نویسنده: Raha News Agency

رئیس جمهور غنی مدال میر مسجدی خان را به پیری مایدون سفیر اتحادیه اروپا در کابل اعطا کرد.

ارگ ریاست جمهوری در صفحه فیسبوک‌اش نوشت مأموریت آقای مایدون به پایان رسیده و رئیس جمهور غنی او را به پاس خدمات شایسته‌اش در افغانستان، با اعطای یک مدال ستود.

رئیس جمهور غنی عصر دیروز یک‌شنبه (۲ سنبله) در نشستی به همین مناسبت گفت، اتحادیه اروپا اراده‌اش برای پیشرفت افغانستان را در عمل ثابت ساخته و در بخش احترام به ارزش‌های حقوق بشری و نظام دموکراتیک، موقف اصولی در افغانستان داشته است.

در اعلامیه‌ی ارگ از قول پیری مایدون گفته شده که اتحادیه اروپا به حمایت‌اش از تلاش‌های صلح و انکشاف افغانستان همچنان ادامه می‌دهد.

منابع محلی در ولایت پنجشیر می‌گویند، شب گذشته، یک‌شنبه دوم سنبله نیروهای کماندو برای بازداشت کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال کشور با چرخبال‌ بر خانۀ او در روستای «سنگانه» در مرکز این ولایت حمله کردند. این عملیات بی‌نتیجه پایان یافته و آقای کریم بازداشت نشد.

این منابع محلی می‌گویند در جریان این عملیات قرار نداشته‌اند.

راحله عطایی، معاون شورای ولایتی پنجشیر عملیات نظامی بر خانۀ کرام‌الدین کریم را راه‌حل درست نمی‌داند و می‌گوید نیروهای امنیتی باید از راه‌های دیگر اقدام به بازداشت آقای کریم می‌کردند.

اعضای خانوادۀ کریم گفتند این عملیات نظامی سبب وحشت و دهشت در میان آنان شده و در نتیجۀ شلیک‌ها، غیرنظامیان زخمی شده‌اند.

در حال حاضر جادۀ عمومی پنجشیر به روی رفت‌وآمد بسته است.

عملیات نظامی بر خانۀ کرام‌الدین کریم، با واکنش تند شماری از باشندگان ولایت پنجشیر نیز روبه‌رو شده است.

مسئولان محلی این ولایت می‌گویند، در این باره امروز نشستی را برگزار می‌کنند.

کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال کشور سال گذشته به جرم آزار و اذیت جنسی پنج دختر فوتبالیست برای همیشه از فعالیت‌های فوتبالی و ورزشی محروم شد.

گفتنی‌‌ست محمداشرف غنی، رئیس جمهور در تاریخ هفتم اسد ام‌سال در نشستی از عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی و مردم پنجشیر خواست تا کرام‌الدین کریم را از پنجشیر بیرون کنند.

چه شد که پاکستان بعد از سال ها بی اعتنایی، دفعتاً از یک طرف تطبیق قطعنامه های ملل متحد را بالای طالبان، داعش و القاعده مطرح ساخته است و از طرفی هم امروز رسماً میزبان یک هیئت طالبان در اسلام آباد است؟

صدور دو دستورالعمل سه شنبه گذشته وزارت امور خارجه پاکستان در مورد تطبیق رژیم تعزیرات شورای امنیت سازمان ملل متحد بالای طالبان، داعش و القاعده خبر ساز شده است.

البته سال های طویل است که این تعزیرات ملل متحد طی قطعنامه های علی حده بالای طالبان و القاعده وضع گردیده است و در چند سال اخیر داعش هم به آن اضافه گردیده است. این تعزیرات شامل انجماد دارایی ها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی بالای آن عده از اعضای طالبان، القاعده و داعش می گردد که در لیست سیاه کمیته تعزیرات قرار دارند.

کمیته تعزیرات شورای امنیت ملل متحد که اکنون اندونیزیا ریاست آنرا به عهده دارد، لست این اشخاص و همچنان گروه ها و شرکت ها را به اساس معلومات واصله از کشور های عضو و مراجع مستقل هر از گاهی تازه می نماید. تمام کشور ها مکلف اند تا تعزیرات را به اساس قطعنامه های مربوطه شورای امنیت و همین لست عملی نمایند.

کمیته تعزیرات شورای امنیت دارای یک تیم تحلیلی و نظارتی تحریمات است که وظیفه آن تهیه گزارش پیرامون تطبیق رژیم تعزیرات می باشد.

پاکستان همیشه رژیم تعزیرات را نادیده گرفته و به اعضای طالبان، القاعده و داعش اجازه داده است تا از آزادی های سفر، تبادلات پولی و امکانات تسلیحاتی برخوردار باشند. با استفاده از بازی های مختلف و موجودیت چین به صفت عضو دایمی شورای امنیت ملل متحد، توانسته است تا از پاسخگویی طفره رود.

در جریان ماموریتم در نیویارک چندین بار تلاش نمودیم تا پاکستان، طالبان و دیگر ناقضین تعزیرات را در برابر شورای امنیت ملل متحد پاسخگو بسازیم و همچنان جلو روایت سازی های غلط پاکستان را بگیریم. دو بار چین (متحد استراتیژیک پاکستان) عرایض ما را به تعلیق در آورد و متاسفانه دو بار دیگر هم کابل هدایت فرستاد تا از هرگونه اقدام در برابر سفر های غیرقانونی طالبان خودداری نمائیم.

در نیویارک دو مشکل بزرگ دامنگیر رژیم تعزیرات است؛ یک، سیاسی سازی آن توسط اعضای دایمی شورای امنیت و دو، ضعف نظارت درست از آن که بار ها شاهد آن بوده ایم. در کابل از یک طرف مقامات مسوول با جزئیات رژیم تعزیرات درست آشنایی ندارند و از طرفی هم ضعف کشفی و دپلماتیک و نفوذ عوامل دشمن در دستگاه دولت باعث شده است تا نه تنها در رابطه با تطبیق رژیم تعزیرات فعال نباشیم که هدایات ضد و نقیض را هم صادر نمائیم.

قرار معلوم، پاکستان در ظاهر هر چند وقت لیست اشخاص، گروه ها و شرکت ها را که کمیته تعزیرات شورای امنیت ملل متحد به روز می کند، در وب سایت وزارت امور خارجه خود در ختم دستورالعمل های حکومتی اش نشر می نماید تا نشان دهد که به صفت یک عضو مسوول ملل متحد رژیم تعزیرات را جدی می گیرد. ولی در گذشته کسی به این کار پاکستان کدام توجه خاص نشان نمی داد.

این بار شاید به دو دلیل موضوع خبرساز شده باشد: یک، دستورالعمل پاکستان وقتی صادر می گردد که طالبان یک موافقتنامه را با امریکا به امضا رسانده اند و طبق آن به محض اینکه دور میز مذاکرات بین الافغانی بنشینند روند رفع تعزیرات ملل متحد آغاز می گردد و شاید ظرف دو سه ماه تمام تعزیرات بالای طالبان برداشته شود. از طرفی هم کمیته تعزیرات ملل متحد قبلاً مجوز موقتی سفر را به اعضای مذاکره کننده طالبان صادر نموده است و با استفاده از همین امتیاز سفر های اخیر هیئت طالبان در منطقه، به شمول سفر امروزی به اسلام آباد، زیر نام “روند صلح” صورت گرفته است.

