پمپئو در که در نشست آن لاین انستیتوت مطالعات راهبردی در منامه پایتخت بحرین سخن می گفت نسبت به خشونت ها در افغانستان ابراز نگرانی کرد.
وی گفت طرف های مذاکره کننده در دوحه باید برای توقف جنگ به مذاکرات خود ادامه دهند.
وزیر امور خارجه قطر نیز در این نشست آن لاین ابراز امیدواری نمود تا پایان سال میلادی جاری گفت و گو ها به نتیجه خوب برسد و افغان ها سال خوبی را پشت سر بگذرانند.
وی تاکید کرد هدف از میزبانی مذاکرات صلح تسهیل روند صلح است تا افغان ها بتوانند ثبات را در کشورشان برقرار نمایند.
این در حالی ست که گفته می شود پس از نردیک به سه ماه تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان در دوحه روز طرزالعمل مذاکرات به توافق رسیده اند.
به نقل از رسانههای امریکایی، قانونگذاران امریکایی در لایحه مجوز دفاع ملی، برای سال ۲۰۲۱ اعلام کردند که رییس جمهور این کشور نمیتواند شمار نیروهای امریکایی را در افغانستان به کمتر از چهار هزار تن کاهش دهد. در این لایحه تأکید شده که رییس جمهور ترامپ، باید روند خروج سربازان امریکایی از افغانستان را مشروط به وضعیت افغانستان کند. یکی از این قانونگذاران امریکا گفتهاند: «اعضای کنگره تذکر میدهند که هر تصمیمی برای کاهش نیروهای مسلح ایالات متحده در افغانستان باید به روشی منظم و با هماهنگی با هم پیمانان و شرکای ایالات متحده و دولت افغانستان انجام شود». این در حالیست که وزارت دفاع امریکا پیش از این اعلام کرده بود که طرح کاهش نظامیان این کشور در پنتاگون تصویب شده و قرار است تا اواسط جنوری آینده، تعداد سربازان امریکایی به ۲۵۰۰ تن کاهش یابند.
در همین حال، نمایندگان هیئت مذاکره کننده دولت و طالبان، هفته گذشته اعلام کردند که طرفین بروی طرزالعمل مذاکرات توافق کردند و قرار است بحث بر روی آجندا را آغاز کنند.
قرار است در این هفته کمیسیون محافظت از مدافعان حقوق بشر به پیشنهاد سازمان عفو بینالملل کارش را آغاز کند. دفاع از ارزشهای حقوق بشری، کمک به عملی شدن عدالت انتقالی، کمک به رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر و جنایات بشری از مهمترین وظایف این کمیسیون خواهد بود.
این کمیسیون درحالی ایجاد میشود که در موجودیت کمیسیونهای مشابه، مانند کمیته مصونیت خبرنگاران که متشکل از چند نهاد حکومتی است، شاهد افزایش ترورهای هدفمند، انفجار مین، ترور فعالان مدنی و خبرنگاران در سال جاری بودیم. کشتار دانشجویان و دانشآموزان نیز توسط حملات انتحاری افزایش چشمگیر داشته است.
همچنین طبق گزارشهای امنیتی، طالبان قصد راهاندازی حملات بیشتر علیه اعضای جامعه مدنی دارند.سوای مساله افزایش خشونتها، درحالی از اجرای وظایف گفته شده، سخن میرود که این وظایف میبایست سالها پیش اجرا میشد و اکنون عاملان خشونتها و جنایات بشری نه پشت میز گفتگوها در قطر که پشت میلههای زندان میبودند.رسیدگی به پروندههای جنایات جنگی و بازخواست از طالبان بهخاطر سالها حملات انتحاری بر غیرنظامیان در دستور کار گفتگوهای قطر نیست. از این جهت است که امید به عملیشدن اهداف کمیسیون تازهتاسیس محافظت از مدافعان حقوق بشر پایین و دور از واقعیتهای میدانی به نظر میرسد.
افغانستان به لحاظ فساد در جهان رتبهدار است و علیرغم وجود قوانین روی کاغذ، نهادهای دولت و کارمندان حکومتی با محرمخواندن اسناد، دست و چشم خبرنگاران و جامعه مدنی را از پروندههای فساد و دخل و خرج غیرشفاف دولت دور نگه میدارند. این مانعتراشیها بر سر راه نشر اطلاعات از یکسو موجب دلسردی خبرنگاران برای نشر اطلاعات شده و از سوی دیگر، دست فسادپیشگان در پرکردن جیبهایشان از اموال و امکانات دولت بیشتر را درازتر کرده است.در این وضعیت، نهتنها مصونیت برای خبرنگاران و فعالان مدنی ایجاد نشده که فسادپیشگان خود را مصون از پیگردهای قانونی احساس میکنند.
رسیدگی نشدن به مساله عدالت انتقالی و جنایتهای طالبان نیز در ۲۰سال اخیر، به طالبان چنان احساس مصونیت داده که این گروه در پی فروریختن چارچوبهای نظام جمهوری از طریق گفتگوهای جاری در قطر و ایجاد حکومت موقت با شراکت مجاهدین هستند؛ مسالهیی که باعث میشود، اهداف ذکرشده در کمیسیونهای حکومت را تحت شعاع قرار گیرد.طرح مساله تاسیس حکومت موقت دو پیامد خطرناک دارد. نخست این که بسیاری از کارمندان حکومت در ردیفهای مختلف ممکن است اعتماد خود نسبت به دوام نظام را از دست داده، شروع به فساد بیشتر و غارت امکانات نظام کنند، چنان که در گذشته اتفاق افتاده است. کارمندان رژیم کمونیستی در دروه نجیب پس از آن که پی بردند سقوط رژیم حتمی است، داراییهای عمومی را یا به نفع گروههای قومی خود متسلب شدند یا با فروش اموال و ادوات نظامی دولت به کشورهای همسایه پا به فرار گذاشتند.پیامد دوم این که با ایجاد دولت موقت، صلح دایمی برقرار نخواهد شد.
