برچسب: مذاکرات بین الافغانی در دوحه

  • گروه های تماس هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان دیدار کردند

    گروه های تماس هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان دیدار کردند

    نادر نادری، سخنگوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت گفت گروه‌های تماس هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با هم دیدار کردند.

    آقای نادری بامداد امروز (سه‌شنبه، ۲۲ میزان) در برگۀ توییترش نوشت این دیدار شام دیروز در دوحه، پایتخت قطر انجام شد. آقای نادری افزود در این دیدار دو طرف روی موارد اختلافی در کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح تبادل نظر کردند.

    به گفتۀ او، گروه‌های تماس در این دیدار باهم توافق کردند تا نشست‌ها پیرامون حل موارد اختلافی در کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح را ادامه دهند.

    هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان از یک ماه به این‌سو روی نهایی‌سازی کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح رأی‌زنی می‌کنند. تاکنون اما به نتیجه‌یی دست نیافته‌اند.

    هیأت دولت افغانستان روی اساس قرار گرفتن قرآن، شریعت اسلامی و فیصلۀ «لویه جرگۀ مشورتی صلح» در گفت‌وگوهای آتی صلح تأکید دارد، اما هیأت طالبان پافشاری می‌کند که موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا اساس این گفت‌وگوها قرار گیرد.

  • نشست های پراکنده و انفرادی هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان همچنان ادامه دارد

    نشست های پراکنده و انفرادی هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان همچنان ادامه دارد

    مسوولان وزارت دولت در امور صلح می‌گویند نشست‌های انفرادی و غیر رسمی میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر ادامه دارد.

    ناجیه انوری، سخنگوی وزارت دولت در امور صلح امروز (یک‌شنبه، بیستم میزان) به رسانه ها گفت اعضای هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در یک هفتۀ گذشته چندین بار به گونۀ غیر رسمی و انفرادی با هم دیدار کرده‌اند.

    خانم انوری افزود دیدارهای غیر رسمی میان هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان به همین شکل ادامه خواهد یافت و انتظار می‌رود که طالبان در روزهای نه چندان دور دربارۀ نهایی‌سازی کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح تصمیم بگیرند.

    سخنگوی وزارت دولت در امور صلح خاطرنشان ساخت هیأت مذاکراتی طالبان هم‌اکنون سرگرم رأی‌زنی داخلی در مورد چند پیشنهادی است که از سوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان به این گروه ارایه شده است.

    خانم انوری این موارد را مشخص نساخت، اما منابع آگاه از جریان دیدارهای دو طرف می‌گویند که رییس هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان پیشنهاد کرده است که مذاکرات صلح در روشنی قرآن و شریعت اسلامی به پیش برده شود.

    این در حالی ا‌ست که طالبان خواستار پیشبرد این مذاکرات بر اساس توافق‌نامۀ صلح این گروه با جانب امریکا هستند که در ماه حوت پارسال در قطر به امضا رسید.

    این اختلاف‌ها باعث شده است که هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با گذشت نزدیک به یک ماه هنوز هم به نهایی کردن کارشیوۀ مذاکرات صلح موفق نشوند.

  • عضو تیم مذاکره کننده حکومت: برای نهایی شدن شیوه کار مذاکرات منتظر طالبان هستیم

    عضو تیم مذاکره کننده حکومت: برای نهایی شدن شیوه کار مذاکرات منتظر طالبان هستیم

    غلام فاروق مجروح، عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان می‌گوید هیأت طالبان برای نهایی کردن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح تا حالا تصمیم نهایی را نگرفته‌اند.

    آقای مجروح بامداد امروز (یک‌شنبه، بیستم میزان) با ارسال یک نوار تصویری به رسانه‌ها افزود نهایی شدن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح به تصمیم نهایی هیأت طالبان بستگی دارد. آقای مجروح تاکید کرد هیأت مذاکراتی طالبان برای اعلام تصمیم نهایی این گروه در پیوند به کارشیوۀ گفت‌وگوهای آتی صلح به مشوره‌های بیشتری نیاز دارند.

    این عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان خاطرنشان ساخت هیأت دولت با حوصله‌مندی انتظار دارد که هیأت مذاکراتی طالبان تصمیم نهایی‌شان را پیرامون کارشیوۀ گفت‌وگوهای آتی صلح اعلام کنند. او تأکید ورزید گفت‌وگوهای صلح زمان‌گیر خواهد بود.

    با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز گفت‌وگوهای مستقیم صلح میان هیأت‌های باصلاحیت دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر دو طرف تاکنون نتوانسته اند کارشیوۀ مذاکرات بین‌الافغانی را تعیین کنند.

    ظاهراً میانجی‌گری زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان نیز موثر واقع نشده است. پیش از این، آقای خلیل‌زاد در سفرش به دوحه خاطرنشان ساخته بود امریکا برای برقراری آتش‌بس سرتاسری و دوام‌دار در افغانستان بالای طرف‌های مذاکره‌کننده فشار وارد خواهد کرد.

  • نشست مستقیم مدیران ارشد رسانه های داخلی و خارجی با طالبان در دوحه

    نشست مستقیم مدیران ارشد رسانه های داخلی و خارجی با طالبان در دوحه

    در حاشیه دیدار اخیر رئیس جمهور غنی از دوحه، گروهی از مدیران رسانه‌ها و خبرنگاران ارشد رسانه‌های داخلی و خارجی با گروهی از اعضای هیات طالبان در دوحه دیدار کردند که در شبکه‌های اجتماعی توجه کاربران زیادی را جلب کرد.

    قطر در چند سال گذشته به دلیل گره خوردن آینده سیاسی افغانستان به مذاکرات صلح جاری در دوحه، در محور توجه افغانهای زیادی قرار گرفته، پیش از این نیز میزبان گروه بزرگی از سرمایه گذاران افغان بوده است.

    قطر که امروز یگانه و بزرگترین دفتر سیاسی طالبان در آن است، از ماه‌ها به این‌ سو شاهد برگزاری مذاکرات میان آمریکا و طالبان بود و به تازگی هم محل برگزاری مذاکرات بین الافغانی صلح است.

    در چند روز گذشته دوحه به دلیل سفر هیات بلندپایه دولت افغانستان به رهبری رئیس جمهور غنی بار دیگر سرخط خبرهای رسانه‌های افغانستان و جهان قرار گرفت.

    اما آنچه در حاشیه این سفر، بیشتر در شبکه‌های اجتماعی توجه کاربران را کسب کرد، دیدار گروهی از مدیران رسانه ها و خبرنگاران ارشد رسانه‌های داخلی و خارجی با گروهی از اعضای هیات طالبان در دوحه بود.

    این نشست به پیشنهاد خبرنگاران صورت گرفت. با آن‎که ظاهرا خلاف میل شماری از مقام‌های افغان بود که زمینه سفر روزنامه‌نگاران به دوحه را فراهم کرده بودند.

    این جمع طالبان به شمول عبدالسلام حنفی معاون دفتر سیاسی، خیرالله خیرخواه عضو هیات مذاکره کننده، گل محمد رئیس تشریفات، محمد نعیم سخنگوی هیات مذاکره کننده، احمدالله وثیق و محمد یاسر از دفتر مطبوعات طالبان را در مهمانخانه شان که حدود ۱۵ دقیقه با محل اقامت ما فاصله داشت، در آخرین ساعات سفر دو روزه ‌ی ما به دوحه ملاقات کردیم.

    حویلی کوچک بدون آرایش در یک محله‌ای که تازه سنگ بنای ده‌ها ساختمان گذاشته می‌شدند، واقع بود. اتاقی که به آن رهنمایی شدیم، سنتی بود اما از نوع شیک آن. از مبلمان مدرن خبری نبود اما تشک و بالشت‌ها به شیک‌ترین مدلی که تا حالا دیده ام. در هوای تقریبا ۳۸ درجه با آب سرد، چای سبز، شیرینی و میوه خشک و تازه از ما پذیرایی کردند.

    شاید حضور یک زن، نجیبه ایوبی، مدیر کلید گروپ، شبکه رسانه‌ای در کابل در جمع بیست نفری در آن اتاق برای طالبان تازه نبود، زیرا این گروه از شروع مذاکرات با آمریکا در دو سال پیش و گفتگو با دولت افغانستان در چهار هفته اخیر، بارها به طور مستقیم با یک یا چند زن خبرنگار روبرو شدند.

    اصل حرف آنها این بود که “طالبان دو دهه پیش نیستند” که در افغانستان حکمروایی داشتند. امروز در دست هر یک از مقام‌های این گروه دست‌کم یک مبایل هوشمند با انترنت سریع است.

    این اعضای دفتر سیاسی طالبان در “عین سنتی بودن، آزادی بیان را به عنوان یک ارزش می‌پذیرند” اما به این باور اند که رسانه‌ها باید “فرهنگ و عنعنات افغانستان را مد نظر داشته باشند.”

    محور کلی بحث ما، آینده فعالیت رسانه‌های داخلی بود، رسانه‌های که در بیست سال گذشته متولد شدند، جان گرفتند و در شرایط جنگی این کشور قربانی هم دادند.

    دولت افغانستان بارها گفته آزادی بیان و رسانه‌ها که به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای دو دهه اخیر است، در میز مذاکرات به عنوان خط سرخ مطرح خواهد بود.

    هیات افغانستان در پی چه بود؟

    هیات افغانستان در این سفر به هدف موفقیت روند مذاکرات و تحکیم صلح به دوحه رفت تا سه مرام را دنبال کنند، برداشتن سد راه مذاکرات، دستیابی به کاهش خشونت و آتش بس دایمی و دسترسی به یک توافق سیاسی که منجر به پایان خونریزی‌ها در افغانستان شود.

    این هیات در دیدار با مقام‌های قطری خواست “تا دولت قطر در کامیابی پروسه صلح کمک کند”. وزارت خارجه افغانستان گفته در روزهای آینده تلاش‌های بیشتر و هماهنگ شده‌ای صورت خواهد گرفت، اما جزییات بیشتر نداده است.

