برچسب: صلح افغانستان

ایرنا نوشته است که این در حالیست که مسکو ماه گذشته نیز میزبان نشستی سه جانبه (روسیه، چین و پاکستان) و بدون حضور افغانستان بود که در آن نشست، اشتراک کنندگان در خصوص وضعیت امنیتی افغانستان گفتگو کردند.

این نشست که بدون حضور افغانستان برگزار شده بود، واکنش هایی منفی از سوی برخی مقامات کشور به دنبال داشت، و برخی آن را مداخله در امور داخلی افغانستان قلمداد کردند.

پس از پایان این نشست، اما مقامات روسیه اعلام کردند که در نشست بعدی، نمایندگانی از افغانستان نیز دعوت خواهند شد.

اما هم اکنون گفته می شود که نه تنها افغانستان به این نشست دعوت شده است، بلکه هند و ایران نیز حضور خواهند داشت.

نشست شش جانبه پیش رو در مسکو بسیار حایز اهمیت است، زیرا دو کشور پاکستان و هند که همواره روابط پر تنشی طی دهه های اخیر داشته اند، بر سر یک میز می نشینند تا به اوضاع امنیتی افغانستان کمک کنند. در حالیکه دو کشور پیش از این یکدیگر را متهم به استفاده از خاک افغانستان علیه دیگری می کرده است.

همچنین این نشست می تواند جنبه مثبت دیگری نیز داشته باشد، و آن کاهش تنش های موجود میان پاکستان و هند است.

آمریکا تاکنون برای اشتراک در این نشست دعوت نشده است، اما روسیه گفته است که درهای این نشست برای آمریکا باز است اگر او می خواهد نقشی سازنده در منطقه ایفا نماید.

ناصر جنجو مشاور امنیت ملی پاکستان روز گذشته (چهارشنبه) در دیدار با «دومینیک جیرمی» سفیر انگلیس در افغانستان و کمیشنری عالی انگلیس در اسلام آباد گفت که صلح افغانستان کلید اصلی برای ثبات کل منطقه می باشد.

دفتر امنیت ملی پاکستان در خبرنامه ای نوشته است که طرفین در این دیدار در خصوص روابط افغانستان و پاکستان و موضوعات مرتبط با وضعیت افغانستان و امنیت منطقه به بحث و گفتگو پرداختند.

ناصر جنجو همچنین گفت که کشورش روابط دو جانبه توام با اعتماد را با افغانستان در نظر دارد.

او افزود که پاکستان هر گونه کمکی به تلاش های جاری جامعه جهانی برای پروسه صلح افغانستان و ثبات منطقه انجام می دهد.

به گفته وی، پاکستان و افغانستان دو همسایه بسیار نزدیک به هم هستند و پاکستان آینده ای مشترک با افغانستان در سر دارد.

مشاور امنیت ملی پاکستان همچنین بر لزوم نقش مثبت دولت افغانستان که می تواند راه حلی سیاسی در درون افغانستان بدست آورد، تاکید کرد.

لازم به ذکر است که این دیدار میان یک مقام ارشد پاکستانی و فرستاده های اروپایی برای افغانستان در حالی صورت می گیرد، که پیش تر نیز، فرانس میشل میلیبن سفیر اتحادیه اروپا برای افغانستان با سرتاج عزیز مشاور نخست وزیر پاکستان در امور خارجه دیدار داشت.

در این دیدار نیز عمده صحبت های دو طرف، مسئله صلح افغانستان و ثبات منطقه بود.

سرتاج عزیز گفته بود که پاکستان به دنبال آنست تا مشارکت معناداری در افغانستان به منظور رسیدگی به چالش های مرتبط در امر مبارزه با تروریسم داشته باشد.

این در حالیست که افغانستان و شمار دیگری از مقامات کشورهای دیگر پاکستان را کشوری حامی تروریزم می دانند.

منابع نزدیک به آقای گیلانی گفته اند که او برای درمان در شفاخانه اداره امنیت ملی کشور بستری بوده، که درگذشته است.

