دسته: سیاست

ترکی الفیصل، رییس‌ پیشین اطلاعات عربستان و سفیر این کشور در امریکا و بریتانیا، روز یک‌شنبه (۱۶ قوس) در نشست امنیتی منامه، پایتخت بحرین، از رفتار اسراییل در قبال فلسطین و عادی‌سازی روابط اسراییل با کشورهای عربی انتقاد کرد.  شهزاده‌ی عربستان، گفت اسراییل اراضی فلسطین را دزدیده و زندگی فلسطینیان را به حبس مداوم در اردوگاه‌های کار اجباری مبدل کرده است.

ترکی الفیصل، هم‌چنان از سیاست اسراییل انتقاد کرد و آن را بر پایه‌ی نفاق و توطیه استوار می‌داند.

به گفته‌ی شهزاده‌ی سعودی، اسراییل یک کشور «آدم‌کش» است که هرکس را خواست می‌کشد و از ویران کردن خانه‌های فلسطینیان باکی ندارد.

ترکی الفیصل همچنان، از توافق بحرین و اسراییل که به نام «توافق ابراهیم» یاد می‌شود، انتقاد کرد و گفت تا زمانی که عربستان در این توافق حضور نداشته باشد، توافق ابراهیم بی‌مفهوم است.

گابی اشکنازی، وزیر خارجه‌ی اسراییل به سخنان ترکی الفیصل واکنش نشان داد و گفت: «سخنان او، تغییرات و تحولاتی را که در خاورمیانه به وقوع پیوسته است، منعکس نمی‌کند. توافق ابراهیم، صرفا یک روی کاغذ نیست؛ بلکه بیانگر حقیقت‌های بنیادین است.»

وزیر خارجه‌ی اسراییل، گفت به جای اتهام‌زنی، بهتر است از فرصت به دست‌آمده، برای برقرای صلح استفاده شود.

ترکی الفیصل در حالی اسراییل را اشغال‌گر می‌خواند که طی هفته‌های گذشته، رسانه‌ها از سفر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسراییل به عربستان و دیدار او با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، گزارش می‌دهند.

پیش از این، ترکی الفیصل، در گفت‌وگویی با شبکه‌ی سی‌ان‌ان عربی، نخست‌وزیر اسراییل را دروغ‌گو خوانده بود و گفته بود بنیامین نتانیاهو، با مطرح‌کردن سفر به عربستان، رسانه‌ها را سرگرم کرده است؛ در حالی‌که ملک سلمان بارها تاکید کرده، مسئله‌ی فلسطین، اولویت اصلی او است.

همزمان با شیوع موج دوم ویروس کرونا رییس جمهور غنی می گوید که یافته هایش نشان می دهد که با وصف تمام تلاش ها، در سکتور صحی چالش های جدی وجود دارد که باید به آن پرداخته شود.

ارگ ریاست جمهوری اعلام کرده است که آقای غنی این اظهارات را شام روز گذشته (۱۵قوس) با شماری از متخصصین صحی افغان مقیم امریکا و اروپا از طریق ویدیوکنفرانس بیان کرده است.

ارگ افزوده که در این ویدیوکنفرانس که با حضور امرالله صالح معاون اول، احمد جواد عثمانی وزیر صحت عامه و داکتر نسرین اوریاخیل رییس عمومی شورای طبی افغانستان برگزار شده رییس جمهور غنی گفته است: «یکی از اولویت های اساسی ما این است که سکتور صحت خویش را به پا ایستاده کنیم و تلاش های خود را با توجه به استعجالیت مبارزه با موج دوم ویروس کرونا، منسجم سازیم.»

او خاطرنشان کرده که در یک هفته گذشته هفت نشست با مسوولین وزارت صحت عامه و ۱۹ شفاخانه و رؤسای صحت عامه تمام ولایات، نمایندگان بانک جهانی و بانک انکشاف آسیایی، سازمان صحی جهان و یونیسف از طریق ویدیوکنفرانس داشته و در این نشست ها خواسته یک ارزیابی را انجام دهد که خلاء ها در کجاست و چگونه می تواند آمادگی های بهتر در راستای مبارزه با موج دوم ویروس کرونا داشته باشد.

رییس جمهور تاکید کرده: «در این نشست ها یافته های من این است که متاسفانه با وصف تمام تلاش ها، در سکتور صحی ما چالش های جدی وجود دارد که باید به آن پرداخته شود.»

غنی افزوده مدیریت برنامه ها و عرضه خدمات صحی با چالش مواجه است و کمبود اکسیجن، پایین بودن ظرفیت تست کرونا که ده هزار تست در یک شبانه روز پلان شده بود، عدم موجودیت زیربناها برای نگهداری واکسین کرونا با وجود آنکه کمک های جامعه بین المللی را برای تهیه ۲۰ تا ۴۰ درصد واکسین در دو مرحله بدست آورده را از مشکلات عمده سکتور صحت خوانده است.

موج دوم ویروس کرونا

این اظهارات رییس جمهور در حالی مطرح می شود که وزارت صحت عامه افغانستان چندی قبل تایید کرده بود که شیوع ویروس کرونا در افغانستان وارد موج دوم خود شده است.

آمارهای روزانه وزارت صحت عامه نیز نشان می دهد که شمار مبتلایان و جانباختگان ویروس کرونا در افغانستان در حال افزایش است و روزانه ده ها تن از اثر ابتلا به ویروس کرونا فوت و صد ها تن نیز جدیدا به ویروس کرونا مبتلا می شوند.

از سوی هم احمد جواد عثمانی وزیر صحت عامه روز گذشته در مراسمی با کارمندان صحی این وزارت مبارزه با ویروس کرونا، اصلاحات شفاخانه‌ها، محو ویروس پولیو، بلند بردن سطح کیفیت دوا در بازارهای کشور و مبارزه با فساد اداری را از اولویت‌های مهم اش در راستای بهبود عرضه خدمات صحی خوانده است.

جلسات شش و نیم صبح امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور غنی امروز یک شنبه ادامه یافت و تصمیم چهل و چهارم اتخاذ شد.

در این تصمیم ده مورد از مشکلات و چالش های امنیتی، جرم و جنابت و غصب زمین و دسگیری افراد وابسته به طالبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

امرالله صالح در مورد تصمیم چهل و چهارم نوشت:«اول : امروز قوماندان های چهارده ولسوالی کابل به جلسه شش و نیم دعوت شده بودند. آنها در ارتباط به سه مسله مهم و اساسی مرتبط به حوزه کاری شان صبحت کردند. اول بررسی مختصر و متمرکز از مشکلات و کمبودی های لوژستیکی و تدارکاتی – دوم روش های جدید و غیر تکراری مهار جرم و ترور در ساحات مسوولیت شان با پیروی از متود های میثاق امنیتی و جلسات شش و نیم صبح – سوم پیشنهاد تغییرات در ارتباط به نحوه و نوع مراوده مرکز با ولسوالی ها و چهارم تمرکز روی استفاده اساسی و نهادینه از زمستان تا در فصل گرما در حالت بهتر نسبت به امروز قرار داشته باشیم.»

وضعیت تمام ولسوالی بررسی شد و تمرکز بیشتر روی سروبی و قره باغ صورت گرفت. به فضل خداوند مسوولین نظامی و پولیس و استخبارات جمهوری اسلامی افغانستان در ولسوالی های کابل هوشیار – تعلیم دیده و با انگیزه اند.

قرار است این کنفرانس هفته آینده دوباره تکرار شود تا تمام منابع لازم برای اجرای استراتیژی نو در اختیار شان قرار داده شود. از قوماندانی امنیه کابل سپاس می نمایم.

دوم : متاسفانه بازهم نانوایی – یکی از طالبان در نانوایی بخاطر تثبیت افسران دولتی در ساحه حوزه پنجم شاگرد شده بود.این شخص که داود ولد عبدالله نام دارد قبلا در مسیر کابل غزنی در پاتک های طالبان چندین تن از هموطنان ما را از موتر پایین کرده یا تیر باران کرده و یا به قرارگاه های طالبان انتقال داده بود. این درنده خوی تروریست دیروز دستگیر گردید. از امنیت ملی سپاس می نمایم و امید است که جزییات را در اختیار مردم قرار بدهند. بخش مطبوعاتی معاونیت اول نیز میتواند جزییات را دراختیار مردم قرار بدهند.

سوم : کابل در بیست و چهار ساعت گذشته گواه قتل و ترور و حملات تروریستی نبود. تنها سه حادثه سرقت وجود داشت در حوزه هشتم – ششم – و اول. در عین زمان پولیس شجاع و با همیت کابل هفت دستگیری داشتند که شامل دزدان و قاتلین بودند . بخش مطبوعاتی جزییات را برای شما میرسانند.

چهارم : سطح رضایت و حمایت از جلسات شش و نیم بخاطر تطبیق میثاق امنیتی کابل ۸۸ درصد و ۱۲ درصد هم انتقادات و پیشنهادات سالم وجود داشته است. اگر شما فکر میکنید که این وضعیت با آنچه شما شاهد استید تفاوت دارد لطفا تفاوت ها را بنویسید. از وزارت مخابرات سپاس می نمایم که شمال محوطه وزارت را که به کناراب تبدیل شده بود پاک نمودند و دوباره به گلدان تبدیل ساختند.

پنجم: الی یک هفته دیگر جزییات تمام زمین هایی را که تا اکنون از غاصبین در شهر کابل و ولسوالی ها آزاد شده اند به نشر می سپاریم. اکنون این مقدار به هزاران جریب می رسد.

ششم : یک کاپی از میثاق امنیتی کابل وملحاقت آن که حاوی پنج هزار صفحه معلومات و طرح برای محلات کابل میشود به ریاست ولسی جرگه بصورت مستقیم تسلیم داده شد. چنانچه گفته بودیم میثاق امنیتی سند زنده است و باید هر روز تعدیل و تغییر یابد. هر بخش کابل هر روز بخشی را در آن می افزاید و بخشی را کم میسازد. مهم این است که مردم دخیل شده اند. امروز قوماندان های امنیه ولسوالی ها گزارش دادند که فرهنگ جلسات شش و نیم آهسته آهسته در ولسوالی ها ترویج یافته است و نتیجه این هماهنگی های رخ در رخ باعث ایجاد حکومت داری بهتر و تطبیق قانون گردیده است.