    گفتگو بین گروه‌های تماس روی تدوین اصولنامه ظاهرا روی یک موضوع (اساس قرار گرفتن توافقنامه امریکا و طالبان) برای مذاکرات بین الافغانی تا هنوز متوقف شده، موضوعی که برای دولت افغانستان بحث حیثیتی دارد.

    ورود یک میانجی برای از سرگیری گفتگوها مردود است، اما اعمال فشار از سوی امریکا و قطر میزبان مذاکرات، بی‌اثر نخواهد بود.

  • استانکزی: هیچ کس نمی تواند جلو خواست مردم برای صلح را بگیرد

    استانکزی: هیچ کس نمی تواند جلو خواست مردم برای صلح را بگیرد

    محمد معصوم استانکزی رییس هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان به تازگی در توییتی تأکید کرده است، هیچ‌کس نمی‌تواند مانع خواست مردم برای صلح شود.
    وی گفت: « امیدواریم که مذاکرات صلح در روشنی قرآن و سنت نتایج مطلوبی بر اساس خواست مردم داشته باشد. ما از صبر و شکیبایی مردم برای ختم جنگ و تأمین صلح قدردانی می‌نماییم. هیچ‌ کس نمی‌تواند مانع خواست مردم برای صلح شود».
    وی افزود برای رسیدن به صلح دایمی در کشور متعهد است.
    گفتنی است مذاکرات میان‌افغانی در دوحه در تاریخ ۱۲ سپتمبر آغاز شد و گفت‌وگوها روی طرزالعمل مذاکرات جریان دارد.

  • رئیس جمهور غنی: جنگ افغانستان داخلی نیست

    رئیس جمهور غنی: جنگ افغانستان داخلی نیست

    با ادامه اختلافات میان هیئت مذاکره کننده حکومت و طالبان مبنی بر نهایی سازی طرزالعمل آغاز مذاکرات رییس جمهور غنی که در سفر رسمی به قطر در شهر دوحه به سر می برد می گوید جنگ ۲۰ ساله در ۲۰ روز پایان نمی‌یابد.

    آقای غنی ناوقت روز گذشته سه‌شنبه (۱۵میزان) در سخنرانی اش‌ در مرکز مطالعات منازعات و مسایل بشری دوحه گفت جنگ افغانستان جنگ داخلی نیست. او گفت این جنگ منطقه‌ای با ابعاد بین‌المللی و موج پنجم تروریسم است و باید از طریق مذاکرات حل شود.

    او افزود جنگ ۲۰ ساله در ۲۰ روز پایان نمی‌یابد اما هیئت مذاکره کننده حکومت اعتماد دارد و هیچ کسی در کار این هیئت مداخله نمی‌کند.

    رییس جمهور با بیان این که هر گونه توافق میان دولت و طالبان باید از سوی شورای ملی افغانستان و لویه جرگه تایید شود گفت در هیچ جای افغانستان قدرت میراثی نیست.

    او تاکید کرد: «بدون دموکراسی مدیریت افغانستان ناممکن است.»

    غنی با اشاره به رهایی زندانیان طالبان گفت تصمیمی که لویه جرگه افغانستان برای آزادی صدها زندانی طالبان گرفت، تصمیم آسانی نبود و لویه جرگه تصمیمی گرفت که از راه قانون ناممکن بود.

    رییس جمهور با اشاره به نقش زنان در روند صلح اضافه کرد که زنان افغانستان نیاز ندارند که از آنها کسان دیگری نمایندگی کنند، آنها از خودشان نمایندگی می‌کنند و همچنین از نسل آینده شان.

    او همچنان تاکید کرد: «تیم مذاکره‌کننده ما از خود توانایی، ظرفیت و حوصله بی‌نظیر نشان داده‌اند. به هیچ کسی اجازه نمی‌دهیم که در امور این تیم دخالت کند و این تیم خودشان مستقلانه تصمیم می‌گیرند.»

    ادامه اختلافات در روند مذاکرات

    هرچند مذاکرات صلح از سه هفته به این سو در دوحه، پایتخت قطر میان نمایندگان دولت افغانستان و طالبان جریان دارد اما تا کنون پیشرفتی بدست نیامده و نمایندگان دو طرف نتوانسته اند روی موارد اختلافی نهایی سازی طرزالعمل به توافق برسند.

    گفته می شود تیم مذاکره کننده حکومت و طالبان بر دو ماده از طرزالعمل که یکی آن مسله مذهب و دیگر مبنای مذاکره است توافق نظر ندارند و این باعث شده که روند نهایی سازی طرزالعمل آغاز مذاکرات به درازا بکشد.

    به تازگی ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان با تاکید بر موقف هیئت مذاکره کننده این گروه بر اصل مذاکرات بر مبنی توافقنامه امریکا و طالبان در توییتی نگاشته است: «توافقنامه ما با امریکایی ها به اساس قرآن و سنت امضاء شده است و مراحل بعدی نیز از همین جاده عبور خواهد کرد.»

    تاکید بر حل فوری اختلافات در مذاکرات

    از سوی هم محمدحنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه، عصر روز گذشته در نشست خبری در دوحه محورهای دیدارهای رییس جمهور غنی در جریان سفر دو روزه به این کشور و اهداف دولت از مذاکرات صلح را اعلام کرده گفت پیش‌تر تعهد شده بود که با شروع مذاکرات بین‌الافغانی، خشونت‌ها کاهش می‌یابد و مکانیزمی برای نظارت کاهش خشونت‌ها ایجاد می‌شود.

    اتمر تأکید کرد که با توجه به افزایش خشونت‌ها دولت خواستار توافق فوری روی کاهش خشونت‌ها و ایجاد مکانیزم آن و نیز منتظر عملی‌ شدن این تعهد است.

    او افزود که دولت سه هدف مشخص را در روند صلح و مذاکرات آن دنبال می‌کند که فرا راه توافق روی طرزالعمل مذاکرات، قرار گرفته است.

    سرپرست وزارت خارجه اضافه کرد که این معضل باید هرچه زودتر حل گردد تا مذاکرات وارد مباحث اصلی خود به ‌ویژه بحث و سرانجام توافق روی آتش‌بس شود.

  • اجماع منطقه ای برای صلح افغانستان با توجه به تنش های پاکستان و هند کار مشکلی ست!

    اجماع منطقه ای برای صلح افغانستان با توجه به تنش های پاکستان و هند کار مشکلی ست!

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی همراه یک هیأت عالی‌رتبه متشکل از مقام‌های دولتی، صبح دیروز (سه‌شنبه 15 میزان) به دعودت نخست‌وزیر هند، طی یک سفر رسمی چهار روزه به این کشور رفته است. عبدالله در این سفر با مقام‌های هندی در رابطه به تقویت اجماع منطقه‌ای پیرامون پروسه صلح افغانستان گفت‌وگو می‌کند و تلاش خواهد کرد تا در راستای تقویت اجماع منطقه‌ای برای صلح افغانستان، هند را نیز در این زمینه همسو کند. قرار است عبدالله در این سفر با نرندرا مودی، نخست‌وزیر هند، سابرامانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی این کشور دیدار داشته باشد و همچنان در مؤسسه مطالعات و تجزیه و تحلیل دفاعی (IDSA) در دهلی نو سخنرانی کند. عبدالله هدف از این سفر را گفت‌وگو پیرامون مذاکرات صلح بین‌الافغانی در دوحه، حمایت و پشتیبانی منطقه‌ای از پروسه صلح، و به‌طور کلی روابط دوجانبه بین دو کشور عنوان کرده است.

    عبدالله در حالی به هند می‌رود که او به‌تازگی از سفر ‌ه روزه‌اش به پاکستان برگشته است و در جریان سفرش به پاکستان مورد استقبال بی‌سابقه‌ی مقام‌های این کشور قرار گرفته بود. عبدالله در سفر به پاکستان با عمران خان، نخست‌وزیر، رییس‌جمهور، وزیر امور خارجه، رییس پارلمان و مقام‌های نظامی پاکستان دیدار کرد. او در انستیتوت مطالعات استراتیژیک اسلام آباد سخنرانی کرد و روابط افغانستان با پاکستان را متأثر از تئوری توطئه خوانده بود. درحالی‌که یک روز پس از بازگشت او از پاکستان، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی در یک گفت‌وگوی تلویزیونی، درباره روابط افغانستان با پاکستان گفت: ««داعیه‌ی خاک افغانستان داعیه‌ی نو نیست، این خاک از ما بوده، از ما هست و از ما خواهد بود. ما این داعیه را رهاکردنی نیستم تا که مردم افغانستان قدرت بگیرد… برای داعیه در زمانش کار هم می‌کنیم.» البته این سخنان محب در پاسخ به سوال گرداننده بود، ولی آنچه در رابطه به پاکستان واقعیت دارد این است که حکومت افغانستان هیچ‌گاه به همکاری و حمایت پاکستان از روند صلح در افغانستان خوش‌بین نبوده است.

    روابط هند با پاکستان و تأثیر آن بر افغانستان

    در منطقه‌ جنوب آسیا وقتی سخن از روابط افغانستان با یکی از کشورهای هند یا پاکستان است، محال است که منازعه میان این دو کشور را درنظر نگیریم. هند و پاکستان دو رقیب و دشمن دیرینه در منطقه‌ی جنوب ‌آسیا است که از دیرزمان منازعات سرزمینی این دو کشور بر مناسبات سیاسی در داخل افغانستان نیز تأثیر مستقیم داشته است. چنانچه هند و پاکستان همواره همدیگر را متهم می‌کنند که از طریق خاک افغانستان علیه منافع کشورهای‌شان فعالیت تخریبی صورت می‌گیرد. دشمنی و رقابت هند و پاکستان در خاک افغانستان در سطحی بوده که اکنون باور مسلط بر این است که بخشی از جنگ جاری در افغانستان در واقع جنگ نیابتی هند و پاکستان در خاک افغانستان است. همان‌طوری‌که در مراسم افتتاحیه مذاکرات صلح بین‌الافغانی در دوحه، سابرامانیام جایشانکار، وزیر امور خارجه هند در صحبت‌هایش به‌طور ضمنی به فعالیت‌های تخریبی پاکستان از خاک افغانستان علیه هند اشاره کرد و با اعلام حمایت از پروسه صلح جاری، به صراحت گفت: «عناصر مخالف دولت هند نباید از خاک افغانستان علیه این کشور استفاده کند.» منظور او از عناصر مخالف دولت هند، به‌صورت واضح، پاکستان بود.

