برچسب: افغانستان

وزارت دفاع ملی ترکیه طی بیانیه‌ای اعلام کرد طرفین پیرامون تحولات اخیر در افغانستان بحث و رایزنی کردند.
براساس این بیانیه، آکار در دیدار مذکور بر ادامه حمایت ترکیه از تلاش‌ها برای برقراری صلح پایدار در افغانستان تاکید کرد.
گفتنی است عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان شام چهارشنبه در راس یک هیئت بلندپایه برای رایزنی با مقامات ترکیه وارد آنکارا شده است.

در این دیدار که در آن معاونین ریاست جمهور نیز حضور داشتند، ابتدا رییس جمهور غنی به عمران خان و هیئت همراهش خوش آمدید گفت و ابراز امیدواری کرد این سفر آغازی برای سفرهای آینده و گسترش مزید مناسبات میان دولت ها و مردمان دو کشور باشد.
وی افزود افغانستان و پاکستان نه تنها مشترکات تاریخی دارند، بلکه آینده مشترک دارند و دورنمای آینده ما همان آرزوی اتصال و همکاری‌های منطقه‌ای است که برای بهبود وضعیت مردمان ما مهم می‌باشد و این اساس مناسبات ما را باید شکل دهد.
رییس جمهور گفت این سفر، یک سفر تاریخی است و امیدواریم باعث تقویت همکاری‌های اقتصادی و سایر تلاش‌های مثبت برای صلح و ثبات در تمام منطقه گردد.
رییس جمهور غنی خاطرنشان کرد این سفر تاریخی فرصت‌هایی را به میان خواهد آورد که به گذشته فایق آییم و باید هر دو کشور تلاش نمایند که این فرصت ها از دست نرود.
رییس جمهور از موقف عمران خان که همواره از نظام افغانستان حمایت کرده و اینکه پاکستان تلاش دارد تا با ما در خصوص پروسه صلح همکاری کند، سپاسگزاری کرد.
همچنان رییس جمهور گفت برای هر دو کشور افزایش خشونت در افغانستان قابل قبول نیست و خشونت‌های طالبان باید پایان یابد و یگانه راه حل این معضل، راهکار سیاسی است که باید به پیش برده شود. مردم ما و پاکستان از تروریزم و فقر آسیب‌های زیادی را متحمل شده‌اند و با هم می‌توانیم در این زمینه تغییر بیاوریم.
رییس جمهور غنی گفت هر دو جانب برای تقویت یک دیدگاه استراتژیک استوار بر توسعه تجارت، همکاری‌های اقتصادی و ترانزیتی باید کار کنند.
وی در پایان صحبت هایش گفت ما باید دیدگاه بزرگ سیاسی و توسعه اقتصادی داشته باشیم و با توجه به خطرات، فرصت‌ها را از دست ندهیم و صلح و ثبات در افغانستان باعت تقویت اقتصاد پاکستان خواهد شد.
در این دیدار نخست‌وزیر پاکستان نیز گفت: «بسیار خرسندم که به افغانستان که سال‌ها آرزوی سفر به این کشور را داشتم، آمده‌ام و امیدوارم که خشونت‌های چند دهه اخیر که مصیبت های فراوانی را بالای مردم افغانستان آورده است، خاتمه یابد.»
وی افزود صلح و ثبات در افغانستان منفعت مشترک دو کشور می‌باشد و خشونت‌های جاری قابل قبول نمی‌باشد و من می‌خواهم بگویم که ما در موجودیت خشونت در افغانستان سخت ناراحت و متاثر می‌شویم.
نخست‌وزیر پاکستان خاطرنشان کرد ما می‌خواهیم نقش مثبت بازی کنیم و خواهان به میان آمدن شرایطی هستیم که در آن در روابط دو کشور سوء ظن وجود نداشته باشد.
عمران خان گفت ما کوشش نهایی خود را انجام می‌دهیم تا خشونت کاهش یابد. کشور ما نیز آسیب‌های زیادی
از جنگ دیده است و بهترین وضعیت برای منطقه، صلح و ثبات در افغانستان می‌باشد.
موصوف گفت:« ما از گفت‌وگوهای اخیر میان هیئت پاکستان و افغانستان رضایت داریم و دیدگاه هر دو کشور، گسترش همکاری‌های اقتصادی می‌باشد. باید روابط هر دو کشور به گونه شفاف گسترش یابد و کمیته‌های مشترک که در حال ایجاد است، روی تقویت بیشتر همکاری ها کار خواهند کرد.

به دنبال انتشار پاره ای گزارش های خبری در رسانه های آمریکایی و اروپایی در خصوص نیت های پنهان دولت ترامپ برای کاهش نیرو در عراق و افغانستان و سپس تایید آن، تحلیل و تفسیرهای مختلفی درباره این تصمیم شتابزده انجام شده که برآیند همه آنها «بازگرداندن مجدد تروریسم و داعش به منطقه است».

البته این مساله بدان معنا نیست که آمریکا مهمترین قدرت بازدارنده تروریسم در منطقه به شمار می رود، بلکه با توجه به اعترافات ترامپ و «هیلاری کلینتون» وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در دوره «باراک اوباما»، واشنگتن عامل اصلی ایجاد گروه های تروریستی به ویژه داعش و محرک اصلی آنها در منطقه بوده است.

برپایه این تحلیل ها، ترامپ و جمهوریخواهان در آمریکا به خاطر دعواهای سیاسی که با «جو بایدن» و دمکرات ها دارند، نمی خواهند، منطقه را آسوده خاطر تحویل دولت بایدن بدهند.

تجربه سه دهه اخیر نشان نداده که جمهوریخواهان در آمریکا همواره کوشیده اند که کاخ سفید را با مجموعه ای از پرونده های بحران زا تحویل دمکرات ها دهند، این سنتی بوده که جمهوریخواهان از زمان «بوش» پدر در ۱۹۹۰ تا به امروز در دوره ترامپ به آن پایبند بوده اند.

طبق این باور، شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، نقشه های جمهوریخواهان را به هم ریخته و برای همین در مدت زمان باقی مانده، دولت ترامپ با پاره ای تصمیمات شتابزده درصدد بحران سازی است تا کاخ سفید را با مجموعه ای از پرونده های بحرانی تحویل دولت بعدی دهد و دولت بایدن نیز به نوبه خود مانند تمامی دولت های قبلی دمکرات ها برای مدت زمانی به جای پرداختن به رتق و فتق امور داخلی، درگیر بحران های خارجی شود.

در این راستا شبکه تلویزیونی «سی ان ان» آمریکا بود که ابتدا به نقل از مقامات پنتاگون گفت وزارت دفاع آمریکا (قبل از ترک کاخ سفید توسط ترامپ) طرح هایی برای کاهش نیرو در عراق و افغانستان ارائه می کند.

شبکه «سی ‌بی ‌اس» آمریکا که با شبکه خبری «بی‌ بی ‌سی» انگلیس در واشنگتن همکاری می‌کند روز دوشنبه، ۲۶ عقرب ۹۹، به نقل از مقام‌های نظامی آمریکایی خبر داد: احتمالا تعداد نیروهای آمریکایی مستقر در افغانستان از ۵۰۰۰ تا۴۵۰۰ نفر به ۲۵۰۰ نفر و در عراق هم از ۳۰۰۰ هزار به ۲۵۰۰ نفر کاهش می یابد.

در نهایت، «کریستوفر میلر» سرپرست وزارت دفاع آمریکا سه شنبه شب با تایید این خبرها گفت تعداد نیروهای آمریکایی در عراق  تا ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ میلادی (۲۶ دی ماه) از ۳۲۰۰ نفر به ۲۵۰۰ نفر کاهش می‌یابد؛ یعنی تنها چند روز پیش از به پایان رسیدن دوره چهار ساله ریاست جمهوری دونالد ترامپ.

انتشار پاره ای اخبار در عراق در این راستا بر حجم نگرانی ها از سیاست های آمریکا در مدت باقی مانده تا تحویل قدرت از ترامپ به بایدن افزوده است.

تمرین نظامی سه روزه در هفته جاری با استفاده از گلوله های واقعی در داخل سفارتخانه آمریکا در بغداد که برخی از جریان های سیاسی و مقاومت عراقی ها از آن به عنوان پایگاه نظامی آمریکا یاد می کنند، در کنار انتشار اخباری مبنی بر تهیه فهرست هایی توسط سازمان «سیا» برای ترور برخی از فرماندهان مقاومت و شخصیت ها در عراق بر حجم این نگرانی ها افزوده است.

در کنار این اتفاقات، برکناری «مارک اسپر» وزیر دفاع آمریکا تنها چند روز بعد از شکست غیرمنتظره ترامپ در انتخابات آمریکا و جایگزین کردن «کریستوفر میلر» فردی که به عدم مقاومت در برابر دستورات ترامپ شهرت دارد، در وزارت دفاع آمریکا از دیگر اتفاقاتی است که به این تحلیل و تفسیرهای نگران کننده دامن زده است.

در همین راستا «حسن نصرالله» دبیرکل حزب الله لبنان در سخنانی چند روز پیش خود از همه محور مقاومت در منطقه خواست که در دو ماه پیش رو تا تحویل قدرت در آمریکا، کاملا محتاط و هوشیار باشند.

شیخ «اکرم الکعبی» دبیرکل جنبش مقاومت اسلامی نُجَباء عراق نیز با انتشار پیامی توئیتری در واکنش به برخی گمانه‌ زنی‌ها مبنی بر احتمال ماجراجویی ترامپ خاطر در منطقه نشان ساخت: محور مقاومت در کمال آمادگی و هوشیاری قرار دارد و به هر تهدیدی از جانب ترامپ دیوانه، دوبرابر پاسخ می‌دهد.

شیخ الکعبی تاکید کرد: مقاومت نه عقب‌نشینی می‌کند، نه شکست می‌خورد و نه هیچ‌گونه ترس و واهمه‌ای دارد.

