نویسنده: rahapress

مجاهد همچنین اذعان داشت طالبان به هیچ عنوان خواهان تشکیل حکومت موقت نیستند چرا که تشکیل آن را به نفع مردم نمی‌دانند و با هرگونه سو استفاده از موقعیت طالبان در اوضاع سیاسی افغانستان برای منافع شخصی و کسب قدرت مقابله خواهند کرد.
مجاهد گفت طالبان در دومین دور کنفرانس بین الافغانی که قرار است ۱۴ آوریل در دوحه قطر برگزار شود شرکت خواهند کرد.
به گفته سخنگوی طالبان؛ کنفرانس دوحه بر اساس توافق تمامی جناح‌های شرکت کننده افغان در کنفرانس مسکو برگزار خواهد شد؛ در این نشست ادامه بحث‌های کنفرانس مسکو که به صورت کل در آن به مسائل داخلی افغانستان پرداخته می‌شود به بحث و بررسی قرار گرفته خواهد شد.
مجاهد بیان داشت در کنفرانس مسکو به موضوعات مهم و اساسی پیرامون افغانستان پرداخته شد و نیاز بود تا این موضوعات بیشتر بررسی و پیگیری گردد؛ به همین دلیل فیصله شد که همچون کنفرانس‌ها ادامه یابد، از همین رو دور دوم کنفرانس بین الافغانی در دوحه برگزار می‌گردد.
ذبیح الله مجاهد همچنین اظهار داشت؛ حساسیت‌هایی که حکومت افغانستان در قبال برپایی کنفرانس دوحه از خود نشان داده است برای این گروه هیچ اهمیتی ندارد و تنها اهداف طالبان و منافع ملت افغانستان به ویژه ختم اشغال است که اهمیت دارد.
مجاهد در ادامه بیان داشت که طالبان خواهان این هستند که مسائل داخلی افغانستان توسط خود افغان‌ها بررسی شود اما طالبان اداره کابل را به عنوان یک حکومت نمی‌شناسند چرا که این حکومت برای حفظ منافع آمریکا کار می‌کند و به همین دلیل این نظام، نظام مشروع ملت افغانستان بوده نمی‌تواند.
مجاهد اما می‌گوید که طالبان حکومت افغانستان را تنها به عنوان یک جناح داخلی افغانستان می‌شناسند نه به عنوان یک حکومت مشروع!
سخنگوی طالبان تأکید کرد که اگر حکومت افغانستان خواهان حل اختلافات است «بدون این که خود را به عنوان یک حکومت معرفی کند» می‌تواند با طالبان به عنوان یک جناح افغانی گفتگو کند.
مجاهد در ادامه گفتگو با مهر نیوز اظهار داشت که ادعای کابل که خود را به عنوان یک قدرت در افغانستان می‌شناسد تنها یک ادعا است و واقعیت ندارد، واقعیت امر این است که قدرت، نظام و اقتصاد به دست آمریکایی‌ها است و به همین دلیل طرف مقابل ما برای مذاکره و صلح آمریکایی‌ها هستند.
سخنگوی طالبان در ارتباط به لویه جرگه مشورتی صلح که حکومت افغانستان گفته است از طالبان هم برای شرکت در آن دعوت خواهد شد گفت که گروه طالبان در آن شرکت نخواهد داشت.
مجاهد در این رابطه گفت: زمانی که ما اداره کابل را به عنوان یک حکومت نمی‌شناسیم؛ اقدامات آن را نیز قبول نداریم، هر اقدامی به نام لویه جرگه یا مانند آن که تحت اشغال آمریکایی‌ها برگزار می‌شود تصمیمی گرفته خواهد شد که آمریکایی‌ها می‌خواهند مانند تصمیماتی که در لویه جرگه‌های قبلی که در زمان کرزی گرفته شد و به همین دلیل این لویه جرگه برای ما اهمیتی ندارد.
مجاهد در ارتباط به برخی نگرانی‌ها که کنفرانس‌های بین الافغانی را فرصتی برای فرصت طلبی و اهداف شخصی برخی سیاسیون دانستند افزود که طالبان به هیچ عنوان به کسی اجازه نخواهد داد که از کنفرانس‌های بین الافغانی برای اهداف شخصی استفاده شود و طالبان متوجه این موضوع هستند، مجاهد اما یادآور شد که تا کنون چنین موضوعی در این کنفرانس‌ها مشاهده نشده است.
سخنگوی طالبان تأکید کرد گروه طالبان پیشنهاد تشکیل حکومت موقت را نداده اند و هیچ گاه طرف دار تشکیل آن نبوده اند.
مجاهد گفت که طالبان خواهان تشکیل یک حکومت مستقل اسلامی و مقتدر هستند، چرا که حکومت‌های ضعیف نمی‌تواند حافظ منافع ملت افغانستان باشند، این چنین حکومتی نمی‌تواند مانع اشغال گردد.

