دسته: سیاست

تلاش عقلای سیاست خارجی در آمریکای جدید به ترغیب بایدن به انجام مذاکرات میان ایران و آمریکا در حوزه‌های منطقه‌ای و موشکی، شدت گرفته است. طی روزهای اخیر نظریه پردازان سیاست خارجی در ایالات متحده به ارزیابی امکان یک توافق جامع در همه حوزه‌های اختلافی با ایران پرداخته اند. انان تأکید کرده اندکه راهبرد بایدن در قبال ایران، بازگشت به برجام به عنوان مقدمه‌ای بر مذاکرات منطقه‌ای و موشکی و حتی مسائل حقوق‌بشری است.

شماری از این تئوریسین های امریکایی معتقد اند محدود شدن برجام به پرونده هسته‌ای، نقص بزرگی بود که به تدوام تنش‌های منطقه‌ای میان ایران و آمریکا و متحدان منطقه‌ای‌اش در عراق و سوریه انجامید و نهایتاً به خروج دولت ترامپ از توافق هسته‌ای منجر شد. این امر نیز خود به تشدید تنش‌های منطقه‌ای مانند اسقاط پهپاد آمریکایی، حمله به آرامکو، انفجار نفت‌کش‌ها در خلیج فارس و نهایتاً ترور سردار سلیمانی منجر شد.

طبق این دیدگاه که همزمان با نزدیک شدن بایدن به کاخ سفید مطرح می گردد، سیاست‌های منطقه‌ای ایران ماهیتی ایدئولوژیک ندارد بلکه از واقع‌بینی ایران در تلاش برای ایجاد توازن با رقبای منطقه‌ای‌اش برمی‌خیزد که پیشینه آن حتی به پیش از پیروزی انقلاب اسلامی بازمی‌گردد. به همین دلیل شاید بتوان با تحریم یا مذاکره این فعالیت‌ها را مهار کرد ولی نمی‌توان متوقف نمود زیرا به امنیت ملی و بقای ایران ارتباط دارد.

بر اساس این نظریات، ایران به دلیل تشدید حملات اسراییل به سوریه؛ رویکرد الکاظمی در عراق؛ فقدان سردار سلیمانی و نهایتاً افزایش حضور ترکیه در منطقه، با چالش‌هایی روبروست، ولی تدوین یک برجام منطقه‌ای نیز با دشواری‌هایی مواجه است. اولاً بازدارندگی جبهه مقاومت در برابر اسرائیل برای ایران اهمیت حیاتی دارد، ثانیاً امکان نظارت دقیق و فنی بر پایبندی ایران به محدودیت فعالیت‌های منطقه‌ای وجود ندارد و ثالثاً ممکن است ایران در برابر این فشارها، از برجام نیز خارج شود.

به نظر می رسد برخلاف تصور تصمیم‌سازان آمریکایی، دست ایران برای حفظ ستون‌های امنیت ملی‌اش در حوزه‌های منطقه‌ای و موشکی، چندان بسته نیست و به صرف ترغیب دولت‌های غربی به رفع تحریم‌ها از این مؤلفه‌ها دست نخواهد کشید. این آمریکا و متحدان منطقه‌ای‌اش هستند که باید حوزه‌های نفوذ ایران در غرب آسیا را به رسمیت بشناسند. همچنین، القای بدیهی بودن شکل‌گیری برجام منطقه‌ای از سوی نظریه پردازان آمریکایی نگران‌کننده به نظر می‌رسد.

داکتر عبدالطیف نظری

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان عصر روز گذشته با بزرگان ولایت پروان دیدار و در مورد قیضه شهادت آمر عبدالستار به فیصله رسیدند.

در این دیدار که در قصر چهارچنار ارگ انجام شد، ابتدا بریالی غفوری پسر شهید آمر عبدالستار در مورد شخصیت و کارکردهای پدرش صحبت نموده، گفت منافع ملی کشور برای ما مهم است و اجازه نمی دهیم که فاصله بی اعتمادی میان حکومت و ملت ایجاد گردد.

غفوری گفت بزرگترین معضله ها در کشور از طریق جرگه ها و عرف و عنعنات ما حل می گردد و با توجه به پند و نصحیت پدرم شهید آمر عبدالستار که همیشه عفو و بخشش را مقدم می دانست، آن عده منسوبین امنیتی ما که در این قضیه دخیل بودند، از سوی خانواده ما عفو شده است.

سپس عبدالقهار به نمایندگی از اقارب شهید آمر عبدالستار صحبت کرد و با اشاره به قربانی های مردم ولسوالی های چهارگانه غوربندها در حفظ استقلال، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی، گفت مردم ما بریالی غفوری پسر شهید آمر عبدالستار را بحیث جانشین موصوف انتخاب کرده اند.

در این دیدار امرالله صالح معاون اول رئیس جمهور در صحبت هایش گفت خوشبختانه امروز دوسیه دردناک به پایان می رسد و این یک گام نیک است و پسر شهید آمر عبدالستار با متانت و حس وطن دوستی، راه عفو و گذشت را انتخاب نمود.

رئیس جمهور غنی پس از استماع صحبت های متذکره، یکبار دیگر مراتب تسلیت و همدردی خویش را به خاطر شهادت آمر عبدالستار ابراز کرده، گفت خون شهدا و اراده مستحکم و فداکاری شهید آمر عبدالستار در راستای خدمت به وطن و مردم، فراموش نمی گردد.

وی افزود: همین که خانوادۀ شهید آمر عبدالستار، انتقام را به عفو تبدیل کرد، نشانۀ عمق فرهنگ جرگه و ارزش عفو در کشور ما می باشد.

رئیس جمهور از اعتماد و تعهد مردم پروان به ویژه ولسوالی های چهارگانه غوربند به نظام جمهوری اسلامی افغانستان ابراز امتنان کرد و گفت قدر این گذشت را باید همه بدانند و به آن عمل کنند.

ذکی دریایی، صاحب امتیاز روزنامه اطلاعات روز، که در میان نامزدان جایزه مبارزه با فساد سازمان شفافیت بین الملی در سال 2020 قرار گرفته بود سرانجام این جایزه را از آن خود نمود.

در  ادامه شخصیت های فرهنگی، سیاسی و شهروندان افغانستانی به آقای دریایی بابت افتخار کسب کرده برای افغانستان به وی تبریک گفتند.

رحمت الله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی، در واکنش به این دستاورد کلان گفته است:«هر دو از يك نسل هستند، يكى با قلم مبارزه مي كند و براى كشور افتخار مي آورد، مگر اين ديگر به نام اسلام هموطنان خود را براى اهدف ديگران به خاك و خون مي كشاند و نامش را مي گدارند جهاد؟!»

در پیام های تبریکی شهروندان آمده است:«جناب آقای زکی دریابی جوان پر تلاش و کنکاشی هست که در روزنامه ای اطلاعات روز با تمام مشکلات خوب درخشیده است و در افشاگری های بسا موردی و سود مند دست بالا دارد.»