پاکستان با اطمینانی که از پیشروی هایش در روند صلح افغانستان دارد، شاید خواسته باشد تا قصداً آنرا خبرساز بسازد تا نشان دهد که به قطعنامه ها و تعزیرات ملل متحد احترام دارد و شاید هم به گونه نمایشی دست به بعضی اقداماتی بزند زیرا می داند که رژیم تعزیرات به زودی از طالبان رفع خواهد گردید.

دلیل دوم شاید این باشد که گروه ویژه اقدام مالی یا FATF که بالای مسائل پول شویی و تمویل تروریسم به سطح بین المللی کار میکند، تصمیم دارد تا طی جلسه یی پیشرفت پاکستان را در مبارزه با همچو جرایم ارزیابی نماید. پاکستان ادعا دارد که برنامه توافق شده دوطرفه را از طریق اقدامات اداری و قانونی عملی نموده است و انتظار دارد تا از “لست خاکستری” آن گروه نام اش بیرون شود. در این لست کشور هایی قرار دارند که خطر پول شویی و تمویل تروریسم زیاد دارند و رسماً تعهد نموده اند تا با گروه مذکور کار نموده و کمبودی های شانرا رفع نمایند.

محمود صیقل

شاگردان هانس دیتر فلیک در دیدار نهایی رقابت‌های این فصل لیگ قهرمانان اروپا که به دلیل شیوع ویروس کرونا به شکلی ویژه، بدون حضور تماشاگران در شهر لیسبون برگزار شد با نتیجه ۱ بر صفر پاری‌سن ژرمن، حریف قدرتمند فرانسوی خود را شکست دادند و بر سکوی نخست این مسابقات قرار گرفتند.

پاریسی‌ها در نیمه نخست دست کم سه بار توسط نیمار، امباپه و دیماریا صاحب موقعیت گل تک به تک با دروازه‌بان شدند که یا با بی دقتی به هدر رفت و یا مانوئل نویر با سیوی دیدنی آنرا مهار کرد.

بایرن نیز در نیمه نخست حملات متعددی روی دروازه پاری سن‌ ژرمن تدارک دید که یکی از خطرناک‌ترین آنها در دقیقه ۲۲ با چرخش عالی و ضربه دیدنی لواندوفسکی می‌رفت تا باواریایی‌ها را صاحب نخستین گل کند اما در نهایت توپ پس از برخورد به دیرک دروازه به بیرون رفت.

دقایق پایانی نیمه اول نیز در جریان یکی دیگر از حملات بایرن مونیخ به سمت دروازه پاری سن ژرمن که از جناح چپ پایه ریزی شده بود خطایی مشکوک به پنالتی درون محوطه جریمه پاریسی‌ها شکل گرفت که داور اعتقادی به خطا نداشت.

این دیدار جذاب و تماشایی در نیمه نخست برغم حملات متعدد دو تیم بدون گل به پایان رسید.

گل پیروزی‌بخش بایرن

نخستین و تنها گل این دیدار در دقیقه ۵۸ نیمه دوم به زیبایی توسط مهاجم بایرن مونیخ به ثمر رسید. این گل تکلیف قهرمان بیست و هشتمین دوره لیگ قهرمانان اروپا در شکل جدیدش را مشخص کرد.

کینگزلی کومان، ملی پوش فرانسوی و بازیکن سابق پاری سن‌ ژرمن ارسال دقیق کیمیش به روی دروازه پاریسی‌ها را با ضربه‌ سری زیبا به تور دروازه حریف دوخت.

شاگردان توماس توخل پس از دریافت گل بر فشار و تعداد حملات خود به روی دروازه حریف افزودند و چند بار برای دستیابی به گل تساوی صاحب موقعیت گل شدند. یکی از این موقعیت‌ها نصیب مارکینیوس، مدافع برزیلی تیم پاری سن ژرمن شد.

مارکینیوس دقیقه ۶۸ با ضربه‌ای کات دار از گوشه محوطه جریمه بایرن دروازه بایرن را هدف قرار داد اما نویر بار دیگر با جاگیری درست مانع به گل رسیدن حریف شد.

حملات دو تیم در نیمه دوم با خلق موقعیت‌های متعدد ادامه یافت اما در نهایت این تیم بایرن مونیخ بود که موفق شد در یازدهمین حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا پیروز و البته قهرمان از میدان خارج شود.

بایرن مونیخ که فصل فوق العاده‌ای را پشت سر گذاشت با این پیروزی سه گانه قهرمانی در بوندس‌لیگا، جام حذفی آلمان و فتح لیگ قهرمانان را تکمیل کرد.

اگر تصور می‌کند که خاورمیانه به قعر رسیده و نهایتا پس از یک دهه آشفتگی، انقلاب و درگیری مجددا در حال ظهور است، احتمالا اشتباه می کنید. واقعیت‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی منطقه از وحشتناک به مهیب رسیده و هیچ چشم اندازی برای پایان آنها وجود ندارد. این آشفتگی ها ممکن است هر لحظه از کنترل خارج شوند و آینده‌یی آفته با پیامدهای پیش بینی نشده بین المللی را رقم بزنند. شاید برخی کشتارها در برخی مناطق کاهش یافته باشند، اما زخم های جنگ هنوز التیام نیافته و حتی در پی همه گیری ویروس کرونا و دشواری های اقتصادی ناشی از آن عمیق تر هم شده است. دردهای خاورمیانه خیلی بیشتر از آن چیزی است که به چشم دیده می شود. منطقه در سال ۲۰۱۰ نیز در وضعیت خوشایندی نبود، اما اکنون تاثیرات ۱۰ سال خشونت و تخریب وضعیت را آشفته تر کرده است و مخاطرات آخرالزمانی امروزی می توانند نتیجه بسیار بدتری داشته باشند.

*پیش بینی یک زمستان داغ: در نومبر ۲۰۱۰ در یادداشت داخلی الجزیره در پیش بینی دمای سیاسی فصل آتی نوشتم: «زمستان داغی در پیش است. یک سری دولت های شکننده اند یا به بن بست رسیده اند و تنش ها به سمت یک بحران بزرگ، درگیری و احتمالا خشونت شدید پیش می روند. مهم است که برای انعکاس دادن سناریوهای مختلف از جمله بدترین آنها یعنی جنگ، آماده باشیم.»

فهرست کشورها طولانی بود و ویژگی‌های مشابهی با هم داشتند که از نمونه آنها می توان به تعمیق اختلاف نظرها، جمعیت ناامید شده، حاکمیت های به خطر افتاده ، بی ثباتی و تهدید درگیری و خشونت های ملی و فراملی اشاره کرد. شاید در یک قرن گذشته خاورمیانه آسیب های متعددی را متحمل شده باشد، اما در هیچ زمانی در تاریخ وضعیت این منطقه به اندازه یک دهه اول قرن ۲۱ وخیم نبوده است. اعتراضات مردمی در چند ماه تقریبا همه گیر شد و به «بهار عربی» انجامید و پس از آن هم فصلی طوفانی آمد که منطقه را به زانو درآورد.

امروز هم مانند همان زمان خشم و ناامیدی را می توان در هر گوشه ای از خاورمیانه دید. منطقه در آغاز این دهه نیز با یک بحران اقتصادی جهانی مواجه و دولت ها در آن به بی کفایتی، سرکوب و فساد متهم شده اند و در عین حال، سیاست خارجی احمقانه و بی محابای آمریکا در حمایت از استبداد هم بی ثباتی ها را تشدید کرده است. منطقه این بار نه از آسیب های یک دهه، که از دو دهه جنگ و درگیری رنج می برد: جنگ های داخلی، جنگ های نیابتی و جنگ های امپریالیستی که سوریه، لیبی، یمن و عراق را نابود کرده، از نمونه این درگیری ها هستند. در حقیقت، مالیخولیای سال ۲۰۱۰ در برابر آشفتگی های سال ۲۰۲۰ هیچ است.