پیرسید احمد گیلانی از چهره های سیاسی و مذهبی با نفوذ کشور بوده که از تقریبا یک سال پیش تاکنون ریاست شورای عالی صلح کشور را عهده دار بوده است.

وی پس از آن که ایالات متحده آمریکا و بریتانیا حمایت های مالی شان را به شورای عالی صلح کشور به حالت تعلیق در آوردند، به عنوان رئیس این شورا انتخاب شد.

گفته می شود این دو کشور پس از آن تصمیم به قطع کردن حمایت های مالی شان به شورای عالی صلح کشور گرفتند، که این شورا تقریبا به مدت یک سال ریاست نداشت.

در دورانی که آقای گیلانی ریاست شورای عالی صلح را بر عهده داشت، دولت افغانستان برای اولین بار توانست اولین توافقنامه صلح را با یکی از گروه های مخالف دولت (حزب اسلامی حکمتیار) به امضا برساند.

گرچه برخی کارشناسان معتقد بودند که این توافقنامه تاثیری در فضای ناآرامی های افغانستان نخواهد گذاشت، اما به خودی خود گامی بزرگ در راستای صلح محسوب می گردد.

سرتاج عزیز مشاور نخست وزیر پاکستان در امور خارجی در گفتگو با صدای آمریکا گفته است که عدم اجماع سیاسی و ابهام دولت افغانستان در برخورد با گروه طالبان به عنوان گروه تروریستی و یا سهام داری در سیاست های ملی افغانستان، سبب شده تا تلاش های بین الملل در راستای برگزاری مذاکرات صلح میان طرف های درگیر در افغانستان مسدود بماند.

سرتاج عزیز همچنین از مقامات در کابل خواست تا پاکستان را مقصر وخیم تر شدن وضعیت امنیتی افغانستان ندانند و بجای این کار شیوه شکننده موجود در گفتگوهای صلح با طالبان را بازبینی کنند.

او گفت: “شیوه گفتگوهای آنها با گروه طالبان بسیار بسیار شکننده است. ما می خواهیم که دولت وحدت ملی افغانستان موفق شود، و بتواند حاکمیت خود را برقرار کند. همچنین ما از دولت افغانستان می خواهیم که پیغام واضحی به گروه طالبان و دیگر گروه های درگیر بفرستد و از آنها بخواهد که به وارد گفتگو شده و مشکلات را حل کنند. هیچ کس ادامه جنگ را در افغانستان نمی خواهد.”

سرتاج عزیز افزود که شیوه ای شفاف از سوی دولت افغانستان به همراه اراده پاکستان برای جلوگیری از استفاده نشدن خاکش علیه افغاستان و فشارهای بین المللی، می تواند پیغام واضحی برای طالبان باشد و آنها (طالبان) مجبور به حاضر شدن به میز مذاکرات شوند.

او گفت: “به نظرم این گونه آنها (طالبان) تحت فشار زیادی قرار خواهند گرفت، و اگر مذاکرات جدی در 2017 صورت بگیرد، همه برای صلحی در افغانستان امیدوار خواهیم بود.”

به گفته او، به کارگیری قدرت نظامی طی سال های گذشته نتایجی به همراه نداشته و در عوض سبب شده گروه های شورشی قدرتمندتر شوند.

سرتاج عزیز گفت” “طالبان شاید قادر نباشد منطقه ای گسترده، مرکز یک ولایت و یا یک شهر را به کنترل بگیرد، اما آنها (طالبان) می توانند به فعالیت های شورشیانه خود برای مدت های طولانی ادامه دهند، در حالیکه مردم افغانستان هر چه سریعتر به صلح نیاز دارند. از سویی دیگر، نیروهای بین المللی در حال کمک به نیروهای امنیتی افغانستان هستند تا از پیشروی بیشتر طالبان جلوگیری کنند، زیرا اگر آنها (طالبان) پیشروی کنند، تمایلی به حضور در میز مذاکرات نخواهند داشت.”

