برچسب: صلح افغانستان

در پی آغاز گفتگوهای صلح افغانستان شماری از رهبران جهادی افغانستان به دعوت رسمی کشورهای هند و پاکستان به این کشورها سفر کرده اند و با مقامات ارشد سیاسی و نظامی آن‌ها دیدار و گفتگوهایی داشته اند.

اخیرا عبدالله عبدالله رئیس شورای مصالحه به هر دو کشور پاکستان و هند رفت؛ و درچارچوب همین سفرها، پاکستان از گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی و هند از مارشال عبدالرشید دوستم، معاون اول سابق ریاست جمهوری افغانستان و عطا محمد نور از فرماندهان ارشد جبهه شمال و متحدین سابق دهلی دعوت رسمی کرد تا پیرامون وضعیت گفتگوهای صلح میان دولت و طالبان با مقامات ارشد سیاسی و نظایم این کشورها صحبت کنند.

با اعلام خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان هم هند و هم پاکستان نگران برگشت وضعیت افغانستان به شرایط مشابه دهه نود میلادی در این کشوراند.

عمران خان، نخست وزیر پاکستان، دو روز پیش در مصاحبه با مجله اشپیگل گفت که او اخیرا با گلبدین حکمتیار و با عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان دیدار کرده و به آنها گفته است که “ما در افغانستان هیچ ترجیحی نداریم، تنها منافع ما این است که دولت آینده در کابل به هند اجازه عملیات از آنجا علیه پاکستان را ندهد.”

رهبران حکومت هند هم دقیقا همین نگرانی را دارند. آنها در گفتگو با مقامات افغانستان تاکید کرده اند که با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان نگران فعالیت های گروه‌های افراطی مانند لشکر طیبه و جیش محمد در داخل خاک افغانستان اند. این گروه‌ها در منطقه کشمیر بر ضد نیروهای نظامی هند فعالیت می‌کنند.

از زمان سقوط حاکمیت طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی در افغانستان، هند حدود دو میلیارد دالر در پروژه های بازسازی افغانستان برای دفاع از همین استراتژ هزینه کرده است در حالیکه اسلام آباد به دلیل اختلافات بر سر کشمیر با دهلی، هر نوع حضور و نفوذ هند در افغانستان را تهدیدی به امنیت خود تلقی می‌کند.

اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان پیشتر گفته است که جنبش طالبان پاکستان با گروه طالبان افغانستان نزدیکی فکری دارد، اما برنامه سیاسی آن به افغانستان ربطی ندارد.

با وجود این اختلافات هند و پاکستان کابل همواره تاکید کرده که هند هیچ نوع فعالیت ضد پاکستان از افغانستان نداشته و “حضور هند” در افغانستان نباید بهانه‌ای برای “توجیه حمایت” از طالبان باشد.

روزنامه هندوستان تایمز هند همچنین می افزاید که این دیدارها “بخشی از ارتباط دهلی نو با طیف وسیع تری از رهبری در کابل” در میان گفتگوهای درون افغانستان است.

رسانه های هندی گزارش داده اند که عبدالله عبدالله در گفتگو با نخست وزیر نارندرا مودی ، اس جی شانکار، وزیر خارجه، وآجیت دووال، مشاور امنیت ملی هند ، نقش “حیاتی” هند را در برقراری صلح پایدار در افغانستان تأیید کرده و خواستار “حمایت مستمر هند از دولت و مردم افغانستان ” شده است.

عطامحمد نور به قول رسانه های هندی گفته است که احساس می کند که هند ، به عنوان یک کشور مهم در روند توسعه افغانستان ، توانایی تبدیل شدن به “تسهیل کننده” مذاکرات صلح را دارد.

رسانه های هند گزارش داده اند که رهبران افغانستان از هند خواسته‌اند تا در گفتگوهای صلح با طالبان کمک کند.

گلبدین حکمتیار در سخنرانی اخیر خود در اسلام آباد گفت که او خود گفتگوهای جداگانه را با طالبان در پیش خواهد گرفت. او در بازگشت از سفر به اسلام آباد نیز در یک کنفرانس خبری گفت که دولت موقت تنها “راه‌حل” بحران در افغانستان است.

نگرانی ها چیست؟

با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، هند و رهبران جبهه متحد سابق شمال افغانستان نگران آن هستند که پاکستان مجددا نقش بیشتری در سیاستگذاری های افغانستان خواهد یافت و برای ایجاد توازن آنها خواستار نقش بیشتر هردو کشور رقیب در تحولات افغانستان هستند.

به نوشته برخی از رسانه های هندی شماری از رهبران مخالف طالبان در افغانستان به مقامات هندی گفته‌اند در صورتیکه وضعیت این کشور به دهه نود میلادی برگردد آنها آماده اند که دوباره در برابر طالبان بجنگند.

کارشناسان می‌گویند در حالی که این اطمینان از کابل وجود دارد که خاک افغانستان در برابر هند استفاده نخواهد شد اما این پس از پایان مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان است که تصویر واقعی را روشنتر خواهد کرد.

زلمی خلیلزاد ، فرستاده ویژه ایالات متحده در امور صلح افغانستان ، در اوایل سال جاری ، پیشنهاد داده بود که اگر هند نگرانی‎‌هایی دارد باید مستقیماً با طالبان در مورد فعالیت های تروریستی وارد مذاکره شود.

با این حال روزنامه هندوستان تایمز نوشته است که هنوز دهلی در مورد انجام گفتگوهای مستقیم با گروه طالبان تصمیم نگرفته است.

برخی ناظران از تلاش‌های عمران خان نخست وزیر پاکستان برای ایجاد روند آلترناتیو صلح افغانستان از طریق تسهیل گفتگوهای مستقیم میان چهر‌ه‌های جهادی این کشور و طالبان سخن گفته اند.

عمران خان می‌گوید در حال حاضر هیچ کس نمی‌تواند پیش بینی کند که تحولات افغانستان به کدام سو خواهد رفت.

آقای خان مدعی شد که “چیزی که من می‌توانم بگویم کشوری که بعد از افغانستان بیشترین احتیاج را به صلح دارد، پاکستان است.”

او افزود که مناطق قبایلی ما در مجاورت مرز افغانستان در ۱۵ سال گذشته ویران شده است. نیمی از مردم این مناطق آواره داخلی شده اند و حدود ۱.۵ میلیون نفر از آنها -قربانیان درگیری بین طالبان پاکستان و ارتش هستند.

با این حال مذاکرات صلح افغانستان در دوحه از هفته ها به این سو روی مسائل فنی به بن بست رسیده است و هنوز مشخص نیست که آیا این مذاکرات به یک نتیجه ملموس و قابل پذیرش به همه طرفهای درگیر در داخل افغانستان و همچنان میان کشورهای منطقه خواهد رسید یا خیر؟

بسیاری باور دارند که کابل تا حالا نتوانسته خاطر پاکستان را از بابت حضور بزرگترین دشمن این کشور در افغانستان، جمع کند و این عملاً به معنای ادامه سیاست دوگانه پاکستان است.

بهتر از همه شاید آن پترسون، سفیر سابق آمریکا در اسلام آباد توضیح بدهد که در پیامی به واشنگتن نوشته تا زمانی‌که پاکستان از بابت هند مطمئن نشود، هرچقدر پول به این کشور پرداخته شود، دست از حمایت از گروه‌های اسلامگرای تندرو بر نمی‌دارد.

