نویسنده: rahapress

گروه طالبان در واکنش به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحدۀ آمریکا در خبرنامه‌یی اعلام کرد اظهارات ترامپ در مورد «افغانستان» غیرمسئولانه است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا روز دوشنبه، در دیدار با عمران خان نخست‌وزیر پاکستان مدعی شد اگر آمریکا اراده کند، در جنگ افغانستان در ظرف یک هفته پیروز خواهد شد، اما به گفتۀ ترامپ، هزینۀ این راه ده میلیون کشته است و احتمالاً به حذف افغانستان از صفحۀ روزگار خواهد انجامید.

طالبان با انتشار خبرنامه‌یی هر چند موقف ترامپ که دیگر «نقش پولیس در افغانستان» را بازی نخواهد کرد، ستوده‌اند، اما گفته‌اند آرمان محو افغانستان از صفحه روزگار را «چنگیز، انگلیس، و شوروی سابق به گور بردند.»

به نقل از خبرنامه، طالبان ادعا کرده‌اند آمریکایی‌ها تاریخ افغانستان را نمی‌دانند و آنان از این نکته که افغانستان گورستان امپراتوری‌هاست بی‌خبرند.

در این خبرنامه هم‌چنان به راه حل صلح‌آمیز، معضل افغانستان تأکید شده است.

اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده با واکنش گستردۀ سیاست‌مداران افغانستان از جمله ارگ ریاست جمهوری مواجه شده است.

ارگ با انتشار اعلامیه‌یی از واشنگتن خواسته در این زمینه «صراحت و توضیحات» بدهد. در اعلامیۀ ارگ ریاست جمهوری آمده است که دولت افغانستان تحولات مرتبط به این رخداد را به صورت مستمر با مردم افغانستان در جریان خواهد گذاشت.

با وصف حجم وسیع از انتقادها، تا کنون ایالات متحدۀ آمریکا به این انتقادها نپرداخته است.

فرهان یوسفزی سابقه بازرگانی دارد و تحصیلاتش را در رشته مدیریت در ایالات متحده امریکا به پایان رسانیده است.

قبل از این عزیزالله فضلی به عنوان رییس بورد کربکت افغانستان کار می کرد.

این تعیینات در حالی صورت می گیرد که اخیراً تیم ملی کریکت افغانستان در بازی های جهانی بسیار ضعیف ظاهر شدند.

در رای گیری که روز سه شنبه در تالار جلسه عمومی مجلس سنای امریکا صورت گرفت، مارک اسپر برای احراز کرزی وزارت دفاع ایالات متحده امریکا با گرفتن ۹۰ رای تایید به عنوان وزیر دفاع آن کشور تعیین گردید.

در رای گیری علنی که دیروز صورت گرفت، آقای اسپر فقط ۸ رای مخالف داشت که از سوی سناتوران حزب دموکرات استفاده شده بود.

مارک اسپر از افراد نزدیک به رییس جمهور ترامپ است که پس از استعفای پاتریک شناهان سرپرست پیشین وزارت دفاع امریکا، به عنوان سرپرست وزارت دفاع از سوی رییس جمهور ترامپ معرفی گردید.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل به روزنامه اطلاعات روز گفت که این رویداد ناشی از انفجار ماین کنار جاده‌ای بوده که نیروهای خارجی را هدف قرار داده است.

آقای فرامرز افزود که ساحه‌ی رویداد از سوی نیروهای خارجی مسدود شده است. به گفته‌ی او، در این رویداد به غیرنظامیان و نیروهای امنیتی افغانستان هیچ آسیبی نرسیده است.

او در عین حال گفت «در صورتی که به نیروهای خارجی تلفات وارد شده باشد، از سوی خود آنان اعلام خواهد شد، ما در این مورد چیزی نمی‌گوییم».

در همین حال گروه طالبان ادعا کرده است که یک حمله‌کننده‌ی انتحاری این گروه با استفاده از یک عراده موتر مملو از مواد منفجره نیروهای استخباراتی امریکا (CIA) را هدف قرار داده است.

در اعلامیه‌ی این گروه آمده است که این حمله در «جاده‌ی تنگی تره‌خیل» در مربوطات حوزه‌ی ۱۵ شهر کابل هنگامی رخ داده است که نیروهای امریکایی در حال عبور از جاده بودند.

گروه طالبان ادعا کرده است که در این حمله شمار زیادی از نیروهای امریکایی کشته و زخمی شده‌اند، اما آمار مشخصی ارایه نکرده است.

نیروهای خارجی اما تا کنون در این باره چیزی نگفته است.

عمران خان افزود او آماده است با رهبران این گروه دیدار کند.

 او گفت بعد از دیداری که با دونالد ترامپ، رییس جمهوری امریکا، داشت به این نتیجه رسیده که با طالبان صحبت کند.

آقای خان روز گذشته در کاخ سفید با آقای ترامپ دیدار و گفتگو کرد.

بی بی سی نوشت آقای خان گفت او و ارتش این کشور درباره “عدم دخالت” در امور افغانستان هم‌عقیده هستند و پاکستان حالا فقط می‌خواهد به بازگشت صلح به افغانستان کمک کند و از اینکه “امریکا هم با پاکستان” هم عقیده است ابراز خوشحالی کرد.

در اوایل سال جاری میلادی که موضوع سفر اعضای تحریم شده گروه طالبان به پاکستان و گفتگو با مقامات ارشد این کشور مطرح شد، کابل با این طرح مخالفت شدید نشان داده و به سازمان ملل متحد شکایت کرده بود.

رهبران افغانستان پیوسته گفته‌اند پاکستان از طالبان حمایت می‌کند، اسلحه در اختیارشان می‌گذارد، آموزش می‌دهد و آنها را برای حمله به افغانستان می‌فرستد.

پاکستان اما این اتهام‌ها را همواره رد کرده است.

نقش این کشور برای آوردن صلح در افغانستان در زمانی روشن شد که امریکا تصیم گرفت برای بیرون کردن نیروهایش از افغانستان با این گروه وارد مذاکره شود.

اعضای این گروه با فرستاده ویژه امریکا در شش ماه گذشته هفت دور مذاکره کرده‌اند.

پاکستان یکی از انگشت شمار کشورهایی بود که حکومت طالبان (1996-2001) را در افغانستان به رسمیت شناخت.

آنچه یک داعشی جوان پس از یک روز پهره‌داری در امتداد مرز دولت اسلامی می‌خواهد این است که به «مهمان‌خانه‌ی زنان» برود، دوش بگیرد و شبی را در بستر «ازدواج موقتی» صبح کند. اگر او بتواند قرص نان یا بسته شکلاتی با خود ببرد، دختران لاغر و استخوانی برایش صف می‌کشند. پیوند زناشویی آن‌ها چند ساعت طول می‌کشد و پس از طلوع آفتاب باطل می‌شود تا زن بتواند به جهادی دیگری واگذار شود.

این یک نمونه از داستان‌هایی است که من از زبان زنان، کودکان و جنگ‌جویان ناراضی شنیدم که تعداد‌شان به ۷۰ نفر یا بیش‌تر از آن می‌رسید؛ افرادی که من به آن‌ها در طول سه سال کمک کردم از دولت اسلامی نجات یابند. ازدواج موقتی یا «هم‌باشی یک‌شبه‌ی دینی» به‌لحاظ اخلاقی پیچیدگی‌هایی دارد. با این‌که در جهاد تقوا یک اصل است و رابطه‌ی جنسی خارج از ازدواج ممنوع، اما جنگ‌جویان جهادی می‌توانند هم‌زمان با تبلیغ پاک‌دامنی و عفت با چندین زن، چه زنان محلی چه زنان اروپایی که مسلمان شده‌اند یا بردگان جنسی ایزدی بخوابند.