او با اشاره به عملیات «ضرب عزب» پاکستان علیه تروریستان و تاثیرات این عملیات در مناطق مرزی پاکستان و افغانستان، گفت: پاکستان همواره به محمد اشرف غنی رئیس جمهوری افغانستان اطمینان داده است که فضا برای عناصر تروریستی ضد افغانستانی در پاکستان از بین رفته است، و بیشتر آنهایی که پیش تر در پاکستان مخفیگاه داشته اند، به افغانستان بازگشته اند.

عزیز همچنین گفت که پاکستان تلاشهایش را برای تقویت معیارهای امنیتی در مرز 2600 کیلومتری افغانستان و پاکستان شدت بخشیده است.

او در خصوص تلاش های بیشتر در زمینه تقویت امنیت مرزی افغانستان و پاکستان گفت “برخلاف دهه ها عبور و مرور سنتی میان افغانستان و پاکستان، هم اکنون مسافران باید اسناد مسافرتی معتبر نشان دهند تا بتوانند به دو سوی مرز تردد کنند.”

سرتاج عزیز همچنین از مقامات افغانستان خواست تا آنها هم واکنش های مناسب مانند پاکستان برای تقویت امنیت مرزی داشته باشند.

یکی از اصلی ترین نگرانی های کشورهای منطقه از وضعیت امنیتی در درون افغانستان، افزایش تهدید گروه داعش است که در تلاش است جای پایش را در افغانستان حفظ کند.

با این حال، اتحاد سه کشور چین، پاکستان و روسیه با برگزاری نشست های مشورتی سه جانبه در خصوص اوضاع افغانستان، همچنان مشخص نیست که آیا می تواند راه حلی سیاسی برای حل این مسئله پیدا کند.

نشست اخیر مسکو که هفته پیش برگزار شد، سومین دور از این گونه نشست ها بود، که گرچه این نشست در خصوص بررسی اوضاع افغانستان میان این کشورها برگزار شد، اما نماینده ای از افغانستان در این نشست حضور نداشت، که این موضوع واکنش هایی منفی از سویی نمایندگان مجلس و مقامات کشور به دنبال داشت.

گرچه کابل، برای چهارمین دور این نشست از سوی مقامات کشورهای متذکره دعوت شده است، اما برگزاری سه نشست پیشین بدون حضور افغانستان، ابهاماتی را خلق کرده است.

همچنین، آمریکا نیز در این نشست دعوت نشده بود، که البته جای تعجب هم نیست، زیرا این نشست به ابتکار مسکو شروع شده است.

از سویی دیگر، هنوز زود است که قضاوت کنیم این نشست جدید، می تواند جایگزینی برای «گروه همکاری چهارجانبه برای صلح افغانستان» باشد. گروه همکاری های چهارجانبه برای صلح افغانستان متشکل از کشورهای آمریکا، پاکستان، چین و افغانستان بود که البته زیاد موفق نبود و تنها پس از برگزاری چندین دور مذاکرات و نشست های پی هم، توانست حزب اسلامی حکمتیار را حاضر به نشست در میز مذاکرات صلح کند؛ در حالیکه این گروه به طور ضمنی به دنبال جذب گروه طالبان بود.

ظاهرا نمی توان نادیده گرفت که هیچ یک از تلاش ها برای بدست آوردن صلح در افغانستان، بدون دخالت و حمایت آمریکا که هم اکنون در حدود 10 هزار سرباز در افغانستان دارد، موفق نخواهد بود. البته این را نیز باید در نظر گرفت که اوضاع با انتقال قدرت در واشنگتن، کمی پیچیده تر از پیش شده است. و شاید همین امر سبب شده تا کشورهای منطقه خودشان به دنبال راه حلی باشند تا بحران افغانستان را خاتمه دهند؛ بحرانی که به طور مستقیم می تواند در امنیت خود این کشورها نیز تاثیر گذار باشد.

اما هنوز نامشخص است که مقامات در کابل به دعوت این نشست سه جانبه پاسخ مثبت می دهند و یا اینکه تمایل دارند از خود در شیوه رسیدن به صلح انعطاف نشان دهند.