بی بی سی

سخنگوی گروه طالبان در دوحه گفت اعضای هیئت این گروه با سفیر سویس در دوحه و مقامات وزارت خارجه آن کشور در مورد روند صلح بحث و تبادل نظر کردند.
محمدنعیم وردک سخنگوی گروه طالبان در دوحه گفت اعضای این گروه شام روز گذشته با سفیر سویس در دوحه و مقامات وزارت خارجه آن کشور از طریق ویدئو کنفرانس در رابطه با مذاکرات میان‌افغانی و کمک‌های بشردوستانه گفت‌وگو کردند.

وی گفت: « در این جلسه، آن‌ها به طور مفصل در مورد مذاکرات جاری افغانستان، وضعیت فعلی افغانستان، کنفرانس آتی جنوا و کمک‌های سویس در زمینه‌های بشردوستانه و تعلیم بحث و تبادل نظر کردند».
سخنگوی طالبان در دوحه افزود این گروه زمینه را برای رساندن کمک‌های بشری فراهم خواهد کرد.
با این حال، از آغاز مذاکرات میان‌افغانی چیزی در حدود ۵۰ روز گذشته است، ولی تاکنون دو طرف روی کارشیوه مذاکرات به توافق نرسیده‌اند.

وزارت امور خارجه اعلام نمود ادامه جنگ و خشونت در افغانستان از سوی مجمع جهانی وحدت اسلامی مالیزیا غیر شرعی خوانده و محکوم شده است.
وزارت امور خارجه در اعلامیه‌ای گفت مجمع جهانی وحدت اسلامی مالیزیا در نامه‌ای به سفارت افغانستان در کوالالمپور، خواهان حل بحران افغانستان از طریق گفت‌وگو و مذاکره شده است.

وزارت خارجه از این اقدام مجمع جهانی وحدت اسلامی مالیزیا که یکی از مؤسسات معتبر اسلامی در آن کشور می‌باشد، استقبال کرده است.
در اعلامیه‌ این وزارت آمده است کاهش خشونت‌ها و آتش‌بس فوری که خواست برحق دولت و مردم افغانستان است، برای کامیابی مذاکرات جاری در دوحه و برقراری صلح و ثبات دایمی در کشور امر مهم و حیاتی است.
در چهارم عقرب، شماری از عالمان و مفتی‌های جمهوری بنگلادیش نیز در نشستی با عنوان «دعوت به‌سوی صلح در افغانستان»، جنگ جاری در افغانستان را حرام و مخالف نص شرعی اسلام خوانده بودند.
در همان روز، گروهی از عالمان دین در کابل نیز در نشستی با عنوان «نشست سراسری علما در حمایت از مذاکرات صلح»، جنگ جاری در افغانستان را حرام خوانده و اعلام کردند آماده‌اند میان دولت افغانستان و گروه طالبان میانجی‌گری کنند.
شیخ احمد الریسونی رییس اتحادیه جهانی علمای اسلام نیز اخیراً جنگ افغانستان را حرام خوانده و تاکید نموده بود که این جنگ «جهاد» نیست.

پیشینه موضع گیری جو بایدن درباره افغانستان به بیشتر از یک دهه [پیش] بر می‌گردد که گاهی با واکنش‌هایی در افغانستان مواجه شده است.
نظرسنجی‌ها، جو بایدن نامزد رقیب دونالد ترامپ رییس جمهور فعلی را همچنان پیشتاز نشان می‌دهد. اگر او رییس جمهور امریکا شود، چه نقشه‌ای برای جنگ و صلح و آینده سیاسی افغانستان خواهد داشت؟
کریس کونز سناتور دموکرات و دوست قدیمی جو بایدن گفته که جو بایدن بهتر می‌تواند به توافق صلح با طالبان بنا به مشورت جنرال‌ها و دیپلمات‌ها برسد.
آقای کونز از ترامپ نیز انتقاد می‌کند که «نگرانم که رییس جمهور ما به جنرال‌هایش، به دیپلمات‌ها و به جامعه استخباراتی گوش نمی‌دهد».
آقای بایدن برنامه کلان سیاست خارجی خود را قبلاً اعلام کرده است. رویکرد بایدن در سیاست خارجی با شعار «امریکا برمی‌گردد»، در جهت مخالف شعار ترامپ است که در چهار سال اخیر دنیا از رییس جمهور امریکا شنیده که «اول امریکا».
وبسایت جو بایدن عنوان طرح پیشنهادی او را «برای رهبری جهان دموکراسی برای روبرو شدن با چالش‌های قرن ۲۱» آورده که هدفش «بازگرداندن رهبری آبرومندانه در داخل و رهبری محترمانه در صحنه جهانی» است.
بایدن از ترامپ انتقاد می‌کند که با سیاست «دمدمی‌ مزاج و نادیده گرفتن اصول دموکراتیک» جایگاه امریکا را در دنیا در خطر قرار داده، متحدان دموکرات را نادیده گرفته و توانایی امریکا را در بسیح جهانی در برابر چالش‌ها تضعیف کرده است.
آقای بایدن بازگرداندن «رهبری اخلاقی» امریکا را در اولویت سیاست خارجی خود قرار داده که از جمله شامل رفع محدودیت‌های مهاجرتی که ترامپ برای کشورهای اسلامی وضع کرده است.
درباره افغانستان بایدن گفته که به جنگ‌های بی‌پایان در افغانستان و خاورمیانه خاتمه می‌دهد و بیشتر نیروهای امریکا را از افغانستان به خانه می‌آورد و مأموریت نیروهای امریکا را به طور دقیق بر مبارزه با القاعده و داعش متمرکز می‌کند.
بایدن معتقد است که «گیر افتادن در جنگ‎های غیرقابل پیروزی، تنها توانایی ما را برای هدایت در موضوعات دیگری که توجه ما را می‌طلبد، تخریب می‌کند و از بازسازی ابزارهای دیگر قدرت امریکا باز می‌دارد».
ویلیام برنز دیپلمات کهنه‌کار معاون وزارت خارجه در دوران اوباما که روزنامه وال استریت جورنال او را به عنوان نامزد احتمالی وزیر خارجه جو بایدن معرفی کرده است، دو ماه پیش در یک سخنرانی در بنیاد کنریج در واشنگتن گفت که «خروج بیشتر سربازان امریکایی از افغانستان با توجه به توافقنامه مذاکرات با طالبان و با هماهنگی نزدیک با دولت افغانستان می‌تواند گام مفیدی به سمت خلاص کردن خودمان از آن جنگ بی‌پایان باشد».
نشریه فارین پالیسی می‌گوید محافل دیپلماتیک در واشنگتن شکایت دارند که تیم انتخاباتی جو بایدن هر نوع تماس با مقام‌های خارجی از جمله دیپلمات‌ها را منع کرده و حاضر نیستند که حتی با دیپلمات‌های کشورهای اروپایی معلومات مشخص درباره برنامه‌های این تیم ارائه کند.
چند دیپلمات‌ اروپایی به فارین پالیسی گفتند برای کشورهای متحد امریکا که نیروهایشان را در کنار سربازان امریکایی به افغانستان و خاورمیانه اعزام کردند، مهم است بدانند که اداره بایدن چه موضعی درباره این نیروها دارد.
اظهارات جنجالی بایدن درباره افغانستان
جو بایدن در یک مناظره تلویزیونی با سایر داوطلبان نامزدی حزب دموکرات در ماه فبروری امسال گفت: «درباره افغانستان باید بگویم، من کاملاً مخالف ایده ملت‌سازی در این کشور بودم…ممکن نیست که آن کشور متحد شود، هیچ امکان ندارد که آن کشور یکپارچه شود». وی در همین خصوص اضافه کرد که اما شاید بتوان با اقداماتی از انجام حملات بیشتر از خاک افغانستان جلوگیری کرد.
او به طور ضمنی فدرالیزم را راه حل افغانستان دانسته بود، قبلاً نیز درباره فدرالی شدن عراق صحبت کرده بود. اظهارات آقای بایدن با واکنش‌هایی در افغانستان مواجه شد.
آقای بایدن همیشه خواهان فراخواندن سربازان امریکایی از افغانستان بوده است. از آقای بایدن نقل شده که به ریچارد هالبروک، نماینده ویژه وقت امریکا در افغانستان و پاکستان در سال ۲۰۱۰ با فریاد گفته که «من جان پسرم را به آنجا (افغانستان) برای حقوق زنان به خطر نمی‌اندازم». فرزند بایدن که عضو گارد ملی امریکا بوده قبلاً در عراق خدمت کرده بود.
در اظهارات جنجالی دیگری آقای بایدن در سپتمبر سال ۲۰۱۹ با اشاره به تجربیات خود درباره افغانستان گفت «وقتی که پاکستان سه ولایت افغانستان را در شرق کشور کنترول می‌کند. افغانستان را نمی‌توانیم درست کنیم. درست شدنی نیست».

