برچسب: افغانستان

  • طالبان در توهم هستند/وضعیت خراب شود مقاومت دوم در راه است

    طالبان در توهم هستند/وضعیت خراب شود مقاومت دوم در راه است

    عطا محمد نور رییس اجرایی جمعیت اسلامی در سفر به دهلی‌نو با مقامات آن کشور در رابطه به آینده افغانستان، مذاکرات صلح و ارزش‌های به دست آمده در ۱۹ سال پسین صحبت کرد.

    آقای نور در گفت‌وگوی ویژه با «اندیاتودی» تاکید نمود اگر وضعیت خراب شود، علیه طالبان و تروریزم بین‌المللی مقاومت خواهد نمود.
    عطامحمد نور رییس اجرایی حزب جمعیت اسلامی، در صحبت با رسانه‌های هندی پیرامون روند صلح، طالبان، نقش هند و پاکستان، حضور نیروهای امریکایی در افغانستان و آینده کشور بحث و تبادل نظر نموده است.

    آقای نور در رابطه به وضعیت افغانستان گفت وضعیت امنیتی کشور خوب نیست و جنگ در بخش‌هایی از کشور جریان دارد.
    وی با اشاره به اینکه توافق امریکا و طالبان خشونت‌ها را در کشور کاهش نداده، گفت:‌ «ما جوانان، مردان و زنان و کودکان خود را از دست می‌دهیم».
    رییس اجرایی حزب جمعیت در رابطه به مذاکرات میان‌افغانی در دوحه گفت که تیم ۲۱-نفره مذاکره‌کننده دولت در حال گفت‌وگو با طالبان در قطر هستند تا آجندا و طرزالعمل مذاکرات را نهایی سازند.
    وی افزود امیدوار است با میانجی‌گری کشورهای منطقه این گفت‌وگوها نتایج مطلوبی داشته باشد.


    نقش هند
    آقای نور در مورد نقش دهلی‌نو در روند صلح گفت: «دو ملت (افغانستان و هند) در یک صفحه قرار دارند، امیدوارم هند دیپلماسی فعال در مذاکرات صلح داشته باشد و امیدوارم به عنوان تسهیل‌کننده و عضو فعال منطقه باشد. من از هند به عنوان یک کشور قدرتمند و نقش آن در اجماع منطقه‌ای قدردانی می‌کنم».
    وی از دولت هند خواست تا در کنار دولت افغانستان که آغازگر مذاکرات صلح است، باشد.
    آقای نور در رابطه به حضور هند در افغانستان گفت: «افغانستان نباید علیه هیچ کشور دیگری استفاده شود. امیدواریم گفت‌وگوها نتایج مثبتی داشته باشد. اگر نتایج طور دیگری بود، انتظار داریم هند در کنار دوست دیرینه خود باشد، علاوه بر اینکه، دیپلوماسی فعالی نیز داشته باشد».

    وی در رابطه به حضور نظامی هند در افغانستان، خاطرنشان کرد: «ما نمی‌خواهیم هند به افغانستان نیرو اعزام کند. این گزینۀ خوبی نیست و منطقه را تحریک خواهد کرد. ما نمی‌خواهیم پای هند را به یک جنگ طولانی بکشانیم».


    نقش پاکستان
    عطامحمد نور با اشاره به رویکرد گذشته پاکستان نسبت به افغانستان گفت پاکستان می‌تواند دو نوع نقش در افغانستان داشته باشد.

    وی گفت:‌ «پاکستان می‌تواند نقش مهمی را در روند صلح بازی کند، آن‌ها می‌توانند نقش مثبت و منفی داشته باشد. نمی‌خواهم این را پنهان کنم که آن‌ها (پاکستان) طالبان را به وجود آورد و آن‌ها را تجهیز، تمویل و آموزش داد. این نقش منفی است، اما نقش مثبت این است که آن‌ها می‌توانند به این جنگ نقطه پایان بگذارند و رفاه را ترویج کنند».
    آقای نور افزود که انتظار دارد «پاکستان همین کار را انجام دهد و این امر در صورتی اتفاق می‌افتد که آن‌ها سیاست گذشته خود را فراموش کنند و جنگ را خاتمه دهد».

    حضور نیروهای خارجی
    رییس اجرایی جمعیت اسلامی در باره حضور نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حضور آن‌ها تا تحت کنترل آمدن شرایط افغانستان در این کشور حیاتی است.
    نور افزود: «حضور امریکا در افغانستان تا زمانیکه ما کنترل کامل بر وضعیت داشته باشیم، حیاتی است. امیدوارم افغانستان روی پای خود بایستد. نیروهای امنیتی ما بسیار قوی هستند و باید حفظ گردد. تحت هیچ شرایطی نباید آن‌ها ترک شوند».

    طالبان
    استاد عطا خاطرنشان نمود طالبان در توهم هستند و معتقدند که ناتو و ایالات متحده را شکست داده‌اند.
    عطامحمد نور افزود: «آن‌ها (طالبان) فکر می‌کنند وقتی امریکا افغانستان را ترک کرد، آن‌ها وارد افغانستان خواهند شد. اما اشتباه می‌کنند. آن‌ها در یک توهم زندگی می‌کنند. آن‌ها نمی‌توانند مردم را مجبور به کاری بکنند. اگر وضعیت خراب شود، مقاومت دوم خواهد بود. ما دوستدار آزادی هستیم. ما به گذشته بر نمی‌گردیم. ما نمی‌خواهیم کسی رژیم خود را بالای ما تحمیل کند. اگر وضعیت خراب شد، ما نخستین کسانی هستیم که علیه آن‌ها یا هر گروهی می‌ایستیم».
    وی تأکید کرد: «اگر ذهنیت طالبان تغییر کرده باشد، این امر سناریو را تغییر می‌دهد. ما در گذشته با طالبان جنگیدیم. اما امروز، طالبان باید نشان دهند که تغییر کرده‌اند تا اعتماد برگردد».
    گفتنی است آقای نور در سفرش به هند با مقامات بلندپایه آن کشور در مورد وضعیت افغانستان و روند صلح گفت‌وگو کرد.

    محمد هاشم سلطانی

  • رئیس ستاد دفاع انگلیس در سفر به پاکستان از روند صلح افغانستان حمایت کرد

    رئیس ستاد دفاع انگلیس در سفر به پاکستان از روند صلح افغانستان حمایت کرد

     وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرد جنرال سر نیک کارتر رییس ستاد دفاع انگلیس به پاکستان رفته و با مقامات آن کشور در مورد روابط دو جانبه، همکاری‌ها و روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرده است.
    در بیانیه وزارت دفاع بریتانیا آمده است: «جنرال کارتر از گفت‌وگوهای صلح افغانستان و مشارکت مهم پاکستان در این روند استقبال کرد. وی بر فرصت‌های مهمی که روند صلح برای افغانستان و پاکستان ارائه می‌کند، از جمله امکان اتصال اقتصادی بیشتر بین دو کشور، تأیید می‌کند».
    وی خاطرنشان کرد این یک فرصت تاریخی است و باید از تخریب‌کنندگان این روند جلوگیری شود، خشونت‌ها کاهش یابد و منجر به آتش‌بس گردد تا صلح به ارمغان آید.
    آقای کارتر را در این سفر گریت بیلی نماینده ویژه انگلیس برای افغانستان و پاکستان همراهی می‌کرد.

  • بریتانیا در سال 2021 میلادی 70 میلیون پوند کمک می کند

    بریتانیا در سال 2021 میلادی 70 میلیون پوند کمک می کند

    در اعلامیه‌ای که روز سه‌شنبه (۲۹ میزان)، از سوی سفارت بریتانیا در کابل منتشر شد آمده است این کشور، در نشست عمومی بروکسل، این کمک را برای حمایت از نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان تعهد کرده است.

    بر اساس اعلامیه، این مبلغ، در راستای ارایه‌ی کمک‌های مالی، تخنیکی و تخصصی به نیروهای دفاعی و امنیتی و تقویت فعالیت‌های عمده‌ی آن‌ها به منظور قراردادن افغانستان در مسیر صلح پایدار، صورت می‌گیرد.

    سفارت بریتانیا در کابل، هم‌چنان حملات اخیر گروه طالبان را محکوم کرده و از طرف‌های درگیر خواسته است برای برقراری آتش‌بس، تلاش کنند.

  • صلح افغانستان برای ایران اهمیت ویژه دارد

    صلح افغانستان برای ایران اهمیت ویژه دارد

    رئیس شورای عالی مصالحه ملی در دیدار با حسن روحانی رئیس جمهور ایران از حمایت‌ها و مواضع جمهوری اسلامی ایران درخصوص تحولات و تلاش‌ها برای برقراری صلح و امنیت پایدار در کشور قدردانی کرد و گفت جمهوری اسلامی ایران دوست و همسایه خوب افغانستان است.

    عبدالله عبدالله از میزبانی ایران از مهاجران افغانستانی طی سال های متمادی جنگ و درگیری در این کشور قدردانی کرد و گفت: «در سفرم به تهران با مقامات جمهوری اسلامی دیدارهای خوبی داشتم و پیام حمایت ایران را به کابل خواهم برد و توافقات دو کشور را پیگیری خواهم کرد.»

    رییس شورای عالی مصالحه ملی ابراز امیدواری کرد با حمایت و مواضع ایران شاهد به نتیجه رسیدن مذاکرات صلح افغانستان و برقراری امنیت و آرامش پایدار در کشورش باشد. 

    «عبدالله عبدالله» رییس شورای عالی مصالحه ملی روز یکشنبه (۲۷ میزان ۹۹) در سفری سه روزه برای دیدار و گفت‌وگو با مقام‌های بلندپایه جمهوری اسلامی ایران درباره راه‌های گسترش روابط دو جانبه و صلح و ثبات افغانستان در صدر یک هیات سیاسی و اقتصادی بلندپایه وارد تهران شد.

    رییس شورای عالی مصالحه ملی در تهران با «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه، «محمدباقر قالیباف» رییس مجلس شورای اسلامی و «رضا اردکانیان» وزیر نیرو جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفت‌وگو کرده است و قرار است امروز با «علی شمخانی» دبیر شورای عالی امنیت ملی این کشور هم دیدار و درباره روند مذاکرات میان دولت افغانستان و گروه طالبان، مناسبات دوجانبه و آخرین تحولات منطقه‌ای گفت‌وگو کند.