کشورهای چین و روسیه به عنوان اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل متحد، در نشست اخیر پیشنهاد کردند که تلاش شان را برای برداشتن نام برخی از سران طالبان از لیست سیاه سازمان ملل متحد می کنند تا این امر زمینه ساز گفتگوهای صلح در افغانستان شود. لازم به ذکر است که طالبان همواره برداشته شدن نام سرانش از لیست سیاه سازمان ملل را به عنوان یکی از پیش شرطهایش برای پیوستن به پروسه صلح مطرح کرده است.

از آنجایی که چین یکی از سرمایه گذاران در بخش توسعه پروژه های زیربنایی و معادن افغانستان است، و از سویی دیگر سرمایه گذاری های اقتصادی بسیار کلانی در پاکستان کرده است، اخیرا خود را در روند تلاش ها برای صلح افغانستان درگیر کرده است. همچنین روابط خوب این کشور با مقامات در کابل و طالبان سبب شده تا چندین دور از مذاکرات غیررسمی دولت افغانستان با طالبان را سازماندهی کند.

از طرفی دیگر، روسیه را گرچه نمی توان به عنوان کشوری که تازه خود را درگیر مسایل افغاستان کرده، یاد کرد، اما ابتکار این کشور برای ایجاد یک اتحاد منطقه ای برای مقابله با تهدید گروه داعش، به شکل دهی جدیدی از نیروها در منطقه ای که اوضاع سیاسی-جغرافیایی آن در حال تغییر است، اشاره می کند. جالب است که بدانید نشست اخیر سه جانبه در مسکو در خصوص افغانستان، پس از نشست سه جانبه ای دیگر در همین کشور اما در خصوص اوضاع سوریه برگزار شد. اشتراک کنندگان در این نشست کشورهای ایران، ترکیه و روسیه بودند. باز هم آمریکا در این نشست حضور نداشت، که این موضوع نشان دهنده آنست که مسکو می خواهد نقش رهبری را در حل مسایل سوریه و افغانستان بر عهده بگیرد.

البته وخیم تر شدن اوضاع امنیتی در افغانستان، واقعا هم سبب نگرانی هایی برای سه کشور متذکره می شود که هر کدام یا مرز مشترک با افغانستان دارند و یا منافع شان در نزدیکی مرز افغانستان می باشد.

افزایش فعالیت های شورشیانه در مناطق شمالی افغانستان که در نزدیکی مرزهای کشورهای آسیای مرکزی قرار دارد، به طور ویژه برای روسیه نگران کننده است. علی الخصوص اینکه مسکو بیم آن را نیز دارد که با نزدیک شدن فعالیت های اعضای گروه داعش به کشورهای آسیای مرکزی، چچنی ها که بخش قابل توجهی از اعضای گروه داعش را در سوریه و عراق تشکیل می دهند، به راحتی به عضویت این گروه درآیند. این شاید یکی از دلایلی باشد که مسکو اخیرا تماس هایی را با طالبان برقرار کرده است.

چین و پاکستان نیز تا حدی نگرانی هایی مشابه مسکو دارد و از این رو تصمیم به عضویت در اتحاد منطقه ای جدید گرفته اند. پاکستان امید بیشتری به این گروه سه جانبه اخیر دارد و فکر می کند این گروه در موقعیت مناسبتر و بهتری نسبت به دیگر موارد مشابه بین المللی است و می تواند از این طریق راحت تر طالبان را مجاب به حاضر شدن در میز مذاکرات صلح کند. گرچه موضوع به آن سادگی ها هم نیست، زیرا اوضاع پیچیده تر از قبل شده است.

این اما در حالیست که اتفاق نظر در بین مقامات کابل در خصوص مذاکرات صلح با طالبان وجود ندارد. از سویی دیگر، سوال دیگر نیز پیش می آید که آیا طالبان بدون پذیرفته شدن پیش شرط هایش حاضر به نشستن در میز مذاکرات با دولت افغانستان خواهد شد، بخصوص آن هم دقیقا در زمانی که فشار حملات و فعالیت های شورشیانه اش را افزایش داده است.