از سال ۲۰۱۴ تا سقوط خلافت اسلامی خودخوانده‌ی دولت اسلامی در ماه مارچ ۲۰۱۹، هزاران زن جوان از کشورهای مختلف منطق را زیرپا گذاشته و تصمیم گرفتند خانواده‌های‌شان را ترک کنند و مخفیانه به عراق و سوریه بروند. آن‌ها فریب دروغ و پروپاگندای دولت اسلامی را خوردند و به امید عشق، ماجراجویی و بهشت وارد قلمرو دولت اسلامی شدند. اما چیزی جز جهنم روی زمین منتظر آن‌ها نبود. در ده‌ها مصاحبه‌ای که من انجام دادم داستان‌هایی را شنیدم که چگونه دخترانی که پانزده سال بیش‌تر نداشتند در بازار برده‌فروشی دولت اسلامی به داعشی هایی فروخته شدند که مست موادمخدر بودند و می‌خواستند پیش از نوشیدن شربت شهادت، در همین دنیا به ۷۲ حوری برسند. بیش‌تر کسانی که من با آن‌ها مصاحبه کردم، مورد تجاوز قرار گرفته بودند، گرسنگی کشیده بودند و با نی و چوب مورد لت‌وکوب قرار گرفته بودند. بیش‌تر آن‌ها دیده بودند که چگونه داعشی ها همراهان‌شان را سر می‌برند. آن‌ها داستان دختری را برایم بازگو کردند که با موبایل گیرآمده بود و سنگسار شد و خواهرانش مجبور شدند تسلیم شوند.

پرسشی که در ذهن شماست شاید این باشد که چرا این دختران و زنان به دولت اسلامی رو کردند و چرا من تلاش کردم آن‌ها را نجات دهم؟

کمی از خودم بگویم. شروع خوبی نداشتم، پدرم اعصاب نداشت و خودم اعتماد به نفس، اما زندگی‌ رفته‌رفته روی خوشش را به من نشان داد. من شش سال در «لوای یورکشایر» خدمت کردم و دوبار در ایرلند شمالی برای انجام‌وظیفه اعزام شدم. در سال ۲۰۰۳ به عراق رفتم و به سختی سرگروه شرکت امنیتی خصوصی «Aegis Defense Services» شدم. با از بین‌رفتن صدام و خروج نیروهای امریکایی و بریتانیایی از عراق، ماموریت به انجام رسیده بود، اما تمام این تحولات شکافی را در بازار امنیتی عراق به وجود آورده بود. من در عراق ماندم و کاروبار امنیتی را شروع کردم. کار من و تیمم این بود که امنیت کارمندان شرکت‌های نفتی و تلویزیون‌ها را از «منطقه سبز» بغداد تا بیابان‌های «شرق وحشی» عراق تامین کنیم. رانندگان من عمدتا عراقی و کُرد بودند. با زبان عربی آشنا شدم، ریزه‌کاری‌های کار با عراقی‌ها را مانند انعام‌دادن یا رشوه برای زنده‌ماندن یاد گرفتم و شبکه‌ی وسیعی از ارتباطات را برای خودم ساختم.

از طریق همین ارتباطات بود که خانواده‌ی «لورا آنجلا هانسن»، دختر هلندی ۲۱ ساله، از من خواستند تا دختر و دو فرزند دخترشان را نجات دهم. دختران لورا از شوهر داعشی ظالم او بودند؛ از مردی که در سال ۲۰۱۵ لورا را فریب داده و به عراق کشانده بود.

لورا در موصل گیرمانده بود، شهری که خشت اول آن را ماسون‌های آشوری ۲ هزار سال پیش از مسیح گذاشتند و حالا با کوچه‌های تنگ و تونل‌های مخفی‌اش، مرکز قدرت دولت اسلامی بود. در تابستان آن سال نیروهای ائتلاف به رهبری امریکا با حملات هوایی‌شان موصل را به کوره‌ای از آتش و دود و خاکستر تبدیل کرده بودند. نیروهای ائتلاف نمی‌توانستند وارد موصل شوند. سدی که باید از آن‌ عبور می‌کردند، جنگ‌جویان سیاه‌پوش دولت اسلامی با عینک‌های «ری‌بن» بود و مین‌هایی که اطراف موصل فرش شده بود.

می‌دانستم که خارج‌کردن لورا خودکشی است. او توانسته بود با پدر و مادرش ارتباط برقرار کند و آن‌ها را بفهماند که در معرض ظلم و خشونت است. وقتی پدر و مادرش عکسی را از سه سالگی لورا به من نشان دادند، من تصویر دختر خودم را دیدم. پس از آن موافقت کردم که زمینه فرار او را با سه مرد کُرد که هر کدام نظامیان سابق و چهارشانه بودند، فراهم کنم. اما نیروهای پیش‌مرگه کردستان عراق پیش‌دستی کردند و لورا را نجات دادند.

با این‌حال، وقتی خبر فرار لورا به گوش جامعه‌ی مسلمان رسید، پیام‌خانه‌ی ایمیلم پر شد از ایمیل‌ خانواده‌هایی از لندن، آمستردام، پاریس، مونیخ و شهرهای دیگر. پیام‌ همه‌ی آن‌ها یکی بود: «آقای کرنی، لطفا، لطفا دخترم را به خانه برگردان.»

عملیاتی که ما آن را «عملیات عروس جهادی» می‌خواندیم، بدون توقف از همان روز در ماه جولای ۲۰۱۶ شروع و تا آخرین روزهای دولت اسلامی ادامه داشت. ما زنان و کودکان‌شان را به جایی انتقال می‌دادیم که بتوانند خود‌شان را به نهادهای امنیتی محلی تسلیم کنند. ما پیش از پیش محل ملاقات مان را از طریق پیام‌رسان‌هایی ایمن چون تلگرام و واتساپ تعیین می‌کردیم و این محل معمولا در نزدیکی شفاخانه‌ها بود چون زنان و کودکان می‌توانستند به بهانه‌ای خود‌شان را به آنجا برسانند.

نیروهای پیش‌مرگه در حال پیش‌روی به سوی موصل، رقه و دیرالزور بودند. ما به دنبال آن‌ها. شهرها در آتش درگیری خیابانی می‌سوختند و زنانی که قرار بود ما آن‌ها را خارج کنیم، از این خرابه به آن خرابه در حال فرار بودند. آن‌ها با کندن حجاب از سر و صورت‌شان تلاش می‌کردند شناخته شوند، اما هدف گلوله‌ی تک‌تیراندازهای داعشی قرار می‌گرفتند. من صحنه‌ای را که در آن گلوله‌ی تک‌تیرانداز سر پسر کوچکی را جلوی چشم مادر رنج‌دیده و وحشت‌زده‌اش بسان هندوانه‌ای پاشاند، هرگز فراموش نمی‌کنم. ما زنان محلی را به اردوگاه‌های پناهندگان در مرز ترکیه-سوریه انتقال می‌دادیم. اردوگا‌ه‌هایی که ساکنان آن از چند صد هزار به سه میلیون نفر رسید.