تصویری که به تازگی افشا شده نشان می‌دهد نیروهای ویژۀ استرالیایی در افغانستان از پای مصنوعی یک جنگجوی طالب کشته شده در می‌خانه‌ای غیر مجاز شراب می‌نوشد.
گاردین به تعدادی تصاویر دست یافته که نشان می‌دهد یک سرباز ارشد استرالیایی – در حال خدمت – از این پای مصنوعی در یک می‌خانه‌ای غیر مجاز (Fat Lady’s Arms) در داخل پایگاه نیروهای ویژه آن کشور در ترینکوت مرکز ولایت ارزگان در سال ۲۰۰۹ مشروب می‌خورد.
تصویر دیگری نشان می‌دهد که دو سرباز با این پای مصنوعی رقص می‌کنند.
این نخستین تصویر منتشر شده است که گزارش‌های قبلی استفاده از «پا» به عنوان «ظرف نوشیدنی» را تأیید می‌کند.
برخی سربازان می‌گویند که این عمل به طور گسترده از سوی افسران سطح بالا استقبال می‌شد و حتی برخی آن‌ها نیز در این کار سهم می‌گرفتند. این در حالی است که این پای مصنوعی به طور بالقوه غنیمت جنگی بوده است – موردی که سربازان استرالیایی از پاکسازی آن از میدان نبرد ممنوع شده بودند، چه رسد که آن را نگه دارند.
این وضعیت موجب خشم صفوف سربازان استرالیایی شده است که می‌گویند در گزارش تحقیقات بازرس ویژه نیروهای دفاعی استرالیا در افغانستان (Brereton Report) از آن‌ها به خاطر استقبال از چنین فرهنگ و رفتار به گونۀ ناعادلانه انتقاد شده است، در حالی که سال‌ها افسران بلندپایه از آن آگاه بودند. این گزارش همچنین دریافته است که «فرهنگ جنگی» به فضای ارتکاب جنایات جنگی کمک کرده است.
اعتقاد بر این است که این پا متعلق به جنگجوی طالبان است که در جریان حملۀ سربازان استرالیایی بالای دو مکان و یک تونل در ککرک ولایت ارزگان در سال ۲۰۰۹ کشته شده است.
سپس، این پای مصنوعی از میدان نبرد برداشته شده و در می‌خانه نگهداری می‌شده است؛ جایی که مراجعه‌کنندگان بعضی اوقات از آن برای نوشیدن شراب استفاده می‌کردند.

یک سرباز سابق به این منبع گفته است که این پا همیشه همراه گردان زرهی بود. او می‌گوید: «هر وقتی که (می‌خانۀ) Fat Lady’s Arms بر پا می‌شد، بعد، این پا در آن‌جا نگهداری می‌شد و اغلب برای نوشیدن از آن استفاده می‌شد».
این سرباز می‌افزاید که فرماندهان ارشد گاهی اوقات به می‌خانه می‌آمدند و این پا را می‌دیدند و به طور بالقوه عمل نوشیدن از آن را انجام می‌دادند.
شایعات در مورد تصایری که افسران بلندپایه از یک پای مصنوعی شراب می‌نوشند در رسانه‌ها انعکاس می‌یافت، اما تصویر آن اکنون منتشر می‌شود.
گزارش بازرس ویژه از این پا و یا اینکه سربازی زیر تحقیقات به خاطر غنیمت جنگی باشد، یاد نکرده است.
«گلن کلومیتز» وکیل سابق نظامیان استرالیایی می‌گوید که بر مبنای کود جزایی، گرفتن دارایی کسی بدون رضایت مالک ممکن در طبقۀ غارتگری جنایت جنگی قرار گیرد که مجازات ۲۰ سال زندان به همراه دارد.
طبق گزارش تحقیقات مقامات استرالیا، ۱۹ سرباز آن کشور در ارتباط به اتهام قتل ۳۹ زندانی و افراد ملکی افغانستان و رفتار ظالمانه تحت بازجویی قرار خواهد گرفت. تحقیقات همچنین به اطلاعاتی معتبر دست یافته مبنی بر این که ۲۵ سرباز سابق و فعلی استرالیایی در ارتکاب جنایات جدی سهم داشته یا دست‌کم به آن کمک کرده‌اند.
این منبع از وزارت دفاع استرالیا خواستار توضیحات در مورد وجود این تصاویر شده است و اینکه آیا در مورد آن اقدامی کرده‌اند یا خیر. سخنگوی این وزارت با استناد به گزارش بازرس ویژه گفته است که به دلایل قانونی نمی‌تواند در مورد اعضای فعلی یا سابق وزارت دفاع بدون رضایت کتبی آن‌ها معلومات ارایه کند.

گاردین

مترجم: سید طاهر مجاب

خبرها حاکی از آن است که در دوحه، همه‌ی بن‌بست‌های فراراه گفت‌وگوهای صلح افغانستان، شکسته شده و دو هیئت به نیتجه رسیده اند. هرچند هنوز معلوم نیست که توافق‌ها بر سر چه صورت گرفته است اما؛ نادر نادری، عضو هیئت مذاکره کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان در دوحه، می‌گوید کارشیوه‌ی مذاکرات صلح «به‌شمول مقدمه» نهايی شده‌است و طرف‌ها، گفت‌وگوها را روی اجندای صلح آغاز کرده‌اند.

زمانی که آقای اشرف غنی در مجلس نمایندگان حضور یافت و کابینه‌ اش را به نمایندگان معرفی کرد، گفته بود که هر توافقی ابتدا با مجلس نمایندگان- که مراد چنین کنایه‎‌‌هایی اکثرا مردم است- از آن آگاه شد در مورد آن تصمیم خواهد گرفت.

اکنون که طالبان هیئت دولت را در دوحه با خود همراه ساخته است، معلوم نیست که این توافق‌ها که می‌گویند اساس آن کارشیوه‌ی گفت‌وگوها است، چه نکته‌هایی را در بر می‌گیرد. ترس مردم افغانستان، همان‌طور که بود باقی مانده زیرا نه حکومت افغانستان و نه مردم در آن شریک نیستند.

گروه سومی که بیشتر به دلیل بیعت دوباره به سروری پاکستان، توانسته اند وارد گفت‌وگوهای صلح افغانستان شده و بیشتر سهم بگیرند، خلاف باورهای ما، آینده‌ی افغانستان را با  خطر معامله با طالبان قرار داده است.

اسد درانی، رییس پیشین سازمان اطلاعات نظامی پاکستان گفته است؛ «پاکستان می‌تواند از نفوذ خود بر مجاهدین و طالبان استفاده کند و به آنان بگوید که با یگدیگر گفت‌وگو کنند».

زمانی که آقای عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان به پاکستان رفت و گفت، این سفرها برای جلب حمایت کشورهای همسایه برای تقویت گفت‌وگوهای صلح است، نمی‌شد چنین تصور کرد که او در پی تشکیل جبهه‌ی سومی در گفت‌وگوهای قطر باشد.

برجسته شدن نام مجاهدین در کنار طالبان، پیش از این مورد بحث نبود اما در آخرین روزهای تنش میان دو هیئت که امروز چهار شنبه جلسه‌ی عمومی میان شان دایر گردید و به کمیته‌ی مشترک کاری آن وظیفه سپرده شد تا موضوعات اجندا را ترتیب نماید، نام مجاهدین بیشتر و جدا از حکومت افغانستان، بر سر زبان‌ها است.

نقش ضعیف حکومت در برابر طالبان، مستحق چنین نتیجه‌ای بود اما؛ مردمی که سال‌ها هم از مجاهدین زخم خوردند و هم از طالبان، اکنون بین آن دو در حال تبادله‌شدن هستند؛ این، سقوط مردم است. شکست همه‌ی امیدهایی است که قرار بود با آن‌ها، انگیزه گرفته به زندگی برابر و بدون جنگ برسیم.

طالبان با حمایت پاکستان به یک نیروی سیاسی مبدل شد، همان‌گونه که روزی مجاهدین در نشست بن، تلطیف یافتند و با دریشی به جای لنگی به کرسی قدرت در افغانستان تکیه زدند، اکنون نوبت به طالبان رسیده است.

 اکنون طالبان در کنار مجاهدین، می‌خواهند این چند سال را فرصتی برای برپا کردن یک نظام مشترک برای خود بسازند. سال‌هایی که بسیاری، از آن به عنوان سال‌های پردست‌آورد افغانستان یاد می‌کنند، اکنون مبدل به مرحله‌ای شده است که طالبان و مجاهدین از آن به عنوان مرحله‌ی گذار استفاده می‌کنند.