آقای بایدن در سال ۲۰۱۱ زمانی که معاون بارک اوباما بود، نیز در مصاحبه با مجله امریکایی نیوز‌ویک گفت که امریکا، گروه طالبان را در افغانستان دشمن خود نمی‌داند، «طالبان دشمن ما نیست. این بسیار مهم است». جو بایدن در آن مصاحبه افزوده بود: «تا کنون هیچ جمله‌ای یا اظهار نظری از رییس جمهوری امریکا (باراک اوباما) در زمینه سیاست ما دیده نشده است که گفته باشد طالبان دشمن ماست، زیرا منافع ایالات متحده را تهدید می‌کند».
آقای بایدن در آن مصاحبه گفته بود که «اگر طالبان در موقعیتی قرار گیرند که قادر به سرنگونی حکومت کنونی افغانستان باشند، حکومتی که برای جلوگیری از آسیب رساندن افراد بد به امریکا، با ما همکاری می‌کند، آنگاه این موضوع به مسئله‌ای برای امریکا تبدیل خواهد شد».
به عقیده او «ما تلاش می کنیم دولت (افغانستان) را در موقعیتی قرار دهیم که با قدرت (با طالبان) مذاکره کند و شرایطی پیش نیاید که دولت به دست طالبان سرنگون شود».
پس از هجده ما مذاکرات فشرده، در ۲۹ فبروری ۲۰۲۰ توافقنامه تاریخی صلح میان زلمی خلیلزاد، فرستاده ویژه امریکا برای صلح افغانستان و ملابرادر، معاون سیاسی طالبان در دوحه قطر امضا شد.
آیا جو بایدن خواسته‌های خود را در توافقنامه صلح امریکا و طالبان می‌بیند؟ موضوعی است که او در کارزارهای انتخاباتی خود در باره آن اظهار نظری نکرده است.
آقای بایدن همواره از تلاش‌های صلح در افغانستان حمایت کرده است. در سپتمبر ۲۰۰۹، در اولین سال به عنوان معاون رییس جمهور در یک سخنرانی در بروکسل در جمع نمایندگان ناتو گفته بود که «مذاکره با میانه‌روهای طالبان، تاکتیکی است که ارزش دارد به کار گرفته شود».
سفرهای بایدن به افغانستان
جو بایدن زمانی که معاون رییس جمهور امریکا شد، یک هفته پیش از برگزاری مراسم تحلیف ریاست جمهوری در جنوری ۲۰۰۹، سفری به کابل داشت و در جریان این سفر به طور غیرمنتظره از ولایت‌های قندهار و هلمند نیز دیدار کرده بود.
دو سال بعد، در جنوری ۲۰۱۱ نیز برای بار دوم از کابل دیدار کرد، در حالی که با وجود افزایش نیروهای امریکایی تا ۱۳۰ هزار سرباز، جنگ در افغانستان تشدید شده و دامنه ناامنی‌ها گسترده‌تر شده بود.
بایدن در سفری به کابل به حامد کرزی رییس جمهور وقت افغانستان گفته بود که «آقای رییس‌ جمهور… پاکستان برای ایالات متحده پنجاه مرتبه مهم‌تر از افغانستان است».
استیو کول در کتابی به نام «ریاست اس» که درباره پشت پرده جنگ افغانستان است، متن گفت‌وگویی را نقل کرده که بایدن به کرزی گفت: «دوران طلایی اداره بوش رفته است. طالبان مشکل شماست و القاعده مشکل ما».
گفته می‌شد آقای بایدن با افزایش نیروهای امریکایی در افغانستان توسط باراک اوباما موافق نبوده است. بایدن بارها بر انتقال مسئولیت‌های امنیتی و خروج سربازان امریکایی از افغانستان تاکید کرده است.
سال گذشته، در یک مناظره میان نامزدان حزب دموکرات نیز آقای بایدن بار دیگر پیشنهاد کرد نیروهای امریکایی از افغانستان خارج شوند و در عوض پاکستان پایگاهی برای این سربازان در اختیار امریکا بگذارد تا واشنگتن بتواند به «جلوگیری از حملات تروریستی از افغانستان به امریکا» ادامه بدهد.

بی بی سی

عمران خان در دیدار با نثار احمد فیضی غوریانی وزیر صنعت و تجارت افغانستان گفت: «صلح در افغانستان زمینه ساز تقویت ارتباط منطقه‌ای و فراهم آوردن فرصت‌های جدید برای همکاری اقتصادی خواهد شد.

وی افزود: «پاکستان و افغانستان باید از همکاری‌های اقتصادی و فرصت‌ها استفاده کنند و این مسئله فقط از طریق توسعه همکاری در زمینه‌های اقتصادی و تجاری تحقق خواهد یافت.»

نخست وزیر پاکستان بار دیگر بر حمایت اسلام آباد از صلح و ثبات در افغانستان و بر لزوم توافق سیاسی از طریق مذاکره تاکید کرد.

وزیر تجارت و صنعت افغانستان نیز از نقش مثبت پاکستان در تسهیل روند صلح افغانستان قدردانی کرد و خواستار تقویت روابط اقتصادی و تجاری بین دو کشور همسایه شد.

وزارت امور خارجه از تماس تلفنی مقامات وزارت خارجه افغانستان و پاکستان در رابطه به روند صلح، اتصال منطقه‌ای، پناهجویان افغانستان و خدمات کنسولی پاکستان برای اتباع کشور خبر داد.
محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه با شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان در مورد حل مسائل ویزا، آخرین تحولات در روند صلح، کاهش خشونت‌ها و آتش‌بس سراسری در افغانستان بحث و تبادل نظر کردند.

دو طرف همچنان در باره تقویت اجماع منطقه‌ای مذاکرات صلح صحبت نمودند.
وزیر خارجه پاکستان تأکید کرد خشونت‌های جاری در افغانستان فقط می‌تواند از طریق مذاکرات میان‌افغانی حل گردد.
وی همچنان حمایت کامل کشورش را از روند صلح و حفظ دستاوردهای ۱۹ سالۀ اخیر ابراز داشت.
دو جانب تأکید نمودند روابط دوجانبه و همکاری‌ها بین دو کشور را تقویت کنند.