وی ضمن تأکید بر مقابله با اشغالگران تا آزادسازی کامل سرزمین عراق، افزود: مقاومت به خواست خداوند در مسیر امام‌حسین علیه ‌السلام ثابت ‌قدم خواهد بود.

این درحالی است که خبرگزاری «المعلومه» عراق نیز روز سه شنبه به دنبال پرواز گسترده بالگردهای نظامی عراق بر آسمان برخی شهرهای استان الانبار در غرب عراق که پایگاه «عین الاسد» آمریکا در صحرای غربی آن واقع شده، به نقل از مسوولان این استان آورده است که این پروازها به دنبال دریافت گزارش هایی مبنی بر برنامه ریزی هسته های تروریستی داعش برای دست زدن به یکسری حملات تروریستی در این استان، بغداد و دیگر استان های عراق صورت گرفته است.

براساس این گزارش، این پروازهای نظامی برای رصد کردن تحرکات این گروه های تروریستی و نابود کردن آنها انجام شده است.

برخی از رسانه های عراق روز سه شنبه اظهارات سناتور «میچ ماک کانل» رهبر جمهوریخواهان در مجلس سنای آمریکا را مبنی بر اینکه خروج شتابزده آمریکا احتمالا باعث بازگشت داعش و القاعده به عراق شود، منتشر کرده اند.

عراقی ها براساس تجربه سال ها تعامل با آمریکایی ها به این باور رسیده اند که وقتی آمریکایی ها نسبت به وقوع چیزی ابراز نگرانی می کنند یعنی در واقع برای وقوع آن برنامه ریزی کرده اند و همین امر یکی از علل اصلی نگرانی های فزاینده عراق از سیاست های شتابزده اخیر کاخ سفید – با توجه به اینکه خود آمریکایی ها از احتمال بازگشت داعش و القاعده به عراق ابراز نگرانی کرده اند- است.

ایرنا

براساس برخی گزارش‌ها، پنتاگون برای اجرای دستور احتمالی ترامپ برای خارج ساختن هزاران سرباز آمریکایی از افغانستان، عراق و سومالی تا قبل از 20 جنوری آماده می‌شود.

 وزارت دفاع آمریکا براین باور است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور طی روزهای آتی به مقام‌های نظامی دستور کاهش نیروها در افغانستان از 4500 تن به 2500 تن و در عراق از 3000 نیرو به 2500 نیرو تا 15 جنوریرا ابلاغ خواهد کرد. شمار سربازان آمریکایی مستقر در عراق پیش از ماه سپتامبر 5200 نفر بود.

او تصمیم دارد پیش از پایان دوره زمامداری خود به یکی از وعده‌های انتخاباتی خود در سال 2016 عمل کند. دوره زمامداری ترامپ روز 20 ژانویه رسما به پایان می‌رسد.

باید یادآور شد که مسئولان کشورهای عراق و افغانستان و همچنین متحدان آمریکا در پیمان دفاعی ناتو، ناخشنودی خود را از عقب‌نشینی سربازان آمریکایی از این دو کشور ابراز داشته‌اند.

رنگین دادفر سپنتا، مشاور امنیت ملی افغانستان خروج سریع و شتابزده نیروهای آمریکایی از افغانستان را اقدامی خطرناک برای امنیت آن کشور خوانده است. ژان-ایو لودریان، وزیر امور خارجه فرانسه نیز مخالفت خود را با چنین تصمیمی اعلام کرده است.

بنا بر اظهارات ینس استولتنبرگ، خروج هماهنگ نشده سربازان آمریکا از افغانستان و عراق می‌تواند برای سربازان و نیروهای نظامی دیگر کشورهای عضو ناتو خطرناک باشد.

کاخ سفید برعکس اعلام کرده است کاهش شمار سربازان آمریکایی مستقر در افغانستان به درخواست وزارت دفاع صورت می‌گیرد. باید یادآور شد که سپردن پنتاگون به کریستوفر میلر و برکناری مارک اسپر، به چنین گمانه‌زنی‌هایی دامن زده بود.

با پیروزی جو بایدن در انتخابات ریاست جمهوری امریکا، پاکستان که تحت فشار سیاست‌های سختگیرانه دولت ترامپ بود،ضمن ابراز خرسندی از انتخاب بایدن امید به ترمیم روابط با واشنگتن،همکاری سازنده در افغانستان، نقش‌آفرینی بهتر در منطقه و ارتباط با همسایگان و کمک به حل تنش‌ها در شبه قاره دارد.

روابط شکننده اسلام‌آباد-واشنگتن پس از دو دوره اوباما در زمان دونالد ترامپ نیز ادامه داشت. هر چند امریکایی‌ها به شرط همکاری پاکستان در بحث افغانستان حاضر به کاهش فشار و امتیازدهی به اسلام‌آباد شدند اما رهبران پاکستان همواره نارضایتی خود را نسبت به رویکرد جانبدارانه امریکا و سیاست‌های تبعیض‌آمیز این کشور ابراز داشته‌اند.

عمران‌خان نخست وزیر پاکستان در تابستان سال ۹۷ و پس از تشکیل دولت در این کشور اعلام کرد که اسلام‌آباد در مشارکت با واشنگتن علیه تروریسم سهم زیادی را ارائه کرده و دیگر زمان زیاده‌طلبی از ما نیست، بلکه پاکستان به دنبال روابط و همکاری‌های برابر با امریکا است.

‌وی ۳ روز مانده به انتخابات ریاست جمهوری امریکا نیز طی گفت‌وگو با نشریه اشپیگل آلمان خطاب به رئیس جمهوری آینده امریکا گفت: واشنگتن به جای دامن زدن به رویکرد رویارویی در منطقه، سیاست غیرجانبدارانه در منطقه را در دستور کار قرار دهد و در مسیر پیروی از سیاست‌های یکنواخت و عاری از تبعیض گام بردارد.

بایدن و نگاه پاکستان به ترمیم روابط با امریکا

تقریباً اکثر رهبران سیاسی پاکستان به ویژه مقام‌های دولتی این کشور با خرسندی پیروزی بایدن را تبریک گفته و امید به بهبود روابط دوجانبه به ویژه پایان دوران سیاست‌های سختگیرانه کاخ سفید دارند.

به باور ناظران سیاسی پاکستان، جو بایدن درک بهتری از موقعیت اسلام‌آباد داشته و حتی زمانی که بایدن رئیس کمیته روابط خارجی سنای امریکا بود نقش محوری را برای ترمیم روابط با پاکستان و درک سیاست‌های این کشور در مقایسه با خواسته‌های کاخ سفید ایفا کرده است.

آخرین سفر جو بایدن به پاکستان ۹ سال پیش انجام شد. وی سال ۲۰۱۱ در اقدامی غیرمنتظره از کابل به اسلام‌آباد سفر کرد، بازدیدی که هدف اصلی آن اطمینان دهی به پاکستان برای حمایت از جنگ علیه تروریسم و اذعان به نقش این کشور در بحث افغانستان عنوان شد.

روزنامه پاکستانی اکسپرس تریبیون نوشت: بایدن در طول هشت سال فعالیت خود در مقام معاون رئیس جمهوری و پیش از آن ریاست کمیته روابط خارجی همواره پاکستان را به عنوان یک متحد راهبردی در منطقه دیده است.

به گزارش این نشریه انگلیسی زبان، برعکس دونالد ترامپ که همواره نگاه شک و تردید به پاکستان داشته، جو بایدن این کشور را شریک راهبردی واشنگتن خوانده و بهبود وضعیت اقتصادی و سیاسی پاکستان را برای ثبات منطقه‌ای مهم دانسته است.

پرهیز از رویارویی در منطقه، توقع پاکستان از بایدن

با توجه به اختلافات شدید بایدن با سیاست‌های ترامپ و برخی اقدامات یکجانبه وی مانند خروج از پیمان پاریس، توافق هسته‌ای ایران و ممنوعیت ورود مسلمانان به امریکا، کارشناسان پاکستانی معتقدند که این کشور نیز انتظار دارد تا با روی کار آمدن جو بایدن، از شدت سیاست‌های سختگیرانه دولت ترامپ کاسته شود.

کامران یوسف از کارشناسان شبکه خبری اکسپرس پاکستان در این خصوص گفت: همکاری سازنده امریکا با پاکستان در افغانستان، رویکرد مثبت در منطقه، پیوستن به برجام و پرهیز از دامن زدن به سیاست‌های تحریک آمیز و نقش آفرینی برای حل تنش‌ها در شبه‌قاره؛ از جمله انتظارات اسلام‌آباد است که نگاه رو به جلو از واشنگتن دارد.

به گفته این کارشناس امور راهبردی، بازگشت امریکا به توافق بین المللی هسته‌ای با ایران‌ و سایر قدرت‌های جهان شرایط را برای پاکستانی‌ها آسان‌تر می‌کند، زیرا هرگونه تشدید تنش‌ها میان تهران-واشنگتن به آنچه که این کارشناس پاکستانی افزایش مشکلات منطقه‌ای اسلام‌آباد خواند، منجر می‌شود.

وی افزود: به نظر می‌رسد جو بایدن روابط امریکا با کشورهای حوزه خلیج فارس را از نو برقرار کند، اقدامی که شاید سعودی‌ها از آن خرسند نشوند؛ چرا که آنان شاید از این پس با آزادی که در دوران ترامپ داشتند، برخوردار نباشند و این وضعیت نیز ممکن است بر پاکستان تاثیر داشته باشد.

نوع نگاه امریکا به روابط با هند و ملاحظه پاکستان به این تعاملات و از سوی دیگر تقابل واشنگتن با پکن و استفاده از زمین شبه‌قاره برای تشدید رویارویی با چین نیز دیگر چالش‌هایی است که پاکستان درصدد رسیدگی به آن با آغاز کار دولت جدید امریکا است.

تحلیلگران در پاکستان معتقدند مناسبات این کشور با امریکا در قالب بده بستان است و افغانستان نیز محور این تعاملات محسوب می‌شود. اما آنچه چالش اصلی برای دولتمردان پاکستانی به حساب می‌آید، توسعه روابط با واشنگتن فراتر از نگاه امنیتی است.