هفتم : یکی از مقروضین کابل بانک وادار شد که خانه اش را که به حکم سارنوالی باید چهار سال قبل به دولت میداد دیروز به مدیریت کابل بانک بسپرد. جزییات را از مدیریت تصفیه کابل بانک بدست بیاورید. جلسات شش و نیم سارنوالی – اداره مبارزه با جرایم سنگین – پولیس – شاروالی – امنیت ملی – ولایت کابل و مردم را زیر یک سقف قرار داده است.

هشتم : گزارش داده شد که هفتصد عراده موتر بی اسناد که اکنون در اختیار وزارت داخله است سر از فردا به ولسوالی ها توزیع میگردد. وقتی مالکین اسناد این موتر ها را تکمیل کردند و در اختیار دولت قرار دادند در ظرف سه روز موترشان پس داده میشود. اگرمیخواهید که موتر تان به گزمه پولیس مبدل نگردد پس بدون اسناد در سرک ها گشت و گذارنکنید. به فضل خداوند عواید ازمدرک جریمه توسط پولیس ترافیک در شهر کابل هر روز در حال افزایش است.

نهم : تصمیم گرفته شد که مقدار محصول و مالیه برای موتر های بی اسناد پس از تکمیل ضرب الاجل بالا میرود. قراریکه وعده کرده بودیم به زودی طرح جریمه های سنگین و کمر شکن را نیز از کابینه منظوری گرفته و بالای بلند منزل هایی که بصورت خودسر آباد شده اند تطبیق می نماییم. جدی بگیرید. شوخی نیست.

دهم : تا سه روز دیگر فهرست تمام اقدامات چهل وچهار روز گذشته را با فیصدی های پیشرفت در اختیار مردم قرار میدهیم که مطمین شوید شیوه منظم برای سنجش پیشرفت ونظارت وجود دارد.

وزارت معارف طی طرحی به تازگی اعلام کرد قرار است سه سال اول مکاتب در مساجد برگزار شود.

احیای جایگاه محوری اسلام در معارف از اهداف این طرح گفته شده است.

بسیاری از شهروندان و شخصیت های علمی، سیاسی و مذهبی به این طرح وزارت معارف واکنش منفی نشان داده اند.

استاد سالم حسنی، مشاور رئیس جمهور غنی، در این مورد در فیس بوک خود نوشته است:«سه سال اول تعلیمی، از حساس‌ترین دوره‌های آموزش و زیربنای آن است که باید با بیشترین دقت مدیریت شود. مساجد، نه از لحاظ علمی ظرفیت این امر را دارد و نه امکانات لازم را برای پذیرایی از میلیون‌ها متعلم در سراسر کشور.»

به گفته وی هم اکنون نیز، نصاب تعلیمی معارف ضعیف است و مسجدی سازی سه سال اول تعلیمی، آن را به کلی نابود می‌کند.

آقای حسنی افزود:«مضاف بر این، این گونه طرح‌ها که آموزش دینی را بر کودکان و نوجوانان اجباری می‌سازد، خلاف آزادی‌های مدنی شهروندان است.بنا بر این، لازم است هیئت رهبری وزارت معارف از می‌گیری این طرح معیوب و مسخره صرف نظر کند.»

با پیروزی نامزد دموکرات انتخابات آمریکا، کشورهای اروپایی با توجه به اقدامات رئیس‌جمهور پیشین آمریکا در مسائل مختلف در پی ورق زدن این صفحه از روابط خود با واشنگتن هستند.به آرامش رسیدن و تمایل برای ورق زدن این صفحه در میان اروپایی‌ها کاملا واضح و روشن است.

امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، آنگلا مرکل صدراعظم آلمان، بوریس جانسون، نخست وزیر انگلیس، و حتی اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، به سرعت واکنش نشان دادند. آن‌ها امیدوارند روابط دو سوی اقیانوس در فضایی متفاوت از دوران باراک اوباما، رئیس جمهور سابق آمریکا، احیا شود.

اروپایی‌ها می‌خواهند استقلال خود را تایید کنند و در عین حال نمی‌خواهند اجازه دهند در درگیری‌های میان چین و آمریکا گرفتار شوند.انتخابات آمریکا فراتر از اهمیت سیاسی در داخل آمریکا چالش‌های عمده‌ای در سطح بین‌المللی داشت.

این چالش‌ها به دلیل مناقشات جهانی و بحران بهداشتی بسیار بیشتر از حد معمول است. اما اروپایی‌ها از مشکلات بزرگی که در انتظار جو بایدن است آگاهند؛ کووید-۱۹ آمریکا را دچار اختلاف کرده است و به شدت بر آن تاثیر گذاشته است. به عبارت دیگر ایالات متحده به دلیل عملکرد ضعیف در دوره کرونا اعتبار خود را در عرصه جهانی نیز از دست داده است و سنا ممکن است همچنان در اختیار جمهوری‌خواهان بماند.

از دیدگاه اروپایی‌ها انتخابات آمریکا همانند آزمونی تاریخی برای دموکراسی تحت تنش بود که می‌تواند درس‌های قابل توجهی در زمینه جنبش‌های عوام‌فریبانه پوپولیستی بدهد.هایکو ماس، وزیر امور خارجه آلمان، ۵ نوامبر در این باره گفت میزان مشارکت به صورت بی سابقه‌ای بالا بود، اما متاسفانه قطبی شدن جامعه نیز به همان اندازه بالا بود.آنگلا مرکل بدون وقفه پیروزی جو بایدن را به وی تبریک گفت و تاکید کرد: اگر بخواهیم چالش‌های بزرگ دوران خود را مهار کنیم دوستی ما در دو سوی اقیانوس غیر قابل جایگزین است.ژان ایو لو دریان، وزیر امور خارجه فرانسه، هم در توئیتی بر نقشه راه مشترک اروپا و آمریکا تاکید کرده است.

وی در این توئیت نوشت: ما در این روابط که بار دیگر متعادل شده است کار‌های بسیاری برای انجام دادن داریم. امنیت جمعی، مبارزه با تروریسم، بهداشت عمومی، آب و هوا، تجارت و قانونگذاری رسانه‌های دیجیتال از جمله این کار‌ها هستند. ما از ارزش‌ها و منافعمان و همچنین یافتن راه حل‌های مشترک و چند جانبه گرایی دفاع خواهیم کرد.به نظر می رسد روی کار آمدن یک رئیس جمهور دموکرات، مواجهه با مسائل بین‌المللی و مذاکرات دو سوی اقیانوس، نمی تواند مانع از آگاهی تدریجی اروپایی‌ها از منافع راهبردی، اقتصادی و نظامی شان شود.

در عرصه سیاسی در حالی که آنگلا مرکل چند ماه دیگر به فعالیت خود پایان می‌دهد، امانوئل مکرون دیگر نمی‌تواند تنها منادی چندجانبه‌گرایی باشد. به این ترتیب با وجود چالش‌های دائمی قدرت مانور مکرون در فضایی آرام‌تر و در جمع دموکرات‌های لیبرال ممکن است محدودتر شود.درواقع جو بایدن مدعی بازیابی روح ملت آمریکاست. در عرصه روابط بین‌المللی، این به معنای تعهد به سخنان گفته شده و همچنین تعهدات دوباره در چارچوب‌های چندجانبه مانند سازمان جهانی بهداشت، یونسکو، توافق هسته‌ای ایران و بسیاری مسائل دیگر است که از سوی دولت ترامپ کنار گذاشته شده بود.

از همین رو اروپایی‌ها در انتظار نخستین اقدامات نمادین مانند بازگشت فوری به توافق آب و هوایی پاریس یا دست کم پیام همبستگی در خصوص ناتو هستند. برخی عادی‌سازی‌های در روابط دو سوی اقیانوس در وهله اول رسمی خواهد بود. این در عرصه دیپلماسی هم مهم است. روابط سالم شامل دیدار‌های منظم، در صورتی که همه‌گیری کرونا اجازه دهد، و همچنین دستیابی به نوعی قابلیت پیش‌بینی است. به علاوه پایان یافتن اظهارات بدبینانه و زننده و کار بیشتر در روابط امریکا و اروپا مورد نیاز است.

با این حال این کار باید بین اروپایی‌ها حل و فصل شده باشد تا به دولت جدید آمریکا موضوعاتی معرفی شود که امکان همگرایی در آن‌ها وجود دارد و اروپایی‌ها خود مسئولیت برخی موضوعات سیاسی و امنیت مربوط به اتحادیه اروپا را به تنهایی برعهده بگیرند. نشست صلح که از ۱۱ تا ۱۳ نوامبر در پاریس برگزار می‌شود فرصتی به امانوئل مکرون خواهد داد تا لزوم همکاری‌های بین‌المللی در برابر فوریت‌های بهداشتی، آب و هوایی و اقتصادی را مطرح کند. البته پاریس و برلین برای تصمیم‌گیری در این‌باره در انتظار نتیجه انتخابات آمریکا نماندند.

تمایل آمریکا به سوی آسیا، تمایل به پایان دادن به جنگ‌های بی پایان در افغانستان و عراق و اتخاذ خط مشی تندرو در برابر چین همه از جمله مسائل مورد توافق میان جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در واشنگتن است.در چین هم لی یوچنگ، معاون وزیر امور خارجه، چند روز پیش اعلام کرد دولت آینده آمریکا پکن را در نیمه راه و با روحیه احترام متقابل ملاقات خواهد کرد.اما هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که دولت بایدن آشتی‌پذیر‌تر باشد. به هر حال دولت وی مودب‌تر و کمتر دمدمی مزاج خواهد بود.در مسکو در نخستین اظهارات در مورد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هنوز هم احتیاط قابل مشاهده است.