ممکن است که در هیاهوی دست به دست شدن چوکیها و سِمتهای دولتی آرامشی شبیه آرامش سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ ایجاد شود، اما گروههای جدید که به قدرت میرسند و هیچ تجربهیی در زمینه حکومتداری ندارند، ممکن است خود دست به فساد بزنند و اهدافی چون عدالت انتقالی و ارزشهای حقوق بشری قربانی خواهند شد. بنابراین، تاسیس کمیسیونها به صورت پی هم، نه منجر به رعایت ارزشهای حقوق بشری میشود و نه برای خبرنگاران و جامعه مصونیت ایجاد میکند بل حکومت را حجیمتر و روابط نهادها را پر اصطکاکتر میکند.به عبارتی، با افزایش نهادهای مشابه و تورم بروکراسی، بستر فساد بیش از هر زمانی فراخ و گسترده خواهد شد. حتی ممکن است این طور تصور شود که حکومت از روی بی برنامگی و دستپاچگی دست به کمیسیونسازی زده و موضوع نه خدماترسانی به مردم، بل این است که مسایلی چون دفاع از ارزشهای حقوق بشری و رسیدگی به جنایات جنگی را فقط برای بقای خود مطرح میکند.
بنابراین این رفتار حکومت موجب تقویت موضع دولت در میز گفتگوها نخواهد شد و چهره نظام در نزد حامیان بینالمللی افغانستان نیز از مقبولیت لازم برخوردار نخواهد بود.حکومت اگر نگران مسایلی چون حقوق بشر و عدالت انتقالی است و دغدغه رسیدگی به پروندههای فساد، جنایات و جرایم را دارد، میتواند در چارچوب ساختار فعلی خود و بدون افزودن نهادهای موازی، با روانسازی جریان اطلاعات و خلق انسجام ملی و تقویت موضع خود در میز گفتگوها، به مسایل ذکرشده رسیدگی کند.
به نقل از The Daily Star براساس داده های مجموعه بانک جهانی، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا روز گذشته (4نوامبر) اعلام شد، اجرای طرح اصلاح، بهبود شرایط اقتصادی و بازسازی ناشی از انفجار بندر بیروت، بیش از دو میلیارد و 500 میلیون دالر هزینه خواهد داشت.
نمایندگان این سه مؤسسه در کنفرانس مطبوعاتی در بیروت که همزمان با چهارمین ماه از انفجار مهیب بندر بیروت در مقر سازمان ملل متحد در این شهر برگزار شد، اعلام کردند:« هزینه اصلاح و بازسازی بندر بیروت در این چارچوب حدود دو میلیارد دالر بقیه برای بهبود شرایط زندگی شهروندان آسبب دیده برآورد شده است.»
این سه نهاد اعلام کردند:«حمایت بینالمللی از اولویتهای بازسازی بندر بیروت که در این چارچوب مشخص شده است، به توان دولت بیروت برای تحقق اصلاحاتی شفاف بستگی دارد.»
لبنان از سال گذشته میلادی و به دنبال کاهش شدید لیره واحد پول این کشور، کاهش شدید ذخایر ارزی و افزایش رشد بیکاری و فقر، فروپاشی اقتصادی بیسابقهای را تجربه میکند. شیوع ویروس کرونا و پس از آن انفجار بندر بیروت نیز شرایط این کشور را بحرانیتر کرده است.
انفجار مهیب بیروت که 4 آگست رخ داد، بیش از 200 کشته و 6 هزار زخمی برجای گذاشت. 300 هزار نفر نیز به دلیل تخریب خانه و کاشانه خود آواره شدند.
وزارت دفاع ایالات متحده (پنتاگون) اخیرا اعلام کرد دونالد ترامپ، رئیس جمهور کنونی این کشور در راستای اجرای طرح خروج نیروهای نظامی آمریکا از نقاط مختلف جهان به شمول افغانستان و عراق فرمان خروج بخش اعظمی از نیروهای نظامی آمریکا از خاک سومالی را نیز صادر کرده است.
در حال حاضر، ایالات متحده حدود 700 نظامی آمریکایی در خاک سومالی حضور دارند که بنا به ادعای مقامات پنتاگون، محور اصلی فعالیت این نیروها، کمک به نیروهای محلی برای شکست گروه تروریستی «الشباب» وابسته به القاعده است.
یک مقام نظامی وزارت دفاع آمریکا تأکید کرد ترامپ از پنتاگون خواست همزمان با عقب نشینی بیشتر نیروهای آمریکایی از سومالی، تشکیلات محدودی را در موگادیشو حفظ کند.
با این که مدت کوتاهی از زمامداری ترامپ در کاخ سفید باقی مانده، رئیس جمهور ایالات متحده تصمیم گرفته است نیروهای این کشور را از سومالی خارج کند. او پیش از این به خروج نیروهای آمریکایی از عراق و افغانستان دستور داده بود.