عمران‌خان صدراعظم پاکستان پیش از سفر به کابل در گفت وگو با شبکه پاکستانی «جی‌ان‌ان» گفت پیروزی بایدن تغییری در پالیسی واشنگتن در قبال افغانستان به وجود نخواهد آورد.

عمران‌خان ادامه داد: «به نظر نمی‌رسد سیاست امریکا در بحث افغانستان و خروج از این کشور تغییری پیدا کند. ما معتقدیم جمهوریخواه‌ها و دموکرات‌ها در واشنگتن خواستار حل سیاسی بحران افغانستان هستند.»

نخست وزیر پاکستان با ابراز اینکه بسیار زود است که بخواهیم درباره سودمند بودن سیاست دموکرات‌ها و یا جمهوریخواه‌ها برای منطقه نظر بدهیم، تأکید کرد بازگشت جو بایدن به توافق هسته‌ای ایران به سود پاکستان است زیرا این وضعیت به ما کمک می‌کند که همکاری‌های دوجانبه تجاری با ایران را گسترش دهیم در این صورت به نفع دو کشور است.

سفر عمران خان به کابل

گران هیواد، سخن‌گوی وزارت خارجه، می‌گوید قرار است عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان، در هفته‌ی روان به افغانستان بیاید.

آقای هیواد، روز شنبه (۲۴ عقرب)، در یک پیام ویدیویی گفت بر اساس اطلاعات مقام‌های پاکستانی، سفر عمران خان به افغانستان در هفته‌ی روان انجام خواهد شد.

به گفتۀ آقای هیواد، این سفر عمران خان، به دنبال تماس تلفنی ماه گذشتۀ رییس‌جمهور غنی با او صورت می‌گیرد.

بر اساس اطلاعات وزارت خارجه، قرار است عمران خان در جریان سفرش به کابل، با مقام‌های دولت افغانستان در مورد روند صلح، توسعۀ همکاری‌های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و تجارتی گفت‌وگو کند.

این نخستین سفر عمران خان به کابل خواهد بود. صدراعظم پاکستان تاکنون از افغانستان دیدار نداشته است.

همچنان، روز دوشنبه هفتۀ جاری آقای داوود از مشاوران نزدیک و ارشد نخست وزیر پاکستان در امور اقتصادی و تجارتی به کابل خواهد آمد.

انتخابات ریاست جمهوری امریکا در حالی با اماواگرهای تقلب انتخاباتی و پیروزی احتمالی و شکست ترامپ همراه شده که ایالات متحده امریکا یک نکته اساسی در مورد افغانستان را این روزها به دست فراموشی سپرده است. «توافق نامه صلح امریکا با طالبان» به همان میزان که به یک مساله کم اهمیت برای سیاستمداران امریکا بدل شده به همان اندازه برای حکومت افغانستان و مردم این کشور به یک موضوع حیاتی و سرنوشت ساز مبدل گشته است.

افغان ها منظر نتیجه توافق نامه صلح امریکا با طالبان و مذاکرات بین الافغانی در دوحه می باشند. اگرچه براساس برخی پیش بینی ها دونالد ترامپ با امضای توافق نامه صلح با طالبان دنبال کسب آراء بیشتر بود و اینک که خود را در لبه تیغ شکست می بیند طبیعی ست که اهمیتی به این توافق نامه ندهد و حکومت افغانستان و مردم این کشور را در یک ابهام کشنده قرار دهد.

برخی پیش بینی ها می گوید چه ترامپ برنده شود و چه شکست بخورد دیگر مثل قبل از انتخابات نگاه جدی به توافق صلح امریکا با طالبان نخواهد داشت و از سویی هم پیروزی بایدن صلح افغانستان را تسریع نخواهد کرد.

بایدن توافق نامه صلح امریکا با طالبان را کنار بگذارد

رسانه «دی دیپلمات» طی مطلبی در سیزده نوامبر در مورد توافق نامه صلح امریکا با طالبان خطاب به دولت احتمالی بایدن می نویسد:«دولت بایدن بهتر است توافق نامه صلح امریکا با طالبان را کنار بگذارد.»

مطلب ادامه می دهد:«توافق نامه صلح امریکا با طالبان از همان ابتدا با پاشنه آشیل های زیادی همراه بود که یکی از آنها نادیده گرفتن نقش پاکستان در افغانستان است و اشتباه حیاتی دیگر ایالات متحده امریکا و حکومت افغانستان در ادامه تلاش برای گنجاندن پاکستان در مذاکرات صلح بود چون این کشور همواره تلاش کرده افغانستان را به یک کشور تابع خود تبدیل نماید. دولت ترامپ از عملکرد پاکستان در سال 2009 درس عبرت نگرفت، زمانیکه اسلام آباد با تمرکز همیشگی روی منافع خود مذاکرات صلحی که دولت اوباما با طالبان آغاز کرده بود را به چالش کشید.»

با صلح و بی صلح پاکستان برنده است!

به اعتقاد نویسنده مطلب دیدگاه پاکستان در مورد افغانستان بسیار ساده است: اگر مذاکرات صلح ناکام بماند، پاکستان برنده می شود چون می تواند از طریق طالبان تاثیر خود در افغانستان را ادامه دهد و اگر مذاکرات صلح موفق شود، طالبان در قدرت سیاسی با دولت نه چندان قوی کابل سهیم می شوند و در این صورت بازهم پاکستان برنده است زیرا نفوذ این کشور در افغانستان گسترش خواهد یافت. افغانستان تحت سلطه پاکستان بدون شک مکانی مناسب و پناهگاه امنی برای جنبش های اسلامی تندرو نظیر القاعده و داعش خواهد بود و از خاک افغانستان تهدیداتی متوجه امریکا و اروپا خواهد شد.

خروج امریکا از افغانستان، ایده آل برای پاکستان

در ادامه مطلب می خوانیم اگر امریکا نیروهایش را به طور کامل از افغانستان خارج کند، نمی تواند اهرم های فشار لازم برای جلوگیری از این اتفاق را در اختیار داشته باشد و همچنین بازگشت خود به افغانستان را دشوار خواهد ساخت چون پاکستان مسیر اکمالاتی خود را باز نخواهد کرد و روسیه هم دیگر گزینه مناسب نخواهد بود.

مطلب ادامه می دهد مالیات دهندگان امریکایی از جنگ طولانی در افغانستان خسته شده اند چون هزینه های مالی هنگفت و سربازان امریکایی زیادی در این جنگ از دست رفته است و دولت جو بایدن باید توافق نامه صلح شکست خورده امریکا با طالبان و مذاکرات بین الافغانی را کنار بگذارد. صلح با طالبان نتیجه مطلوبی برای امریکا در پی نخواهد داشت و اوضاع موجود هم چندان امیدوار کننده نیست. افغانستان تحت سلطه پاکستان یا افغانستان بدون حمایت  امریکا بدون شک بسیار بدتر خواهد بود.

عمق استراتژیک پاکستان در افغانستان

در بخش دیگری از مطلب فوق آمده است:«پاکستان از دهه 1960 میلادی تاکنون دیدگاه عمق استراتژیک خود در افغانستان را دنبال کرده است، دیدگاهی که از اصول نظامی جنرال های پاکستانی نشأت گرفته ریشه های آن نه به افغانستان که به هند بر می گردد.  ارتش پاکستان بعد از از دست دادن بال شرقی خود یعنی بنگلادش امروزی مجبور شد استراتژی خود نسبت به هند را تغییر بدهد و در این راستا افغانستان برای پاکستان به منطقه ای تبدیل شد که نیروهای نظامی خود را بتواند خارج کرده دوباره سازماندهی نماید و ضد حملاتی را برنامه ریزی کند. پیاده کردن این استراتژی مستلزم داشتن یک دولت دوست در افغانستان می باشد، دولتی که در صورت جنگ بین پاکستان و هند، خاک خود را در اختیار پاکستان قرار دهد.»

استفاده ابزاری پاکستان از طالبان

مطلب ادامه می دهد با پیروزی جهاد و مجاهدین  علیه اتحاد جماهیر شوروی سابق، ارتش پاکستان توانست از مجاهدین علیه هند در جامو وکشمیر تحت کنترل هند استفاده کند. هدف پاکستان از این اقدام سخت کردن حاکمیت هند در این منطقه، جلوگیری از اعزام نیروهای هندی برای مبارزه با شورشیان بومی و کاهش ظرفیت هند در رقابت دیرینه میان اسلام آباد و دهلی نو بود. این برنامه ها در دهه 1988 تطبیق شد و برای اینکه نقش پاکستان پوشیده بماند شورشیان در افغانستان آموزش دیدند. این برنامه ها می طلبید که یک حکومت دوست یا حکومتی که توان مقابله با پاکستان را نداشته باشد در افغانستان در قدرت باشد.

از سویی افغانستان همواره پشتون های پاکستان را بخشی از پشتون های خود می داند. در زمان ریاست جمهوری محمد ضیاءالحق پاکستان تلاش کرد شهروندان پشتون ساکن در ایالت خیبرپشتونخوا را کنترل نماید و سیاست های اسلامی سازی خود را تطبیق کند. همچنین پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سابق و تشکیل کشورهای مستقل آسیای مرکزی افغانستان به دروازه دسترسی به بازراهای انرژی آسیای مرکزی تبدیل شد. سقوط دولت کمونیست و آغاز جنگ های داخلی در افغانستان این جاه طلبی های سیاسی و اقتصادی را از بین برد. با ظهور طالبان در قندهار اما این گروه به بهترین معالمه طالبان تبدیل شد. پاکستان در حالیکه موضوع خط دیورند همچنان حل نشده باقی مانده بود با استفاده ابزاری از طالبان سیاست عمق استراتژیک خود را روی دست گرفت.

