برچسب: امریکا

وزیر خارجه ایران در گفت‌وگو با شبکه خبری طلوع نیوز افغانستان بار دیگر بر بیرون شدن امریکا از منطقه تاکید کرد.

 محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران درباره پیوندهای افغانستان-ایران، پیوند ایران با طالبان، وضعیت مهاجران افغانستانی در ایران و فاطمیون با شبکه خبری طلوع نیوز گفت‌وگو کرد.

وی درباره تاکید ایران بر بیرون شدن امریکا از منطقه پس از ترور سلیمانی تاکید کرد، ایران همواره گفته است که امریکا باید از منطقه بیرون شود.

ظریف در پاسخ به این پرسش که تعاریف ایران از طالبان چیست نیز گفت، بر اساس قوانین هنوز ایران طالبان را از گروه تروریستی بیرون نکرده است. 

وی درباره لشکر فاطمیون نیز گفت: اینها بهترین نیروهایی هستند که اگر دولت افغانستان تمایل داشته باشد می‌تواند از آنها کار بگیرد.

مجید تخت روانچی، نماینده‌ی دایمی ایران در سازمان در ملل متحد، می‌گوید خروج نیروهای خارجی از افغانستان باید مسئولانه باشد و به خلا امنیتی در این کشور منجر نشود.

روانچی که روز جمعه (۲۸ قوس/ ۱۸ دسامبر) در نشست عمومی شورای امنیت سازمان ملل سخن‌رانی می‌کرد، گفت حضور نیروهای خارجی در افغانستان، دلیل بی‌ثباتی این کشور است و خروج آن‌ها باید مسئولانه و برنامه‌ریزی شده انجام شود.

به گفته‌ی او، ناامنی و بی‌ثباتی در افغانستان تنها از طریق روند صلح بین‌الافغانی با حمایت کشورهای همسایه، منطقه و بین‌المللی پایان می‌یابد.

روانچی گفت: «روند صلح باید دست‌آوردهای دو دهه‌ی گذشته، مانند قانون اساسی، انتخابات، حقوق زنان و اقلیت‌ها را حفظ کند. این گفت‌وگوها نمی‌تواند موازی با خشونت‌ها ادامه یابد. طالبان در مقابل  حسن نیت حکومت افغانستان برای مذاکرات صلح، باید حملات خود علیه نیروهای دفاعی و امنیتی این کشور را متوقف بسازد.»

نماینده‌ی ایران در سازمان ملل، هم‌چنان از این سازمان خواست در روند صلح افغانستان دخالت کند و از آمادگی ایران در روند صلح با هماهنگی سازمان ملل، خبر داد.

این مقام ایرانی، به گشایش راه آهن خواف-هرات اشاره کرد و گفت این رویداد تاریخی همکاری‌های اقتصادی را در منطقه تقویت می‌کند.

حدود دو ماه پیش، ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه نیز، گفته بود خروج نیروهای امریکایی از افغانستان خطرهای زیادی را ایجاد می‌کند و سبب خلای امنیتی در این کشور خواهد شد.

مایک پمپئو وزیر امور خارجه آمریکا در مصاحبه ای با برنامه رادیویی مارک لوین، روزنامه نگار آمریکایی گفت: «همه وقت از من می پرسند که دشمن ما کیست و پاسخ این است: افراد زیادی هستند که می خواهند سبک زندگی ما،  جمهوری ما و اصول اساسی دموکراتیک را تضعیف کنند. روسیه قطعاً در این لیست است.»

به طور معمول، مقامات آمریکایی از روسیه به عنوان یک دشمن، نه بلکه به عنوان یک مخالف یاد می کنند.

پمپئو اوایل این هفته نیز روسیه را چالشی واقعی برای منافع ایالات متحده خواند.

وزیر امور خارجه گزارش های منتشر شده در رسانه های آمریکایی مبنی بر دست داشتن روسیه در حملات سایبری اخیر را یادآوری نموده افزود: «ما این را مدت زمان طولانی دیده ایم، آنها (روسیه) با استفاده از پتانسیل نامتقارن برای رسیدن به موقعیتی که بتوانند ایالات متحده را به پرداخت آن بپردازند، عمل نموده است.»

وی همچنین اظهار داشت رهبری روسیه “یک خطر واقعی برای کسانی است که آزادی را دوست دارند”.

پمپئو اضافه کرد نمی خواهد خطر روسیه را کمرنگ کند، اما او چین را تهدید  “وجودی”  مهم تر برای ایالات متحده می داند.

وزیر خارجه آمریکا از اظهار نظر در مورد هک شدن نهادهای آمریکایی منتسب به روسیه خودداری کرد، اما اظهار داشت که روسیه “چالشی” برای آمریکا در فضای مجازی است.

پمپئو پیشتر نیز روسیه را به دخالت در انتخابات آمریکا متهم کرد.

وی گفت: «آنها سعی کردند در انتخابات ما در سال های 2008، 2012 و 2016 دخالت کنند. ما در سال 2020 بهتر عمل کردیم و مقابله کردیم. این یک چالش واقعی است.»

پمپئو افزود:«ما روس ها را وادار کردیم بهای آن را بپردازند؛ ما از آنها خواستیم که این فعالیت های مخرب را متوقف کنند. اما آنها یک چالش واقعی هستند.»

هفته گذشته بلومبرگ در گزارشی از انعقاد یک قرارداد نفتی میان دولت‌های چین و عراق خبر داد که بر اساس آن، بغداد قرارداد‌های بلند مدتی را با پکن امضا می‌کند و پول نفتی را که قرار است در آینده بفروشد به صورت پیش‌فروش دریافت می‌کند.البته این‌گونه قرارداد‌ها پیشتر هم تجربه شده است، اما از نظر حجم، قرارداد اخیر یکی از قرارداد‌های بزرگ نفتی در حوزه تجارت محسوب می‌شود.

عراقی‌ها به پول نیاز دارند، چینی‌ها نیز پول دارند و برای نفتی که می‌خواهند بخرند به حساب فروشنده واریز می‌کنند. طرف‌های این معادله برای آنکه از امنیت اقتصادی و جریان پایدار انرژی برخوردار باشند این قرارداد را به امضا رساندند، اما نکته اصلی چیست؟اینکه چینی‌ها به عراق تمایل بسیاری دارند، به دلیل ذخایر و تولید نفت این کشور است، اما این همه ماجرا نیست؛ پکن از دوران حکومت صدام سعی می‌کرد جای پای خود را در خاورمیانه و این کشور محکم کند، هرچند که در ابتدای ابراز وجود گام‌هایش محتاطانه بود، ولی طی یک دهه اخیر بیشترین سرمایه‌گذاری در میان کشور‌های خاورمیانه را در عراق انجام داده است. این کشور بیش از ۱۵۰ میلیارد بشکه نفت دارد که با توجه به تازه نفس بودن میادینش، منبع بزرگی برای تأمین کشوری است که تا هفت سال آینده به بزرگ‌ترین مصرف‌کننده نفت جهان تبدیل می‌شود.

کشوری در این مختصات، حتماً دسترسی به منابع را در اولویت و استراتژی‌های خود قرار می‌دهد تا جایگاهش را در اقتصاد جهانی مستحکم‌تر و عنوان نخستین قدرت اقتصادی را تصاحب کند.با چنین رویکردی، چین در عراق سرمایه‌گذاری می‌کند و در قبال آن، علاوه بر کسب امتیازات شیرین، آینده انرژی خود را نیز تضمین می‌کند. کشوری که تقریباً در حوزه زیرساخت‌های صنعتی، نیروگاهی، برقی و عمرانی بسیار وضعیت ناگواری دارد، مورد توجه چینی‌ها قرار گرفته است. اما مسئله اینجاست که عراق تصمیم گرفته در چه پازلی بازی کند.