گذار از نظام پرادعای جمهوریت به یک نظام سخت‌گیر دینی؛ حضور و عدم حضور خارجی‌ها نیز در این مورد تفاوتی نمی‌کند زیرا آنان تضمین امنیت کشورهای شان را از پاکستان می‌گیرند. پاکستان نیز، با نفوذی که در مجاهدین و طالبان دارد، آنان را تابع خود ساخته و نظامی را که سال‌ها برای آن جنگیدند و بسیاری‌ را بی‌خانمان ساختند، کشتند و… برای شان وعده خواهد داد.

حکومت افغانستان در این میان، بیشتر از یک حکومت موقت نیست؛ نقشی که اکنون به دوش آقای اشرف غنی و همکاران او افتاده؛ انتقال یک نظام به نظام دیگر است. این که هنوز بحث آتش‌بس در میان نیست ولی توافق‌ بر سر کارشیوه‌ی گفت‌وگوها صورت گرفته است؛ بیشتر به خاطر فشاری است که از سوی پاکستان بر حکومت افغانستان باید تحمیل شود. اگر آتش‌بسی صورت بگیرد، نقش مجاهدین که آقای درانی رییس پیشین سازمان اطلاعات نظامی پاکستان، نمایندگان آنان را فرزندان راستین افغانستان می‌داند و اکنون طرف اصلی طالبان اند، بی تاثیر خواهد بود؛ آتش‌بس بین طالبان و مجاهدین به توافق خواهد رسید نه نیروهای امنیتی افغانستان و افراد طالبان و این یعنی توافق بر سر جمع شدن بساط نظام کنونی!

صبح کابل

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحدۀ امریکا در امور صلح افغانستان می‌گوید توافق هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان روی کارشیوۀ مذاکرات صلح نشان می‌دهد که دو طرف می‌توانند روی موضوع‌های دشوار و مهم نیز به توافق برسند.

آقای خلیل‌زاد از توافق هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان روی کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح استقبال می‌کند.

او شام دیروز (چهارشنبه، دوازدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشت دو طرف روی یک کارشیوۀ سه برگه‌یی توافق کرده‌اند و این توافق رویه‌های گفت‌وگو روی نقشۀ راه سیاسی و آتش‌بس را مشخص می‌کند.

به باور آقای خلیل‌زاد، این توافق نشان می‌دهد که دو طرف مذاکره در دوحه ارادۀ قوی برای پیشبرد گفت‌وگوهای صلح دارند و می‌توانند روی موضوع‌های دشوار و مهم صلح نیز به توافق برسند. نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح کشور همچنان خاطرنشان می‌سازد در این مرحله مردم افغانستان و ایالات متحدۀ امریکا انتظار دارند که دو جانب مذاکره روی یک نقشۀ راه سیاسی و برقراری آتش‌بس سرتاسری و پایدار در افغانستان توافق کنند.

گفتنی است هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان پس از سه ماه رأی‌زنی سرانجام به نهایی ساختن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح توافق کردند. این کارشیوه دارای ۲۱ ماده است و اساس مذاکرات صلح و رویۀ پیشبرد این گفت‌وگوها را مشخص می‌سازد. بر اساس گزارش‌ها، این کارشیوه با پادرمیانی دولت قطر، ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان نهایی شده است.

هیأت‌های مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان و گروه طالبان اعلام کرده‌اند کارشیوۀ مذاکرات صلح در ۲۱ ماده به شمول مقدمۀ آن نهایی شده است.

نادر نادری، سخنگوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان عصر امروز (چهارشنبه، دوازدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشته است که کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح نهایی شده است. آقای نادری می‌افزاید که هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با نهایی شدن این کارشیوه به مرحلۀ بعدی مذاکرات صلح وارد می‌شوند. به سخن او، پس از این بحث‌ها روی گزینش اجندای موضوع‌های مورد بحث متمرکز خواهد شد.

همزمان با این، محمدنعیم وردک، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز نهایی شدن این کارشیوه را تأیید می‌کند. آقای وردک در برگۀ توییترش نوشت این کارشیوه به شمول مقدمۀ آن نهایی شده است و هیأت‌های مذاکراتی بحث روی آجندای گفت‌وگوها را آغاز می‌کنند.

این در حالی است که روزهای پیش دفتر سیاسی طالبان مدعی شده بود که این کارشیوه حدود هفده روز پیش از امروز نهایی شده بود. هیأت دولت اما نهایی شدن این کارشیوه را رد کرد و مدعی شد که روی مقدمۀ این کارشیوه توافق صورت نگرفته است.

رأی‌زنی‌های ابتدایی هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان نزدیک به سه ماه پیش در ۲۲ سنبله در قطر آغاز شد. دو جانب تاکنون روی کارشیوۀ مذاکرات اصلی بحث می‌کردند و سرانجام با پا در میانی قطر، ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان روی این کارشیوه به توافق رسیده‌اند.

رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا اعلام کرد که همگام با طرح کاهش نظامیان امریکایی در افغانستان، واشنگتن 2 پایگاه بزرگ خود در این کشور را حفظ خواهد کرد.

به نقل از خبرگزاری رویترز، مارک میلی رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا اعلام کرد که همگام با طرح کاهش نظامیان امریکایی در افغانستان به 2 هزار و 500 نفر از 15 جنوری سال 2021 میلادی، 2 پایگاه بزرگ امریکا در این کشور حفظ خواهند شد.

بر اساس اعلام این خبرگزاری، رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا در نشست مجازی اندیشکده «بروکینگز» در این خصوص اعلام کرد که علاوه بر 2 پایگاه بزرگ، واشنگتن چندین پایگاه اقماری را نیز در این کشور نگه می دارد.

وی ادعا کرد که ارتش امریکا در افغانستان 2 مأموریت اصلی خود را ادامه خواهد داد؛ اول آموزش نیروهای امنیتی افغانستان برای مقابله با طالبان و دوم، اجرای عملیات‌های ضدتروریستی علیه تروریست‌های داعش و القاعده.

این در حالی است که مارک میلی از اعلام نام پایگاه‌های نظامی که قرار است در افغانستان تعطیل شوند و یا این 2 پایگاه خودداری کرد.

گفتنی است، پس از حمله ائتلاف به سرکردگی امریکا به افغانستان در سال 2001 میلادی به بهانه مبارزه با تروریسم، آمارها آشکارا نشان می دهد که میزان خشونت، حملات تروریستی و ناامنی در این کشور همواره رو به افزایش بوده است.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد شامگاه چهارشنبه با اکثریت آرا پنج قطعنامه علیه اسرائیل به تصویب رساند.

در میان آنها قطعنامه (مربوط به جولان سوریه) که تنها ۹ رأی مخالف داشت، اعلام می‌کند منطقه جولان سوریه از سال 1967 تحت اِشغال اسرائیل است و از اسرائیل خواسته شده است تا به صورت کامل از منطقه جولان سوریه تا خط مرزی مشخص شده در جون سال 1967 عقب نشینی کند.

دیگر قطعنامه این نشست، «کمیته اجرای حقوق غیرقابل انکار مردم فلسطین» بود که با 91 رأی موافق، 17 رأی مخالف و 54 رأی ممتنع تصویب شد.

لازم به ذکر است که این قطعنامه‌های مصوب مجمع عمومی سازمان ملل، غیرالزام آور هستند.

تیم‌های فوتبال بارسلونا، یوونتوس، پاری‌سن‌ژرمن و چلسی برابر حریفان شان به پیروزی‌های شیرین و پرگل دست یافتند.