خلیل‌زاد در صفحه رسمی توییترش نوشت: «در ملاقات با مقام‌های بریتانیایی در مورد هدف مشترک ما که صلح در افغانستان و تامین امنیت کشورهای ماست، گفت‌وگو و مشوره کردیم.»

وزارت امور خارجه امریکا نیز اعلام کرد دوره تازه‌ای از سفر های زلمی خلیلزاد با هدف تقویت مذاکرات صلح در شماری از کشورها شروع شده و اولین سفر او در این دور به بریتانیا صورت گرفته‌است.

زلمی خلیلزاد در گذشته نیز چندین بار سفرهای منطقه‌ای و جهانی اش را برای برقراری صلح و ختم جنگ در افغانستان آغاز کرده بود.

قابل ذکر است امریکا تا کنون پنج بار با نمایندگان طالبان در مورد صلح و ختم جنگ افغانستان مذاکره کرده‌است؛ طالبان که تاکنون حاضر نشده‌اند به صورت مستقیم با دولت افغانستان مذاکره کنند در دیدار با امریکایی‌ها همواره بر خروج نیروهای خارجی از افغانستان تأکید کرده‌اند.

یکی از نکات کلیدی در مذاکرات صلح نمایندگان طالبان با امریکا موضوع خروج نیروهای خارجی از افغانستان است.

دور پنجم مذاکرات صلح طالبان با امریکا در تاریخ 25 فوریه گذشته در شهر دوحه قطر برگزار شد و بعد از 16 روز پایان یافت. هردو جانب تایید کردند در این دور مذاکرات در مورد پیش نویس چگونگی خروج نیروهای خارجی از افغانستان به توافق رسیدند.

در این شکی نیست که بسیاری از زنان افغانستان «بی بضاعت» اند و نیازمند کمک دولت می باشند؛ اما این بسیار نفرت انگیز، زجرآور و منزجرکننده است که کسی با سوء استفاده از بی‌بضاعتی و نیازمندی آنها در صدد تأمین اهداف سیاسی و انتخاباتی مهره مورد نظرش باشد.

رولا غنی؛ همسر اشرف‌ غنی تایید کرده که به نام او به زنان بی‌بضاعت پول توزیع شده؛ اما مدعی شده که هیچ نوع هدف سیاسی در این کار نبوده است.

روز گذشته، گزارش‌هایی از توزیع پول از سوی او برای «کارزارهای انتخاباتی» بین مراجعان زن در مراکز صحی ولایت ننگرهار منتشر شد و در رسانه‌های محلی گفته شد که طالبان این پول‌ها را جمع آوری کرده، آتش زده و این مراکز صحی را بسته‌اند.

خانم غنی امروز (هفتم حمل) در مراسم «تعهد برای کاهش مرگ و میر مادران» به این خبر اشاره کرد و گفت در آخر سال میلادی، پس از حساب مخارج، بودجه‌ای اضافه مانده بود و وزارت مالیه و صحت به پیشنهاد بانوی اول به تفاهم رسیدند که این پول را به زنان بی‌بضاعت در مراکز صحی برای مصرف ترانسپورت‌شان توزیع کنند.

او تایید می‌کند که قرار شد این پول به نام او توزیع شود؛ اما می‌گوید دلیل آن را نمی‌داند.

خانم غنی بودجه کلی این برنامه را اعلام نکرد؛ اما گفت قرار شد به هر زن ۵۰۰ افغانی پرداخت شود.

توضیح توجیهی خانم غنی، عذر بدتر از گناه است. او یک اقدام دروغین را با دروغی بزرگتر توجیه می کند. او به نام کمک به زنان بی بضاعت در ننگرهار از بودجه ملی، می خواست به همسرش که نامزد انتخابات ریاست جمهوری است کمک کند تا ریشه های سیاسی و قومی اش را در میان پشتون های شرق افغانستان تقویت کند.

