باعث احساس نا امنی در روس ها می شود، چرا که مرزهای جئوپلتیکی خود را با مرزهای جغرافیایی روسیه مطابقت داده است. با استمرار ناامنی ها ایران را نیز در این بازی وارد کرده و با استفاده از ابزارهای موجود هژمونی خود را تقویت می کند، ایران را در تنگنا قرار داده و سلطه خود را بر خلیج فارس تحکیم می بخشد.
این شعار که افغانستان پناهگاه تروریستان بین المللی است و امریکا به این بهانه برای نابودی آنها بعد از یازده سپتمبر به افغانستان لشکر کشی کرد در دکترین سیاست خارجی دولت کنونی امریکا و جو بایدن هیچ جایگاهی ندارد بلکه استراتژی آنها انتقال و جایگزینی این تروریست های بین المللی در خاک افغانستان است و در این بین پاکستان به عنوان شریک راهبردی و پادو سیاست های امریکا بیشترین همکاری با امریکا را در نقل و انتقال تروریست ها دارد.

شاهد بر این مطلب گفتار رحمت الله نبیل رییس سابق امنیت ملی افغانستان است که می‌گوید: بر اساس منابع معتبر ، با وحود اختلاف نظر بین گروه افراطی مذهبی سنی جیش العدل (که علیه ایران می جنگند) و طالبان افغان؛ ISI پاکستان حدود ٦٠٠ تن از جنگجويان جیش العدل را از دالبندین، نوشکی ماشكيل و پنجگور بلوچستان ، به ولايت های نیمروز ، هرات و فراه افغانستان با تجهیزات نظامی ، به منظور کمک به طالبان افغان فرستاده است.
در این اواخر عمران خان نخست‌وزیر پاکستان در گفت‌وگو با پی‌بی‌اس گفته بود که امریکا همه‌ چیز را در افغانستان خراب کرد، گویا پاکستان هم متوجه این مطلب شده است که فقط یک عروسک خیمه شب بازی است و تاوان و هزینه های همکاری با امریکا را در منطقه روزی خواهد پرداخت. همچنین معید یوسف مشاور امنیت ملی پاکستان از این که جو بایدن، رییس‌ جمهور امریکا تماس عمران خان را رد کرده است انتقاد کرده است، به نقل از فایننشل تایمز، او گفته است که اگر تماس تیلفونی یک امتیاز محسوب می‌شود، اسلام‌آباد گزینه‌هایی دارد.
لذا دولت افغانستان، طالبان و کشورهایی که حامی طالب است و کسانی که آنها را جنبش اصیل منطقه‌ای می‌خوانند، باید بدانند عمداً یا سهواً در دام بازی که یانکی ها برای آنها و مردم افغانستان طراحی کرده است گرفتار نشوند و بیشتر از پیش مردم مظلوم و بی دفاع افغانستان را داغ دار نکنند، افغانستان را میدان جنگ های نیابتی و رقابت های قدرت خود قرار ندهند.

علیرضا عبداللهی سیستانی

هشتاد ولسوالی را شورای امنیت برای طالبان تخلیه کرد. وقتی یکصد و بیست ولسوالی دیگر را طالبان با جنگ گرفتند، مشاور امنیت ملی گفت: «پیشروی سریع طالبان برای دولت حیرت انگیز است.»

زمانیکه طالبان مراکز تعدادی از ولایات را تصرف کردند، امریکا گفت این کار طالبان خلاف تعهد راه حل سیاسی مشکل افغانستان است. رئیس جمهور امریکا به طنز می گوید حالا و قتش است که نیروهای آموزش دیده و ورزیده نظامی با تجاوز مقابله کنند.

اکنون رئیس جمهور غنی باید مسئولانه تصمیم بگیرد که چگونه می تواند به جنگ، قتل، کشتار و ریختن بیشتر خون مردم کشورش پایان دهد؟ جنگ راه حل نیست.

واقع این است که جنگ کار بازو است و بازو از دل نیرو می‌گیرد. اگر دل و بازو کار نکرد، ذوالفقار علی آهن‌پاره  ای بیش نیست. امکانات داریم اما دل و بازوی کسی کار نمی‌کند. رهبری اعلای قوای مسلح حس وفاداری و فداکاری را در این نیروها کشته است. جسم هیچ سربازی را دشمن نمی‌کشد مگر اینکه حس وفاداری او را قبلا رهبرش کشته باشد. چه کسی حاضر است برای دستان ناپاک، نظام فاسد و فسادپرور و تداوم بدخویی و شناعت جان خود را فدا کند؟ این محاسبه عقلانی که همه در یک کشتی سوار هستیم جواب نمی‌دهد. دل یاری نمی‌کند زیرا گرچه گوش سخنان شیک و زیبا شنیده، اما چشم واقعیت‌های خوفناک دیده است.