ترامپ در نیمه نوامبر به خروج بخشی از سربازان آمریکایی از افغانستان و عراق دستور داد. شمار افراد این واحدها تا نیمه جنوری 2021 به حدود 2500 نفر کاهش مییابد.
در نشست افتتاحیۀ شورا عالی مصالحه که آن را رئیس جمهور غنی و عبدالله عبدالله به گونۀ مشترک ریاست میکردند، رهبران سیاسی، رهبران احزاب، اعضای شورای ملی، زنان و جامعۀ مدنی و اعضای این کمیته حضور داشتند.
محمداشرف غنی، رییس جمهور در نخستین نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی بر ضرورت مشورت دوامدار در ارتباط به روند صلح تأکید کرد. آقای غنی گفت حضور اعضای کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحه در ارگ، پیام روشن برای متحدان افغانستان در منطقه و جهان، هیأت گفتوگوکننده و مردم دارد.
رئیسجمهور با ابراز سپاسگزاری از هیأت گفتوگوکنندۀ دولت برای پیشبرد گفتوگوها در دوحه، گفت مذاکرات صلح وارد مرحلۀ دوم شده است.وی افزود:«مرحلۀ نخست گفتوگوهای صلح نشان داد که کار آسان نبود، اما به نتیجه رسید.» آقای غنی بر ضرورت مشورت دوامدار در ارتباط به روند صلح تأکید کرد.
عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی در نخستین نشست کمیتۀ رهبری این شورا نیز گفت صلح به معنای برگشت به گذشته نیست، اما به قربانی نیاز دارد. او تأکید کرد صلح باید عامل اتحاد همه باشد. عبدالله، خشونتها را مانع روند صلح میداند و میگوید که نباید بیشتر از این مردم قربانی بدهند.
آقای عبدالله، آغاز کار کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی را برای تقویت اجماع ملی گام مهمی میخواند و گفت بر بنیاد توافقنامۀ سیاسی، هیأت گفتوگوکنندۀ دولت به هدایتهای این کمیته نیاز دارد.
رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی دستیابی به صلح را نیازمند اجماع و وحدت میداند و گفت صلح با حفظ نهادهای اساسی کشور و دستآورها، خواست مردم افغانستان است. آقای عبدالله در نخستین نشست کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی گفت در مجمع عمومی این شورا تا حد امکان تلاش میکند، اجماع مردم تمثیل شود.
عبدالله تأکید کرد به صلح نباید نگاه منفعتطلبانه داشت؛ زیرا به گفتۀ او در میدان جنگ منفعت هیچکسی تضمین نمیشود. عبدالله ادامۀ خشونتها را مانع اصلی رسیدن به صلح میداند و میگوید که این کار سبب ناامیدی مردم شده است.
رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی در بخشی از سخنانش گفت ادامۀ جنگ بقای هیچکسی را تضمین نمیکند و تنها نابودی افغانستان را در قبال خواهد داشت. او از تمامی شهروندان کشور به شمول کسانی که در بخشهای زیر کنترل طالبان زندگی میکنند، میخواهد تا برای تأمین صلح نقش اساسی را بازی کنند.
عبدالله با اشاره به ادامۀ مذاکرات صلح در دوحه گفت رفتن به مرحلۀ دوم که قرار است امروز آغاز شود گامی مهمی است هرچند که زمان بیشتری صرف شد.
حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین، صلح را حق همه شهروندان کشور دانست و گفت:«به هر اندازه که ما در کشور حق داریم، طالبان هم حق دارند.» او تأکید کرد تلاش و اتفاق افغانستان را به صلح میرساند.
عبدالرب رسول سیاف، یکی از رهبران جهادی با تأکید بر تقویت رابطه میان مردم و دولت گفت باید در روند صلح استقلال و منافع ملی کشور حفظ شود. او برای همکاری با شورای عالی مصالحۀ ملی اعلام آمادهگی کرد.
محمد یونس قانونی، معاون نخست رئیس جمهور پیشین نیز گفت صلح یک روند ملی است و تنها کار دولت و شورای عالی مصالحه نیست.
شورای عالی مصالحۀ ملی اواخر ماه ثور امسال با امضای توافقنامۀ سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله ایجاد شد. اما این شورا تاکنون هیچ نشستی برگزار نکرده است.
در حال حاضر شورای رهبری شورای عالی مصالحه ۴۵ عضو دارد و گفته میشود که در این ترکیب به تازهگی نامهای دو تن دیگر نیز اضافه شده است.
واکسیناسیون کرونا در 70 مرکز ویژه واکسیناسیون در بیمارستان ها و مراکز درمانی مسکو امروز (شنبه) آغاز شد و تا پایان سال جاری میلادی نیز 100 مرکز دیگر در مسکو برای سرعت بخشیدن به واکسیناسیون ساکنان پایتخت روسیه گشایش خواهد یافت.
مراکز واکسیناسیون کرونا در مسکو از ساعت هشت صبح تا ساعت هشت شب فعالیت می کنند و در زمان حاضر فقط افراد به اصطلاح گروه ریسک به شمول معلمان و کارکنان مراکز درمانی و سازمان های خدمات رسانی و امدادرسانی در مسکو، واکسینه می شوند.