ما دختران اروپایی را به یکی از خانه‌های امنی که از مردم محلی اجاره کرده بودیم، انتقال می‌دادیم تا به‌خاطر اطلاعات ارزش‌مند‌شان مورد پرس و جو قرار بگیرند. آن‌ها توانستند اطلاعات مخبران ما را درباره انبارهای تسلیحاتی و تونل‌های مخفی که فرماندهان جهادی از طریق آن‌ها می‌توانستند با چمدان‌های پر پول به ترکیه فرار کنند، تایید کنند. من این اطلاعات را در اختیار «ام‌آی‌۶» بریتانیا و «آسایش»، سازمان جاسوسی کردستان عراق، گذاشتم.

فیلم‌های تبلیغاتی دولت اسلامی کودکانی را نشان می‌داد که خوشحال‌ در مکتب درس می‌خوانند، زنان و مردانی را نشان می‌داد که آزادانه در مزارع ذرت کار می‌کنند، مهندسان زن را نشان می‌داد که پل و پل‌چک می‌سازند و زنانی را نشان می‌داد که کلکینک‌های پیشرفته را اداره می‌کنند. اما حقیقت دولت اسلامی تکان‌دهنده، کثیف و غم‌انگیز بود: نسلی از مردانِ جوانِ معتاد به پورن که از سوی دولت اسلامی موظف شده بودند مناطق وسیعی از عراق و سوریه را به فاحشه‌خانه‌ی عظیمی تبدیل و با تفنگ آن را اداره کنند.

برخی از این دختران «خوش‌بخت» بودند. آن‌ها با یک داعشی زدواج کرده و شریک زندگی هم‌دیگر شده بودند. اما زنان و دخترانی که بیوه شده بودند یا شریک زندگی‌شان به جای دیگری اعزام شده بود، در بازار برده‌فروشی خرید و فروش می‌شدند و به کسی واگذار می‌شدند که بالاترین قیمت را پیشنهاد می‌کرد.

فروشگا‌‌ه‌ها در کنار برقع و «عبایه»، سکسی‌ترین لباس‌زیرهای جهان را نیز به مشتریان‌شان عرضه می‌کردند. دیانا عباسی، یکی از دختران بریتانیایی به من گفت: «آن‌ها دوست دارند موهای مان دراز و بدن مان بی‌مو باشد. وقتی حجاب و چادر ما را پس می‌زنند می‌خواهند کودکی را در لباس پورن‌استار ببینند.» دختر دیگری به من گفت: «اگر مردی با بسته‌ی غذا به ساختمان ما می‌آمد، همه‌ی دخترا پیشنهاد می‌دادند با او بخوابند. ما جنده‌ی غذا بودیم.»

ازدواج در اسلام حلال و رابطه‌ی جنسی خارج از ازدواج حرام است. اما قانون شریعت امکان دیگری را فراهم می‌کند که به نام «مُتعِه» یا «نکاح مُنقَطِع» یا «ازدواج موقت» [که در مذهب شیعه به «صیغه» نیز معروف است] یاد می‌شود. یک مرد زمانی واجد شرایط ازدواج موقت است که برای تجارت یا زیارت اماکن مقدس فاصله‌ی طولانی را با شتر یا پای پیاده سفر کند. دولت اسلامی انتظار نداشت که جنگ‌جویانش بدون دل‌خوشی و آسودگی تن و خاطر به میدان جنگ بروند. بنابراین «مهمان‌خانه‌ها زنان» را گشود که در آن هم‌باشی یک‌شبه معمول بود. ازدواج موقت طوری است که در آن زن به جنگ‌جوی تازه از میدان برگشته می‌گوید: «من خودم با تو ازدواج می‌کنم.» و مرد در پاسخ می‌گوید: «من قبول می‌کنم.» بعد از آن «شوهر» پول و برخی خوراکی‌های لذیذ را برای شب فراهم می‌کند و با اذان صبح، صیغه طلاق به صورت خودکار بین آن‌ها جاری می‌شود.

همانند شمیمه بیگم، عروس جهادی که در ۱۵ سالگی لندن را به مقصد دولت اسلامی ترک کرد و در حال‌حاضر متعلق به هیچ کشوری نیست و در اردوگاه‌ موش‌‌زده‌ی «الروج» زندگی می‌کند، بسیاری از زنانی که ما نجات دادیم شدیدا ابراز پشیمانی می‌کردند. دیانا عباسی به من گفت: «من با پیوستن به دولت اسلامی مرتکب اشتباه شدم. من این را همان روزی که رسیدم فهمیدم.» برخلاف قضیه شمیمه بیگم، دولت بریتانیا به دیانا اجازه داد به لندن بازگردد. او دوره‌‌ی افراط‌زدایی را گذراند و اکنون مشاور افراط‌زدایی است.

هزاران عروس و کودک جهادی هنوز در اردوگاه‌های کشورهایی زندگی می‌کنند که آن‌ها را نمی‌خواهند. انگلستان هم آن‌ها را نمی‌خواهد ولی هلند سیاست لیبرال‌تری دارد. لورا آنجل هانسن پس از بازگشت به خانه، به جرم تلاش برای اجرای فعالیت‌های تروریستی به حبس تعلیقی محکوم شد، اما از تعلق به دولت اسلامی برائت گرفت و با کودکانش در آمستردام زندگی می‌کند. دولت آلمان تنها کودکان جهادی‌ها را با رضایت مادران‌شان از اردوگاه‌های پناهندگان به آلمان منتقل می‌کند. یک زن ۲۷ ساله که به‌نام «جنیفر دبلیو» شناخته می‌شود در حال حاضر در مونیخ تحت محاکمه قرار دارد. او متهم شده است درحالی‌که در حرارت ۴۵ درجه به‌خاطر «ترکردن رخت‌خوابش» زنجیر شده بود، اجازه داده دختر ایزدی ۵ ساله ـ که اسیر داعش بوده ـ از تشنگی بمیرد. فرانسه اخیرا با تغییر در سیاستش تصمیم گرفته که بهتر است عروس‌های جهادی را به خانه بازگرداند تا به جای پراکنده‌شدن و بعدا صف‌آرایی مجدد و برنامه‌ریزی برای حمله به اروپا، «با وزن کامل قانون» روبرو شوند.

دولت اسلامی با تمام شکنجه، بی‌رحمی و ریاکاری شیطانی‌اش دیگر به‌عنوان یک قدرت دارای نفوس و قلمرو وجود ندارد، اما دوباره ظهور خواهد کرد و ما در غرب باید هوشیار باشیم.

تلگراف

مترجم: جلیل پژواک

د ونالد ترامپ در دیدار با عمران خان گفت امریکا این توانایی را دارد که از نظر نظامی طی یک هفته در جنگ افغانستان پیروز شود؛ «اما با این کار نمی‌خواهد ۱۰ میلیون نفر کشته شوند». او با اشاره به استفاده از مادر بمب‌ها در افغانستان گفت امریکا می‌تواند افغانستان را در 10 روز از نقشه جهان محو کند.

سخنان ترامپ با واکنش‌های تندی در داخل کشور روبه‌رو شده‌است.

حامد کرزی گفته‌است این سخنان توهین بزرگی به مردم افغانستان است و آن ‌را محکوم کرده‌است.

کرزی این اظهارات ترامپ را بازتاب‌دهنده مکنونات درونی رهبری امریکا «در قبال مردم و کشور ما بوده» خوانده که به گفته او نشان می دهد این‌ها به زندگی و کرامت انسانی هیچ احترامی قایل نیستند.