در ادامه رقابت‌های هفته پنجم لیگ قهرمانان اروپا، دیشب نیز بازی‌هایی در نقاط مختلف اروپا پی‌گیری شد که طی آن بارسلونا در زمین فرانس واروش 3-0 برنده شد، یوونتوس میهمان‌اش دینامو را 3-0 در هم کوبید، ، پاری‌سن‌ژرمن 3-1 در اولدترافورد منچستریونایتد را شکست داد و چلسی هم با پوکرِ الیور ژیرود سویا را 4 تایی کرد.

بارسلونا که در لالیگا حال و روز خوشی ندارد در لیگ قهرمانان اما تمامی 5 بازی خود در گروه G را به برتری رسیده که بازی دیشب یکی از همین دسته‌ها بود. این تیم با گل‌های گریزمن، بریتیوت و دمبله (پنالتی) به برتری رسید.

در دیگر بازی از این گروه یوونتوس برابر دیناموکیف قرار گرفت و با گل‌های چیسا دقیقه در دقیقه 21، رونالدو در دقیقه 57 و موراتا در دقیقه 66 به برتری سه گله رسید.

سویا در گروه E بازی‌ها از چلسی میزبانی کرد اما با حساب 4-0 شکست سنگینی را متحمل شد. در این بازی الیور ژیرود توانست هر چهار گل چلسی را (در دقایق 8, 54, 74 و 83 [پنالتی]) به ثمر برساند.

دورتموند در گروه F پنجمین بازی خود را انجام داد و در نهایت 1-1 برابر لاتزیو متوقف شد. در این بازی گوریرو (45+1) برای دورتموند و ایموبیله (67) از روی نقطه پنالتی برای لاتزیو گل‌زنی کردند.

جذاب‌ترین بازی اما میان منچستریونایتد و پاری‌سن‌ژرمن در اولدترافورد انجام شد که در نهایت پاریسی‌ها با درخشش نیمار 3-1 برنده شدند.

ابتدا نیمار در دقیقه6 تیمش‌ را پیش انداخت اما راشفورد در دقیقه 32 همه چیز را برلی نیمه اول مساوی کرد. در نیمه دوم ولی باز هم نوبت پاریسی‌ها بود که توسط مارکینوش در دقیقه 69 و نیمار در دقیقه دوم وقت‌های تلف شده به دو گل دیگر دست یافت تا 3-1 کسب برتری نماید.

در حالی‌که ناتو می‌گوید مانند امریکا خروج شتابزده از افغانستان را ترجیح نمی‌دهد، کارشناسان افغانستان می‌گویند که ناتو و امریکا باید به تعهد شان در قبال افغانستان وفادار بمانند.

اسدالله ندیم، کارشناس نظامی به اسپوتنیک گفت:«تا امروز دولت امریکا به تمام تعهدات خود به دولت افغانستان پابند بوده، و هیچ نشانه های از ابراز نظر های رسمی مقامات امریکا مبنی بر قطع تعهدات وجود ندارد. بنا تا سال 2024 نشانه های زیادی وجود دارد که آنها پابند خواهد بود».

به گفتهٔ این کارشناس افغان، حضور نیرو های امریکایی یگانه دلیل بر ادامه جنگ در افغانستان نیست. وی افزود:«جنگ در افغانستان علت های زیادی دارد تنها موضوع حضور خارجی ها نیست، اگر امریکایی ها به گونه یک جانبه در توافق با طالبان افغانستان را ترک کنند، در آن صورت طالبان جرات بیشتر کسب کرده و امیدواری شان بر راه حل نظامی بیشتر میگردد و کمک به صلح نمی کند با خروج نیروهای امریکایی طالبان از لحاظ نظامی قوی میشوند و به صلح دلچسپی نشان نخواهند داد».

مسعوده کروخیل، عضو مجلس نمایندگان افغانستان نیز می‌گویند پایبندی امریکا به تعهداتش در قبال افغانستان، نه تنها به نفع افغانستان است بلکه به نفع منطقه و جهان می باشد. وی گفت:«بدون شک افغانستان نیروهای خارجی و امریکایی را برای همیشه در افغانستان خواستار نیست اما تهدیدات که در حال حاضر در منطقه موجود است حضور گروه های تروریستی و افراط گرایان در منطقه نه تنها اینکه امنیت افغانستان را برهم خواهد زد بلکه امنیت منطقه و جهان را نیز به خطر روبرو خواهد کرد یعنی امریکا باید یک خروج بسیار مسوولانه از افغانستان داشته باشد وضعیت را بررسی کند و مطابق به وضعیت از افغانستان خارج شود»

او می‌گوید طالبان نیز باید آتش‌بس را بپذیرند:«نیرو های خارجی با مبارزه علیه تروریزم کار داریم و طالبان باید آتش بس را قبول کنند و بپزیرند و این به نفع شان است به خاطر اینکه آنها نیز حق زندگی کردن را دارند، و به همین شکل نظامیان و افراد ملکی نیز حق زندگی کردن را دارند، اما باید ما متوجه باشیم که منطقه پر از گروپ های افراطی است که آنها از سوی کشور های منطقه حمایت میشوند این یک تهدید بزرگ به افغانستان است و طالبان باید جدا این موضوع را متوجه باشند و مطمین باشند که نمی توانند طالبان با همان نیروهای که میخواهند مبارزه کنند این قابل پزیرش نیست و آنها شاید به یک وضعیت روبرو شوند که تاوان آنرا مردم افغانستان و طالبان خواهند داد».

خالد سادات، کارشناس سیاسی نیز خروج نیروهای امریکا و ناتو را به معنای پایان جنگ در افغانستان نمی‌داند. وی گفت:«از نگاه روایتی جنگ، من فکر میکنم که یک نقطه مثبت و باید به خروج نیروهای امریکایی در افغانستان جنگ کاهش پیدا کند، اما این مسله متاسفانه در عمل نیست چون از هر منطقه که این نیروها رفته جنگ بیشتر شده و تشدید یافته است. شما شاهد جنگ هلمند، ارزگان، بدخشان استید اگر امریکایی ها به شکل زودهنگام از افغانستان خارج شوند و به یک تفاهم ملی نرسند ما با یک حالت مبهم روبرو خواهیم شد و این باعث کاهش جنگ نخواهند شد».

ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو، روز دوشنبه (۳۰ نومبر) در یک نشست مجازی به خبرنگاران اعلام کرد که علیرغم تصمیم ایالات متحده برای کاهش شمار نیروهای نظامی خود در افغانستان،پیمان اتلانتیک شمالی “ناتو” قصد ندارد نیروهای خود را به طور کامل از افغانستان خارج کند.

اسپوتنیک

رئیس جمهور منتخب ایالات متحده می‌گوید که قصد ندارد فورا پس از مراسم تحلیف تعرفه وضع شده از سوی دونالد ترامپ، بر کالا های چینی را لغو کند.

به گزارش اسپوتنیک، جو بایدن، پیروز احتمالی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا گفت قصد ندارد فوراً جنگ تجاری با چین را خاتمه دهد و تعرفه های تجاری وضع شده توسط رئیس دولت فعلی، دونالد ترامپ را لغو كند.

 وی در مصاحبه ای با The New York Times  خاطر نشان کرد که ابتدا باید تجزیه و تحلیل کامل انجام شود.

بایدن تأکید کرد باید با متحدان دایمی واشنگتن در اروپا و آسیا مشورت و استراتژی جدیدی را تدوین و سپس اقداماتی لازم را انجام داد.

سیاستمدار با این حال  اظهار داشت که هدف این استراتژی پیشرفت در مبارزه با سرقت مالکیت معنوی، دامپینگ ، ترجیحات غیر بازاری برای شرکت های دولتی چین و وادار کردن شرکت های آمریکایی به شرکت در فناوری است. در واقع ، ما در مورد همان اهدافی صحبت می کنیم که ترامپ اعلام کرد.

در جنوری آمریکا و چین موافقتنامه‌ای را با هدف تخفیف جنگ تجاری میان دو کشور که بازارها را تکان داده و بر دوش اقتصاد جهان سنگینی کرده امضا کرده اند.