وزارت خارجه امریکا از سفر زلمی خلیلزاد نماینده ویژه این کشور در امور صلح افغانستان به ناروی و قطر خبر داد.
وزارت امور خارجه امریکا در بیانیه‌ای گفت زلمی خلیلزاد نماینده خاص این کشور در امور صلح افغانستان سفرش را به ناروی و قطر از تاریخ ۲۶ اکتوبر آغاز کرده است.
در بیانیه آمده است: «در ناروی، وی در مورد هماهنگی بین‌المللی و حمایت از روند صلح افغانسان گفت‌وگو می‌کند. در دوحه، سفیر خلیلزاد با تیم‌های مذاکراتی برای ادامه گفت‌وگوها جهت کاهش خشونت ملاقات خواهد کرد و بر جوانب فشار می‌آورد تا فوراً از افزایش خشونت‌ها که افغان‌ها در سراسر این کشور مجبور به تحمل آن هستند، جلوگیری کنند».

وزارت خارجه امریکا تأکید ;«طرف‌ها باید روی کاهش خشونت‌ها که منجر به آتش‌بس دایمی و جامع گردد، به توافق برسند.»
در همین حال، آقای خلیلزاد در چند رشته توییت اعلام کرد با این ناامیدی به منطقه برگشته چون با وجود تعهدات مبنی بر کاهش خشونت، این کار صورت نگرفته است.
وی خاطرنشان کرد: «دریچهٔ دستیابی به یک تفاهم سیاسی برای ابد باز نخواهد ماند».
خلیلزاد افزود سخت‌گیری و رد نمودن ترک دشمنی، تعامل با دیگر شهروندان، و توافق بر یک فرمول همکاری/رقابت سیاسی مبانی جنگ جاری است.
وی بیان داشت: «شمار زیادی از افغان‌ها می‌میرند، و تخریبکاران منطقه برای امیال نامشروع شان از افغان‌ها همانند باروت مرمی استفاده می‌کنند. خونریزی باید توقف یابد. افغان‌ها باید به جای ویرانی به سوی انکشاف، ثبات به جای هرج و مرج، بخشایش به عوض انتقام‌جوی، و مصلحت به عوض انعطاف‌ناپذیری گام بردارند».

چند هفته قبل داکتر عبدالله به عنوان شخص نخست مسوول در امور صلح با طالبان از سوی دولت سفر دو روزه‌یی به پاکستان داشت. حکومت پاکستان در ظاهر پذیرایی و استقبال گرمی از وی انجام داد. آقای عبدالله با شخصیت‌های گوناگون پاکستان ملاقات کرد و سخنرانی‌هایی در جمع دانش‌جویان و محافل پاکستانی انجام داد. طبق  روال معمول رفتار سیاست‌مداران در کشورهای جهان سوم، از گفت‌وگوها و نتایج این سفر معلومات خاص و مشخصی ارایه نشد. ظاهرا پاکستان خود را علاقه‌مند به ایجاد صلح و متعهد به این موضوع حساس در افغانستان نشان می‌دهد. در سفر رییس شورای عالی مصلح افغانستان به پاکستان هم این وعده و وعیدها تکرار شده و حداقل در پشت تریبون و از طریق بیانیه‌های رسمی و صحبت با خبرنگاران، حکومت پاکستان خود را متمایل به ایجاد صلح به سرپرستی افغان‌ها در افغانستان قلم‌داد می‌کند.

چند روزی از سفر عبدالله به پاکستان نگذشته بود که گلبدین حکمتیار در سفری پر هیاهو به پاکستان رفت و از ایشان هم به گرمی استقبال شد. آقای حکمتیار سفر خود را برای پیگیری صلح افغانستان و گفت‌وگو در این مورد با سران پاکستان عنوان کرد. او در این سفر با مقامات رسمی پاکستان مانند عارف علوی رئیس جمهور، شاه محمود قریشی وزیر خارجه و عمران خان نخست وزیر پاکستان ملاقات داشته است. بازهم از چند و چون بیشتر گفت‌وگوها و نتایج آن خبری در دست نیست. اقای حکمتیار منصب رسمی در حکومت افغانستان ندارد و سفر ایشان بعد از سفر عبدالله به پاکستان می‌تواند تا حدودی از دغدغه‌های غنی در مورد سفر عبدالله حکایت کند. خیلی بعید است که این سفر بدون مشورت با غنی و بدون هماهنگی مقامات در ارگ صورت گرفته باشد. گلبدین حکمتیار در دست‌گاه امنیتی و سیاسی پاکستان چهره آشنایی است. زمانی او با هدایت و پشتیبانی بی دریغ پاکستان اکثر کمک‌های جهانی برای مجاهدین افغانستان را به حزب خودش جذب می‌کرد و وزنه سیاسی و نظامی سنگینی در افغانستان به شمار می‌رفت. اما با عدم پیشرفت و ناکامی او در پیش‌برد اهداف سیاسی پاکستان، ای اس آی از حکمتیار ناامید شد و با راه اندازی جریان طالبان، عملا این چهره پرقدرت گذشته را به حاشیه راند. حکمتیار دیگر هیچ‌گاه اهمیت سابقش را باز نیافت و در آخر چاره‌یی جز صلح و دست کشیدن از جنگ نداشت و مجبور شد تا به جای کشته شدن، تن به صلح بدهد. حکمتیار زمانی یکی از طرف‌های اصلی قدرت در کشور بود اما حالا تحت نظارت دولت و پشتیبانی حکومت در کابل زندگی می‌کند.

 اما این روزها حضور او در کابل نه تغییری در وضعیت جنگ ایجاد کرده و نه حکومت از آن سودی برده است. حکمتیار در حقیقت یکی از ناکام‌ترین چهره‌های سیاسی در چنددهه اخیر در افغانستان است. او به هر چیزی چنگ می‌زند تا بلکه خود را دوباره به جای‌گاه سابقش برساند. حکمتیار برای این کار از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند، گاهی مسایل قومی را دامن می‌زند، زمانی هم مسایل اختلاف‌های مذهبی را پیش می‌کشد تا برای خود طرفدار جمع کند. هدف او از این کارها بدون شک تلاش برای نشان دادن خود به عنوان یک شخصیت تاثیر گذار در افغانستان و جلب نظر پاکستان است. حتی قبل از رفتن به پاکستان با راه اندازی تظاهرات مانع بزرگ‌داشت از سال‌روز کشته شدن داکتر نجیب در کابل شد.

با این همه شیرین کاری‌های حکمتیار برای اثبات موثریت خود، اما ستاره بخت این سیاست‌مدار همیشه ناراضی افول کرده و همین حالا هم در پروسه صلح و سازش طالبان به آمریکا عملا به حاشیه رفته است. سفر حکمتیار به پاکستان بیشتر نمادین است. بعید است که پاکستان دوباره روی این مهره سابقش سرمایه‌گذاری زیادی انجام دهد. اما داشتن ایشان در افغانستان برای روز مبادای پاکستان هم خالی از سود نخواهد بود. از این رو احتمالا پاکستانی‌ها به او دل‌گرمی زیادی داده اند. به همین خاطر، حکمتیار بلافاصله بعد از برگشت از پاکستان، منکر حضور پاکستانی‌ها در جنگ‌های اخیر کشور شده و خواهان ایجاد حکومت موقت شد، چیزی که خواست پاکستان هم هست! اما این روزها کمتر کسی است که این شخص و ایده‌هایش را جدی بگیرد.