پاکستان و افغانستان پس از یازده سپتامبر 2001

به اعتقاد نویسنده مطلب پس از حادثه یازده سپتامبر، پاکستان تحت فشارهای بین المللی قرار گرفت تا ارتباط خود با طالبان در افغانستان را قطع کرده از دولت افغانستان حمایت کند. طالبان در این شرایط مناطق قبایلی مرزی را به پناهگاه امن هزاران جنگجوی طالب تبدیل کرد. سازمان استخبارات پاکستان (آی اس آی) پشت حملات تروریستی در داخل افغانستان به ویژه حمله به منافع هند در افغانستان قرار گرفت.

از دید پاکستان، دولت افغانستان مادامیکه حمایت های بین المللی کمی داشته باشد، شانس زیادی برای بقا نخواهد یافت و حضور روز افزون هند در افغانستان سبب خواهد شد این کشور ارتباط خود با طالبان را همچنان حفظ نماید.

اگرچه اصول عمق استراتژیک پاکستان در افغانستان براساس مقتضیات زمان تغییر می کند اما آنچه مسلم است طالبان هنوز ابزار پاکستان برای پیاده کردن اهداف این کشور در افغانستان می باشد.

در بخش پایانی مطلب می خوانیم:«پاکستان هنوز افغانستان را زمین بازی و تداوم جنگ خود با هند می پندارد و گنجاندن این کشور در مذاکرات صلح حکومت افغانستان با طالبان با محوریت امریکا یک اشتباه مرگبار است.»

به هر حال در صورت عدم حصول پیروزی یا صلح در افغانستان، حضور نیروهای امریکایی در افغانستان نتایج بهتری برای منافع و امنیت امریکا به دنبال خواهد داشت.

نشست مجازی شانگهای دو روز پیش به میزبانی ولادیمیر پوتین از طریق فضای مجازی برگزار شد. در این دور سران کشورهای روسیه، چین، هند، ایران، پاکستان، تاجیکستان، ازبیکستان و چند کشور دیگر اشتراک و سخنرانی کردند. رییس جمهور غنی نیز به نمایندگی از افغانستان در آن اشتراک و سخنرانی نمود.
نشست شانگهای در حالی برگزار شد که روند صلح و مذاکرات میان‌افغانی به بن‌بست خورده و آینده و دورنمای روند صلح نه برای دولت افغانستان و نه برای منطقه روشن نیست.

اما در این دور نشست کشورهای عضو شانگهای، فرصتی خوبی برای کابل ایجاد شده تا بتواند از انزوای بیشتر در روند صلح بکاهد و اجماع منطقه‌ای گسترده‌ای علیه گروه طالبان و سازمان‌های زیر مجموعه آن ایجاد نماید.
نشست شانگهای فرصتی استثنایی در یک برهه استثنایی برای کابل است، اگر بتواند از آن استفاده درست نماید.
بیانات و سخنان سران کشورهای عضو همه در محور همکاری منطقه‌ای، مبارزه با رادیکالیزم، مبارزه با مواد مخدر و تروریزم و همچنان حمایت از تلاش‌های دولت-دولت در این جهت استوار بود.
در این خصوص، افغانستان می‌تواند وجوه مشترکی زیادی با کشورهای عضو جستجو نموده و بالای آن سرمایه گذاری نماید.
ترافیک مواد مخدر، تروریزم، رادیکالیزم اسلامی و تحرکات ضد دولتی فصل مشترکی است که تقریباً تمام کشورهای عضو نشست شانگهای همانند افغانستان با آن به نوعی و به نحوی درگیر است. اگر افغانستان بتواند روی این فصل مشترک سرمایه گذاری کند، در جهت تقویت جایگاهش در روند صلح و اعتماد منطقه افزوده شده و به مثابه یک نماینده مشروع و مقتدر از ملتی مطرح می‌شود که در واقع قربانی تمام موارد یاد شده است.
در نشست شانگهای، با ایران، هند، روسیه، آسیای میانه و چین در جهت مبارزه با قاچاق موارد مخدر، تروریزم و رادیکالیزم به گونه بسیار موثر و منظم می‌توان همکاری کرد، کریدور ایجاد کرد و اتکا نمود.
اما این مامول در صورتی دست یافتنی است که تبعیت کورکورانه از واشنگتن هم در روند صلح و هم در عرصه سیاست‌های منطقه کنار گذاشته شود؛ چیزی که دست کم در چند سال پسین افغانستان به گونه تدریجی و سیستماتیک تضعیف کرده است. تضعیف افغانستان به گونه‌ای پیش رفته که اکنون روند صلح به میدان قماری بر سر هستی و نیستی نظام مبدل گشته است و متاسفانه امریکا نیز متحد مورد اعتماد و قابل اتکا نبوده/نیست.
دولت افغانستان نیاز دارد که روابطش را با کشورهای عضو نشست شانگهای تقویت کرده و از دهن بینی امریکا بکاهد، به ویژه با توجه به این که اکنون در کاخ سفید کسی ساکن می‌شود که طالبان را مشکل افغانستان تعریف می‌نماید و پاکستان را پنجاه مرتبه پر اهمیت برای کشور نسبت به افغانستان می‌داند.

وزیر امور خارجه ایران صبح امروز چهارشنبه با جنرال «قمر جاوید باجوا»، فرمانده ارتش پاکستان دیدار و گفت و گو کرد.

مبارزه با تروریسم،‌ تقویت همکاری‌های مرزی، دفاعی و گسترش مناسبات نظامی میان ایران و پاکستان محورهای مهم گفت و گوی ظریف با جنرال پاکستانی را تشکیل می داد.

طرفین در این دیدار مهم همچنین تازه ترین تحولات امنیتی منطقه به ویژه وضعیت افغانستان را بررسی کرد و دیدگاه‌های یکدیگر را به اشتراک گذاشتند.

ظریف و جنرال باجوا بر لزوم گسترش همکاری‌های همه جانبه میان ایران و پاکستان به ویژه در زمینه‌های امنیتی و مراقبت از مرزهای مشترک که مرزهای صلح و دوستی دو کشور نام دارد، تاکید کردند.

وزیر امور خارجه ایران قرار است با «شاه محمود قریشی» همتای پاکستانی خود نیز دیدار کند.

دیدار با «عمران‌خان» نخست وزیر پاکستان و سخنرانی در انستیتوت مطالعات استراتژیک پاکستان از دیگر برنامه های سفر ظریف به اسلام آباد می باشد.

سفارت جاپان در کابل، اعلام کرد مبلغ ۹۴۰ میلیون ین جاپانی (حدود ۹ میلیون دالر امریکایی) را به منظور رسیدگی به نیازهای فوری کودکان و زنان افغان کمک می‌کند.

سفارت جاپان و اداره‌ی یونیسف در کابل، روز سه‌شنبه (۲۰ عقرب)، در اعلامیه‌ی مشترکی گفتند توافق‌نامه‌ی این کمک، با حضور احمدجواد عثمانی، سرپرست وزارت صحت افغانستان، امضا شده است.

شارژدافر سفارت جاپان در کابل، گفت افغانستان در آینده‌ی نزدیک به یک کشور بدون بیماری پولیو تبدیل خواهد شد.

نماینده‌ی موقت یونیسف در کابل نیز، تاکید کرد همه‌ساله نیم میلیون کودک، به دلیل مشکلات گوناگون، به برنامه‌ی تطبیق واکسین پولیو در افغانستان دسترسی ندارند.

در اعلامیه آمده اس این پروژه توسط یونیسف و اداره‌ی هماهنگی بین‌المللی جاپان (جایکا) با همکاری وزارت صحت افغانستان، تطبیق خواهد شد.

بر اساس اعلامیه، این کمک، یونیسف را قادر می‌سازد تا برای بیش از ۳٫۱ میلیون زن در سن باروری در افغانستان، واکسین تیتانوس فراهم کند.

در اعلامیه آمده است با عملی شدن این پروژه، قرار است یونیسف بیش از ۱٫۴ میلیون کودک را واکسین و بیش از ۱۰ میلیون کودک زیر پنج سال دیگر را در برابر پولیو محافظت کند.

جاپان بیش از یک دهه است که با افغانستان در بخش‌های مختلف از جمله امنیت، زیرساخت‌ها، زراعت، توسعه‌ی روستایی، ظرفیت‌سازی بشری، معارف و صحت، همکاری‌های بشردوستانه کرده است.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، می‌گوید که ۱۳ میلیون نفر در سراسر افغانستان، امنیت غذایی ندارند و ۸ میلیون آن‌ها در وضعیت حاد عدم امنیت غذایی به سر می‌برند.

آقای دانش که روز پنج‌شنبه (۱۵ عقرب)، در مراسم «سومین سال‌گرد راه‌اندازی آجندای ملی امنیت غذایی و تغذیه‌ی افغانستان» سخن می‌زد، گفت که افراد ساکن در روستاها، بیشتر از شهرنشین‌ها در معرض عدم امنیت غذایی قرار دارند.

به گفته‌ی او، برای دسترسی تمام شهروندان به غذای کافی و تامین امنیت غذایی، بودجه‌ی ملی باید معطوف به کاهش فقر و محو گرسنگی ترتیب شود.

او افزود: «علاوه بر این، تمام سیاست‌گذاری‌های کلان اقتصادی کشور باید با توجه به کاهش فقر و محو گرسنگی تعیین شود تا ما بتوانیم به اهداف خود در راستای تامین امنیت غذایی شهروندان دست یابیم.»

آقای دانش، جنگ، فقر، عدم عدالت در توزیع منابع، گران‌شدن قیمت مواد غذایی، کمبود آب، تخریب محیط زیست و بروز قحطی به دلیل موضوعات سیاسی را از عوامل اصلی عدم تامین امنیت غذایی شهروندان افغانستان دانست.

معاون دوم ریاست‌جمهوری، با اشاره به جنگ جاری در افغانستان، گفت: «جنگ تمام منابع ما را تبدیل به خاکستر کرده و مانع راه‌اندازی برنامه‌های اقتصادی، انکشافی و توسعه‌ای شده است. تخریب صدها کیلومتر سرک، پل‌ها و پل‌چک و آسیب رساندن به برنامه‌های زیربنایی از سوی طالبان در سال‌های گذشته، نشان می‌دهد که جنگ نه تنها مانع پیشرفت و توسعه افغانستان شده، بلکه باعث ویرانی بیشتر شده است.»