بر اساس توافقنامه کاخ سفید تعرفه های 25 درصدی به ارزش 250 میلیارد دالر کالاهای چینی را حفظ کرد. همچنین تعرفه 7.5 درصدی کالاها به ارزش 120 میلیارد دالر همچنان پابرجا باقی ماند.

 اسد درانی رئیس سابق سازمان اطلاعات ارتش پاکستان (آی‌اس‌آی) اظهار داشت اسلام‌آباد قادر است مجاهدین افغان و گروه طالبان را به مذاکره ترغیب کند.

درانی گفت: «پاکستان می‌تواند از نفوذ خود بر مجاهدین و طالبان استفاده کند و به آنان بگوید که با یکدیگر گفت‌وگو کنند و اطمینان دهد هر تصمیمی که دو طرف بگیرند برای پاکستان پذیرفتنی است اما اسلام‎‌آباد بیش از این نمی‌تواند کاری انجام دهد.»

وی همچنین تأکید کرد «پاکستان همیشه با مجاهدین در ارتباط بوده و به آنها کمک کرده است؛ زیرا آنها در مقابل نیروهای خارجی می‌جنگیدند، همین کار را با طالبان نیز کرده است، با وجود همه فشارها، پاکستان نفوذ و رابطه خود را با آنها حفظ کرده است».

«پاکستان تودی» نیز پیش از این نوشته بود نفوذ اسلام‌آباد بر طالبان با گذر زمان کاهش یافته است و میزبانی قطر از گفت‌وگوهای صلح و نیز ایجاد روابط طالبان با دیگر کشورها نشان‌دهنده این موضوع مهم است.

این رسانه پاکستانی گفته بود: «نفوذ اسلام‌آباد بر طالبان با گذر زمان کاهش یافته است و این موضوع نه‌تنها با تغییر محل مذاکرات آمریکا و طالبان به قطر بلکه با اعتماد به نفس این گروه برای ایجاد روابط مستقل با دیگر کشورها مشهود است.»

درانی پیش از این گفته بود که اشرف غنی، رئیس‌جمهور کنونی افغانستان پس از توافق صلح هیچ نقشی در آینده افغانستان نخواهد داشت و وی را تحمیل‌شده خواند. 

یک خلبان نظامی افغان که همراه با نیروهای آمریکایی در افغانستان کار می‌کرد و در نجات جان سربازان آمریکایی نقش داشته، اکنون از ترس جانش مجبور شده است به صورت مخفی زندگی کند.

نظر به گزارش پایگاه خبری نظامی آمریکایی “استارز اند استریپس” درخواست پناهندگی آقای اسدی، همسر و دختر چهارساله‌اش در ابتدا از سوی دولت آمریکا پذیرفته شده بود ولی در ماه گذشته این درخواست از سوی ارتش آمریکا به یکبارگی رد شد.

این پایگاه خبری به نقل از مسئولان نظامی گفته است که آقای اسدی در نجات جان چندین خلبان آمریکایی نقش اساسی داشته است.

این خلبان در مصاحبه با رسانه‌ها گفته است که برای مدتی در جایی پنهان در محافظت نیروهای آمریکایی در افغانستان زندگی می‌کرد اما برای او تا روز دوشنبه (۱۰ قوس) مهلت داده شده بود که یا دوباره به ارتش بپیوندد یا هم محل محافظت شده را ترک کند.

آقای اسدی، ۳۲ ساله که دارای رتبه نظامی “جگرن”/سرگرد است در مصاحبه با سی‌ان‌ان گفته است که او از این محل حفاظت شده اخراج شد و حالا خودش مجبور است برای حفاظت خود و خانواده‌اش به طور مخفی و در هراس زندگی کند.

او اضافه کرده است:”یا از سوی دولت زندانی یا هم از سوی طالبان کشته خواهم شد.”

کمبرلی موتلی، فعال حقوق بشر و وکیل مدافع این خلبان نظامی در نامه‌ای به مقام‌های آمریکایی گفته است که “به شدت نگران” است که اگر آقای اسدی دوباره به دولت بپیوندد، زندانی خواهد شد.

در نامه او آمده است:” مشخص است که دولت افغانستان قادر به محافظت از خانواده اسدی در برابر طالبان نیست.”

خانم موتلی همچنین گفته است که آمریکا نظر به کنوانسیون حقوق بشر و سازمان ملل مکلف است که از جان افرادی که در چنین شرایطی قرار دارند محافظت کند.

او همچنین از نهادهای دیگر در این زمینه درخواست کمک کرده است.

راب لودویک، یکی از سخنگویان پنتاگون در بیانیه‌ای گفته است که از وضعیتی که آقای اسدی در آن قرار دارد آگاه است و او هنوز هم مامور نیروی هوایی افغانستان است.

در این بیانیه آمده است که برای رسیدگی به درخواست‌های بشردوستانه از سوی اتباع خارجی روند و شرایطی وجود دارد و پس از بررسی کامل درخواست آقای اسدی مسئولان تصمیم گرفتند که این درخواست را قبول نکنند.

در این بیانیه آمده که به خاطر این که این پرونده هنوز باز است و به دلیل نگرانی ها از حریم خصوصی وزارت دفاع آمریکا نمی تواند جزئیات بیشتری ارایه کند.

در سال های جنگ جان های شیرین مردم در مقابل مفاد این جنگ خیلی ناچیز است و هر سیاستمدار به سادگی از جان تان می گذرد.

کافی ست یک محاسبه کوتاه بکنید تا بدانید چرا مفاد این جنگ از جان افغان ها کرده با ارزش تربه نظر می اید.حتما می پرسید چه طور .

درشروع حکومت اقای ی کرزی یک کیلو تریاک کوالتی متوسط را دهقان هلمندی به ۳۰۰ دالر به دکاندار های بازار ولسوالی سنگین میفروخت. این دکانداران انرا چیزی در حدود کیلوی ۸۰۰ دالر به قاچاقچیان مواد مخدر می‌فروختند. قیمت یک کیلو تریاک افغانستان در بازار های اروپا در همان وقت ۱۶ هزار دالر بود. این تفاوت هنگفت بین بازار سنگین و بازار اروپا محرک اصلی تمام کشتن ها و دریدن ها فساد ها ناکامی های افغانستان در طول بیست سال گذشته بوده است. اکثریت دلیل جنگ بین دولت و طالبان هم بخاطر کنترول همین مارکیت است که در هر کیلو تریاک حدود ۱۵ هزار و ۲۰۰ دالر فایده خالص وجود دارد.

در سال ۲۰۱۹ به اساس ارقام ملل متحد افغانستان چیزی حدود ۶۷۰۰ متریک تن تریاک خالص تولید کرده است. ولی بطور اوسط در طول بیست سال گذشته میشود گفت که کشور ما بطور اوسط حد اقل سال ۵ هزار متریک تن تریاک تولید کرده است. بنا بخاطری که بدانید چرا جنگ توقف نمیکند بیایید یک محاسبه کوتاه بکنیم که صلح و آرامی کشور برای طرف های درگیر جنگ افغانستان به شمول دولت و طالبان چقدر ضربه مالی بوجود می‌آورد. ۵ هزار متریک تن میشود ۵ میلیون کیلو تریاک تولید حد اقل کشور در یک سال. ۱۵۲۰۰ دالر فایده در کیلو مقدار پولی است که صرف برای قاچاقچیان و یا بهتر بگویم طرف های درگیر جنگ افغانستان میماند. ۳۰۰ دالر فی کیلو که به دهقان میرود و ۵۰۰ دالر فی کیلو که به دکاندار های ولسوالی سنگین هلمند میرود را حساب نمیکنیم. ۵ میلیون کیلو تریاک در سال ضرب در پانزده هزار و دوصد دالر میشود هفتاد و شش میلیارد دالر مفاد در یک سال.