با این حال ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، در زمان شمارش آرا در آمریکا به ماهیت قدیمی انتخابات آمریکا و نقایص بدیهی نظام انتخاباتی این کشور اشاره کرد. اما در واقعیت احساسات متفاوتی در کرملین حاکم است. به نظر می‌رسد تمایلات جاه‌طلبانه‌ای که باراک اوباما در ابتدای دوران ریاست جمهوری خود بیهوده در خصوص آن تلاش کرده بود، در دوران بایدن کمتر دیده شود.

از دیدگاه دموکرات‌ها بیشتر مسئله خنثی کردن مسکو به عنوان بازیگر ردیف دوم مطرح است تا پرداختن به یک روند دیپلماتیک که هیچ نتیجه ملموسی هم ندارد.عصر ترامپ با ظن دائمی تبانی میان کرملین و ترامپ همراه بود. اما هیچ نکته مثبتی در روابط دو جانبه به ویژه در خصوص بازنگری در معماری پیمان‌های خلع سلاح رخ نداد. پیمان منع موشک‌های هسته‌ای میان‌برد در سال ۲۰۱۹ با خروج آمریکا به بهانه نقض بند‌های آن از سوی روسیه پایان یافت. پیمان دو جانبه نیو استارت هم که در سال ۲۰۱۰ امضا شده بود نیز در فوریه ۲۰۲۱ منقضی می‌شود. اولویت مطلق، تمدید این توافق است.

این توافق زرادخانه‌های دو کشور را با ۷۰۰ پرتابگر هسته‌ای راهبردی و هزار و ۱۵۰ کلاهک هسته‌ای محدود می‌کند. مذاکرات در این زمینه میان مسکو و واشنگتن احتمالا بلافاصله پس از ورود بایدن به کاخ سفید از سر گرفته خواهد شد.هرچند سیاست خارجی در زمان کارزار انتخاباتی در آمریکا نادیده گرفته شد، اما ادعا‌های سازش میان دونالد ترامپ و روسیه که به مدت سه سال جناح دموکرات را بسیج کرده بود، در کارزار‌های انتخاباتی جای خود را به بی‌کفایتی رئیس جمهور در مقابله با کووید-۱۹ داد. با این حال دونالد ترامپ معتقد بود عملکردش در عرصه بین‌المللی بسیار خوب بود. این عملکرد به ویژه شامل تحریک بازگرداندن نظامیان آمریکایی از خاورمیانه و به ویژه عراق و اتخاذ موضع سختگیرانه در برابر چین به عنوان رقیب اصلی آمریکا می‌شود. علاوه بر این امضای توافق‌های آبراهام در ۱۵ سپتامبر میان اسرائیل و امارات عربی متحده و بحران تحت نظارت آمریکا راهبرد منطقه‌ای کاخ سفید را تقویت کرد.رویکرد کاخ سفید در قبال فلسطین در سال‌های گذشته کاملا معاملاتی بود.کاخ سفید به مدت چهار سال بر نزدیکی میان اسرائیل و کشور‌های عربی سنی با نام مهار قدرت منطقه ای تهران و بی‌اعتمادی به ایران و به قیمت نابودی مسئله فلسطین تاکید کرد. این مسئله که با نادیده گرفتن تاریخ و تعهدات گذشته کاملا غیر قابل تصور به نظر می‌رسید با رویکردی کاملا معاملاتی رخ داد.

بایدن قرار است در رویکرد آمریکا تعادل برقرار کند، اما قرار نیست در اقدامات یکجانبه مانند به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت اسرائیل بازنگری کند.از سوی دیگر تمایل وی برای احیای توافق هسته‌ای ایران در صورتی که تهران بپذیرد به تعهدات خود بازگردد می‌تواند موجب بروز تنش با سنای احتمالی جمهوری‌خواه و همچنین اسرائیل شود. نخست وزیر اسرائیل باید محاسبات سیاسی پیچیده‌ای انجام دهد و از این منظر به دونالد ترامپ بدهکار است. نتانیاهو فورا به بایدن تبریک نگفت و با تاخیر در پیامی به روابط شخصی صمیمانه چهل ساله خود با رئیس جمهور جدید آمریکا اشاره کرد.اما در ایران این امید وجود دارد که سیاست فشار حداکثری که از سوی آمریکا اعمال شده است لغو شود.

داکتر عبدالطیف نظری

در اینکه دین اسلام برخلاف برخی تعبیرات و تفاسیر غلط محدودیتی برای درس خواندن، اشتغال و تفریح زنان نگذاشته شکی نیست. اما اینکه مساله را هم باید بدانیم که در یک جامعه اسلامی و دینی کسی نباید به بهانه آزادی به هر شیوه ای دست بزند.

برگزاری مسابقات موتور سواری برای زنان در دایکندی که با هدف رفع خشونت برگزار شد در نفس خود چیزی فراتر از تفریح و رفع خشونت برای زنان بود.

برخی از کاربران فیس بوکی در واکنش هایشان به این مسابقات آن را ترویج بی بند و باری دانسته اند.

مسیح ارزگانی در این مورد نوشت:«گل‌دخترانِ شاد و شادابِ جمهوری گل‌بادام با حفظ حجاب و متانت و نزاکتِ دینی و اخلاقی و اجتماعی، مسابقۀ موتورسواری را در مرکز این جمهو یت برگزار کردند.آیین اسلام هر نوع ورزش، تحصیل، تحقیق، کار، تولید، فعالیتِ هنری ـ رسانه‌ای و حضورِ سیاسی و اجتماعیِ ریحانه‌های بهشتی (زنان) را با حفظ حجاب و عفاف/متانت و شخصیتِ بانوان، مجاز و مطلوب دانسته است و هیچ منع و محدودیتی در این زمینه وجود ندارد.»

به باور وی چند نکته در حاشیه‌ای این مسابقه، قابل یادداشت است:

1) در جامعه‌ای که افراط و تفریط/تندروی و کُندروی طوفان می‌کند، رویه‌ی معتدلانه‌ی بانوان دایکندی ـ که هم سنت‌ها را پاس داشتند و هم از ابزارهای نوین بهره بردند ـ جداً درخور تحسین و الگوبرداری است.

2) اینجانب هنوز درک نکردم که چه رابطه‌ای میان موتورسواری و نفی خشونت وجود دارد؟! آیا ما بندگان نادان و ناتوان که موتورسواری نمی‌کنیم، اهل خشونت و توحش و دَدخویی و بدخویی هستیم؟!

3) مؤسسۀ خارجی‌ای که اسپانسر یا حامی مالی این مسابقه بود، احتمالاً در سال‌های بعد چنین مراسمی را در دایکندی تکرار نخواهد کرد؛ زیرا هدف مؤسسۀ مذکور، ترویج بی‌بندوباری و هنجارهای مبتذل غرب در دایکندی بود و اینک با قطع و یقین دانست که حجاب و عفاف و ایمان و اخلاق و پاکی در خونِ مردم دایکندی جریان دارد و هرگز قابل تضعیف یا تغییر نیست.

 امریکا از برگزاری اولین نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی که روز شنبه، پانزدهم قوس برگزار شد، استقبال کرده است.

وزارت امور خارجه امریکا در این رابطه یک اعلامیه صادر کرده است. مایک پمپئو، وزیر خارجه امریکا و زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه این وزارت در امور صلح، در رشته توییت‌هایی این اقدام را ستوده‌اند.

خلیل‌زاد گفته است که اجماع رهبران و طیف‌های سیاسی در پیوند به صلح یک گام مهم است.

او هم‌چنان نوشته است: «در جریان مذاکرات بر شرایط توافق صلح، تقسیم قدرت، و آتش‌بس دایمی و همه‌جانبه با طالبان، این کمیته یک نهاد با صلاحیت برای جمهوری اسلامی افغانستان خواهد بود.»

نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان تأکید کرده است که با تکمیل کردن اصول و کارشیوه‌ها، هیأت‌های مذاکره‌کننده دولت و طالبان در مرحله بعدی مذاکرات هستند و نخستین جلسه‌ی‌شان را درباره آجندا در دوحه نیز آغاز کرده‌اند.

 خلیل‌زاد نوشته است که «افغان‌ها دور هم‌ می‌آیند و به سوی صلح گام بر می‌دارند» و مردم افغانستان آرزومند صلح هستند.

به گفته خلیل‌زاد، اقدامات روزهای اخیر مثبت و امیدبخش است.

او از دو طرف خواسته است که تلاش‌های‌شان را برای صلح سرعت و جنگ طولانی در کشور را پایان ببخشند.

در اعلامیه وزارت خارجه امریکا نیز شورای عالی مصالحه ملی به ریاست عبدالله عبدالله یک نهاد فراگیر توصیف شده است.

وزارت خارجه امریکا گفته است که رهبران افغانستان و گروه‌های سیاسی برای تصمیم‌گیری و بسیج حمایت از صلح «عادلانه و پایدار» متحد شده‌اند.

این وزارت تأکید کرده است که همه طرف‌ها باید دور هم جمع شوند و راهی برای صلح ترسیم کنند.

در اعلامیه وزارت خارجه امریکا هم‌چنان آمده است که شورای عالی مصالحه و کمیته رهبری آن به عنوان یک نهاد معتبر در زمینه صلح درباره نقشه راه سیاسی، تقسیم قدرت و آتش‌بس دایمی برای پایان دادن به جنگ طولانی کار خواهد کرد.

کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی ۴۸ عضو دارد.

این کمیته اولین نشست خود را روز شنبه، پانزدهم قوس در ارگ برگزار کرد.

عبدالله عبدلله، ریاست این شورا را بر عهده دارد، اما رییس جمهور می‌تواند در صورت نیاز جلسه فوق‌العاده این کمیته را فرا بخواند.

هم‌زمان با این، مذاکرات بین هیأت دولت و طالبان در قطر نیز وارد مرحله اصلی خود شده است. دو طرف بحث روی آجندا را آغاز کرده‌اند.

براساس اعلام طالبان، زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، با رییس و اعضای هیأت دفتر سیاسی طالبان در قطر دیدار کرده است.

در این دیدار روی رهایی زندانیان، حذف نام‌های رهبران طالبان از فهرست سیاه و مذاکرات بین‌الافغانی گفت‌وگو شده است.