گوش دفاع از جمهوریت می‌شنود، اما چشم مصداق آن را در سیمای وحیدعمر می‌بیند، در سهمیه بندی کانکور می‌بیند، در بدخویی و نفرت و دروغ و انحصار همه جانبه فساد می‌بیند، در عزل و نصب‌های بی‌جا و تصفیه‌حساب‌های قومی می‌بیند. این واقعیت‌های شوم مستقیم از چشم به قلب رخنه می‌کند، حساب و کتاب‌های عقلانی را بر هم می‌زند و دل را از کار می‌اندازد، شور و اشتیاق را نابود می‌کند و حس وفاداری و فداکاری را بیهوده جلوه می‌دهد. “بلای تن دل اندوهگین است”. دریغ که نفرت و فساد جمهوریت ما را از درون پوسانده و کشتیبان خود راه و رسم منزل‌ها نمی‌داند و در پیچ و شکن امواج از نعمت تدبیر و صبوری بی‌بهره است.

ساده دلانه فکر می‌کند که بدخویی شوکت است، تعصب اقتدار است و کین و نفرت یگانه مایه بقا. ما را خصم درون قبلا کشته است که این‌سان در برابر خصم برون زار و زبون شده‌ایم. و این نکبت و زبونی از فساد و تعصبی که در بالا خانه دارد، آمده است: ماهی از سر گنده گردد نه ز دم.

وای به حال درماندگان و بیان درماندگی چه‌قدر تلخ و دردناک است.

علی امیری

شما با مسکو، دوحه، اسلا‌مآباد، تهران، پیکنگ، واشنگتن، پایتخت‌های آسیای میانه و آسیای غربی مذاکره و معامله می‌کنید و از مزایای روابط بین‌الملل استفاده‌ی شایان می‌برید. اما در فهم قوانین جنگ، یک‌باره بی‌سواد می‌شوید. اسرای جنگی را تیرباران می‌کنید، مردمان ملکی را قتل‌عام می‌کنید، هنرمندان را توهین، شکنجه و هلاک می‌کنید، ادارات عامه را نابود می‌سازید، زنان را سنگ‌سار و جوانان را شلاق می‌زنید. عجیب است شما در کسب امتیازات بین‌الملل خیلی باسواد هستید و در صف نخست می‌نشینید اما در رعایت قوانین بین‌الملل جاهل و دیوانه هستید.

شما در درس‌های‌ که از رهبران استخبارات پاکستان می‌گیرید، دانش‌جوی برتر و اما در رعایت انسانیت بی‌سواد و ناکام مطلق هستید. حالا چه شده که به زبان‌های انگلیسی، اردو و عربی آزاد سخن می‌گویید اما زبان رسمی و حقوقی صلح، آرامش و عدالت را بلد نیستید. واقعیت این‌ست که شما وابسته تر از هر نهادی به اجنبی‌ها هستید.

پول شما، خانه های رهبران شما، شفاخانه ها و داروخانه های شما، پاسپورت‌ها و شناس‌نامه های شما، ایدیالوژی و فکر شما، هویت، اخلاق و فرهنگ شما همه از خارجی‌ها تمویل می‌شوند. شما همه را زیر ریش‌های بلند و لباس‌های گشاده‌ی خود پنهان می‌کنید. مگر صندوق‌های حمایتی شما در کدام بانک‌ها جاری شده اند؟ ماهانه در حساب‌های بانکی رهبران سیاسی شما از کدام بانک‌ها و حساب‌ها پول واریز می شوند؟ این‌را از همه بهتر شما می‌دانید که پشتوانه‌ی اصلی پول‌های خاور میانه دالر امریکایی‌است. همان دالر امریکایی که به حساب رهبران شما واریز می‌شود. آیا می‌دانید که حامی اصلی شما کدام دولت جهان است؟ اگر نمی‌دانید از رهبران سیاسی قطری در دوحه بپرسید.