خانم غنی می گوید که اقدام او سیاسی نبوده؛ اما همزمان اذعان می کند که این پول ها به نام او برای زنان بی بضاعت ننگرهاری توزیع می شد. این در حالی است که به گفته خود او، پولی که به نام او قرار بود توزیع شود، از بودجه ملی افغانستان تأمین می شد. پرسش این است که سمت حقوقی خانم غنی در چارچوب دولت افغانستان چیست و او بر چه اساسی به خود حق می دهد تا از بودجه ملی، پولی را برای اهداف خاصی برای زنان در یک ولایت مشخص، توزیع کند؟

خانم غنی بدون تردید می داند که کمک به زنان افغانستان، مجاری مجاز و مشروع و مشخصی دارد. مثلا وزارت های امور زنان، صحت عامه و… می توانند برنامه هایی برای تقویت زنان، توسعه سهم و نقش آنها از خدمات عمومی و دسترسی آسان شان به تسهیلات صحی روی دست بگیرند. در این میان، هیچ نیازی به حضور، دخالت و مشارکت «بانوی اول» نیست. بنابراین نه تنها توزیع پول برای زنان بی بضاعت، از آدرس بانوی اول، مشروعیت و مجوز قانونی ندارد؛ بلکه استفاده از نام او در هرگونه برنامه کمک به زنان، نوعی سیاسی کاری محسوب می شود و حساسیت برانگیز خواهد شد.

از جانب دیگر، در هیچ منطقی، توزیع مستقیم پول برای زنان به هر انگیزه ای که صورت بگیرد، جز آنکه اهداف سیاسی و انتخاباتی خاصی مد نظر باشد، هرگز توجیه پذیر نیست. با ۵۰۰ افغانی، زندگی یک زن بی بضاعت افغان، تغییر نمی کند و حتی نیازهای اولیه او هم تأمین نخواهد شد؛ اما بی تردید، مرجع توزیع کننده پول، به آسانی می تواند در پوشش این برنامه، اهداف سیاسی و تبلیغاتی اش را دنبال کند و برنامه هایش را برای کسب شهرت و محبوبیت و ارتقای جایگاه سیاسی و اجتماعی اش در میان مردم، به پیش ببرد.

در این شکی نیست که بسیاری از زنان افغانستان «بی بضاعت» اند و نیازمند کمک دولت می باشند؛ اما این بسیار نفرت انگیز، زجرآور و منزجرکننده است که کسی با سوء استفاده از بی‌بضاعتی و نیازمندی آنها در صدد تأمین اهداف سیاسی و انتخاباتی مهره مورد نظرش باشد.

در این میان، اگرچه اقدام طالبان در آتش زدن «پول های حرام» بانوی اول، منطقی و معقول نیست؛ اما مسؤول اصلی این اقدام طالبان، بانوی اول است که برای کمک به متفکر دوم، از بودجه ملی و پول ملت، هزینه کرد تا برای نامزد قدرت در میان مردم ننگرهار و مشرقی، جایگاه و محبوبیت کسب کند.

نکته مهمی که نباید نادیده گرفت این است که «بانوی اول» یک جایگاه سیاسی یا حقوقی ویژه نیست تا همسر آقای غنی در قالب آن، در هر زمینه ای که اراده کرد، دخالت کند و برای تعیین سرنوشت و تشخیص موارد مصرف بودجه ملی، تصمیم بگیرد. او اگر آنگونه که ادعا می کند که در سیاست، دخالت نمی کند، در عمل نیز باید نشان دهد که تنها همسر رییس جمهور است نه یک مرجع قدرتمند اجرایی که بودجه ویژه ای دریافت می کند، امتیازات گسترده ای دارد و از صلاحیت نامحدود برای اعمال نظر و نفوذ بر وزارتخانه ها برخوردار است.

نرگس اعتماد

ناپدید شدن شهروندان پاکستان به ویژه بلوچ‌ها جدایی طلب و پشتون‌های قبایلی از سال‌های متمادی به این طرف ادامه ادامه دارد.

جامعه بلوچان و پشتون‌های قبایلی حکومت پاکستان را متهم می‌کنند که به شکل سازمان یافته افراد موثر این دو قوم را ربوده یا می‌کشد و یا هم به شکل نامعلومی در زندان‌ها نگهداری می‌کند.

بلوچان پاکستان ادعا دارند که 48 هزار نفر این قوم از سال 1971 تا هنوز در پاکستان ناپدید شده‌اند و خانواده‌های آنان هیچ معلوماتی از سرنوشت گم شده‌های شان ندارند.

با این وجود، سازمان عفو بین‌الملل روز گذشته اعلام کرد که این مساله لکه سیاه بر دامن پاکستان است و دولت این کشور باید فوراً به این مساله پایان دهد.

این سازمان گفته که اقلیت‌های مذهبی، قومی، مدافعان حقوق بشر، فعالان سیاسی و برخی شهروندان این کشور از فعالیت منع شده و شمار زیاد آنان نادرک شده اند.