    رییس جمهور ایران نیز در این دیدار با ابراز امیدواری به موفقیت تلاش‌های شورای عالی مصالحه برای برقراری صلح و ثبات در افغانستان، گفت: «مهم این است که مردم این کشور بعد از سال‌ها جنگ و درگیری به یک صلح واقعی برای حفظ دستاوردهای خود دست یابند و راه حل این مشکل نیز گفت‌وگوهای سیاسی و مذاکره بین‌الافغانی است.»

    حسن روحانی با بیان اینکه در طول دوره ای که افغانستان در برابر تجاوزات بیگانه قرار داشته، ملت و دولت ایران در کنار دولت و مردم این کشور بوده اند، گفت: «امیدواریم صلح و امنیت پایدار در این کشور برقرار باشد و مردم افغانستان در آرامش زندگی کنند.»

    رییس جمهور ایران با حمایت از تلاش‌های انجام شده برای برقراری صلح، ثبات و امنیت در افغانستان از سوی شورای عالی مصالحه در کشور، گفت: «صلح، ثبات و امنیت پایدار در افغانستان به عنوان یک کشور همسایه و برادر برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه دارد.»

    روحانی با بیان اینکه دخالت و حضور آمریکا به عنوان یک کشور متجاوز در افغانستان با خواست و نظر مردم این کشور همسو نبوده است، تصریح کرد: «دولت آمریکا که در سیاست‌های خود در منطقه و جهان شکست خورده و موفقیتی نداشته است، به دنبال بهره‌برداری انتخاباتی از مذاکرات صلح در افغانستان است.»

    راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده افتتاح می‌شود

    روحانی با اشاره به روابط خوب ایران و افغانستان به عنوان دو کشور دوست و همسایه، بر توسعه و تعمیق روابط تهران – کابل تاکید کرد و اظهار داشت: «توافق بلند مدت بین دو کشور می‌تواند به توسعه و تعمیق روابط در همه زمینه‌ها  منجر شود.»

    رییس جمهور ایران با  اشاره به افتتاح راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده، اتصال راه آهن‌های ایران و افغانستان  را موجب تقویت همکاری های اقتصادی و تجاری دو کشور دانست وی افزود: «ایران آمادگی دارد که با اتصال خط لوله گاز و فراورده‌های نفتی به افغانستان امکان استفاده مردم این کشور از این انرژی‌ها را فراهم کند.»

    روحانی تاکید کرد: «همانطور که همیشه در کنار مردم افغانستان بوده ایم، در آینده هم حمایت خود را از این کشور و همه جهات و اقوام و گروه‌های صلح‌طلب ادامه خواهیم داد و امیدواریم شاهد برقراری امنیت پایدار در این کشور باشیم.»

  • امریکا ادعای طالبان را رد کرد و از تعهد خود به توافق نامه صلح با این گروه خبر داد

    امریکا ادعای طالبان را رد کرد و از تعهد خود به توافق نامه صلح با این گروه خبر داد

    پس از ادعای طالبان مبنی بر نقض توافقنتامه صلح امریکا و این گروه در دوحه وزارت خارجه امریکا آن را رد کرده گفت پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

    مورگان اورتگاس سخنگوی وزارت خارجه آمریکا ناوقت شب گذشته (۲۷میزان) در توییتی گفت:‌ «ما ادعاهای نقض توافق نامه ایالات متحده و طالبان را رد می کنیم. مردم افغانستان خواهان صلح هستند.»

    اورتگاس تاکید کرد پایبندی کامل به توافق نامه طالبان و ایالات متحده و بیانیه مشترک ایالات متحده و افغانستان برای پیشبرد روند صلح بسیار مهم است.

    از سویی هم زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان در رشته توییت هایی گفت اعلامیه طالبان مبنی بر نقض توافقنامه از سوی امریکا را بی بنیاد می داند.

    وی تاکید کرد: «بیانات تحریک کننده، سبب پیشرفت صلح نمی‌شود و به جای آن، باید بدنبال پیروی جدی از تمام مواد توافقنامه ایالات متحده – طالبان و اعلامیه مشترک ایالات متحده – افغانستان باشیم.»

    خلیلزاد تاکید کرد تعهد برای کاهش تدریجی خشونت نادیده گرفته نشود و تداوم میزان بلند خشونت می‌تواند روند صلح و توافقنامه را تهدید کند.

    او با بیان اینکه راه حل نظامی وجود ندارد افزود باوجود آن که اخیراً بر ضرورت کاهش خشونت تاکید شده اما میزان خشونت در افغانستان «اندوه بار» است.

    نماینده خاص امریکا خاطرنشان کرد حملات طالبان بر هلمند، حملات طالبان بر ضد نیروهای امنیتی افغان، و همچنان شکایت های طالبان از عملیات نیروهای امنیتی و دفاعی افغان و حملات نیروهای ائتلاف سبب ملاقات اخیر او در دوحه شده و تمام جوانب بر کاهش حملات و بمباری ها و کاهش خشونت و تلفات، توافق کرده اند.

    او اضافه کرد با وجود انکه خشونت ها در هلمند کاهش یافته اما میزان خشونت به صورت عمومی در کشور بلند است و امریکا توقع دارد خشونت کاهش یابد.

    به گفته خلیلزاد: «این در محراق توافقنامه ای بود که ما آنرا امضا نمودیم، و در ارتباط با رهایی گروه های اخیر زندانیان بر آن بیشتر تاکید شد و به تازگی تمام جوانب بر آن مجدداً تعهد ورزیدند که از تمام ابعاد این معامله پیروی شود.»

    خلیلزاد حمله موتر بمب در ولایت غور را که در آن بیش از ۱۰۰ تن کشته و زخمی شدند آخرین نمونه خشونت ها دانسته گفت: «این باور که برای گرفتن امتیاز در میز مذاکرات باید خشونت را شدت بخشید، بسیار خطرناک است. این گونه روش می‌تواند که روند صلح را آسیب رسانیده و سبب تکرار محاسبات نادرست گذشته رهبران افغان شود».

    او همچنان افزود طرف ها باید به حرف و محتوای آنچه که بر آن مذاکره شده و اخیرا بر آن تفاهم شد، پایبند بمانند.

    ادعاهای نقض توافق‌نامه

    این در حالی است که پش از حملات گسترده طالبان در ولایت هلمند نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اعلام کردند که به حمایت از نظامیان افغانستان طالبان را در ولایت هلمند هدف حملات هوایی قرار داده اند.

    گروه طالبان نیز روز گذشته با نشر اعلامیه ای نیروهای امریکایی را به نقض توافق‌نامه‌ی صلح دوحه متهم کرده و نسبت به پیامد‌های آن به امریکا هشدار داده‌اند.

    طالبان مدعی اند نیروهای امریکایی اخیرا در ولایت‌های هلمند و فراه حملات هوایی گسترده ای را انجام داده‌اند.

    به گفته طالبان نیروهای امریکایی نمی‌توانند به جز بر مناطق جنگی و در جریان جنگ،‌ حملات هوایی اجرا کنند.

    ساعتی پس از آن سانی لگت سخنگوی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان اما این ادعای طالبان را رد کرده‌ گفت حملات این نیروها در برابر طالبان در ولایت‌های هلمند و فراه در حمایت از نیروهای افغان صورت گرفته است.

    سخن‌گوی نیروهای امریکایی در افغانستان گفت حملات هوایی این نیروها خلاف توافق‌نامه‌ی دوحه و اعلامیه‌ی مشترک افغانستان و امریکا نیست.

    این در حالی است که همزمان با مذاکرات بین الافغانی در دوحه و تاکید آمریکا و کشورهای دیگر طالبان در این اواخر حملات شان را علیه نیروهای امنیتی افغانستان افزایش داده اند و بر مرکز ولایت های هلمند و بدخشان حملات گسترده تهاجمی انجام داده و در اخرین مورد روز گذشته فرماندهی پولیس ولایت غور را هدف انفجار موتر بمب قرار دادند.

  • ترامپ به نام افغانستان به کام پاکستان

    ترامپ به نام افغانستان به کام پاکستان

    دونالد ترامپ، رییس جمهوری منفعت گراست. او همه‌چیز را در ترازوی سود و زیان مادی و سیاسی می سنجد و در این میان، تنها چیزی که برای او و امریکای مورد نظری وی، فاقد هرگونه اهمیت حقوقی و اخلاقی است، پیمان‌ها و توافقنامه‌های استراتژیک با دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی است. او در کارنامه چهارساله خود در کاخ سفید، یازده مورد خروج از سازمان‎‌ها و معاهدات بین‌المللی دارد. بنابراین دستور او برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان که متضمن نقض پیمان امنیتی و استراتژیک کابل ـ واشنگتن است، صرفاً از آن جهت برای او و کسانی که از مشی و منش سیاسی وی آگاهی دارند، قابل توجیه است که او یک رییس جمهور منفعت گرا و ابزاری‌نگر است و این اقدامش نیز با هدف سنگین کردن پله آرای انتخاباتی‌اش صورت گرفته است.