او افزود که به همین دلیل، ضرورت به ختم جنگ و تامین صلح است که امیدواریم بتوانیم به صلح دست یابیم و جنگ پایان یابد.

از سویی هم، عبدالکریم طوطاخیل، معاون انسجام امور اداره‌ی امور ریاست‌جمهوری، در این مراسم گفت که جنگ، خشک‌سالی و نبود سیستم، از جمله عوامل مهم نبود امنیت غذایی در افغانستان استند و با شیوع ویروس کرونا، وضعیت امنیت غذایی در کشور، بدتر از قبل شده است.

هم‌چنان، انورالحق احدی، سرپرست وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، در این مراسم گفت که این وزارت، برنامه‌های مهمی را برای بهبود زراعت و توسعه زراعت در سراسر افغانستان روی دست دارد که با اجرایی شدن آن‌ها، دسترسی شهروندان به غذای کافی و امنیت غذایی نیز افزایش خواهد یافت.

به نظر می‌رسد مواضع تازۀ رهبران ملکی و نظامی پاکستان در قبال افغانستان، نشان‌دهندۀ تغییر در سیاست خارجی اسلام‌آباد در قبال کابل است.

ظاهراً در اسلام‌آباد ارادۀ گشایش فصل آشتی و دوستی به جای فصل دشمنی و خصومت، شکل گرفته است. پاکستان به این نتیجه رسیده که روابط از هم گسیخته و پرتنش با افغانستان به ویژه روابط درهم و برهم با نیروهای بیرون دولت و سران احزاب جهادی و سیاسی را ترمیم کند.

پاکستان در جریان یک ماه پسین میزبان برخی از چهره‌های مهم سیاسی افغانستان بود. عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی، میررحمن رحمانی، رییس مجلس نمایندگان، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، آقای غوریانی سرپرست وزارت تجارت و صنعت و محمد عمر داووزی، نماینده خاص ریاست جمهوری در امور پاکستان، از جملۀ چهره‌هایی بودند که به گونۀ رسمی از اسلام‌آباد دیدار کردند.

در این میان، سفر عبدالله عبدالله به اسلام‌آباد تاریخی بود. وی پس از سال ۲۰۰۸ راهی اسلام آباد شد و با استقبال کم‌نظیر رهبر ملکی و نظامی پاکستان مواجه شد.

برخی منابع هم از سفر عمران خان صدراعظم پاکستان در آیندۀ نزدیک به افغانستان خبر داده‌اند. عمران خان به دعوت رییس جمهور غنی از کابل دیدار می‌کند. اگر این سفر اتفاق بیافتد، عمران خان، به حیث یک چهرۀ شناخته‌شدۀ ورزشی و همچنان به عنوان نخست وزیر پاکستان برای اولین بار کابل را از نزدیک خواهد دید.

طبق گزارش‌ها، در روزهای پیش رو، مشاور ارشد اقتصادی و تجارتی صدراعظم پاکستان که در عرصۀ اقتصاد و توسعه دست راست سران دولت حساب می‌شود، نیز از کابل دیدار خواهد کرد.

پیام رهبران پاکستان

رهبران ملکی و نظامی پاکستان در دیدار با نمایندگان بلندپایۀ افغانستان پیام واحد داشته‌اند:

– روابط میان دو کشور با اشتباهات بزرگی همراه بوده است. باید به فصل دشمنی بی‌معنی میان دو کشور (به ویژه با جبهۀ شمال) نقطه پایان گذاشته شود.

پاکستان بیشتر از هرکشوری از موفقیت روند صلح افغانستان سود خواهد برد. بناً ما هرچه در توان داریم برای موفقیت روند صلح انجام می‌دهیم.

دیگر اسلام‌آباد نگاه دوگانه (ملکی و نظامی) دربارۀ افغانستان ندارد. از اشتباهات گذشته درس گرفته شود.

– حجم روابط تجاری میان دو کشور به طور چشمگیری کاهش یافته و این روابط باید به حالت اول برگردد.

–  افغانستان همانطور که به هند و کشورهای دیگر محصل می‌فرستد، به اسلام‌آباد نیز دانشجو اعزام کند.

– افغانستان باید پایگاه دشمنان پاکستان به خصوص جماعت‌الحرار را در مناطق شرقی ببندد. به گفتۀ آنان، طالبان پاکستانی در مناطق سرحدی به خصوص ولایات کنر، ننگرهار و نورستان افغانستان پایگاه و مراکز نظامی دارند.

نگرانی‌های پاکستان

اوضاع کنونی در افغانستان به ضرر اسلام‌آباد است. کابل از سوی حلقۀ وابسته به هند رهبری می‌شود. نفوذ هند در نهادهای سیاسی، امنیتی و اداری افغانستان به شدت بالا رفته است. ادامۀ قدرت نیروهای وابسته به هند در کابل، برای اسلام‌آباد تحمل‌ناپذیر است.

نیروی نرم هند

در دو دهه‌یی‌که پاکستان سرگرم تربیه، آموزش و تجهیز طالبان بود، هند به‌طور چشمگیری نفوذش را در سطوح مختلف در افغانستان بالا برد. پاکستان به تربیۀ ملیشه‌های تندرو مذهبی روی آورد؛ اما هند در ۲۰ سال اخیر ۷۱ هزار دانشجوی افغان را در مقاطع دکترا، ماستری و لیسانس تربیه کرد. هم‌اکنون ۲۰ هزار دانشجوی افغان در هند درس می‌خواند. هر یک از تربیه‌شدگان نهادهای تحصیلی هند، به حافظ منافع دهلی جدید در افغانستان مبدل شده‌اند. آنان در سطوح مختلف قدرت و دولت در افغانستان نفوذ دارند. این نیروی قابل ملاحظه بشری، قدرت نرم هند در برابر پاکستان است. پاکستان به عمق نفوذ هند پی برده و ادامه وضعیت را فاجعه بار می‌داند.

از دست دادن بازار مصرفی

پاکستان بازار مصرفی‌اش را از دست داده است. بازار افغانستان به طور کامل در کنترل پاکستان بود. اما رییس‌جمهور غنی با چرخش ۱۸۰ درجه‌یی، اقتصاد وابستۀ افغانستان به پاکستان را تغییر جهت داد. اکنون ایران، چین، هند و آسیای مرکزی به ترتیب بزرگترین شرکای اقتصادی- تجاری افغانستان هستند و جای کالای پاکستانی را اجناس ایرانی، کشورهای آسیای مرکزی و چینی گرفته است. افغانستان بیشترین کالا را از ایران وارد می‌کند و بیشترین کالا را به هند صادر می‌نماید. براساس آنچه مقامات پاکستانی گفته‌اند: حجم تجارت با پاکستان به زیر ۳ میلیارد دالر کاهش یافته است. اما نهادهای اقتصادی افغانستان آمار دیگری بیرون می‌دهند. وزارت تجارت افغانستان، سطح روابط تجاری میان دو کشور را زیر دو میلیارد دالر گفته‌‌اند. این درحالی است ‌که در ۱۵ سال حکومت حامد کرزی حجم مبادلات اقتصادی میان دو کشور به بالای ۷ میلیارد دالر می‌رسید.

پاکستان به ذخایر، منابع و ظرفیت‌های بالقوۀ اقتصادی- تجارتی آسیای مرکزی چشم دوخته است. دست‌یابی به منابع، انرژی و گسترش دادودستد تجارتی با آسیای مرکزی، در موجودیت بحران امنیتی و نظامی در افغانستان ناممکن است.

تنفر عمومی

با وجود نزدیکی برخی رهبران جهادی و سیاسی به پاکستان، متن جامعۀ افغانستان به‌شدت پاکستان‌ستیز است. پاکستان‌ستیزی ابزار خوبی برای کسب حمایت مردمی و سیاسی است. برخی چهره‌ها با پاکستان‌ستیزی به شهرت و محبوبیت رسیده‌اند. پاکستان به‌عنوان دشمن قسم‌خوردۀ مردم افغاسنتان شناخته می‌شود. حتا طالبان نیز از این‌که یک نیروی وابسته به پاکستان معرفی شوند، می‌شرمند.

پاکستان از نظر جایگاه اجتماعی و سیاسی میدان را به نفع رقبای منطقه‌یی‌اش باخته است.

تهدید امنیت ملی

استفاده از گروه‌های تندرو در سیاست خارجی بخشی از راهبرد اسلام‌آباد در چهار دهۀ اخیر بود. رد پای اسلام‌آباد در پشت همه سازمان‌های افراطی مذهبی دیده می‌شد. تماس و همسویی با گروه‌های تندرو نه تنها کشورهای منطقه را نا آرام و به دردسر انداخت، بل خود پاکستان را به کانون درگیری‌های فرقه‌یی- مذهبی تبدیل کرد. اکنون، افراطیت و گروه‌های تند رو مذهبی امنیت ملی پاکستان را به مخاطره انداخته است.

به نظر می‌رسد اسلام‌آباد تصمیم گرفته که به فصل استفاده از رادیکالیزم و تندروی در سیاست خارجی، پایان دهد.

پاکستان؛ پروژۀ صلح به جای پروژۀ جنگ

پاکستان آن‌چه را از طریق جنگ در افغانستان به دست نیاورد، می‌خواهد از طریق صلح به دست آورد. پاکستان بیشترین تلاش را در راستای موفقیت روند صلح افغانستان انجام داده است؛ زیرا پروژۀ جنگ اسلام‌آباد در کابل به پروژۀ صلح تبدیل شده است. با فراگیرشدن روابط منطقه‌یی- جهانی طالبان، پاکستان با هراس از دست دادن این گروه، تحریک طالبان را به امریکا فروخت.

پاکستان بدین باور است که تداوم وضعیت فعلی در افغانستان به سود هند است. هند جنگ با پاکستان را به دور از مرزهایش در افغانستان دنبال می‌کند. این جنگ هم میزان خطرش به هند کم است و هم هزینه‌اش. پاکستان در جغرافیای دورتری سرگرم نبرد با هند است. از این رو، پاکستان تلاش دارد که پروسۀ صلح افغانستان به نتیجه برسد تا از یک‌سو از امریکا امتیاز به دست آورد و از سوی دیگر، جلو برنامه‌های پیشروانۀ هند را بگیرید.