با این وجود، کمیسیون ویژه تحقیق در این مورد گفته که حد اقل 2178 پرونده افراد نادرک را ثبت کرده است.

بشار الجعفری، نماینده دائم سوریه در سازمان ملل متحد به امریکا پیشنهاد کرد به جای بلندی‌های جولان دو ایالت کارولینای شمالی و کارولینای جنوبی خود را به اسرائیل بدهد.

الجعفری تاکید کرد جولان یک منطقه سوری است و اسرائیل چه بخواهد و چه نخواهد، و چه آمریکایی ها از آنها حمایت کنند و چه این کار را نکنند، این منطقه بار دیگر به سوریه برخواهد گشت.

وی اضافه کرد که امریکایی ها و اسرائیلی ها چنین گمان نکنند که خاک سوریه می تواند روزی بخشی از یک معامله (قرن) لعنتی و پلید باشد.

نماینده دائم سوریه در سازمان ملل متحد خطاب به اعضای شورای امنیت گفت: تلاش های امریکایی بیانگر یک اقدام خطرناک است که راه را برای نابودی حقوق بین الملل هموار می کند و این اقدامات در واقع اهانت به سازمان ملل متحد است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا چندی پیش در صفحه توییتر خود نوشت: پس از 52 سال زمان آن فرا رسیده که ایالات متحده امریکا حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت بشناسد،‌ که اهمیت استراتژیک و امنیتی مهمی برای کشور اسرائیل و ثبات منطقه‌ دارد. دیرتر ترامپ در دیدار با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل اعلام کرد که حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت می‌شناسد. تعداد زیادی از کشورها از جمله روسیه این تصمیم ترامپ را مورد نکوهش قرار داده و اعلام کردند در نتیجه ان اوضاع در خاورمیانه بازهم متشنج ترخواهد شد.

اسرائیل بلندی های جولان را که از سال 1944 متعلق به سوریه بوده، در جنگ شش روزه 1967 تصرف کرد.

پروژه‌های ذکر شده شامل ساخت مکتب‌ها، ایجاد شبکه‌های آبیاری، اعمار کانال، سربند و دیوارهای استنادی است که در شش ولسوالی ولایت کابل و شش ولسوالی ولایت ننگرهار عملی خواهد شد.  

وزیر احیا و انکشاف دهات، در یک نشست خبری در کابل، هنگام امضای قراردادهای این پروژه‌ها گفت که هزینه این برنامه، از سوی وزارت مالیه، بانک جهانی و برنامه جهانی انکشاف زراعت پرداخت خواهد شد.

به گفته او، با اجرایی شدن این پروژه‌ها بیش از ۳۲۵ هزار روز کاری برای باشنده‌گان ولایت‌های کابل و ننگرهار ایجاد می‌شود و ۳۱ هزار خانواده نیز از آن بهره‌مند خواهند شد. هم‌چنان با تطبیق این پروژها ۱۹ هزار و ۶۵۰ جریب زمین در ننگرهار  و۱۰ هزار جریب زمین  نیز در کابل تحت پوشش سیستم منظم آبیاری قرار می‌گیرد.

مجیب‌الرحمن کریمی، وزیر احیا و انکشاف دهات، در ادامه تصریح کرد که در میان ۱۷۶ پروژه، اعمار ۲۳ مکتب در ولایت ننگرهار نیز شامل است. قرار است که در قالب این پروژه‌ها ساختمان ۱۳ مکتب در قریه‌های ولسوالی دوربابا و ۱۰ مکتب در قریه‌های ولسوالی غنی‌خیل این ولایت اعمار شود.

در کنار آن به گفته وی، ۱۴۵ پروژه عمرانی دیگر نیز در شش ولسوالی ولایت ننگرهار تطبیق ‌شود.

وی در گفت‌وگو با شبکۀ فرانس ۲۴ فرانسه گزارشی که می‌گفت ملا محمد عمر رهبر پیشین طالبان در افغانستان زندگی می‌کرده نه در پاکستان، را بی اساس خواند.

این گفته‌های آقای صالح پس از آن ابراز می‌شوند که اخیرأ عمران خان، نخست وزیر پاکستان پیشنهاد حکومت موقت را در افغانستان کرده بود.

از سویی‌هم، عبدالله عبدالله، رییس اجراییه حکومت در واکنش به پیشنهاد آقای خان، گفت که تعیین سرنوشت افغانستان کار خود این کشور است نه کار کشور دیگری.