    ترامپ به دلیل ناتوانی افتضاح‌آمیز در مدیریت ویروس کرونا، برخورد جانبدارانه و غیر دموکراتیک با اعتراضات ضد نژادپرستی و عقب‌ ماندن در نظرسنجی‌ها از رقیب دموکراتش جو بایدن، به هر خس و خاشاکی چنگ می‌اندازد تا برنده انتخابات ماه نوامبر شود. در این میان، تعهد او به مردم امریکا در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۱۶ مبنی بر بازگرداندن نظامیان امریکایی از افغانستان، وی را بر آن داشته است که در آستانه انتخابات احتمالاً جنجالی پیش رو، از بازگشت این نیروها تا کریسمس امسال خبر دهد؛ چیزی که واکنش‌های منفی بسیاری برانگیخت و تصمیم‌ گیرندگان ارشد امریکا را در موقعیتی متناقض و پارادوکسیکال قرار داد.
    فراتر و مهم‌تر از مواضع متناقض مقامات امریکایی در مقابل تصمیم دونالد ترامپ، واکنش ینس استولتنبرگ دبیر کل ناتو بود. او به طور تلویحی یادآوری کرد که غیر از ترامپ و منافع تبلیغاتی و انتخاباتی او، کسان دیگری هم هستند (اعضای سازمان نظامی ناتو) که دوشادوش ایالات متحده برای هدف مشترک مبارزه با تروریزم وارد افغانستان شده و برای این کار هزینه‌های سنگینی کرده‌اند، پس باید با آنان مشورت شود.
    نکته معنادار دیگری که در اظهارات آقای استولتنبرگ بازتاب یافت و کسی به پیام نهفته در آن برای ترامپ و امریکا توجه نکرد، این بود که: «مبارزه با تروریزم در افغانستان به سود امریکا هم هست.» مفهوم این سخن آن است که اولاً مبارزه با تروریزم در افغانستان به پایان نرسیده و همزمان با آن مأموریت نیروهای امریکایی نیز ـ برخلاف باور آقای ترامپ ـ برای این مبارزه مشترک ـ ادامه دارد و ثانیاً امریکا با خروج نیروهای خود از افغانستان، آن هم قبل از آن‌که مبارزه با تروریزم به سرانجام برسد، باید منتظر پیامدهای زیانبار این تصمیم خود باشد؛ پیامدهایی که مستقیماً منافع و امنیت ملی ایالات متحده را نشانه خواهد گرفت.
    از سوی دیگر در حالی که ترامپ از خروج تمامی نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا کریسمس پیش رو سخن به میان آورد، رابرت اوبرایان، مشاور امنیت ملی امریکا برخلاف تصمیم رییس کاخ سفید، نه از خروج ناگهانی و زودهنگام تمامی نظامیان امریکایی، بلکه از کاهش آن‌ها تا سقف ۲۵۰۰ نفر خبر داد. او همچنین توییت اخیر دونالد ترامپ را مبنی بر بازگشت تمامی نیروهای امریکایی تا کریسمس به خانه در حد یک «آرزو» و نه الزاماً یک دستور نظامی فروکاست داد و گفت: «هیچ‌چیز بزرگ‌تر از بازگشت سربازان‌مان تا کریسمس به خانه نیست، اما در حال حاضر ما با متحدان اروپایی خود تعهداتی داریم. ما باهم به افغانستان رفتیم و باهم خارج خواهیم شد».
    افزون بر این، پیش‌تر رییس ستاد ارتش امریکا نیز خروج نیروهای امریکایی از افغانستان را مبتنی بر شرایط، مسئولانه و آگاهانه خوانده بود.
    این موارد نشان می‌دهد که عملیاتی‌سازی تصمیم ترامپ به عنوان رییس جمهوری به شدت خودشیفته و خودرأی، آنقدرها هم که تصور می‌شود ساده و آسان نیست، بلکه او در مورد اجرایی کردن تصمیم سیاسی ـ انتخاباتی خود برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، با موانع و چالش‌های مهم داخلی و بین‌المللی مواجه است.
    با این حال، آنچه از این تصمیم ترامپ در کلیت امر آشکار شد این مهم بود که امریکا هرچه باشد، هم‌پیمانی مورد اعتماد برای افغانستان نیست. این امر از آنجا آشکار شد که به دنبال دستور ترامپ برای خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، مرز تورخم، گذرگاه انتقال تجهیزات نظامی این نیروها به پاکستان شد! این یعنی نقض آشکار پیمان امنیتی کابل ـ واشنگتن توسط دونالد ترامپ پیمان‌شکن و ترجیح دادن پاکستان بر افغانستان به عنوان مرکز تولید و توسعه تروریزم سازمان‌یافته و گرانیگاه پخش تروریست‌های رادیکال و افراطی طالبان و القاعده.

    به موجب پیمان امنیتی امضاشده میان کابل ـ واشنگتن، امریکا پس از ترک افغانستان بایستی تجهیزات و پایگاه‌های نظامی خود را سالم و دست‌نخورده در اختیار نیروهای مسلح افغانستان قرار دهد، اما ترامپ برای خوش‌رقصی و خوش‌خدمتی به آی‌اس‌آی و جنرالان تروریست‌پرور اسلام‌آباد و بدون توجه به هزاران سرباز امریکایی در جنگی که با دست‌پروردگان تروریست پاکستان، خون شان در خاک افغانستان بر زمین ریخت و نیز بدون توجه به نزدیک به یک تریلیون دالر پول مالیات‌دهندگان امریکاییِ که در جنگ افغانستان هزینه ‌شده است، این تجهیزات و امکاناتِ شدیداً مورد نیاز نیروهای مسلح افغانستان را در اختیار جنگ‌افروزان پاکستانی قرار می‌دهد تا دست نیروهای دولتی افغانستان که به نیابت از همه جهان علیه تروریزم بین‌المللی می‌جنگند، خالی‌تر از گذشته شود.
    این خیانت آشکار ترامپ به افغانستان است و نسل‌های امروز و آینده این آب و خاک، هرگز آن را از یاد نخواهند برد. اگرچه در دو دهه گذشته و به رغم امضای پیمان امنیتیی که هرگز هیچ‌یک از مفاد آن عملی نشد، کاخ سفیدنشینان همواره دست در کار خیانت به مردم افغانستان بودند. در دو دهه‌ای که پاکستان با گسیل گروهی هراس‌افکنان، ده‌ها هزار شهروند نظامی و غیر نظامی افغانستان را به خاک و خون کشید و تأسیسات زیربنایی و راه‌ها و امنیت و آسایش مردم افغانستان را بازیچه اهداف شوم تروریستی خود قرار داد و مانع استقرار امنیت و اجرای قانون و توسعه قلمرو دولت در سراسر کشور شد، امریکا به عنوان هم‌پیمان استراتژیک و امنیتی افغانستان، جز تماشا کار دیگری نکرد و این هم به معنای خیانت به افغانستان و هم به معنای نقض پیمان‌ها و توافقنامه‌هایی است که میان کابل ـ واشنگتن امضا شده است. این‌همه در حالی است که جنگ افغانستان را نیز کسی جز امریکا شعله‌ور نساخته است. در چنین شرایطی بایسته و برازنده آن است که مسئولان دولتی و مخصوصاً شخص اشرف غنی، به جای چشم امید دوختن به همراهی و همدلی ترامپ یا بایدن، مردم را تکیه‌گاه دولت قرار دهد و با مراجعه به حمایت و حمیت تاریخی مردم افغانستان، پشتوانه نیرومندی برای نیروهای مسلح کشور ایجاد کند و با بسیج سراسری مردم، دفاع از مردم و جمهوریت را به امکانی غیر قابل انکار تبدیل کند.

    راحل موسوی

  • عربستان نتوانست عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل شود

    عربستان نتوانست عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل شود

    عربستان سعودی، نتوانست رای قابل اعتماد برای عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل را به دست بیاورد.

    روز سه‌شنبه (۲۲ میزان)، ۱۹۳ عضو سازمان ملل متحد، برای تعیین سرنوشت ۱۵ کرسی خالی از ۴۷ کرسی شورای حقوق بشر این سازمان، رای‌گیری کردند.

    در این رای‌گیری، چین، روسیه و کوبا توانستند ۱۵ کرسی خالی به دست بیاورند و عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل شوند.

    کشورها برای عضویت در شورای حقوق بشر سازمان ملل، باید ۹۶ رای یا بیش‌تر از آن، به دست بیاورند؛ اما عربستان سعودی، در این انتخابات، ۹۰ رای به دست آورد و نتوانست عضو این نهاد جهانی شود.

    نامزدهای عضویت در این شورا، با رای مخفی انتخاب می‌شوند و اعضای جدید نمی‌تواند بیش از دو دوره‌ی سه ساله، در این شورا حضور داشته باشند.

    پیش از این، بیش از ۲۹ کشور در بیانیه‌‌ای که در تاریخ ۱۵ سپتامبر منتشر شد، از بازداشت فعالان جامعه‌ی مدنی، مدافعان حقوق بشر، خبرنگاران و منتقدان سیاسی انتقاد کرده بودند.

    کشورهایی که عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل هستند، وظیفه دارند از حقوق بشر دفاع کنند و بر رعایت آن نظارت داشته باشند.

    در انتخابات پیشین این شورا، افغانستان برای نخستین بار، عضویت این شورا را به‌دست آورده بود و برای مدت سه سال عضو این شورا ماند.

  • کابینه پوشیدن ماسک در اداره جات دولتی و شفاخانه ها را اجباری کرد

    کابینه پوشیدن ماسک در اداره جات دولتی و شفاخانه ها را اجباری کرد

    هم‌زمان با سرد شدن هوا و افزایش شمار مبتلایان به ویروس کرونا در افغانستان، وزارت صحت، اعلام کرد کابینه، طرح پیشنهادی این وزارت مبنی بر اجباری شدن ماسک در اداره‌های دولتی و شفاخانه‌ها را تصویب کرده است.

    اکمل سمسور، سخن‌گوی وزارت صحت که روز چهارشنبه (۲۳ میزان)، در یک نشست خبری سخن می گفت، افزود در حال حاضر، ویروس کرونا در افغانستان روند رو به رشد ندارد؛ اما، این وزارت برای مبارزه با موج دوم ویروس کرونا در زمستان، آماده است.

    به گفته‌ی آقای سمسور، وزارت صحت، برای آگاهی‌دهی درباره‌ی ویروس کرونا، ۱۵ پیام جدید و نزدیک به چهار هزار بنر تبلیغاتی را هفته‌ی گذشته، در تمام کشور توزیع کرده است.

    او تاکید کرد احمدجواد عثمانی، سرپرست وزارت صحت نیز، در یک نشست ویدیویی که با مسؤولان صحی در ۳۴ ولایت داشته، تاکید کرده است کارمندان و مراجعین، پس از این هنگام ورود به شفاخانه‌ها باید ماسک، داشته باشند.

    سخن‌گوی وزارت صحت، گفت امکان این وجود دارد که این وزارت تا سال ۲۰۲۱ به واکسن کرونا، دسترسی پیدا نکند.

    آقای سمسور، در حالی این سخنان را مطرح کرده است که در چند روز گذشته با سرد شدن هوا، شمار مبتلایان ویروس کرونا در افغانستان، افزایش یافته است.