واکسیناسیون با ثبت نام قبلی و به صورت آنلاین انجام می شود و افراد می توانند در سایت اینترنتی mos.ru ویژه شهرداری مسکو ثبت نام کنند.
از شرایط برای واکسیناسیون کرونا در مسکو، نداشتن بیماریهای مزمن و شرکت نکردن در آزمایش ها برای واکسن کرونا و سایر واکسن ها اعلام شده است و واکسیناسیون برای زنان باردار و زنان شیرده نیز دارای عوارض جانبی اعلام شده است.
گزارش های رسیده از مناطق روسیه نیز حاکی از آغاز واکسیناسیون کرونا در واحدهای نظامی روسیه است و به گزارش ریانووستی، امروز پرسنل ناوگان بالتیک روسیه بطور گسترده واکسینه می شوند.
رئیس جمهوری روسیه روز چهارشنبه هفته گذشته اعلام کرد از هفته آینده واکسیناسیون عمومی کرونا با استفاده از “واکسن اسپوتنیک وی” آغاز می شود.
شایان ذکر است روسیه نخستین کشور جهان بود که پیش از این واکسن علیه عفونت ویروس کرونا را ثبت کرد. وزارت بهداشت روسیه این واکسن را که «Sputnik V »نامگذاری شده و توسط مرکزتحقیقات ملی اپیدمیولوژی و میکروبیولوژی گامالی با حمایت صندوق سرمایه گذاری های مستقیم روسیه تولید شده است، در تاریخ 11 آگست به ثبت رسانده بود. استفاده همگانی از این واکسن، در مسکو و برخی مناطق دیگر روسیه، ابتدا در سطح محدود، آغاز شد.
رسانههای فرانسه گزارش کردهاند که قرارداد فروش ۴۸ جنگنده رافال این کشور به ارتش اندونزی در آستانه نهایی شدن است.
این خبر را نشریه «لا تریبون» چاپ پاریس به نقل از منابع آگاه اعلام کرده است.
بنابر اعلام این مقامات، اندونزی خواهان امضای هرچه سریعتر این قرارداد تا قبل از پایان سال جاری است اما مذاکرهکنندگان فرانسوی گفتهاند که زمان بیشتری برای قید تمامی جزئیات مورد نیاز است.
فرانسوا پارلی، وزیر دفاع فرانسه، با اعلام پیشرفت در مرحله عقد این قرارداد نظامی رافال به تلویزیون بافام تیوی گفت:«اگر این قرارداد فروش نهایی شود، خبر خوبی برای ۵۰۰ شرکت فرانسوی خواهد بود که برای برنامه رافال کار میکنند.»
جنگنده های رافال توسط شرکت هوانوردی «داسو» تولید میشود که مقر آن در شهر مرینیاک در جنوب غربی فرانسه قرار دارد.
فرانسه پیشتر این جنگنده پیشرفته را به کشورهای قطر، مصر و هند فروخته بود. قطر سال ۲۰۱۵ میلادی ۲۴ فروند جنگنده رافال سفارش داد و سال گذشته ۱۲ فروند جنگنده دیگر را به فهرست سفارش خرید خود افزود.
فرانسه همچنین قرارداد فروش ۲۴ فروند از این جنگنده را در سال ۲۰۱۴ با مصر به امضاء رسانده بود و هند نیز در سال ۲۰۱۶ قراردادی برای خرید ۳۶ فروند جنگنده رافال با پاریس امضا کرد.
وزیر امور خارجه کویت از علاقه مندی کشورهای حاشیه خلیج فارس برای پایان دادن به مناقشه با قطر خبر داد.
احمد ناصر المحمد الصباح، وزیر امور خارجه کویت روز جمعه اظهار داشت قطر و همسایگان آن، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، در حال انجام مذاکرات مثمر ثمر برای حل درگیریها با این کشور که بیش از 3.5 سال ادامه دارد، هستند؛ وی بیان داشت که تمامی کشورها علاقه مند به پایان این درگیریها هستند.
وزیر امور خارجه کویت در تلویزیون ملی این کشور تصریح کرد: به عنوان بخشی از تلاشهای مداوم برای آشتی کشورهای خلیج فارس، اخیراً مذاکرات مثمر ثمری برای دستیابی به منافع کشورهای حوزه خلیج فارس انجام شده است، همه مذاکره کنندگان برای تثبیت وضعیت خلیج فارس ابراز تمایل کردند.
وی همچنین از جارد کوشنر، فرستاده ویژه دونالد ترامپ به خاورمیانه و مشاور ارشد رئیس جمهور ایالات متحده که هم اکنون در حال مذاکره با رهبران منطقه برای حل مناقشه قطر است، برای تلاش در این راستا تشکر کرد.
این در حالی است که پیش از این شیخ محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، وزیر خارجه قطر در حساب توئیتری خود “تلاشهای آمریکا برای حل بحران قطر” را مورد تمجید قرار داده بود.
عربستان سعودی، امارات، مصر و بحرین در پنجم ژوئن 2017 اندکی بعد از اولین سفر رسمی دونالد ترامپ به منطقه و دیدارش با سران این کشورها، قطر را به حمایت از تروریسم متهم و روابط دیپلماتیک با این کشور را قطع و با بستن مرزهای زمینی و هوایی، عملا قطر را محاصره کردند. این چهار کشور عربی برای عادی شدن روابط با دوحه، خواستار قطع رابطه با ایران و اخراج نظامیان ترکیه از قطر و تعطیلی شبکه الجزیره شدهاند.