بخاطر مقایسه تا بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که تمام بودجه کشور در سال های گذشته بطور اوسط سال ۷ میلیارد دالر بوده که از این جمله ۵ میلیارد انرا خارجی ها میپردازند و حدود ۲ میلیارد انرا عواید داخلی پوره میکند. بنا در هر سال تقریبا ۱۱ برابر کل بودجه کشور از درک تریاک به جیب طرف های جنگ افغانستان میریزد.حالا به این حساب در بیست سال گذشته مفاد خالص تریاک افغانستان یک ونیم تریلیون دالر شده است. میدانید چی میگویم؟ برای اینکه بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که قیمت کل ذخایر معادن افغانستان چیزی در حدود ۱ تریلیون دالر تخمین شده است. یعنی در بیست سال گذشته طرفهای جنگ افغانستان یک و نیم چند تمام ذخایر افغانستان را به جیب خود انداخته اند. حالا اگر تمام رهبری طالبان را که از این پول سهم برداشته باشد به ۱۰۰۰ نفر تخمین کنیم. و تمام قاچاقچیان رده اول مواد مخدر افغانستان را حدود ۲۰۰۰ نفر تخمین کنیم و تمام حلقات بلند رتبه دولت را به شمول پارلمان و اپوزیسیون و مجاهدین که از این پول سهم گذفته اند به ۷۰۰۰ نفر تخمین کنیم در این بیست سال برای هریک شان باید بطور اوسط ۱۵۲ میلیون دالر مفاد خالص رسیده باشد. حالا قدرتمند هایش ممکن کمی بیشتر گرفته باشند و ضعیف های شان کمی کمتر، اما بصورت کل، حرص همین مقدار پول است که نگذاشته جنگ توقف کند. و حرص همین مقدار مفاد است که نخواهد گذاشت برای ۲۰ سال آینده هم ارامی نصیب مردم افغانستان شود. من این محاسبه را به اساس قیمت سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ و کمترین حد اوسط تولید در سال کردم تا حد اقل فایده را برایتان نشان بدهم.

اگر بصورت واقعی اوسط قیمت های بیست ساله را گرفته وضرب در حاصلات بیست سال گذشته کنید رقمی که حاصل میشود خیلی وحشتناک است.این مساله خیلی جدی تر از ان است که شما فکر میکنید. ولی متاسفانه هیچ کس در کشور به این مساله نمی‌پردازد. بعضی کسانی که کوشش کردند به این مساله بپردازد به سرنوشت اجمل نقشبندی سردچار شده اند. اینست دلیل تمام بدبختی هایی که مردم هر روز بخاطر اش جان میدهند و از خود میپرسید که چی باعث کشتار ما میشود? چرا در کشور ارامی نمی اید؟ چرا ما را هر روز میکشند؟ و بالاخره چرا صلح نمی اید؟ شما را مصروف پاکستان دشمن ماست میسازند تا دلیل اصلی جنگ را هیچ وقت جستجو نکنید. تاوقتی که این حیله و نیرنگ شان به ذهن تان منطقی جلوه کند قیمت اش را با جان تان خواهید پرداخت.یاتان نرود!!! قیمت ترین جان یک انسان در کشور های غربی توسط شرکت های بیمه ۶ میلیون دالر تخمین شده است. در کشور های عقب مانده قیمت جان انسان خیلی کمتر از این است. حال اگر جان هر کدام تانرا برابر به دهم حصه جان یک امریکایی و یا یک اروپایی حساب هم بکنیم تمام مردم افغانستان برای طرف های جنگ صرف ۱۸ تریلیون دالر ارزش اش میشود. یعنی درچند سال محدود میتواند برابر جان همه شما پول مفاد کنند.شما چگونه از انها انتظار دارید بخاطر کشته شدن چند نفر شما از این مقدار پول بگذرند؟ شما هم اگر بجای انها میبودید جنگ را به صلح ترجیح میدادید.

اگر جانتان برایتان شیرین است نگذارید فدای مفاد سالانه ۱۰ هزار سیاستمدار و قاچاقبر شود.

فراموش نکنید که این محاسبه خیلی سطحی تر از انچه واقعیت است انجام شده است در عمل تمام تجارت به هیرویین است و قیمت یک کیلو هیرویین در بازار اروپا دها مرتبه بیشتر از تریاک است. اگر قیمت های واقعی را بگذارم اساسا برایتان مشکل میشود که این واقعیت را قبول کنید.

سید میثم احسانی

روند رای اعتماد به فهرست ارایه شده از سوی حکومت پایان یافت.به آرای نمایندگان ملت باید احترام گذاشت. پس از مدت‌های طولانی اداره‌های زیادی از سرپرستی خارج شده است. این خودش یک موفقیت بزرگ است. کابینه این دور یک کابینه سیاسی است. از اقشار مختلف و آدرس‌های مختلف نمایندگی می‌کنند. در این میان حد اقل دو فرصت مهم برای زنان از دست رفت. تجربه پارلمان در حمایت از زنان موفق نبوده است.

نکته مهم این است که تمام چهره‌های معرفی شده از سوی داکتر عبدالله موفق به کسب رای شدند. در فهرست دیگر حد اقل پنج نفر موفق به کسب رای نشدند.خلای عمده در روابط با پارلمان وجود دارد که با درس‌های از این دور باید جبران ‌و برطرف شود.

فقدان انسجام در وکلای هم‌سو و عدم هماهنگی لازم میان نهادهای هم‌سو که با مجلس کار می کنند دلیل اصلی شکست پنج تن از کاندید وزیران بود.

توجه به ظرفیت‌های فردی کاندید وزیران ‌و‌باز خوانی در روابط ارگ با پارلمان مهم است.

روی‌کرد تقابل با مجلس هزینه‌های سنگین دارد یکی از آن همین واکنش‌های پیدا و پنها بود.برای تمام نامزدان محترم که موفق به کسب رای اعتماد شدند صمیمانه تبریک عرض می‌کنم.

شاه حسین مرتضوی

نمایندگان مجلس به احمدجواد عثمانی به‌حیث وزیر صحت عامه رأی اعتماد دادند.

آقای عثمانی توانست از مجموع 242 رأی نمایندگان حاضر در مجلس، 145 رأی تأیید را کسب کند.

برای کامیابی نامزدوزیران در جلسه‌ی امروز مجلس نمایندگان به 122 رأی تأیید نیاز است.

نمایندگان مجلس به محب‌الله صمیم به‌حیث وزیر سرحدات، اقوام و قبایل رأی اعتماد دادند.آقای صمیم توانست از مجموع 242 رأی نمایندگان حاضر در مجلس، 209 رأی تأیید را کسب کند.

نمایندگان مجلس به کریمه حامد فاریابی به‌حیث وزیر اقتصاد رأی اعتماد دادند.خانم فاریابی توانست از مجموع 242 رأی نمایندگان حاضر در مجلس، 136 رأی تأیید را کسب کند.

نمایندگان مجلس به رنگینه حمیدی به حیث وزیر معارف رأی اعتماد ندادند. خانم حمیدی نتوانست 122 رأی لازم برای وزیر شدن را دریافت کند. او توانست تنها 114 رأی تأیید دریافت کند.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان از رییس‌جمهور اشرف غنی خواست فرد دیگری را برای احراز کرسی وزارت معارف به این مجلس معرفی کند.

نمایندگان مجلس به اجمل احمدی به حیث رییس بانک مرکزی (د افغانستان بانک) رأی اعتماد ندادند.آقای احمدی نتوانست 122 رأی لازم برای احراز کرسی بانک مرکزی را کسب کند. او توانست تنها 72 رأی تأیید نمایندگان مجلس را کسب کند.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان از رییس‌جمهور اشرف غنی خواست فرد دیگری را به‌عنوان نامزد ریاست بانک مرکزی به این مجلس معرفی کند.