رنگین دادفر اسپنتا؛ مشاور امنیت ملی آقای کرزی در زمان قدرت او نیز گفته‌های دونالد ترامپ را نژادپرستانه  و غیرمنطقی خوانده‌است.

اسپنتا تاکید کرد مردم افغانستان بدون امریکایی‌ها نیز می‌توانند خاک خود را حفاظت کنند و این مسؤولیت‌شان است.

در اینکه ترامپ یک سیاستمدار سفیه است که با استفاده از پیش پا افتاده ترین زبان و ادبیات عامیانه و بازاری، حتی بدیهیات سیاست را نیز رعایت نمی کند و همین امر موجب می شود در برابر نزدیک ترین متحدان سنتی و دیرینه امریکا نیز زبان به تحقیر و تعریض و توهین بگشاید، شکی وجود ندارد.

درباره افغانستان، این نگاه ترامپ به صورت مضاعفی تشدید می شود؛ زیرا او اول اینکه به مثابه یک عنصر راست افراطی و یک آنگلوساکسون متعصب، بیگانه ستیز و ضد مهاحرت، اصولا میانه مناسبی با کشور مسلمانی مانند افغانستان که از قضا یکی از بزرگترین کشورهای مهاجرفرست جهان هم محسوب می شود، ندارد. بی دلیل نبود که او در طول دوران کمپاین های انتخاباتی اش، حتی یکبار درباره افغانستان ابراز نظر صریح نکرد. این سکوت او تا ماه ها پس از پیروزی اش نیز ادامه پیدا کرد.

در ادامه نیز وقتی لب به سخن باز کرد، چیزی جز تحقیر و شکایت نداشت.

این بار نیز چیز جدیدی مطرح نشده است. آقای ترامپ خیلی مشتاق است که تکلیف خود را به ابتلائات سیاست خارجی امریکا یکسره کند و این ابتلائات اگر مانند مأموریت امریکا در افغانستان، به کلافی سردرگم، پدیده ای پرهزینه و فاقد هرگونه چشم اندازی از راه حل کوتاه مدت و با زیان آوری مالی بالا هم بدل شده باشد، عزم و اراده او برای نابودی کامل آن طی یک هفته را تشدید می کند.

از سوی دیگر، آقای ترامپ از همان آغاز وقتی شعار معروف «امریکا را دوباره باعظمت بسازیم» را مطرح کرد، نشان داد که علاقه ای وافر دارد تا قدرت کوبنده امریکا را به رخ جهانیان بکشد.

ایده بلندپروازانه او برای اجرای رژه نظامی در خیابان های امریکا نیز از همین عقده عمیق، ناشی می شد که البته با مخالفت های جدی ارکان دیگر حکومت امریکا مانند کنگره و بر سر مسایل مالی و… آن، در نهایت به صورت محدود اجرا شد.

بنابراین بدیهی است که یکی از آرزوهای او محو کامل افغانستان از نقشه زمین، طی یک هفته و با کشتن ۱۰ میلیون نفر باشد! این خیالات از فرد متوهمی که از قضا بر کرسی ریاست جمهوری قدرتمندترین کشور دنیا هم تکیه زده است، بعید نیست.

اما واکنش سران و رهبران افغان در قبال این اهانت بزرگ و وقیح و آشکار ترامپ چه باید باشد؟

از قضا این سؤال معطوف به همان کسانی است که پیشتر و بیشتر از دیگران به این سخنان ترامپ، واکنش تند نشان داده اند: حامد کرزی و دادفر اسپنتا.

این کاملا قابل انتظار بود که کرزی و اسپنتا با توجه به منافع و موقعیت کنونی شان، سخنان ترامپ را محکوم کنند و در قبال آن ژست ملی و میهن پرستانه بگیرند؛ اما آیا آنها واقعا در این موضع گیری شان، محق اند؟

چه کسانی به ترامپ این جرأت را اعطا کرده است که عزم نابودی کامل افغانستان از روی زمین را بکند؟ چرا ترامپ آشکارا مدعی می شود که می تواند ظرف یک هفته ۱۰ میلیون افغان را بکشد و افغانستان را از جهان محو کند؟

مردم افغانستان، هنوز روزهای تلخ و تاریک امضای پیمان استراتژيک با امریکا و طرح پیمان امنیتی در لویه جرگه کرزی و اسپنتا را به خوبی به خاطر دارند. آقای اسپنتا از نویسندگان پیمان امنیتی و بزرگترین مبلغ و مدافع آن در آن زمان بود.

او همان کسی است که منتقدان آن پیمان ننگین و استعماری را جاسوس خواند و آنها را به استفاده از زور تهدید کرد.

کرزی علیرغم رویکرد شیادانه ای که در قبال پیمان امنیتی، اتخاذ کرد، تمامی زمینه های امضای آن پیمان یکجانبه را فراهم آورد. او با همان حیله و نیرنگ، پیمان استراتژيک را که مادر پیمان ها محسوب می شود با امریکا امضا کرد و امضای آن به صورت شبانه و به طور کاملا تحقیرآمیز صورت گرفت.

آقای کرزی می گوید امریکا نسبت به زندگی و کرامت انسانی مردم افغانستان هیچ احترامی قایل نیست؛ اما او باید بداند که این امریکایی نیست که ترامپ ساخته است، امریکا تا بوده همین بوده است؛ ترامپ و اوباما و بوش، هیچ فرقی ندارند. آنها می آیند و می روند و امریکا همیشه امریکا باقی می ماند: زورگو، سلطه جو، استعمارگر و خونریز.

آقای اسپنتا با ارجاع ترامپ به نسل کشی سرخپوستان امریکایی و غیر نظامیان افغان، تأکید می کند که مردم افغانستان توان حفاظت از خاک خود را دارند و برای این امر، نیازی به امریکا نیست.

اما چرا این حرف را در زمان کمپاین برای پیمان های استراتژيک و امنیتی از زبان آقای اسپنتا نشنیدیم؟!

جرأت و گستاخی وقیح و توهین آمیز امروز ترامپ در نابودی و کشتار مردم افغانستان، نتیجه همان ذلت و حقارتی است که کرزی و اسپنتا بر این مردم تحمیل کردند.

محمدرضا امینی

دفتر مطبوعاتی ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌ای گفت محمداشرف غنی رییس جمهور، عصر روز سه‌شنبه (اول اسد) با داکتر زلمی خلیل‌زاد نماینده خاص وزارت خارجه ایالات متحده امریکا در خصوص صلح افغانستان، دیدار کرد.

در این دیدار که در ارگ انجام شد، تحولات اخیر و اظهارات رئیس جمهور ایالات متحده امریکا در خصوص افغانستان، مورد بحث همه جانبه قرار گرفت و لازم دیده شد، تا داکتر زلمی خلیل‌زاد برای مدتی در کابل بماند.

همچنان داکتر زلمی خلیل‌زاد در رابطه به تلاش‌ها و فعالیت‌های اخیرش در راستای رسیدن به صلح، برای رئیس جمهور کشور معلومات داد.

گفتنی است دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا، روز گذشته (دوشنبه 31 سرطان) در دیدار با عمران خان نخست وزیر پاکستان در واشنگتن در خصوص استراتژی کشورش در افغانستان گفت که اگر امریکا بخواهد در جنگ با افغانستان در ظرف یک هفته پیروز خواهد شد.

آقای ترامپ در مورد نحوه دستیابی به این پیروزی افزوده بود: “نمی‌خواهم ده میلیون نفر را بکشم. افغانستان ممکن است از صفحه روزگار محو شود. نمی‌خواهم آن راه را بروم.”