بوی صلح به مشام می رسد و آرزو دارم تا نمردیم و چند صباحی درین مملکتِ جنگزده، صلح را احساس کنیم. با توجه به پیشرفتهای که در «دوحه» صورت گرفته، امیدواریها را به وجود آورده تا این کشور پس از ۴ دهه انسانکشی، به صلح گذار نماید.
آتشبس دایمی، توافق بر تشکیل یک اداره ملی مؤقت که فرایند گذار به یک نطام غیرمتمرکز و همهشمول را که در آینهای آن همه مردم خودرا ببیند، به ارمغان بیاید. تعدیل قانون اساسی، برگزاری انتخابات عادلانه و شفاف وتاسیس یک دولت مشروع و مردمی پس از اداره موقت یکی از آرمانهای مردم ستمدیده مان است.
گذاشتن مرحم بر زخمهای اجتماعی و حذف فاصلهها و افتراق از میان اقوم ساکنِ کشور و پایان بخشیدن به استبداد قومی و سیاستهای انحصارگرایانه از آرزوهای است که در روند صلح و مذاکرات بینالمیهنی توقع میرود.
رژیم کابل دست از تخریب روند صلح بردارد و نگذارد این شانسِ تاریخی از کف مردم به هدر برود. نسل جوان مان دیگر تاب و تحمل انقراض را در قوای مسلح ندارند و این همه داغ فرزند بر دل مادران و پدران بس است.
تراژیدی از دست دادن شوهران زنان جوان بس است و آه یتیمان مظلوم بس است. اگر مومن هستیم، پس به حرف خالق مان کنیم و«صلح» را «خیر» بپنداریم.
چند تا خان و ارباب میخواهند حکومت ۱۹سال قبل را روی کار آورند؛ حکومت موقت. حامد کرزی بیشترین تلاش را دارد. خودش هم یکی از گزینههاست. راه ۱۹ساله را پس بروند و دوباره از صفر شروع کنند.
راهی که مردم بیشترین قربانی را برای آن داده است. سرباز هم از همین مردم جان باخته است. فقر را هم همین مردم دیده است. پیامد تقلب را هم همین مردم تجربه کرده است. شلاق مافیا و تروریزم را هم همین مردم خوردهاند.
آن وقت بهجای اصلاحات، رفع مشکلات، شفافیت انتخابات و تقویت نظام و بهبودی وضعیت نابسامان مردم و مملکت، خواب حکومت موقت را میبینند.
یعنی همه چیز باید دوباره از صفر شروع شود و زمان را به ۱۹سال پیش ببرند که باعث اصلی این راه پرهزینه هم همینهایند.
دوباره حاتمبخشی از کمکهای بینالمللی بهیکدیگر و اربابی و حیفومیل میلیاردها دالر و درنهایت بدبختی مردم و در برج عاج نشستن اینها و خانوادههایشان.
«انسانیت مرز ندارد»، شاید با این جمله بارها و بارها مواجه شده ایم و در لابه لای کتاب ها خوانده و از پشت تریبون ها آن را با حرارت تمام شنیده باشیم.اما به ندرت تعبیر این گونه جملات معجزه گر را در زندگی روزمره خود مشاهده کرده ایم.
یکی از مفاهیم اساسی که موجب رواج فلاکت وبدبختی مان شده است از خودبیگانگی ست. ما با ادعای تمامی که برای آبادی و آبادانی سرزمین خود، شهر خود و حتی خانه خود داریم ولی باورمان متفاوت از شعاری ست که سر می دهیم.
برای ما همه چیز در خط کشی های منفور جاه طلبی های فردی و خودخواهی های اندرونی مان شکل گرفته است برای همین است که «کاکا مراد» برای نجات مان از منجلاب سخیف اخلاقی و انسانی آستین بالا میزند و قربانی می شود تا شاید ما هم کمی به خود بیاییم.
رگ ریاست جمهوری جمعه 14 قوس بانک جهانی برنامه تطبیق واکسین کرونا در افغانستان را تمویل میکند.
براساس خبرنامه ارگ ریاست جمهوری افغانستان، محمد اشرف غنی رییس جمهوری این کشور با رؤسای بانک جهانی و بانک انکشاف آسیایی، مسئولان سازمان صحی جهان و یونیسف، از طریق ویدیو کنفرانسی گفتوگو کرده و از روسای بانک جهانی و بانک انکشاف آسیایی خواسته در قسمت تطبیق مرحله اول برنامه واکسین کرونا، افغانستان را کمک کنند.
براساس خبرنامه، مسئولان متذکره از تعهد مالی جامعه جهانی در زمینه تمویل مرحله نخست واکسین کووید 19 که قرار است از سوی حکومت افغانستان به کمک بانک جهانی تطبیق شود، خبر دادهاند.
آنان گفتند که بر اساس این برنامه، در مرحله اول مبارزه با موج دوم ویروس کرونا، قرار است 20 تا 40 درصد برنامه واکسین در افغانستان، تطبیق شود.
این در حالی است که وزارت صحت عامه نیز امروز جمعه اعلام کرد که در 24 ساعت گذشته، 132 مورد تازه ابتلا به ویروس کرونا در کشور ثبت شده است.
با این ارقام، شمار مبتلایان به ویروس کرونا در افغانستان به 47 هزار و 388 نفر افزایش یافت.