او می‌افزاید که افغانستان ازهیچ کشور همسایه انتظار ندارد که بر افغانستان اعمال نفوذ کند.

درهمین حال، زلمی خلیل‌زاد فرستاده ویژه ایالات متحده امریکا برای صلح افغانستان در واکنش به این پیشنهاد عمران خان گفت: «در حالی که پاکستان در روند صلح افغانستان کمک‌های سازنده‌یی داشته‌است، اما تبصره‌های عمران خان چنین کمکی نکرده‌اند. تصمیم گرفتن دربارۀ آیندۀ افغانستان تنها و تنها به خود افغانان مربوط است.»

از سوی دیگر، جان بس، سفیر امریکا در کابل نیز به سخنان عمران خان واکنش نشان داد و در صفحه تویترش نوشت:«برخی از شگردهای بازی کرکت درسیاست خوب کاربرد دارند، اما برخی دیگر نه. برای عمران خان مهم است که از چگونه‌گی وضع توپ در روند صلح افغانستان و امور داخلی این کشور خود داری نماید.»

اما وزارت خارجه پاکستان می‌گوید که ازگفته‌های نخست وزیرین کشور در رسانه‌ها برداشت نادرست شده‌است.

دریک اعلامیه وزارت خارجه پاکستان آمده‌است که سخنان عمران خان دربارۀ برگزاری انتخابات زیر یک حکومت موقت در پاکستان بوده‌است نه در افغانستان.

روز چهارشنبه، شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه پاکستان فراخوانده شدن سفیر افغانستان را از اسلام‌آباد از سوی حکومت افغانستان، تصمیم «غیر عاقلانه» می‌‎داند.

او می‌گوید که با آن که پاکستان توضیح داد که گفته‌های عمران خان دربارۀ ایجاد حکومت موقت در افغانستان از سوی رسانه‌های تعبیر نادرست شده‌اند، اما با آن هم کابل با فراخواندن نماینده‌اش از اسلام‌آباد، تصمیم ناخوشایند گرفت.

در این دیدار که روز گذشته صورت گرفت سفیر کشور چین، سال جاری را برای مردم افغانستان سال سرنوشت ساز خواند و آمادگی کشورش را برای کمک به دولت و مردم افغانستان در زمینۀ صلح، همکاری های اقتصادی و امنیتی اعلام داشت.

وی همچنین از جریان نشست چهارجانبه نمایندگان کشورهای چین، روسیه، امریکا و اتحادیه اروپا در واشنگتن و تصمیم شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر تمدید مأموریت یوناما یا دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد درافغانستان نیز گزارش داد.

به گفتۀ وی در نشست واشنگتن به نقش محوری دولت افغانستان در مذاکرات صلح و اینکه پروسه صلح به مالکیت ورهبری دولت و مردم افغانستان به پیش برده شود و بر تداوم حمایت بین المللی از نیروهای امنیتی افغان در مبارزه باتروریزم، تأکید شده است.

سفیر دولت چین تطبیق هرگونه توافق صلح را بدون حضور دولت افغانستان ناممکن دانسته و برهماهنگی بیشتر همکاران بین المللی افغانستان مبنی بر تأمین نقش دولت افغانستان در روند مذاکرات صلح برای حفظ دستاوردهای کنونی تأکید کرد.

دراین دیدار، استاد سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری از موضع‌گیری‌های دولت چین و دیگر همکاران بین المللی افغانستان مبنی برچگونگی پیشرفت مذاکرات صلح قدر دانی کرده گفت: تأکید به نقش محوری دولت افغانستان در روند مذاکرات صلح، خواست همه مردم افغانستان و دیدگاه مشترک جامعه جهانی است.

معاون رئیس جمهور گفت: از نظر بین المللی و کشورهای منطقه تا زمانی که یک توافق واضح و تضمین مطمئن بدست نیاید، نمی توان به خطر از میان برداشته شدن تروریزم و افراط گرایی در افغانستان اطمینان داشت.

استاد دانش با بیان اینکه تغییر برخورد گروه طالبان با برخی از جوانب ذی‌دخل در قضیه افغانستان به معنی تغییر ایدئولوژی و باور طالبان نسبت به گذشته نیست، گفت: مردم و دولت افغانستان همچنان تأکید دارند که روند مذاکرات صلح باید در چارچوب نظام سیاسی و قانون اساسی افغانستان به انجام برسد.

استاد دانش درپیوند به اظهارات برخی از مقامات کشورهای خارجی و برخی از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری برای ایجاد یک دولت سرپرست یا موقت پس از ماه جوزا نیز گفت که برای ادامه کار حکومت وحدت ملی تا زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری هیچ مشکل قانونی و حقوقی وجود ندارد.