آقای ترامپ گفته بود که کشورش بزرگترین بمب غیرهسته‌ای را در افغانستان انداخته است و افزود که نیازی نیست امریکا برای پایان جنگ در آن کشور به چنان راهی برود.

ارگ ریاست جمهوری افغانستان این اظهارات ترامپ را محکوم کرده و از واشنگتن خواسته تا درباره اظهارات ترامپ توضیح دهد.

تیم انتخاباتی صلح و اعتدال به رهبری محمدحنیف اتمر، حامد کرزی رییس جمهور پیشین، رحمت الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی و نامزد انتخابات ریاست جمهوری، عبداللطیف پدرام نامزد انتخابات ریاست جمهوری و شمار زیادی از چهره‌های سیاسی این اظهارات ترامپ را به شدت محکوم کرده‌اند.

تیم انتخاباتی صلح و اعتدال با انشتار اعلامیه ای تأکید کرد:”افغانستان کشوری پر افتخار، با تاریخ کهن و مردم آزاده و سربلند است که توانسته در طول تاریخ استقلال، تمامیت ارضی، حاکمیت ملی، هویت و غرور ملی خویش را با قربانی‌های بسیار صیانت نماید.”

در اعلامیه آمده است:”دیروز رئیس‌جمهور ایالات متحده امریکا در جریان دیدار با صدراعظم پاکستان، عبارات “محو افغانستان” و ” از بین بردن ده ملیون افغان”را به کار برده است که با مفاخر تاریخی، غرور ملی و عزت مردم آزاده افغانستان در تضاد می باشد. ما در حالی که با مردم امریکا در مبارزه با تروریزم و گشودن صفحه جدید در تاریخ معاصر افغانستان مشترکا گام برداشته و متحمل قربانی شده‌ایم، این اظهارات آقای ترامپ را مغایر ارزشها و منافع ملی و تعهدات دوجانبه هر دو کشور تلقی می‌نماییم.”

تیم صلح و اعتدال تاکید کرد این تیم در کنار مردم افغانستان پیوسته از پروسه مصالحه ملی حمایت نموده و یک بار دیگر از موقف قبلی خویش مبنی بر ختم هرچه سریع‌تر جنگ و تحقق صلح عادلانه و پایدار تاکید می ورزد.

دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا، روز گذشته (دوشنبه 31 سرطان) در دیدار با عمران خان نخست وزیر پاکستان در واشنگتن در خصوص استراتژی کشورش در افغانستان گفت که اگر امریکا بخواهد در جنگ با افغانستان در ظرف یک هفته پیروز خواهد شد.

آقای ترامپ در مورد نحوه دستیابی به این پیروزی افزوده بود: “نمی‌خواهم ده میلیون نفر را بکشم. افغانستان ممکن است از صفحه روزگار محو شود. نمی‌خواهم آن راه را بروم.”

آقای ترامپ گفته بود که کشورش بزرگترین بمب غیرهسته‌ای را در افغانستان انداخته است و افزود که نیازی نیست امریکا برای پایان جنگ در آن کشور به چنان راهی برود.

ارگ ریاست جمهوری افغانستان نیز این اظهارات ترامپ را محکوم کرده و از واشنگتن خواسته تا درباره اظهارات ترامپ توضیح دهد.

حامد کرزی رییس جمهور پیشین، رحمت الله نبیل رییس پیشین امنیت ملی و نامزد انتخابات ریاست جمهوری، عبداللطیف پدرام نامزد انتخابات ریاست جمهوری و شمار زیادی از چهره‌های سیاسی این اظهارات ترامپ را به شدت محکوم کرده‌اند.

فضل‌هادی مسلم یار رییس مجلس سنا در نشست امروز سه‌شنبه ( اول، اسد) این مجلس، اظهارات اخیر آقای ترامپ را مواجه با مردم افغانستان خواند و به شدت نسبت به آن اعتراض کرد.

آقای مسلم یار دوستی افغانستان و امریکا را یک رابطه دوطرفه بر بنیاد نیازهای دو کشور خواند و گفت که امریکا هم اکنون در مواجه با چند تروریست در افغانستان زمین گیر شده و اگر با مردم افغانستان مواجه شود نه تنها در منطقه شکست می‌خورد بلکه خود نیز به پنج توته کوچک تقسیم خواهد شد.

او با اشاره به شکست بریتانیای کبیر و شوروی سابق در تاریخ دور و نزدیک افغانستان گفت، آقای ترامپ در مورد افغانستان موقف غلط دارد و با چند طیاره و امکانات نظامی، خود را با مردم افغانستان مواجه می‌سازد.

رییس مجلس سنا همچنین تاکید کرد که اظهارات اخیر ترامپ نشان می‌دهد که شک مردم افغانستان بالای روند صلحی که امریکا آغاز کرده به جا بوده و دولت آقای ترامپ زیر نام روند صلح، در پی توطئه برعلیه مردم افغانستان است.

او با تاکید بر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان گفت که این انتخابات همانند آکسجن در بدن انسان، برای ایجاد حکومت مشروعی که بتواند حلال مشکلات کشور باشد، لازمی است تا سرنوشت کشور به دست مردم رقم بخورد.

از سوی دیگر، محمد علم ایزدیار معاون اول مجلس سنا نیز گفت که موضع رییس جمهور امریکا در قضایای افغانستان نشان می‌دهد که او در پی حل چالش افغانستان نیست و بلکه می‌خواهد از این مساله در انتخابات ریاست جمهوری امریکا نفع ببرد.

آقای ایزدیار خاطر نشان کرد که آقای ترامپ با این موضعش در پی تقویت موضع طالبان و حامیان این گروه برای تشکیل امارت اسلامی در افغانستان بوده و تلاش دارد موضع دولت و مردم افغانستان را تضعیف کند.

سناتورها با تاکید بر اینکه موضع آقای ترامپ موضع مردم امریکا در قبال افغانستان نیست، گفتند که با ارسال یک نامه به مجلس سنا و کانگرس امریکا از این دو نهاد مردمی امریکا می‌خواهند که از آقای ترامپ در مورد اظهارات اخیرش در مورد افغانستان وضاحت بخواهند.

دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا روز گذشته در دیدار با عمران خان نخست وزیر پاکستان گفت: “من برای افغانستان برنامه دارم، که اگر می‌خواستم (به آن عمل کنم) و جنگ را ببرم، افغانستان از زمین محو می‌شد. می‌رفت. به‌ معنی دقیق کلمه، در 10 روز تمام می‌شد. من نمی‌خواهم این کار را بکنم.”

ارگ ریاست جمهوری افغانستان نیز به این اظهارات آقای ترامپ واکنش نشان داده و گفته است که افغانستان یکی از کهن‌ترین ملت – دولت‌های دنیا است که در طول تاریخ از بحران‌های متعدد عبور نموده. ملت افغانستان به هیچ قدرت خارجی اجازه تعیین سرنوشت خویش را نداده و نخواهد داد.

ارگ افزوده که همکاری افغانستان با امریکا بر مبنای منافع و احترام متقابل است. “ما از همکاری امریکا برای آوردن صلح حمایت می‌نمائیم، اما سرنوشت اساسی کشور ما در جلسات سران دول خارجی بدون حضور زعامت افغان‌ها تعیین شده نمی‌تواند. افغانستان ما با صلابت و ابهت در صحنه سیاست دنیا باقی خواهد ماند.”