  • چرا 70 درصد جنگ های جهان از افغانستان تا لیبیا رخ می دهد

    چرا 70 درصد جنگ های جهان از افغانستان تا لیبیا رخ می دهد

    حدود ۷۰ درصد جنگ و درگیری‌های نظامی در جهان در دایره‌ای است که یک طرف آن در افغانستان و طرف دیگر آن در لیبیا است. اگر خوانندۀ این سطور تجربۀ تعامل مستقیم با سیاست‌مداران و جوامع منطقۀ خاورمیانه داشته باشد احتمالاً تصدیق می‌نماید که یک ذهنیتِ کانونی وجود دارد: که عموماً دولت‌ها و جوامع این منطقه، علل این وضعیتِ نابسامان و جنگ را «بیرونی و خارجی» می‌دانند.

    اما آنچه که این بحث را در منطقۀ خاورمیانه بسیار با اهمیت می‌کند این است که دنبال عامل خارجی گشتن فقط در سیاست نیست. اگر فردی در تجارت ناموفق باشد، اگر صنعت‌گری سهم بازار خود را از دست دهد، اگر دانشجویی نتواند درس بخواند، اگر خانواده‌ای از هم بپاشد، اگر بانکی ورشکسته شود، اگر وزیری در برنامه‌های خود ناکام بماند، اگر شخصی با همسایه خود دائماً در نزاع باشد، اگر حزبی در انتخابات رای کافی نیاورد، اگر کشاورزی محصول نامرغوب برداشت کند، اگر نشریه‌ای خوانندۀ کم پیدا کند، اگر شرکتی زیان‌ده باشد، اگر به شخصی بی‌اعتنایی شود، اگر اقتصادی تورم سه رقمی داشته باشد، همه و همه، علت را بیرون از «خود» و «عملکرد خود» می‌بینند.
    برنارد لوییس (Bernard Lewis) که عموم زبان‌های خاورمیانه‌ای را می‌دانست و سال‌ها در میان این ملت‌ها زندگی کرده و مشاهداتِ قابل توجهی داشت، در رابطه با وضعیتِ بهتر ترکیه نسبت به دیگران، اینگونه تحلیل می‌کند:حکمرانان و مردم ترکیه از خود پرسیدند: ما کجاها اشتباه کردیم که مانند اروپایی‌ها پیشرفت نکردیم؟
    دیگر حکمرانان و جوامع خاورمیانه‌ای پرسیدند: کدام کشورهای خارجی باعث شدند ما به این وضع دچار شویم؟
    فاصلۀ بین این دو سوال، ضمناً فاصلۀ بین کوریای جنوبی و کوریای شمالی است.
    مشکل عظیم‌تر خاورمیانه این است که فقط در راهروهای قدرت نیست که «خود ارزیابی» نفی می‌شود، بلکه جامعه نیز «بررسی عملکرد خود» را عیب می‌داند. فقط این نیست که یک مد یر، حداقل بخشی از مشکل را در شناختِ اشتباه، سیاست‌های نادرست وخطاهای محاسباتی خود نمی‌داند و دولت‌های خارجی را مقصر خطاب می‌کند، بلکه راننده‌ای که دوبله پارک کرده و دو ساعت رفته، نرخ تورم را سرزنش می‌کند تا آنکه بپذیرد دبل پارک کردن کارِ منطقی و صحیحی نیست.
    مفهوم کلیدی در این وضعیت، تقریباً تعطیلی «خود انتقادی» است. از آنجا که این منطقه به قهرمان پروری، اسطوره سازی و ایده‌آلیزم در خمیرمایۀ وجودی خود عادت کرده است، عیب می‌داند نقص، اشتباه و کمبودی را متوجه فرد یا نهاد یا دولتی بنماید. تقریباً افراد و دولت‌ها خود را بیست برابر آنچه هستند نشان می‌دهند چون باید همه چیز را Perfect نشان داد. اما چون انسان Perfect نیست، برای آنکه بتواند این تئاتر را بازی کند مجبور می‌شود به ریا، حیله، تزویر، دروغ، پنهان‌کاری، سفسطه، وارونه جلوه دادن و مغالطه روی آورد و ظاهر و باطنی با فاصلۀ ۱۸۰ درصدی از خود بسازد. به همین دلیل، یک جاپانی را می‌توان در عرض چند روز شناخت و حتی به او «اتکا» کرد ولی در این منطقه معلوم نیست بعد از ۱۰ سال، ۱۵ سال، ۲۵ سال بتوان به پنج درصدِ واقعی یک فرد یا سیستم رسید. مبهم بودن، دقیق نبودن و یک مورد را ده جور به ده نفر گفتن نوعی فضیلت است. این در حالی است که توسعه یافتگی به شدت به شفافیت و صراحت نیاز دارد.
    اما چرا افراد و دولت‌های این منطقه از خودِ واقعی فرار می‌کنند؟ چرا گذشته و عملکرد گذشته خود را نقادی نمی‌کنند؟ چرا مسئولیت خطاهای خود را نمی‌پذیرند؟
    ظرفیت‌های فراوانی لازم است در یک‌جا جمع شود تا خود انتقادی آغاز گردد. پنج ظرفیت کلیدی را به ترتیب اهمیت می‌توان مطرح نمود:

    1. فکر کردن، زندگی کردن و برنامه‌ریزی کردن با Fact. شاید بتوان به راحتی گفت هیچ منطقه‌ای در جهان در این حد، هنر توجیه کردن، تزیین کردن توهمات و پوشاندن نیات واقعی خود را نداشته باشد. وقتی نیروهای امریکایی، شهر بغداد را در دوره بوش پسر محاصره کرده بودند، سخنگوی وزارت خارجه صدام، سخن از فائق آمدن بر خارجی و حفظ استقلال و حاکمیت ملی عراق می‌کرد؛
    2. عادت به کتاب خواندن، دیالوگ و به خصوص «مناظره». در خاورمیانه، عموماً نسبت به هر موضوعی یک قرائت ثابت و آن هم برای دهه‌ها وجود دارد. تا یک ایده به شکستِ کامل نرسد، در آن تجدید نظری صورت نمی‌گیرد. افراد عادت ندارند که با مطالعه به راه‌های جدید، اندیشه‌های جدید و ساختارهای جدید دست یابند. مطالعه و فهم مسایل در عین حال، دو الزام به همراه می‌آورد که برای دولت‌ها و جوامع این منطقه بسیار دشوار است: اول مسئولیت و دوم، تغییر وضع موجود. هر دو همت، آینده نگری و حوصله می‌خواهد. شاید به این دلایل، دورِ هم بودن، گپ زدن و فرهنگ شفاهی، راحت‌تر و لذت‌بخش‌تر از مطالعه، فکر، مسئولیت و تغییر باشند؛

    ۳٫وقتی برای هر موردی و هر پرسشی، فقط یک پاسخ وجود دارد، چه ضرورتی پیش می‌آید که افراد و نهادها باهم رقابت کنند، همکاری کنند، تفاهم کنند، منسجم باشند، اجماع کنند، هماهنگ باشند و اصولاً به هم توجه و گوش کنند.
    در جوامع تک صدایی، قوه فکر کردن یا تعطیل است و یا در درون افراد، پنهان می‌ماند. یادگیری از یکدیگر نیز جنبه تزیینی و تصنعی پیدا می‌کند. رسانه‌ها عموماً مُبلّغ یک قرائت هستند. به اصطلاح دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی هم مُروج یک دیدگاه می‌شوند. نتیجه جامعه تک صدایی می‌شود قذافی در لیبیا، حسنی مبارک در مصر و صدام در عراق که بین بیست تا چهل سال حکم راندند. عبدالعزیز بوتفلیقه که بیست سال رییس جمهور الجزایر بود وقتی برای بار پنجم در سال ۲۰۱۹ با صندلی چرخ‌دار به محل ثبت نام آمد، با اعتراضات گستردۀ مردم روبرو شد و در نهایت صرف نظر کرد. او در دور چهارم ریاست جمهوری‌اش از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ بیماری عدم توانایی تکلم داشت (Aphasia) و هیچگاه در عموم نتوانست سخنرانی کند و فقط فیلم او را هنگامی که در جلسات هیئت دولت با حالت پریشان خیالی بود نشان می‌دادند. انتخاب دوره سوم و چهارم بوتفلیقه با تغییرات قانون اساسی همراه بود. آیا در چنین ساختارهایی، نقد و خود انتقادی چه در سطح دولت و چه در سطح افراد، متصور است؟