براساس اعلامیه وزارت صحت عامه، در 24 ساعت گذشته، شش مریض «کووید19» جان باخته و شمار فوتیهای ناشی از کرونا در این کشور همان یکهزار و 847 نفر است.
از ترور تتسو ناکامورا، رییس موسسه «خدمات پزشکی صلح جاپان» و شهروند «افتخاری» افغانستان، یک سال گذشت. او در سیزدهم قوس در حمله تفنگداران ناشناس در شهر جلالآباد، مرکز ولایت ننگرهار، ابتدا زخم برداشت و سپس جان باخت. همراه او پنج نفر از همکارانش نیز کشته شدند. یک همکار دیگر ناکامورا در این حمله زخم برداشت. تاکنون عاملان ترور او شناسایی نشدهاند.
محمداشرف غنی، رییس جمهور، در پیامی به مناسبت یکسالهگی ترور ناکامورا که مردم افغانستان او را «کاکا مراد» نام نهاده بودند، بر ادامه راه و تعقیب میراث او تأکید کرده است. غنی گفته است حکومت در راستای تکمیل کردن پروژههای ناتمام ناکامورا، از جمله در زمینههای احیای جنگلات، توسعه زراعت و مدیریت آب در ولایات لوی پکتیا و کابل تلاش خواهد کرد تا رویاهای او برای یک افغانستان سرسبز و شاداب، تحقق یابد.
رییس جمهور ناکامورا را یک «شخصیت گرانبها» خوانده است که از سوی دشمنان افغانستان که تحمل ترقی کشور را نداشتند، کشته شد. غنی افزوده است دشمنان، افغانستان را از یک دوست واقعی و سمبول انسانیت و تسامح، محروم کردند.
رییس جمهور میگوید افغانها به ناکامورا احترام زیادی داشتند و خدمات ارزشمند او در عرصههای مدیریت آب و توسعه زراعت ماندگار خواهد ماند. به قول غنی، ناکامورا در سال ۱۹۸۰ و در حدود سه دهه قبل به افغانستان آمد، زمانی که مردم ما به وی نیاز زیاد داشتند تا به آنان خدمات صحی را فراهم کند، اما به خاطر وقوع خشکسالی این تلاشها را خاتمه داد و شیوههای خاص را در زمینههای مدیریت آب، زراعت و کندن کانالها ایجاد کرد و زندهگی و معیشت میلیونها افغان را در شرق کشور تغییر داد.
محمداشرف غنی افزود ناکامورا از افغانستان و مردم آن شناخت عمیق داشت و قلبش پر از علاقهمندی برای افغانستان بود.
غنی میگوید که دانش او در زمینه جنگلداری بینظیر بود و او در این زمینه یک میراث گرانبها را به جا گذاشت که باید مسیر او تعقیب شود. به گفته او، ناکامورا دشتهای وسیع را به جنگلات انبوه در مدت دو سال تبدیل کرد که دشت گمبیری در شرق افغانستان نمونه عمده آن است.
در متن پیام رییس جمهور آمده است: «داکتر ناکامورا یک شخصیت الهامبخش و نامدار در میان افغانها بود. او در اوج شهرت قرار داشت و مردم افغانستان به وی کاکا مراد نام گذاشته بودند. ملت قدرشناس است و دیدگاه، خاطرات و خدمات کاکا مراد را برای همیشه ارج خواهند گذاشت و خانواده گرامی وی در قلب هر افغان جاودان باقی خواهد ماند.»
تتسو ناکامورا در پانزدهم سپتامبر ۱۹۴۶ در شهر فوکووکای جاپان به دنیا آمد. او در بخش پزشکی دانشگاه کیوشو، چهارمین دانشگاه تاریخی جاپان، تحصیل کرد و در ۳۸ سالهگی برای کمک به بیماران جذام وارد پاکستان شد؛ بیمارانی که بیشتر آنان را مهاجران افغان تشکیل میدادند.
ناکامورا سازمانی را به نام «پشاور کای» ایجاد کرد، اما تنها دو سال بعد، برای کمک به بیماران افغان وارد جلالآباد شد و در سال ۱۹۹۱ سه درمانگاه را بنا نهاد. از آنجا بود که او این بار اساس سازمان غیردولتی (سازمان پزشکی صلح جاپان PMS) را گذاشت و کارش به عنوان مددرسان را با شعار «برای درخشش نور به گوشههای تاریک» آغاز کرد.
وزارت صحت عامه تایید کرد داکتر سهیلا صدیق، اولین جنرال زن و وزیر صحت عامه پیشین افغانستان امروز جمعه، چهارم دسامبر در بیمارستان محمدداوود خان شهرکابل درگذشته است.
وی به دلیل بیماری که داشت از شش سال به این سو تحت مراقبت بود. او در سالهای پایانی عمرش به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود و کسی را به خاطر نمیآورد.
خانم صدیق هنگام مرگ ۷۲ سال سن داشت.
جنرال صدیق در ۲۰ حوت ۱۳۲۷ هجری خورشیدی در شهر کابل متولد شده بود.
وی پس از فارغالتحصیلی از دانشکده پزشکی در کابل، تا مقطع دکترا در اتحاد جماهیر شوروی سابق تحصیل کرد و در بخش هوازی گوارشی متخصص شد.