به گفته معاون رئیس جمهور، تأخیر در برگزاری دور دوم حکومت آقای کرزی و همچنین تأخیر در برگزاری انتخاباتی که حکومت وحدت ملی براساس آن روی کار آمد و ادامه کار حکومت های قبلی تا زمان روی کار آمدن حکومت های جدید، به عنوان یک رویۀ عملی در کشور سابقه دارد و می تواند مورد استناد حقوقی قرار گیرد.

وی همچنین گفت که در کشورهای دیگر نیز ادامه کار حکومت های انتخابی تا روی کار آمدن حکومت جدید تقریبا به عنوان یک اصل پذیرفته شده است و علاوه برآن در قوانین فرعی افغانستان از جمله قانون انتخابات به ادامه کار نهاد و یا مقام انتخابی تا زمان برگزاری انتخابات، حکم شده است.

معاون رئیس جمهور تصریح کرد: در اینگونه موارد نیاز به تفسیر قانون اساسی هم است و در مورد مشابهی که برگزاری انتخابات در زمان حکومت آقای کرزی به تأخیر افتاد، ستره محکمه به دوام کار حکومت آن زمان تا برگزاری انتخابات و روی کار آمدن حکومت جدید، قرار صادر کرد.

استاد دانش گفت که از طرف دیگر تصمیم تأخیر دوماهه در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری از سوی کمیسیون مستقل انتخابات به دلایل تخنیکی اتخاذ شده و حکومت در این مورد به هیچ صورت دخالت نداشته و بلکه همواره بر برگزاری آن در میعاد معین قانونی تأکید داشته است.

وی می‌افزاید حکومت فاجعه قتل عام نیروهای امنیتی کشور را جدی نمی‌گیرد.
آقای بهزاد تأکید می‌کند: «کشتار منسوبین نظامی و امنیتی توسط شبه نظامیان طالبان در چند ولایت به شمول بادغیس، فاریاب و اخیرا در هلمند، بار دیگر این پرسش را نزد جامعه مطرح کرده است که آیا این قتل عام ها محصول ضعف نهادهای نظامی و امنیتی کشور و قوت نظامی طالبان است یا مشکل در جای دیگری است؟»
به گفته احمد بهزاد در اکثر این رویدادها، قتل عام سربازان و افسران معمولا پس از درگیری های طولانی، در محاصره قرار گرفتن نیروهای دولتی، اتمام مهمات و تجهیزات نظامی‌شان و نرسیدن کمک و نیروی پشتیبانی اتفاق می‌افتد. 
نماینده مردم هرات در پارلمان می‌افزاید: «تا کنون مقامات ارشد نظامی و امنیتی کشور در مورد تنها گذاشتن نیروهای درگیر و محاصره شده، پاسخ قانع کننده‌ای به افکار عمومی نداده‌اند. معقول نیست که بپذیریم مجموعه نهادهای امنیتی و نظامی کشور همراه با پشتیبانی اکمالاتی، اطلاعاتی، هوایی و ماهواره‌ای حامیان خارجی‌شان (حمایت قاطع ناتو در افغانستان) به اندازه‌ای ناتوان شده باشند که قادر به نجات صدها سرباز و افسر در نزدیکی یک قل‌اردو نباشند.»
آقای بهزاد می‌گوید: «عدم توانایی نهادهای امنیتی کشور برای کمک رسانی و نقل و انتقالات به موقع نظامی زمانی غیر قابل باور می‌شود که مشاهده می شود این نهادها در جایی که «بخواهند» و «اراده داشته باشند» انبوهی از نفرات و تجهیزات جنگی را از زمین و هوا در کمترین زمان ممکن منتقل و مستقر می سازند؛ مانند آنچه که در روزهای پایانی سال ۱۳۹۷ در مزارشریف اتفاق افتاد.»
احمد بهزاد می‌پرسد: «با وجود توانایی حکومت و حامیان آن برای نجات جان سربازان و افسران قوای مسلح کشور، چه علتی می‌تواند در پس فاجعه ممتد قتل عام «غریب ترین فرزندان» این سرزمین قرار داشته باشد؟!»
آقای بهزاد تأکید می‌کند: «اگر فرضیه بدبینانه در این خصوص را نپذیریم و منکر حضور عناصر همسو با تروریزم و طالبان در مراکز نظامی و امنیتی کشور شویم، باید در خوش‌بینانه ترین داوری به غفلت، بی‌پروایی و ندانم‌کاری مقامات ارشد اردو، پولیس و امنیت ملی اذعان نموده و درصدد چاره برای توقف قتل‌عام «غریب‌ترین فرزندان مدافع این سرزمین» باشیم. »
به باور آقای بهزاد هیأت رهبری کنونی وزارت دفاع، در کمترین حالت متهم به غفلت و ندانم‌کاری در چند فاجعه کشتار و قتل‌عام سربازان و افسران قوای مسلح کشور می‌باشد.