    1. هدف از نقد و انتقاد، بهبود کیفیت زندگی است. جامعه و دولتی که با نقد و انتقاد انس می‌گیرند، به زندگی فراتر از سِمت، مقام و قدرت می‌نگرند. جامعه و دولتی که با نقد و انتقاد مأنوس است، دسترسی به پول و امکانات رانتی را از تولید ثروت با زحمت و اندیشه تفکیک می‌کند. تعریف از زندگی صرفاً جمع کردن پول و حفظ مقام نیست. قاعدتاً وزیری که اعتقاد به نقد، انتقاد و تنوعِ دید گاه‌ها دارد خجالت می‌کشد که بخواهد برای پنج دولت با پنج جهان‌بینی مختلف کار کند و در نهایت، استعدادِ خارق‌العادۀ انطباق به هرمرامی را توجیه می‌کند. البته هیچ لذتی برای انسان به اذعانِ فلاسفۀ سیاست بالاتر از قدرت نیست. فیدل کاسترو که مانند ناصرالدین شاه حدودِ چهل و نه سال حکم راند، قدرت را بعد از تقریباً پنج دهه، «موقتاً» به برادر خود رائول منتقل کرد.
      هرچند در کل جهان، به پول و مقام رسیدن نسبتاً رایج است ولی در هیچ منطقه‌ای مانند خاورمیانه غلظت آنها در این حد بالا نیست. زندگی خیلی فراتر از پول و مقام است: بیست دقیقه نگاه کردن به یک شبنم، پوشیدن یک پیراهن صورتی، توقف اتومبیل برای رعایت حق تقدم عابر پیاده، نیم روز مقابل یک آبشار نشستن، وفای به عهد، راستگو بودن، تشکر کردن، حفظ دوستی مانند نگهداری از یک گل، ۵۰ کار برای دیگری انجام دادن برای کسب اعتماد و صدها میراث مثبت به جای گذاشتن.
      وقتی تعریف زندگی به پول و مقام محدود شود، بسیاری از مفاهیم مانند کارآمدی، شفافیت، پاسخگویی، گردش قدرت، آزادی رسانه و بالاخره نقدپذیری و خود انتقادی معنای خود را از دست می‌دهند.
    2. به لحاظ تئوریک ممکن است پرسیده شود چگونه در کشورهای جهان سوم، انحصار قدرت و ثروت شکل می‌گیرد. آنقدر دسترسی به پول و مقام شیرین است که به طور طبیعی با ده‌ها توجیه، عوام فریبی، ابهام گویی و پیچاندن مسایل به تدریج به انحصار ختم می‌شود. اینجاست که شوکت اندیشه‌ورزی و زحماتِ مدنی افرادی مانند هابرماس در آلمان معلوم می‌شود که برای برتری جامعه نسبت به دولت، زنده نگه داشتن قرائت‌های رقیب در جامعه، جلوگیری از برتری منافع شرکت‌های بزرگ در سیستم سرمایه‌داری (Corporate Capitalism) بر مصلحتِ عامه، اهتمام کرده است و این اصول را نسبتاً به یک قرارداد اجتماعی تبدیل نموده است. اگر عبرت از گذشته، مناظره قرائت‌ها و مصلحت عامه مبنا نباشند، خود انتقادی طبعاً شکل نمی‌گیرد. با انحصار و خود بزرگ بینی، ساختارهای خاورمیانه‌ای به سوی رکود و جمود سوق پیدا می‌کنند.
      جمع بندی. چه ارتباطی میان گرفتاری‌های فراوانِ منطقۀ خاورمیانه و فقدان خود انتقادی وجود دارد؟ وقتی خود انتقادی در حداقل باشد، و یا حتی تعطیل باشد، اطلاعات و تحولات جدید در ارزیابی و تحلیل مسایل روز بی‌معنا می‌شوند و جزمیت‌های همیشگی مرتب باز می‌گردند. در این شرایط، سیستم تصمیم‌سازی با محوریت حفظ وضع موجود و مناسبات موجود شکل می‌گیرد و سندرم فکر بسته جمعی (Groupthink) به وجود می‌آید. در قالب این سندرم، وقتی افراد کلیدی یک سیستم دور هم جمع می‌شوند، نظرات و نکاتی را مطرح می‌کنند که مناسبات را حفظ کنند، نه آنکه تغییر و تحول ایجاد کنند و درنتیجه انسداد شناختی (Cognitive Closure) ایجاد می‌گردد. با تکرار انسداد شناختی، اشتباهات در تصمیم‌سازی‌ها به تدریج انباشته می‌شوند و ساختاری که دولت و جامعه را در بر می‌گیرد، از فرصت‌های مشکل‌یابی، شناسایی مسایل و حل آنها باز می‌ماند.

    فکر، رقابت فکری، مناظره، Facts و گردش اطلاعات نمی‌تواند فعال باشد، زیرا خود انتقادی و تجدید نظر و ارزیابی گذشته به صورت تهدید ظاهر می‌شود. تا زمانی که سیستم‌ها و جوامع خاورمیانه‌ای درون نگری نکنند و خود انتقادی را آغاز نکنند و به اطلاعات و اندیشه‌های جدید فرصت مناظره ندهند، همچنان در گرفتاری‌های خود باقی مانده و دیگران را سرزنش خواهند کرد. این تحول نیازمند یک تحول شخصیتی است که متاسفانه به نظر می‌رسد نه با استدلال بلکه با تراکم بحران‌ها شاید به دست آید. الیت‌های فکری و اجرایی این جوامع مهم ترین مسئولیت را نسبت به آینده دارند.

    دید

  • اوکراین آماده است روابط خود با افغانستان را گسترش دهد

    اوکراین آماده است روابط خود با افغانستان را گسترش دهد

    وله اوروسکی، معاون نخست‌وزیر و وزیر بخش صنایع راهبردی اوکراین در دیدار با ولی منور سفیر افغانستان در اوکراین گفت ارادۀ سیاسی و پتانسیل قابل توجهی برای همکاری بین اوکراین و افغانستان وجود دارد.
    اروسکی گفت: «اوکراین آماده تعمیق روابط با افغانستان است. اراده سیاسی و پتانسیل قابل توجهی برای همکاری وجود دارد. البته، سطح فعلی تجارت بین کشورها کافی نیست. ما باید اهداف بلند‌پروازانه‌تری تعیین کنیم و به سطح بالاتر همکاری برسیم».
    سفیر افغانستان نیز در این دیدار گفت افغانستان می‌خواهد صفحۀ جدیدی از همکاری‌ها بین دو کشور باز شود.
    معاون نخست‌وزیر اوکراین همچنان گفته تیمش آماده است روابط دوجانبه توسعه‌ای را بین دو کشور تقویت کند.
    دو طرف توافق نمودند تا سفرهای کاری دوجانبه بین هیئت‌های دو کشور در حوزه‌های مختلف صورت گیرد.

  • افغانستان، مهره قمار ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری امریکا

    افغانستان، مهره قمار ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری امریکا

    تصمیم او برای بازگرداندن ناگهانی و بدون برنامه نیروهای امریکایی از افغانستان، اگرچه اقدامی تبلیغاتی و معطوف به جلب آرای رأی‌دهندگان امریکایی در انتخابات ماه نوامبر ایالات متحده است، اما پیامدهای بسیار مدهش و مخوفی برای امریکا خواهد داشت.
    امریکا به عنوان ابرقدرت جهان، دارای وجهه و وزنه حیثیتی کلانی برای متحدان استراتژیک خود در سراسر جهان است، اما در دوره سکونت آقای ترامپ در کاخ سفید، این وجهه به دلیل اقدامات یکجانبه و عهدشکنانه دونالد ترامپ و تک‌تازی او در خروج از سازمان‌ها و معاهدات بین‌المللی، عمیقاً آسیب دید و از اعتبار جهانی آن به شدت کاسته شد.
    خروج از «پیمان تجاری اقیانوس آرام» (TPP تی‌پی‌پی)، خروج از پیمان اقلیمی پاریس (Accord de Paris)، خروج از خروج از سازمان یونسکو (UNESCO)، خروج از توافق نیویارک و نادیده گرفتن شرایط مهاجرین، خروج از برجام، خروج از شورای حقوق بشر، قطع بودجه آژانس امدادرسانی و کاریابی آوارگان فلسطین (UNRWA)، خروج از پیمان نفتا، خروج از پیمان منع موشک‌‌های هسته‌ای میان‌برد (INF)، خروج از پیمان آسمان باز، تحریم دیوان بین ­المللی کیفری (ICC) و خروج از سازمان جهانی بهداشت (WHO) نام او را به عنوان رییس جمهور «تعهدگریز»، «پیمان‌شکن»، «قانون‌شکن» و «ناقض حقوق بین‌الملل» امریکا در تاریخ ماندگار کرده است.
    تصمیم او برای بازگرداندن ناگهانی و انتخاباتی نیروهای امریکایی از افغانستان نیز در ادامه همین رویه و رویکرد مبتنی بر بدعهدی و ابزاری‌نگری او نسبت به امور و مسائل بسیار مهم و حیاتی قابل تفسیر و تحلیل است.
    آقای ترامپ و تیم همراه او در بازی‌های سیاسی صلح و جنگ و انتخابات، بدعهدی‌های خود نسبت به افغانستان را از دو سال پیش و دقیقاً از زمانی آغاز کردند که با گروه طالبان وارد مذاکره مستقیم و مشروعیت‌بخش در دوحه شدند. این اقدام، هم متضمن نفی و نادیده گرفتن نظام مشروع و برآمده از اراده مردم در انتخابات‌های دموکراتیک بود و هم منافی امضا و انعقاد دو پیمان مهم و محوری استراتژیک و امنیتی با کابل، اما از آنجا که آقای ترامپ در مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۱۶ به مردم امریکا وعده بازگرداندن نیروهای امریکایی از افغانستان و پایان بخشیدن به طولانی‌ترین جنگ این کشور در بیرون از مرزهای خود را داده بود و از سوی دیگر در زندگی شخصی و سیاسی وی چیزی مهم‌تر از برنده شدن در انتخابات به هر قیمتی وجود ندارد، اکنون عزم را جزم کرده است که سریال شلیک بی‌محابای بی‌قانونی‌های خود را با زیر پای گذاشتن تمام توافقات و تعهدات استراتژیک سَلَف خویش با افغانستان، نیروهای امریکایی را به خانه‌های خود برگرداند؛ بی‌آنکه حاضر به احتساب عقلانی هزینه‌ها و پیامدهای سیاسی ـ امنیتی این اقدامات خود برای امریکا و افغانستان باشد.
    طبق برنامه قرار بود شمار نیروهای امریکایی تا ماه نوامبر به چهار تا پنج هزار کاهش یابد، همچنین قرار بود که بر اساس توافق امریکا و طالبان، نیروهای خارجی در ازای ضمانت‌های ضد تروریستی طالبان تا ماه می ۲۰۲۱ افغانستان را ترک خواهند کرد. اما آنچه این برنامه را مختل می‌کند، فوق برنامه آقای ترامپ برای پیروزی در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری است.
    این در حالی است که نفس توافق امریکا با طالبان نیز مغایر پیمان امنیتی منعقدشده میان کابل ـ واشنگتن است و بر پایه آن پیمان، امریکایی‌ها دست‌کم تا سال ۲۰۲۴ باید در افغانستان حضور داشته باشند.
    بدیهی است که افغانستان تا ابد وابسته به امریکا نمی‌ماند و روزی باید روی پای خود بایستد، اما تصمیم ترامپ برای خروج ناگهانی و پیش از موعد نیروهای امریکایی از کشور، آن‌هم در شرایطی که افغانستان از جهات گوناگون در تنگنای فشارهای سیاسی و امنیتی و اقتصادی گسترده است، نشانگان فروپاشی اخلاق انسانی و دیپلماتیک در کاخ سفید است و برایند آن بی‌اعتمادی هم‌پیمانان جهانی امریکا به این ابرقدرت و درنتیجه انزوای ایالات متحده در سطح جهانی از رهگذر بی‌باوری جهانی نسبت به ناپایداری این ابرقدرت در عهد و پیمان‌های راهبردی بین‌المللی است.
    این بی‌باوری اکنون آنچنان گسترده و عمیق است که حتی اگر توییت ترامپ مبنی بر خروج نیروهای امریکایی تا کریسمس از افغانستان عملیاتی هم نشود، کمکی به بازسازی دیوار فروپاشیده بی‌اعتمادی به امریکا نخواهد کرد.