    رقابت هند با پاکستان باعث ارتقای جایگاه افغانستان در سیاست خارجی هند شده است. هند و افغانستان به‌دلیل وجود رقیب مشترک، یعنی پاکستان، در دهه‌های اخیر روابط خوبی با یکدیگر داشته‌‌اند. افغانستان تنها کشوری است که در خصوص عضویت پاکستان به سازمان ملل رأی منفی داد و هنوز هم خط دیورند را به‌عنوان مرز بین‌المللی به رسمیت نشناخته است. ارتش پاکستان نفوذ هند در افغانستان را نوعی محاصره‌شدن تلقی می‌کند و با هدف جلوگیری از نفوذ هند در افغانستان، به‌دنبال عملی‌کردن و گسترش عمق استراتژیک خود در افغانستان بوده است. پاکستان از اهداف بلندمدت هند، و طرح سلطه‌جویانه این کشور در منطقه جنوب آسیا، از جمله حمایت هند از طریق افغانستان از بلوچ‌هایی که خواهان استقلال از پاکستان هستند، هراس دارد. چنانچه کریستین فییر، در کتاب «جنگ تا آخرین نفس» به نقل از دگروال م. خان، مسئول دیپارتمنت روابط بین‌المللی در دانشگاه دفاع ملی پاکستان، می‌نویسد: «در سطح منطقه‌ای، تسلط یک دولت –هند- بر کشورهای همسایه دلیل اصلی ناامنی و بی‌ثباتی در جنوب آسیا بوده است. دقیقا، تلاش برای تسلط منطقه‌ای منجر به وضعیت خطرناک می‌شود.» (فییر، 191)

    هند برای این‌که منافع خودش را در افغانستان تأمین کند و نگذارد پاکستان از خاک افغانستان به‌عنوان عقبه سیاسی استفاده کند و یا عمق استراتژیک خود را دنبال کند، حاضر است هزینه‌ی سنگین کند. همان‌طوری که در سال 2001م، آماده شد تا برای کمرنگ‌کردن نقش پاکستان در افغانستان، پایگاه نظامی در اختیار نیروهای امریکایی قرار بدهد. چنانچه پس از حملات یازدهم سپتامبر، حمله نظامی امریکا با حمایت نیروهای ائتلاف بین‌المللی به افغانستان، با استقبال هند همراه شد. در آن زمان دولت هند اعلام کرد که در صورت نیاز آماده ارائه مساعدت نظامی و واگذاری پایگاه به نیروهای امریکایی، جهت حمله به طالبان و تروریست‌های مستقر در افغانستان می‌باشد. این درست برخلاف سیاست پنجاه سال گذشته هند بود که به هیچ قدرت خارجی اجازه استفاده نظامی را از خاک خود نمی‌داد. این نمونه‌ی از هزینه‌ای بود که هند برای افغانستان حاضر بود انجام دهد.

    هند منافع فراوانی در افغانستان دارد. به‌طور نمونه، تهدید نفوذ پاکستان به‌عنوان یک رقیب در جنوب آسیا و افغانستان، مهار افراط‌گرایی و تروریسم که حامی اصلی آن در منطقه پاکستان بوده است و بیشترین نیروی تروریستی بر علیه امنیت ملی هند استفاده می‌شود، کارکرد ارتباطی افغانستان در دست‌یابی به آسیای میانه و فرصت‌های اقتصادی که افغانستان برای هند فراهم می‌کند، گسترش نفوذ منطقه‌ای و تقویت سیستم امنیتی هندمحور در منطقه جنوب آسیا با وارد کردن افغانستان در این مجموعه امنیتی-منطقه‌ای. اما از همه مهم‌تر در این مرحله‌ی حساس که مذاکرات صلح در دوحه جریان دارد و هر آن امکان بازگشت طالبان به قدرت مطرح است، هند بیشتر از هر وقت دیگر از این جهت نگران است و به هیچ صورت نمی‌خواهد، پاکستان دوباره از طریق طالبان در افغانستان مسلط شوند. بنابراین، سفر عبدالله به هند از جوانب مختلف، دارای اهمیت است؛ اما واقعیت‌ها حکایت دیگر دارد.

    نقش هند در پروسه صلح افغانستان

    با درنظرداشت پیشینه‌ی منازعات سرزمینی هند با پاکستان و افغانستان با پاکستان، هند در پروسه صلح افغانستان که اکنون در جریان است، نقش کلیدی دارد. در شرایطی که امریکایی‌ها به‌عنوان حامی استراتژیک حکومت افغانستان با گروه طالبان توافق‌نامه صلح امضا کرده و از سوی دیگر بر حکومت افغانستان فشار وارد می‌کنند تا حکومت افغانستان برخلاف اراده و سازوکارهای حقوقی، زندانیان طالبان را آزاد کرده و در مذاکرات صلح بین‌الافغانی بر مبنای توافق‌نامه آن‌ها پیش برود، و همین‌طور پاکستانی‌ها نیز از این طرح طالبان و امریکایی‌ها راضی است و حمایت می‌کند، در این میان تنها کشوری که به حمایت از حکومت افغانستان و به‌خصوص سیاست‌‌های رییس‌جمهور غنی حاضر است ریسک کند و روندی را که مثلث طالبان، امریکا و پاکستان برنامه‌ریزی کرده است، به چالش بکشاند، هند است.

    چنانچه حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رییس‌جمهور غنی گفته بود که برای هر سناریوی احتمالی، برنامه دارند: این‌که امریکایی‌ها نظر به توافق‌نامه‌ی صلح با طالبان تا پایان اپریل 2021 م، تمامی نیروهای‌شان را از خاک افغانساتن بیرون کنند یا نکنند، این‌که حمایت امریکا و متحدان غربی آن از دولت افغانستان ادامه یابد یا نیابد؛ حکومت افغانستان آمادگی جنگ با طالبان را دارد و پیروزی طالبان از راه نظامی را ناممکن می‌داند. اما برخلاف ادعاهای آقای محب، اگر حکومت افغانستان، حامیان منطقه‌ای بدیل در حمایت از نیروهای امنیتی‌اش نیابد، واضح است که توان مقاومت را نخواهد داشت. بنابراین، حکومت افغانستان و به‌خصوص شخص رییس‌جمهور غنی به هند به مثابه‌ی حامی بدیل می‌بیند. اما هند سیاست خارجی خودش را در قبال افغانستان همواره برخلاف پاکستان تعریف کرده است. چنانچه برنامه‌ی مثلث طالبان، پاکستان و امریکا این است که مذاکرات صلح بین‌الافغانی بر مبنای توافق‌نامه صلح طالبان با امریکایی‌ها یا در واقع در ادامه‌ی آن توافق‌نامه به پیش برود که در آن‌صورت رییس‌جمهور غنی و تیمش بایستی دست از جمهوریت بردارند و آمادگی دولت موقت، تغییر نظام سیاسی و تغییر قانون اساسی را داشته باشد. اما هند برعکس در این پروسه صلح از برقراری جمهوریت و نظام سیاسی فعلی حمایت می‌کند. بنابراین، هدف اصلی سفر عبدالله به هند را می‌توان در همین راستا ارزیابی کرد. چرا که عبدالله نیز در سطح کلان، حامی برقراری نظام فعلی و مخالف بازگشت طالبان به قدرت است، با این تفاوت که نظام فعلی هیچ وقت این فرصت را به او نداد که در سطح فرد اول حکومت ایفای نقش کند.

    عباس عارفی

  • وزیر خارجه پاکستان: امنیت منطقه به صلح در افغانستان بستگی دارد

    وزیر خارجه پاکستان: امنیت منطقه به صلح در افغانستان بستگی دارد

     شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان به تازگی گفته است پاکستان به تلاش‌های خود برای صلح و ثبات منطقه ادامه می‌دهد، مسایل به حل صلح‌آمیز درگیری در افغانستان بستگی دارد.
    آقای قریشی در دیدار با محمد صادق نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان گفت: « موفقیت گفت‌وگوی میان‌افغانی برای برقراری صلح پایدار در افغانستان می‌تواند یک نقطه عطف مهم باشد».
    در این دیدار، محمد صادق همچنان در مورد آخرین تحولات روند گفت‌وگوهای میان‌افغانی در دوحه به وزیر خارجه پاکستان توضیحات داد.

  • اتمر: موانع طرز العمل مذاکرات صلح باید برطرف شود

    اتمر: موانع طرز العمل مذاکرات صلح باید برطرف شود

    محمدحنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه، می‌گوید موانعی که بر سر راه توافق روی اصول رفتاری گفت‌وگوها وجود دارد، باید از میان برداشته شود.

    آقای اتمر که پس از چاشت روز سه‌شنبه (۱۵ میزان)، در یک نشست خبری در دوحه سخن می گفت، ابراز امیدواری کرد که هرچه زودتر چالش‌های فرا راه آغاز گفت‌وگوهای رسمی، از میان برداشته شود.

    او افزود: «هدف سفر ما به دوحه، این بود که روی اهدافی کار کنیم تا موانعی که سر راه آغاز گفت‌وگوها وجود دارد، برداشته شود و در گفت‌وگوها، پیشرفت صورت گیرد.»

    به گفته‌ی آقای اتمر، در گفت‌وگوها، مشکلات جدی وجود خواهد داشت و کار اصلی هیئت گفت‌وگوکننده، این است تا با حوصله‌مندی این روند را پیش ببرد. او گفت که دولت افغانستان نیز، مکلف است تا زمینه‌ی حمایت ملی و بین‌المللی را برای هیئت گفت‌وگوکننده، فراهم کند.

    آقای اتمر، هم‌چنان تأکید کرد که سطح خشونت در افغانستان، قابل قبول نیست و گروه طالبان، باید هرچه زودتر با کاهش خشونت، موافقت کند.