با تمامی این اوصاف، در قدم اول به منظور اینکه پروسه روند صلح افغانستان از حالت انجماد بیرون بیاید، مهم است که اسلام آباد و کابل به روابط پر تنش خود با یکدیگر خاتمه دهند؛ که البته اقدام هایی نیز در همین راستا صورت گرفته است که می توان به گفتگوی تلفونی مقامات ارشد افغانستان با جنرال قمرجاوید بجواه رئیس جدید ارتش پاکستان اشاره کرد. اما آیا این تماس تلفونی به تنهایی کافی است تا دیوار عظیم بی اعتمادی میان پاکستان و افغانستان شکسته شود؟

زاهد حسین

وزارت خارجه آمریکا گفته است که از هر اقدام بین المللی که در راستای تامین صلح و امنیت افغانستان صورت بگیرد، استقبال می کند.

جان کربی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفت “از هر اقدام بین المللی که در راستای امنیت و خوشبختی افغانستان صورت بگیرد، استقبال می کنیم. و به حمایت هایمان از پروسه صلح بین الافغانی ادامه می دهیم، همانطور که تاکنون حمایت کرده ایم.”

وی افزود “و همچنان حمایت های ما از محمد اشرف غنی رئیس جمهور و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی افغانستان ثابت است.”

او همچنین گفت که افغانستان تمامی حق و مسئولیت این را دارد تا در هر گونه نشست های دوجانبه و چندجانبه با دیگر ملت ها اشتراک کند.

پاکستان، روسیه و چین سه شنبه هفته گذشته در مسکو سومین دور از نشست مشورتی شان را بدون حضور افغانستان اما در خصوص افغانستان برگزار کردند که با برخی واکنش های منفی از سوی نمایندگان مجلس و مقامات کشور مواجه شد.

ضمیر کابلوف نماینده ویژه ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در امور افغانستان با اشاره به لزوم حمایت اقتصادی، سیاسی و نظامی جامعه بین المللی برای برقراری صلح در افغانستان، گفت: ”بدون این حمایت ها صحبت درباره آینده افغانستان ممکن نیست. در صورت حمایت نشدن، افغانستان نابود خواهد شد. تحقق این سناریو برای ثبات تمام منطقه مخرب و خطرناک خواهد بود. امید ما حاکمیت صلح در افغانستان است”.

ضمیر کابلوف در گفتگویی با خبرگزاری آناتولی ترکیه این سخنان را مطرح کرد که در ادامه بخشی از این مصاحبه را می خوانید.

– به عنوان فدراسیون روسیه برنامه ای برای برقراری صلح در افغانستان دارید؟ آیا مایلید در این زمینه کنفرانسی سازمان دهی کنید؟

کابلوف: دو پاسخ کوتاه می دهم: اولا برای صلح افغانستان هیچ طرحی نداریم.

– چرا ندارید؟

کابلوف: ما مانند آمریکایی ها طرحی برای صلح در کشورهای دیگر اجرا نمی کنیم. چنین عادت های بدی نداریم. برگزاری کنفرانسی را هم برای افغانستان در نظر نداریم، زیرا تا به امروز کسی چنین اقدامی از ما درخواست نکرده است. محتویات کنفرانس مهم است. هر سال کنفرانس هایی درباره افغانستان برگزار می شود. آخرین کنفرانس ها یکی در امریتسر و دیگری در بروکسل بود.

– به نظر من اکنون به آغاز یک روند صلح بیش از آمریکایی ها نزدیک هستید؟

کابلوف: صلح باید میان طالبان و دولت افغانستان برقرار شود. بدین منظور باید بر اساس حقوق بین الملل حرکت و باید راه حلی مناسب براساس سیاست خارجی فدراسیون روسیه پیدا کرد. برای این کار باید هر دو طرف به ما مراجعه کنند و بگویند که “لطفا برای برقراری صلح با حمایت شما کنفرانسی برگزار کنید.”!!! هنوز چنین درخواستی نشده است. اگر برای شما آمده است، به ما هم خبر دهید.