    از سوی دیگر، آقای ترامپ در حالی تصمیم دارد نیروهای امریکایی را قبل از کریسمس از افغانستان خارج کند که پیشتر و مطابق با برنامه مورد توافق ایالات متحده و طالبان، مبنی بر خروج تدریجی نظامیان امریکایی تا ماه می ۲۰۲۱، کشورهایی مانند چین، روسیه و هند نسبت به آن واکنش منفی و معترضانه نشان داده و هشدار داده بودند که خروج غیر مسئولانه از افغانستان، خطرناک است و امنیت منطقه و جهان را با چالش‌های جدی و جدیدی مواجه خواهد کرد.
    آقای ترامپ با خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، به اغفال رأی‌دهندگان امریکایی در انتخابات پیش روی می‌اندیشد، اما از عواقب کار خود یا کاملاً غافل است و یا خود را به غفلت آگاهانه زده است. او نمی‌خواهد بداند که بازگشت نظامیان امریکایی از افغانستان، هرگز به معنای پیروزی آنان در نبرد با طالبان و تروریزم نیست؛ زیرا از یک سو پس از ۱۹ سال حضور نظامی ایالات متحده در کشور به بهانه موجه مبارزه با تروریزم، جغرافیای جنگ، فراگیر و همگانی شده و طالبان برای ورود فاتحانه به شهرها لحظه‌شماری می‌کنند و از سوی دیگر برخلاف توافقنامه دوحه، ارتباط این گروه با سایر جریان‌های تروریستی و از جمله القاعده، همچنان به قوت خود باقی است و این تضمین طالبان مبنی بر تهدید نکردن منافع و امنیت امریکا را از اعتبار ساقط می‌کند. به علاوه این‌که چنین اقدامی متضمن دهن‌کجی به خون هزاران کشته امریکایی در جنگ افغانستان و صرف نزدیک به یک تریلیون دالر در جنگی است که اکنون ترامپ کمر بسته است آن را در قمار انتخاباتی خود ببازد!
    افزون بر همه این موارد و با چشم‌پوشی از توهم پیروزیی که در طالبان ایجاد می‌شود، روند صلحی که امریکا مدعی آن است نیز از ناحیه تصمیم خروج پیش از موعد نیروهای امریکایی از افغانستان، شدیداً آسیب می‌بیند که خود نمایانگر بی‌باوری ترامپ و کارگزارانش از جمله زلمی خلیلزاد به صلح و آرامش در افغانستان است.
    به نظر می‌رسد برای جلوگیری از عملیاتی‌شدن این تصمیم جنون‌آمیز، راهی جز ایجاد موج بازدارندگی توسط نخبگان سیاسی امریکا وجود ندارد. در غیر آن هم روند صلح شکست خواهد خورد و هم قدرت‌های منطقه‌ای و مخصوصاً رقبای سیاسی امریکا در سطح منطقه، برای پر کردن خلأ حضور امریکایی‌ها به یارگیری‌های گسترده از میان نیروها و جریان‌های سیاسی ـ نظامی کشور مبادرت خواهند ورزید که برایندش فروپاشی کامل افغانستان و هدر رفتن همه هزینه‌های هنگفت جهانی برای بازسازی ساختار سیاسی ـ امنیتی کشور خواهد بود.

    خبرگزاری دید

  • عبدالله عبدالله: استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود

    عبدالله عبدالله: استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود

    درگذشت استاد شجریان، یگانه ی موسیقی ناب ایرانی، تمام دوستدارانش را در ایران و خارج از ایران که دل در گرو زبان و فرهنگ ستبر پارسی دارند، در غم و اندوه فرو برد.

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی کشور در صفحه فیسبوک خود نوشت استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود.
    وی افزود مرگ استاد شجریان، میلیون‌ها انسان را در سراسر کره خاکی به‌ویژه در کشورهای منطقه و فارسی زبان به ماتم نشاند و تکان داد.
    رییس شورای عالی مصالحه ملی اضافه کرد شجریان، «میراث مشترک فرهنگی» کشورهای منطقه، معرفِ اشعار شاعران بزرگ زبان فارسی از جمله مولوی، حافظ، سعدی و فردوسی است.

    استاد شجریان در اول سنبله ۱۳۱۹ در مشهد ایران به دنیا آمد. وی موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، خواننده و خوشنویس ایران زمین و نامزد ۲ جایزه گرمی بود که توسط سایت انجمن آسیا به‌عنوان پرآوازه‌ترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی معرفی شد. همچنین روزنامهٔ ونکوورسان او را یکی از مهم‌ترین هنرمندان موسیقی در سال ۲۰۱۰ و یکی از ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرده‌ بود.

    شجریان در طول فعالیت هنری خود موفق به تولید حدود ۶۰ آلبوم موسیقی، خوانندگی در تیتراژ فیلم‌هایی چون دلشدگان، ابجد و زمستان و اجرای بیش از ده‌ها کنسرت داخلی و بین المللی شده بود.

  • در نشست سه جانبه افغانستان، امریکا و ترکمنستان بر حفظ دستاوردهای 19 در صلح افغانستان تاکید شد

    در نشست سه جانبه افغانستان، امریکا و ترکمنستان بر حفظ دستاوردهای 19 در صلح افغانستان تاکید شد

    وزارت خارجه افغانستان اعلام کرد نمایندگان دولت های آمریکا، افغانستان و ترکمنستان نشست سه جانبه ای را از طریق کنفرانس ویدیویی برگزار کردند و در آن حفظ و گسترش دستاوردهای دموکراتیک و حقوق بشر مردم افغانستان طی ۱۹ سال گذشته را به عنوان شرط لازم برای صلح پایدار خواندند.

    وزارت خارجه ناوقت روز گذشته (۱۸میزان) گفت این نشست در تاریخ ۸ اکتبر تحت ریاست مشترک محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت خارجه، دیوید هیل معین سیاسی وزارت خارجه امریکا و رشید مرادوف وزیر خارجه ترکمنستان برگزار شد.

    این وزارت افزود اشتراک کنندگان این نشست با تاکید برهمکاری مشترک در زمینه های مختلف از جمله مسایل سیاسی، امنیتی و اقتصادی از کشورهای منطقه و جامعه جهانی به طور گسترده خواست تا از مذاکرات صلح افغانستان به رهبری ‌‌و مالکیت افغان ها حمایت کنند.

    وزارت خارجه خاطرنشان کرد در این نشست حفظ و گسترش دستاوردهای دموکراتیک و حقوق بشری مردم افغانستان طی ۱۹ سال گذشته به عنوان شرط لازم برای صلح پایدار خوانده شده است.

    به گفته وزارت خارجه اشتراک کنندگان نشست روی بهبود همکاری های امنیتی و تشدید تلاش های مشترک برای مقابله با تهدیدات مرزی و رسیدگی به موضوعات امنیتی مانند تروریزم، قاچاق مواد مخدر و مهاجرت های غیرقانونی نیز بحث و گفتگو کردند.

    وزارت خارجه با بیان اینکه حمایت و حفاظت از مشارکت معنادار زنان در تمام کارهایی که آنان در راستای پیشرفت صلح، امنیت و رشد اقتصادی در منطقه انجام می‌دهند، موضوع دیگر این نشست را تشکیل می‌داد تاکید کرده که اعضای نشست روی توسعه تجارت میان افغانستان، ترکمنستان و ایالات متحده با بررسی محدودیت های قانونی در معاملات و افزایش موثریت طرزالعمل گمرکی مطابق به توافق نامه چارچوب تجارت و سرمایه گذاری موجود در آسیای مرکزی نیز تاکید کردند.

    در این نشست با تاکید بر افزایش همکاری در استفاده از کریدور راه لاجورد، بهبودی آن و شناسایی سایر پروژه های حمل و نقل که افغانستان، ترکمنستان و آمریکا بر حمایت از پروژه های توسعه دهنده اتصال منطقه ای با افزایش همکاری در زمینه ساخت و گسترش شبکه های حمل و نقل که آسیای مرکزی را از طریق افغانستان به جنوب آسیا تاکید کردند.

    وزارت خارجه خاطرنشان کرده این نشست در آینده ها نیز ادامه می یابد.

    روند صلح افغانستان

    این در حالی است که روند صلح افغانستان وارد مرحه تازه شده و با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز مذاکرات بین الافغانی دو طرف هنوز نتوانسته اند به دلیل اختلاف ها طرزالعمل مذاکرات را نهایی سازند.

    به تازگی دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا در ضرب العجل تازه اعلام کرده است که نیروهای امریکایی تا کمتر از سه ماه آینده (کریمیس) از افغانستان خارج شود.

    معصوم استانکزی رییس هیئت مذاکره کننده حکومت نیز روز گذشته در توییتی نگاشته است: «لمیدواریم که مذاکرات صلح در روشنی قرآن و سنت نتایج مطلوبی را بر اساس خواست مردم داشته باشد. ما از صبر و شکیبایی مردم برای ختم جنگ و تأمین صلح قدردانی می نماییم.»

    استانکزی تاکید کرده که هیچکسی نمی تواند مانع خواست مردم برای صلح شود و هیئت مذاکره کننده حکومت برای رسیدن به صلح دایمی در کشور متعهد اند.

  • نارندا مودی: از صلح مورد حمایت افغان ها پشتیبانی می کنیم

    نارندا مودی: از صلح مورد حمایت افغان ها پشتیبانی می کنیم

    نارندرا مودی نخست‌وزیر جمهوری هند گفت از صلح مورد حمایت افغان‌ها پشتیبانی می‌کند.

    نخست وزیر هند در دیدار با رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت با آمدن صلح و ثبات در افغانستان دیگر زمینه‌ای برای فعالیت‌های گروه‌های دهشت‌افگن فراهم نمی‌باشد.