یا این‌که از نمایندگان خود در ریاض، دوبی، بحرین و کویت بپرسید. هشتاد در صد سرمایه‌ی جاری در قطر از بانک‌های امریکایی سازمان می‌یابد. همه‌ی مدیران عامل مراکز تجارتی کشور های خلیج یا امریکایی و اروپایی هستند یا این‌که آن‌جا درس خوانده اند. از ده بانک معتبر جهان که در خاور میانه فعال است، هفت بانک آن امریکایی است. پولی‌که برای شما حقوق، غذا، سلاح و امکانات فراهم می‌کند از کجا می‌آید؟ اساساَ سیستم بانک‌داری و دوران سرمایه در خاور میانه یک روش اقتصاد سیاسی سیکولار است که شما را تغذیه می‌کند. مگر این بانک‌های بین‌المللی کراچی، لاهور و اسلام‌آباد نیست که دالر امریکایی را از خاور میانه به سیستم‌های مخفی شما می‌رساند؟ حالا شما بگویید کی‌ها بیش‌تر به اجنبی‌ها وابسته هستند؟

تنها این سربازان فقیر شما هستند که در داخل می‌جنگند و همین‌جا می‌میرند. تنها بیوه‌ها، مادران و پدران مریض، کودکان معصوم سربازان فقیر شما در وحشت جنگ باقی می‌مانند و می‌میرند. بقیه همه‌ی شما به خارجی‌ها وابسته اید. این یک دروغ کلان است که شما برای استقلال می‌جنگید. وقتی منبع فکر و نیروی جنگ شما اجنبی باشد، شما نمی‌توانید استقلال‌طلب باشید. شما فقط سربازان اجنبی در سنگر جنگ افغانستان هستید.

نویسنده: ملک ستیز

جو بایدن رئیس جمهور امریکا گفته است حکومت افغانستان و نیروهای امنیتی این کشور از لحاظ «آموزش، امکانات و شمار نیروها» امکان کامیابی دارند و اکنون «زمان رهبری و اراده برای رویارویی با تجاوز و خشونت طالبان است».

سفارت امریکا در کابل با اشاره به اظهارات رئیس جمهور امریکا و نشر هشتکی افغانستان را «کشور قهرمانان» خوانده است. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که روز گذشته شهرهای شبرغان و زرنج مرکز ولایت جوزجان در شمال و زرنج در مرکز سقوط کرد و امروز نیز تصرف مرکز شهر کلیدی کندوز به دست طالبان منتشر شد.

همچنین گزارش‌ها از سقوط شهر سرپل به دست طالبان حکایت دارد. سفارت امریکا در کابل در بیانیه خود «اقدامات طالبان برای تحمیل حکومت‌داری خود» در تضاد با ادعای حمایت از توافق صلح دوحه خوانده شده چرا که نمایندگان طالبان وعده داده بودند به شهرها تعرض نکنند.

اوضاع کشور به شدت اضطراری می باشد، بدون شک در صورت عدم دخالت نیروی های بین المللی و دخالت شورای امنیت سازمان ملل متحد، اگر اوضاع چنین پیش برود؛ افغانستان به زودی به مراتب از جنگ های خونین دهه هفتاد، به اوضاع خونین تر خواهد رسید.

حکومت افغانستان توان و اراده ای سرکوب طالبان و نجات افغانستان را ندارد و دیگر نباید منتظر ماند.لذا احزاب های که سابقه جنگ با طالبان را دارند باید هر چه زودتر ائتلاف نجات مردم و کشور خود را تشکیل داده و دیگر صبر نکنند. وقت تنگ است و به شدت تنگ تر شده می رود؛ اگر تا کمتر از یک ماه دیگر احزاب دست به اقدام نزنند، بدون شک دیگر توان و وقت لازم را برای نجات مردم و کشور خود نخواهند داشت.

در صورت تشکیل ائتلاف، احزاب باید تافته و جدا بافته از حکومت، عملکرد خود را در هماهنگی با نیروی های امنیتی انجام دهند و از کشور های دخیل در افغانستان حمایت لازم را بدست بگیرند؛ زیرا عملکرد مستقل در هماهنگی با نیروی دولتی و قوت های خاص، نتیجه بسیار مطلوب تر را خواهد داشت(؟)اگر احزاب ائتلاف تشکیل دهند و به معنای واقعی کلمه مقاومت را آغاز کنند، بدون شک طالبان به زودی ای زود به اسفل و سافلین سقوط خواهند کرد.

نجیب شافعی

منابع محلی در ولایت تخار می‌گویند طالبان حملات خود را به مواضع نیروهای امنیتی در شهر تالقان افزایش داده‌اند.

رییس شورای ولایتی تخار می‌گوید جنگ در حومه‌های شهر به شدت جریان دارد.