 حمدالله محب مشاور امنیت ملی کشور در کنفرانس امنیتی منامه در بحرین گفت هر چند داعش قلمرو تحت کنترول خود را از دست داده و منابع تمویل آن مختل شده، اما این گروه «شبکه ترور» خود را حفظ کرده است.
آقای محب با اشاره به حملات تروریستی داعش در افغانستان گفت: « البته، این حملات خود بسیار زیان‌آور است، آن‌ها هراس زیادی را در بین مردم ما به وجود می‌آورند و ما بسیار سخت تلاش می‌کنیم تا از حمله آن‌ها به شهرها جلوگیری کنیم».
وی در حاشیه نشست امنیتی منامه گفت افغانستان با تهدیدات زیادی مواجه است و منابع و امکامات نیز پراکنده است.
مشاور امنیت ملی تأکید کرد: «یکی از دلایلی که ما روی روند صلح با طالبان متمرکز شدیم این است که اگر با طالبان به صلح دست یابیم، نیروهای امنیتی ما می‌تواند قابلیت‌ها و توانایی‌های خود را روی گروه‌های تروریستی مانند داعش متمرکز کند و بعد ما می‌توانیم آن‌ها را آسان‌تر مهار کنیم».
آقای محب با اشاره به افزایش خشونت‌ها و مذاکرات میان‌افغانی افزود طالبان می‌خواهند حداکثر امتیاز را در میز مذاکره بگیرند و به همین دلیل نیروهای امنیتی ما را آزمایش می‌کنند و اینکه تا رسیدن پشتیبانی متحدان، آن‌ها چقدر می‌توانند پیشروی کنند.
او همچنین گفت به قابلیت‌های نیروهای امنیتی افغانستان افتخار می‌کند، اما هنوز در درگیری متکی به قوای هوایی ایالات متحده می‌باشند.
به گفته وی، پشتیبانی هوایی امریکا در حال حاضر برای حفظ نفوذ بالای طالبان لازم است.

وزارت معارف اعلام کرد براساس طرح جدید این وزارت، به تمام دانش‌آموزان صنف‌های اول تا سوم مکاتب، در مساجد آموزش داده خواهند شد.

طبق اعلام این وزارت، مساجد در ایکو سیستم آموزشی شامل شده است.

هدف این کار از سوی وزارت معارف تغییر ساختار این وزارت به هدف جایگاه محوری دادن به «اسلام» خوانده شده است.

وزارت معارف افزوده است فراگیری تعلیمات از سوی دانش‌آموزان در مساجد محله‌ی‌شان تا صنف سوم، سبب تقویت «هویت قوی اسلامی» در نزد دانش‌آموزان می‌شود.

وزارت معارف این تغییر را «بزرگ و مهم» در عرصه معارف توصیف کرده و گفته است اعمال این تغییرات ایجاب یک برنامه «عاقلانه» و گام به گام را می‌کند.

در اعلامیه وزارت معارف آمده است پیش‌ از این، تعلیمات عمومی مسوولیت تمام تعلیمات ابتدایی و ثانوی را بر عهده داشت، اما تعلیمات اسلامی تنها در قبال مدیریت دارالحفاظ و مدارس مسوولیت داشت.

وزارت معارف می‌گوید این تفکیک، جایگاه اسلام را در حاشیه قرار داده بود.

طبق این خبرنامه، وزارت معارف، تعلیمات عمومی، دارالحفاظ‌ها و مدارس را تحت ریاست عمومی تعلیمات اسلامی جاگزین کرده است.

پیش از این، معینیت تعلیمات اسلامی در این بخش کار می‌کرد. وزارت معارف می‌گوید صرف از لحاظ ساختاری یک معینیت بود، اما از لحاظ محتوا (صلاحیت‌ها و مسوولیت‌‎ها) یک اداره کوچک بود که تنها روی دارالحفاظ‌ها و مدارس متمرکز بود.

وزارت معارف تأکید کرده است با تغییرات جدید، ریاست عمومی جدید تعلیمات اسلامی از لحاظ صلاحیت‌ها و مسوولیت‌ها گسترده‌تر شده است و این ریاست در قبال تمامی نظام خدمات تعلیمی از صنف اول تا دوازدهم مسوولیت و صلاحیت دارد.

مداخله‌ی پاکستان در سیاست‌های داخلی افغانستان، کاری نیست که آن‌ را پنهان بنامیم؛ نظمی آشکار که ساختار حکومت‌های افغانستان را همواره به چالش کشیده است.

ریخته‌شدن هسته‌ی دولت ربانی در پیشاور، پشتیبانی مجاهدان از سوی پاکستان و پشتیبانی طالبان از سوی این حکومت، نه حرف استخباراتی است، نه راز پنهان. بر عکس پاکستان آشکارا از حلقات ضد نظام در افغانستان حمایت کرده و تا هنوز این حمایت پایدار است. سفرهای مجاهدان -حکمتیار و عبدالله-، برگشت حکمتیار با طرح دولت موقت با استناد به حرف‌های‌ اسد درانی، رییس پیشین آی اس آی پاکستان، این فرضیه را تایید می‌کند.

سهم پاکستان در نظام افغانستان 

یونس قانونی، معاون اول ریاست‌جمهوری پیشین افغانستان، در مصاحبه‌ای بیان کرده است که در بن، نقش پاکستان را کشورهای شرکت‌کننده و افغانستان فراموش کرده بودند که در گفت‌وگوهای صلح، نقش پاکستان را نباید فراموش کنیم.

سخنان یونس قانونی آشکار می‌کند که پاکستان پیوسته در امور افغانستان دخالت می‌کند و بدون رضایت پاکستان آوردن ثبات در افغانستان ناممکن است. کنش‌ها و دعوت‌کردن‌های مستمر پاکستان از مجاهدان، نشان می‌دهد که حکومت پاکستان در افغانستان خواهان دولت ادغامی؛ طالبان و مجاهدین است.

 پاکستان در گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نقش طالبان و مجاهدان را برجسته‌تر می‌خواهد، تا بتواند سهم بیش‌تری را در دولت پساصلح افغانستان بگیرد. مجاهدان با طالبان -دشمنان قبلی و دوستان میز صلح- در زمان گفت‌وگوهای صلح افغانستان با پیش‌برد سیاست پاکستانی، مهر تایید بر این فرضیه می‌زنند. مجاهدان و طالبان به نحوی سلاح پاکستان برای شکستن نظام در افغانستان استند و با چانه‌زنی می‌خواهند سهم بیش‌تری برای پاکستان به دست بیاورند و افراطیت سوبه‌سرحد پاکستان را در افغانستان تخلیه کنند.

سوبه‌سرحد؛ افراطیت در افغانستان و استمرار قدرت پنجاب

حاکمیت و برتری‌طلبی پنجابی‌ها در پاکستان، دلیل محرومیت پشتون‌های آن‌طرف مرز شده است. پنجاب پاکستان در مقابل پشتون‌ها از سیاست برادر بزرگ استفاده می‌کند و هراس پنجاب از این است که قدرت دست پشتون‌ها بیفتد. بنا بر این با سیاست مشخص؛ عقده‌ی محرومیت را با ابریشم مذهب پیچانده و در افغانستان تخلیه می‌کنند و با این روش جلو فروپاشی و جنگ داخلی را در پاکستان می‌گیرند.

 پاکستان با رشد افراطیت مذهبی در سوبه‌سرحد و چاق‌کردن مدارس دیوبند، سلطه‌ی خود را روی پشتون‌ها اعمال می‌کند و از اشتراکات قومی-زبانی دو طرف سرحد استفاده کرده، انژی مخرب جنگی پشتون‌های پاکستان را داخل افغانستان تخلیه می‌کند. این استراتیژی تا هنوز هژمونی پنجابی‌ها را در پاکستان برقرار کرده است. جهاد افغانستان و قدرت‌مندشدن طالبان در افغانستان، حمایت قاطع پاکستان را در عقب خود داشت.

هنگامی که مجاهدان در مقابل روس‌ها می‌جنگیدند، پاکستان از تکتیک «اسلام مرز نمی‌شناسد» انرژی مخرب مرز را در داخل افغانستان ریخت؛ سپس از عدم مدیریت مجاهدان استفاده کرده، طالبان و القاعده را در افغانستان بزرگ کرد. پاکستان از پشتون‌های آن‌طرف مرز و مردم افغانستان به عنوان چوب سوخت و استمرار جنگ استفاده کرد.

 پاکستان پس از بن، جای خالی خود را در افغانستان دید و احساس خطر کرده، دوباره با همان روش -اسلام مرز نمی‌شناسد- طالبان را علیه حکومت افغانستان به دلیل حضور کشورهای حامی رشد داد، تا افغانستان را «از دست کفار» آزاد کند. این ادعا را می‌شود از سخنان اسد درانی آشکارا دریافت.

حمایت پاکستان از گروه‌های تندرو مذهبی

 رییس پیشین (آی‌اس‌آی)، جنرال اسد درانی در مورد روند جاری صلح افغانستان گفته است: «پاکستان می‌تواند از نفوذ خود بر مجاهدین و طالبان استفاده کند و به آنان بگوید که با یگ‌دیگر گفت‌وگو کنند و هر تصمیمی که شما می‌گیرید، برای پاکستان قابل قبول است؛ ولی پاکستان بیش‌تر از این کاری را نمی‌تواند انجام دهد.» او افزود که پاکستان پیوسته با طالبان و مجاهدان در ارتباط بوده و به آن‌ها کمک کرده است؛ زیرا آن‌ها در مقابل نیروهای خارجی می‌جنگیدند. از سخنان درانی معلوم می‌شود که پاکستان مجاهدان و طالبان را با یک چشم می‌بیند؛ «اسلحه‌ای ضد نظام» و با وجود همه فشارهای بین‌المللی پاکستان نفوذ و رابطه‌ی خو را با آن‌ها حفظ کرده است.