وی می‌گوید: « وجدان جامعه با عربده‌کشی های مضحک چوکی نشینان کابل قانع نخواهد شد؛ جامعه می‌خواهد دلیل این همه فاجعه و این همه بی مبالاتی را بداند.»

آقای نبیل می‌افزاید اگر رئیس جمهور غنی می‌خواهد افغانستان را از توطئه‌های پاکستان نجات دهد، باید به مردم اطمینان دهد که انتخابات آینده را بدون دخالت حکومت و به طور کاملا شفاف برگزار می‌کند.

وی تأکید می‌کند: «این فقط گوشه‌ای كوچك از طرز تفكر و ديدگاه نظامیان و سیاسیون پاکستان و اگر واضح‌تر بگوییم؛ طرز تفکر دشمنان افغانستان و نظام جمهوری‌اسلامی‌افغانستان است. این طرز تفکر تازه‌ای نیست، بلکه از سالیان دراز و از چندین دهه به اینسو در قبال افغانستان نزد نظامیان و سیاسیون پاکستان وجود داشته‌است.»

به گفته‌ی رحمت‌الله نبیل: « افغان‌های وطن دوست هرگز با چنین تفکر خصمانه و‌ ویران‌گر دشمنانش سر سازش نخواهد داشت، مگر چند آدم به‌ظاهر افغان و در باطن همسو با دشمن افغانستان، کسی دیگری را نمی‌توان سراغ داشت. »
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان می‌گوید: «شما دیده‌اید؛ با تأسف در میان سیاسیون افغان، ما کسانی را سراغ داریم که در انتخابات گذشته با انجام دادن بیشترین تقلبات انتخاباتی، استفاده از پول بیت المال در انتخابات و معاملات پنهانی با استخبارات بیرونی باعث ایجاد حکومت ضعیف به نام «حکومت وحدت ملی» شدند و همین ها در مدت چهار سال بیش‌ترین استفاده‌هاى شخصى را از حكومت‌وحدت‌ملى بردند، و با چهره‌های مرموز و عوام‌فریبانه باعث تضعيف نظام در عرصه‌هاى مختلف شدند و حال هم همين‌ها نشان‌داده اند، تا چه اندازه هم‌سویی و هم‌فکری با دشمنان مردم افغانستان دارند. »

این همه در حالی‌ست که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، ششمین دور سفر خود به افغانستان و برخی کشورهای منطقه با هدف پیش‌برد مذاکرات صلح افغانستان، را آغاز کرده‌است.

در دور قبلی مذاکرات مستقیم امریکا با طالبان در دوحه قطر روی برخی موضوعات از جمله خروج نیروهای خارجی از افغانستان و قطع ارتباط طالبان با گروه‌های تروریستی مانند القاعده توافقاتی صروت گرفت.

در این میان نکته‌ای که حکومت و غنی را نگران ساخته تشکیل حکومت موقت از کانال مذاکرات صلح برای شریک ساختن طالبان در قدرت سیاسی افغانستان می‌باشد.

برخی شنیده‌های تأیید نشده نیز نشان می‌دهد که زلمی خلیل‌زاد در مذاکره با طالبان موضوع حکومت موقت را مطرح کرده‌است.

اینکه عمران خان، نخست وزیر پاکستان، نیز به تشکیل حکومت موقت در افغانستان در آینده خبر می‌دهد نیز می‌تواند این شایعات را تقویت کند.

جنرالان پاکستانی سالهاست که در نوعی تضاد با سیاسیون این کشور خواهان روی کار آوردن یک حکومت کاملا وابسته به اسلام‌آباد در افغانستان می‌باشند؛ این نوع نگاه به افغانستان سبب شده طالبان به  عنوان یک ابزار سالها در اختیار سازمان استخباراتی پاکستان قرار گیرند.

طالبان ابزار جنگ نیابتی پاکستان در افغانستان است و در حملات تهاجمی و انتحاری این گروه هزاران شهروند افغانستان کشته و زخمی شده‌اند.