*از بد به بدتر: اگر در سال ۲۰۱۰ «روند صلح» اسرائیل و فلسطین به بن بست رسیده بود، امروز کلا مرده است. اشغال نظامی تعمیق شده و تنش ها بر سر برنامه اسرائیل برای الحاق کرانه باختری افزایش یافته است. دولت دونالد ترامپ در چهار سال گذشته با حمایت از سیاست های توسعه طلبانه اسرائیل، خروج از توافق هسته ای ایران و اعمال تحریم های شدیدالحن علیه این کشور و دیگر اقدامات، به تنش ها در خلیج فارس و در خاور نزدیک دامن زده است.

روند اقدامات تلافی جویانه بین ایالات متحده و ایران به ویژه اگر ترامپ در انتخابات ماه نوامبر مجددا رای بیاورد، ممکن است به درگیری های تمام عیار بینجامد و در صورت وقوع چنین درگیری، کشتار و تخریب جنگ امپریالیستی علیه یک قدرت منطقه ای ورای حد تصور خواهد بود.

آفریقای شمالی و منطقه ساحل همچنان از شورش، خشکسالی و اختلافات منطقه ای رنج می برند و این در حالی است که جنگ داخلی در لیبی با افزایش مداخلات نظامی خارجی از کنترل خارج شده است. حتی کشورهای کوچک تر منطقه مانند تونس، لبنان و اردن هم درگیر بی ثباتی و تنش های شدید هستند. امارات متحده عربی دیگر به یک عامل بی ثبات کننده تبدیل شده و از لیبی تا یمن نقش ارتجاعی مخرب بازی می کند. تونس که تنها داستان موفقیت «بهار عربی» قلمداد می شد، در بی ثباتی سیاسی و گرفتاری های اقتصادی قرار دارد و لبنان و اردن با تحولات اجتماعی و تابوت های خالی دست و پنجه نرم می کنند.

کاهش قیمت نفت در بازار جهانی همه کشورهای منطقه که کشورهای تولید کننده انرژی هستند را متضرر کرده و به افزایش بیکاری، خدمات عمومی بی کیفیت تر و بی ثباتی بیشتر انجامیده است.

اوضاع منطقه برای مدت طولانی به شدت وخیم بوده و برای خنثی کردن آسیب های چند دهه گذشته به چیزی ورای سقوط معجزه آسای دیکتاتوری های سرکوبگر و عقب نشینی پشتیبانان بین المللی آنها نیاز است. مردم منطقه در دو دهه گذشته نشان دادند که می توانند از وقوع یک فاجعه نهایی جلوگیری کنند و به جای شورشی تاریک و خشونت آمیز، مسیر روشنفکری و صلح آمیز را انتخاب کنند. اکنون هم تصمیم آنها درباره چگونگی تغییر واقعیت غیرقابل تحمل امروزی، تاثیر زیادی در شکل گیری آینده آنها خواهد داشت.

الجزیره

برگردان: گنجی

سهیل شاهین، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر در رشته‌ توییت‌هایی از سفر یک هیأت از دفتر قطر این گروه به ریاست ملا عبدالغنی برادر به پاکستان خبر داد.

شاهین گفت این هیأت به دعوت وزارت خارجه پاکستان روز یک‌شنبه، دوم سنبله، به اسلام‌آباد سفر کرده است.

سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر می‌گوید این هیأت با مقامات بلندپایه پاکستانی درباره آخرین جزییات روند صلح افغانستان، مساله مهاجران، فراهم‌سازی سهولت در رفت‌وآمد مردم و تجارت بین دو کشور و دیگر مسایل گفت‌وگو خواهد کرد.

هیأت دفتر سیاسی گروه طالبان در قطر در حالی به پاکستان سفر می‌کند که وزارت خارجه این کشور بر شماری از رهبران طالبان از جمله ملابرادر «تعزیرات» وضع کرده است.

تحریم‌ها شامل ضبط دارایی‌ها، محدودیت سفر و حمل اسلحه می‌شود.

وزارت امور خارجه وضع «تعزیرات» بر شماری از رهبران طالبان و شبکه حقانی از سوی پاکستان را «یک انکشاف» مهم می‌خواند.

گران هیواد، سخنگوی وزارت امور خارجه گفت اعلامیه وزارت خارجه پاکستان در مورد تطبیق «تعزیرات» بر رهبران طالبان با درنظرداشت قطع‌نامه سازمان ملل متحد، یک «انکشاف» مهم است و وزارت خارجه آن را یادداشت کرده است.

هیواد افزود بعد از ارزیابی همه‌جانبه نتیجه‌گیری‌ها در این مورد اعلام می‌شود.

دادستانی کل اعلام کرد ولسوال ولسوالی چهارآسیاب کابل به اتهام دریافت یک‌صدهزار افغانی رشوه، از سوی ریاست عمومی دادستانی کنترل و مراقبت بازداشت شده است.

جمشید رسولی،‌ سخن‌گوی دادستانی کل گفت ولسوال چهارآسیاب کابل درحالی هنگام دریافت رشوه به‌گونه‌ی بالفعل بازداشت شد که یکی از شهروندان از طریق شماره ۱۸۰ دادستانی شکایت درج کرده بود.

آقای رسولی همچنان گفت این موضوع تحت بررسی و تحقیق بیشتر قرار دارد.

ریاست عمومی دادستانی کنترل و مراقبت دادستانی کل پیش از این نیز در چندین مورد،‌ مقام‌های بلندرتبه‌ی دولتی، از جمله سرپرست اداره عالی نورم و استندرد را به اتهام اخذ رشوت، به‌گونه‌ی بالفعل بازداشت کرده است.

ایران می‌گوید بررسی جعبۀ سیاه طیاره مسافربری اوکراینی نشان می‌دهد که این طیاره مورد اصابت دو موشک قرار گرفته است.

ادارۀ هوانوردی ملکی ایران گفت موشک دوم ، ۲۵ ثانیه بعد از موشک اول و هنگامی‌که سرنشینان این طیاره زنده بودند به بدنه طیاره اصابت کرده است.

این اعلان نخستین گزارش رسمی از معلومات و صدا های جعبۀ سیاه این طیاره پنداشته می‌شود.

این جعبه ماه گذشته برای بررسی به فرانسه انتقال داده شد.

ایران اعلام کرد این طیاره مسافربری را در ماه جنوری گذشته به علت اشتباه انسانی سهواً سقوط داده است.

در این رویداد، ۱۷۶سرنشین طیاره از جمله ۱۳تن از اتباع افغانستان جان باختند.

کاروان موترهای محمد حلیم فدایی والی پکتیا ظهر امروز در ولسوالی محمد آغه در لوگر مورد حمله قرار گرفت.

عبدالرحمن منگل سخنگوی والی گفت این حمله با واکنش شدید نیروهای امنیتی دفاعی روبرو شد.

او گفت که به والی و همراهانش در این حمله آسیب نرسیده است.

مسئولیت این حمله را تا کنون کدام گروهی نپذیرفته است.

نیروهای بین‌المللی به رهبری امریکا از پایگاه تاجی در عراق خارج شدند.

این پایگاه در ۲۰ کیلومتری بغداد که در این اواخر هدف حملات راکتی شبه نظامیان بود به قوای عراق سپرده شد.