نمایندگان مجلس به مجیب‌الرحمن کریمی به‌حیث وزیر احیا و انکشاف دهات رأی اعتماد ندادند. آقای کریمی نتوانست 122 رأی لازم برای وزیرشدن را کسب کند. او توانست تنها 118 رأی تأیید به دست بیاورد.

دیبرا لاینز، نماینده خاص دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان در یک سفر دو روزه به شهر دوحه، پایتخت قطر رفته است.
هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در تویتی گفت خانم لاینز در این سفر با اعضای رهبری طالبان و هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان دیدار می‌کند.
یوناما همچنان گفته است قرار است در این دیدارها در مورد پیشرفت‌ها در روند صلح و نتایج کنفرانس ژنو برای افغانستان بحث و گفت‌وگو شود.
سفر نماینده‌ی خاص دبیرکل سازمان ملل به دوحه و برنامه‌ی او برای دیدار با اعضای رهبری طالبان و هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان درحالی صورت می‌گیرد که با گذشت بیش از دو ماه از آغاز مذاکرات، هنوز بحث روی آجندای آن آغاز نشده است.
چند روز پیش سخن‌گوی دفتر سیاسی طالبان در قطر از نهایی‌شدن طرزالعمل مذاکرات در ۲۱ ماده خبر داده بود.
سخن‌گوی هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان اما گفته بود که روی ۲۱ ماده‌ی طرزالعمل مذاکرات توافق صورت گرفته، اما مقدمه‌ی آن هنوز هم به وضاحت بیشتر نیاز دارد.

سفارت ایران در قطر تصویری از دیدار اعضای ارشد دفتر سیاسی طالبان و اعضای هیأت مذاکره‌کنندۀ این گروه با حمیدرضا دهقانی، سفیر جدید ایران در قطر را نشر کرده و نوشته است که اعضای دفتر سیاسی طالبان گماشته شدن سفیر جدید این کشور در قطر را «خیرمقدم» گفته‌اند. سفارت ایران در قطر همچنان نوشته است که طالبان ترور محسن فخری‌زاده، دانش‌مند هسته‌یی ایران را محکوم کرده و این ضایعه را برای شهروندان ایران تسلیت گفته‌اند.

ایران رویکرد چند وجهی، پیچیده و محتاطانه نسبت به طالبان دارد و دیدار اعضای طالبان با سفیر این کشور در قطر بیان‌گر رابطۀ پیچیدۀ این گروه با ایران است. اما پرسش اساسی این است که ایران از طالبان چه می‌خواهد؟ و چه گونه این دشمنان دیروز به دوستان امروزی بدل شده‌اند؟

طالبان هنگامی که قلمرو افغانستان را فراچنگ گرفتند، اعضای نماینده‌گی سفارت ایران در مزارشریف را به صورت بی‌رحمانه به رگبار بستند و حتا نزدیک بود ایران به افغانستان حملۀ نظامی کند. هرچند گفته می‌شود که این کشتار توسط طالبان پاکستانی صورت گرفته است، اما دیپلمات‌های ایرانی در قلمرو افغانستان سلاخی شده بودند؛ قلمروی که طالبان بر آن فرمان می‌راندند. از سوی دیگر، آزار و اذیت شیعیان افغانستان توسط طالبان بر عمق اختلاف‌های طالبان و ایران افزوده بود و در مدت سطلۀ طالبان بر افغانستان رابطۀ ایران و طالبان محدود بود. از سوی دیگر، ایران از جبهۀ ‌شمال حمایت می‌کرد تا بساط این گروه خشونت‌گستر را بردارند. بعدها هنگامی که امریکا رژیم طالبان را در افغانستان سقوط داد و بالای این کشور حملۀ نظامی کرد، ایران نیز با امریکایی‌ها کمک کرد.

رابطۀ ایران و طالبان اما زمانی از سر گرفته شد که تنش میان ایران و امریکا در منطقه افزایش یافت و ایران نیز متوسل به سیاستی شد که امریکایی‌ها چند دهۀ پیش برای زمین‌گیر کردن روس‌ها اتخاذ کرده بودند. از سوی دیگر، اوج‌گیری داعش در منطقه و رسیدن پای این گروه سیاه‌پرچم به افغانستان، ایران را واداشته است که با طالبان رابطۀ خود را مستحکم بسازد و بعدها فرماند‌هان و رهبران این گروه از ایران بازدید کردند و با فرماند‌هان سپاه پاسداران ایران نیز گفت‌وگوها را آغاز کردند. ایران با نزدیک شدن به طالبان چندین هدف اساسی را دنبال می‌کند. مقام‌های ایرانی این را به خوبی درک می‌کنند که طالبان به عنوان یک گروه جنگی در آیندۀ افغانستان نقش خواهند داشت و در حال حاضر نیز دست‌کم بخشی از خاک افغانستان را در سلطۀ دارند.

در نخست عمده‌ترین خواست ایران از طالبان زمین‌گیر کردن امریکایی‌ها و بیرون راندن نظامیان ایالات متحدۀ امریکا از افغانستان است. در سطح سیاست بین‌الملل ایران با حمایت سیاسی و نظامی از گروه طالبان، درنظر دارد که پای امریکایی‌ها را از باتلاق افغانستان بیرون بکشد. درست همان سیاستی که امریکایی‌ها چند دهۀ پیش با حمایت از اسلام‌گرایان ضد شوروی سابق توانست جماهیر شوروی را متقاعد به عقب‌نشینی بسازد و رژیم وابسته به این کشور را سقوط دهد. از یک‌سو ایران از سلطۀ دوبارۀ طالبان هراس دارد و از سوی دیگر با حمایت از این گروه درنظر دارد که امریکایی‌ها را با شکست در خاک افغانستان تحقیر کند. این دقیقاً همان رویکرد جنگ سرد نسبت به درگیری‌های خاور میانه است.

در سطح داخلی، ایران دو هدف عمده‌یی از برقراری و استحکام رابطۀ دوستانه با طالبان دارد. نخست ایران برای حفاظت از مرزهایش از خطر نفوذ داعش با طالبان رابطه برقرار کرده است و می‌خواهد با استفاده از طالبان در برابر این گروه در افغانستان مبارزه کند. از همین‌رو، رسانه‌های امریکایی گزارش داده‌اند که ایران به طالبان کمک‌های نظامی فراهم می‌سازد. این کمک‌ها از یک‌سو برای مبارزه با داعش است و از سوی دیگر به منظور افزایش فشار نظامی بر امریکا و برچیدن حضور نظامیان ایالات متحده صورت می‌گیرد. دو سال پیش، والی فراه گفته بود که ایران به طالبان جنگ‌افزار کمک می‌کند و شماری از اعضای سپاه پاسداران به طالبان آموزش‌های نظامی می‌دهند.

دوم، ایران با درک این ‌که طالبان در آیندۀ سیاسی افغانستان نقش خواهند داشت و یکی از جناح‌های سیاسی می‌باشند، برای حفظ منافع ملی و حمایت از شیعیان افغانستان تلاش می‌ورزد که رابطۀ خود را با طالبان مستحکم بسازد. با این وجود، ایران درنظر دارد که از طالبان استفادۀ ابزاری کند و نفوذ خود را در منطقه و افغانستان گسترش دهد. گسترش نفوذ ایران در منطقه ویران‌گر و خطرآفرین است و ممکن است باعث گسترش خشونت‌ها و تنش‌های مذهبی در افغانستان شود. از این لحاظ، طالبان باید بدانند که نزدیکی بسیار با ایران می‌تواند نه ‌تنها از دامنۀ ناامنی چیزی بکاهد؛ بلکه می‌تواند زمینه‌های خشونت را بیشتر از پیش فراهم بسازد و تنش‌ها را در کشور افزایش دهد. با توجه به آموزه‌های تاریخی و خرد جمعی، متحد شدن دشمنان قدیمی برای مقابله با یک دشمن قدرت‌مند در درازمدت می‌تواند شکننده و محکوم به فروپاشی باشد.