به باور کارشناسان، چنانچه مذاکرات صلح امریکا با طالبان همانند دور گذشته پشت درهای بسته انجام شود و مردم افغانستان از جزئیات و تصامیم اتخاذ شده در مورد سرنوشت  خود آگاه نشوند، دوره سیاه طالبانی یک بار دیگر ممکن است تکرار شود که در این صورت باید فاتحه نظام جمهوری، قانون اساسی، حقوق زنان و تمامی دستاوردهای هفده ساله در افغانستان را خواند.

حنیف اتمر، محمد یونس قانونی، عطا محمد نور و دیگر شخصیت‌های برجسته تیم انتخاباتی صلح و اعتدال در مراسمی که برای گرامیداشت از سالروز درگذشت مارشال فهیم در مزار شریف برگزار شده بود شرکت و سخنرانی کردند.

عطا محمد نور، والی پیشین بلخ و از طرفداران تیم صلح و اعتدال، طی سخنانی با لحنی تند اول جوزای سال جاری را پایان عمر حکومت وحدت ملی خواند و عنوان نمود در صورتیکه غنی از قدرت  کنار نرود، وی را به زور وادار به خروج از ارگ می‌کنند.

محمد حنیف اتمر، نیز اول جوزا را پایان کار دولت وحدت ملی دانست و ادامه کار حکومت بعد از این تاریخ را غیرقانونی خواند.  

حنیف اتمر و دیگر همی تیمی‌های سرشناس وی در ادامه در دیدارهایی  جداگانه با بزرگان قومی و شخصیت‌های برجسته ولایت بلخ ملاقات کردند. جمعه خان همدرد، مسؤل حزب اسلامى در ولايت بلخ و اختر محمد ابراهيم خيل، مسؤل حزب محاذ ملى، از جمله افراد سرشناسی بود که اتمر به دیدن آنها رفت.

یافته‌های وزارت انرژی و آب نشان می‌دهد که سطح آب‌های زیرزمینی در کابل بین ۲ تا ۱۲ متر افزایش یافته است.

مسوولان وزارت انرژی و آب این افزایش را در مقایسه با سطح آب در سال گذشته خورشیدی اعلام کرده‌اند.

براساس اعلام مسئولان وزارت انرژی و آب نتایج مطالعات و ارقام جمع‌آوری‌شده از سیستم چاه‌های نظارتی شهر کابل نشان می‌دهد بارندگی‌های شدید زمستان سال گذشته سبب شده سطح آب‌های زیرزمینی در شهر کابل در ماه حمل سال جاری نسبت به ماه حمل سال ۱۳۹۷ در حدود ۲ الی ۱۲ متر افزایش بیابد.

 به گفته مسئولین وزارت انرژی و آب بیشترین افزایش در قسمت‌های غرب و کمتر آن در قسمت‌های شرق کابل بوده است.

 به گفته‌ی این مسوولان، قسمت‌های غربی شهر کابل امکانات جذب بیشتر آب را داشته است و از همین رو، سطح آب‌های زیرزمینی در این قسمت‌ها بیشتر است.

مسوولان این وزارت تا کنون جزییات سطح آب‌های زیرزمینی ولایت‌های دیگر را همگانی نکرده‌اند.

این در حالی است که بر‌اساس آمارهای رسمی نهادهای مربوطه، ‌میزان ریزش برف و بارندگی در زمستان سال گذشته، در چند سال گذشته بی‌پیشینه بوده است.

افغانستان در سال گذشته با خشک‌سالی شدیدی روبه‌رو بوده است. یافته‌های دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشری سازمان ملل متحد (اوچا) نشان می‌دهد خشک‌سالی در سال ۱۳۹۶ نزدیک به دو میلیون شهروند در بیست ولایت کشور را متضرر کرده است.

رییس اجرایی ایالات متحده امریکا را از متحدان استراتیژیک افغانستان خواند و از همکاری‌ها و قربانی‌های این کشور در افغانستان برای مبارزه با دهشت‌افنگی و دست یافتن به صلح تشکر و قدردانی کرد.
سفیر ایالات متحده امریکا نیز افغانستان را از دوستان و متحدان امریکا خواند و روابط میان دو کشور را مستحکم و استوار بر ارزش‌ها و منافع مشترک خواند.
سفیر ایالات متحده برقراری صلح و امنیت در افغانستان را از اهداف عمده کشورش توصیف کرد و از ادامه همکاری‌های مشترک میان دو کشور اطمینان داد.
در این نشست دو طرف در باره مذاکرات صلح در قطر،‌ برگزاری انتخابات شفاف و با اعتبار،‌ آخرین تحولات سیاسی-امنیتی و روابط منطقه‌یی افغانستان بحث و تبادل نظر کردند.