طبق اطلاعات این منابع، طالبان بخش‌هایی از شهر را تصرف کرده‌اند، اما نیروهای امنیتی در برابر جنگ‌جویان این گروه به شدت مقاومت می‌کنند.

منانع می‌گویند با توجه به گسترده‌گی حمله طالبان، نیروهای خط نبرد به حمایت هوایی و نیروهای کمکی نیاز دارند.

این منابع هشدار می‌دهند اگر نیروهای کمکی نرسند و حمایت هوایی از سربازان خط نخست صورت نگرد، ممکن است طالبان پیش‌روی کنند.

وفی‌الله رحمانی، رییس شورای ولایتی تخار، گفت جنگ در منطقه پل مارشال و حوزه سوم در حومه‌های شهر جریان دارد.

رییس شورای ولایتی تخار گفت باشندگان محل در کنار نیروهای امنیتی با طالبان مبارزه می‌کنند، اما به نیروهای کمکی نیاز دارند.

رحمانی از حکومت مرکزی خواست که نیروهای خط نخست نبرد را مورد حمایت هوایی قرار دهد و نیروهای کمکی بفرستد.

براساس اطلاعات، در پی حمله مکرر طالبان در جریان دو ماه گذشته ۱۳۷ نفر از نیروهای دولتی و مردمی در شهر تالقان کشته شده‌اند.

طالبان ولسوالی‌های تخار را قبلاً تصرف کرده بودند، اما حمله این گروه بر شهر تالقان با مقاومت شدید نیروهای مردمی و امنیتی روبه‌رو شدند.

گروه طالبان هم‌چنان به مرکز ولایت کندز در همسایه‌گی ولایت تخار حمله کرده‌ است. در نتیجه حمله طالبان بخش‌هایی از شهر کندز سقوط کرده است. از سویی دیگر، نیروهای امنیتی به ویژه کماندوهای ارتش عملیات تصفیه‌ای را در شهر کندز آغاز کرده‌اند.

رییس جمهور اشرف غنی امروز یکشنبه(۱۷ اسد) با استاد عبدالرب رسول سیاف رهبر جهادی در ارگ ملاقات کرد.
در این دیدار، علاوه بر بحث روی وضعیت عمومی امنیتی کشور، استاد سیاف حمایت قاطع خود را از نظام و نیروهای امنیتی کشور اعلان کرد.
در این دیدار علاوه بر بحث روی وضعیت عمومی امنیتی کشور، استاد عبدالرب رسول سیاف حمایت قاطع خویش را از نظام، اجماع سیاسی، نیروهای امنیتی و دفاعی، منافع علیای کشور و ارزش‌های دو دهۀ پیسین ابراز نمود.
گفتنی است رییس جمهور دیدار جداگانه‌ای با محمد کریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی داشته و روی وضعیت عمومی امنیتی کشور رایزنی کرده است.

 منابع امنیتی در غزنی می‌گویند گروه طالبان دو پولیس زن را ربوده‌اند.

وارث نعیمی؛ مسئول مطبوعات فرماندهی پولیس غزنی گفت این دو پولیس زن در منطقه صحرای گنج از مربوطات حوزه اول امنیتی شهر غزنی ربوده شده‌اند.

آقای نعیمی افزود این دو مأمور امنیتی زمانی از سوی طالبان ربوده شدند که از وظیفه به سوی خانه‌شان می‌رفتند.

به گفته او اعضای طالبان این دو پولیس زن را به جای نامعلومی انتقال داده‌اند.

گروه طالبان هنوز در این مورد چیزی نگفته است.

حیات‌الله نظامی احمدزی، سخنگوی فرماندهی پولیس پکتیا، روز یک‌شنبه، هفدهم اسد، گفت این ماین شنبه‌شب گذشته(۱۶ اسد) در منطقه چنیه ولسوالی سیدکرم ولایت پکتیا انفجار کرده است.

این ماین یک موتر نوع سراچه را هدف قرار داده است.

نظامی گفت که به شمول زنان و کودکان در این انفجار ۱۲ نفر کشته و دو تن دیگر زخمی شده‌اند.

سخنگوی پولیس پکتیا گفت که این ماین در مسیر رفت‌وآمد مردم در شاهراه جاسازی شده بود.

گروه طالبان تاکنون در این مورد چیزی نگفته است.

انفجار ماین‌های کنار جاده‌ای در ولایت پکتیا همواره از غیرنظامیان قربانی گرفته است.

استفاده از این نوع سلاح در جنگ افغانستان از سوی نهادهای حقوق بشری از جمله دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد یا یوناما، جنایت جنگی خوانده شده است.