از زمان نخست‌وزیری نوری مالکی تا عادل عبدالمهدی، رویکرد سیاستمداران عراقی برای بازسازی کشورشان روی چین متمرکز بوده است؛ چینی‌ها برنامه بلندپروازانه‌ای را در حوزه اقتصادی در دست اجرا دارند و اصولاً هر کشوری که در این برنامه حضور داشته باشد، می‌تواند آینده روشنی را برای خود ترسیم کند. درست برعکس چین، امریکایی قرار گرفته که برای «کارسازی» برای شرکت‌های خود از ابزار تحریم و تهدید استفاده کرده و بابت قرارداد‌هایی که میان بغداد و پکن امضا می‌شود، آتش اعتراضات در جنوب عراق و حتی پایتخت این کشور را شعله‌ور می‌کند.

استراتژی انرژی چین، پایه سرمایه‌گذاری‌های خارجی این کشور است و عراق هم با درک درست از سند‌های بالادستی پکن، همکاری‌های خود را افزایش داده است؛ چین به نفت عراق نیاز دارد و عراق نیز به پول چین. بین‌النهرینی‌ها دوست ندارند تماشاگر بازی باشند که جایگاه نخست صادرکننده نفت به چین، میان عربستان و روسیه دست به دست می‌شود. گرچه غربگرایان در عراق روی اتحاد استراتژیک با امریکا تأکید دارند، اما نباید از یاد برد که عراق چیزی جز نفت و خرما ندارد؛ کالا‌هایی که اصولاً بازار مصرفی در ایالات متحده ندارد و اگر هم پیوندی برقرار شود یک پیوند تجاری است، درست برخلاف چین.وقتی در سال ۲۰۰۳ ارتش این کشور به عراق حمله کرد، شرکت‌های غربی و امریکایی صاحب قرارداد‌های نفتی شدند تا با استخراج نفت عراق، امنیت انرژی کشورشان را تأمین کنند.

از سال ۲۰۱۰ به بعد با افزایش تولید نفت امریکا، استراتژی واشنگتن تغییر کرد. شرکت‌های امریکایی عراق را ترک کردند و به کردستان رفتند. نفت عراق دیگر برای کاخ سفید اهمیت امنیتی نداشت و تنها چیزی که ایالات متحده در پی آن بود، پول صادرات نفت این کشور بود.

عراقی‌ها این را درک کرده‌اند؛ عادل عبدالمهدی، نخست‌وزیر سابق عراق نیز به این موضوع در پارلمان اعتراف کرد و گفت که ترامپ او را تهدید کرده چنانچه به جای شرکت‌های امریکایی با شرکت‌های چینی قرارداد‌های اقتصادی امضا کند، این کشور را تحریم می‌کند. با این وجود، بغداد گرایش خود را به سمت چین حفظ کرده است تا علاوه بر جذب سرمایه‌گذاری از پکن، نیاز‌های مالی و اقتصادی خود را نیز برطرف کند.

دکتر عبدالطیف نظری

مارک میلی، رییس ستاد مشترک ارتش ایالات متحده‌ی امریکا، از حمایت دوام‌دار کشورش از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، اطمینان داد.

ارگ ریاست‌جمهوری، در خبرنامه‌ی گفت چهارشنبه شب (۲۶ قوس)، رییس‌جمهور غنی با مارک میلی، رییس ستاد مشترک ارتش امریکا دیدار کرد.

در این دیدار، دو طرف نگرانی شان را در مورد افزایش خشونت‌ها در افغانستان، ابراز کردند.

هم‌چنان در این دیدار، در باره‌ی روند صلح، نیاز فوری کاهش چشم‌گیر خشونت و برقراری آتش‌بس، بحث شد.

این در حالی است که در جریان چند ماه گذشته، هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح افغانستان، گروه طالبان سطح خشونت‌ها را افزایش داده است. به باور مقام‌های دولت افغانستان، گروه طالبان قصد دارد تا با افزایش خشونت‌ها در گفت‌وگوهای صلح امتیاز بیشتری بگیرد.

معصوم ستانکزی، رییس هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، گفت محل برگزاری دور دوم گفت‌وگوهای صلح، به زودی مشخص خواهد شد.

آقای ستانکزی، این سخنان را روز چهارشنبه (۲۶ قوس)، در دیدار با عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی بیان کرد.

آقای ستانکزی، گفت: «در اوایل طرف مقابل فکر می‌کرد که هیئت گفت‌وگو‌کننده‌ی دولت افغانستان، از گروه‌های مختلف نمایندگی نمی‌کند، اما ما ثابت کردیم که از فرد و گروهی خاصی نمایندگی نمی‌کنیم، بل‌که از کلیت جمهوری اسلامی افغانستان و از تمام اقشار جامعه‌ نمایندگی می‌کنیم.»

به گفته‌ی او، خواست‌ها و انتظارات برای دو طرف حساس و حیاتی بود، تعیین اصول گفت‌وگوها بسیار دشوار بود و به همین دلیل زمان‌گیر شد.

آقای ستانکزی گفت: «قرار است وارد مرحله‌ی بسیار حساس و حیاتی شویم. لازم بود تا جمعاً به کشور برگردیم و در این باره مشوره کنیم.»

این در حالی است که گفت‌وگوهای صلح میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان، با ۲۰ روز وقفه رو‌به‌رو شده است. هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دو طرف، پس از حدود سه ماه، چندی پیش روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها به توافق رسیدند.

به دنبال توافق روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها، هیئت‌های کاری دو طرف ایجاد شد تا در مورد برنامه‌ی اصلی گفت‌وگوها صحبت کنند.

قرار است دور بعدی گفت‌وگوهای صلح، در شانزدهم جدی برگزار شود.

وزیر امور خارجه ایالات متحده بار دیگر در اظهاراتی روسیه را یک “جالش واقعی” برای فضای سایبری عنوان کرد.

مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا، بدون ارائه هیچگونه توضیحاتی در خصوص هک شدن نهادهای دولتی آمریکایی از سوی  روسیه گفت، روسیه “چالش” آمریکا در فضای مجازی است.

از وزیر امور خارجه آمریکا در یک برنامه رادیویی، در مورد “تجاوز روسیه” در فضای سایبری با توجه به حملات اخیر به نهاد های آمریکایی سوال شد.

پمپئو در پاسخ گفت: “من مطمئن نیستم که آنها (روسیه) تهاجمی تر شده. این چیزی دائمی است. تلاش های روسیه برای استفاده از پتانسیل سایبری علیه ما در ایالات متحده، به طور دایم ادامه دارد، در حالی که من شش سال در کنگره بودم و اکنون شش سال در دولت، و این مدت مدیدی است که من شاهد بودم”.

وی در این گفتگو بار دیگر روسیه را به دخالت در انتخابات آمریکا متهم کرد.  

پمپئو در ادامه گفت: “آنها سعی کردند در انتخابات ما در سالهای 2008 ، 2012 و 2016 مداخله کنند. ما در سال 2020 کار بهتری انجام دادیم. این یک چالش واقعی است. ما روسها را وادار به پرداخت هزینه کردیم. ما از آنها خواستیم که این فعالیت مخرب را متوقف کنند. اما آنها یک چالش واقعی هستند”.