– در آغاز این مصاحبه گفتید که نمی توانید درباره آینده پیش بینی کنید. اما مشخص است که برخی موارد را پیش بینی می کنید. بیست سال آینده افغانستان را چگونه می بینید؟ آیا جنگ ادامه خواهد یافت یا اینکه صلح برقرار خواهد شد؟

کابلوف: درباره بیست سال آینده می توانم با اطمینان بیشتری سخن بگویم، زیرا بیست سال آینده من را نمی توانید پیدا کرده و مؤاخذه کنید. به نظر من صلح در افغانستان برقرار خواهد شد، اما در صورت فراهم شدن برخی شرایط. برای برقراری صلح در افغانستان باید جوامع بین المللی در احیای اقتصاد، ساختار اداری و ارتش این کشور حمایت کنند. بدون این حمایت ها سخن گفتن از آینده افغانستان ممکن نیست. در غیر این صورت افغانستان نابود خواهد شد. تحقق این سناریو نتایج مخرب و خطرناکی برای منافع کشور من و ثبات منطقه خواهد داشت. ما امیدوار به برقراری صلح هستیم. اگر طی بیست سال آینده شرایط مذکور فراهم شود، صلح به افغانستان باز می گردد. امیدوارم اینگونه شود.

– اگر نشود؟

کابلوف: اگر نشود، افغانستان نابود خواهد شد.

– احتمال اینکه “همه با هم جنگ کنند” را پیش بینی می کنید؟

کابلوف: در برخی مراحل ممکن است. برخی ولایت های کشور ممکن است اعلام استقلال کنند. اما از آن جا که از لحاظ منابع به یکدیگر وابسته خواهند بود، ده سال بعد مجددا متحد خواهند شد.

– نظر شما در مورد القاعده چیست؟ پس از ظهور داعش، تهدید القاعده پایان یافته است؟

کابلوف: خیر، تهدید القاعده پایان نیافته اما کاهش یافته است. رقیبش داعش عاقلانه تر از آن اقدام می کند. از اشتباه های القاعده درس گرفتند. از لحاظ سیاسی و برنامه ریزی بسیار پیچیده تر شدند. البته از همه لحاظ موفق نیستند. تصور کردند کسی باعث تهدید آنان در سوریه و عراق نخواهد شد و اشتباه کردند. اما این به معنای پایان آنان نیست.

باور ندارم که داعش فقط یک رهبر داشته باشد. (ابوبکر) البغدادی یا هر کس دیگر فقط یک الگو است. رهبری، مرکزیت ندارد و فقط ایدئولوژی مرکزیت دارد و این ایدئولوژی توسط افراد بسیاری به اشتراک گذاشته می شود. داعش و الگوهایی مانند آن با تداوم مشکلات دنیا حضور خواهند داشت. تا زمانی که جهان اسلام خود را از سوی غرب تحت فشار حس کند، در بعضی کشورهای اسلامی نابرابری با وجود رهبران ثروتمند، مردم در فقر باشند و این نابرابری ادامه یابد و تا زمانی غرب متهم به استثمار جهان اسلام باشد، اینان حضور خواهند داشت.

این گفته اجتماعی-سیاسی بسیار رواج دارد و نسل جوان هم اینگونه می اندیشد. به طور مثال “چرا مانند اروپایی ها و افراد دیگر موفق نیستم؟ چون آن ها تمام ثروت من را به یغما بردند و استفاده کردند.” این در قلب و مغز نسل جوان مسلمان نفوذ کرده است. مشکل اینجاست.

-به نظر شما چه کسی پشت داعش است؟

-شیطان…

-طبیعتا، اما این شیطان کیست، می توانید نام ببرید؟

-داعش، پدرخوانده های زیادی دارد. دراین مورد ضرب المثل روسی زیبایی وجود دارد. شاید شبیه این در ترکی نیز وجود داشته باشد. اگر یک بچه پرستاران زیادی داشته باشد، چشم بچه درمی آید. یعنی مثل اینکه، اگر آشپز که دوتا شد، آش شور یا بی نمک می شود. طبیعتا شما این موضوع را بهتر از من می دانید، چراکه به جغرافیایی که داعش از آنجا برخاسته، نزدیک تر هستید.