    او تصریح کرد: «از طالبان می‌خواهیم که با توجه به گفت‌وگوهای جاری صلح و خواست برحق مردم افغانستان، سطح خشونت‌ها را که بیشتر سبب کشتار بی‌رحمانه‌ی غیرنظامیان می‌شود، کاهش دهند. باید هرچه عاجل، خشونت‌ها کاهش یابد و میکانیزمی ایجاد شود که از این روند، نظارت صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که این روند، به توافق سیاسی می‌انجامد.»

    سرپرست وزارت خارجه، گفت که برای پایان دادن به مشکلات گفت‌وگوهای صلح، به حمایت شرکای منطقه‌ای و بین‌المللی نیاز است.

    او، افزود که تا اکنون، هیچ صحبتی در مورد فرد سوم برای میانجی‌گری در گفت‌وگوها، صورت نگرفته است.

    پیش‌تر حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی افغانستان نیز، گفته بود گفت‌وگوها در قطر، میان هیئت دولت و طالبان است و در این گفت‌وگوها کدام میانجی‌ای وجود ندارد.

    این درحالی است که رییس‌جمهور غنی، روز دوشنبه (۱۴ میزان)، طی یک سفر رسمی ابتدا به کویت و سپس به قطر رفت. آقای غنی در جریان سفر خود، با مقام‌های قطری، زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح و جنرال اسکات میلر دیدار و گفت‌وگو کرده است.

  • گزارش رویترز صحت ندارد و موارد اختلافی روی طرزالعمل مذاکرات همچنان باقی ست

    گزارش رویترز صحت ندارد و موارد اختلافی روی طرزالعمل مذاکرات همچنان باقی ست

    پس از سه ماه گفتگو و رایزنی ها، هیئت مذاکره کننده حکومت می گوید گزارش خبرگزاری رویترز مبنی بر توافق تیم مذاکره کننده حکومت و طالبان روی طرزالعمل مذاکرات حقیقت ندارد.

    هیئت مذاکره کننده حکومت افغانستان می گوید: «خبر نشرشده از سوی خبرگزاری رویترز در پیوند به نهایی شدن طرزالعمل جلسات مذاکرات صلح صحت ندارد».

    آنان در مورد چگونگی پیشرفت مذاکرات دوحه جزییات بیشتر ندادند.

    احمدالله واثق، معاون کمیسیون فرهنگی طالبان نیز در توییتی نگاشت: «برخی از رسانه ها گزارش داده اند که تیم های مذاکره کننده در مورد طرزالعمل مذاکرات توافق کرده اند و جلسات در دستور کار قرار می گیرد.»

    واثق تاکید کرده این گزارش ها بی اساس و خلاف واقع است.

    این در حالی است که خبرگزاری رویترز امروز سه‌شنبه (۱۵میزان) به نقل از سه منبع رسمی اش گزارش داده است تیم مذاکره کننده حکومت افغانستان و طالبان بر سر یک طرز العمل کاری که مقررات اساسی را برای پیشبرد گفتگوهای صلح در دوحه تعیین می کند، توافق کرده اند.

    این منابع به رویترز گفته اند تیم مذاکره کننده حکومت افغانستان و طالبان با کمک مقامات آمریکایی روز دوشنبه در مورد ۱۹ اصول توافق کردند یک طرزالعمل را تشکیل می دهد که برای جلوگیری از فروپاشی گفتگوهای صلح دنبال می شود.

    مذاکرات بین دولت افغانستان و طالبان ماه گذشته در پایتخت قطر آغاز شد و هدف آن پایان دادن به دهه ها جنگ در افغانستان است.

    اما انچه تاکنون این روند را طولانی کرده بود و مانع آغاز مذاکرات رسمی میان هیئت دوطرف پنداشته می شد وجود اختلافات و عدم توافق روی نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات بود.

    هیچ میانجی در مذاکرات صلح وجود ندارد

    در همین حال حمدالله محب مشاور امنیت ملی افغانستان که در سفر رسمی رییس جمهور را در دوحه قطر همراهی می کند به رسانه ها گفته است مذاکره صلح تنها میان نمایندگان افغانستان و طالبان به طور مستقیم صورت می گیرد.

    محب افزود در این مذاکرات هیچ میانجی حضور ندارد و این پروسه تنها میان دو تیم است و هر موافقه که صورت می گیرد باید افغانی باشد.

    مشاور امنیت ملی تاکید کرد: «ما نمی توانیم یک عنصری که در مذاکرات شامل نیستند را شامل بسازیم.»

  • با اجرایی شدن مرحله دوم و سوم مذاکرات صلح دست حکومت افغانستان کاملا بسته می شود

    با اجرایی شدن مرحله دوم و سوم مذاکرات صلح دست حکومت افغانستان کاملا بسته می شود

    یک منبع در دوحه می‌گوید نمایندگان امریکا شب گذشته طرحی برای عبور از بن بست مذاکرات صلح ارایه کرده‌اند.

    این منبع گفت همزمان با سفر سران افغانستان از جمله رییس‌جمهور، معاون ریاست‌جمهوری، وزیر خارجه و مشاور امنیت ملی، وزیر دفاع ایالات متحده امریکا، جنرال اسکات میلر و زلمی خلیل‌زاد فرمانده کل قوای ناتو به دوحه رسیده‌اند.

    ارگ ریاست جمهوری از دیدار اشرف غنی با زلمی خلیلزاد فرستادۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان خبر می‌دهد.

    در این دیدار که نماینده شورای امنیت ملی امریکا، فرمانده عمومی نیروهای حمایت قاطع و نماینده وزارت دفاع ملی نیز حضور داشتند، هردو جانب ضمن تاکید بر آتش بس، در مورد کنفرانس قریب الوقوع جینوا نیز بحث و تبادل نظر نمودند.

    داکتر زلمی خلیلزاد به رئیس جمهور غنی به خاطر آغاز مرحله دوم مذاکرات صلح به رهبری و مالکیت افغان‌ها میان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان، تبریک گفت.

    نماینده ویژه امریکا، از افزایش خشونت‌ها نگرانی خویش را ابراز کرد و یکبار دیگر بر موقف امریکا در خصوص حمایت از افغانستان، تاکید ورزید.

    اکرام اندیشمند، تحلیلگر سیاسی معتقد است که بر بنیاد طرح امریکا، احتمالاً طالبان آتش بس را بپذیرند و هیأت دولت افغانستان «موافقت‌نامۀ دوحه» را مبنای مذاکرات صلح قرار دهند.

    به گفتۀ وی، پذیرش این طرح از سوی اشرف غنی، دستان هیأت دولت یا جمهوری اسلامی افغانستان را در مذاکرات صلح می‌بندد و مذاکرات صلح را به مذاکرات تطبیق و اجرایی‌شدن موافقت نامۀ دوحه تبدیل می‌کند که برندۀ اصلی آن طالبان و پاکستان هستند. این آگاه سیاسی گفت که رد طرح نیز برای اشرف غنی کار آسان و عملی نیست. افزون بر آنکه در افکار عمومی افغانستان و جهان او را مخالف آتش بس و جنگ طلب معرفی می‌کند، زیر فشار شدید امریکایی‌ها قرار می‌گیرد که بیرون رفتن از این فشار نیز کار آسان و عملی نخواهد بود.

    اکرام اندیشمند تصریح کرد: بر مبنای بخش اول و دوم موافقت نامۀ دوحه، تمام زندانیان باقی ماندۀ طالبان تا سه ماه دیگر آزاد می‌شوند و بخش سوم و نهایی این موافقت‌نامه از حکومت اسلامی پسا مذاکرات سخن دارد که در واقع دولت افغانستان را نفی می‌کند.

    سران حکومت بهه گونۀ شتاب زده راهی دوحه شدند. آنان نخست به منظور اتحاف دعا به روح شاه فقید کویت راهی آن کشور شدند و سپس به دوحه رفتند.

    «اعتماد بی‌جا نبود»

    رییس جمهور غنی در دوحه از عملکرد و رفتار هیأت مذاکره‌کننده ستایش کرده و گفته است که اعتماد به شما بی‌جا نبوده است.

    او گفت: شما تیم وصل هستید، نه تیم فصل و مردم می‌خواهند شما به بحران چهل سال گذشته به گونه اساسی نقطه پایان بگذارید و ملت راه حل اساسی این بحران را در نظام جمهوریت می‌بیند. شما از نظم و نظام نمایندگی می‌کنید. وی افزود که نیروهای شجاع امنیتی و دفاعی ما به گونه قاطعانه از کشور دفاع می‌کنند و همه روز در این راه قربانی می‌دهند.

    آقای غنی تصریح کرد جهان در رابطه به صلح و توسعه افغانستان اجماع دارد و حکومت برای جذب سرمایه ملی و بین المللی تلاش می‌کند و در نتیجه آن اخیراً میلیاردر آسترالیایی در عرصه های مختلف با حکومت افغانستان تفاهم نامه های مختلف سرمایه گذاری را امضا کرد و مذاکرات ما با کمپنی زیمنس در بخش تولید انرژی بادی ادامه دارد. با تطبیق این پروژه ها و سرمایه گذاری ها، باید زندگی مردم بهبود قابل ملاحظه یابد.

    اشرف غنی گفت مردم افغانستان و حتی جنگجویان طالب دیگر از جنگ خسته شده اند و این خستگی باید به گونۀ اساسی درک شود. وی ضمن اطمینان هر نوع همکاری به هیات مذاکره کننده، برای آنان موفقیت های بیشتر آرزو نمود.

  • خلیلزاد: امریکا برای کاهش خشونت ها بر طرف های جنگ فشار اعمال می کند

    خلیلزاد: امریکا برای کاهش خشونت ها بر طرف های جنگ فشار اعمال می کند

    زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان می‌گوید ایالات متحده سرگرم اعمال فشار بر طرف‌های جنگ در افغانستان است تا خشونت‌ها به گونۀ قابل ملاحظه‌یی کاهش یابند.