در اعلامیه آمده که دولت جمهوری اسلامی افغانستان با درنظرداشت روابط همه جانبه میان دو دولت همکار از مجرای دیپلوماتیک و دولتی خواهان صراحت و توضیحات از جانب واشنگتن در مورد اظهارات رییس جمهور ترامپ با نخست وزیر پاکستان، گردیده است.

دفتر مطبوعاتی حامد کرزی با نشر اعلامیه‌ای اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره افغانستان را به شدت محکوم کرده است.

در اعلامیه آمده:”حامد کرزی رئيس جمهور پیشین افغانستان اظهارات اخیر دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا در دیدارش با صدراعظم پاکستان را مبنی بر این که: ” اگر من بخواهم میتوانم جنگ در افغانستان را ظرف یک هفته ببرم . . . اما من نمیخواهم ده میلیون انسان را بکشم.“ ” اگر من میخواستم جنگ افغانستان را ببرم، میتوانستم این کشور را ظرف ده روز از کرهٔ زمین محو کنم“ توهین بزرگ به مردم افغانستان دانسته آن را به شدیدترین الفاظ تقبیح کرد.”

حامد کرزی گفت این اظهارات آقای ترامپ بازتاب مکنونات درونی رهبری امریکا در قبال مردم و کشور ما بوده و نشان می‌دهد که اینان به زندگی و کرامت انسانی هیچ احترامی قایل نیستند. دو سال قبل حکومت امریکا با استعمال بزرگترین بمب غیر اتومی اش در خاک افغانستان، عدم حسن نیت اش را در قبال مردم افغانستان، حاکمیت ملی ما و ارزش های بشر دوستانه به نمایش گذاشت.

رییس جمهور پیشین همچنان افزود مردم افغانستان از معاملات نهانی ایالات متحده با پاکستان از زمان زیادی بدینسو و بخصوص پس از شروع پروسه صلح نگرانی داشتند. ابراز نظرهای اخیر آقای ترامپ در حضور صدراعظم پاکستان نشان می‌دهد که نگرانی مردم افغانستان در این راستا کاملاً بجا و بر حق بوده است. وی تاکید کرده که نجات ما در اتحاد و اتفاق ماست.

گفتنی است که دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا، روز گذشته (دوشنبه 31 سرطان) در دیدار با عمران خان نخست وزیر پاکستان در واشنگتن در خصوص استراتژی کشورش در افغانستان گفت که اگر امریکا بخواهد در جنگ با افغانستان در ظرف یک هفته پیروز خواهد شد.

آقای ترامپ در مورد نحوه دستیابی به این پیروزی افزوده بود: “نمی‌خواهم ده میلیون نفر را بکشم. افغانستان ممکن است از صفحه روزگار محو شود. نمی‌خواهم آن راه را بروم.”

آقای ترامپ گفته بود که کشورش بزرگترین بمب غیرهسته‌ای را در افغانستان انداخته است و افزود که نیازی نیست امریکا برای پایان جنگ در آن کشور به چنان راهی برود.

بر اساس این گزارش، آقای مردخای در رأس یک هیأت پنج نفرۀ سرمایه‌گذاران اسرائیلی اوایل ماه جولای سال جاری به افغانستان آمده بود.

سفر سه روزۀ این هیأت اسرائیلی به افغانستان از سوی شرکتی به نام «خطیب و علمی» که مربوط همسر رئیس جمهور بوده، تنظیم شده است و محور گفت‌وگوهای این هیأت و دیدارهای‌شان بیشتر تجارت و دادوستد بوده است.

گفته می‌شود در دیدار با بانوی نخست، روی سرمایه‌گذاری شرکت‌های اسرائیلی در ولایت‌های کابل، فراه، هلمند و نیمروز بین دو طرف توافق شده است.

رییس جمهور ترامپ در دیدار روز دوشنبه اش با عمران خان نخست وزیر پاکستان گفت او می تواند جنگ افغانستان را در یک‌هفته تمام کند، اما این‌کار را به خاطر کشتار میلیونها انسان انجام نمی‌دهد.

ترامپ در بخشی از سخنانش همچنان گفت امریکا قدرت این را دارد تا برای بُرد جنگ افغانستان،‌ این کشور را در مدت ۱۰ روز کاملاً از نقشه دنیا حذف کند،‌ اما گفت جنگ مسخره است و برای پاکستان پیشنهاد کرد تا در پروسه صلح افغانستان نقش کلیدی و مهم ایفا نماید.

عمران خان با تایید سخنان رییس جمهور ترامپ گفت جنگ راه حل نیست چون جنگ می تواند جان میلیون‌ها انسان را بگیرد.

نخست وزیر پاکستان همچنان گفت پاکستان از طالبان میخواهد تا طی چند روز گذشته برای یک راه حل سیاسی با حکومت افغانستان گفتگو کنند.

در همین حال زلمی خلیلزاد فرستاده‌ی ویژه امریکا برای صلح افغانستان سفرهایش را به منظور پیگیری و تعقیب گفتگوهای صلح به کشورهای افغانستان و قطر آغاز کرده است.

قرار است تا چند روز دیگر دور هشتم گفتگوهای صلح افغانستان آغاز شود.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، پاکستان تا به حالا رسما هرگونه اطلاع از موقعیت اسامه بن لادن، رهبر پیشین القاعده تا پیش از مرگ او در عملیات دوم می ۲۰۱۱ به دست نیروهای ویژه امریکا را تکذیب می‌کرد؛ واقعه‌ای که یک شرمساری ملی مهم بود و روابط میان این دو کشور را تنزل داد.

عمران خان، نخست‌وزیر پاکستان که در اولین سفر رسمی خود به واشنگتن رفته است، در مصاحبه با فاکس نیوز چنین ادعایی را مطرح کرد. او در پاسخ به این سوال که آیا کشورش آن داکتری را که واکسیناسیون ساختگی به راه انداخت تا به امریکا در ردگیری و کشتن بن لادن در سال ۲۰۱۱ کمک کند، از زندان آزاد می‌کند یا خیر.

او با اشاره به شکیل آفریدی، داکتر پاکستانی که وارد برنامه سیا شد، گفت: این مساله خیلی حساس است چون آفریدی در پاکستان به عنوان جاسوس شناخته می‌شود. ما در پاکستان همواره احساس می‌کردیم که متحد امریکا هستیم.

خبرنگار فاکس نیوز همچنین پرسید که آیا عمران خان از تردیدهایی که درباره فعالیت استخبارات پاکستان برای افشای اطلاعات کلیدی وجود دارد، مطلع است یا خیر. نخست‌وزیر پاکستان گفت: این آی‌اس‌آی (سرویس جاسوسی پاکستان) بود که اطلاعاتی که منجر به شناسایی محل اختفاقی اسامه بن لادن می‌شد، ارائه کرد. اگر از سیا بپرسید می‌گوید که این آی‌اس‌آی بود که اول موقعیت مکانی را از طریق تماس تلفنی اعلام کرد.

مشخص نیست عمران خان دقیقا به چه موضوعی اشاره می‌کند و خودش هم جزئیات بیشتری ارائه نکرد. 

دونالد ترامپ رییس‌جمهوری امریکا در دیدار با عمران‌خان نخست وزیر پاکستان در کاخ سفید، گفته معضل افغانستان راه حل نظامی ندارد ولی امریکا می‌تواند از نظر نظامی در مدت یک هفته ب جنگ افغانستان پیروز شود اما با این اقدام، نمی‌خواهد که ده میلیون افغان کشته شود.

