نویسنده: Raha News Agency

وزیر خارجه پاکستان می‌گوید هدف اسلام‌آباد از دعوت رسمی هیأت سیاسی طالبان تسهیل روند صلح افغانستان است.

 شاه محمود قریشی وزیر خارجه پاکستان درباره دعوت رسمی این کشور از طالبان برای سفر به اسلام‌آباد به رسانه‌ها گفت: «هیأت این گروه در اسلام‌آباد است و فردا به عنوان بخشی از تلاش‌ها جهت ایجاد اعتماد متقابل با آن‌ها گفت‌وگو خواهیم کرد.»

وی افزود دعوت از طالبان برای تاکید بر اهمیت گفت‌وگوهای صلح است و مذاکره تنها راه رو به جلو در افغانستان محسوب می‌شود.

وزیر خارجه پاکستان تصریح کرد: این (تلاش‌ها) برای صلح افغان‌ها است و نقش ما به عنوان تسهیل کننده است.

قریشی ادامه داد: هدف اصلی تامین صلح است و گام بعدی باید آغاز مذاکرات بین‌الافغانی باشد.

وی همچنین درباره نقش هند در روند صلح افغانستان نیز مدعی شد دهلی‌نو خواستار صلح در پاکستان و افغانستان نیست و نقش هند در افغانستان را نیز غیرمسوولانه و خرابکارانه خواند.

پیش از این نیز «سهیل شاهین» سخنگوی دفتر سیاسی طالبان گفته بود هیأت این گروه در دیدار با مقامات ارشد پاکستان درباره جریانات اخیر روند صلح افغانستان، مهاجرین افغان مقیم پاکستان، رفت و آمد مردم و ایجاد سهولت‌های تجاری بین دو کشور و نیز دیگر موضوعات مربوطه گفت‌وگو خواهد کرد.

پاکستان در حالی از طالبان برای سفر به این کشور دعوت کرد که وزارت خارجه این کشور اخیراً اعلام کرده بود قطعنامه ۲۲۵۵ شورای امنیت سازمان ملل را به طور کامل اجرا خواهد کرد.

این قطعنامه درباره بلوکه کردن دارایی‌ها، ممنوعیت سفر و تحریم‌های تسلیحاتی بر افراد، گروه‌ها، شرکت‌ها و اشخاص مرتبط با طالبان است و رسانه‌ها گزارش دادند که در پی اعمال تحریم‌های پاکستان ۱۴۰ عضو طالبان از جمله ملا برادر و برخی دیگر از اعضای تیم مذاکره‌کننده این گروه در فهرست تحریم‌های پاکستان قرار گرفتند.

یک منبع حکومتی گفت چهار والی برحال و پیشین به اتهام فساد در مصرف بودجه‌ی کرونا توسط اداره عالی بازرس ریاست‌جمهوری به دادستانی کل معرفی شده‌اند.

این منبع افزود والیان برحال بدخشان و میدان‌وردک و والیان پیشین هرات و نورستان به دادستانی کل معرفی شده‌اند.

منبع به اطلاعات روز گفت، افزون بر والیان، تمامی مسئولان مالی و تدارکاتی این چهار ولایت نیز به دادستانی کل معرفی شده‌اند.

اداره بازرس ریاست‌جمهوری روز گذشته نیز اعلام کرد فیروزالدین فیروز، وزیر پیشین وزارت صحت عامه و چهار معین پیشین و برحال این وزارت به اتهام فساد در مصرف بودجه‌ی کرونا به دادستانی کل معرفی شده‌اند.

چندی پیش، شماری از رسانه‌ها گزارش کردند که در مصرف بودجه‌ی اختصاصی کرونا حیف‌ومیل صورت گرفته است. به دنبال آن، رییس‌جمهور اشرف غنی به اداره بازرس ریاست‌جمهوری هدایت داد تا اتهام‌های فساد در مصرف بودجه‌ی کرونا را بررسی کند.

ارگ ریاست جمهوری اعلام کرد کشور هند و بنیاد آغاخان برای بازسازی منطقه تاریخی بالاحصار کابل تفاهمنامه امضا کرده‌اند.

این تفاهمنامه عصر روز گذشته (دوشنبه سوم سنبله) با حضور محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان میان وینی کمار، سفیر هند در کابل و شهیره زاده هرجی، نماینده دیپلوماتیک آغاخان به امضا رسید.

آقای غنی در این مراسم گفت بناهای تاریخی، گذشته پرافتخار این کشور را بازگو می‌کند و احیای این بناها نه تنها ارتباط نسل کنونی را با گذشته نشان می‌دهد، بلکه تصویر عظمت این سرزمین را برای نسل‌های آینده انتقال خواهد داد.