وی پس از ختم تحصیلات به افغانستان برگشت و در دوره زمامداری محمدداوود خان در شفاخانه ۴۰۰ بستر اکادمی علوم طبی کارش را آغاز کرد. او پس از آن به عنوان پزشک بخش جراحی شفاخانه مرکزی ارتش افغانستان، مسئول بخش جراحی شفاخانه محمدداوودخان و همچنین به عنوان فرمانده اکادمی علوم پزشکی افغانستان کار کرد.
خانم صدیق داکتر موفق نظامی بود که از خود تعهد و شایستگی فراوان نشان داد و در سال ۱۳۸۱ به عنوان وزیر صحت عامه عضو کابینه کشور شد و چهار سال در این سمت کار کرد.
او به خاطر فعالیتهایش رتبه نظامی جنرالی را نیز به دست آورده بود.
وی به خاطر شغلاش تا پایان عمر ازدواج نکرد.
سهیلا صدیق، در زمان رژیم طالبان در افغانستان بود و یک همکار او پیش از این به بیبیسی گفته بود که او در آن زمان با پوشیدن لباس مردانه به کارش ادامه میداد.
درگذشت خانم صدیق با واکنشهای زیادی همراه شده است.
ارگ ریاست جمهوری هم با نشر اعلامیهای گفت سهیلا صدیق از داکتران و جراحان مجرب و نامدار و از نخستین جنرالان زن در کشور بود که سالهای زیادی از عمرش را در شفاخانه محمدداوود خان و در دشوارترین شرایط برای درمان بیماران سپری کرد.
ارگ گفت او هنگام کارش به عنوان وزیر صحت عامه، در راستای تقویت نظام صحی کشور نیز خدمات شایان را انجام داد و وفات او یک ضایعۀ بزرگ در عرصه طبابت کشور است.
عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی هم به خاطر درگذشت او ابراز تاسف کرده است. شورای عالی مصالحه ملی با نشر خبرنامهای گفت کارنامه درخشان وی در بخش پزشکی، نظامی، حضور و تثبیت جایگاه زنان در جامعه، ستایشانگیز و انکارناپذیر است.
وزارت صحت نیز با نشر خبرنامهای نسبت به فوت او ابراز تاسف کرد و گفت وی حدود ۴۰ سال از عمرش را در خدمت به مردم افغانستان گذراند.
این وزارت مرگ او را “یک ضایعه جبرانناپذیر” خوانده است.
رهبری وزرات دفاع نیز نسبت به درگذشت او ابراز تاسف کرده است.
هنوز مشخص نشده که مراسم تشیع جنازه او قرار است چه زمانی و در کجا برگزار شود.
طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله امروز (پنجشنبه، سیزدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشته است که طالبان در جریان یک ماه گذشته ۱۸۴ حملۀ انفجاری و انتحاری را در سطح کشور راهاندازی کردهاند. آقای آرین میافزاید که دستکم ۱۳۴ غیرنظامی در این حملهها کشته شده و ۳۴۲ فرد ملکی دیگر زخم برداشتهاند.
سخنگوی وزارت امور داخله حملههای طالبان که از غیرنظامیان قربانی میگیرد را «جنایت» توصیف میکند. گروه طالبان اما تاکنون در این باره چیزی نگفتهاند.
این در حالی است که کمیسیون حقوق بشر افغانستان بارها خواهان کاهش خشونتها در کشور و یا دستکم پیشگیری از وارد کردن تلفات به افراد ملکی در جریان درگیریهای مسلحانه، شده است.
میزان بلند تلفات ملکی در کشور در حالی ادامه دارد که گفتوگوهای مقدماتی صلح میان هیأتهای مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان پس از گذشت سه ماه رأیزنی، پیشرفتهایی را به همراه داشته است. دو طرف به نهایی ساختن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح موفق شدهاند و به زودی رأیزنیها روی تعیین آجندای گفتوگوهای اصلی صلح را آغاز خواهند کرد.
همزمان با پیشرفت در گفتگوهای صلح و ایجاد کمیته مشترک برای ترتیب آجندای مذاکرات در دوحه آلمان، قطر، ناروی، اندونزی و ازبکستان با نشر اعلامیه مشترک از دو طرف مذاکره کننده خواسته اند که کاهش خشونت ها را در اولویت قرار دهند.
این کشورها امروز پنجشنبه (۱۳قوس) با نشر اعلامیه مشترک از نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات استقبال کرده گفته اند که این نشان دهنده گام مهمی در فرآیندی است که پایان آن یک توافق صلح دوامدار و فراگیر را در افغانستان داشته باشد.
در این اعلامیه مشترک نقش قطر در میزبانی و تسهیل نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات تحسین شده افزوده اند که با توجه به «نقطه عطف» مهم که روز گذشته به دست آمده دو طرف مذاکرات را تشویق کرده اند که با حسن نیت، به طور سازنده و یافتن نقاط مشترک، به گفتگوها ادامه دهند.
این کشورها در اعلامیه شان تاکید کرده اند: «ما همچنین از هر دو طرف می خواهیم که اولویت خود را برای پایان دادن به خشونت قایل شوند.»
ایجاد کمیته ترتیب آجندای مذاکرات صلح
از سوی هم نادر نادری سخنگوی هیئت مذاکره کننده حکومت امروز در پیامی به رسانه ها گفته است که روز گذشته جلسه مشترک اعضای هیئتهای مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان برگزار و بحث روی آجندا آغاز شده است.