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی قبل از ظهر روز (پنجشنبه ۱۷ میزان ۱۳۹۹) در جریان سفر رسمی خود به جمهوری هند با نارندرا مودی نخست وزیر جمهوری هند در دهلی‌نو دیدار کرد.

    در این ملاقات نخست وزیر جمهوری هند با اشاره به روابط دیرینه و تاریخی دو کشور از ادامۀ کمک‌های کشورش برای افغانستان اطمینان داد. نخست وزیر جمهوری هند در ادامه‌ی صحبت‌های خود افزود: صلحی که مورد قبول افغان‌ها باشد مورد قبول هند است و کشورش از صلح پایدار و ثبات در افغانستان حمایت و پشتیبانی می‌کند چون با آمدن صلح و ثبات دیگر زمینه‌یی برای فعالیت‌های گروه‌های دهشت‌افگن فراهم نمی‌باشد.

    رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در صحبت‌های خود از دعوت جمهوری هند و کمک‌های همیشگی این کشور برای افغانستان تشکر و قدردانی کرد.

    عبدالله عبدالله در ادامۀ صحبت‌های خود تصویر روشنی از تلاش‌های صلح و مذاکرات دوحه ارایه کرد و از موضع‌گیری اصولی جمهوری هند در مورد تلاش‌های صلح در افغانستان تشکر نمود.

  • اجماع منطقه ای و جهانی برای صلح افغانستان وجود دارد

    اجماع منطقه ای و جهانی برای صلح افغانستان وجود دارد

    رییس‌جمهور غنی در روز پایانی سفرش به قطر، در مرکز مطالعات منازعات و مسایل بشری دوحه، روی موضوع «اعمار صلح در افغانستان» سخنرانی کرد.

    وی صلح را یک سرمایه بنیادی خواند و از آرزو و اشتیاق شدید مردم افغانستان برای برقراری صلح و ثبات در کشور، یاد کرد.

    رییس‌جمهور غنی راجع به زیان‌های اقتصادی که جنگ چندین ساله در افغانستان به بار آورد، معلومات داد و گفت لویه جرگه مشورتی صلح حدود و صلاحیت های هیات مذاکره کنندۀ صلح را مشخص کرده است و در میان تیم متذکره وحدت نظر استثنایی وجود دارد.

    وی افزود هدف مطلوبی را که ما دنبال می کنیم، یک افغانستان مستقل، متحد و دموکراتیک است که در بین خود و با جهان در صلح به سر برد و توانایی حفظ و توسعۀ دستآوردهای دو دهه پسین را داشته باشد.

    آقای غنی تصریح کرد اجماع منطقه ای و جهانی برای صلح و  ثبات افغانستان وجود دارد تا یکبار دیگر کشور ما به چهارراه منطقه و بستر همکاری‌های منطقه ای و بین المللی مبدل شود.

    رییس‌جمهور غنی گفت اعمار صلح تنها رسیدن به توافق صلح نیست، بلکه روندی است که فضای صلح و آرامش را برای مردم ممکن می سازد.

    او خاطرنشان کرد افغانستان از کمبود منابع رنج نمی‌برد، بلکه مشکل آن استفاده نادرست از منابع است. وی با اشاره به وجود منابع سرشار طبیعی کشور که ارزش آن یک تریلیون دالر تخمین شده است، گفت سرمایه و توانایی‌هایی که وجود دارد، ما را به آینده خوشبین می‌سازد.

    وی از تلاش‌ها و دستآوردهای حکومت افغانستان در جریان شیوع ویروس کرونا یادآوری کرد و همچنان از نیروهای امنیتی و دفاعی کشور که در راستای حفظ جان و مال مردم شب و روز تلاش می‌کنند و برای امنیت منطقه و جهان مبارزه می نمایند، قدردانی کرد.

    رییس جمهور گفت صلح از نخبه ها، افراد و گروه های خاص نیست، بلکه صلح از مردم افغانستان است که حق دارند در فضای صلح و ثبات واقعی بسر برند.

    محصولات افغانستان در بازارهای قطر

    غنی در دیدار با امیر قطر خواهان دادوستد اقتصادی با دوحه شده است.

    غنی در دیدار با امیر قطر گفت: «ما آماده هستیم روی آن مواردی کار کنیم که همکاری و مناسبات میان دوکشور را افزایش می‌دهد.»

    وی همچنان در رابطه به فرصت های اقتصادی در افغانستان، به امیر قطر معلومات ارائه کرد.

    رئیس جمهور گفت ما می خواهیم محصولات افغانستان به بازارهای قطر برسد و همچنان در بخش های گاز طبیعی، معادن و انرژی قابل تجدید خواستار سرمایه گذاری هستیم. وی افزود که اکنون ما با کشورهای آسیای مرکزی روابط خوب داریم و روی بنادر خویش سرمایه گذاری می نماییم.

    همچنان امیر قطر گفت به مسئولین مربوطه وظیفه می دهم تا در بخش همکاری های سیاسی و اقتصادی با جانب افغانستان مشترکاً کار نمایند و دو کشور به خاطر کار عملی، هیأت و کمیته تخنیکی را تعیین نمایند.

    امیر قطر ابراز امیدواری کرد تلاش های مشترک هر دو کشور باعث تامین صلح و ثبات پایدار در افغانستان گردد.

    وی خطاب به رئیس جمهور گفت در اثر تلاش های شما تا اینجا رسیدیم و بعد از این، تحت راهنمایی و رهبری شما به نتایج خوب دست خواهیم یافت.

    وی همچنان گفت برای ما مناسبات دوجانبه بسیار مهم بوده و زمان آن فرا رسیده است که هر دو کشور روی روابط دوجانبه، همکاری اقتصادی و تجارتی و سایر فرصت ها، صحبت کنند و هیات مشترک کار عملی را در این راستا آغاز نماید.

  • خلیلزاد: خودخواهی در مذاکرات صلح افغانستان را به سوریه ای دیگر تبدیل می کند

    خلیلزاد: خودخواهی در مذاکرات صلح افغانستان را به سوریه ای دیگر تبدیل می کند

     زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان در گفت‌وگو با رسانه‌ها در دوحه گفت خودخواهی در مذاکرات صلح تکرار اشتباهات گذشته است و این کشور را به سوریه مبدل می‌کند.
    خلیلزاد گفت: «این ایده که همه چیز ما هستیم و طرف دیگر هیچ چیز نیست و آن طرف هر چیز که ما می‌خواهیم باید قبول کند، یک فرمول برای حل سیاسی نیست. این تکرار اشتباهات گذشته است و نتیجۀ آن جنگ و تبدیل شدن افغانستان به سوریه ای دیگر خواهد بود».
    خلیلزاد در حالی این سخنان را مطرح می‌کند که با گذشت چندین هفته از شروع مذاکرات میان‌افغانی، طرف‌ها تا کنون روی طرزالعمل گفت‌وگوها به توافق نرسیده‌اند.

  • وزیر خارجه پاکستان: امنیت منطقه به صلح در افغانستان بستگی دارد

    وزیر خارجه پاکستان: امنیت منطقه به صلح در افغانستان بستگی دارد

     شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان به تازگی گفته است پاکستان به تلاش‌های خود برای صلح و ثبات منطقه ادامه می‌دهد، مسایل به حل صلح‌آمیز درگیری در افغانستان بستگی دارد.
    آقای قریشی در دیدار با محمد صادق نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان گفت: « موفقیت گفت‌وگوی میان‌افغانی برای برقراری صلح پایدار در افغانستان می‌تواند یک نقطه عطف مهم باشد».
    در این دیدار، محمد صادق همچنان در مورد آخرین تحولات روند گفت‌وگوهای میان‌افغانی در دوحه به وزیر خارجه پاکستان توضیحات داد.

  • هند از دوستی افغانستان و پاکستان خوشحال می شود

    هند از دوستی افغانستان و پاکستان خوشحال می شود

    اکثریت قابل توجه در محافل سیاسی هند این پرسش را مطرح می‌کنند که دهلی‌نو از فعالیت‌های بازسازی‌اش در افغانستان چه به دست آروده است. هند، حسن‌نیت و اشتیاق تمام مردم این کشور را کمایی کرد. قبل از حکمرانی طالبان در افغانستان، هند حضور مبهم در اذهان مردم افغانستان داشت. مردم فکر می‌کردند این کشور از آن‌ها روی گردان شده است. آن‌ها اکنون می‌دانند که هند می‌خواهد مردم افغانستان روی پای خود بایستند و خود تصمیم‌گیرنده باشند. آن‌ها می‌دانند که هند برای یک افغانستان با حاکمیت، متحد و صلح‌آمیز کار می‌کند. آن‌ها به مشترکات اهداف هند و افغانستان اعتقاد دارند و هند موفقیت‌های افغانستان را جشن خواهد گرفت.