اعلامیۀ ائتلاف بین‌المللی می‌گوید نیروهای آن‌ها در همآهنگی با حکومت عراق و در یک پلان درازمدت این پایگاه را ترک گفتند.

اعلامیه می‌افزاید حدود دو هزار سرباز در این پایگاه مستقر بودند که اکثریت شان تابستان امسال از آنجا خارج شدند.

پایگاه تاجی بعد از آن تخلیه می‌شود که دونالد ترمپ رئیس جمهور امریکا در این اواخر یکبار دیگر گفت که نیروهای امریکا را از عراق خارج می‌کند.

ولی امریکا هنوز هم ۵ هزار سرباز در عراق دارد.

شمار سربازان دیگر کشورهای ائتلاف در عراق به دو هزار و پنجصد تن می‌رسد.

وزارت امور خارجه وضع «تعزیرات» بر شماری از رهبران طالبان و شبکه حقانی از سوی پاکستان را «یک انکشاف» مهم می‌خواند.

گران هیواد، سخنگوی وزارت امور خارجه روز یک‌شنبه، دوم سنبله، در یک نوار تصویری که به رسانه‌ها فرستاده است گفت اعلامیه وزارت خارجه پاکستان در مورد تطبیق «تعزیرات» بر رهبران طالبان با درنظرداشت قطع‌نامه سازمان ملل متحد، یک «انکشاف» مهم است و وزارت خارجه آن را یادداشت کرده است.

هیواد افزود بعد از ارزیابی همه‌جانبه نتیجه‌گیری‌ها در این مورد اعلام می‌شود.

طبق گزارش رسانه‌ها، پاکستان دستور پیروی کامل از تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه طالبان افغان و سایر گروه‌های شورشی بنیادگرا را صادر کرده است.

ملا عبدالغنی برادر، معاون و رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر و سراج‌الدین حقانی، رهبر شبکه حقانی از جمله کسانی‌اند که در فهرست تحریم‌های پاکستان قرار گرفته‌اند.

این اقدام پاکستان پیش از نشست حساس گروه ویژه اقدام مالی (FATF) ، سازمان جهانی مبارزه با پولشویی و تمویل مالی تروریسم صادر شده است.

تحریم‌ها شامل ضبط دارایی‌ها، محدودیت سفر و حمل اسلحه می‌شود.

اسلام‌آباد از سوی کابل متهم به حمایت از گروه طالبان و پناه دادن به این گروه است.

 از جانب دیگر، گران هیواد از بازگشایی گذرگاه‌های غلام‌خان در ولایت خوست و اسپین‌بولدک در قندهار نیز یاد کرد که به گفته او، یک پیش‌رفت در توسعه تجارت به شمار می‌رود.

هیواد گفت در دو روز گذشته حدود ۱۰۰ هزار شهروند کشور از گذرگاه اسپین‌بولدک «استفاده» کرده‌اند.

دفتر سیاسی طالبان اعلام کرد «تحریم سران طالبان» مانع مذاکرات صلح می‌شود.

پاکستان دیروز اعلام کرد سران طالبان از جمله ملاعبدالغنی برادر و سراج‌الدین حقانی را تحریم کرده است.

بربنیاد گزارش‌ها، جایدادهای ملا برادر و سراج‌الدین حقانی در پاکستان بلوکه می‌شود؛ بر سفر‌های‌شان محدودیت وضع می‌شود و حق نگهداری اسلحه را هم نخواهند داشت.

سهیل شاهین سخنگوی دفتر طالبان در قطر گفت آن‌ها در آستانۀ مذاکرات بین افغان‌ها قرار دارند و در این مرحله نیاز به سفرها است. او افزود طبعاً این اقدامات پاکستان می‌تواند مانع پروسه صلح شود.

بر اساس این گزارش‌ها، پاکستان این تعزیرات را بر اساس قطعنامۀ ۲،۲۵۵ سال ۲۰۱۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد بر این دو تن وضع کرده است.

به نقل از خبرگزاری فرانسه، بنا بر مندرجات یک فایل صوتی که ساعاتی پیش منتشر شده است، خواهر دونالد ترامپ — رییس‌جمهور امریکا — وی را فردی «بی‌عاطفه» و «دروغ‌گو» توصیف کرد و عدم پایبندی‌اش به اصول باعث می‌شود نتوان به او اعتماد کرد.

این جدیدترین مورد انتقاد از رییس‌جمهور امریکاست. اما این بار به جای یک متحد پیشین یا شریک تجاری، یکی از نزدیکترین خویشاوندانش زبان به انتقاد از رییس‌جمهور امریکا گشوده است.

“ماریان ترامپ بری” همچنین از سیاست‌های مهاجرتی برادرش که باعث جدایی کودکان از والدین‌شان در مرزها شده به شدت انتقاد کرده است.

بر اساس این فایل صوتی که در اختیار واشینگتن‌پست قرار گرفته، خواهر دونالد ترامپ می‌افزاید: «تنها کاری که او می‌خواهد انجام دهد، راضی کردن طرفدارانش است. او به هیچ اصولی پایبند نیست. هیچ اصولی. او در توییت‌هایش فقط دروغ می‌گوید.»

“مری ترامپ”، برادرزاده دونالد ترامپ — که به‌تازگی کتابی افشاگرانه را بر ضد رِیس‌جمهور امریکا منتشر کرده این فایل صوتی را تهیه کرده است.

رابرت، برادر جوانتر رییس‌جمهور آمریکا که چند روز پیش درگذشت، به دادگاه رفت تا مانع از انتشار کتاب مری ترامپ شود اما موفق نشد. کتاب مری ترامپ در همان روز نخست عرضه به بازار، ۹۵۰ هزار نسخه فروش داشت.

در بخش دیگری از فایل صوتی خواهر ترامپ که “مری ترامپ” را مخاطب قرار می‌دهد آمده است: «آنچه مهم است، ساختگی و تقلبی بودن همه چیز است. همه چیز (از نظر او) ساختگی است و دونالد فردی بی‌عاطفه است. … او به دانشگاه پنسیلوانیا رفت چون یک فرد دیگر به جایش امتحان داد. حتی نام آن مرد را به خاطر دارم.»

ضیاءالحق امرخیل، وزیر دولت در امور پارلمانی به عنوان والی ننگرهار تعیین شد.

ادارۀ ارگان‌های محلی امروز یکشنبه ۲ سنبله در خبرنامه‌یی گفت براساس حکم رییس‌جمهوری آقای امرخیل والی ننگرهار شده است.

ضیاءالحق امرخیل اخیراً به حیث وزیر دولت در امور پارلمانی تعیین شده بود. امرخیل از چهره‌های پرحاشیه است.

 او پیش از این به حیث مشاور ارشد ریاست‌جمهوری و رییس دارالانشای کمیسیون مستقل انتخابات ایفای وظیفه کرده است.

ولایت ننگرهار در شرق افغانستان از ولایت استراتژیک و مهم محسوب می‌شود.

افزایش تهدیدهای طالبان و همچنان حضور داعش در این ولایت، کار مقام‌های محلی را دشوار گردانیده است. جلال‌آباد مرکز ننگرهار در ماه‌های پسین گواه حملات انتحاری و گروهی طالبان و داعش بوده است. در یکی از حملات داعش به زندان جلال‌آباد بیشتر از چندصد زندانی فرار کردند.

 پیش از این، شاه محمود میاخیل به حیث والی ننگرهار ایفای وظیفه می‌کرد. به تازگی آقای میاخیل به عنوان معاون اول وزارت دفاع ملی معرفی شده است.