پیشتر منابع خبرگزاری رویترز از دسترسی تیمی از هکرها که «گویا برای دولت روسیه کار می‌کنند» به ارتباطات داخلی وزارت امنیت داخلی امریکا خبر داده است.

دولت ایالات متحده آمریکا روز یکشنبه(13 دسامبر) اعلام کرد پس از انتشار گزارش‌های رسانه‌ای درباره حملات سایبری از سوی یک دولت خارجی که خزانه‌داری آمریکا و وزارت بازرگانی این کشور را هدف قرار داده بود، در حالت آماده باش قرار گرفته است.

روزنامه واشنگتن پست گزارش داده که این حمله سایبری توسط هکرهای دولت روسیه انجام شده است. در مقابل، سفارت روسیه در واشنگتن ادعای دست داشتن این کشور در حمله سایبری به خزانه‌داری آمریکا را رد کرد.

دیمیتری پسکوف سخنگوی رئیس جمهور روسیه، درباره اظهارات در مورد حملات هکرها به وزارت خزانه داری آمریکا گفت که روسیه هیچ ارتباطی با آن ندارد و همچنین یادآور شد که ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری فدراسیون روسیه پیشنهاد همکاری در زمینه امنیت سایبری را داد اما پاسخی از طرف آمریکایی دریافت نکرد.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه روز سه شنبه به دنبال پیروزی جو بایدن در کالج الکترال انتخاب او را به ریاست جمهوری آمریکا تبریک گفت.

رئیس جمهوری روسیه یکی از معدود رهبران جهان بود که برای تبریک پیروزی جو بایدن پس از برگزاری انتخابات روز سوم نوامبر (۱۳ آبان) منتظر نتیجه رای گیری در کالج الکترال شد. ولادیمیر پوتین در پیام خود به جو بایدن برای «همکاری» و «برقراری تماس» با رئیس جمهوری منتخب ایالات متحده ابراز آمادگی کرده است.

در بیانیه کرملین آمده است: «ولادیمیر پوتین برای رئیس جمهوری منتخب آرزوی موفقیت کرد. او همچنین از باور خود مبنی بر توانایی روسیه و آمریکا برای حل مشکلات و رویارویی با چالش ها با وجود اختلاف نظرها سخن گفت.»

اعضای کالج الکترال در آمریکا روز دوشنبه همانطور که پیش بینی می شد به جو بایدن به عنوان رئیس جمهوری آینده این کشور رای دادند. دونالد ترامپ، رئیس جمهوری کنونی ایالات متحده شکست خود در انتخابات را نپذیرفته است.

جو بایدن در جریان کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود که در مقابل روسیه موضعی «قاطع» اتخاذ خواهد کرد. رئیس جمهوری منتخب آمریکا به طور خاص مسکو را متهم کرده که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۶ آمریکا که دونالد ترامپ در آن پیروز شد دخالت کرده است. در مقابل روسیه هرگونه دخالت در انتخابات سال ۲۰۱۶ آمریکا را رد کرده است.

تعیین سرنوشت پیمان کنترل تسلیحاتی «استارت نو» با روسیه که دوره آن روز پنجم فوریه سال آینده میلادی (۱۷ بهمن سال جاری شمسی) به پایان می رسد احتمالا یکی از اولین تصمیم های دولت جو بایدن درباره رابطه با مسکو خواهد بود. دوره ریاست جمهوری جو بایدن روز ۲۰ ژانویه (اول بهمن) آغاز خواهد شد.

فرستاده ویژه امریکا می گوید هردو تیم مذاکره‌کننده افغان در دوحه به خاطر مشوره درباره آجندای مذاکرات گفتگوهای را متوقف کرده اند.

زلمی خلیل‌زاد، فرستاده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان در یک رشته توییت نگاشت که هردو تیم مذاکره‌کننده افغان در دوحه به خاطر مشوره درباره آجندای مذاکرات، گفتگوها را برای 20 روز متوقف کرده‌اند.

او می افزود: « به طور غم‌انگیزی جنگ ادامه دارد. نیاز توافق سیاسی، کاهش خشونت و آتش‌بس همچنان فوری است.»

فرستاده ویژه امریکا تاکید کرد هیأت‌های مذاکره‌کننده طبق اعلام در 5 جنوری گفتگوها را از سر گیرند.

این در حالی‌ست که رئیس جمهوری افغانستان امروز اعلام کرد ترجیح می‌دهد مذاکرات بین‌الافغانی در داخل کشور برگزار شود.

تاکنون گروه طالبان در این مورد چیزی نگفته اند.

مقام‌های ارشد گروه طالبان به آمریکا درباره “نقض تعهدات” مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در شش ماه آینده هشدار داده‌اند.

این مقام‌ها در گفتگو با بی‌بی‌سی گفته‌اند، درصورتیکه آمریکا به تعهد خود عمل نکند، آنان با از سرگیری حملات نظامی به نیروهای خارجی مقابله به مثل خواهند کرد.

جوبایدن رئیس جمهوری منتخب آمریکا در مبارزات انتخاباتی خود گفته بود یک گروه کوچک از نیروهای آمریکایی در افغانستان باقی خواهند ماند.

آمریکا و گروه طالبان در زمستان سال گذشته بعد از ۱۸ ماه مذاکرات نفس گیر توافقنامه صلح را در دوحه قطر امضا کردند.

این موافقتنامه بر چهار محور متمرکز بود. جلوگیری از استفاده از خاک افغانستان توسط هیچ گروه یا فردی علیه امنیت آمریکا و متحدانش، اعلام یک برنامه زمانی برای خروج تمام نیروهای خارجی از افغانستان، آغاز مذاکرات بین الافغانی و توافق بر سر آتش بس جامع و دایمی.

آمریکا با خروج بخشی از نیروهایش از افغانستان در مدت ۱۳۵ روز بعد از امضای توافقنامه میان آمریکا و طالبان به تعهدات خود عمل کرده ولی خشونت‌ها در افغانستان که عامل بخشی از آن گروه طالبان هستند، همچنان در سطح بالا باقی مانده است.

دولت افغانستان نیز حدود ۵ هزار جنگجوی گروه طالبان و طالبان نیز یک هزار سرباز امنیتی را رها کردند. مذاکرات بین الافغانی نیز آغاز شد و دو طرف در مدت ۸۰ روز فقط موفق به نهایی کردن طرزالعمل مذاکرات شدند.

در روزهای گذشته سخنگویان هیأت‌های مذاکره کننده دولت و طالبان در “اعلامیه مشترک” در مورد تبادل آجندا (محورهای مذاکرات) و تاریخ دور بعدی مذاکرات در سال ۲۰۲۱ توافق کردند.

رییس‌جمهور غنی، گفت ترجیح می‌دهد دور دوم گفت‌وگوهای صلح، در داخل افغانستان انجام شود.

آقای غنی، روز دوشنبه (۲۴ قوس)، در نشست مقدماتی کابینه، گفت: «من اظهارات مشاور امنیت ملی در مورد این که ما ترجیح می‌دهیم تا دور دوم گفت‌وگوهای صلح در افغانستان انجام شود، را تایید می‌کنم.»

او افزود: «اگر طالبان ادعا دارند که در افغانستان اند؛ پس چرا در خاک افغانستان مذاکره نمی‌کنند؟ در هرجایی از افغانستان را که آن‌ها بخواهند، دولت افغانستان آماده است تا با آن‌ها مذاکره کند.»