    آقای خلیل‌زاد بامداد امروز (سه‌شنبه، پانزدهم میزان) در برگۀ توییترش نوشت سطح خشونت‌ها در افغانستان پس از آغاز گفت‌وگوهای مستقیم میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر بلند نگه‌داشته شده است. آقای خلیل‌زاد افزود امریکا برای کاهش قابل ملاحظه‌یی خشونت‌ها در افغانستان سرگرم اعمال فشار بر طرف‌های درگیر جنگ است. او خاطرنشان ساخت این خشونت‌ها باید به گونۀ قابل ملاحظه‌یی کاهش یابند و به یک آتش‌بس دایمی و فراگیر در افغانستان بینجامد.

    این در حالی است که ۲۳ روز از آغاز مذاکرات مستقیم صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر سپری شده است. هرچند قرار بود دو طرف در نخستین روزهای مذاکره روی برقراری آتش‌بس بحث کنند، اما در این جریان سطح خشونت‌ها در کشور افزایش یافته است. همچنان هیأت‌های مذاکراتی دو طرف تاکنون روی نهایی‌سازی کارشیوۀ گفت‌وگوهای آتی صلح توافق نکرده‌اند.

  • تاجیکستان از موقف افغانستان در روند صلح حمایت می کند

    تاجیکستان از موقف افغانستان در روند صلح حمایت می کند

    زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان امروز دوشنبه(۱۴ میزان) که در یک سفر کاری به تاجیکستان رفته بود با امام علی رحمان رییس جمهور تاجیکستان در مورد روند صلح افغانستان و همکاری‌ها بین ایالات متحده و تاجیکستان بحث و تبادل نظر کردند.
    در این دیدار، رییس جمهور تاجیکستان با استقبال از روند مذاکرات میان‌افغانی گفت کشورش از موضع حکومت افغانستان برای برقراری صلح و ثبات در این کشور حمایت می‌کند.
    دو طرف همچنان در مورد همکاری‌های توسعه‌‌ای بین تاجیکستان و امریکا در روشنایی گفت‌وگوهای صلح افغانستان و وضعیت فعلی امنیتی در منطقه گفت و گو کردند.
    مبارزه علیه تروریزم، افراط‌گرایی، قاچاق مواد مخدر و چالش‌ها و تهدیدات جدید از جمله موضوعات مورد بحث آقای خلیلزاد با رییس جمهور تاجیکستان خوانده شده است.

  • غنی به دوحه رسید

    غنی به دوحه رسید

    رییس جمهور غنی پس از سفر به کویت و ملاقات با مقامات این کشور اکنون به دوحه قطر رسیده است.

    صدیق صدیقی سخنگوی رییس جمهور در توییتی نگاشت آقای غنی چاشت امروز دوشنبه (۱۴میزان)  به دوحه رسیده است.

    رییس جمهور غنی صبح امروز در راس یک هیات عالی رتبه دولتی که شماری از مسوولان ارشد رسانه های افغانستان نیز وی را همراهی می کنند، با هدف دیدارهای رسمی رهسپار کویت شده بود.

    سخنگوی ریاست جمهوری خاطرنشان کرد رییس جمهور در جریان سفرش به کویت با نخست وزیر آن کشور دیدار و ضمن غم شریکی به خاطر درگذشت شیخ صباح احمد جابر الصباح امیر کویت، بر بهبود روابط میان دوکشور تاکید کرد.

    صبح امروز ارگ ریاست جمهوری تاکید کرده بود که رییس جمهور پس از اشتراک درمراسم فاتحه امیر کویت به قطر می رود و با مقامات قطری در مورد روابط دوجانبه گفتگو می کند.

    این سفر رییس جمهور غنی در حالی به قطر صورت گرفته است که تیم مذاکره کننده حکومت و طالبان در شهر دوحه مصروف مذاکرات بین الافغانی اند.

    هرچند تیم مذاکره کننده دو طرف با گذشت نزدیک به یک ماه تاکنون نتوانسته اند برای نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات به توافق برسند.

    معلومات تازه که از دوحه  گزارش شده نشان می دهد برای بیرون رفت از این بن بست شماری از کشور ها برای میانجگری در این روند تیم حمایت از روند صلح افغانستان در دوحه را شکل داده اند.

    مذاکرات بین الافغانی در تاریخ ۲۲ سنبله ماه گذشته در شهر دوحه کشور قطر آغاز شده بود.

    واکنش ها به سفر غنی به دوحه

    سفر رییس جمهور غنی به دوحه در شهری که مذاکرات بین الافغانی در آن جریان دارد با واکنش شماری از سیاسیون داخل افغانستان نیز روبرو شده است.

    رحمت الله نبیل رییس پیشین ریاست عمومی امنیت ملی و یکی از کاندیداهای انتخابات گذشته ریاست جمهوری در واکنش به این سفر در توییتی نگاشت رییس جمهور این بار از طریق مقامات قطری دردوحه پیام تعیین کننده ای را از سوی امریکا دریافت می کند و نیز انتظار می رود که از سوی ارتش و دیپلمات های امریکایی پیام مشخصی را درباره گام های بعدی دریافت کند.

    نبیل تاکید کرده:  «به نظر می رسد که گفتگوهای بین الفغانی فقط یک نمایش بوده است».

    او افزود تصمیمات بزرگ و حیاتی خیلی وقت پیش از طریق صلح نیابتی گرفته شده است.

    به گفته آقای نبیل: «اگر این تصامیم رد شود، می توان انتظار افزایش خشونت را داشت. غنی متوجه نشده است که عامل اصلی تقویم انتخابات ایالات متحده است نه آنچه که تیمش در دوحه می گویند. ساعت در حال حرکت است.»

  • برخی کشورها برای حل اختلاف تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان در دوحه میانجیگری می کنند

    برخی کشورها برای حل اختلاف تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان در دوحه میانجیگری می کنند

    منابعی در هیأت مذاکره‌کننده دولت افغانستان می گویند برخی کشورهای عضو گروه حامی صلح افغانستان برای رفع “اختلاف موجود میان هیات طالبان و دولت” دست به کار شده‌اند.

    به گفته آن‌ها، نمایندگان این کشورها برای یافتن راه حل با هیأت‌های دو طرف در تماسند.

    همزمان، یک عضو هیأت مذاکره کننده دولت افغانستان گفت آن‌ها طرح‌های بدیل‌شان را در مورد دو ماده اختلافی طرزالعمل کاری مذاکرات به هیأت طالبان ارائه کرده و منتظر پاسخ هستند.

    این در حالی است که اعضای هیأت مذاکره کننده دولت و هیأت طالبان در نخستین روز دیدارشان فیصله کردند که به جز دو طرف، طرف سومی به عنوان تسهیل کننده و میانجی در جریان مذاکرات حضور نداشته باشد.

    با آنکه حدود سه هفته از مراسم افتتاحیه مذاکرات صلح افغانستان گذشته اما دو طرف نتوانسته‌اند روی طرزالعمل کاری مذاکرات به توافق برسند. از یک هفته به اینسو هم هیچ نشستی میان گروه تماس که وظیفه بحث روی طرزالعمل مذاکرات را دارد، برگزار نشده است.

    هیأت‌های دولت و طالبان بن‌بست در مذاکرات را تایید نمی‌کنند اما می‌گویند این وضعیت نشان دهنده “رکود” در بحث‌ها است.

    دو عضو هیات مذاکره کننده دولت افغانستان به رسانه ها گفتند برای بیرون رفت از حالت رکود کنونی، نمایندگان این کشورها تلاش‌ها را آغاز کرده و با دو طرف دیدارهایی داشته‌اند.

    آنان درباره جزییات این دیدارها و اینکه آیا تاهنوز نتایجی در پی داشته و یا نه، چیزی نگفتند.

    هرچند عملا و به صورت رسمی طرف سوم و میانجی در مذاکرات حضور ندارد اما از همان روزهای آغاز، گروهی متشکل از نمایندگان کشورهای قطر، آلمان، ناروی، ازبکستان و اندونیزیا در دوحه به هدف کمک به روند مذاکرات صلح افغانستان تحت نام گروه کشورهای حامی صلح افغانستان شکل گرفته است.

    شریفه زرمتی، یک عضو هیات مذاکره کننده دولت افغانستان به بی‌بی‌سی گفت آنان توقع داشتند که طرزالعمل کاری در جریان یک روز نهایی شود.

    به گفته خانم زرمتی حالا هیات افغانستان منتظر پاسخ طالبان به طرح‌های بدیل ارایه شده از سوی آنان است.

    از سویی هم زلمی خلیل زاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان پس از قطر به تاجکستان رفته تا در مورد روند صلح افغانستان با مقام‌های این کشور گفتگو کند.

    دو روز قبل زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان نیز در سفرش به دوحه با نمایندگان هر دو طرف دیدار و گفتگو کرد.

    آقای خلیلزاد برای بحث و گفتگو در مورد روند صلح افغانستان از دوحه به دوشنبه پایتخت تاجکستان رفته است.

    در حال حاضر در دوحه همه تلاش‌ها برای نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات و رفتن به سوی اجندا و بحث‌های اصلی است.

    اما پیش از این منابعی در هیات افغانستان گفته بودند که از دو مورد اختلافی روی مورد مبنا مذهبی مذاکرات پیشرفت‌هایی میان دو طرف صورت گرفته اما طالبان در مورد اصل بودن توافقنامه آمریکا و طالبان در مذاکرات همچنان پافشاری دارند.

  • طالبان: برنامه ای برای دیدار با غنی در قطر نداریم

    طالبان: برنامه ای برای دیدار با غنی در قطر نداریم

    اشرف غنی در سفری دو روزه به کویت و قطر رفته است اما برخی از اعضای طالبان می‌گویند برنامه‌ای برای دیدار با او ندارند.
    عبدالحق وثیق عضو دفتر سیاسی طالبان در قطر به رسانه‌ها گفت گروه طالبان هیچ برنامه‌ برای دیدار با محمد اشرف غنی ندارند و ممکن است ملاقاتی صورت نگیرد.
    آقای وثیق گفت «با سفر آقای غنی به قطر فهمیده خواهد شد که دولت چه برنامه ای‌ دارد».