آقای درانی قبل از این، گفته بود که گروه طالبان با اشخاصی؛ مانند عبدالله عبدالله و محمد محقق مذاکره خواهد کرد و نه اشرف غنی. او از عبدالله و محقق به عنوان «فرزندان خاک» یاد کرده بود.

بخش دوم سخنان اسد درانی واضح می‌کند که پاکستان با چناق دل‌خواه در امور افغانستان تصمیم می‌گیرد و نظام برای پاکستانی‌ها مفهوم ندارد، فقط اشخاصی که می‌توانند سیاست پاکستانی را پیاده کنند، فرزندان واقعی افغانستان استند.

در روزهای اخیر سفرهای سران حکومت افغانستان و مجاهدان به پاکستان به بهانه‌ی صلح، تاکید بر این دارد که پاکستان نقش محوری در صلح افغانستان دارد؛ اما روی‌کرد پاکستان نسبت به افغانستان نیت شوم این کشور را هویدا می‌کند.

دیدار سران مجاهدان در روزهای اخیر با هم‌دیگر و جلسات پی‌هم شان با حامد کرزی و دیدار عبدالله و حکتمیار در کابل، نشان می‌دهد که پاکستان با همان مهره‌ها -طالبان و مجاهدان- افغانستان را با سرنوشت دولت نجیب دچار می‌کند. اگر چه این بحث در روزهای اخیر به بحث کلیشه‌ای روزنامه‌ها تبدیل شده است؛ اما واقعی به نظر می‌رسد. قدرت‌گرفتن دوباره‌ی مجاهدان، برگشت طالبان و تلاش پاکستان برای آشتی دو دشمن دیرینه -طالبان و مجاهدان- و  پایه‌گذاری حکومت موقت، می‌تواند مهر تایید به این بحث بزند.

در نخسین روزهای شکل‌گیری طالبان، دولت ربانی بنا بر وجوه مشترک فکری از طالبان حمایت کرد؛ اما با قدرت‌گرفتن طالبان، دشمنی میان دولت ربانی و طالبان شکل گرفت و تا مداخله‌ی ناتو، این دشمنی برای چندین سال ادامه یافت. حالا پاکستان از همان هم‌فکری استفاده کرده، این دو جناح را آشتی می‌دهد و می‌خواهد دولت دل‌خواه خود را در افغانستان شکل بدهد. از این رو مفهوم حضور نظام برای پاکستان در داخل افغانستان فاقد ارزش است؛ زیرا نظام علیه هژمونی پاکستان عمل می‌کند.

پاکستان با نظام دل‌خواه چند معضل را حل می‌کند

− مناقشه‌ی دو کشور -افغانستان و پاکستان- روی مرز دیورند و حل این مناقشه برای پاکستان امری بسیار حیاتی است. برای براندازی نظام کنونی و جاگزینی آن با نظام دل‌خواه اش، می‌تواند قضیه‌ی دیورند را یک‌طرفه کند و پاکستان را به نتیجه‌ی مطلوب برساند.

پاکستان اگر بتواند یک دولت ادغامی از طالبان و مجاهدان بسازد، اولین اقدام شان برای زمینه‌سازی حل معمای دیورند خواهد بود. به همین دلیل تلاش اش را خواهد کرد که دولت دل‌خواه خود را در افغانستان بنیان بگذارد.

− جنگ نیابتی هند و پاکستان: پاکستان در مناقشه‌ی مرزی خود با هند شکست خورده و جامو و کشمیر را به هند واگذار کرده است و نمی‌خواهد با نفوذ هند در مرزهای دیگر خود روبه‌رو شود. اگر پاکستان بتواند در افغانستان دولت دل‌خواه خود را جاگزین نظام فعلی بکند، نفوذ هند را در افغانستان قطع کرده است.

اقتصاد و آب: ضعیف‌بودن بنیادهای اقتصادی افغانستان، نداشتن مدیریت روی آب‌های خویش، مزایای بسیاری را برای پاکستان هدیه می‌کند. اگر افغانستان بتواند زیربنای اقتصادی خود را محکم کند، دیگر واردات از پاکستان امر منتفی است. سالانه درآمدی را که پاکستان از افغانستان دارد، رقم بالایی است که در رشد اقتصادی پاکستان کمک می‌کند.

آب مساله‌ی حیاتی برای پاکستان است که از افغانستان وارد خاک َآن کشور می‌شود.

با قدرت‌مندشدن نظام در داخل افغانستان، پاکستان دیگر نمی‌تواند از آب رایگان افغانستان استفاده کند و افغانستان با بندسازی می‌تواند پاکستان را دچار معضل کم‌آبی بکند. این برای پاکستانی که دچار هزاران معضل دخالی و اقتصاد شکننده است، خطرناک خواهد بود.

 وجود نظام قدرت‌مند در افغانستان، پاکستان را دچار تنش‌های بی‌شماری می‌کند که حل آن برای دولت پاکستان چالشی است بزرگ. از همین رو پاکستان در لابی‌گری‌های جهانی اش، پیوسته تلاش دارد دولت افغانستان را ضعیف نشان بدهد و جهان نیز به پاکستان با دید غول اتمی گرسنه می‌بیند و هم‌واره افغانستان را قربانی این غول اتمی می‌کند.

مداخله‌ی پاکستان در سیاست‌های داخلی افغانستان، کاری نیست که آن‌ را پنهان بنامیم؛ نظمی آشکار که ساختار حکومت‌های افغانستان را هم‌واره به چالش کشیده است.

ریخته‌شدن هسته‌ی دولت ربانی در پیشاور، پشتیبانی مجاهدان از سوی پاکستان و پشتیبانی طالبان از سوی این حکومت، نه حرف استخباراتی است، نه راز پنهان. بر عکس پاکستان آشکارا از حلقات ضد نظام در افغانستان حمایت کرده و تا هنوز این حمایت پایدار است. سفرهای مجاهدان -حکمتیار و عبدالله-، برگشت حکمتیار با طرح دولت موقت با استناد به حرف‌های‌ اسد درانی، رییس پیشین آی اس آی پاکستان، این فرضیه را تایید می‌کند.

سهم پاکستان در نظام افغانستان 

یونس قانونی، معاون اول ریاست‌جمهوری پیشین افغانستان، در مصاحبه‌ای بیان کرده است که در بن، نقش پاکستان را کشورهای شرکت‌کننده و افغانستان فراموش کرده بودند که در گفت‌وگوهای صلح، نقش پاکستان را نباید فراموش کنیم.

سخنان یونس قانونی آشکار می‌کند که پاکستان پیوسته در امور افغانستان دخالت می‌کند و بدون رضایت پاکستان آوردن ثبات در افغانستان ناممکن است. کنش‌ها و دعوت‌کردن‌های مستمر پاکستان از مجاهدان، نشان می‌دهد که حکومت پاکستان در افغانستان خواهان دولت ادغامی؛ طالبان و مجاهدین است.

 پاکستان در گفت‌وگوهای صلح افغانستان، نقش طالبان و مجاهدان را برجسته‌تر می‌خواهد، تا بتواند سهم بیش‌تری را در دولت پساصلح افغانستان بگیرد. مجاهدان با طالبان -دشمنان قبلی و دوستان میز صلح- در زمان گفت‌وگوهای صلح افغانستان با پیش‌برد سیاست پاکستانی، مهر تایید بر این فرضیه می‌زنند. مجاهدان و طالبان به نحوی سلاح پاکستان برای شکستن نظام در افغانستان استند و با چانه‌زنی می‌خواهند سهم بیش‌تری برای پاکستان به دست بیاورند و افراطیت سوبه‌سرحد پاکستان را در افغانستان تخلیه کنند.

صبح کابل

 نعیم وردک سخنگوی گروه طالبان امروز یکشنبه(۱۶ قوس) در خبرنامه‌ای گفت ملا برادر معاون سیاسی و مولوی عبدالحکیم رییس تیم مذاکراتی این گروه شب گذشته با زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان نشستی داشتند.
به گفته وی، در این نشست، روی اهمیت توافق‌نامه ۲۹ فبروری، رهایی زندانیان باقی مانده گروه طالبان، حذف نمودن اسامی اعضای این گروه از لیست سیاه، مذاکرات میان‌افغانی، ازجمله پیشرفت اخیر و دیگر مسایل مرتبط بحث و تبادل نظر شد.
گفتنی است که آقای خلیلزاد در سفرش به دوحه گفته است که پیشرفت‌های اخیر در روند صلح مثبت و امیدبخش است.

بله، همه ما به مرور پیر می شویم، اما سوالی که به ذهن خطور می کند این است: آیا می توان راهی برای زندگی طولانی تر، شادمان تر و سالم ترپیدا کرد؟این‌جاست که علم به یاری ما می‌آید: از توصیف این که چه چیز باید بخوریم، تا تعیین این که چقدر به تحرک نیاز داریم، و حتی یادآوری اینکه وقت گذراندن با دوستان به چه میزان اهمیت دارد.از گروهی از متخصصان پرسیدیم چه عواملی بیشترین تاثیر را بر سلامت، شادی و طول عمر ما دارند.

این عوامل به سه بخش تقسیم می‌شوند:

ارتباطات اجتماعی

داشتن دوست به اندازه ترک سیگار بر سلامت انسان تاثیرگذار است. این حرف های ژولین هلت لونتستاد است، روانشناسی که اعتقاد دارد اجتماعی بودن تاثیرات مثبت بسزایی بر سلامت انسان دارد.او دو راهکار مختلف برای معاشرت کردن پیشنهاد می‌دهد:

۱- تقویت ارتباط با اطرافیان از قبیل خانواده، دوستان و همسایه‌ها

ساختن روابط و مراقبت از آنها مستلزم صرف زمان و انرژی است، به همین دلیل تلاش برای بهبود روابط فعلی اهمیت دارد. همانقدر که فعالیت فیزیکی در سلامت ما نقش دارد، فعالیت اجتماعی هم روی سلامت ما تاثیرگذار است.