آقای غنی، گفت افغان‌ها در خیمه و سردی هم می‌توانند گفت‌وگو کنند. به گفته‌ی او، وقت آن نیست که هوتل‌های مفشن پیش شرط همه گذاشته شود.

رییس‌جمهور تاکید کرد نیاز است تا همه‌ی مردم ببینند که گفت‌وگوها چگونه انجام می‌شود و روی کدام موضوعات تمرکز صورت می‌گیرد.

پیش از این، حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان، گفته بود مراحل بعدی گفت‌وگوهای صلح باید در داخل افغانستان تعقیب شود. او افزوده بود دولت افغانستان در باره‌ی تعیین مکان گفت‌وگوهای صلح ملاحظه‌ای ندارد و آماده است هر مکانی را که طالبان پیشنهاد کنند بپذیرد.

آقای محب، تاکید کرده بود بر اساس تجربه‌، صلح در خارج، از شرایط بیرونی متاثر می‌شود و به نفع افغانستان نیست و هم‌چنان پیش‌برد روند صلح در داخل افغانستان، نه تنها هزینه‌ی اضافی را کاهش می‌دهد؛ بلکه به مردم افغانستان توانایی مالکیت و نظارت از این روند را نیز خواهد داد.

گروه طالبان تا اکنون در مورد سخنان مشاور امنیت ملی و رییس‌جمهور غنی، واکنشی نشان نداده است.

این در حالی است که گفت‌وگوهای صلح میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان، با ۲۰ روز وقفه رو‌به‌رو شده است. هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دو طرف، پس از حدود سه ماه، چندی پیش روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها به توافق رسیدند.

به دنبال توافق روی کارشیوه‌ی گفت‌وگوها، هیئت‌های کاری دو طرف ایجاد شد تا در مورد برنامه‌ی اصلی گفت‌وگوها صحبت کنند.

هیئت مذاکره کننده حکومت افغانستان و گروه طالبان در دوحه قطر اعلام کرده اند که دو طرف برای مشوره های لازم در مورد اجندا، به تعویق سه هفته ای مذاکرات توافق کرده اند.

هیئت مذاکره کننده دولت و گروه طالبان ناوقت شب گذشته (۲۲قوس) در اعلامیه مشترک گفته اند که دو طرف مذاکرات بین‌الافغانی صلح لیست ابتدایی موضوعات اجندا را تبادله کرده و نیز بحث‌های نخستین توضیحی را درباره موضوعات انجام داده‌اند.

در این اعلامیه مشترک آمده است: «از آنجایی که موضوعات اجندا ضرورت به مشوره بیشتر دارد، دو طرف توافق کردند که دور دوم مذاکرات به ۱۶ جدی سال روان ۱۳۹۹ برابر با ۵ جنوری ۲۰۲۱ آغاز گردد.»

در این اعلامیه از زمان آغاز وقفه مذاکرات چیزی گفته نشده اما گزارش های وجود دارد این وقفه از فردا آغاز می شود.

هرچند پیش از این شماری زیادی از کشورها برای میزبانی مذاکرات صلح افغانستان اعلام آمادگی کرده بودند اما هنوز مشخص نیست که دور بعدی مذاکرات در دوحه برگزار می شود یا مکان های دیگر.

پایان دور اول مذاکرات

مذاکرات بین الافغانی صلح به تاریخ ۲۲ سنبله در شهر دوحه پایتخت کشور قطر آغاز شد. با وجود آن که این مذاکرات با فراز و فرودهای زیادی همراه بود اما پس از گذشت نزدیک به سه ماه هیئت مذاکره کننده حکومت افغانستان و گروه طالبان روی نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات در ۲۱ ماده به توافق رسیدند.

هیئت مذاکره کننده حکومت و طالبان در حالی دور اول مذاکرات را پایان داده اند که در تازه ترین اظهارات در مورد روند صلح حمدالله محب، مشاور امنیت ملی افغانستان  می گوید که مراحل باقی‌ماندۀ صلح میان هیئت مذاکره کننده حکومت افغانستان و گروه طالبان باید در داخل افغانستان تعقیب شود.

آقای محب روز گذشته در رشته توییت های گفته بود که دولت دربارۀ مکان این گفت‌وگوها در داخل افغانستان ملاحظه‌یی ندارد و آماده‌است هر مکانی را که طالبان پیشنهاد کنند بپذیرد و نیز آماده است که بشمول ساخت تأسیسات آمادگی لازم را بگیرد و گفت‌وگوها را به پیش ببرد.

 محب افزوده که پیشبرد روند صلح در داخل افغانستان نه تنها هزینۀ اضافی را کاهش می‌دهد که به مردم افغانستان توان مالکیت و نظارت از این روند را نیز می‌دهد.

به گفته او تجربه‌ نشان داده‌است که صلح در بیرون، از شرایط بیرونی متأثر می‌شود و به نفع افغانستان نیست.