    اشرف غنی صبح امروز (دوشنبه) در راس یک هیئت عالی رتبۀ دولتی به منظور اتحاف دعا به روح مرحوم شیخ صباح الاحمد الجابر الصباح امیر پیشین کویت و غم شریکی با حکومت و مردم آن کشور، عازم کویت شد.
    او قرار است بعد از یک توقف کوتاه برای سفری دو روزه عازم قطر شود و با مقامات ارشد این کشور از جمله شیخ تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر، شیخ خالد بن خلیفه بن عبدالعزیز آل ثانی صدراعظم و شمار دیگری از مقامات دیدار و گفت‌وگو کند.
    در این سفر رییس جمهور را امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری، محمدحنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه، حمدالله محب مشاور امنیت ملی، عباس بصیر سرپرست وزارت تحصیلات عالی، رنگینه حمیدی سرپرست وزارت معارف، کریمه حامد فاریابی سرپرست وزارت اقتصاد، اجمل رحمانی عضو ولسی جرگه و برخی دیگر از مقامات همراهی می‌کنند.

  • خلیزاد در تاجیکستان: امریکا بعد از صلح هم افغانستان را در مبارزه با تروریزم کمک می کند

    خلیزاد در تاجیکستان: امریکا بعد از صلح هم افغانستان را در مبارزه با تروریزم کمک می کند

    زلمی خلیل‌زاد نماینده خاص امریکا برای صلح افغانستان می‌گوید، ایالات متحده بعد از صلح نیز در مبارزه علیه تروریزم به افغانستان کمک می‌کند تا کشورهای منطقه و جهان امن باشند.

    خلیل‌زاد در پاسخ به اینکه کشورهای آسیای میانه چگونه اطمینان حاصل کنند که بعد از صلح در افغانستان، تهدیدی از این کشور متوجه آنها نیست گفت: «این تنها نگرانی کشورهای همسایه و منطقه نیست بلکه نگرانی تمام جهان است. آنچه جهان می‌خواهد برقراری صلح در افغانستان است تا از آنجا به کدام کشور دیگر تهدید متوجه نشود.»

    آقای خلیل‌زاد که در ادامه سفرهایش با هدف صلح افغانستان به تاجیکستان رفته بود به رسانه ها گفت همکاری کشورهای آسیای میانه برای صلح افغانستان مهم است.

  • رئیس جمهور غنی کابل را به مقصد قطر و کویت ترک کرد

    رئیس جمهور غنی کابل را به مقصد قطر و کویت ترک کرد

    رئیس جمهور غنی در راس یک هیات بلند پایه امروز کابل را به مقصد قطر و کویت ترک کرد.

    قرار است آقای غنی ابتدا برای همدردی به خاطر درگذشت شیخ صباح‌الاحمد الجابر الصباح، امیر پیشین کویت به این کشور برود و پس از آن در یک سفر رسمی دو روزه عازم قطر شود.

    امرالله صالح، معاون اول رئیس جمهوری، محمدحنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی و برخی دیگر از مقام‌های ارشد دولت افغانستان در این سفر آقای غنی را همراهی می‌کنند.

    آقای غنی قرار است در جریان سفرش به قطر با شیخ تمیم حمد بن ال ثانی، امیر قطر و شیخ خالد بن خلیفه بن عبدالعزیز آل ثانی، نخست وزیر و برخی دیگر از مقامات آن کشور دیدار کند.

    محور این دیدارها و گفتگوها گسترش مناسبات و همکاری‌ها میان دو کشور در عرصه‌های مختلف خوانده شده است. همچنین اشرف غنی، در جریان سفرش به قطر در انستیتوی دوحه نیز سخنرانی خواهد کرد.

    گفته می‌شود دیدار با زلمی‌خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان و ژنرال اسکات میلر، فرمانده عمومی نیروهای آمریکایی در افغانستان بخشی از این سفر است.

    آقای غنی در حالی به قطر می‌رود که گفتگوهای صلح افغانستان به دلیل اختلافات موجود میان هیأت‌های دو طرف بر سر طرزالعمل کاری مذاکرات با مشکل روبرو شده است.

    با آنکه سه هفته از آغاز مراسم افتتاحیه مذاکرات صلح افغانستان گذشته اما دو طرف نتوانسته‌اند روی طرزالعمل کاری مذاکرات به توافق برسند. گروه‌های تماس هر دو هیأت بیش از ده بار با هم دیدار داشته‌اند، اما به نتیجه ملموسی دست نیافته‌اند.

    علت تاخیر هم دو خواسته طالبان گفته شده است؛ طالبان خواهان آن شده‌اند که مذاکرات براساس توافقنامه این گروه با آمریکا صورت گیرد و مذهب حنفی بنیاد مذهبی مذاکرات باشد.

    اما ارگ در مورد دیدار آقای غنی با هیأت طالبان که در دوحه قطر مستقر هستند، چیزی نگفته است. همین طور مشخص نیست که آیا رهبران طالبان با رئیس جمهوری افغانستان دیداری خواهند داشت و یا خیر.

    پس از بروز اختلاف‌ها میان هیأت‌های دو طرف، زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان هفته قبل به قطر رفت و با هر دو تیم مذاکره کننده صلح افغانستان در دوحه ملاقات کرد.

    هیأتی از گروه طالبان در دیدار با آقای خلیلزاد یک بار دیگر تاکید کرده که توافقنامه این گروه با آمریکا باید مبنای مذاکرات فعلی با هیأت دولت افغانستان باشد.

    از سویی روز گذشته منابعی در هیأت مذاکره‌کننده دولت افغانستان به بی‌بی‌سی تایید کردند که برخی کشورهای عضو گروه حامی صلح افغانستان برای رفع “اختلاف موجود میان هیأت طالبان و دولت” دست به کار شده‌اند.

    به گفته آن‌ها، نمایندگان این کشورها برای یافتن راه حل با هیأت‌های دو طرف در تماس هستند.

    هرچند عملا و به صورت رسمی طرف سوم و میانجی در مذاکرات حضور ندارد اما از همان روزهای آغاز، گروهی متشکل از نمایندگان کشورهای قطر، آلمان، ناروی، ازبکستان و اندونیزیا در دوحه به هدف کمک به روند مذاکرات صلح افغانستان تحت نام گروه کشورهای حامی صلح افغانستان شکل گرفته است.

    همزمان، یک عضو هیأت مذاکره کننده دولت افغانستان گفته که آن‌ها طرح‌های بدیل‌شان را در مورد دو ماده اختلافی طرزالعمل کاری مذاکرات به هیأت طالبان ارائه کرده و منتظر پاسخ هستند.

    این در حالی است که اعضای هیأت مذاکره کننده دولت و هیأت طالبان در نخستین روز دیدارشان فیصله کردند که به جز دو طرف، طرف سومی به عنوان تسهیل کننده و میانجی در جریان مذاکرات حضور نداشته باشد.

    در حال حاضر در دوحه همه تلاش‌ها برای نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات و رفتن به سوی اجندا و بحث‌های اصلی است.

  • خلیلزاد: اشتباه شوروی در افغانستان را مرتکب نمی شویم

    خلیلزاد: اشتباه شوروی در افغانستان را مرتکب نمی شویم

    نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان تاکید کرد: این حقیقت که افغانها برای اولین بار در ۴۲ سال گذشته پشت میز مذاکره نشسته‌اند هم یک امید و هم یک فرصت است اما این اتفاق بدون چالش نیست.

    زلمی خلیلزاد، فرستاده ویژه امریکا برای صلح افغانستان که واسطه انعقاد توافقی بین امریکا و طالبان در فبروری گذشته شد، در مصاحبه‌ای با پایگاه ان.پی.آر تاکید کرد، امریکا طالبان را “آزموده است”.

    او بیان داشت: «خیر، ما همین طوری حرف آنها را قبول نمی‌کنیم. ما از آنها خواسته‌ایم کارهایی در قبال تروریسم انجام دهند و آنها برخی از گامهایی که ما توصیه کرده‌ایم را اتخاذ کرده‌اند. این یک پروسه ادامه دار است. آنها آنجایی که ما دوست داریم باشند نیستند. اما ما تا زمانی که راضی نباشیم و نبینیم که آنها عملا تعهداتشان در قبال تروریسم و چیزهای دیگر را اجرا می‌کنند عرصه را ترک نمی‌کنیم.»

    خلیلزاد خاطرنشان کرد، هم افغانستان و هم امریکا باید از اشتباهات دهه ۱۹۹۰ که منجر به بروز جنگ داخلی در افغانستان و سربرآوردن طالبان از دل این جنگ و پناهگاه پیدا کردن اسامه بن لادن، رهبر القاعده شد، پرهیز کنند. او تاکید کرد: ما اشتباهی که بعد از خروج شوروی از افغانستان رخ داد یعنی رها ساختن افغانستان را نخواهیم کرد.

    خلیلزاد درباره ابتکار عمل‌های مربوط به صلح افغانستان گفت: من فکر می‌کنم طالبان برخی انگیزه‌ها را دارد؛ یکی از آنها این است که تمایل دارد ما از افغانستان خارج شویم. اما همزمان آنها تمایل دارند به عنوان یک شریک مشروع در دولت افغانستان پذیرفته شوند. معنی آن این است که آنها باید با دیگر افغانها توافق و تایید کنند آنچه که در دهه ۱۹۹۰ رخ داد دیگر کارکرد ندارد. آن یک شکست بود و روابط آنها با القاعده منجر به حملات امریکا به افغانستان و از دست دادن قدرت توسط طالبان شد. آنها نمی‌خواهند آن را تکرار کنند.

    او تاکید کرد: باید بگویم که ما آنها را آزموده‌ایم. آنها تاکنون نشان داده‌اند که دارند این آزمونها را می‌گذرانند. حمله‌ای به نیروهای امریکایی انجام نشده است. و آنها گفتند با افغانهای دیگر پشت میز مذاکره می‌نشینند و حالا دارند این کار را می‌کنند. ما خواهیم دید آیا آنها کارهای باقی مانده دیگری که ملزم به انجامشان هستند را انجام خواهند داد یا خیر.