علی شکاری، سخنگوی لوای سوم اردوی ملی در غزنی گفت این انفجار هنگامی رخ داد که یک موتر نوع سراچه حامل غیرنظامیان در ولسوالی جغتوی این ولایت با ماین کنار جاده‌یی برخورد کرد.

این رویداد حوالی ساعت 9 صبح امروز (یک‌شنبه، 2 سنبله) در منطقه‌یی موسوم به «دشت‌ پیرکه» در ولسوالی جغتو رخ داده است.

به گفتۀ آقای شکاری ۳ زن، ۲ مرد و ۲ کودک شامل جان باخت7گان این انفجار هستند.

سخنگوی لوای سوم اردوی ملی این ماین‌گذاری را به گروه طالبان نسبت می‌دهد.

طالبان هنوز در این باره چیزی نگفته‌اند.

وزارت داخله از برکناری فرمانده پولیس کابل خبر داد.

طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله گفت امان‌الله واحدی، فرمانده پولیس کابل به دلیل افزایش ناامنی‌ها در شهر کابل از وطیفه‌اش برکنار شده است.

شهر کابل در این اواخر گواه افزایش انفجارها، شلیک موشک و جرایم جنایی بوده است.

امان‌الله واحدی، ماه حمل امسال به حیث فرمانده پولیس کابل به این سمت گماشته شد.

صبح روز سه‎شنبه، بیست‌وهشتم اسد هم‌زمان با برگزاری مراسم یک‌صد و یکمین سال‌روز استرداد و استقلال افغانستان، کابل گواه برخورد 14 موشک بود.

این موشک‌ها بر بخش‌های از حوزه‌های اول، دوم، دهم، نهم و شانزدهم امنیتی شهر کابل فرود آمدند. در این حملات 3 تن کشته و 16 تن زخمی شدند.

وزارت داخله اعلام کرد آمران حوزه‌های شانزدهم و هفدهم پولیس کابل با 16 تن از منسوبان این حوزه‌ها به دلیل غفلت وظیفه‌ ای در روز استقلال از وظایف‌شان سبک‌دوش شدند.

هم‌چنان روز گذشته در نتیجۀ چهار انفجار ماین مقناطیسی در حوزه‌های پنجم، هفتم و پانزدهم امنیتی شهر کابل، یک تن کشته شد و 6 تن زخم برداشتند.

رئیس جمهور غنی هفتۀ گذشته در نشستی با مسئولان نهادهای امنیتی کابل خواهان تغییر بی‌درنگ مدیریتی در حوزه‌های امنیتی شد.

سهیل شاهین، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان می‌گوید، تعزیرات و وضع محدویت‌ها بر ملاعبدالغنی برادر، معاون دفتر سیاسی این گروه در قطر و سراج‌الدین حقانی، رهبر کنونی شبکۀ حقانی موضوع تازه‌ ای نیست.

آقای شاهین در واکنش به وضع تعزیرات بر شماری از اعضای رهبری طالبان و شبکۀ حقانی از سوی پاکستان گفت این تعزیرات چند سال پیش از سوی شورای امنیت سازمان ملل بر شماری از اعضای رهبری این گروه وضع شده است.

به گفتۀ شاهین، با آن که در گذشته اعضای رهبری این گروه اجازۀ سفر به دیگر کشورها را نداشتند، اما اکنون به گونۀ موقت اجازۀ سفر به برخی از کشورها را دارند.

وزارت خارجۀ پاکستان گزارش داد اسلام‌آباد بر ملاعبدالغنی برادر، معاون دفتر سیاسی طالبان در قطر و سراج‌الدین حقانی، رهبر کنونی شبکۀ حقانی و شماری از اعضای این گروه تعزیرات و محدویت‌های مالی وضع کرده است.

بر بنیاد این تعزیرات، دارایی‌های این افراد ضبط خواهد شد، بر سفر‌های‌شان محدودیت وضع می‌شود و حق حمل سلاح را نیز نخواهند داشت.

نام سراج‌الدین حقانی، رهبر شبکۀ حقانی در فهرست سیاه شورای امنیت سازمان ملل قرار دارد.

بر بنیاد این گزارش، این اقدام پاکستان برای عملی‌ساختن تعهدات این کشور برای معیارهای مورد نظر گروه ویژۀ اقدام مالی (FATF) در مبارزه با پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم صورت گرفته است.

ریاست جمهوری می‌گوید مبارزه با «تروریسم» نیاز به اقدامات عملی دارد و پاکستان باید سال‌ها پیش بر طالبان و شبکۀ حقانی این تعزیرات را وضع می‌کرد.

دواخان مینه‌پال، معاون سخنگوی رئیس‌ جمهور گفت: «حکومت افغانستان از قبل خواهان وضع این تعزیرات بود، زیرا لانه‌های تروریسم در پاکستان است و از سوی این کشور پشتیبانی می‌شود. به همین اساس دولت افغانستان همواره از پاکستان خواسته است اقدامات عملی را در این راستا داشته باشد.»

پاکستان این تعزیرات را بر اساس قطع‌نامۀ ۲۲۵۵ سال ۲۰۱۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد، بر اعضای رهبری طالبان و شبکۀ حقانی وضع کرده است.

نام پاکستان حدود دو سال پیش در فهرست خاکستری گروۀ ویژۀ اقدام مالی ((FATF گنجانیده شد.

قرار است گروۀ ویژۀ اقدام مالی پیشرفت‌های پاکستان در بخش مبارزه با ترویسم را در اواخر سال جاری میلادی بررسی کند.

رئیس جمهور غنی طی تماس تلفنی با همتای تاجیکستانی اش بر تقویت همکاری های دوجانبه افغانستان و تاجیکستان تاکید کرد.

سران دو کشور در مورد موضوعات مربوط به همکاری های دو جانبه و چند جانبه جمهوری تاجیکستان و جمهوری اسلامی افغانستان در زمینه های مورد علاقه متقابل گفتگو کردند.

طرفین نظرات خود را در مورد زمینه های مهم همکاری تاجیکستان و افغانستان در زمینه های اقتصاد و تجارت، انرژی، راه و ترابری، علوم و آموزش، اطلاعات و فرهنگ تبادل نظر کردند.

تاکید شد که همکاری های بین المللی اولویت سیاست خارجی تاجیکستان و افغانستان است و هر دو طرف اقدامات عملی برای گسترش هر چه بیشتر آن ها انجام می دهند.

تبادل نظر در باره مشارکت فعال هر دو کشور در اجرای پروژه های کوچک و بزرگ منطقه ای و بین المللی در زمینه های مختلف از جمله انرژی و اجرای پروژه CASA-1000 برگزار شد.

همچنین گفتگوها مربوط به تقویت همکاری ها در زمینه امنیت، تقویت مرزهای کشور، مبارزه با تروریسم و ​​افراط گرایی بین المللی، جنایت سازمان یافته فراملی و قاچاق مواد مخدر در چارچوب همکاری های دو جانبه، منطقه ای و بین المللی نیز از موضوعات گفتگوی تلفنی بود. در این صحبت تلفنی، روسای هر دو کشور برای بازدید یک کارگروه دولتی از جمهوری اسلامی افغانستان به جمهوری تاجیکستان برای یافتن راه های توسعه همکاری های چند جانبه بین دولتی توافق کردند

پس از حملات ۱۱ سپتامبر بر مرکز تجارت جهانی، جورج بوش رییس‌جمهور امریکا شدت خشم‌اش را با این جمله ابراز کرد: «یا با ما و یا در مقابل ما.» دیک چینی معاون رییس‌جمهور و دونالد رامسفلد وزیر دفاع از نومحافظه‌کارانِ جمهوری‌خواه همواره به رییس‌جمهور بوش گوشزد می‌کردند تا به هر نحو ممکن، ایالات متحده امریکا قدرت و صلابتِ خود را به کشورهای سرکش همچون عراق، نشان بدهد. احتمالا بوش پسر به همین دلیل در اوج قدرت امریکا جنگ در دو جبهه را آغاز کرد. حمله به افغانستان در همسایگی با آسیای میانه و حمله به عراق در دل خاورمیانه از جنگ‌های پرهزینه‌ای بودند که امریکا تاکنون در آن گیر مانده است.