من تمایل داشتم که مک‌کریستال، مولن و پتروس اعتراف کنند که برنامه‌ی همه‌جانبه برای خروج نیروها نداشته‌اند. در حالی که بخشی از راهبرد مک‌کریستال، به دست وود وارد، در واشنگتن‌پست افتاده بود ارزیابی من این بود که این سه فرد، در مسیر مطمین و درستی قرار دارند. ارزیابی مک‌کریستال، بخشی از یک تعهد – راهبرد نظامی‌ بود که بدون در نظرداشت عواقب سیاسی، نتیجه‌ی آن را با مردم شریک ساخته بود.
گیتس می‌گفت، برخی اوقات صحبت‌های مولن در اداره‌ی پیشین سبب خشم بوش نیز می‌شد. برخی از مقامات در کاخ سفید متهم به پنهان‌کاری می‌شدند، اما من به انس گرفتن با نظامیان پیشین در سال‌های حاکمیت بوش فکر می‌کردم، هم‌چنان در مورد میزان توافق دیدگاه‌های سیاسی در رابطه به جنگ‌و‌صلح؛ و نیز در مورد هزینه‌ی جنگ، اهداف دیپلوماتیک، امنیت و سایر برنامه‌هایی که بیرون از سازمان سیا (CIA)و پنتاگون – وزارت دفاع – امریکا طرح می‌شد.
به‌سادگی می‌توان اعتراف کرد؛ فکتورهای -پسا ۱۱ سپتامبر – که کاخ سفید برای مبارزه و توقف تروریزم روی دست گرفته بود را مطالعه کرده بودم؛ اما پرسش‌های وارد شدن امریکا به عراق این‌که چه اهدافی در آن نهفته است و به چه دلیلی نیروهای این کشور وارد عراق شدند؟ و پرسش‌هایی از این‌دست برای کاخ سفید اعصاب خرد کن بود.
به‌صورت عموم؛ نیروهای غیرنظامی در پی‌ ایجاد یک پالیسی در آن وضعیت بودند، اما کنگره از تصویب یک پالیسی خارجی نظامی مشکل‌آفرین شانه خالی می‌کرد.
تمرکز مولن، پتروس، مک‌کریستال و گیتس، همه روی خلا‌هایی بود که در گذشته به آن مواجه بودند. امریکا شاید یکی از کشورهای موفق بود که افرادی با چنین تجربه‌ی نظامی را در نظام داشت. این گروه، در فرصتی اندک در رابطه به جنگ عراق، تصمیم‌ قابل ملاحظه‌ و درستی گرفتند. نخسین برنامه‌ی پتروس در عراق، قابل تحسین بود و یک رییس جمهور می‌توانست در این مورد بیش‌تر فکر کند؛ یک نگاه همه جانبه در رابطه به هزینه و قدرت کشور نخست جهان. تفاوت‌های زیادی در رابطه به تاکتیک‌های نظامی و موضوعات کلیدی، میان پالیسی‌‌سازان ملکی و چشم‌انداز ریاست جمهوری و مشاوران نظامی وجود داشت. تمام موضوعات با درنظرداشت، قاعده‌‌ی تعریف شده و مرتبط به افغانستان بود.
یکی از موضوعات کلیدی که اختلاف میان من و گیتس را افزایش داده بود، بحث محدودیت هزینه مالی اپراتیفی از طرف کنگره بود. گیتس آن را به‌خوبی درک کرده بود؛ اما این بیش‌تر به یک چالش می‌ماند تا یک گزینه‌ی مشروع که منجر به توسعه اطلاعاتی شود.
راهام و بایدن برای تأیید طرح مک‌کریستال، در رابطه به افغانستان که ۳۰ – ۴۰ میلیارد دالر امریکایی هزینه‌بر می‌شد، نیاز به تأیید کنگره داشتند؛ در غیر آن، پس از دهه‌ها جنگ، ملت از چنین راهبرد سیاسی‌ای بیزاری می‌کرد.
گیتس برخی اوقات در رابطه به راهبرد ماه مارچ و راه‌کار سیاسی من در رابطه به جنگ می‌پرسید. موضوعی که پیش از آن هیچ‌گاه در موردش پرس‌وپال نمی‌کرد. اما اکنون این برایش مهم بود که در رابطه به هزینه‌ی مالی، سیاست و دموکراسی، اطلاعات داشته باشد و راهبردی را روی دست بگیرد که از شکست دشمن مطمین شود.
پرسش‌ها در مورد صدها میلیون دالر هزینه‌ی موشک‌هایی بود که در جنگ استفاده شده‌اند ولی با این وجود، هنوز هم مکاتب و مراکز صحی امنیت نداشتند. او نیاز داشت تا در مورد پیشرفت اعزام نیروها برنامه‌‌ریزی کند. تصورش موفقانه بود؛ زیرا انگیزه‌ی میهن‌دوستی میان نیروهای جوان امریکایی در خط جنگ، اعتمادش را افزایش داده بود. این چیزی نبود که گیتس در موردش فکر کند، ولی ذهن‌اش کنجاو بود. بحث ما در رابطه به «افغانستان» از میانه‌ی ماه سپتامبر تا نوامبر ادامه یافت که این، رکورد بلندترین بحث را در واشنگتن گرفته بود. ما در «اتاق وضعیت» در رابطه به راهبرد مک‌کریستال از ۲ -۹ ساعت بحث می‌کردیم. گاهی صحبت‌ها، تنها با گیتس و مولن – دو جنرال ارشد نظامی، تا ساعت‌ها به درازا می‌کشید.
حدس و گمان‌ها در رسانه‌ها، در رابطه به راهبرد مک‌کریستال هم‌چنان ادامه داشت، اما ما تلاش داشتیم حدس و گمان‌ها را نادیده بگیریم. بیش‌تر منتقدان ما، از مخالفان حمله امریکا به عراق بودند و راهبرد مک‌کریستال (CION) که قرار بود در عراق عملی شود نیز مورد نقد آنان قرار داشت.
در طرح اصلی پتروس؛ تمرکز روی آموزش نیروهای امنیتی – دفاعی و حمایت از مردم محلی در ساحاتی بود که طالبان نفوذ داشتند؛ این طرح در اولویت قرار داشت، اما افغانستان ۲۰۰۹، عراق سال ۲۰۰۶ نبود. دو کشور، با چالش‌ها و راه ‌حل‌های متفاوتی قرار پیش رو ما قرار داشت.
در گفتمان «اتاق وضعیت» بُعدهای تاریک راهبرد مک‌کریستال در مورد افغانستان، هر روز روشن‌تر می‌شد. تطبیق این راهبرد نه‌تنها منجر به نابودی القاعده می‌شد، بل؛ در به‌دست‌آوردن اهداف طرح شده در زمان ریاست جمهوری من نیز قابل پیش‌بینی بود.
تأکید جان بارنین، این بود که القاعده در عراق و گروه طالبان در جامعه‌ی افغانستان، دوباره ریشه دوانده‌اند. طالبان رابطه‌ی نزدیکی با القاعده دارند، اما طوری وانمود می‌کنند که منافع امریکا و متحدانش را در بیرون از افغانستان هدف قرار نمی‌دهند.
کارل آیکن‌بیری، سفیر ما در کابل، تأکید بر اصلاحات در حکومت کرزی داشت. اما با این‌وجود، نگران افزایش انگیزه‌های ضد امریکایی بود.
مک‌کریستال، طرح دوگانه‌‌ی «افزایش و خروج» نیروها را از عراق ارایه کرد. جو بایدن روی طرح هدف قرار دادن رهبران القاعده در پاکستان با هواپیماهای بدون سرنشین تمرکز داشت و آن را بهتر از اعزام ۱۰۰ هزار نیرو، برای مبارزه در کشور دومی (افغانستان) می‌دانست.
مک‌کریستال و برخی از جنرالان ارشد نظامی، در مورد نگرانی‌های موجود تا حد امکان پاسخ ارایه کردند، ولی این پاسخ‌ها قناعت‌بخش نبود. با توجه به تجربه و درایت نظامی آنان، برخی موضوعات گنگ بود و پای استدلال‌ شان در بخش‌هایی از این راهبرد می‌لنگید.
مک‌کریستال هنوز نگران به‌نظر می‌رسید. جو بایدن برای چند مرتبه نیاز وجود یک راهبرد موفق برای مبارزه با تروریزم را شرح داد، ولی هنوز چالش‌های بسیاری در این راه وجود داشت.
افزایش تنش‌ها میان کاخ سفید و پنتاگون نگران کننده بود. گروه «NSC» – دفتر شورای امنیت ایالات متحده‌ی امریکا – فکر می‌کرد که در رابطه به راهبرد موجود، کارشکنی صورت گرفته است.
شورای امنیت تلاش داشت که در این مورد اطلاعات جمع آوری کند، اما گیتس، برخورد جدی‌تری با دفتر شورای امنیت (NSC)داشت.
او آنان را به بی‌کار‌گی متهم می‌کرد و به‌همین دلیل، در برخی اوقات رابطه‌ی کاخ سفید باشورای امنیت به سردی می‌گرایید.

مترجم: ابوبکر صدیق

اعضای دموکرات مجلس سنای آمریکا روز چهارشنبه در تلاش خود برای جلوگیری از فروش جنگنده های «اف -۳۵» و پهپادهای پیشرفته به امارات عربی متحده ناکام ماندند.

اکثریت سناتورها با دو قطعنامه پیشنهادی دموکرات ها که در راستای ممانعت از معامله تسلیحاتی با ابوظبی تهیه شده بود مخالفت کردند. جمهوریخواهان هم اکنون اکثریت کرسی های مجلس سنا را در اختیار دارند.

دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا ماه گذشته به طور رسمی با یکی از مهمترین معاملات تسلیحاتی دوران ریاست جمهوری او که شامل فروش ۵۰ فروند جنگنده «اف ـ۳۵» (F-35) و ۱۸ پهپاد «ام کیو ۹ ریپر» (MQ-9 Reaper) به امارات عربی متحده می شود موافقت کرده بود.