در این روزها رییس پارلمان کشور هم به پاکستان رفته است تا سه ضلع مثلث مسافرین به این کشور، با حضور ایشان تکمیل شود. پارلمان کشور از نظر قانونی و حداقل در روی کاغذ، یکی از ارکان مهم حکومت است اما عملا این نهاد ضعیف ترین بخش حکومت به شمار می‌رود. در این چند سال نه مردم اعتمادی به وکلای منتخب خویش دارند و نه رییس جمهور به پارلمان و مصوبه‌هایش، توجهی دارد. نمایندگان مجلس ضعیف‌تر از آنی هستند که بتوانند نگرانی خاصی را برای دیگر بخش‌های حکومت خلق کنند و یا مشکل مردم را حل کنند. از این رو سفر رییس مجلس افغانستان به کشورهای دیگر، همانند وجود خود پارلمان در افغانستان، چندان جدی گرفته نمی‌شود.

سفر این سه مقام به پاکستان در فاصله‌های کوتاه، خیلی دور از انتظار است که دست‌آوردی در بر داشته باشد. استقبال گرم از این سه نفر در پاکستان نشان‌دهنده راحتی خیال سیاست‌مدارن کشور همسایه بابت افغانستان است. پایه‌های لرزان حکومت مرکزی افغانستان و تشدید حمله طالبان همزمان با اغاز روند صلح در قطر، موضوعی نیست که باعث خوشحالی پاکستان نباشد. پاکستان راهش را در افغانستان یافته است و با داشتن گروهی چون طالبان، به چیزی کم‌تر از سلطه کامل بر افغانستان راضی نیست. از این رو با رفتار دوگانه با حوصله بسیار هم میزبان مقامات حکومتی است و هم تمام و کمال از طالبان حمایت می‌کند. آنچه از ظاهر امر بر می آید، دولت افغانستان بدون هیچ دست‌آوردی با آزادی پنج هزار زندانی طالبان، کمک بزرگی به توانایی نظامی این گروه کرده است و نتایج این اشتباه حکومت در این روزها به خوبی در میادین جنگ و تشدید حمله‌های طالبان مشخص شده است. افزایش ناامنی‌ها در شهرها و ناتوانی حکومت در کنترل وضعیت، زمان را به سود طالبان و پاکستان تغییر داده و ادامه این وضعیت، باعث نارضایتی بیش‌تر شهرنشینان شده و جای‌گاه حکومت مرکزی را متزلزل‌تر خواهد کرد.

از این رو پاکستان با حوصله و اطمینان از داشتن حمایت آمریکا، منتظر گذر زمان نشسته است. طراحی سناریوی مذاکرات صلح در دوحه قطر برای خریدن زمان است. نه پاکستان به صلح در افغانستان اعتقادی دارد و نه طالبان به نمایندگی از این کشور به صلح و دادن امتیاز به رقیب‌ها راضی خواهد بود.

خامه پرس

مولانا سمیع‌الحق، «پدر معنوی طالبان» در سال ۲۰۱۸ گفت: «از چین به عنوان داور در گفت‌وگوها (برای صلح در افغانستان) استقبال می‌شود و تمام مسائل به این مهمی نباید تنها برای ایالات متحده گذاشته شود». مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و طالبان سرانجام در ماه سپتمبر در قطر آغاز شد – مدت‌ها پس از گفت‌وگوهای ایالات متحده با طالبان که قبل از خروج پیش‌بینی شده ایالات متحده و ناتو از افغانستان صورت گرفت. پاکستان و امریکا به شدت روند صلح را ترغیب و تشویق کردند. اما ایدۀ آوردن چین در میز مذاکره هرگز مطرح نشد.

چین نیز علاقۀ‌ شدیدی به حل درگیری در افغانستان دارد. با این حال، پکن بسیار در سطح پایین نگه داشته شده است، تا حدی که هیچ حضوری ندارد، حتی با وجود اینکه روابط نزدیک با طرف‌های درگیر – حکومت افغانستان، طالبان و پاکستان – دارد. این کشور شاید بهترین موقعیت را برای میانجی‌گری مذاکرات داشته باشد.
اکنون زمان آن فرا رسیده که چین پا پیش بگذارد و از نفوذ اقتصادی و قدرت سیاسی خود برای خاتمه دادن ۴۰ سال درگیری در افغانستان استفاده کند.
در حالی‌که چین علاقۀ چندانی به ریشه‌های درگیری در افغانستان نشان نداده است، اما دو هدف استراتژیک در این کشور دارد. چین برای گرفتن نقش مصلح در افغانستان کاملاً مجهز است.
طالبان در سطح محلی قبلاً‌ از مسلمانان اویغور برای جنگ در افغانستان استقبال و حمایت کرده است، بنا براین، چین نگران تهدیدات احتمالی و نفوذ فرامرزی از ناحیه ولایت سین کیانگ است. با قوت گرفتن نگرانی‌ها از «سه ناحیه بد» – افراط‌گرایی، تجزیه طلبی و تروریزم – با کاهش حضور ایالات متحده در منطقه، منافع و حضور چین در افغانستان افزایش یافته است.
در پی نخستین سفر رییس جمهور اشرف غنی به چین در سال ۲۰۱۴، بر بنیاد گزارش‌ها، وی با استرداد ۱۵ شبه‌نظامی اویغور که در خاک افغانستان پناه گرفته بودند، موافقت کرد. در سال ۲۰۱۵، نمایندگان طالبان به گونه پنهانی با استانکزی، از مقامات شورای صلح افغانستان در چین ملاقات کرد تا خشونت‌ها را کاهش دهد. به نظر می‌رسد که چین مایل است با طالبان و رهبران میانه‌رو افغانستان همکاری کند تا رابطه بین افراطیون اسلامی خارجی و تجزیه طلبان سین کیانگ اویغور را قطع کند.
اقدامات اخیر چین علیه جمعیت اویغور – به شمول ۲ میلیون زندانی در کمپ‌های آموزشی، عقیم‌سازی زنان و نظارت گسترده بر این جمعیت – حاکی از طول دوره‌ای است که هراس از شورش و تروریزم را در درون حکومت چین و درک سیاست خارجی آن از تهدیدات علیه این کشور نشان می‌دهد. ثبات و مصالحه در افغانستان به طور بالقوه می‌تواند یکی از منابع اضطراب پکن را کاهش دهد.
اما پکن به عنوان بخشی از توسعه منطقه‌ای ابتکار یک کمربند و جاده، به مراتب هدف بسیار بزرگ‌تری در ترویج سرمایه‌گذاری اقتصادی دارد. یک حل و فصل یا حتی کاهش درگیری در افغانستان می‌تواند فضای اقتصادی باثبات‌تری را برای رشد بیشتر اقتصادی چین تضمین کند.
هرچند، مرز بین چین و افغانستان تنها ۷۶ کیلومتر است، اما این دروازه کوچک می‌تواند بازارهای وسیع و گسترده تجهیزات مورد نیاز توسعه مداوم اقتصادی چین را باز کند. ابتکار کمربند و جاده و دهلیز اقتصادی چین و پاکستان از طریق زیرساخت‌ها و بازارهای لازم برای زنجیرۀ تأمین چین به دنبال اتصال آسیای میانه، پاکستان و افغانستان به خاورمیانه، افریقا و اروپا است.
از دست دادن این فرصت برای چین گران تمام خواهد شد و بدون صلح و ثبات افغانستان، چین نمی‌تواند از نتیجه مطلوبی بهره‌مند شود. سرمایه گذاری‌های مستقیم مالی چین: امروز، چین بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار خارجی در افغانستان است که قرارداد استخراج ۴٫۴ میلیارد دالر برای توسعه معدن مس عینک را خریداری کرده است. به دلیل ادامه درگیری‌ها و ناامنی در کشور، حتی با افزایش سرمایه‌گذاری در بخش معدن، چین قادر به فعالیت کامل نبوده است. ثبات افغانستان به چین که از لحاظ اقتصادی متکی به انرژی و مواد خام است، کمک بزرگی می‌کند و در عین حال به افغانستان کمک خواهد کرد تا خود را از وابستگی به کمک‌های بین‌المللی آزاد کند.
اگر چین آرزوی رهبری در آسیای میانه را دارد، باید از روابط قوی و پایدار خود با اسلام‌آباد برای فشار آوردن بر پاکستان استفاده کند تا این کشور نقش سازنده را در مذاکرات بین دولت افغانستان و طالبان بازی کند. پاکستان، دوست دیرینه چین، هنوز برای تحت فشار قرار دادن طالبان برای کاهش خشوت‌ها در بهترین موقعیت قرار دارد. پکن نمایندگان طالبان را در سپتمبر سال گذشته به چین دعوت کرد و یک ماه بعد اعلان نمود که می‌خواهد از مذاکرات میان‌افغانی میزبانی کند، اما این امر هرگز عملی نشد.