کار روی فرمول سیاسی برای افغانستان

اکنون اسلام‌آباد در کنار ایالات متحده امریکا روی فرمول نظام سیاسی آینده افغانستان کار می‌کند. براساس این فرمول، یک نظام شبه‌امارت در کابل شکل خواهد گرفت. شبیه آنچه در همسایگی افغانستان (ایران) حاکم است. اما پاکستان قطعاً در پی ایجاد رژیم یک دست و انحصاری در کابل نیست. حتا پاکستان در پاسخ به درخواست طالبان برای حمایت از احیای امارت اسلامی مخالفت کرده است. پاکستان تلاش دارد که طالبان+ گروه‌های جهادی غیرپشتون نظام آیندۀ افغانستان را شکل دهند. برخی رهبران اتحاد شمال از جمله صلاح‌الدین ربانی رهبر جمعیت اسلامی، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی و کریم خلیلی رهبر حزب وحدت اسلامی با میانجیگیری پاکستان در ائتلاف با طالبان در پی شکل دهی نظام آینده هستند.

دو خواست مشخص پاکستان

پاکستان دو مطالبه دارد:

– یک حکومت متمرکز یک‌دست و قومی در کابل شکل نگیرد که به دردسر تازه به اسلام‌آباد تبدیل شود. حکومت یک دست قومی می‌تواند به متحد «جنبش تحفظ پشتون‌ها» و بلوچ‌ها تبدیل شود و امنیت ملی پاکستان را بیشتر از پیش به مخاطره اندازد.

– سیاست خارجی کابل در قبال دهلی در مشوره و همسویی با اسلام‌آباد تعیین شود.

با درنظرداشت حوادث و تحولاتی‌که در پیش است، تحقق چنین خواستی دور از انتظار نیست.

نتیجه‌گیری

نگاه تازۀ اسلام‌آباد به کابل، ریشه در پیروزی این کشور در میدان افغانستان دارد.

اسلام‌آباد ۲۰ سال فشار، تهدید و انزوای بین‌المللی را تحمل کرد، سر انجام جامعۀ بین‌المللی را وادار به تمکین به مطالبات و خواست‌هایش نمود. چه مذاکرات صلح افغانستان به نتیجه برسد و چه نرسد، پیروزی اسلام‌آباد در افغانستان تسجیل شده است. 

نقش اسلام‌آباد در دو طرف منازعه برجسته شده است. طالبان نیروی نزدیک و همسو با اسلام‌آباد است. در جبهۀ سیاسی نزدیک به دولت نیز اسلام‌آباد دست بلند دارد. اسلام‌آباد با دعوت رهبران سیاسی افغانستان تلاش می‌ورزد آخر برنامه‌هایش را اجرایی سازد. 

اسلام‌آباد با تعیین صادق‌‌خان به عنوان نمایندۀ ویژۀ در امور افغانستان و گماشتن احمدخان به حیث سفیر جدید در کابل، سیاست فعال و پویای خویش را تسریع بخشیده است.

رقبای منطقه‌یی اسلام‌آباد نیز تلاش‌های‌شان را افزایش بخشیده‌اند. اما به نظر می‌رسد عنان کار از دست‌شان رفته است.

جمشید یما امیری

هفته‌ی گذشته، هفته‌ی خوبی برای شبکه‌ی القاعده نبود، حد اقل هفت عضو فعال این شبکه در حملات مختلف نیروهای امریکایی در شمال‌غرب سوریه کشته شدند.
کماندوهای نیروهای ارتش افغانستان، یک فرمانده‌ی ارشد این شبکه را در ساحات تحت کنترول طالبان در یک ولسوالی کشتند. ایالات متحده‌ی امریکا فشارهای جدی را بر گروه‌های وابسته به این شبکه در سومالیا افزایش داده که تحت حمایت «الشباب» فعالیت دارند.
بخش مبارزه با تروریزم سازمان ملل متحد، در ماه جولای گفت؛ با آن که حدود دو دهه از حمله‌ی ۱۱ سپتامبر سپری شده است، رابطه‌ی شبکه‌ی القاعده با طالبان و گروه‌های دیگر در جهان، به حالت ارتجاعی حفظ شده و از غرب افریقا تا یمن و افغانستان گسترش داشته است.
گزارش سازمان ملل، افزوده هر دو (القاعده و داعش) حامیان و افراد خود را در جهان دارند و نسلی را، برای حملات تروریستی به صورت مستقیم در جهان آموزش می‌دهند.
در اخیر هفته‌ی گذشته، دفتر ریاست امنیت ملی افغانستان، در توییتی گفت قطعه‌ی خاص ارتش این کشور، یک عضو ارشد القاعده را در ولایت شرقی غزنی کشته اند.
در این توییت عکسی از «حسام العبدالرئوف» یک عضو ارشد القاعده که به «ابومحسن المصری» مشهور است، نشان داده می‌شود. گفته شده است که او در غزنی، در ساحات تحت کنترول طالبان، مورد هدف نیروهای امنیتی قرار گرفته است.
روز شنبه مشاور شورای امنیت قصر سپید امریکا، تایید کرد «العبدالرئوف» فرد نزدیک به ایمن‌الظواهری، رهبر شبکه القاعده، تحت پیگرد پولیس فدرال امریکا نیز بود. شورای امنیت، از این اقدام نیروهای افغانستان استقبال و تایید کرده است که مبارزه با القاعده و ریشه‌کن‌کردن پناه‌گا‌ه‌های القاعده در این در کشور، اولویت ‌شان است.
مقامات امریکایی گفته اند گزارش‌های نامعتبری از کشته‌شدن عبدالله‌ احمد عبدالله، فرد شماره دوم القاعده که فرد نزدیک به ایمن‌الظواهری است، به جای المصری منتشر شد. «العبدالرئوف المصری» در ولسوالی اندر ولایت غزنی که مرکز فرمانروایی طالبان است، کشته شد. اگر العبدالرئوف واقعا در ساحه‌ی تحت اداره‌ی طالبان کشته شده باشد، به معنای نقض توافق‌نامه‌ی ۲۹ فبروری امریکا – طالبان است که براساس آن طالبان تعهد به قطع رابطه با شبکه‌ی تروریستی القاعده کرده اند.
برخی منابع مبارزه با تروریزم، کشته‌شدن عبدالروف المصری را مهم می‌دانند. مقامات ارشد امریکا به شمول؛ کریستوفر میلر، رییس مرکز مبارزه با تروریسم این کشور به صورت عمومی تاکید بر ریشه‌کن‌کردن شبکه‌ی القاعده کرده است.
العبدالرئوف چهره‌ی شناخته‌شده‌ی جهادی است که در سال ۱۹۸۰ آغاز به فعالیت کرد.
تامس جوزلین، عضو ارشد بنیاد دفاعی دموکراتیک‌ امریکا، هفته‌ی گذشته در لانگ‌وار ژورنال نگاشته؛ او یکی از افراد نزدیک و با اعتماد ایمن‌الظواهری و سایر اعضای ارشد القاعده بود. جغرافیایی که او در آن‌جا هدف قرار گرفته است، بحث‌برانگیز است.
در حالی که القاعده پناه‌گاه خود را در افغانستان از دست داده است، جوزلین و مرکز ملی مبارزه با تروریزم امریکا، از حضور القاعده در افغانستان هشدار داده‌ اند.
گزارش مبارزه با تروریزم دفتر سازمان ملل، گفته است که شبکه‌ی القاعده در ۱۲ ولایت افغانستان فعال است و نزدیک به ۴۰۰ – ۶۰۰ جنگ‌جو دارد. در گزارش آمده است که ایمن‌ الظواهری، مرکز خود را در افغانستان مخفیانه حفظ کرده است؛ در حالی که برخی از گزارش‌های دیگر تاکید کرده اند که مرکز این شبکه، در همسایگی پاکستان قرار دارد.
در دو هفته‌ی گذشته حملات امریکایی در ۲۰۰ مایلی شمال‌غرب سوریه، جان حارث‌الدین و دو تن دیگر از اعضای شبکه‌ی القاعده را گرفت. بیت‌رایردون، سخن‌گوی پنتاگون، گفت که در یک حمله‌ی نیروهای امریکایی در حومه‌ی شهر ادلب، ۷ عضو شبکه‌ی القاعده کشته شدند.
القاعده در تلاش ایجاد یک پناه‌گاه امن در شمال‌غرب سوریه است، تا حملات تروریستی را گسترش دهد. رایاردن پس از حمله‌ی هوایی در ایمیلی، تصریح کرده است که کشتن حارث‌الدین، ضربه‌ی جدی به این گروه وارد کرده است. این مرکز – شمال غرب سوریه – کردینات حمله بر سراسر جهان را صادر می‌کرد و شهروندان امریکایی و متحدان ما از این بابت نگرانی جدی داشتند.
رایاردن گفت که در هفته‌ی‌ پیش از حمله ۱۵ اکتبر، برخی از اعضای گروه القاعده در حمله‌ی راکتی در نزدیک ادلب کشته شدند.
چارلز لیستر، رییس انستیتوت خاورمیانه در سوریه و مسوول مبارزه با تروریزم و خشونت، گفته است؛ یکی از کسانی که در ۱۵ اکتبر کشته شده اند، عبدالمحمد السودانی، عضو ارشد القاعده، فرد نزدیک به اسامه بن لادن و ایمن‌الظواهری است.
ایالات متحده‌ی امریکا در جنوب‌غرب سوریه نیرو ندارد؛ اما نظامیان محلی در حمایت از سازمان استخباراتی امریکا، حملات مشترک را راه‌اندازی می‌کنند.
امریکایی‌ها باور دارند که حارث‌الدین یک عضو کوچک القاعده، اما به شدت غرب‌ستیز بود.
حملات اخیر با بم‌های حدود ۲۰پوندی صورت گرفته است. نظامیان تایید کرده اند که در هدف‌قرار‌دادن رهبران شبکه‌ی القاعده و جلوگیری از تلفات غیرنظامیان، از راکت‌های هیلفار ( – R9X Hellfire) استفاده می‌کنند. ۱۰۰پوندی هیلفار، تنها هدفی به اندازه‌ی موتر را نابود می‌کند. اگر هدف اول از بین نرود، هیلفار ظرفیت انداخت شش گلوله‌ی دیگر را بدون پارچه‌شدن دارد.
حملات اخیر در ولایت ادلب سوریه صورت گرفت که در جریان تنش‌ها، نزدیک به سه میلیون باشنده‌ی آن آواره شدند. این‌جا، مکان امن برای گروه‌های خشونت‌گرایی مانند القاعده است که ارتباط نزدیک به هیئت «تحریر الشما» و گروه النصره دارد. نیروهای سوری با حمایت ایران و روسیه در برابر آنان می‌جنگند.
حارث‌الدین در سال ۲۰۱۸ پس از فعالیت‌های سازمانی در جبهه‌ی النصره ظهور کرد و بعد، خود را از اعضای القاعده معرفی کرد. حارث به داعش نیز نزدیک بود؛
یک عضو کوچک اما به شدت خطرناک، که در راه‌اندازی حملات بزرگ القاعده دست داشته است؛ الظواهری برای جنگیدن با نیروهای غرب آن را به سوریه فرستاد.
دولت اسلامی ولایت خراسان داعش، پس از حملات هوایی امریکا در سال‌های پیش در سوریه قد علم کرد. در حال حاضر نزدیک به ۲ هزار جنگ‌جو دارد، مخصوصا رهبری دوم و سومش از اردن و مصر است. حارث‌الدین در ساحات نیروهای روسیه مخفی بوده است. این مناطق اخیرا تحت حملات هوایی نیروهای امریکایی و مراقبت جدی آنان قرار دارد.
نیویورک تایمز