آقای ترامپ روز دوشنبه (31 سرطان) با عمران‌خان در کاخ سفید دیدار کرد، ترامپ از اقدامات عمران‌خان در زمینه صلح افغانستان ابراز خوشبینی کرده و تاکید نمود که او (عمران‌خان) در حکومت خود کار بسیار چشم‌گیر و خوبی برای پیشرفت صلح افغانستان انجام داده است.

از سویی هم، در این دیدار عمران‌خان بیان کرده که افغانستان بیش از هر وقت دیگر برای دست یافتن به صلح نزدیک شده است؛ وی گفته که پاکستان، طالبان را ترغیب خواهد کرد تا برای دریافت راه حل سیاسی با حکومت افغانستان مذاکره کند.

شماری از کارشناسان امور سیاسی و نظامی کشور بر این باورند که اظهارات رییس‌جمهوری امریکا بیان‌گر این است که واشنگتن در جنوب آسیا به ویژه در جنگ افغانستان شکست خورده است.

جاوید کوهستانی کارشناس مسایل نظامی در گفتگو با خبرگزاری جمهور گفت:”صحبت‌هایی که ترامپ در دیدار با عمران‌خان نخست وزیر پاکستان داشت، متاسفانه لحن بیان ترامپ به نحوی نشانه شکست غرور امریکا در جنوب آسیا است. نوع صحبت ترامپ و دیدگاه او نسبت به کشورهای منطقه و جنگ افغانستان که در گذشته یک نوع توافق‌نامه امضا کرده بودند، بیشتر ناشی از شکست امریکا در کل منطقه است و درگیری‌ها و مشکلاتی که در خلیج فارس شده، ترامپ را بیشتر عصبانی ساخته است.”

آقای کوهستانی ضمن”مریض” خواندن ترامپ، گفت:”حالا انتخابات در امریکا نزدیک شده و وعده‌هایی که ترامپ به مردم امریکا داده بود، عملی نتوانست. حالا صحبت‌های ترامپ جز ماجراجویی چیزی دیگری نیست.ترامپ مریض و خودخواه است و صحبت‌های او جدی گرفته نمی‌شود.”

این کارشناس نظامی در خصوص اقدامات موثر اسلام‌آباد در مذاکرات صلح افغانستان گفت که پاکستان از تشکیل حکومت جدید به رهبری طالبان در افغانستان راضی نیست؛ زیرا چنین حکومتی پیامدهای منفی را برای بیشتر ساختن افراط‌گرایی در پاکستان منجر خواهد شد.

او همچنان توضیح داد که اسلام آباد طرف‌دار حکومت وسیع در افغانستان است که همه اقوام این کشور در ساختار حکومت شامل باشد.

اما برخی دیگری از کارشناسان بر این باورند که امریکا برای ختم جنگ افغانستان تلاش دارد تا امتیازهای بیشتری به پاکستان دهد.

عبدالطیف نظری کارشناس روابط بین‌الملل و استاد دانشگاه نیز گفت :”معنی سخنان ترامپ این است که اگر امریکا امتیاز قابل قبولی به پاکستان دهد، پاکستان می‌تواند طالبان را ترغیب کند، با افراد طالبانی که حاضر نیست مذاکره کند و از این طریق به جنگ افغانستان نقطه پایان بگذارد.”

این کارشناس روابط بین‌الملل معتقد است که هدف اصلی آقای ترامپ تشویق عمران‌خان است که او(عمران‌خان) برای عملی شدن صلح افغانستان قدم‌های جدی‌تری بردارد.

ریاست جمهوری افغانستان در واکنش به این اظهارات امروز گفت شراکت و همکاری ما با جهان و به خصوص با ایالات متحده امریکا بر مبنای منافع متقابل و احترام متقابل است.

در این خبرنامه آمده است «ما از همکاری آمریکا برای آوردن صلح حمایت می‌نمائیم، اما سرنوشت اساسی کشور ما در جلسات سران دول خارجی بدون حضور زعامت افغان‌ها تعیین شده نمی‌تواند. افغانستان ما با صلابت و ابهت در صحنۀ سیاست دنیا باقی خواهد ماند.»

در ادامه ارگ خواستار توضیحات واشنگتن در مورد این اظهارات شده است.

آقای ترمپ دیروز دوشنبه ۲۲ جولای پس از ملاقات با عمران خان نخست‌وزیر پاکستان در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران در بارۀ عواقب پیروزی جنگ از راه جنگ گفت: «اگر ما بخواهیم در افغانستان چنین بجنگیم که برنده شویم، گفته می‌توانم که در یک هفته موفق می‌شویم. من نمی‌خواهم که ده‌ها میلیون نفر کشته شوند. من برای افغانستان برنامه‌ها دارم. اگر بخواهم این جنگ را برنده شوم، افغانستان از نقشۀ جهان پاک خواهد شد و محو می‌گردد. آن هم در ده روز. من نمی‌خواهم این کار را کنم و نمی‌خواهم به این راه بروم.»

آقای ترامپ در مورد برنامۀ خود در بارۀ افغانستان جزئیات بیشتری نداد، اما گفت، مناسب می‌داند که با کشورهای منطقه به شمول پاکستان مشترکاً کار کند. به گفتۀ او، پاکستان با ایجاد تفاهم با طالبان می‌تواند جنگ جاری طولانی آمریکا در افغانستان را پایان دهد و عساکر آمریکایی از این جنگ را بکشد.

عبدالله احمدی هماهنگ کننده گروه کاری مشترک جامعه مدنی، امروز دوشنبه (31 سرطان) در یک نشست خبری در کابل، پاسخگو نبودن حکومت به مردم علی‌الرغم پاسخدهی این نهاد به جامعه جهانی را مورد انتقاد قرار داد.

آقای احمدی گفت حکومت افغانستان به رغم آنکه همه ساله فرصت کافی برای پاسخ‌دهی از کارکردهای خود به جامعه جهانی اختصاص می‌دهد اما نسبت به مردم افغانستان، خود را پاسخگو احساس نمی‌کند.

بیست و دومین اجلاس مشترک نظارت و انسجام که تعهدات دو جانبه جامعه جهانی و دولت افغانستان را ارزیابی می‌کند، امروز در ارگ دایر شد؛ این نشست همه سال به منظور پیگیری تعهدات جامعه جهانی و دولت افغانستان با حضور نمایندگان دو طرف دایر می‌شود.

آقای احمدی افزود، در شرایطی که حکومت افغانستان نسبت به مردم و جامعه مدنی پاسخگو نیست، بنابر ارزیابی‌های جامعه مدنی، حکومت درعملی کردن تعهدات خود پیشرفت کافی ندارد.

او ازچند تعهد مهم دولت افغانستان در قبال کمک‌های جهانی از جمله، حکومت داری خوب، مشارکت شهروندان به ویژه زنان در حکومت‌داری، مبارزه با فساد، بهبود امنیت، آموزش و پرورش و حقوق بشر یاد آوری کرده افزود که در این بخش‌ها تاکنون چالش‌های جدی وجود دارد.

وی، حضور کم رنگ شهروندان در پروسه‌های ملی، گزینش‌ها و اختصاص بودجه را مهم‌ترین عامل عدم پیشرفت حکومت در بخش‌های یاد شده عنوان کرد؛ احمدی نقش جامعه مدنی را نیز در حکومت داری سمبولیک خواند.