رهبران چین مدت‌هاست از گفت‌وگوهای صلح حمایت می‌کنند و گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که پکن آماده است همراه با پاکستان توافق‌نامه صلح را «ضمانت» کند. به گفته داکتر شی یین هونگ، مشاور امور خارجی شورای دولتی چین: «تا زمانی‌که فرصتی وجود داشته باشد، چین مذاکرات صلح را به روش خصوصی پیش می‌برد». چین همچنین ادعا می‌کند که در صورت لزوم به «همکاری نزدیک» با همه طرف‌ها برای سازش ادامه می‌دهد. به این ترتیب، سهم بالقوه چین می‌تواند توسط همه طرفین در روند آوردن صلح به افغانستان پذیرفته شود.

منبع: انستیتوت لاوی

مترجم: سید طاهر مجاب

حامد کرزی می‌گوید افغان‌ها از روند صلح حمایت می‌کنند اما معامله بین امریکا و پاکستان در مورد افغانستان را نمی‌پذیرند و در مقابل آن مقاومت خواهند کرد.

حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین افغانستان گفت: «روند صلحی را که ایالات متحده به میان آورده است، ما می‌بینیم که در هماهنگی عالی با پاکستان قرار دارد. ما نقش پاکستان را در روند صلح درک می‌کنیم. اما صلح برای ما چیز دیگریست و توافق بین ایالات متحده و پاکستان در مورد ما یک موضوع متفاوت است.»

به گفته وی چنین معاملاتی دقیقاً ، هنگام خروج اتحاد جماهیر شوروی ، بین ایالات متحده و پاکستان بود، چیزی که افغان ها را به بدبختی امروز دچار کرد.

رییس جمهور پیشین کشور در گفت و گو با صدای امریکا از تمام کشور های همسایه تقاضا کرد تا در تفاهم و همکاری با ایالات متحده، قدرت های منطقه مانند روسیه، چین و هند و سایر کشورهای همسایه از روند صلح افغانستان حمایت کنند.

مذاکرات بین‌الافغانی در تاریخ ۱۲ سپتمبر (۲۲ سنبله) به گونۀ رسمی در دوحه، پایتخت قطر آغاز شد و این گفتگوها به دلیل اختلاف‌ها در ترتیب اصول مذاکرات تا اکنون پیشرفتی نداشته است.

آقای کرزی در مورد این گفتگو ها گفت: «هیچ معامله یا برنامه‌ای در پشت صحنه باید وجود نداشته باشد. ما شفافیت می خواهیم. ما نمی خواهیم افغانستان محل تضاد منافع بین کشورها باشد. ما نمی خواهیم افغانستان محل رقابت (قدرت های منطقه‌ای) باشد. به همین دلیل ما رنج کشیده ایم. ما می خواهیم افغانستان محل همکاری باشد. این جنگ مربوط افغان‌ها یا جنگ برای منافع افغان ها نیست. این افغان‌ها هستند که برای اهداف بزرگ خارجی کشته می شوند.»

آقای کرزی در مورد آیندهٔ گفتگوهای صلح گفت اگر قصد امریکا و پاکستان آوردن صلح در افغانستان باشد، بدون شک صلح خواهد آمد و ما از آن استقبال می‌کنیم.

آقای کرزی افزود هردو طرف باید فوراً خشونت علیه مردم افغانستان را توقف دهند.

در پاسخ به سوالی مبنی بر ساختار آیندهٔ حکومت در افغانستان رییس جمهور پیشین گفت: «این تصمیم مردم افغانستان، تصمیم جمعی مردم افغانستان، طالبان و دیگر افغان هاست. »

این در حالی است که حکومت افغانستان همیشه روی نظام جمهوریت و طالبان روی امارت تاکید کرده اند.

باوجودیکه گفتگوهای صلح جریان دارد اما افزایش خشونت ها و عدم توافق طرفین سبب شده تا خوش بینی مردم نسبت به آینده مذاکرات و نیت طالبان به صلح کاهش یابد.

آقای کرزی در این مورد گفت:« آن ها (طالبان) صلح می‌خواهند، درست مثل ما که صلح می خواهیم. آن‌ها همانطور که ما رنج کشیده ایم رنج کشیده اند و می خواهند رنج مردم افغانستان پایان یابد. »

آقای کرزی یک‌بار دیگر از روند صلح به ابتکار ایالات متحده حمایت کرد و اظهار امیدواری کرد امریکا این روند را شفاف و در هماهنگی با قدرت های دیگر منطقه به پیش ببرد.

او افزود: «از یک معامله خوب استقبال می شود. ما برادران و خواهرانمان را در پاکستان دوست داریم. اما امیدوارم که ادارات در پاکستان درک کرده باشند که رابطه آینده یک رابطه متمدن خواهد بود نه استفاده از افراط گرایی علیه کشور ما. »

دبیرکل ناتو با اشاره به شکننده بودن مذاکرات میان افغانی در دوحه گفت با وجود شکننده بودن، مذاکرات فرصت خوبی برای تامین صلح در افغانستان است.
ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو روز گذشته (جمعه، ۲ عقرب) در پایان نشست وزیران دفاع این سازمان گفت «چند ماه آینده برای افغانستان سرنوشت ساز است. هر چند مذاکرات در دوحه شکننده است، اما این از چند نسل به این سو فرصتی خوبی برای صلح می‌باشد».

دبیرکل ناتو گفت همه افغان‌ها از این فرصت تاریخی باید استفاده کنند. ناتو از پروسه صلح افغانستان حمایت می‌کند.
او گفت، وضعیت امنیتی در افغانستان وخیم است و لازم است که طالبان، سطح خشونت را کاهش دهند، تا زمینه برقراری آتش‌بس فراهم شود.
استولتنبرگ همچنین بیان کرد «آنها (طالبان) باید روابط شان را با القاعده و تمامی گروه‌های تروریستی قطع کنند تا افغانستان بار دیگر به کشوری مبدل نشود که از آنجا حمله‌های تروریستی بر کشورهای ما صورت گیرد».
او افزود نیروهای نظامی ناتو برای مبارزه با تروریزم بین‌المللی به افغانستان رفته و خروج آنها هم مرتبط به وضعیت و شرایط است.
این در حالیست که حدود چهل روز از آغاز مذاکرات بین الافغانی می‌گذرد، اما با وجود نشست‌های متعدد بین طرفین، هیچ توافقی تاکنون حاصل نشده است.
گفته می‌شود مبنا قرار دادن توافق امریکا با طالبان و مذهب حنفی به عنوان مبنای مذاکرات بین الافغانی دوحه، از دلایل اختلافات بین طرفین است.
در همین حال که مذاکرات در دوحه جریان دارد، جنگ شدید بین نیروهای دولتی و طالبان در نقاط مختلف افغانستان نیز، صدها قربانی از هر دو طرف گرفته است.