    خلیلزاد در ادامه این مصاحبه خاطرنشان کرد: من به این اصل که اعتماد داشته باش اما راستی آزمایی کن، پایبندم. می‌خواهم اضافه کنم که پاکستان هم به تلاشی که ما در دو سال گذشته داشته‌ایم کمک کرده و طالبان را تشویق به ورود به مذاکرات با دولت افغانستان و کاهش خشونت کرده است. آنها همچنین به لحاظ تعامل با رهبران افغان نیز کمک کننده بودند و حالا آنها صلح در افغانستان را برای صلح در کشور خودشان حیاتی می‌بینند.

    خلیلزاد در ادامه این مصاحبه گفت: یک بخش از نگرانی پاکستانی‌ها این است که طالبان افغانستان هم اکنون به موازات خود، طالبان پاکستان را نیز دارد و آنها نمی‌خواهند که آن شاخه طالبان بتواند از افغانستان فعالیت کند و ما داریم افغانستان و پاکستان را تشویق می‌کنیم به اینکه توافق کنند خاک هیچ یک از طرفها از سوی گروه‌های تروریستی یا گروه‌های افراطگر علیه طرف مقابل استفاده نشود. و من امیدوارم که در این مورد نیز نتایجی را حاصل کنیم.

    خلیلزاد در ارتباط با مساله حقوق زنان افغان نیز گفت: شاید برای اولین بار بخشی از هیات مذاکره کننده افغانهای که پشت میز مذاکره برای صلح نشسته‌اند را زنان تشکیل می‌دهند. این زنان می‌گویند در اتاق مذاکرات به آنها احترام گذاشته می‌شود و مستقیما با طالبان تعامل دارند و از حقوقشان محافظت یا دفاع می‌کنند. من فکر می‌کنم این مثبت است.

    فرستاده دولت امریکا تصریح کرد: ما به طالبان گفته‌ایم اگر می‌خواهند مثل یک بازیگر عادی به عنوان بخشی از دولت آینده افغانستان و دارای روابط خوب با امریکا باشند، اتفاقات مربوط به حقوق زنان فاکتوری کلیدی در شکل دادن به سیاست امریکا در قبال آن دولت خواهد بود. تبعیض در قبال زنان و بازگشت به وضعیتی که در زمان طالبان موجود بود و بستن مدارس برای دختران و زنان جوان یک خطر قرمز می‌تواند باشد که بیشترین تاثیر منفی را بر سیاست امریکا در قبال افغانستان خواهد گذاشت.

    او درباره احتمال شکست در مذاکرات صلح افغانستان عنوان کرد: این یک فرصت برای افغانها است که باید مغتنم بشمرند و بر سر یک نقشه راه که طی آن گروه‌های دارای ایده‌ها و ایدئولوژی‌ها و ارزشهای متفاوت بتوانند در یک کشور همزیستی داشته باشند مذاکره کنند. همزمان این درس برای امریکا نیز هست که نمی‌تواند افغانستان را رها کند. ما نمی‌توانیم به آنها پشت کنیم. این به این معنی نیست که ما باید یک حضور نظامی را حفظ کنیم یا یک جنگ را ادامه دهیم تا حضور نظامی داشته باشیم. اما اگر که شرایط درست بوده و ما احساس تهدید نکنیم و بتوانیم نیروهای نظامی خود را خارج ساخته یا با شرایط تطبیق دهیم، در عین حال می‌توانیم تمرکز، روابط، کمکها اقتصادی، روابط سیاسی، روابط دیپلماتیک را حفظ کرده و تشویق به تحکیم یک توافق صلح در صورتی که افغانها به آن برسند، کنیم. این لحظه‌ای است برای آنکه رهبران افغان دیگر اشتباهات گذشته را تکرار نکنند و یک سیستم مبتنی بر اتفاق نظر بسازند که در آن همه بازیگران کلیدی بتوانند مشارکت کنند و شاید صلح در افغانستان بتواند دینامیک منطقه‌ای را حتی تغییر دهد.

  • دولت ملزم به پذیرش موافقت‌نامه دوحه به عنوان مبنای مذاکرات نیست؛ چرا؟

    دولت ملزم به پذیرش موافقت‌نامه دوحه به عنوان مبنای مذاکرات نیست؛ چرا؟

    تحریر محل نزاع

     مذاکرات صلح افغانستان در دوحه، پایتخت قطر، سه هفته است که آغاز شده است. این مذاکرات در هفته نخست به خوبی پیش می‌رفت. اما با مطرح شدن برخی خواسته‌ها از  جانب طالبان و اصرار آنان بر گنجانیدن برخی مواد در طرزالعمل جلسات، چانه‌زنی‌ها سخت شد و به گونه‌ای قابل ملاحظه از سرعت تفاهم روی مواد این طرزالعمل کاسته شد.

    آن‌چه از گزارشات موثق برمی‌آید این است که طالبان ادعا می‌کنند که فقط موافقت‌نامه دوحه از هر دو جانب به عنوان مبنای مذاکرات پذیرفته شود و تمامی گزینه‌های پیشنهادی در این زمینه را رد کرده است. اما هیأت جمهوری اسلامی می‌گوید که دولت افغانستان ملزم نیست تا موافقت‌نامه دوحه را مبنای مذاکرات قرار دهد. لکن به جهت این‌که راه به سوی مذاکرات باز شود، حاضر است موافقت‌نامه دوحه در کنار اعلامیه مشترک میان دولت افغانستان و امریکا و یا قطع‌نامه لویه جرگه مشورتی صلح، مبنای مذاکرات قرار گیرد تا توازن و تعادل میان دو طرف گفت‌وگو به وجود آید. در غیر این صورت هیچ کدام به حیث مبنا ذکر نشود. هم‌چنین جانب دولت اعلام کرده است که می‌توان به جای موافقت‌نامه دوحه (موافقت‌نامه طالبان با امریکا) قرآن و سنت – که مسلمانان را به صلح و قطع جنگ دستور می‌دهد – مبنای ورود به مذاکرات قرار داد. اما طالبان حتا این پیشنهاد را نیز رد کرده است.

     دلایل طالبان: بر اساس گزارشات موجود رسمی و غیررسمی می‌توان استدلال طالبان را در پنچ نکته خلاصه کرد:

    • آتش‌بس و مذاکرات بین‌الافغانی با مشوره دولت افغانستان با جانب امریکایی جزو موافقت‌نامه شده است. پس دولت افغانستان که در پی مذاکره است ملزم است که این موافقت‌نامه را به عنوان مبنای ورود به مذاکرات قبول کند.
    • دولت افغانستان به موجب این موافقت‌نامه شش هزار زندانی طالب را آزاد کرده است و هیأت خود را به عنوان یک هیأت همه‌شمول از جهت‌های گوناگون مطابق آن تعیین کرده است، پس موافقت‌نامه دوحه را عملاً قبول کرده است.
    • طالبان، دولت افغانستان را به عنوان «دولت» به رسمیت نمی‌شناسند و تنها به موجب موافقت‌نامه دوحه وارد مذاکرات شده‌اند.
    • موافقت‌نامه دوحه میان طالبان و امریکا امضا و توسط سازمان ملل متحد، شورای امنیت، کنفرانس اسلامی، سفرای ۳۶ کشور و «اداره کابل» پذیرفته­ شده است. پس یک موافقت‌نامه الزام‌آور است. گفت‌وگوهای بین‌الافغانی جزو این موافقت‌نامه است و مبنای همه مراحل بعدی مذاکرات می‌باشد. اگر دولت این موافقت­نامه را به عنوان مبنا نمی‌پذیرد به معنای خروج از آن خواهد بود. لذا دولت در برابر جامعه بین‌المللی و امریکا مسوول خواهد بود. امریکا و جامعه بین‌المللی موظف هستند که دولت را ملزم به قبول موافقت­نامه کنند. دولت با نپذیرفتن موافقت­نامه به عنوان مبنای مذاکرات، موافقت­نامه را نقض می­کند. در این صورت طالبان ملزم به مذاکره نیستند و مبنایی برای ورود به مذاکره نخواهد داشت. در این حالت ورود به مذاکره تابع تصمیم طالبان خواهد بود.
    • اما این‌که طالبان چرا مصوبه لویه جرگه و یا اعلامیه مشترک کابل – واشنگتن را نمی‌پذیرند این است که طالبان لویه جرگه و پیمان امنیتی را با قاطعیت و صراحت رد کرده است. پس نمی‌توانند آن­ها را به عنوان مبنا قبول کنند، این در حالی است که دولت موافقت­نامه دوحه را پذیرفته است.

    نقد و بررسی دلایل طالبان:

    یکم. افزوده شدن آتش‌بس و مذاکرات در موافقت­نامه دوحه، رهایی زندانیان طالبان و تشکیل هیأت همه‌شمول هیچ یک به این معنا و مفهوم نیست که دولت افغانستان تمامی اجزای موافقت­نامه را پذیرفته است. در واقع دولت جمهوری اسلامی فقط اذعان کرده است که از امضای این موافقت­نامه میان طالبان و دولت ایالات متحده آگاهی دارد. لکن دولت افغانستان در طی اعلامیه‌ مشترک خویش با دولت ایالات متحده که دو شریک استراتژیک می­باشند بندهایی از آن را که به سود برقراری صلح و ثبات در افغانستان می‌دانسته ­است، درج این اعلامیه کرده است که می‌تواند موافقت ضمنی مستقل میان دولتین به حساب آید نه قبول موافقت­نامه دوحه. لذا رهایی زندانیان در چارچوب این اعلامیه مشترک انجام شده است نه بر بنیاد موافقت­نامه دوحه. هم‌چنین، تشکیل هیأت همه‌شمول نه بر اساس موافقت­نامه دوحه بلکه براساس سیاست خود نظام جمهوری اسلامی تعیین شده است که مذاکرات صلح را بر اساس اجماع ملی و توافق تمامی طرفداران جمهوریت به پیش می‌برند. به همین دلیل است که همه اعضای هیأت اذعان می‌کنند که از نظام و دولت جمهوری اسلامی افغانستان نماینده‌گی می‌کنند.