با پایان دو دور ریاست‌جمهوری بوش، بارک اوباما از حزب دموکرات پس از پیروزی در نخستین سفرهای خارجی‌اش در ۶ اپریل ۲۰۰۹ نخست به انقره پایخت ترکیه و بعد به قاهره پایتخت مصر و به دنبال آن به جاکارتا پایتخت اندونیزیا سفر کرد. وی در این سفرها بیش‌تر از هر چیز بر گفت‌وگو با جهان اسلام، استفاده از دیپلماسی به‌جای نیروی نظامی و نیز ائتلاف‌جهانی کشورها به رهبری ایالات متحده سخن زد. چنانچه در یکی از سخنرانی‌هایش گفت: «وقتی توان خویش را برای ساختن ائتلاف‌ها استفاده می‌کنیم و بعد نمی‌گذاریم که احساس ترس ما چشمان ما را در برابر فرصت‌هایی که عصر جدید فراهم آورده، بپوشاند.» در آن زمان احتمالا کلان‌ترین تشویش کاخ سفید علاوه بر مقابله با تروریزم، هزینه‌ای تداوم و گسترش جنگ‌های بی‌پایانی بود که اوباما قادر نشد –آن‌گونه که وعده داده بود- آن‌ها را پایان دهد. افزون بر افغانستان و عراق، جنگ سوریه چنان ویرانگر شد که اوباما باری گفت: «جنگ سوریه موهای سرم را سفید کرد.»

در تلاطم جنگ‌های ناتمام، اوباما هنوز چند سالی از حکومت‌اش نگذشته بود، در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۱ در سفرش به استرالیا اعلام کرد: «امریکا قصد دارد منطقه‌ای آسیا-پسیفیک را به اولویت سیاست خارجی خود تبدیل کرده و توجه بیش‌تری به آن معطوف دارد.» برمبنای این استراتژی، قرار شد امریکا ۶۰ درصد از تمرکزش را بر آسیا-پسیفیک معطوف بدارد. گویی که تهدیدی خطرناک‌تر از جنگ با تروریزم در کمین است. در سال ۲۰۱۷ دیری نگذشته بود رییس‌جمهور ترمپ، چین را به‌عنوان تهدید بر ایالات متحده قلمداد کرد. تهدیدی که احتمالا دکترین اوباما ۶۰ درصد از تمرکزش را بر آسیا-پسیفیک به همین منظور معطوف کرده بود؛ منطقه‌ای که بیش‌ترین تردد چین از همین جغرافیا صورت می‌گیرد. دونالد ترمپ یک سال بعد در سال ۲۰۱۸ جنگ تجاری را علیه چین به راه انداخت که علاوه بر دو غول اقتصادی،‌ رشد اقتصادی و تجارت‌ جهانی را نیز متأثر ساخت. از پی‌گیری استراتژی‌های امریکا معلوم می‌شود که در حال حاضر مهم‌ترین تهدیدی که امریکا را نگران کرده تروریزم نه، بل ظهور بی‌پیشینه‌ای چین در جهان است. از این رو ایالات متحده تنها با جنگ‌ تجاری ‌به‌دنبال چین نیست، بلکه در هر گوشه‌ای از جهان پی‌گیر آن است.

در این اواخر آسیای میانه هم شاهد استراتژی جدید امریکا بود. چنانچه با پایان سفر «مایک پمپئو» وزیر خارجه امریکا به آسیای میانه، وزارت خارجه آمریکا به تاریخ ۵ فبروری ۲۰۲۰ استراتژی‌ای را زیرا عنوان «استراتژی ایالات متحده برای آسیای میانه ۲۰۱۹-۲۰۲۵، تقویت حاکمیت و چشم‌انداز شکوفایی اقتصادی» اعلام کرد که موارد عمده‌ای آن بر «حمایت و تقویت حاکمیت و استقلال دولت‌های آسیای میانه در سطح ملی و منطقه‌ای، کاهش تهدیدات تروریستی، توسعه و حفاظت از ثبات در افغانستان، تشویق اتصال آسیای مرکزی و افغانستان به جنوب آسیا و تقویت سرمایه‌گذاری امریکا در آسیای میانه» تأکید دارد. با توجه به این، آیا بدون پایان جنگ و برقراری صلح در افغانستان، چنین رویایی برآورده خواهد شد؟ آیا آسیای میانه می‌تواند در روند صلح افغانستان نقشِ سرنوشت‌ساز را بازی کند؟ و آیا امریکا به هدف نقش آسیای میانه در برقراری صلح در افغانستان به‌دنبال آن است، و یا بازی جدیدی در راه است؟

آنچه که از پی‌گیری اولویت‌های استراتژی ایالات متحده به‌نظر می‌رسد، این کشور در هر کجای جهان به‌دنبال چین است. هفته‌ی قبل در سفرِ مایک پامپئو، وزیر خارجه امریکا به کشورهای اروپای شرقی ظاهرا از پیش‌گیری تهدیدات روسیه چیزهای گفته شد، اما وزیر خارجه امریکا صراحتا از تهدید و خطرات احتمالی چین به‌ویژه از زیربنای تکنولوژی (شبکه‌ی ۵ جی) آن کشور یادآوری کرد: «فکر می‌کنم تمام جهان اکنون به‌وضوح می‌بینند که حزب کمونیست چین قصد دارد از زیربنای تکنولوژی خود به هدفی استفاده کند که هیچ تکنولوژی دیگری در جهان آن را انجام نمی‌دهد: دقیقا آن را وابسته به دستگاه استخباراتی و نظامی استفاده می‌کند.» سخن‌گوی وزارت خارجه چین اما در پاسخ به این گفته‌های مایک پامپئو بیان داشت: «وی هرجا که می‌رود همیشه ویروس سیاسی و معلومات نادرست را پخش می‌کند!» با توجه به این،‌ استراتژی جدید ایالات متحده امریکا پیرامون آسیای میانه در پی چیست؟

در حال حاضر چین بیش‌ترین سرمایه‌گذاری را در آسیای میانه کرده است، تا جایی که روسیه را به‌لحاظ سرمایه‌گذاری به عقب کشیده است. مهم‌تر از آن پروژه «کمربند و راه» ظاهرا یک پروژه‌ای اقتصادی است، اما در واقع یک پروژه‌ای سیاسی توسعه‌طلبانه‌ای چین به‌حساب می‌رود. چین تا پایان جنوری ۲۰۲۰ نزدیک به ۲۰۰ سند همکاری مرتبط به پروژ‌ه‌ی کمربند و راه را با ۱۳۸ کشور و ۳۰ سازمان بین‌المللی امضا کرده است. خطوط لوله گاز از آسیای مرکزی به چین به‌عنوان یکی از پروژه‌های بزرگ خط لوله‌ای در جهان است که در سال ۲۰۰۹ افتتاح شد. این خط لوله‌ای، گاز را از ترکمنستان و از طریق ازبیکستان و قزاقستان به چین انتقال می‌دهد.