ترجمه: صبح کابل

پکا هاویستو، وزیر امور خارجه فنلاند، گفت دنیا نباید افغانستان و کمک به این کشور در نشست ماه آینده جنوا را فراموش کند.
وی که روز جمعه در مرکز بحران و مطالعات انسانی در دوحه صحبت می کرد، افزود کمک کننده های بین المللی همان طور که برای نشست جنوا در ماه نوامبر سال جاری آماده می شوند نباید کمک به افغاستان را فراموش کنند.»
وزیر امور خارجه فنلاند تاکید کرد:«همه ما خواهان صلح در افغانستان هستیم، به ویژه کشورهای همسایه نظیر ایران، پاکستان و هند.»
وی افزود تمامی همسایگان افغانستان اذعان داشته اند که صلح در افغانستان برای آنها نیز ضروری ست.
آقای هاویستو گفت:«همزمان با آمادگی ها برای نشست جنوا تمام تلاش ما باید این باشد که کمک کننده ها را متقاعد سازیم به توسعه در افغانستان متعهد باشند و بی میلی در زمینه کمک ها اتفاق نیفتد.»
وی در عین حال ابراز تاسف نمود که کمک ها در تمام بخش ها در افغانستان وجود ندارد.
قابل ذکر است در نشست آتی جنوا افغانستان تلاش خواهد کرد دستاوردها خود در زمینه مبارزه با فساد را ارائه و به کمک های بین المللی نشان دهد که به تعهدات خود به آنها پایبند بوده است.

عمران خان در دیدار با نثار احمد فیضی غوریانی وزیر صنعت و تجارت افغانستان گفت: «صلح در افغانستان زمینه ساز تقویت ارتباط منطقه‌ای و فراهم آوردن فرصت‌های جدید برای همکاری اقتصادی خواهد شد.

وی افزود: «پاکستان و افغانستان باید از همکاری‌های اقتصادی و فرصت‌ها استفاده کنند و این مسئله فقط از طریق توسعه همکاری در زمینه‌های اقتصادی و تجاری تحقق خواهد یافت.»

نخست وزیر پاکستان بار دیگر بر حمایت اسلام آباد از صلح و ثبات در افغانستان و بر لزوم توافق سیاسی از طریق مذاکره تاکید کرد.

وزیر تجارت و صنعت افغانستان نیز از نقش مثبت پاکستان در تسهیل روند صلح افغانستان قدردانی کرد و خواستار تقویت روابط اقتصادی و تجاری بین دو کشور همسایه شد.

وزیر امور خارجه هند پس از دیدار با همتای امریکایی خود اظهار داشت مردم افغانستان باید بدون هیچ اعمال فشاری درباره سرنوشت کشورشان تصمیم بگیرند.

اس جی شنکر وزیر امور خارجه هند با مایک پامپئو وزیر امور خارجه و مارک اسپر وزیر دفاع امریکا دیدار و گفت‌وگو کرد.

در این دیدار مقامات هندی و امریکایی درباره مسائل منطقه‌ای از جمله افغانستان و گسترش همکاری‌ها رایزنی کردند.

شنکر به همتای امریکایی خود گفت مردم افغانستان بدون هیچ اعمال فشاری باید درباره سرنوشت کشورشان تصمیم بگیرند.

برخی رسانه‌های هندی گزارش دادند که وزیرامور خارجه این کشور در این دیدارها خاطرنشان کرد: ثبات افغانستان به نفع هند است.

دیدار پامپئو و اسپر پیش از برگزاری سومین دور از مذاکرات امریکا و هند صورت گرفته است.

گفته می‌شود که وزیر امور خارجه امریکا، مواضع کشورش را درباره افغانستان نیز در دیدار با مقامات هندی شرح داده است.

هند همواره تاکید کرده است که تمایل دارد در روند صلح افغانستان مشارکت کند اما درصورتیکه مذاکرات بین‌الافغانی به مالکیت و رهبری افغان‌ها باشد.

به گفته منابع، امریکا اکنون هند را به سمت مشارکت در مذاکرات سوق می‌دهد زیرا به وضوح می‌بیند که توافقش با طالبان آنطور که دولت ترامپ پیش‌بینی کرده بود به پیش نمی‌رود.

نگران ضربۀ هند از خاک افغانستان هستیم

در این حال، عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان طی سخنرانی در نشست مشترک سرمایه‌گذاری پاکستان و افغانستان با اشاره به حضور گسترده هند در افغانستان، گفت: نگران استفاده هند از خاک افغانستان به منظور ایجاد بی ثباتی در کشورمان هستیم.

وی با تاکید بر اینکه اسلام آباد بدون در نظر گرفتن تغییر دولت‌ها در افغانستان به دنبال تقویت روابط با کابل است، افزود که آینده بهتر دو کشور در گرو اتحاد، تجارت متقابل و روابط اقتصادی است.

نخست وزیر پاکستان همچنین با اشاره به این اینکه دو کشور می‌توانند از کریدور اقتصادی پاکستان و چین برای گسترش روابط خود استفاده کنند، اظهار داشت: نگران استفاده هند از خاک افغانستان به منظور بی ثباتی در کشورمان هستیم.

وی همچنین از ادامه تلاش‌های پاکستان برای حل و فصل مساله کشمیر در چارچوب قطعنامه‌های شورای امنیت خبر داده است.

هند و پاکستان به افغانستان متمرکز شده‌اند

هند و پاکستان به‌طور بی‌سابقه روی اوضاع افغانستان متمرکز شده‌اند.

اسلام‌آباد و دهلی جدید در روزهای پسین از چهره‌های برجستۀ سیاسی- جهادی دعوت کرده‌اند.

عبدالله عبدالله، مارشال عبدالرشید دوستم، عطا محمد نور و برخی از چهره‌های دیگر در روزهای اخیر از هند دیدار کرده‌اند. آنان با رهبران هند از جمله وزیر خارجه، مشاور امنیت ملی و رییس استخبارات هند دیدار داشته‌اند. به نظر می‌رسد هند به دنبال بسیج متحدان سابقش در افغانستان است. هند از روند صلح افغانستان ناراضی است و آن را پروسۀ پاکستانیزه‌سازی افغانستان خوانده است.

پاکستان نیز دعوت از سران سیاسی افغانستان را افزایش بخشیده است. عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ماه پیش در سفر رسمی از اسلام‌آباد دیدار کرد. همچنان، گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی به دعوت سران پاکستان از اسلام‌آباد دیدار نمود. میررحمن رحمانی رییس مجلس نمایندگان نیز از سوی پارلمان پاکستان دعوت شد. محور این دیدارها و سفرها روند صلح و آیندۀ سیاسی افغانستان بود. پاکستان از تغییر سیاست و استراتژی‌اش در افغانستان سخن می‌زند.

نا امیدی خلیل‌زاد از منطقه

زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای مصالحۀ افغانستان با انتقاد بر افزایش خشونت‌ها در این کشور هشدار داد که فرصت رسیدن به یک توافق سیاسی برای همیش مساعد نخواهد بود.

آقای خلیلزاد که دیروز راهی قطر شد در صفحه تویتراش نوشته است که با ناخشنودی به منطقه می‌گردد، زیرا با وجود تعهدات، خشونت‌ها در افغانستان کاهش نیافته است.

آقای خلیلزاده بدون ذکر نام کدام کشور یا گروه نوشته است: “افغان‌ها به میزان بلند می‌میرند و تخریب‌کاران منطقوی برای اهداف غیرمشروع شان از افغان‌ها منحیث جنگجویان بی‌ارزش استفاده می‌کنند. خونریزی باید پایان یابد.”

او نگاشته است که افغان‌ها باید به عوض ویرانگری به انکشاف، به جای هرج و مرج به ثبات، به عضو انتقام به بخشندگی و به جای انعطاف‌ناپذیری به سازش تن دهند.

نمایندهٔ ویژهٔ‌ ایالات متحده نوشته است: “ناسازگاری و رد ترک دشمنی،‌ رد پذیرفتن هموطنان، رد توافق روی یک فورمول همکاری سیاسی و رقابت، حمایت از تهداب جنگ است.”