تصمیم وزارت خارجه ایالات متحده در تائید این معامله ۲۳ میلیارد دلاری به دنبال امضای توافق نامه عادی سازی روابط بین امارات عربی متحده و اسرائيل اتخاذ شد. مقامات دولت دونالد ترامپ این معامله تسلیحاتی را برای راهبرد واشنگتن در راستای مهار ایران در منطقه خاورمیانه «حیاتی» توصیف کرده اند.

در مقابل دموکرات ها بر این باور هستند که انعقاد «شتابزده» چنین قراردادی با امارات عربی متحده برای ثبات در منطقه خاورمیانه «خطرناک» است. تعدادی از سناتورهای دموکرات به طور خاص به نقش امارات عربی متحده در جنگ یمن اشاره کرده بودند.

کاخ سفید پیش از رای گیری در مجلس سنا با انتشار بیانیه ای اعلام کرده بود که دونالد ترامپ قطعنامه های پیشنهادی دموکرات ها را در صورت تصویب وتو خواهد کرد.

در این بیانیه آمده بود که تجهیزات نظامی جدید به عنوان عاملی «بازدارنده» به امارات عربی متحده در برابر رفتار «خصمانه» ایران در منطقه و تهدیدهایی که پس از امضای توافق عادی سازی رابطه این کشور با اسرائیل صورت گرفته است کمک خواهد کرد.

رند پال، سناتور ایالت کنتاکی که در عرصه سیاست خارجی از خط مشی عدم مداخله آمریکا در امور جهانی دفاع می کند تنها عضو جمهوریخواهی بود که به همراه دموکرات ها علیه معامله تسلیحاتی با امارات عربی متحده رای داد. او دلیل مخالفت خود را کارنامه حقوق بشری امارات و نقش این کشور در جنگ یمن عنوان کرد.

امارات عربی متحده طی سال‌ های گذشته همواره به دنبال خرید جنگنده های «اف ۳۵» بود اما اسرائیل با آن به دلیل «برهم زدن موازنه قدرت» در منطقه مخالفت می کرد.

مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا، با انتقاد از سیاست حزب کمونیست چین از دانشگاه‌های آمریکایی خواست پذیرش دانشجویان چینی را محدود کنند.

آقای پمپئو که روز گذشته در انستیتو فناوری ایالت جورجیا حضور یافته بود دانشگاه‌های آمریکایی را «گرفتار پول نقد حزب کمونیست چین» خواند و گفت این دانشگاه‌ها باید برای دفع تلاش‌های جاسوسی از آمریکا با دولت همکاری کنند.

دولت دونالد ترامپ همواره ادعا کرده است که دانشگاه‌های آمریکایی مقدار پول واقعی را که از چین و سایر کشورهای به گفته آمریکا «رقیب» می‌گیرند کمتر از مقدار واقعی گزارش می‌کنند.

از زمانی که دولت آمریکا دانشگاه‌ها را برای افشای مبالغ دریافتی واقعی تحت فشار گذاشته است، این دانشگاه‌ها جزییات ۶.۵ میلیارد دلار را که قبلا از آن حرفی نزده بودند اعلام کرده‌اند.

به موجب یک قانون آمریکا مصوب سال ۱۹۸۶، موسسات آموزشی باید هدایا و یا قراردادهای بالای ۲۵۰ هزار دلار را که از منابع خارجی دریافت می‌کنند گزارش دهند.

در اکتبر امسال همچنین وزارت آموزش آمریکا ۱۲ دانشگاه شامل هاروارد، استنفورد و جرج‌تاون را مورد تحقیق قرار داد تا دریابد آیا این موسسات به قانون ۱۹۸۶ پایبند بوده‌اند یا نه. بر اساس این گزارش، اغلب این دانشگاه‌ها با شرکت فناوری چینی هوواوی قرارداد داشته‌اند. این در حالی است که مقامات اطلاعاتی آمریکا می‌گویند این شرکت یک تهدید امنیتی است.

وزیر خارجه ایالات متحده در سخنرانی خود در این باره گفت: «هر کسی از هواوی استفاده می‌کند، اطلاعات خود را به دولت چین می‌دهد.»

مایک پمپئو با بیان اینکه دانشجویان چینی برای ربودن حاصل تحقیقات آمریکا به این کشور می‌آیند گفت: «حزب کمونیست چین می‌داند که نخواهد توانست در عرصه نوآوری با ما رقابت کند به همین دلیل است که سالانه ۴۰۰ هزار دانشجو به آمریکا می‌فرستد.»

وزیر خارجه آمریکا همچنین در سخنرانی خود خواستار تعطیلی موسسات «کنفسیوسی» شد. موسسات تحقیقاتی کنفسیوسی موسساتی هستند که بر اساس توافقی بین دانشگاه‌های چینی و دانشگاه‌های خارجی ایجاد شده‌اند با این هدف که فرهنگ، زبان و آموزش چینی را در سراسر جهان گسترش دهند.

پیشتر شماری از اعضای جمهوریخواه مجلس نمایندگان ایالات متحده خواستار تحقیق در مورد ارتباط چین با دانشگاه‌های آمریکا شده بودند.

در نامه گروهی از اعضای جمهوریخواه مجلس نمایندگان به وزیر آموزش کابینه دونالد ترامپ آمده بود: «نمی توانیم اجازه دهیم یک حکومت کمونیستی خطرناک با پول به نهادهای آموزش عالی ما دسترسی پیدا کند.»

وزارت تحصیلات عالی گفت تصمیم جدید وزارت خزانه‌داری آمریکا در مورد تحریم سازمان آموزشی جامعه المصطفی العالمیه را بررسی می‌کند و در مورد شاخه‌ این سازمان در افغانستان تصمیم خواهد گرفت.

وزارت خزانه‌داری آمریکا دیروز اعلام کرد حسن ایرلو، سفیر ایران در یمن و سازمان آموزشی جامعة المصطفی را شامل تحریم کرده است.

حامد عبیدی، سخنگوی وزارت تحصیلات عالی افغانستان به بی‌بی‌سی گفت شاخه دانشگاه جامعة المصطفی در کابل مطابق قانون افغانستان ایجاد و براساس قوانین، مقرره، طرزالعملها و لوایح وزارت تحصیلات عالی فعالیت می‌کند و این وزارت تصمیم جدید وزارت خزانه داری آمریکا را بررسی و تصمیم خود را با رسانه‌ها شریک خواهد ساخت.

جامعه المصطفی العالمیه در افغانستان در چارچوب یک دانشگاه شاخه دارد و صدها دانشجو اکنون در آن مشغول تحصیل هستند.

وزارت خزانه‌داری آمریکا جامعه المصطفی را به این دلیل شامل تحریم کرده که مدعی است این نهاد آموزشی زمینه استخدام افراد را برای سپاه قدس ایران فراهم کرده است.

این نهاد آمریکایی افزود جامعه المصطفی در سراسر جهان شعبه دارد و به عنوان منبع جمع‌آوری اطلاعات برای سپاه پاسداران و زمینه جذب نیروی شبه‌نظامی تحت فرماندهی سپاه قدس را که در سوریه کنار نیروهای بشار الاسد، رئیس جمهوری این کشور می‌جنگند، فراهم می‌کند.

این نهاد افزوده که سپاه قدس سازمان جامعه المصطفی را به عنوان پوشش برای استخدام نیرو در افغانستان به کار می‌برد.

سید عبدالحمید ثابت، رئیس جامعه المصطفی چندی قبل در دیدار با عباس بصیر وزیر آموزش عالی افغانستان گفته بود که شاخه کابل این سازمان “سهولت‌های زیادی را برای جوانان افغانستان فراهم نموده تا نیازمندی‌های جامعه و بازار کار این کشور را مرفوع سازند.”