-مساله مهم دیگری که فدراسیون روسیه و منطقه را تحت تاثیر قرا می دهد، مواد مخدر که منشاء آن افغانستان است. آیا میان مواد مخدر افغانستان و آمریکا رابطه ای وجود دارد؟ چرا که آمار سازمان ملل متحد در دوره اشغال افغانستان توسط آمریکا موجود است. در اواخر دوره طالبان تولید مواد مخدر افغانستان تقریبا به صفر نزدیک شده بود، اما در دوره آمریکا مقدار و میزان سطح کشت به حداکثر خود رسید.

-در باره آمار سازمان ملل متحد مطمئن نیستم چرا که من خودم آمار دیگری دارم. از تمامی حقه های سازمان ملل آگاه هستم…چرا که به مدت 2.5 سال مسئول سازمان ملل در امور افغانستان بودم و خیلی خوب می دانم که اینگونه کارها را چگونه می پیچند. اما اگر بخواهیم در مورد رابطه آمریکا با تولید مواد مخدر در افغانستان حرف بزنیم. شما می گویید که چرا آمریکا، قبل از دوره جهاد نیز در افغانستان تریاک اما به میزان کم تولید می کرد. اما در دوره اوج جهاد، کشت این محصول افزایش یافت. (جهادگرایان) به اولین و بزرگ ترین تولیدکنندگان افغانستان تبدیل شدند و سیا نیز گذرگاه های ساخت هروئین و انتقال این محصول را فراهم کرد. بدین ترتیب نیز آمریکایی ها تبدیل به پدرخوانده تجارت مواد مخدر شدند. پس از آن تبدیل به تجارت بزرگی شد و همه به فکر انجام این کار افتادند.

من به این رویکرد اعتراض دارم، که ”طالبان خوب به تولید موادمخدر پایان داد، اما پس از آن آمریکایی های بد…” البته نه به بخش آمریکایی های بد، بلکه به قسمت طالبان خوب، اعتراض دارم.

قبل از اینکه طالبان قدرت را در قندهار به دست بگیرد، سومین سال خشکسالی بزرگ در افغانستان بود و مزارع خشخاش زیادی از بین رفته بودند. دلیلش این بود نه طالبان. وقتی که طالبان به قدرت رسید، همه روسای تجارت موادمخدر را جمع کرد و هشدار داد که، ”از این پس مواد مخدر حرام است. اما ما این ماده حرام را برای صلیبی ها خواهیم فرستاد و پولی را که از این راه به دست می آوریم را خرج مسلمان ها می کنیم. این کار در کنترل ما خواهد بود. شما حق فروش و داد و ستد شخصی مواد مخدر را ندارید. تمام کارهای مربوط به موادمخدر متمرکز خواهد شد”. برخی سرکرده های تجارت موادمخدر را کشتند. چرا این کار را کردند؟ چراکه با مافیای بین المللی مواد مخدر آشنا شدند. آیا می دانید آن موقع چه کسانی افراد شماره یک این کار بودند؟ آلبانیایی ها این کار را اداره می کردند.

– آلبانیایی ها؟

-آلبانیایی ها به قندهار آمدند و گفتند ”از تولید زیاد و پایین آوردن قیمت موادمخدر دست بردارید”. به دلیل خشکسالی، بذرهای مقاوم به خشکسالی فراهم کردند. آلبانیایی ها نماینده مافیای بزرگتری بودند. نمی دانم که پشت آنها چه کسانی بودند. در مافیای بین المللی موادمخدر سلسله مراتب فرماندهی وجود دارد. آلبانیایی ها تنها بخش کوچکی از کار بودند که دیده می شدند. یعنی به این دلیل است که آمار مربوط به دوره طالبان ارقام کمتری را نشان می دهد. درحالی که وضعیت واقعی این نبود. طالبان به هیچ وجه موادمخدر را از بین نبرد. آنها فقط مزارع برخی تجار موادمخدر که ”زکات و عشر” پرداخت نمی کردند را از بین بردند. یعنی آنها را مجازات کردند. این افسانه و داستانی در مورد طالبان است.