    دوم. به رسمیت نشناختن دولت جمهوری اسلامی به عنوان «دولت» در واقع نیت اصلی طالبان را مبنی بر تحمیل موافقت‌نامه دوحه نشان می­دهد. نیت اصلی طالبان این است که از نظام جمهوری مشروعیت‌زدایی کنند و خود را محور دانسته و جانب مقابل خویش را به مجموعه‌ای از جهت‌های سیاسی تقلیل دهند که هریک از جهت­ها مشکل خود را با طالبان – به عنوان محور اصلی-  حل کنند. اما این دیدگاه به سه دلیل  درست نیست: ۱ – به لحاظ حقوقی و سیاسی دولت افغانستان یک دولت مستقر محسوب می­شود و بر امور داخلی و خارجی کشور حاکمیت دارد و از شناسایی وسیع بین‌المللی برخوردار است و قطع‌نامه‌های گوناگون شورای امنیت از جمله قطع‌نامه شماره ۲۵۱۳ همه جوانب از جمله طالبان را ملزم به قبول نظام جمهوری و حمایت از آن می‌کند. ۲ – دولت مستقر کنونی با طیف وسیعی از حامیان داخلی خود و نهادهای خویش از جمله قوای دفاعی و امنیتی یک واقعیت است و طرف اصلی طالبان در جنگ و صلح محسوب می‌شود، انکار آن حقیقتاً غیرواقع‌بینانه و مخالف با صلح‌خواهی بوده و به معنای کوبیدن بر طبل جنگ و خشونت می‌باشد. این موضع‌گیری طالبان به صورت واضح برای ملت افغانستان روشن خواهد کرد که جنگ جاری علیه دولت، جهاد دینی نیست بلکه جنگ قدرت است. چون طالبان با امضای این موافقت­نامه با امریکا به گمان خود مانعی برای تصرف قدرت، از راه نظامی نمی‌بینند، لذا می‌کوشند که به این هدف به هر وسیله­ی ممکن دست یابند. ۳ – شرط ساده و اولیه هر گفت‌وگوی صلح این است که جوانب منازعه هم‌دیگر را به عنوان طرف اصلی منازعه به رسمیت بشناسند. بدون این شناسایی، مذاکره نمی‌تواند شکل بگیرد، چون طرف مقابل چگونه و با کدام نام وارد مذاکره شود؟ لذا دولت طرف خویش را در منازعه تحت عنوان تحریک اسلامی طالبان به رسمیت می‌شناسد و در کنار سند ملی خویش برای ورود به مذاکره، سند مورد استناد طالبان را نیز به عنوان مبنای ورود طالبان برای مذاکره می‌پذیرد که در طرزالعمل جلسات مذاکره ذکر شود.

    سوم. موافقت‌نامه دوحه، تعهدات دوجانبه میان امریکا و طالبان است که طرفین به مواد آن متعهد شده‌اند. لذا به موجب این موافقت­نامه طالبان متعهد به آتش‌بس (و لو به طور ضمنی) و متعهد به گفت‌وگو با دولت افغانستان شده است، طالبان با حضور خویش در نشست ۱۲ سپتمبر رسماً دولت جمهوری اسلامی افغانستان را به عنوان طرف اصلی گفت‌وگو و مذاکره پذیرفتند. پس طالبان به موجب این موافقت‌نامه موظف هستند که بدون هیچ‌گونه قید و شرطی وارد مذاکره با دولت جمهوری اسلامی افغانستان شوند. اگر طالبان اکنون به بهانه‌های گوناگون وارد مذاکره در مورد اجندا نشوند، دولت ایالات متحده به عنوان طرف اصلی موافقت‌نامه می‌تواند طالبان را به نقض آن متهم کرده و از موافقت‌نامه خارج شود و از طالبان خواهان مطالبه خسارت‌های وارده بر شریک استراتژیک خود یعنی دولت افغانستان شود. اما دولت افغانستان جانب سوم موافقت‌نامه نیست که آن را امضا و یا قبول کرده باشد، لذا ملزم به اجرای آن هم نیست.  اما تأیید نهادهای بین‌المللی و ممالک دیگر به این معنا و مفهوم است که تعهد طرفین یعنی امریکا و طالبان را به مواد این موافقت‌نامه تأیید و تأکید کرده‌اند که طرفین باید در اجرای این تعهدات بکوشند. پس این موافقت‌نامه در واقع طالبان را ملزم می‌کند که بدون قید و شرط وارد مذاکره شوند، نه دولت افغانستان را. هم‌چنین در این موافقت‌نامه ذکر نشده است که دولت افغانستان آن را مبنای مذاکره در جمیع مراحل قرار دهد. لذا این‌که طالبان مبنا قرار گرفتن این موافقت‌نامه را شرط ورود خویش به مذاکرات اصلی قرار می‌دهند، در واقع به معنای نقض موافقت‌نامه دوحه است. تنها راه تطبیق مواد این موافقت‌نامه بر دولت افغانستان مذاکره و توافق است. البته دولت امریکا به عنوان شریک استراتژیک دولت افغانستان به لحاظ سیاسی، نه حقوقی و در چارچوب اعلامیه مشترک می‌تواند از دولت افغانستان بخواهد که در اجرای آن با دولت امریکا همکاری کند. اما طالبان به لحاظ حقوقی نمی‌توانند دولت افغانستان را ملزم به قبول آن در جمیع مراحل بدانند. بنابراین بر دولت امریکا و کشورهای جهان و نهاد­های بین‌المللی است که طالبان را ملزم به شرکت در مذاکره کنند و هیچ قید و شرطی دیگری به جز از شرایط ذکر شده در متن موافقت‌نامه قابل قبول نیست. در متن موافقت‌نامه نیامده است که دولت افغانستان باید این موافقت‌نامه را به عنوان مبنای مذاکرات قبول کند و اگر نه طالبان مذاکره نخواهند کرد. در واقع طالبان تعهد خود را که به موجب موافقت‌نامه بر ذمه گرفته‌اند بر دوش دولت افغانستان می‌اندازند.

    چهارم. دولت جمهوری اسلامی افغانستان به لحاظ حقوق بین‌الملل، دولت رسمی و قانونی افغانستان است. قطع‌نامه شماره ۲۵۱۳ همه دولت‌ها از جمله طالبان را به قبول جمهوری ملزم کرده و تأکید دارد که بدون قید و شرط با دولت جمهوری وارد مذاکره شوند. طالبان که اکنون می‌کوشند از خود چهره مسوول در نظام بین‌الملل نشان دهند و به اعلامیه شورای امنیت و به حقوق بین‌الملل استناد می‌کنند – که البته در ذات خود یک پیش‌رفت محسوب می‌شود و باید از آن استقبال کرد – ملزم هستند که قطع‌نامه ۲۵۱۳ شورای امنیت را بپذیرند و به موجب آن نظام جمهوری را بپذیرند و با آن بدون هیچ قید و شرطی وارد گفت‌وگو شوند. چون قطع‌نامه‌های شورای امنیت به لحاظ حقوق بین‌الملل لازم‌الاجرا است. و اگر طالبان از قبول آن سرباز زنند، دولت‌ها موظف هستند که بر طالبان و حامیان آن فشار سیاسی، اقتصادی و حتا نظامی وارد کنند، چون به موجب این قطع‌نامه امتناع از مذاکره و جنگ علیه دولت تجاوز و نقض قطع‌نامه محسوب می‌شود. قطع‌نامه حکم کرده است که از طریق گفت‌وگو  به آتش‌بس دایمی باید رسید. پس اگر یک جانب با اصرار بر شرط خاص خود که نتیجه آن نفی جمهوریت باشد – در حالی‌که قطع‌نامه حکم به حمایت و تقویت جمهوریت می­کند- مانع از مذاکرات و برقرای آتش‌بس شود، قطع‌نامه را نقض کرده و اصرار آن جانب بر ادامه جنگ مصداق تجاوز و نقض حکم مهم­ترین نهاد بین‌المللی که مسوول حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است، محسوب خواهد شد.

    پنجم: تمامی دلایل مورد استناد طالبان در صورت صحت فقط اثبات می‌کند که دولت افغانستان مانع از ذکر این موافقت‌نامه در متن طرزالعمل جلسات نشود اما این دلایل نمی‌تواند نشان دهد که دولت افغانستان غیرمشروع است و حق ندارد بر مبنای سند مورد قبول خودش وارد مذاکرات شود و نام آن سند را در طرزالعمل جلسات درج کند. همان‌گونه که می‌دانیم دولت با درج آن در طرالعمل جلسات مخالفت نمی‌کند، فقط می­خواهد برای محافظت از نظام جمهوری و قانون اساسی که هر دو از مشروعیت قوی ملی و بین‌المللی برخوردار می‌باشد، سندی معتبر از جانب جمهوری نیز در طرزالعمل جلسات ذکر شود.

    ششم. طالبان با اعلامیه مشترک امریکا و دولت افغانستان در مورد موافقت­نامه دوحه مخالفت نکرده‌اند، بنابراین استدلال شان که این سند را پیش از این رد کرده است درست نیست، پس هیچ سند و دلیل حقوقی وجود ندارد که مانع از ذکر آن در متن طرزالعمل جلسات شود.

       نتیجه‌گیری

     از آن‌جایی که جانب جمهوری اسلامی (آن­گونه که در رسانه‌ها منتشر شده است) گزینه‌هایی متعدد را  که میان دیدگاه دو جانب جمع می­ کند و احترام و اعتماد متقابل به وجود می­ آورد، به عنوان پیشنهاد و راه حل ارایه کرده است، در صورت تداوم پافشاری طالبان بر مواضع نادرست‌شان، دولت جمهوری اسلامی افغانستان می‌تواند از شورای امنیت و دولت امریکا رسماً بخواهد که طالبان را ملزم به مذاکره کنند و شرط و قید دیگری را که برای جانب مقابل مورد قبول نیست، ماهیت و شخصیت حقوقی وی را نفی می‌کند بر سر راه ورود به مذاکره قرار ندهند و بگذارند که اختلافات اساسی در جریان مذاکره حل و فصل شود.

    هشت صبح