منبع: خبرگزاری نشانه

۱. امنیت بین‌الملل

بازگشت آمریکا به معاهدات بین‌المللی با محوریت ایالات متحده از مهم‌ترین برنامه های دولت جدید می‌باشد تا بدین ترتیب بتواند با رفتار در چارچوب چندجانبه‌گرایی، دو رقیب جهانی یعنی چین و روسیه را مهار نماید. در این راستا پیش بینی می‌شود آمریکا با تصویب کنوانسیون سازمان ملل درباره قانون دریاها و با همکاری کشورهای همسایه این دو، مانع توسعه‌طلبی نظامی چین در دریای چین جنوبی و روسیه در دریای قطب شمال شود و حرکت نظامی آن‌ها را به دوایری منتهی به مرزهای دریایی بین‌المللی محدود کند.

این کار به ارتقای هژمونی این کشور در سطح بین المللی کمک می کند. در خارج از کشور تلاش دولت جدید این خواهد بود که با بازگشت به معاهده پاریس، به هم‌گرایی جهانی جهت جلوگیری از گرم‌تر شدن زمین و گسترش سوخت‌های تجدیدناپذیر بپیوندد تا دیگر کشورها را نیز به تصویب و اجرای سیاست‌های مشابه ترغیب کند.

۲. اروپا

در حوزه قاره سبز یکی از مهم‌ترین برنامه ها مهار روسیه است. به همین دلیل دولت جدید تلاش خواهد کرد تا معاهده «استارت جدید» در حوزه محدودسازی کلاهک‌های هسته‌ای را تمدید کند. در عین حال دولت اتی تلاش می کند به مروز زمان این معاهده را به دیگر قدرت‌های هسته‌ای به‌ویژه چین نیز تعمیم دهد. هم‌چنین دولت بعدی آمریکا می کوشد برای انعقاد معاهده‌ای تحت عنوان «پیمان جدید فراآتلانتیک» با شرایط حفظ بازدارندگی هسته‌ای اروپا، لغو کلیه تعرفه‌ها و موانع تجاری دو سوی اقیانوس اطلس(به استثنای بریتانیا) و نهایتاً گسترش تلاش‌ها برای حمایت از تجارت آزاد و دموکراسی به برنامه‌ریزی بپردازد.

۳. اسیا

استراتژیستهای کاخ سفید به آمریکا توصیه خواهد کرد تا با تایوان توافق تجاری دوجانبه‌ای به امضا برساند که به افزایش سرمایه‌گذاری آمریکا در آنجا منجر شود. هم‌چنین با بازگشت به «پیمان تجاری اقیانوس آرام» بار دیگر همکاری کشورهای این حوزه را در برابر چین به نمایش بگذارد و ضمن جلب دوباره همکاری‌ها با جاپان تلاش می شود تا کره جنوبی، اندونزی و تایلند نیز به این پیمان بپیوندند. نظریه پردازان در راستای سیاست مهار چین معتقدند تقویت این پیمان و گسترش اعضای آن به‌نحوی که به محاصره چین توسط آن‌ها بیانجامد، پکن را وادار خواهد ساخت تا مطلوبیت‌های این اعضا در حوزه قواعد تجارت آزاد را بپذیرد. در عین حال برای افزایش تعامل با چین، کوشش می‌شود آمریکا نیز به عضویت «بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت‌های آسیایی» درآید که بسیاری از متحدان آسیایی و اروپایی‌اش نیز به آن پیوسته‌اند. این اقدام فرصت مشارکت آمریکا در طرح «یک کمربند، یک جاده» را میسر می‌سازد تا ضمن گسترش فرصت‌های شغلی برای شرکت‌های بزرگ خصوصی ایالات متحده در حوزه مهندسی، طراحی و سایر خدمات مرتبط با تجهیزات و ساخت‌وساز در آمریکا، از ضربه به منافع آمریکا در کشورهای درگیر در این پروژه، جلوگیری شود. تقویت روابط با گروه‌های مدنی چین از طریق سازمان موسوم به «سپاه صلح» برای جلوگیری از گسترش ناسیونالیسم ضدآمریکایی، از دیگر ابتکارات درباره چین خواهد بود. در نهایت درباره کره شمالی نیز نه رویکرد تغافل اوباما و نه تذبذب ترامپ بلکه مقابله جدی با توسعه تسلیحات اتمی و انعقاد پیمانی موقت مبتنی بر تعلیق جزیی تحریم در برابر اطمینان‌بخشی به نابودی کلاهک‌های هسته‌ای‌اش، مورد توجه قرار خواهد گرفت.

۴. غرب آسیا

مهم ترین تمرکز دولت جدید ایالات متحده در غرب اسیا بر ایران خواهد بود.درباره ایران امریکا میخواهد به برجام بازگردد و نظارت‌های بین‌المللی بر برنامه هسته‌ای را با دقت بیشتری ادامه دهد، به‌نحوی که اطمینان رهبران جمهوری اسلامی نسبت به عدم نقض دوباره تعهدات آمریکا جلب شود. در این راستا مذاکرات طولانی، چندبُعدی و پایداری با همکاری دیگر شرکای بین‌المللی برای حل دیگر منازعات با ایران از سر گرفته خواهد شد.درباره افغانستان برنامه دولت جدید بایدن، عبور از دوگانه خروج کامل یا ماندن برای همیشه است. در مقابل توصیه پنتاگون این است تا چند هزار از نیروهای نظامی آمریکا تا پایان مذاکرات صلح و انعقاد توافقی مبتنی بر ثبات سیاسی این کشور طی حدوداً سه تا پنج سال آینده در کنار کابل بمانند تا اهرم فشاری علیه طالبان باشند و دستاوردهای به‌اصطلاح دموکراتیک حضور آمریکا در این کشور در توافق نهایی حفظ شود.درباره عربستان فروش تسلیحات به این کشور تا پایان جنگ یمن احتمالا متوقف خواهد شد. اوباما برای جلب نظر مثبت این کشور به برجام، مخالفت جدی با تجاوز عربستان به یمن انجام نداد در حالی که به باور صاحب نظران امریکایی این جنگ صرفاً نفوذ ایران در یمن را افزایش داده است. تشویق عمان به میانجی‌گری برای پایان این نبرد احتمالا در دستور کار قرار خواهد گرفت. خروج نیروهای نظامی آمریکایی حاضر در عربستان، تنبیه مناسبی برای وادارسازی دولت سعودی به پایان جنگ است.

جمع‌بندی

محتوای سیاست خارجی دولت جدید امریکا عموماً نقدی بر سیاست خارجی دولت ترامپ و برنامه هایی نزدیک به سیاست‌های حزب دموکرات است. بنابراین با در نظر گرفتن بایدن به عنوان پیروز انتخابات، احتمالاً سیاست خارجی بایدن در عین تمایز جدی با ترامپ، تفاوت‌هایی نیز با سیاست اوباما داشته باشد. چنان‌ که در برخی گزارش ها نسبت به سیاست اوباما در قبال کره شمالی و عربستان نیز انتقاد شده است. سیاست احتمالی دولت بایدن در غرب آسیا بر مبنای مهار نبردهای نیابتی و محدودسازی نفوذ منطقه‌ای ایران استوار خواهد بود. به همین دلیل از برجام به عنوان ابزاری برای وادارسازی ایران به تداوم مذاکرات در دیگر ابعاد منازعه با غرب بهره‌برداری خواهد شد.

داکتر عبدالطیف نظری