همزمان فرشته فرح عضو شبکه زنان افغان، حضور کم‌رنگ زنان در پروسه‌های ملی را به باد انتقاد گرفته افزود حکومت علی‌الرغم تهدات مبنی بر افزایش مشارکت زنان در پروسه‌های ملی نقش اثر بخش زنان را در پروسه صلح تامین نکرده است.

همچنان منیژه رامزی عضو گروه کاری مشترک جامعه مدنی در این مورد اضافه کرد که حکومت افزایش مشارکت 50 درصدی زنان در حکومت داری تا سال 2020 موفق نبوده است؛ او حضور فعلی زنان در حکومت را حد اکثر27 درصد عنوان کرد.

از سوی هم ناصر تیموری عضو نهاد دیدبان شفافیت افغانستان، مدعی شد که میکانیزمی های پاسخدهی حکومت برای مردم تاکنون ایجاد نشده است.

به گفته‌ وی، حکومت افغانستان در تطبیق پروژه‌ها، استخدام، اختصاص بودجه و اجرای پلان‌های اقتصادی دیدگاه مردم را نمی‌گیرد. او مشارکت شورای ملی – که به گفته‌ وی به دلیل وجود فساد در چگونگی انتخاب شان از مردم نمایندگی نمی‌کند – را در پلان‌های اقتصادی و بودجه ناکافی خواند.

آقای تیموری از بی‌ارادگی حکومت در مبارزه با فساد یادآور شده افزود که این نهاد با فسادهای کلان مالی مبارزه نکرده است؛ او مدعی شد که بیش از20 پرونده فساد مالی در سطح وزرا در دادستانی کل وجود دارد که بررسی نشده‌اند.

وی اضافه کرد که علاوه بر حکومت جامعه جهانی نیز شفافیت در مصرف کمک‌های مالی و موثریت پروژه را در هجده سال گذشته مدنظر نداشته اند؛ به گفته‌ او هیچ نهاد نظارت کننده و مبارزه با فساد در قبال کمک‌های کشورهای کمک کننده به حکومت افغانستان به استثنای امریکا در کشور ایجاد نشده است.

او عملی نشدن تعهدات حکومت نسبت به مردم در بخش معادن را بخش دیگر از این نواقص در حکومت داری خواند؛ به بیان وی در طول هجده سال یک افغانی با باشندگان اطراف معادن – با وجود استخراج پیوسته معادن – پرداخت نشده است.

بر اساس قانون معادن 5 درصد عواید معادن در زمان استخراج به کسانی تعلق می‌گیرد که در اطراف ساحات معدنی ساکن هستند.

عبدالله انس از دوستان سابق بن لادن که نقش مهمی در ایجاد روند صلح در افغانستان داشت نیز فاش کرد به غیر از امارات و قطر، عربستان نیز خواستار میزبانی از دفتر سیاسی طالبان در خاک خود بوده است.
او اظهار داشت ادعای امارات و ریاض مبنی بر اینکه قطر با میزبانی از دفتر سیاسی طالبان در دوحه از گروه‌های اسلامی افراط‌گرا حمایت می‌کند، باعث تعجب او شده است.
یوسف العتیبه سفیر امارات در آمریکا در ۲۶ جولای سال جاری میلادی گفته بود که قطر با میزبانی از طالبان و اخوان المسلمین از گروه‌های تروریستی حمایت می‌کند.
عبدالله انس در این باره گفت: اگر قطر از طالبان برای گفت‌وگوهای صلح میزبانی می‌کند، طرح ایجاد دفتر سیاسی طالبان پیش از این توسط عربستان مطرح شده بود.
او تصریح کرد: برخی از مذاکرات نیز در امارات برگزار شد بنابراین اگر قطر از تروریست‌ها میزبانی کرده، پس در نتیجه پیشتر نیز امارات از این «تروریست‌ها» میزبانی کرده است.
ایجاد «روند صلح» بین حکومت افغانستان و طالبان در واقع پیشنهاد انس بوده و در سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ وی برای ایجاد آن چندین بار به عربستان سفر کرد.
«میدل ایست آی» در ادامه نوشت به گفته یکی از منابع، قطر در جنوری سال ۲۰۱۳ در حالی دفتر سیاسی طالبان را افتتاح کرد که پیش از آن عربستان در ایجاد مکانیسم موثر برای میزبانی از طالبان شکست خورده بود.
پیش از این روزنامۀ نیویورک تایمز که به ایمیل‌های فاش شده سفیر امارات در واشنگتن دست یافته بود در یادداشتی نوشت در حالی که امارات بارها قطر را به حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی متهم کرده است اما شواهد جدید نشان می‌دهند، این کشور برای ایجاد دفتر سیاسی طالبان در خاک خود با قطر رقابت می‌کرده است.
اما پس از آن العتیبه در یادداشتی ارسالی به نیویورک تایمز گفته بود: ابوظبی به درخواست آمریکا حاضر به میزبانی از طالبان در این کشور شد و پیش‌شرط‌های سختی را نیز مانند پذیرش قانون اساسی افغانستان، به زمین گذاشتن سلاح و اعلام برائت از القاعده را برای آن تعیین کرده بود.

شاه‌محمود نعیمی، معاون شورای ولایتی فراه می‌گوید، در این حملات به شمول عبدالحکیم حسینی، فرماندۀ نیروهای خیزش مردمی و برادر عبدالستار حسینی عضو مجلس نماینده‌گان، 13 نیروی امنیتی کشته و 18 تن دیگر زخمی شده‌اند.

به گفتۀ او، طالبان شب گذشته به‌ طور هم‌زمان بر پاسگاه‌های پولیس و نیروهای خیزش مردمی در روستاهای دارآباد، حیدرقلی و سلطان می شهر فراه حمله کردند.

دو شب پیش نیز کاروان نیروهای ارتش که از ولسوالی گلستان به سمت فراه‌رود، مسیرشاه‌راه فراه در حرکت بودند با کمین طالبان روبه‌رو شدند.

هرچند طالبان مدعی شدند در این رویداد 30 تن از نیروهای ارتش را کشته‌اند، اما یک منبع معتبرامنیتی که نمی‌خواهد نامش گرفته شود، می‌گوید، در این رویداد 4 سرباز ارتش کشته و 8 تن دیگرشان زخمی شدند.

خیرمحمد نورزی، عضو شورای ولایتی فراه با انتقاد از حکومت مرکزی می‌گوید، هرشب نیروهای امنیتی در نتیجۀ حملات طالبان بالای شهر فراه جان می‌دهند، اما حکومت این ولایت را به فراموشی سپرده است.

فعالان مدنی فراه نیز می‌گویند، شهرفراه هرشب گواه حملات تهاجمی طالبان است.

پولیس فراه حملات شب گذشته بالای بخش‌های از شهر فراه را تأیید می‌کند و می‌گوید در این رویدادها به شمول برادر عبدالستار حسینی عضو مجلس نمایندگان، ۴ تن از نیروهای امنیتی و خیزش مردمی کشته و ۳ تن دیگرشان زخمی شدند.

غلام‌محی‌الدین خیرخواه، فرماندۀ پولیس فراه می‌گوید، آنان پیش‌روی دارند و طالبان تلفات سنگینی را متقبل شده‌اند.

فراه یکی از ناامن ترین ولایت‌های حوزۀ غرب کشور به شمار می‌رود که طالبان همواره بالای پاسگاه‌های ارتش در این ولایت حمله می‌کنند.