    تلاش‌های هند برای بازسازی افغانستان از پشتیبانی مالی یا احداث پارلمان، سدی بالای رودخانۀ هریرود، خطوط انتقال و نیروگاه برق و پروژه‌های توسعه‌‌ای کوچک در حوزه‌های معارف و بهداشت فراتر می‌رود. هند به ایجاد موسسات، توسعه منابع بشری، آموزش مقامات دولتی و آماده نمودن نسل جدیدی از افراد تحصیل‌کرده و ماهر برای این کشور کمک کرده است.
    طالبان به دلیل مدیریت نادرست امریکا، ظرفیت افغانستان و پشتیبانی ارتش پاکستان در بخش‌هایی از افغانستان قدرت گرفت، نه به خاطر اینکه آن‌ها «هوشیار» و «سرسخت» هستند، آن‌چه دونالد ترامپ به آن باورمند است. اسدالله خالد، سرپرست وزارت دفاع افغانستان زمانی که والی قندهار بود، گفت: «این نیست که طالبان قوی هستند، ما ضعیف هستیم». وجهه طالبان با دستاوردهای آن‌ها در میدان تناسب ندارد.
    بسیاری در پاکستان چنین تبلیغ می‌کنند که هند گفت‌وگوهای دوحه را تخریب می‌کند؛ زیرا دهلی‌نو دوست ندارد افغانستان و پاکستان روابط خوبی داشته باشند. به هیچ وجه. بر خلاف پاکستان که نگران روابط خوب و هماهنگ هند و افغانستان است، هند کاملاً به دوستی بین پاکستان و افغانستان راضی است. به هر حال، همان فامیل‌ها، دسته‌ها و قبایل در دو طرف مرزهای طولانی و نفوذ‌پذیر شان قرار دارند. با توجه به این امر، هند راضی خواهد بود، به شرط اینکه صرف نظر از روابط اسلام‌آباد و کابل، مردم و دولت افغانستان در تصمیم‌گیری در مورد نوع روابط شان با سایر کشورهای همسایه، از جمله هند، آزاد باشند.
    آیا هند دلیلی برای نگرانی در مورد توافق صلح انجام شده بین ایالات متحده و طالبان و توافق صلح آینده بین طالبان و حکومت افغانستان دارد؟ نخیر، اگر تمام مردم افغانستان موافق باشند که صلح منافع آن‌ها را تأمین می‌کند. نخیر، اگر آن‌ها بتوانند دستاوردهای پسا-۲۰۰۱ را حفظ کنند. تمام طرف‌ها، از جمله طالبان، باید اطمینان داشته باشند که اگر آن‌ها مستقلانه عمل کنند، پشتیبانی هند را با خود دارند.
    بنابر این، هند با حضور وزیر امور خارجه در مراسم افتتاحیۀ مذاکرات میان‌افغانی به تاریخ ۱۲ سپتمبر در دوحه، آماده پشتیبانی از افغانستان است. منظور این نیست که هند اکنون علاقه‌مند طالبان شده، بلکه هدف این است که اگر دولت افغانستان تعاملی با طالبان نداشته باشد، دهلی‌نو نیز هیچ ملاحظه‌ای ندارد. با حضور در دوحه، هند به ابهام در پالیسی خود نقطه پایان گذاشت. هند تمایل دارد با هر جناحی که متعهد به صلح و ثبات در افغانستان باشد، مشارکت کند. دعوت هند به مراسم دوحه تصدیق این امر بود که این کشور منافع حیاتی در افغانستان دارد. در حالی که محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، به دلیل حضور مایک پمپئو وزیر خارجه امریکا، در مراسم دوحه اشتراک نکرد، اما باید راهی پیدا شود تا ایران نیز شامل روند صلح افغانستان باشد؛ از آن‌جا که با تیرگی روابط بین ایران و ایالات متحده، روند صلح متأثر خواهد شد.
    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان به روز سه‌شنبه برای رایزنی با رهبران هند، به این کشور سفر خواهد کرد تا بر پشتیبانی این کشور از روند صلح تأکید گردد. (داکتر عبدالله در رأس هیئتی صبح امروز سه‌شنبه(۱۵ میزان) به هند رفت).

    هند با توصیه به رهبران قومیت‌های مختلف جهت همکاری در انسجام با دیگران برای صلح و ملت‌سازی، از تلاش‌ها برای برقراری صلح فراگیر در افغانستان حمایت کرده است. هند طرف‌دار ادغام سیاسی و اجتماعی آن‌هایی است که از وابستگی ایدئولوژیکی و فزیکی با گروه‌ها و شبکه‌های تروریستی دست بکشند، خشونت را کنار گذاشته و از کثرت‌گرایی و دموکراسی استقبال کنند. هند مخالف اسکان سیاسی افراد، گروه‌ها یا نهادهای اسلامی است که با القاعده، داعش و وابسته‌های آن‌ها مرتبط هستند، زیرا این امر دموکراسی نوپای افغانستان را از بین خواهد برد، حقوق بشر را تضعیف و نهادهای نوظهور را نابود خواهد کرد. افغانستان فروپاشیده به دست شبکه‌های تروریستی برای هند، منطقه و جهان یک فاجعه خواهد بود. بازگشت افغانستان به وضعیت گذشته نیز می‌تواند منجر به از هم گسیختگی نظام دولتی در پاکستان شود – که بسیار نگران کننده است.
    برای صلح در افغانستان، باید آتش‌بس صورت گیرد. «کاهش خشونت» که به عنوان اقدام موقت تبلیغ می‌شود، کافی نخواهد بود، زیرا طالبان به تلاش‌های خود برای ترورها و بمب‌گذاری‌های هدفمند ادامه می‌دهد. آتش‌بس باید با متوقف شدن پناه‌گاه‌‌ها، تمویل و پشتیبانی از شبکه حقانی، بازوی نظامی طالبان که با ارتش پاکستان و دیگر گروه‌های تروریستی بسیار نزدیک است، همراه باشد.

    هندوستان تایمز

    مترجم: سید طاهر مجاب

  • طالبان باید از جنگ دست بردارند

    طالبان باید از جنگ دست بردارند

    رییس‌جمهور غنی، گفت دولت افغانستان، تلاش دارد تا راه حل سیاسی برای پایان جنگ در افغانستان جست‌وجو کند و گروه طالبان نیز، باید از جنگ دست بردارد.

    آقای غنی، روز دوشنبه (۱۴ میزان)، در سفری به کویت، با شیخ صباح الخالد الصباح، نخست‌وزیر این کشور، دیدار کرد. او، در این دیدار، تأکید کرد گروه طالبان، باید از جنگ، دست بردارد.

    آقای غنی، در بخش دیگری از سخنان خود، گفت دولت افغانستان، خواهان روابط دوجانبه با کویت بوده و تلاش می‌کند تا سرمایه‌گذاران این کشور را در بخش‌های مختلف، به خاطر سرمایه‌گذاری، تشویق کند.

    او افزود: «ما روی رسیدن محصولات افغانستان به بازارهای کویت کار خواهیم کرد. فرصت‌های خوب سرمایه‌گذاری، در افغانستان وجود دارد.»

    رییس‌جمهور، با بیان این که افغانستان و کویت، روابط عمیقی دارند، ابراز امیدواری کرد این روابط، بیشتر از پیش گسترش یافته و فصل جدید مناسبات میان دو کشور، گشوده شود.

    از سویی هم، نخست‌وزیر کویت، گفت کشورش، از پروسه‌ی صلح افغانستان، حمایت می‌کند. او افزود: «آرزو داریم که متحدین افغانستان، برای صلح بیشتر کار کنند تا گفت‌وگوهای جاری، به صلح دایمی در این کشور منجر شود.»

    به گفته‌ی او، دولت کویت، خواهان افزایش روابط و فرصت‌های سرمایه‌گذاری به ویژه نهاد کویت‌فاند در افغانستان است تا پروژه‌های بیشتری را در این کشور، تطبیق کند.

    آقای غنی، صبح روز دوشنبه (۱۴ میزان)، به کویت رفت و پس از آن، وارد دوحه، پایتخت قطر شد.

    قرار است آقای غنی در این سفر، در باره‌ی گسترش مناسبات افغانستان با قطر و همکاری در بخش‌های مختلف، با مقام‌های این کشور، گفت‌وگو کند. او، در جریان این سفر، با شیخ تمیم حمد بن آل ثانی، امیر قطر و شیخ خالد بن خلیفه بن عبدالعزیز آل ثانی، نخست وزیر و برخی دیگر از مقام‌های این کشور، دیدار می‌کند.

    این سفر، در حالی صورت می‌گیرد که سخن‌گوی طالبان در قطر، از تلاش برای رفع اختلافات بر سر کارشیوه‌ی مذاکرات صلح، سخن گفته است. محمد نعیم وردک، ابراز امیدواری کرده که بدین ترتیب، دو تیم گفت‌وگو‌کننده، به گفت‌وگوهای مستقیم روی آورند.

    ارگ ریاست‌جمهوری، گفت آقای غنی، قرار است در این سفر، با هیأت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان نیز، دیدار و هم‌چنان در یک مرکز تحقیقاتی در دوحه، سخنرانی کند.

    امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری، حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی و شماری از دیگر مقام‌های ارشد دولتی، در این سفر آقای غنی را همراهی می‌کنند.

  • کمک های کنفرانس ژنو مشروط است

    کمک های کنفرانس ژنو مشروط است

    رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در دیدار با نماینده ویژۀ ناروی گفت کنفرانس ژنو فرصتی برای تجدید کمک‌های صلح محور جهان برای افغانستان است.

    شورای مصالحه ملی افزود عبدالله عبدالله‌ بعد از ظهر امروز (دوشنبه ۱۴ میزان ۱۳۹۹)‌ با یان تالاس نمایندۀ ویژه فنلاند برای کنفرانس ژنو ۲۰۲۰، آقای پیکا کوزون سفیر جمهوری فنلند و هیأت همراه وی در دفتر کارش در قصر سپیدار ملاقات کرد.

    در این دیدار، آقای تالاس گزارش مفصلی از آمادگی‌ها برای برگزاری کنفرانس ژنو ۲۰۲۰ و اهمیت این نشست با در نظرداشت آغاز تلاش‌های صلح و مشکل کوید ۱۹ ارایه کرد.

    آقای تالاس در صحبت‌های خود تاکید کرد کمک‌ها و وعده‌های کمک به افغانستان در کنفرانس ژنو بیش‌تر صلح‌محور و مشروط می‌باشند.

     او در ادامه گفت: دموکراسی، احترام به حقوق بشر، حقوق زنان در افغانستان و مبارزه با فساد از عمده‌ترین این پیش‌شرط‌ها به شمار می‌روند.

    آقای تالاس در ادامه علاوه کرد: «صلح یکی از محورهای اساسی این نشست را تشکیل می‌دهد و جلسه خاصی در ارتباط به این موضوع در نظر گرفته شده است.»

    رییس شورای عالی مصالحۀ ملی با تشکر و قدردانی از حضور و کمک‌های همیشگی فنلد برای افغانستان از نماینده این کشور برای کنفرانس ژنو و تلاش‌های او در این راستا تشکر و قدردانی کرد.

    عبدالله عبدالله کنفرانس ژنو را برای افغانستان و وعده کمک‌های جهان برای افغانستان را در این مرحله مهم و حیاتی خواند. رییس شورای عالی مصالحۀ ملی همچنان در باره‌ی آخرین پیش‌رفت‌ها در مذاکرات صلح صحبت کرد و از همکاری شورای عالی مصالحۀ ملی در برگزاری موفقانۀ کنفرانس اطمینان داد.