او گفته بالاحصار کابل یک سمبول نیست، بلکه یک تمثال (پیکر) تاریخی است که مبارزات مردم افغانستان و توانایی آنان را برای انجام کارهای بزرگ نشان می‌دهد.

کشور هند هزینه بازسازی این بنای تاریخی را پرداخت خواهد کرد و بنیاد آغاخان نیز بازسازی آن را به عهده گرفته است.

وینی کمار بالاحصار کابل را یکی از بناهای تاریخی افغانستان خواند و گفت هند در راستای بازسازی و احیای مجدد بناهای تاریخی علاقمند است و امیدوار است که این طرح با موفقیت تکمیل شود.

منطقه تاریخی بالاحصار کابل قدمتش به قرن پنجم میلادی برمی‌گردد. این قلعه در سال‌های گذشته به یک پایگاه نظامی تبدیل شده بود و حفاظت لازم نیز از آن صورت نگرفته است.

به گفته باستان‌شناسان افغان قدمت این قلعه به پیش از اسلام برمی‌گردد. قلعه‌ای که بر فراز تپه‌ای در دامنه کوه شیر دروازه در جنوب شرق شهر کابل ساخته شده است.

میراحمد جوینده یکی از باستان‌شناسان افغان می گوید زمانیکه شهروندان شهر کابل پیرو آیین بودا بودند این قلعه ساخته شده است.

در کتاب‌های تاریخ افغانستان آمده است که شاهان کابل، در دوره‌های مختلف در بالاحصار اقامت‌گاه‌های مجللی داشتند. اما حالا آنچه اکنون باقی مانده، تنها ویرانه‌ بناهای است که از سنگ و آجر ساخته شده بوده‌اند.

از این قلعه به منظور اهداف استراتیژیک نظامی نیز سال‌ها استفاده شده است، اما با گذر زمان اهمیت تاریخی پیدا کرد. ولی ماهیت استفاده نظامی آن هیچگاه تغییر نکرد. اکنون نیز حضور نیروهای ارتش افغانستان در آن مشهود است.

بالا حصار به دلیل اهمیت استراتژیک و قدمت تاریخی‌اش به یکی از نمادهای شهر کابل تبدیل شده است. این بنا شاهد جنگ‌های خونین بوده است. در جنگ‌های اول افغان و انگلیس(۱۸۳۹ – ۱۸۴۲) و جنگ دوم افغان- انگلیس (۱۸۸۰-۱۸۷۸) و بعد در زمان حکومت‌های کمونیستی افغان این قلعه به عنوان مرکز مهم نظامی استفاده می‌شد. حتی یکی از قیام‌های مجاهدین علیه حکومت کمونیستی افغانستان نیز از همین قلعه آغاز شد که به قیام بالا حصار مشهور است.

در سال‌های اخیر نیز نیروهای ناتو در این قلعه مستقر بودند.

این قلعه بارها به شدت آسیب دیده، اما با حفظ هویت و ساختار اصلی‌اش، بارها بازسازی شده است. آخرین بار کمتر از یک قرن پیش به فرمان نادرشاه پادشاه سابق بازسازی شده و بعد در دوران حکومت کمونیستی افغانستان بخش‌هایی از این قلعه طعمه آتش شد و تخریب گردید.

بعد از استقرار دولت مجاهدین در سال ۱۳۷۱ این دژ تاریخی در جنگ‌های میان این گروها نیز به شدت تخریب شد و از آن زمان تا حالا به حالت ویرانه باقی مانده‌است.

نیازی به اثبات این نکته نیست که بگوییم بیشتر مواقع بیگانه‌گان تصمیم‌گیرندۀ اصلی در افغانستان بوده‌اند. آن‌ها وقتی خواسته‌اند، در این کشور جنگ به پا کرده‌اند؛ اما هنگامی که نتوانسته‌اند بازی پیچیدۀ جنگ را به‌درستی مدیریت کنند و زمین‌گیر شده‌اند، به نسخه‌پیچی صلح رو آورده‌اند؛ این همان زمانی‌ست که بیرونی‌ها آهنگ رفتن از افغانستان دارند و سعی می‌کنند پس از ترک این کشور دست‌کم آن‌چه از خود به‌جا مانده‌اند را مدتی سر پا نگه دارند. همۀ تلاش‌ها روی پیش‌برد سیاست آشتی‌جویانه‌یی متمرکز می‌شود که قصد دارد حامیان و مخالفان نظام را دور یک محور متحد کند و هر کدام در بدل گرفتن مقام و مرتبه‌یی دست از زیاده‌خواهی بردارند و به کم بسنده کنند.