او افزوده بود که هیأت رهبری جامعه المصطفی تعهد کرده که “فعالیت‌هایش را مطابق به قوانین و مقررات وزارت آموزش عالی افغانستان عیار و از هیأت رهبری جدید این وزارت می‌خواهد تا نهاد یاد شده را در روند تضمین کیفیت و اعتباردهی این وزارت شامل کند.”

چند روز قبل وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده بود که سپاه پاسداران جنگجویان بیگانه را برای افزایش نفوذ خود در خارج از ایران استخدام می‌کند.

این نهاد در یک رشته توییت‌ گفته بود سپاه لشکر فاطمیون متشکل از “شیعیان افغانستان و تیپ زینبیون متشکل از شیعیان پاکستانی” را برای مبارزه در درگیری‌های منطقه‌ای به ویژه در سوریه به وجود آورد.

درباره جامعه‌ا‌لمصطفی

به نوشته سایت رسمی جامعه المصطفی العالمیه این نهاد، یک نهاد علمی و بین‌المللی با هویت حوزه‌ای است که با هدف گسترش علوم اسلامی، انسانی و اجتماعی، با رویکرد آموزشی، پژوهشی و تربیتی، اهتمام دارد که انبوهی از داوطلبان را از سراسر جهان تحت پوشش قرار دهد.

این نهاد افزود بیش از ۵۰ هزار دانش‌پژوه مرد و زن را از ۱۲۲ ملیت، تحت تعلیم و تربیت خود داشته که تاکنون، بیش از ۲۵ هزار نفر از آنان دانش‌آموخته شده‌اند.

در جامعه المصطفی العالمیه رشته‌های اسلامی فقه، اصول فقه، قرآن، حدیث، فلسفه، عرفان، اخلاق، کلام و تاریخ اسلام و در حوزه علوم انسانی نیز رشته‌ها و گرایش هایی همچون علوم تربیتی، حقوق، روان شناسی، اقتصاد، جامعه شناسی، علوم سیاسی، بانکداری، ارتباطات، مدیریت و زبان و ادبیات زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی، فرانسوی و روسی، با “رویکرد اسلامی” تدریس می‌شود.

پس از نخستین نشست رسمی شورای عالی مصالحۀ ملی در کشور، دولت امریکا در اعلامیه‌یی آورد شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان با رهبری عبدالله عبدالله باید با ترسیم نقشۀ راه سیاسی، تقسیم قدرت سیاسی و برقراری آتش‌بس دایمی در کشور هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان را کمک و راهنمایی کند و همچنان زمینۀ صلح با گروه طالبان را فراهم بسازد. این اعلامیه در واقع خط ‌ونشان شورای عالی مصالحۀ ملی را مشخص ساخته و کارشیوۀ شورای عالی مصالحۀ ملی را ترسیم می‌کند.

از این پیش، رییس‌جمهور غنی با فشارهای سیاسی امریکا و اتحادیۀ اورپا تن به تشکیل شورای عالی مصالحۀ ملی داده است. اکنون ایالات متحدۀ امریکا در اعلامیۀ تازه‌اش عبدالله را مسوول راهنمایی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان، تقسیم قدرت سیاسی و نقشۀ راه‌ صلح با طالبان دانسته است. این موارد می‌رسانند که غنی از مذاکرات صلح و روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی در قطر دور انداخته شده است. آقای غنی در درون کشور حمایت رهبران سیاسی و در بیرون از کشور حامیان بیرونی‌اش را از دست داده است. اعلامیۀ تازۀ دولت امریکا دربارۀ تشکیل شورای عالی مصالحۀ ملی به صورت واضح نشان می‌دهد که دست غنی و تیم ارگ از گفت‌وگوهای صلح کوتاه شده است.

خبرگزاری نشانه در مطلبی در مورد پروسه صلح افغانستان می نویسد رهبران سیاسی افغانستان که در بین توده‌ها پایگاه مردمی دارند با عبدالله و حامیان صلح در سطح بین‌المللی خواستار تقسیم قدرت سیاسی، مدیریت تیم مذاکره‌کنندۀ صلح افغانستان و ترسیم راه آیندۀ سیاسی کشور هستند، اما دیدگاه جبهه غنی با این‌ها فرق می‌کند. غنی در صدد حفظ قدرت سیاسی تا مدت آخر ریاست‌جمهوری و ادغام جنگ‌جویان گروه طالبان در حکومتش است. حمدالله محب، مشاور امنیت ملی به تازگی گفته است کابل روی ادغام و شریک ساختن قدرت ‌سیاسی با طالبان کار می‌کند. از یک‌سو طالبان شریک شدن در قدرت با نظام موجود را به گونۀ قطع رد می‌کند و از سوی دیگر غنی پافشاری دارد که تا پایان دورۀ ریاست جمهوری‌اش در قدرت بماند.

از سوی دیگر، زمزمۀ تشکیل «حکومت موقت» میان رهبران سیاسی، جامعۀ جهانی و طالبان شنیده می‌شود. رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت‌ ملی کشور در مصاحبه‌یی گفته است که همۀ رهبران سیاسی افغانستان به شمول طالبان و جامعۀ جهانی در افغانستان «حکومت موقت» می‌خواهند. جلال‌الدین شینواری، رییس دادگاه عالی دورۀ طالبان و از افراد نزدیک به طالبان در مصاحبه‌یی تأکید کرده است که طالبان به هیچ وجه با نظام سیاسی موجود در افغانستان مدغم نمی‌شوند. او تأکید کرده است که طالبان ۲۰ سال با جمهوریت جنگیده‌اند و نظام مورد قبول آنان تنها «نظام اسلامی» در ابعاد متفاوتش می‌باشد. حالا هر روز جبهۀ مخالفان حاکمیت غنی در کابل، قطر، کویته و حامیان بین‌المللی صلح بیشتر و بیشتر می‌شود.

عملکرد هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان در قطر، سیاست‌های امریکا و اتحادیۀ اروپا دربارۀ صلح افغانستان و استقبال حامیان بیرونی از روند صلح در دوحه، جبهه‌گیری سیاست‌مداران و رهبران سیاسی در افغانستان در مصاف با غنی و سر دادن حکومت موقت و برچیدن حاکمیت غنی در ارگ، نشانه‌هایی از کشیدن پای غنی از مذاکرات صلح دانسته می‌شوند. صلاح‌الدین ربانی، رهبر حزب جمعیت اسلامی، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی و عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش اسلامی نیز خواستار حکومت موقت و برچیدن حاکمیت غنی از ارگ هستند. به باور آنان با وجود غنی در ارگ ریاست‌جمهوری توافق صلح با طالبان و ادغام و شریک ساختن آنان در حکومت امر دشوار و حتا ناممکن است. از این نگاه حضور غنی به عنوان مانع صلح دانسته می‌شود و حالا رهبران سیاسی افغانستان و حامیان بیرونی گفت‌وگوهای صلح در دوحه دست غنی را از صلح کوتاه کرده‌اند تا مذاکرات صلح افغانستان روند عادی‌اش را طی کند.

ابومسلم خراسانی

بر اساس گزارش رسانه‌های آمریکا، جوبایدن، رییس‌جمهور منتخب آمریکا می‌خواهد لوید آستین را به عنوان وزیر دفاع آمریکا به طور رسمی یک هفته بعد اعلام کند.

آقای آستین نخستین سیاه پوست در تاریخ آمریکا خواهد بود که در صورت تأییدش توسط کنگره، ریاست پنتاگون را بر عهده می‌گیرد.