نخست ‌وزیر پاکستان در دیدار با گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی گفت حل مشکلات افغانستان از طرق نظامی میسر نیست و تنها راه حل برون‌رفت از شرایط فعلی، آشتی و گفت‌وگو است.

عمران خان اظهار داشت حل مشکلات افغانستان از طرق نظامی میسر نیست و تنها راه حل برون‌رفت از شرایط فعلی، آشتی و گفت‌وگو است.

خان در این دیدار بار دیگر تعهد خود را برای همکاری نزدیک با افغانستان تکرار و برای روند صلح کشور آرزوی موفقیت کرد.

نخست‌وزیر پاکستان با تأکید بر اینکه روابط این کشور و افغانستان، تاریخی است، افزود: «پاکستانی‌ها مردم افغانستان را برادران خود می دانند؛ ثبات پاکستان و منطقه به روند صلح افغانستان ارتباط دارد.»

به گفته وی، گفت‌وگوهای بین‌الافغانی به رهبری افغانستان فرصتی برای صلح پایدار است.

عمران‌خان تصریح کرد پاکستان در روند صلح افغانستان نقش مثبتی داشته و امیدوار است احزاب افغانستان برای ثبات سیاسی این کشور تلاش کنند.

 وزارت دفاع بریتانیا اعلام کرد جنرال سر نیک کارتر رییس ستاد دفاع انگلیس به پاکستان رفته و با مقامات آن کشور در مورد روابط دو جانبه، همکاری‌ها و روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرده است.
در بیانیه وزارت دفاع بریتانیا آمده است: «جنرال کارتر از گفت‌وگوهای صلح افغانستان و مشارکت مهم پاکستان در این روند استقبال کرد. وی بر فرصت‌های مهمی که روند صلح برای افغانستان و پاکستان ارائه می‌کند، از جمله امکان اتصال اقتصادی بیشتر بین دو کشور، تأیید می‌کند».
وی خاطرنشان کرد این یک فرصت تاریخی است و باید از تخریب‌کنندگان این روند جلوگیری شود، خشونت‌ها کاهش یابد و منجر به آتش‌بس گردد تا صلح به ارمغان آید.
آقای کارتر را در این سفر گریت بیلی نماینده ویژه انگلیس برای افغانستان و پاکستان همراهی می‌کرد.

رئیس شورای عالی مصالحه ملی در دیدار با حسن روحانی رئیس جمهور ایران از حمایت‌ها و مواضع جمهوری اسلامی ایران درخصوص تحولات و تلاش‌ها برای برقراری صلح و امنیت پایدار در کشور قدردانی کرد و گفت جمهوری اسلامی ایران دوست و همسایه خوب افغانستان است.

عبدالله عبدالله از میزبانی ایران از مهاجران افغانستانی طی سال های متمادی جنگ و درگیری در این کشور قدردانی کرد و گفت: «در سفرم به تهران با مقامات جمهوری اسلامی دیدارهای خوبی داشتم و پیام حمایت ایران را به کابل خواهم برد و توافقات دو کشور را پیگیری خواهم کرد.»

رییس شورای عالی مصالحه ملی ابراز امیدواری کرد با حمایت و مواضع ایران شاهد به نتیجه رسیدن مذاکرات صلح افغانستان و برقراری امنیت و آرامش پایدار در کشورش باشد. 

«عبدالله عبدالله» رییس شورای عالی مصالحه ملی روز یکشنبه (۲۷ میزان ۹۹) در سفری سه روزه برای دیدار و گفت‌وگو با مقام‌های بلندپایه جمهوری اسلامی ایران درباره راه‌های گسترش روابط دو جانبه و صلح و ثبات افغانستان در صدر یک هیات سیاسی و اقتصادی بلندپایه وارد تهران شد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی در تهران با «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه، «محمدباقر قالیباف» رییس مجلس شورای اسلامی و «رضا اردکانیان» وزیر نیرو جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفت‌وگو کرده است و قرار است امروز با «علی شمخانی» دبیر شورای عالی امنیت ملی این کشور هم دیدار و درباره روند مذاکرات میان دولت افغانستان و گروه طالبان، مناسبات دوجانبه و آخرین تحولات منطقه‌ای گفت‌وگو کند.

رییس جمهور ایران نیز در این دیدار با ابراز امیدواری به موفقیت تلاش‌های شورای عالی مصالحه برای برقراری صلح و ثبات در افغانستان، گفت: «مهم این است که مردم این کشور بعد از سال‌ها جنگ و درگیری به یک صلح واقعی برای حفظ دستاوردهای خود دست یابند و راه حل این مشکل نیز گفت‌وگوهای سیاسی و مذاکره بین‌الافغانی است.»

حسن روحانی با بیان اینکه در طول دوره ای که افغانستان در برابر تجاوزات بیگانه قرار داشته، ملت و دولت ایران در کنار دولت و مردم این کشور بوده اند، گفت: «امیدواریم صلح و امنیت پایدار در این کشور برقرار باشد و مردم افغانستان در آرامش زندگی کنند.»

رییس جمهور ایران با حمایت از تلاش‌های انجام شده برای برقراری صلح، ثبات و امنیت در افغانستان از سوی شورای عالی مصالحه در کشور، گفت: «صلح، ثبات و امنیت پایدار در افغانستان به عنوان یک کشور همسایه و برادر برای جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه دارد.»

روحانی با بیان اینکه دخالت و حضور آمریکا به عنوان یک کشور متجاوز در افغانستان با خواست و نظر مردم این کشور همسو نبوده است، تصریح کرد: «دولت آمریکا که در سیاست‌های خود در منطقه و جهان شکست خورده و موفقیتی نداشته است، به دنبال بهره‌برداری انتخاباتی از مذاکرات صلح در افغانستان است.»

راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده افتتاح می‌شود

روحانی با اشاره به روابط خوب ایران و افغانستان به عنوان دو کشور دوست و همسایه، بر توسعه و تعمیق روابط تهران – کابل تاکید کرد و اظهار داشت: «توافق بلند مدت بین دو کشور می‌تواند به توسعه و تعمیق روابط در همه زمینه‌ها  منجر شود.»

رییس جمهور ایران با  اشاره به افتتاح راه آهن خواف – هرات طی روزهای آینده، اتصال راه آهن‌های ایران و افغانستان  را موجب تقویت همکاری های اقتصادی و تجاری دو کشور دانست وی افزود: «ایران آمادگی دارد که با اتصال خط لوله گاز و فراورده‌های نفتی به افغانستان امکان استفاده مردم این کشور از این انرژی‌ها را فراهم کند.»

روحانی تاکید کرد: «همانطور که همیشه در کنار مردم افغانستان بوده ایم، در آینده هم حمایت خود را از این کشور و همه جهات و اقوام و گروه‌های صلح‌طلب ادامه خواهیم داد و امیدواریم شاهد برقراری امنیت پایدار در این کشور باشیم.»