آسیای میانه از لحاظ ذخایر و منابع انرژی (نفت و گاز) پس از خاورمیانه جایگاه دوم را در سطح جهان دارد. افزون بر نفت و گاز، اورانیم، المونیم، ذغال سنگ، طلا و مس از ذخایر مهم معدنی این منطقه به‌شمار می‌روند. چین از جمله کشورهای است که شدیدا به ذخایر دست‌نخورده‌ای آسیای میانه نیاز دارد. احتمالا ایالات متحده، استراتژی ۲۰۱۹-۲۰۲۵ برای بازی جدید علیه غولِ اقتصادی چین روی دست گرفته است تا دردسری باشد بر پروژه‌های کلان و رویایی آن. برمبنای این استراتژی امریکا تا کنون نزدیک به ۹ میلیارد دالر با کشورهای آسیای میانه در بخش‌های صلح، امنیت، اصلاحات دموکراتیک، رشد اقتصادی و نیازمندی‌های بشری کمک کرده است. همچنان حدود ۵۰ میلیارد دالر از سوی بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول به‌گونه‌ای قرضه و کمک‌های تخنیکی به کشورهای آسیای میانه پرداخت شده است. همین اکنون سکتور خصوصی امریکا حدود ۳۱ میلیارد دالر در بخش‌های مختلف در کشورهای آسیای میانه سرمایه‌گذاری کرده است.

جاده ابریشم و یا همان مسیر «یک کمربند و یک راه» در دل آسیای میانه قرار گرفته است. از این‌رو چین سرمایه‌گذاری‌های زیادی را در آسیای میانه کرده است. شرکت پتروچاینا بزرگ‌ترین پروژه‌ای انتقال گاز از ترکمنستان به چین را به عهده دارد. تاجکستان برای ساخت نیروگاه حرارتی دوشنبه-۲، یک معدن طلا را با ذخایر ۵۰ تُن «برای مدت نامعین» به چین تحویل داده است. مجتمع پارلمان تاجکستان به ارزش ۳۵۰ میلیون دالر به کمک چین ساخته شده است. بر علاوه برخی از زیرساخت‌های مهم، مانند جاده‎ها، نیروگاه‌های حرارتی و نوسازی استیشن‌های برق توسط قرض‌های چین شروع به فعالیت کرده‌ است. در کل حجم سرمایه‌گذاری مستقیم چین در تاجکستان از مرزِ ۲.۶ میلیارد دالر عبور کرده. درحالی‌که سرمایه‌گذاری روسیه در تاجکستان از مرز یک میلیارد دلار عبور نکرده است. تلاش‌های چین بر این است تا تولیدکنندگان دیگر در تاجکستان و قرغیزستان، جای پای چین را نگیرند.

در این میان اما در استراتژی ایالات متحده پیرامون آسیای میانه مسأله‌ای صلحِ افغانستان جا داده شده است. برعلاوه زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان در تویتی گفته است: «یک افغانستان باثبات و مرفه برای صلح، امنیت و رفاه در آسیای میانه مهم است؛ یک آسیای میانه‌ی متشکل از دولت‌های بااقتدار و مستقل که مشترکا با افغانستان برای اتصال با آسیای جنوبی کار کنند به نفع منطقه و ایالات متحده است.»

بازی را که ایالات متحده در آسیای میانه راه‌اندازی کرده است در صورتی که بتواند بر بلندپروازی‌های چین فایق آید، احتمالا در این چارچوب صلحِ افغانستان تا جایی معنای پیشرفت را پیدا می‌کند، در غیر آن ظرفیت‌های که بتواند بر اهداف چین هم در آسیای میانه و هم در ترکستان شرقی دردِ سرساز باشد، به‌ویژه در افغانستان بسیار است. وقتی دولت افغانستان اعلام می‌کند که ۲۲ گروه تروریستی وجود دارد و بعد ایالات متحده -احتمالا‌ دولت افغانستان- با یک گروه آن که همانا طالبان‌اند بابِ توافق را باز کرده‌اند، معنایش چیست؟ گویی که تروریزم رویایی بود که هیچ‌گاه واقعیت‌اش در جنگ امریکا تعریف و معلوم نشد، و اما بازی جدید در آسیای میانه، در صورت گسترده‌شدن احتمالا بن‌بست سیاسی-نظامی در افغانستان را پیچیده‌تر سازد.

اطلاعات روز

به گفته‌ی برخی از تحلیل‌گران، اگر پاکستان مادر طالبان است، عربستان پدر آنان است. عربستان از معدود کشورهایی بود که حکومت طالبان را به رسمیت شناخت و براساس برخی تحلیل‌ها و گزارش‌ها طالبان به کمک‌های عربستان در این مدت شدیدا وابسته بوده است.

پرسشی که در این‌جا مطرح می‌شود این است که آیا دخالت‌های عربستان در افغانستان و حمایت این کشور از گروه‌های جهادی، طالبان و بنیادگرایی اسلامی برای دفاع ارزش‌های اسلامی در افغانستان بوده است و یا این‌که اهداف دیگری را در پی دارد؟ عربستان سعودی در افغانستان، اهداف و منافع خاصی را دنبال می‌کند که این اهداف از یک طرف با توجه به همسویی عربستان و امریکا تعیین می‌شود و از جانب دیگر خواسته‌های دولت سعودی را در پی دارد. افغانستان با توجه به چهار دلیل برای این کشور اهمیت دارد:

اول این‌که عربستان سعودی خواهان رهبری بر جهان اسلام است. این خواسته عربستان، سبب شده تا این کشور حضور خود را در افغانستان حتمی بداند. دومین دلیل حضور این کشور در افغانستان به رقابت‌های منطقه‌ای عربستان سعودی و جمهوری اسلامی ایران برمی‌گردد. سعودی‌ها می‌دانند که نفوذ آنان در افغانستان در رقابت آنان با ایران از اهمیت جدی برخوردار است.

سومین دلیل عربستان برای دخالت در افغانستان حمایت از سیاست‌های پاکستان در منطقه به‌عنوان متحد و هم‌پیمان این کشور است. و سرانجام ترویج و تبلیغ ارزش‌های اسلام بینادگرایانه و سلفی‌گری در افغانستان.

عربستان به‌عنوان سرزمین وحی، همیشه از موضع دینی خواسته است ارزش‌های اسلام سلفی را در افغانستان گسترش دهد. این کشور به‌عنوان خاستگاه دین اسلام می‌تواند بر تحولات کشورهای اسلامی تأثیرگذار باشد که این تأثیرگذاری یا مثبت است و یا منفی.

عربستان سعودی از جمله کشورهای مهم منطقه‌ای است که حضور خود را در پروسه صلح افغانستان الزامی می‌داند و هر گونه انزوا را در تحولات افغانستان به ضرر خود محاسبه می‌کند. این کشور نمی‌خواهد در روند صلح افغانستان در حاشیه قرار گیرد؛ زیرا در حاشیه‌بودن عربستان به سود رقیبان منطقه‌ای او یعنی ایران و قطر تمام می‌شود. ایالات متحده امریکا در دوره اوباما بیش‌تر با کشور قطر رابطه دوستانه داشت تا عربستان که این خود برای عربستان گران تمام می‌شد.

اما دوره ترمپ رابطه امریکا و عربستان بیش‌تر دوستانه شد. عربستان ترمپ را نزدیک‌تر از اوباما یافت. ترمپ در نخستین سفر خود به عربستان استقبال گرم شد و هدایای گران‌بها دریافت کرد. کشور سعودی یک بار دیگر توجه امریکا را به خود جلب کرد و ترمپ را کاملامتقاعد کرد و زمینه‌های حضور خود را در پروسه صلح افغانستان و طالبان دوباره فراهم گردانید.