این ژنرال سیاه پوست از سال ۲۰۱۳ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۱۶ فرماندهی ستاد کل نیروهای ارتش آمریکا در منطقه خاورمیانه، شرق آفریقا و آسیای مرکزی را بر عهده داشت.

وی پس از اینکه توسط جوبایدن برای تصدی ریاست پنتاگون نامزد شود، باید از سوی مجلس سنا و هم از مجلس نمایندگان رأی اعتماد کسب کند.

در قانون آمریکا کارکنان نظامی بازنشسته پیش از تصدی منصب وزارت دفاع باید یک بازه انتظار هفت ساله را سپری کنند. در صورتی که این دور کمتر از هفت سال باشد، برای نامزدی در این سمت باید اجازهٔ ویژه داشته باشد.

از اینکه زمان خروج ژنرال آستین از پنتاگون کمتر از هفت سال بوده او نیاز به کسب این اجازه دارد.

یک روز پس از محکومیت حمله بر نمایندگان رسانه‌ها در افغانستان توسط نمایندگی‌های سیاسی کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا، سازمان ناتو، استرالیا، امریکا، کانادا، ناروی و انگلستان، نهاد حمایت‌کننده‌ی رسانه‌های آزاد افغانستان (نی) از دولت خواست در برابر چنین حملاتی به‌گونه‌ی عملی اقدام کند.

در اعلامیه‌ای که امروز (سه‌شنبه، ۱۸ قوس) از سوی نی به نشر رسیده، آمده است این نهاد همصدا با جامعه‌ی جهانی از دولت افغانستان همچنان می‌خواهد تا زمینه‌ی تأمین امنیت جانی خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای را مهیا کند.

در اعلامیه از هیأت مذاکره‌کننده‌ی گروه طالبان نیز خواسته شده است این گروه حمله بر جان خبرنگاران و رسانه‌ها را توقف دهد و به ارزش‌های حقوق بشری احترام بگذارد.

نهاد نی با استقبال از محکومیت حمله بر نمایندگان رسانه‌ها در افغانستان توسط نمایندگی‌های سیاسی کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا، سازمان ناتو، استرالیا، امریکا، کانادا، ناروی و انگلستان تأکید کرده است که باید آن عده از پرونده‌های قتل خبرنگاران که توسط دولت  افغانستان بررسی نشده، باید مورد پیگیری قرار گیرد.

روز گذشته این سازمان‌ها و کشورها با نشر یک اعلامیه‌ی مشترک حملات هدفمند و عمدی اخیر بر نمایندگان رسانه‌ها، جامعه مدنی، رهبران و گروه‌های مذهبی، مدافعان حقوق بشر، دانشجویان و غیرنظامیان در افغانستان را محکوم کردند.

به نقل از اعلامیه، طالبان و سازمان‌های مختلف تروریستی مسئول بیشترین تلفات غیرنظامیان در افغانستان اند. نمایندگی‌های سیاسی این سازمان‌ها و کشورها حملات عمدی بر نمایندگان رسانه‌ها و غیرنظامیان را و حشیانه و در عین حال حمله بر روند صلح افغانستان تلقی کردند.

نمایندگی‌های سیاسی کشورهای عضو اتحادیه‌ی اروپا، سازمان ناتو، استرالیا، امریکا، کانادا، ناروی و انگلستان بر تعهدشان در راستای تحقق آزادی همه‌ی مردم افغانستان تأکید کرده و خواهان تطبیق فوری قوانین بین‌المللی بشردوستانه و حقوق بشر شدند.

آنها همچنان از دولت افغانستان خواسته‌اند که هرچه زودتر به مصونیت عاملان این گونه حملات هدفمند پایان دهد.

نتیجه یک تحقیق که توسط دانشگاه براون آمریکا در مورد تلفات غیرنظامیان در حملات هوایی در افغانستان انجام شده، نشان می‌دهد در سه سال گذشته تلفات غیرنظامیان در پی این حملات در مقایسه به سال‌های قبل بیش از سه برابر افزایش یافته است.

این گزارش که به تازگی منتشر شده نشان می‌دهد تنها در سال گذشته میلادی (۲۰۱۹) در نتیجه حملات هوایی نیروهای آمریکایی و نظامیان افغان، ۷۰۰ غیرنظامی کشته شده‌اند. گفته شده این رقم بیشترین تعداد تلفات غیرنظامیان از زمان حمله آمریکا به افغانستان است.

گزارش انستیتوت مطالعات بین‌المللی واتسون دانشگاه براون آمریکا نشانگر آنست که در دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ، تلفات غیرنظامیان افغان در حملات هوایی در افغانستان افزایش چشمگیری داشته است.

بر اساس این گزارش، شمار تلفات غیرنظامیان بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ میلادی حدود ۳۳۰ درصد افزایش داشته است.

نتا سی کرافورد، نویسنده این تحقیق گفته است از آنجایی که ایالات متحده آمریکا نیروهای زمینی‌اش را در افغانستان کاهش داد اما در مقابل حملات هوایی‌ این نیروها افزایش یافت. هدف فشار این بوده که طالبان را به میز مذاکره بکشانند.

اما پس از توافق آمریکا با طالبان در ماه فبروری سال جاری میلادی، به گفته گروه تحقیقاتی “هزینه‌های جنگ” آمریکا قوانین تعامل خود در خصوص انجام حملات هوایی بر طالبان را نرم‌تر کرده‌اند و حملات شان را کاهش داده است.

اما در مقابل بر اساس این تحقیق ارتش افغانستان حملات هوایی خود را چندین برابر کرده و در نتیجه در این حملات بیش از هر زمان دیگری به غیرنظامیان آسیب رسیده است.

در این پژوهش آمده که در شش ماه نخست سال جاری میلادی(۲۰۲۰) دست‌کم ۸۶ غیرنظامی در حملات هوایی نیروی هوایی افغانستان کشته و ۱۰۳ تن دیگر زخمی شده‌اند، اما در ربع سوم همین سال همزمان با ادامه گفتگوهای صلح، ۷۰ غیرنظامی در حملات هوایی کشته و ۹۰ تن دیگر زخمی شده‌اند.

اما شورای امنیت ملی افغانستان این گزارش را رد می‌کند.رحمت الله اندر، سخنگوی این شورا به بی‌بی‌سی گفت نیروهای امنیتی افغان در یک سال گذشته در حالت دفاعی قرار داشتند و در این حالت عامل تلفات غیرنظامیان نمی‌توانند باشند.

فواد امان، معاون سخنگوی وزارت دفاع افغانستان نیز در واکنش به این گزارش گفته که عامل اصلی تلفات غیرنظامیان گروه طالبان هستند. به گفته وی، این گروه از غیرنظامیان در حملات به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کنند.

به گفته وی، حفظ جان غیرنظامیان در صدر اولویت‌های این وزارت قرار دارد.

او گفت حملات هوایی نیروهای افغان با دقت کامل انجام می‌شود و هدف‌ها مورد ارزیابی همه جانبه قرار می‌گیرد.

او افزود در صورتی که آسیب رسیدن به غیرنظامیان در این اهداف متصور باشد، نظامیان از انجام حمله خودداری می‌کنند.

اما پیش از این از وارد شدن تلفات به غیرنظامیان افغان در حملات هوایی در ولایت ننگرهار، هلمند و برخی دیگر از ولایت‌ها خبرساز شده بود.

گروه طالبان تا کنون در این مورد ابراز نظری نکرده‌اند.