نادری تاکید کرده: «تصمیم گرفته شد که از سوی دو جانب یک کمیته مشترک کار خود را روز شنبه آغاز و روی جزییات آجندا و عناوین آن بحث کند و یک مسوده را با آجندا ترتیب نماید».
به گفته او آتشبس خواست مردم و جانب افغانستان است که هیئت مذاکره حکومت افغانستان در مورد آن گفتگو خواهد کرد.
این در حالی است که روز گذشته هیئت حکومت افغانستان و گروه طالبان از نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات خبر دادند.
نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات که نزدیک به سه ماه زمان برد با استقبال گسترده حکومت افغانستان و جامعه بین المللی نیز همراه شده است.
روشن است که طالبان برای کاهش فشار جنگ با ایالات متحده معامله کردند و سپس از نظر تاکتیکی، توافق را یک پیروزی خواندند. حتماً بیاد داریم روزی که توافقنامه بین طالبان و ایالات متحده امضا شد، دفترطالبان درقطر اعلام پیروزی کرد. ظاهراً رهبران طالبان نشان میدادند که ایالات متحده را شکست دادهاند و توافقنامه به منفعت آنها رقم خورده است، اما داستان متفاوت است. طالبان از آنچه اتفاق میافتد میترسند. طالبان تمام تلاش خود را کردند تا برگهای تکمیلی توافقنامه با ایالات متحده را از شبه نظامیان خود مخفی نگه دارند و اطلاعات مشابهی به آنها ندهند. اما برخی از رهبران سیاسی در ترکیب هیئت هستند، این اطلاعات به فرماندهان جنگ داده شده است که واکنشهای شدیدی را برانگیخته و ترس از تجدید حیات این گروه را افزایش داده است. فایلهای ضمیمه شده توافقنامه با امریکا نزد طالبان است آن چیزی که شامل آن است فرماندهان جنگی طالبان آن را قبول ندارند، اما این که رهبران طالبان میخواهند که امریکا از افغانستان بیرون شود هر نوع معامله را با آنها قبول میکنند. فرماندهان طالبان با حضور یک امریکایی هم مخالف هستند، اما در ضمیمه توافقنامه آمده است که تعدادی از سربازان خارجی و امریکایی به طور خاص به خاطر ازبین بردن هراسافکنان باقی میمانند. موضوعات دیگری هم است که فرماندهان جنگی با آن مخالف هستند، اما رهبران سیاسی طالبان آن را مخفی کرده با امریکا توافق نمودهاند. اکنون کمیسیون فرهنگی طالبان در تلاش است تا با تبلیغات، حقیقتهای ذکر شده در توافق نامه را ازبین ببرد و معامله ننگین را بهتر توصیف کند. کمیسیون فرهنگی گاهی توافق با ایالات متحده را به عنوان یک پیروزی تفسیر میکند و گاهی نیز به طریقی سعی میکند به جنگجویان طوری وانمود کند که توافق با ایالات متحده یک معامله نیست بلکه یک پیروزی است و ایالات متحده شکست خورده است. اما تاکنون این کمیسیون نتوانسته است که فرماندهان و جنگجویان طالب را در برخی زمینهها متقاعد بسازد، کمیسیون فرهنگی به جنگجویان طالب گفته است، توافق با ایالات متحده شامل تصمیماتی که آنها میجنگند نیست. بناءً احتمال انفجار بزرگ در درون طالبان تصور میگردد که این گروه را به چندین جناح تقسیم کند و هر یک به طریق خود وارد معامله و یا جنگ شود.
پنتاگون برنامه کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان به ۲۵۰۰ سرباز تا ۱۵ جنوری بنا به تصمیم اخیر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا را مشخص کرده است.
خروج “شتابزده” نیروهای آمریکایی از افغانستان باعث ایجاد نگرانیهایی در واشنگنن و در ناتو شده که فرماندهی ماموریت قاطع را در افغانستان برعهده دارد.
به گزارش رویترز، ژنرال مارک میلی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا روز گذشته در موسسه بروکینگز در واشنگتن جزئیات مربوط به کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان تا ۲۵۰۰ سرباز و ماموریت این نیروها در آینده را تشریح کرد.
آقای میلی گفت ارتش آمریکا همچنین به دو مأموریت اصلی خود در افغانستان ادامه خواهد داد؛ همکاری با نیروهای امنیتی افغان که در حال جنگ با شورشیان طالبان هستند و انجام عملیاتهای ضد تروریستی علیه شبکههای دولت اسلامی (داعش) و القاعده.
به گزارش رویترز آقای میلی نخواست که سیاست جو بایدن، رئیس جمهور منتخب آمریکا در قبال افغانستان را پیش بینی کند، ولی او اضافه کرد که “آنچه بعد از آن پیش میآید، به عهده اداره جدید خواهد بود”.
آقای میلی در مورد محل پایگاههای آمریکایی معلوماتی ارایه نکرد.
هفته گذشته، روزنامه واشنگتن پست بعد از مصاحبه با شماری از مقامهای آمریکایی و افغان نوشت که از زمان امضای توافقنامه صلح آمریکا با طالبان، حدود ۹ ماه پیش، “حداقل ده پایگاه” در سراسر افغانستان بسته شده است.
ژنرالهای آمریکایی که سابقه خدمت در افغانستان را داشته اند و شماری از سناتوران و ناظران نسبت به پیامدهای احتمالی خروج شتابزده آمریکا بر روند صلح افغانستان هشدار میدهند.