۲- اگر روابطی که می‌خواهید را ندارید دست به کار شوید

اگر حلقه های ارتباطی تان کمرنگ شده، برای ایجاد ارتباطات جدید باید تلاش مضاعف کنید. مهم نیست دلیل آن اسباب کشی از منزل قبلی یا مرگ تدریجی اطرافیان‌مان باشد. هرچند ایجاد حلقه‌های جدید چندان هم ساده نیست.برای این کار لازم است از خلوت‌تان خارج شوید تا افراد شبیه به خودتان را پیدا کنید. قطعا با همه نخواهید جوشید، و برای یافتن گروهی که به آن احساس تعلق کنید باید کمی آزمون و خطا کنید. بنابراین اگر یک شبه به یک دوستی پایدار نرسیدید دلسرد نشوید. به یاد داشته باشید ایجاد روابط عمیق زمانبرند. داشتن صبر و حوصله و انتظار تغییر یک شبه نداشتن در این مرحله راهگشاست.

چیزی که می‌خوریم

زمانی که صحبت از تغذیه سالم می‌شود، راهکارهای زیادی به ذهن خطور می‌کند. در اینجا چند راهکار ساده از دو متخصص را ذکر می‌کنیم: پروفسور لیندا پتریج (نسل شناس کالج دانشگاهی لندن که درباره فرآیند پیری و تاثیر آن روی بدن تخصص دارد) و پروفسور کِی تی خائو (ازدانشگاه کمبریج که تحقیق مفصلی را درباره تاثیر تغذیه بر سلامت سالمندان اروپایی انجام داده‌است).

۳- کنترل وعده ها

خانم پتریج می‌گوید: “خیلی غذا نخورید، تا همیشه در وزنی معقول باقی بمانید. و برای متعادل ماندن ورزش را هم چاشنی رژیم‌تان کنید.”

۴- زیاد پروتئین نخورید

لیندا پیشنهاد می‌کند میزان پروتئین در وعده‌های‌تان را محدود کنید، مگر اینکه از ضعف عضلانی رنج می‌برید.

۵- مصرف نمک و شکر را به حداقل برسانید

پرفسور کی تی می گوید: “این مواد بیشتر در غذاهای فرآوری شده یافت می‌شوید. رژیم‌های غذایی پراز شکر از عوامل افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی و سوخت و سازی (متابولیک) است.

۶- میوه و گیاه بیشتر بخورید

کی تی اضافه می‌کند: “در صورت امکان پنج وعده میوه و سبزی در طول روز بخورید. ضمنا در یک رژیم سالم حبوبات و مغزهای متنوع هم جا دارند.”

تحرک داشته باشید

پروفسور جنت لرد رییس انجمن التهاب و پیری در دانشگاه بیرمنگام است. در اینجا سه پیشنهاد او را برای داشتن سلامت جسمی خواهیم دید (احتمالا آخرین پیشنهاد شما را غافلگیر خواهد کرد!)

۷- تمرین مرتب هوازی

منظور هرکاری است که ضربان‌تان را بالا می‌برد و شما را به نفس‌نفس می‌اندازد. به گفته جنت “منظور از تمرین هوازی تمرینی است که کمی عرق‌تان را در می‌آورد و قلب‌تان را سریع‌تر از معمول به تپش وا می‌دارد.”اما چقدر تمرین کافیست؟ “۱۵۰ دقیقه در هفته در ست‌های ۱۰ دقیقه‌ای”. مثلا می‌توانید زمانی که برای خرید بیرون می‌روید یا سگ‌تان را برای گردش بیرون برده‌اید این تمرینات را انجام دهید.”با سرعت مناسب تمرین کنید”. این موضوع اهمیت زیادی دارد. تمرین با فشار مناسب نقش به سزایی در سلامت قلب و مغزتان دارد.

۸- قدرت عضلانی هم مهم است

لازم است عضلاتتان قوی بمانند. این به این معنی است که بتوانید با سهولت از روی صندلی بلند شوید و به تنهایی دستشویی بروید، یا به زبان ساده تر: استقلال در کهنسالی. دستانتان را جمع کنید و ببینید در ۳۰ثانیه چند بار می توانید از صندلی تان بلند شوید. اگر نمی توانید بیش از دو یا سه بار این کار را بکنید، هر روز این تمرین را تکرار کنید و ببینید آیا می توانید عضلات تان را برای این کار تقویت کنید؟تمرینات دیگری هم هستند. مثلا در دو کیسه خرید تعدادی سیب زمینی بریزید و سعی کنید آنها را به آهستگی بالا و پایین ببرید.

۹- برای مدت طولانی بی حرکت ننشینید

همه و خصوصا کسانی که کارهای دفتری دارند باید مراقب باشند چه مقدار از روز را یک جا نشسته‌اند. پروفسور لرد می‌گوید: “اگر برای یک تا دو ساعت یکجا بنشینید تمام زحمت تمریناتتان را هدر داده اید.”

پولیس کابل، تایید می‌کند که تفنگ‌داران ناشناس یک دادستان را در شهر کابل ترور کردند.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی پولیس کابل، به روزنامه‌ی صبح کابل، می‌گوید که این رویداد حوالی ساعت ۸:۱۵ دقیقه‌ی صبح امروز یک‌شنبه (۱۶ قوس)، در ساحه‌ی ده‌عربان، در مربوطات حوزه‌ی پنجم امنیتی شهر کابل رخ داده است.

آقای فرامرز، گفت که این دادستان پامیر نام داشت و از سوی تفنگ‌داران ناشناس به قتل رسیده است.

به گفته‌ی سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل، بررسی‌ها در مورد چگونگی این رویداد و عاملان آن آغاز شده است.

تا اکنون فرد و یا گروهی، مسوولیت این رویداد را به دوش نگرفته است.

این در حالی است که در ماه‌های اخیر، ترور کارمندان نهادهای عدلی و قضایی، در شماری از ولایت‌های افغانستان افزایش یافته است.

وزارت خارجه‌ی امریکا، از برگزاری نخستین نشست شورای عالی مصالحه‌ی ملی، استقبال کرده است.

در خبرنامه‌ای که ناوقت شب گذشته، (شنبه، ۱۵ قوس)، از سوی وزارت خارجه‌ی امریکا به نشر رسیده، آمده است که رهبران و احزاب سیاسی افغانستان برای تصمیم‌گیری وحمایت از صلح عادلانه و پایدار متحد شده اند.

در خبرنامه آمده است که شورای عالی مصالحه‌ی ملی به عنوان یک نهاد معتبر می‌تواند در قسمت مشوره‌دهی به هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، تسهیلات لازم را فراهم سازد.

مایک‌ پومپئو، وزیر خارجه‌ی امریکا نیز، گفته است که برگزاری نخستین نشست کمیته‌ی رهبری این شورا، یک گام مثبت برای رفتن به جلو است.

در همین حال، زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان نیز برگزاری این نشست را یک گام مهم خوانده است.

آقای خلیل‌زاد، بامداد روز یک‌شنبه (۱۶ قوس)، در برگه‌ی تویترش نوشته است: «در جریان مذاکرات بر شرایط توافق صلح، تقسیم قدرت، و آتش‌بس دایمی و همه‌جانبه با طالبان، این کمیته یک نهاد با صلاحیت برای جمهوری اسلامی افغانستان خواهد بود.»

او تاکید کرده است که با تکمیل‌شدن اصول و طرزالعمل‌ها، هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت و طالبان در مرحله‌ی بعدی گفت‌وگوها قرار دارند، و نخستین نشست شان را در مورد اجندا در دوحه آغاز کردند.

زلمی خلیل‌زاد گفته است: «افغان‌ها دور هم می‌آیند و به سوی صلح گام بر می‌دارند. مردم افغانستان آرزومند صلح اند. اقدامات روزهای اخیر، مثبت و امیدبخش اند. من از هردو طرف تقاضا می‌کنم که تلاش‌های شان برای صلح را تسریع بخشند و جنگ طولانی در کشور را پایان بدهند.»

گفتنی است که نخستین نشست شورای عالی مصالحه‌ی ملی، روز شنبه (۱۵ قوس)، با حضور رییس‌جمهور غنی، عبدالله عبدالله، حامدکرزی و شماری از رهبران سیاسی و احزاب جهادی در ارگ ریاست‌جمهوری برگزار شد.

زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان از برگزاری نخستین نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی استقبال کرده و می‌گوید بحث روی آجندا در دوحه آغاز شده است.
زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان امروز یکشنبه(۱۶ قوس) در چند رشته توییت گفته است که اجماع رهبران طیف‌های سیاسی افغانستان یک گام مهم است.

آقای خلیلزاد در مورد برگزاری نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی گفته است: «در جریان مذاکرات بر شرایط توافق صلح، تقسیم قدرت و آتش‌بس دایمی و همه جانبه با طالبان، این کمیته یک نهاد با صلاحیت برای جمهوری اسلامی افغانستان خواهد بود».
وی افزوده است که با تکمیل نمودن اصول و کارشیوه مذاکرات میان‌افغانی، تیم‌های جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان حالا در مرحله بعدی مذاکرات هستند و نخستین جلسۀ شان را در مورد آجندا در دوحه آغاز کردند.
سفیر خلیلزاد با بیان اینکه اقدامات روزهای اخیر مثبت و امیدبخش است، تأکید کرده است: «من از هر دو طرف تقاضا می‌کنم که تلاش های‌شان را برای صلح تسریع نمایند و جنگ طولانی در کشور را پایان بخشند».
آقای خلیلزاد که دور جدیدی از سفرهایش را به منطقه آغاز کرده، پس از دیدار با مقامات ترکیه و بحث در مورد صلح روز گذشته به دوحه رفت.

هشتاد روز به درازا کشید تا بر طرزالعمل مذاکرات میان هیأت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان توافق به وجود آید و نهایی گردد. طبیعی است اولین پرسشی که به ذهن خواهد آمد این است که چرا این مرحله از مذاکرات که روی مسئله نه چندان دشوار که طرزالعمل مذاکرات است این همه جر و بحث و حواشی به وجود آمد؟ علت چیست؟ شاید علت العلل، ریشه در تفاوت عمیق و پر چالش دو روایت جمهوریت و امارت، داشته باشد.