پیش از این آقای خلیلزاد گفت بود که تشدید خشونت‌ها برای امتیازطلبی در مذاکرات صلح “بسیار خطرناک” است.

برای بسیاری از ناظران، فضای آرام و عمدتاً حرفه‌ای مناظره معاونان نامزدهای ریاست جمهوری یک فاصله‌گذاری خوشایند با مناظره ناهماهنگ و آشفته اول (بین خود نامزدها) بود. برخلاف مناظره اول، مناظره معاونان ریاست جمهوری امکان گفت‌وگو درباره موضوعات سیاست خارجی را فراهم آورد. با این حال این مناظره یک فرصت از دست رفته است. فرصتی که می‌شد برای گفت‌وگو درباره ماهیت دو حزبی بخش اعظم سیاست گذاری‌های ایالات متحده در قبال خاورمیانه به کار برده شود.

درحالی که جو بایدن، نامزد دموکرات انتخابات ریاست جمهوری، وعده داده ایالات متحده را به توافق هسته ‌ای ایران بازگرداند و کاملا هریس و بسیاری از دیگر دموکرات‌ها به وضوح ترور جنرال قاسم سلیمانی فرمانده نیروهای قدس ایران را در ماه جنوری مورد انتقاد قرار داده‌اند، اما هر دو در استنطاق از مایک پنس درباره موضوعی که خودش در مناظرات مطرح کرد، کوتاهی کردند. در پی شیوع جهانی همه گیری کرونا که تقریباً بلافاصله بعد از این اتفاق رخ داد، راحت بود که مخاطرات این اقدام امریکا در خاورمیانه از جمله برای نیروهای امریکایی در عراق نادیده گرفته شود؛ نیروهایی که هدف بمباران قرار گرفتند و اگرچه کشته نشدند، اما به شدت آسیب دیدند. همچنین، پس از این ترور مجلس عراق خروج نیروهای امریکایی از این کشور را خواستار شد.
ترور سلیمانی هیچ نتیجه‌ای در جهت منافع امریکا نداشت و تنها دیدگاه جهانی به این کشور را خدشه دار کرد. با این حال، به نظر می‌رسد که حزب مخالف درباره جزئیات اتفاقاتی که به ترور انجامید و به طور کلی درباره نقش امریکا در خاورمیانه، به طور عجیبی سکوت کرده است. با توجه به اظهارات هریس و بسیاری از دیگر افراد در حزب دموکرات در زمینه سیاست خارجی که به «لیبرالیسم زوری» اشاره دارد، می توان گفت که این عدم انتقاد عمدی بوده است. هرچه که نباشد، آخرین مرتبه از این واژه برای توجیه نابود کردن لیبیا، کشوری با بالاترین استانداردهای زندگی در افریقا، و تبدیل آن به مقری برای جنگ طلبان، گروه‌های جهادگرای افراطی و بازار برده داری آزادانه، استفاده شد.
سناتور هریس و بسیاری از هم کیشان او همچنین به استفاده از اظهارات شدیدالحن برای توجیه رژیم‌های تحریمی بی‌پایان علیه سوریه و ایران گرایش دارند؛ تحریم‌هایی که بی‌شک به دیپلماسی آسیب رسانده و تنش‌های منطقه‌‌ای را تشدید کرده‌اند. هر چه که می‌گذرد، درک اینکه ایفای نقش ایالات متحده به عنوان «متحد قدرتمند» عربستان سعودی تا چه اندازه امکان موجودیت دیدگاه‌های متفاوت و جایگزین برای سیاست گذاری‌های کنونی را فراهم می‌آورد، دشوارتر می‌شود؛ اتحادی که بیش از هر اتفاق دیگری مشارکت امریکا در جنگ‌های نیابتی در خاورمیانه را می‌طلبد.
شاید دلیل اصلی که انتقادات بسیار اندکی از دولت دونالد ترامپ در این زمینه شده، به طور ویژه سوریه باشد. اعتراف بسیاری از دموکرات ها به اینکه حمایت از شورشی‌های سوری و تامین سلاح برای آنها یک اشتباه بزرگ بوده که بسیاری از گروه های جهادگرای افراطی را توانمند کرده و به طور غیرمستقیم به ظهور داعش انجامیده، به معنای اذعان داشتن به این است که پیشینه باراک اوباما در سیاست خارجی هم در حقیقت چیزی نبوده که بتوان از آن الگوبرداری کرد. به علاوه، این مسئله فضایی را برای گفت‌وگویی ناخوشایند برای همه امریکایی‌ها درباره اینکه سردار سلیمانی به طور موثر با این جهادگرایان جنگیده بود، فراهم می‌آورد.
مردم امریکا لیاقت آن را دارند که چیزی بیش از دو گزینه در حوزه سیاست خارجی در برابر آن‌ها ارائه شود. هر کسی که به دنبال به چالش کشیدن وضعیت موجود است، باید این مسئله را مد نظر قرار دهد چرا که بی‌شک از این طریق می‌تواند از ذخایر جدیدی از حمایت انتخاباتی مطمئن باشد.

خبرگزاری دید

وزارت امور خارجه از تماس تلفنی مقامات وزارت خارجه افغانستان و پاکستان در رابطه به روند صلح، اتصال منطقه‌ای، پناهجویان افغانستان و خدمات کنسولی پاکستان برای اتباع کشور خبر داد.
محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه با شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان در مورد حل مسائل ویزا، آخرین تحولات در روند صلح، کاهش خشونت‌ها و آتش‌بس سراسری در افغانستان بحث و تبادل نظر کردند.

دو طرف همچنان در باره تقویت اجماع منطقه‌ای مذاکرات صلح صحبت نمودند.
وزیر خارجه پاکستان تأکید کرد خشونت‌های جاری در افغانستان فقط می‌تواند از طریق مذاکرات میان‌افغانی حل گردد.
وی همچنان حمایت کامل کشورش را از روند صلح و حفظ دستاوردهای ۱۹ سالۀ اخیر ابراز داشت.
دو جانب تأکید نمودند روابط دوجانبه و همکاری‌ها بین دو کشور را تقویت کنند.

یکی از نیروهای ویژه استرالیا یک اسیر افغان را به دلیل ظرفیت محدود بالگرد کشت.

“ای بی سی نیوز” آمریکا گزارش داد، فرمانده جاش، سرتیم یک چرخ بال تیم تفنگداران دریایی این کشور امروز اعلام کرد نیروهای ویژه استرالیایی مستقر در افغانستان یکی از ۷ متهم زندانی افغان خود را صرفا چون چرخ بال ظرفیت حمل فقط ۶ نفر را داشت، به ضرب گلوله کشت.

وی گفت: «برای همه کسانی که در این ماموریت شرکت داشتند، کاملا مشهود بود که آنها یک زندانی را کشته بودند، این تصمیم ناگهانی آنها قوانین جنگی را نقض می کند.»
این در حالی است که تحقیقات در مورد جنایات جنگی نیروهای استرالیایی در افغانستان، از چند ماه قبل در دست بررسی است.

بر اساس این گزارش، نظامیان استرالیایی در افغانستان بارها مرتکب جنایات جنگی شدند و این بار نیز براساس گزارشی که در رسانه های بین المللی فاش شد به جنایت غیرانسانی دیگری دست زدند و یکی از اسرای دست‌بسته‌ افغان را به دلیل کمبود جا در چرخ بال کشتند.
شبکه ای. بی. سی نیوز با اعلام این خبر افزود: «این سرتیم نظامیان آمریکایی گفته است بعد از پایان یک عملیات مشترک و بازداشت ۷ تن از افغان ها، که مسئولیت انتقال بازداشتی‌ها را نظامیان استرالیایی بر عهده داشتند، از نیروهای هوایی آمریکا برای انتقال‌شان کمک خواسته شد، اما پیلوت چرخ بال گفته بود که جا برای انتقال همه ۷ نفر بازداشتی وجود ندارد.
به گفته این مقام امریکایی، سرباز استرالیایی بعد از شنیدن این مطلب یکی از افغان‌های دست بسته را با خود به کناری کشید و سپس صدای گلوله شنیده شد و پس از آن نظامی استرالیایی به پیلوت اطلاع داد؛ حالا ۶ نفر هستند و می‌تواند پرواز کند.
این شبکه همچنین درباره قساوت نظامیان استرالیایی خاطرنشان کرد در جریان یک عملیات دیگر، زمانی که چرخ بال نیروهای ویژه به زمین نشست، نظامیان استرالیایی یک فرد افغان را که در فاصله دورتری از جمع  نشسته بود و فرود آمدن آنها را تماشا می‌کرد، با شلیک به سینه‌اش کشتند.

رئیس شورای عالی مصالحه ملی در واکنش به کشته شدن مسئول شبکه القاعده برای شبه قاره هند توسط امنیت ملی در غزنی گفت، افغانستان مکانی امن برای تروریست‌های القاعده و داعش نیست.

عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی در اعلامیه‌ای به کشته شدن یکی از رهبران القاعده در افغانستان واکنش نشان داد و گفت گروه های تروریستی به ویژه القاعده و داعش با نابودی رهبران شان، باید به این نتیجه رسیده باشند، که افغانستان مکان امنی برای فعالیت آنان نیست.

در ادامه این اعلامیه به نقل از عبدالله گفته شده متأسفانه این گروه‌ها با استفاده از جنگ و خشونت‌های جاری در کشور به فعالیت‌های تروریستی و هراس‌افگنانه ادامه می‌دهند.

رئیس شورای عالی مصالحه ملی بیان کرد:« باور داریم که با تأمین صلح عادلانه، سراسری و پایدار، برای همیشه جلو فعالیت و اقدامات گروه‌های تروریستی در کشور گرفته خواهد شد.»

امنیت ملی افغانستان دو روز قبل اعلام کرد که ابومحسن المصری، از فرماندهان و مسئول شبکه تروریستی القاعده در شبه قاره هند، توسط نیروهای امنیتی در ولایت غزنی کشته شده است.