عربستان همان‌گونه که از حکومت اشرف غنی اعلام حمایت کرد، در مورد روند صلح افغانستان نیز ابراز همکاری کرد. در سال گذشته در گردهمایی علمای اسلامی که در عربستان برگزار شد، برای نخستین بار از دولت افغانستان حمایت جدی صورت گرفت و به‌نحوی از فعالیت‌های خرابکارانه طالبان برعلیه دولت افغانستان سلب مشروعیت شد. این امر برای گروه طالبان به‌شدت سخت و ناخوشایند تمام شد.

 با توجه به جایگاه و پایگاهی که عربستان سعودی در جامعه افغانستان دارد، این کشور می‌تواند در روند صلح افغانستان نقش اساسی بازی کند. منتها این مسأله برمی‌گردد به سیاست دولت سعودی که می‌خواهد نقش مخرب داشته باشد و یا نقش سازنده. کشور عربستان با در نظرداشت محورهای ذیل می‌تواند در پروسه صلح افغانستان تأثیرگذار باشد:

جایگاه عربستان در اعتقادات دینی جامعه افغانستان

عربستان سعودی جایگاه بلندی از لحاظ اعتقادات دینی در میان مردم افغانستان دارد. محل برگزاری حج که یکی از ارکان عبادی مسلمانان است، در این کشور موقعیت دارد و همچنین کعبه که قبله مسلمانان است در شهر مکه قرار داد و مقبره حضرت پیامبر (ص) در شهر مدینه. مردم افغانستان نسبت به مردمان عرب، نگاه ویژه‌ای دارند و آنان را تا حدودی انسان مقدس در نظر می‌گیرند. بسیاری از مردمان ما رفتن به عربستان را آرزوی خود می‌دانند و برای زیارت مکان‌های مقدسه، حاضرند هزینه‌های هنگفتی را به مصرف برسانند. این موقعیت عربستان در تلقی مردم افغانستان می‌تواند در تحولات افغانستان و به‌ویژه در صلح کشور ما تأثیرگذار باشد.

حمایت عربستان از جهادگرایان افغانستان

چنانچه قبلا مطرح شد عربستان سعودی از عمده تمویل‌کنندگان مجاهدان افغانستان بود. این کشور در دوران جهاد مردم افغانستان از جمله متحدین سرسخت ایالات متحده امریکا بود و حمایت این کشور از جهادگرایان افغانستان با روابط این دو کشور بی‌ربط نبود. اما آنچه که مهم است نظر مجاهدان افغانستان نسبت به نقش عربستان در تحولات کشور ما است. مجاهدان که بخش مورد توجه مردمان افغانستان را تشکیل می‌دهند این کشور را به‌عنوان حامی ارزش‌های اسلامی در افغانستان می‌شناسند. با توجه به این‌که نقش جهادگرایان افغانستان در پروسه صلح برجسته است، عربستان سعودی می‌تواند از این طریق بر روند صلح افغانستان تأثیرگذار باشد.

رابطه عربستان با القاعده و طالبان

یکی دیگر از محورهای نقش عربستان در تحولات افغانستان به‌خصوص پروسه صلح، این است که عربستان در کنار پاکستان، امریکا و امارات متحده عربی از جمله کشورهایی محسوب می‌شود که با طالبان همسو بوده و در زمان حاکمیت طالبان همواره از این گروه حمایت کرده است. حمایت‌های عربستان از جریان‌های تروریستی تندرو مستقر در افغانستان و فعال در سایر نقاط خاورمیانه و جهان اسلام، یکی از عوامل اصلی خشونت‌های چند ساله پسین در افغانستان، منطقه و جهان خوانده می‌شود. مؤلفه‌های فوق پای عربستان را به‌نحوی به روند صلح افغانستان می‌کشاند.

آنچه که مهم است این است که موضع عربستان در پروسه صلح افغانستان منفی است یا مثبت؟ حکومت عربستان بار ها تأکید کرده که از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند. برخی از کارشناسان هم باورمندند که در سیاست‌های رسمی دولت افغانستان، به عربستان همچنان به‌عنوان یک کشور معتمد و صادق در عرصه صلح نگاه می‌شود. این در حالی است که عربستان پیش از این به حمایت از تروریسم در افغانستان، منطقه و جهان متهم بوده است. رژیم ریاض، یکی از سه دولتی بود که در زمان سلطه طالبان «امارت اسلامی» را به‌عنوان دولت رسمی افغانستان به رسمیت شناخت.

پیشینه‌ی عملکرد دولت عربستان در تحولات افغانستان، به‌خصوص پروسه صلح، نشان‌دهنده نقش تخریبی این کشور در قبال کشور ماست:

۱. عرب‌ها تمام هزینه‌های جنگی القاعده و طالبان را که مردم افغانستان را به خاک و خون کشانده‌اند، تمویل می‌کردند. این کشور حتا در دوره پس از سقوط امارت طالبان، بخش عظیمی کمک‌های پولی را در اختیار طالبان قرار دادند و هیچ سهمی در بازسازی افغانستان نگرفتند. کشور سعودی در طول سال‌های که پروسه صلح افغانستان روی دست گرفته شده است، هیچ‌گونه اقدام عملی و سازنده انجام نداده است و به‌عنوان کشوری که در ویرانی‌های افغانستان دست داشته و به‌حیث کشور اسلامی ثروتمند هیچ کمکی در تأمین صلح و ثبات در افغانستان نداشته است.

۲. پس از سقوط طالبان ده‌ها کشور غیراسلامی و غربی و صدها مؤسسات خارجی به هر نام و عنوانی در بازسازی افغانستان سهم گرفته‌اند، اما کشور عربستان سعودی و سایر کشورهای مسلمان نفت‌خیز عربی حوزه خلیج فارس در بی‌تفاوتی کامل به‌سر بردند.

۳. ازسوی دیگر عربستان سعودی سیاست تفرقه مذهبی را در افغانستان اعمال کرده است که یکی از مصادق آن حمایت از طالبان است که به سیاست نفاق‌آلود و نفرت‌انگیز سعودی‌ها در افغانستان برمی‌گردد.

دولت سعودی در روند صلح افغانستان نقش مخرب دارد و هر گونه اقدام و عملکرد زمامداران سعودی در گفت‌وگوهای صلح افغانستان موضوع را پیچیده‌تر می‌کند؛ چون این کشور از یک طرف با طالبان رابطه نزدیک دارد، از جانب دیگر دولت سعودی در همسویی با ایالات متحده امریکا گام برمی‌دارد و به‌نحوی تحت تأثیر سیاست‌های امریکا است. به‌نظر می‌رسد اعتماد به دولت سعودی در روند صلح ساده‌انگاری نسبت به روند صلح است. دولت سعودی هم اکنون متعهد به حمایت از طالبان و تفکر طالبانی است. از این جهت است که صداقت دولت سعودی در روند صلح افغانستان پرسش‌برانگیز و قابل تردید است. از طرفی، آن عده از کشورهای که در بی‌ثباتی افغانستان نقش داشته‌اند و از این بی‌ثباتی سود جسته‌اند، حمایت از گفت‌وگو، مذاکره و صلح را در این کشور خلاف منافع خود دانسته و در حد امکان تلاش می‌ورزند حضور و سودجویی مجدد خویش را در این کشور فراهم گردانند.

اطلاعات روز