این دو روایت، از اهمیت زیاد برخوردارند و این واقعیت را تجربه هشتاد روز سخت و دشوار آشکار ساخت. در واقع، دو سوی مذاکره کننده هرکدام هویت و مشروعیت خود را در یکی از آن دو می‌بینند و بر اساس آن‌ها به احتمال زیاد هرکدام، هدف نهایی (end state) خود را تعیین کرده‌اند. به همین دلیل ذره‌ای عقب نشینی از روایت و گفتمان خویش را به مثابه از دست دادن مشروعیت و هویت خویش تلقی می‌کنند.

مواد طرزالعمل که پیش نویس آن از سوی هیئت جمهوری ارایه شده بود، ساده و فارغ از مباحث ماهوی و محتوایی بود، دامنه بحث را به این مسایل نمی‌کشانید، لکن برای طالبان که سالها شعار داده بود، امارت اسلامی است و دارد به عنوان دولت مشروع یک کشور، با اشغال و تجاوز خارجی می‌جنگد، و وجود دولت جمهوری اسلامی افغانستان را قبول نداشت و به همین دلیل مخالف هرگونه مذاکره با دولت بود، بسیار دشوار بود که با هیئت رسمی دولت جمهوری اسلامی افغانستان و تحت همین عنوان مذاکره کند.

لذا برای بیرون رفت از این مخمصه و توجیه موضع خود برای حامیانش، موافقتنامه دوحه را به عنوان اساس مذاکرات مطرح کرد. در اینجا لازم است به دو سوال پاسخ داده شود. نخست این‌که چرا برای طالبان مذاکره رسمی با دولت مشکل بود؟ دوم این‌که مبنا قرار گرفتن موافقتنامه دوحه چگونه به باور آنان این مشکل را حل می‌کرد؟در پاسخ به سوال اول ، همان‌گونه که خاطر نشان شد، باید گفت اقرار و اعتراف به وجود دولت در افغانستان پایه‌های مشروعیت جنگ طالبان را به لحاظ دینی نابود می‌کند، چون به باور خود طالبان که خود را پیرو مذهب حنفی می‌داند، جنگ علیه دولت مسلمان و لو فاسق جایز نیست. لذا طالبان برای فرار از این مشکل همیشه تصویر یک کشور تحت تجاوز و اشغال از افغانستان به دست می‌دهد و دولت افغانستان را در حد اجیر و دستگاه تحت امر کفار اشغالگر تقلیل می‌دهند و آن را بخشی از نیرو و دستگاه اشغالگر معرفی می‌کنند و معتقداند که جنگ شان جهاد است و مشمول هیچ آیه‌ای از قرآن که به صلح فرمان می‌دهد و از کشتار مسلمانان نهی می‌کند، قرار نمی‌گیرد.

لذا تا وقتی که به اهداف مورد نظر خود نرسند، کوشش می‌کنند کاری نکنند که به معنای تضعیف این روایت و عقب نشینی از آن به حساب آید، دقیقا به همین دلیل طی مذاکرات کوشیدند که طرف خود را به مجموعه‌ای از جهت‌های افغانی کاهش دهند و به عنوان دولت به رسمیت نشناسند. اما این‌که موافقتنامه دوحه چگونه، به زعم آنان، می‌توانست مشکل یادشده طالبان را حل کند، این بود که در این موافقتنامه دولت در حد یک جهت افغانی تقلیل داده شده است و به طور ضمنی قبول شده است که در نتیجه صلح می‌تواند یک حکومت اسلامی جدید به وجود آید. به این ترتیب طالبان از طریق اینکه تنها دوحه مبنا قرار می‌گرفت، روایت خود را عملا تثبیت و تحمیل می‌کرد.

اما استراتیژی جانب هیئت جمهوری اسلامی افغانستان این بود که طالبان نتواند روایت خود را تحمیل و مشروعیت نظام و دولت را به دست هیئت جمهوری اسلامی، مخدوش کند. در عین حال برای پرهیز از ایجاد انسداد در مذاکره طالبان را ملزم نمیدانست که دولت و نظام را پیشاپیش به رسمیت شناخته و مشروعیت آن را قبول کند. به همین دلیل در تمامی پیشنهادات و مذاکرات طولانی خود در پی ایجاد توازن بود. در این راستا بیش از ده پیشنهاد را برای جانب مقابل به دست داده است. و نشستهای متعدد گوناگون در سطوح مختلف با حانب مقایل برگزار کرد، اما طالبان به منظور تحمیل روایت خود سرسختانه هم در میز مذاکره و هم در جبهات جنگ جنگیدند. جهان نیز فشار لازم را مطابق قطعنامه 2513 شورای امنیت بر طالبان وارد نکردند و این گروه بر خلاف موافقتنامه خود با امریکا که متعهد شده بود با شروع مذاکرات خشونتها را کاهش دهد، به افزایش آن پرداختند و بر شهر ها دامنه حمله خود را گسترش دادند، لشکرگاه، قندهار، غزنی، قلات و تخار را مورد حمله قرار دادند.

لکن سر انجام پای دیپلماسی و وساطت میزبان و گروه کشورهای حامی صلح به میان کشیده شد، این مرحله نیز با نشستهای دو جانبه و سه جانبه متعدد همراه بود و چندین هفته به درازا کشید و پیشنهادهای گوناگون مبادله شد، سر انجام بعد از مباحثات طولانی روی متن‌های گوناگون بر متنی توافق اولیه به عمل آمد که در نگاه نخست برای جانب طالبان از جذابیت بیشتر بر خوردار بود، چون در این متن پیش از سه اصل دیگر، موافقتنامه دوحه به عنوان یکی از چهار اساس مذاکره‌، البته با این تعبیر مذاکره‌ای که قبلا شروع شده بود قبول می‌شد، اما سه اصل دیگر به گونه‌ای بیان می‌شد که بر حسب ظاهر در قبول دولت جمهوری اسلامی به عنوان طرف اصلی و قطعنامه 2513 شورای امنیت صریح نبود.

اما برای هیئت جمهوری اسلامی حد اقل خواست آنان را که حفظ اعتبار دولت و نظام بود، به شرحی که توصیح داده خواهد شد، تأمین می‌کرد و در عین حال راه را به سوی مذاکرات اصلی باز می‌کرد، چون از یکسو سیاق عبارت به گونه‌ای بود که مشخص میکرد یکی از دو طرف مذاکره، دولت جمهوری اسلامی است که در 12 سپتامبر مذاکرات صلح افغانستان را یکجا با جانب طالبان و جامعه جهانی آغاز کردند. و این مذاکرات فقط دو جانب دارد که یک جانب دولت است که در تاریخ یادشده این مذاکرات را افتتاح کرده است و مبنای تعهد آن به لحاظ حقوقی متفاوت از موافقتنامه دوحه است چون در این متن آمده بود تعهد طرفین به صلح پایدار. پس جانب دولت جمهوری اسلامی افغانستان به عنوان طرف اصلی مذاکرات قبول می‌شد. همچنین خواست مردم افغانستان و ملل متحد مبنی بر صلح پایدار نیز به عنوان مبنای مذاکرات پذیرفته شده بودند. خواست مردم افغانستان در قطعنامه 2513 شورای امنیت و اخیرا در اعلامیه جینیوا نیز آمده است و جانب دولت، لویه‌جرگه‌های 98 و 99 را مصداق واضح آن میدانستند، چون این دو مجلس، متشکل از نمایندگان منتخب مردم (مجلس شورای ملی و اعضای شوراهای ولایتی) و نمایندگان جامعه مدنی از گروه‌های گوناگون اجتماعی بوده است.

هم‌چنین این عنوان بر هرگونه دادخواهی و نظرخواهی که از طرق معتبر به دست آیند و حاکی از خواست و نظر هر قشر اجتماعی از قبیل زنان و گروه‌های قومی و مذهبی در جهت تأمین صلح پایدار باشد، نیز قابل اطلاق است. خواست مکرر ملل متحد مبنی بر قراری صلح پایدار به طور واضح شامل قطع‌نامه 2513 شورای امنیت می‌گردد که در آن از جمهوری حمایت و امارت نفی شده است. ضمنا مفهوم صلح پایدار که به لحاظ محتوا معادل اعمار صلح/ صلح حداکثری (peace building) است، هدف غایی مذاکره را روشن میکند که بدون یک صلح همه شمول و عادلانه که در آن علاوه بر قطع خشونت فیزیکی، خشونت و تبعیض ساختاری و فرهنگی را نیز از میان باید برد، به وجود نمی.آید.

هدفی که در چارچوب گفتمان طالبان قابل تحقق نمی‌باشد و برای تحقق آن حتی نیاز است که گفتمان جمهوریت را از آنچه اکنون وجود دارد، تقویت کرده و توسعه باید داد تا بهتر از گذشته بتواند وفاق و اجماع ایجاد کند.این توافق در نگاه نخست از نگاه رهبری دولت برخوردار از وضاحت کافی دانسته نمی‌شد و لذا لازم بود در مورد این توافق، اجماع و رضایت همه شمول در جبهه جمهوری، مخصوصا در سطح رهبری دولت به وجود آید، پس لازم بود نگرانی‌های رهبری دولت به شکل مناسب رفع گردد. میکانیزم رسمی ایجاد این اجماع که شورای عالی مصالحه ملی بود، هنوز به وجود نیامده بود. به همین دلیل ظاهرا نیاز افتاد ایجاب که رهبری هیئت، رهبری دولت را از نزدیک در جریان امور قرار دهد.