ناصرخان جنجو مشاور امنیت ملی پاکستان در دیدار با کمیشنر عالی بریتانیا برای پاکستان امروز (جمعه) گفت “پاکستان خواهان آینده ای روشن برای افغانستان است و از تمامی امکانات ممکن استفاده می کند تا از پروسه صلح افغانستان حمایت کند.”

دفتر مطبوعاتی مشاور امنیت ملی پاکستان در بیانیه ای نوشته است که دو طرف در این دیدار در خصوص روابط دو جانبه بریتانیا و انگلیس و همچنین ثبات منطقه به بحث و گفتگو پرداختند.

ناصر خان جنجو تاکید کرد که سیاست مداران بر حال افغانستان باید نقشی مثبت و کنشگرایانه در راستای بدست آوردن صلح سیاسی در افغانستان ایفا نمایند.

او افزود “صدور بیانیه های منفی تنها به کسانی کمک خواهد کرد که نمی خواهند صلح در منطقه برقرار شود. همکاری های معین براساس شیوه های سیاسی و مثبت بیشتر از هر راه حل دیگری می تواند صلحی دوامدار به ارمغان بیاورد.”

سهیل شهیل سخنگوی گروه طالبان در بیانیه ای گفته است که کلید حل معمای افغانستان در تشخیص واقعیت های موجود و برداشتن موانعی که بر سر راه ثبات قرار دارد، می باشد.

وی افزوده است “بسیار خوشایند است که کشورهای منطقه نیز متوجه شده اند که امارت اسلامی (طالبان) یک نیروی سیاسی و نظامی می باشد؛ و پیشنهاد ارائه شده در نشست مسکو مبنی بر اینکه نام اعضای طالبان از لیست سیاه سازمان ملل برداشته شود، گامی مثبت در راستای صلح و امنیت در افغانستان می باشد.”

لازم به ذکر است که روز سه شنبه هفته جاری، مسکو میزبان سومین دور از نشست مشورتی سه جانبه میان کشورهای پاکستان، چین و روسیه در خصوص بررسی اوضاع افغانستان بود که این نشست نیز مانند دو نشست پیشین آن، بدون حضور و یا دعوت از نمایندگان افغانستان برگزار شد.

دو نشست پیشین در پاکستان و چین برگزار شده شود.

در این نشست، چین و روسیه به عنوان اعضای دایمی شورای امنیت سازمان ملل متحد به منظور پیشبرد مذاکرات صلح در افغانستان اعلام کردند که پیشنهاد برداشت نام برخی از اعضای گروه طالبان را از لیست سیاه سازمان ملل پیشنهاد خواهند کرد.

بیانیه طالبان افزوده است “ما از این اعلامیه استقبال می کنیم؛ اما برای بدست آوردن صلح واقعی، باید حقوق اولیه مردمان مظلوم افغانستان به آنها بازگردانیده شود و آنها نیز کشوری مستقل داشته باشند و بتوانند مانند دیگر ملت ها آزادانه مسافرت کنند.”

از سویی دیگر این گفته ها در حالی مطرح می گردد، که پیش از این مقامات کشورمان در ارتباط به برگزاری نشست سه جانبه مسکو در خصوص افغانستان اظهار نگرانی کرده و آن را دخالت در امور افغانستان عنوان کرده بودند.

احمد شکیب مستغنی سخنگوی وزارت خارجه گفته بود که این مذاکرات اگر با نیات خوب هم برگزار شود، ابهامات زیادی دارد و نمی تواند بدون حضور افغانستان به موفقیت برسد.

برخی اعضای مجلس نمایندگان نیز در اعتراض به برگزاری این نشست آن را دخالت در امور افغانستان عنوان کرده بودند.

گروه طالبان در بخش دیگری از بیانیه اش همچنین مدعی شده است که در مناطق تحت تصرف آنها در افغانستان، شاهد هیچ گونه جرم و جنایتی از قبیل اختطاف نمی باشند.