وی قرار است در سفرش به پاکستان از تاریخ ۲۸ تا ۳۰ میزان با مقامات پاکستانی دیدار و گفت‌وگو کند.
هرچند جزئیاتی از برنامه سفر آقای حکمتیار به اسلام‌آباد در دست نیست، ولی گفته شده او با مقامات پاکستانی در مورد روند صلح دیدارهایی خواهد داشت.
حکمتیار مسئولیت رسمی در دولت افغانستان ندارد و این سفر او نیز از جنبه رسمی و دیپلماتیک حاکم بر روابط دو کشور برخوردار نیست.
حکمتیار از نزدیکترین چهره‌های سیاسی افغانستان به پاکستان است و بیشترین کمک‌های تسلیحاتی غرب در دوره جهاد برای مجاهدین، از سوی ارتش پاکستان به تنظیم او داده می‌شد.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی، گفت تشدید جنگ در جریان گفت‌وگوها، غیر قابل قبول است.

آقای عبدالله که یک‌شنبه شب (۲۷ میزان)، در سفارت افغانستان در تهران سخن می‌زد، گفت گفت‌وگوهای صلح در قطر جریان دارد بنابراین تشدید جنگ از سوی طالبان غیر قابل قبول است.

این در حالی است که هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح در قطر، گروه طالبان سطح خشونت‌ها را در سراسر افغانستان، افزایش داده است.

آقای عبدالله، در بخش دیگری از سخنان خود گفت هدف سفرش به ایران، جلب حمایت این کشور از روند صلح است.

او افزود: «در دیدارهایی که با مقام‌های بلندپایه‌ی ایران داشتم، تاکید ایران به موفقیت صلح پایدار با رهبری و مدیریت افغان‌ها برجسته بود. حمایت ایران از روند صلح به رهبری و مدیریت افغانستان با اهمیت است.»

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، هم‌چنان گفت تلاش می‌کند تا حضور مهاجران افغان در ایران را در گفت‌وگوها و تلاش‌های صلح، به گونه‌ی موثر تامین کند.

آقای عبدالله، صبح روز یکشنبه (۲۷ میزان)، در ادامه‌ی سفرهای منطقه‌ای اش برای جلب حمایت از تلاش‌های صلح، به دعوت رسمی حکومت ایران، در راس هيئت عالی‌رتبه‌ی دولتی، به تهران، پایتخت ایران رفت.

آقای عبدالله در جریان این سفر، با محمدجواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران و شماری از مقام‌های بلندرتبه‌ی این کشور، دیدار کرد. قرار است رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، با حسن روحانی، رییس‌جمهور ایران نیز، دیدار کند.

 محمد صادق نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان از سفر گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی افغانستان به پاکستان در تاریخ ۱۹ تا ۲۱ اکتوبر سال جاری میلادی خبر داد.
حکمتیار قرار است در این سفر با وزیر امور خارجه، رییس جمهور، نخست‌وزیر، رییس مجلس سنا و رییس شورای ملی آن کشور دیدار کند.
وی همچنان در مرکز مطالعات اسلام‌آباد سخنرانی خواهد کرد.

سفر حکمتیار به پاکستان در حالی صورت می گیرد که مذاکرات بین الافغانی با هدف پایان دادن به جنگ چهل ساله در افغانستان با حضور تیم مذاکراتی حکومت و طالبان در دوحه قطر ادامه دارد اما مذاکرات تاکنون به آغاز رسمی گفت و گو میان تیم های مذاکره کننده دو طرف منجر نشده است.

حکمتیار پیش از این طی اظهاراتی از علاقه مندی خود برای همکاری با طالبان خبر داده بود.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی، در رأس یک هیئت دولتی صبح امروز یکشنبه(۲۷ میزان) به ایران رفت.
سفر آقای عبدالله به ایران برای تقویت اجماع منطقه‌ای، تبادل دیدگاه‌ها در رابطه به روند صلح و مسایل دوجانبه صورت می‌گیرد.
رییس شورای عالی مصالحه ملی در جریان این سفر با حسن روحانی رییس جمهور، جواد ظریف وزیر امور خارجه، رییس مجلس، وزیران نیرو و اطلاعات و دبیر شورای امنیت ملی ایران دیدار خواهد کرد.
عبدالله عبدالله پیش از این با هدف جلب حمایت کشورهای همسایه و منطقه از روند صلح، به هند و پاکستان سفر کرده است.

کی بیلی هاچیسن، سفیر امریکا در ناتو، در توییتی از رسیدن زلمی خلیلزاد نماینده امریکا در امور صلح افغانستان و جنرال اسکات میلر، فرمانده نیروهای حمایت قاطع در افغانستان به بروکسل مقر ناتو خبر داد.

سفیر هاچیسن گفت: «خوشحالم که از سفیر خلیلزاد نماینده امریکا در امور صلح افغانستان و جنرال میلر فرمانده حمایت قاطع در مقر ناتو استقبال می‌کنم».

به گفته وی، آقای خلیلزاد و جنرال میلر در این سفر در مورد آخرین تحولات در افغانستان به متحدین ناتو توضیحات خواهند داد.

خانم هاچیسن همچنان تأکید کرد متحدین ناتو و شرکای آن کاملاً به امنیت و ثبات طولانی‌مدت افغانستان متعهد است. سفر آقای خلیلزاد و جنرال میلر به بروکسل پس از سفر به دوحه و پاکستان و گفت‌وگو در مورد تلاش‌های صلح صورت می‌گیرد.

حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان، گفت مردم کشور صلح می‌خواهند؛ اما صلح به معنای بی‌عزتی نیست.

آقای محب، روز جمعه (۲۵ میزان)، در مراسم دومین سالیاد ترور جنرال عبدالرازق اچکزی، فرمانده‌ی پیشین پولیس کندهار، گفت:« ما با کسانی صلح نمی‌کنیم که «هیرامندوی پنجاب» برای شان مقدس بوده؛ اما شفاخانه و سرک در افغانستان برای شان کافر است.»

او، گفت: « ما صلح می‌خواهیم. ما با کسانی صلح می‌کنیم که خود را افغان می‌دانند. در هوای سرد، ۲۵ هزار هلمندی را آواره نمی‌کند. سب‌ستیشن برق برای شان کافر نیست، پل و پل‌چک ما برای شان کافر معلوم نمی‌شود.»

این در حالی است که گروه طالبان از چندین روز به این‌سو حملات شدیدی را در ولایت هلمند راه‌اندازی کرده ‌اند که علاوه بر کشته و زخمی‌شدن ده‌ها نفر، هزاران نفر دیگر مجبور به ترک خانه‌های شان شده‌ اند.

مشاور امنیت ملی افغانستان، با اشاره به کارنامه‌های خوب جنرال عبدالرازق، گفت او ثابت کرد که افغانستان را کسی به ما خیرات نداده و دفاع از این کشور برای همه‌ی شهروندان حتمی است.

از سویی هم، احمد ولی مسعود، رییس بنیاد احمدشاه مسعود نیز در این مراسم گفت؛ برای این که صلح در افغانستان برقرار شود، لازم است تا شهروندان کشور خود را در آیینه‌ی صلح ببیند و در این روند سهیم باشند.

به گفته‌ی آقای مسعود، تا زمانی که دو ستون ( ستون داخلی و خارجی) در روند صلح سهیم نباشند، صلح پایدار و دایمی تامین نخواهد شد.