بعد از دیدار با رهبری دولت، هیئت در جلسات عمومی خود توانست راهکار مناسب را برای ایجاد وضاحت در مورد متن مورد توافق، بیابد و این راه‌کار را به اطلاع شورای عالی مصالحه و رهبری دولت رسانید و داشت این اجماع در داخل به وجود می‌آمد و نگرانی‌ها در حال رفع بود که طالبان بر خلاف تعهد دو جانبه، توافق ابتدایی را به صورت یکجانبه، بدون اینکه در جلسه عمومی مشترک نهایی شده باشد اعلان کردند که خود می‌توانست مشکل آفرین باشد، لذا هیئت از یک سو تدبیر لازم را جهت مدیریت واکنشها و جلوگیری از سوء تفاهم بیشتر، اتخاذ کرد و از سوی دیگر به تلاش خود جهت رفع هرگونه ابهام از مقدمه (چهار اصل یاد شده) سرعت داد و یک نامه توضیحی رسما به جانب طالبان فرستاد و در آن تفسیر خود را از چهار اصل به اطلاع آنان رساند و نامه مشابه را به کشورهای حامی صلح و ملل متحد که در آن علاوه بر ارایه تفسیر از چهار اصل به تعهد کشورها در حمایت از نظام جمهوری اسلامی و خواست مردم افغانستان مبنی بر ایجاد صلح پایدار، مطابق قطع‌نامه‌های ملل متحد و اعلامیه جینیوا، تذکر داده شد و این کشورها به شمول ملل متحد در جوابیه‌های شان ضمن تأیید تفسیر جانب جمهوری بر حمایت شان از نظام دموکراتیک، حقوق بشر و حقوق همه مردم افغانستان و از هدف نهایی (end state) تأکید کردند. به این ترتیب توضیحات لازم به طرف دوم و سوم داده شد و این توضیحات، نزد جانب سوم ثبت گردید.و در نتیجه نگرانی‌های رهبری دولت رفع و در جبهه جمهوری اجماع و وفاق لازم به وجود آمد، واکنشها مدیریت شد و در این خلال، تدابیر لازم اتخاذ شد که جانب مقابل و شرکای بین المللی افعانستان به اراده هیئت و صلاحیت و اقتدار آن در آوردن صلح دچار شک و تردید نشود.

در نتیجه زمینه برای اعلام نهایی این توافق و ورود به فاز جدید مذاکره فراهم گردید. به نظر می‌آید اگر به اجزای گوناگون این گزارش تحلیلی دقت به عمل آید، روشن خواهد شد که هر جزء آن یک مشکل بوده است که با تدبیر و ایجاد اجماع باید حل می‌شد. جا دارد که خاطر نشان کنیم که در در رفع نگرانی‌ها علاوه بر ارایه توضیحات یادشده، مشروعیت بین المللی دولت جمهوری اسلامی افغانستان و قطعنامه‌های گوناگون ملل متحد، مخصوصا حمایت قاطع جهان از مواضع نظام جمهوری اسلامی افغانستان در اعلامیه جینیوا ، بسیار موثر بوده است، چون وقتی چهار اصل یادشده از جمله موافقتنامه دوحه را در متن و زمینه‌ای قطعنامه‌های شورای امنیت که فارغ از اینکه کسی آنرا قبول کند و یا نکند، و اعلامیه‌های جامعه جهانی قرار می‌دهیم، چیزی جز چهار اصل مهم که هرکدام می‌تواند پایه‌ای اساسی مذاکرات باشند به دست نمی‌آید. موافقتنامه دوحه نیز در این چارچوب عملا مقید به قطعنامه 2513 شورای امنیت ملل متحد است.یادداشت: مسئله مذهب هم مهم بود، فعلا طالبان به دلایل گوناگون از جمله به جهت کسب امتیاز نسبی در مسئله موافقت نامه دوحه از تاکید بر آن دست کشید ببینیم آینده چه می‌شود.

داکتر امین احمدی

رئیس جمهور غنی به پیکر داکتر سهیلا صدیق، ادای احترام نمود.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان، صبح امروز طی یک مراسمی به پیکر داکتر سهیلا صدیق وزیر اسبق صحت عامه که روز گذشته در اثر مریضی وفات یافته بود، ادای احترام کرد.

رئیس جمهور در این مراسم که در شفاخانه شهید محمد داوود خان برگزار شده بود و از سوی بانوی اول کشور همراهی می گردید، ضمن اتحاف دعا به روح روان شاد داکتر سهیلا صدیق، گفت موصوف از فرزندان صادق افغانستان بود و به خاطر وفات اش به همه داکتران، زنان افغانستان و نیروهای مسلح کشور و تمام ملت افغانستان تسلیت می گویم.

رئیس جمهور گفت:« من داکتر سهیلا صدیق را از کودکی می شناختم، به یک خانواده مشهور تعلق داشت و برای سکتور صحی افغانستان خدمات زیادی را انجام داده است.»

ریس جمهور غنی افزود داکتر سهیلا صدیق، خانوادۀ خود را به معارف وقف کرده بود و صدها داکتر را برای خدمت به افغانستان، مورد تربیت قرار داد

.رئیس جمهور با اشاره به سهم و خدمات داکتر سهیلا صدیق پس از پروسه بن در سکتور صحت، گفت موصوف ضمن ارائه خدمات، برای شماری زیادی از جوانان، زنان و مردان زمینه خدمت را فراهم کرده بود و راهی را که مرحومه برای ارائه خدمات صحی در افغانستان آغاز کرده بود، تعقیب می شود.

رئیس جمهور غنی پیکر داکتر سهیلا صدیق را تا محل مخصوص، مشایعت نمود.

اطلاعات روز و ساموفقیت روزنامه اطلاعات روز و آغاز به فعالیت تلویزیون “سا” دو رخداد فرهنگی مهم و قابل ستایش است که در هفته گذشته بوقوع پیوست. با توجه به کمیت رسانه‌ها و وجود آزادی بیان، استفاده از دموکراسی رسانه‌ای تعبیر غریبی نخواهد بود. رسانه‌ها تا کنون در ایفای دو نقش پرکردن اوقات فراغت و تولیدی شادی و اطلاع رسانی موفق بوده است.

تنوع برنامه‌ها و مخفی نماندن هیچ مطلبی از چشمان تیزبین رسانه‌ها، شاهد بر مدعا است. یک نمونه آن موفقیت روز نامه اطلاعات روز است. لازم است که این موفقیت را به خانواده رسانه‌های چاپی کشور و مخصوصا تیم روزنامه اطلاعات روز و جوان پر تلاش ذکی دریابی تبریک و شادباش عرض‌کنم.

اما انتظار می‌رود که رسانه‌ها، مخصوصا رسانه‌های تصویری و شنیداری به کارویژه‌های افزایش علم، ارتقای تفکر و رشد خرد انتقادی بیشتر توجه کنند. رسانه‌ها زمانی به سه کار ویژه مذکور به خوبی عینیت می‌بخشند که خود را از سلطه قدرت و بازار رها کرده باشند. در این صورت است که انسان‌های عالم، خردمند، پیشرو، فرهیخته، حکیم و منتقد پرورش می‌یابد. هنر فاخر، ماندگار و تاریخ ساز تولید می‌شود. زیرا هنر ناب و ماندگار زاده ژرف اندیشی و تفکر ناب است نه محصول برانگیختگی خیال، عواطف و احساسات.

هدف کار فرهنگی پرورش انسان‌های فرهیخته و ژرف اندیش است نه انسان خیالی و احساسی. زمانی به دوست عزیزم آقای رویش و همکارانش این موفقیت را، تبریک عرض می‌کنم که از وضعیت موجود فراتر رود و “سا” را در جایگاه واقعی آن مانند “معرفت” قرار دهد تا خلای موجود رسانه‌ای را پرکند؛ تولید علم، اندیشه، ژرف اندیشی، خرد انتقادی و در یک کلام حرکت به سمت پرورش انسان توانمند و هنر ناب و فاخر.

داکتر امان فصیحی

امروز نخستین نشست کمیته رهبری شورای به اصطلاح مصالحه ملی برگزار شد. جالب اینجاست که حتی یک جوان مستقل تحصیل کرده باسواد در کمیته رهبری این شورا وجود ندارد.

شماری از افراد این کمیته حتی توان نوشتن یک صفحه تحلیل در باره صلح را ندارد. با این وضعیت، دورنمای صلح از همین حالا در هاله ای از ابهام قرار دارد.

تا زمانی که نگاه علمی به صلح وجود نداشته باشد، با چند تا چهره تکراری آزموده شده نمی توان صلح را تامین نمود. ناکارآمدی شورای مصالحه ملی وقتی آشکار می گردد که حتی رهبران حزب اسلامی و جمعیت اسلامی( دو حزب بانفوذ) و محور مردم افغانستان از حضور در این شورا سرباز زده و آن را باعث ضیاع وقت دانسته اند.

عبدالطیف نظری

وزارت امور خارجه عراق شنبه 5 دسامبر با نشر اعلامیه‌ای نوشت، کشورش می‌خواهد سفارت خود را در کابل پایتخت افغانستان بازگشایی کند.

در این اعلامیه آمده، فواد حسین وزیر امور خارجه عراق در دیدار با حمدالله محب مشاور امنیت ملی افغانستان در مورد گسترش روابط دو جانبه، توسعه گردشگری دینی، همکاری امنیتی و مبارزه با «تروریسم» گفت‌وگو کرد. این دیدار در حاشیه کنفرانس منامه در بحرین انجام شد.

در این اعلامیه ذکر شده: «دو طرف همچنین در مورد موضوع فعال سازی خط هوایی بین بغداد و کابل برای تشویق گردشگری دینی و بازگشایی سفارت عراق برای تقویت روابط دو جانبه و دستیابی به آرمان‌های مردم هر دو کشور گفت‌وگو کردند».

از سوی دیگر، دفتر شورای امنیت ملی افغانستان نیز در صفحه رسمی فیسبوک خود نوشت: «در این دیدار دو طرف روی روابط دوجانبه گفت‌وگو نموده، همچنان در مورد گسترش روابط دیپلماتیک، فرهنگی و امنیتی میان دو کشور توافق نمودند».

شایان ذکر است سفارت عراق در کابل در سال 2017 آماج حملات مهاجمان مسلح قرار گرفت که درگیری میان مهاجمان مسلح و نیروهای امنیتی افغان حدود چهار ساعت دوام کرد.

در این درگیری دو محافظ سفارت عراق در کابل کشته شدند و سه نفر دیگر زخم برداشتند. گروه داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفت. پس از آن سفارت عراق در کابل بسته شد.