سیاستگران داخلی – چه دولتی و چه اپوزیسیون – در حالی که همیشه در نهان از آن‌چه اربابان‌شان گفته‌اند پیروی کرده‌اند، در ظاهر ادا و اطوار دیگری از خود بروز داده‌اند؛ اکت بی‌رمق وطن‌دوستی، ملی‌گرایی و استقلال‌خواهی با چاشنی «غیرت افغانی». حتا مزدورترین سیاستگران این مرزوبوم هم وقتی رگ لاف‌‌وبلوف‌شان می‌پندیده، به‌یکباره‌گی فراموش می‌کرده‌اند که چه‌قدر گماشته و مزدوراند، کارزاری از دروغ با تکیه بر تبلیغات رسانه‌یی راه‌اندازی می‌کردند تا خود را قهرمان ملی و مردمی جا بزنند که هرگز بیگانه‌گان را نمی‌خواهند. یکی از این سیاستگران نجیب است که سرنوشت تراژیک او باید برای سیاستگران دیگر عبرت‌آور باشد.

«مشی مصالحۀ ملی» به ‌عنوان آخرین تلاش حزب دموکراتیک خلق – که نجیب آخرین زمام‌دار آن بود – برای اعادۀ حیثیت و برگرداندن بازی باخته به سود خود، تنها از این جهت مهم نیست که به پایان بدی برای چپ وابسته به شوروی منجر شد، بلکه پیامد مهم‌تر شکست مشی آشتی ملی و در کل کارنامۀ حزب دموکراتیک خلق، پایان تاریخ چپ پیر هم است؛ چپی که با فروپاشی شوروی در سطح جهانی و با سقوط رژیم وابسته به آن در افغانستان از دور خارج شد و حرف تازه‌ و آموزنده‌یی برای گفتن ندارد.^۱

شکست «مشی مصالحۀ ملی» از این جهت نیز مهم و عبرت‌آور است که افغانستان امروزی در وضعیت مشابه وضع‌وحال دوران رژیم نجیب است. با امضای «موافقت‌نامۀ آوردن صلح در افغانستان» میان آمریکا و طالبان که حکومت غنی نقشی در آن نداشت، بار دیگر آشکار شد که اهرم‌های اصلی جنگ و صلح افغانستان در دست بیگانه‌گان است و تنها با اتکا بر تعیین‌کننده‌گی عامل درونی در هر بحرانی نمی‌توان به شناخت راستین از آن دست یافت.

چالش‌های «مشی مصالحۀ ملی»

پس از آن که شوروی به خروج از افغانستان تصمیم گرفت، با طرح «مشی مصالحۀ ملی» سعی داشت زمینه را برای بقای رژیم دست‌نشانده‌اش در کابل فراهم کند؛ رژیمی که تنها در صورت ادامۀ حمایت مالی و نظامی شوروی می‌توانست برای مدتی زنده بماند. اما «مشی مصالحۀ ملی» بنابر عوامل زیر نتوانست به هدفی که روس‌ها و رژیم نجیب می‌خواستند برسد:

الف: صلح‌خواهی از موضع ضعیف

مشی مصالحۀ ملی خیلی دیر روی دست گرفته شد؛ زمانی که روس‌ها پی بردند نمی‌توانند در جنگ افغانستان برنده شوند و مجبور به خروج نیروهای‌شان شدند. در حالی که شوروی آهنگ رفتن از افغانستان داشت و احتمال فروپاشی رژیم نجیب هم به‌ویژه با قطع کمک‌های مالی شوروی بیشتر بود، مجاهدین چه‌گونه می‌توانستند به «مشی مصالحۀ ملی» اهمیتی قایل شوند؟ طرح سازش رژیم نجیب با مجاهدین در آستانۀ فروپاشی رژیم و از موضع ضعیف اتخاذ شد؛ وضعیت خیلی شبیه به دولت کنونی افغانستان که از یک‌سو آمریکایی‌ها در حال خروج‌اند و از سوی دیگر، طالبان قوی‌تر از هر زمان دیگر در میدان جنگ و سیاست پیشتازاند و حکومت غنی پشتی‌بانی توده‌یی لازمی را که باید داشته باشد ندارد.

ب: فسادزده‌گی و قوم‌گرایی

«پس از پولینوم هفدهم مبارزه با احتکار، گروه‌بندی‌های قبیله‌یی و خویشاوندی، بروکراتیسم و واسطه‌بازی آغاز شد. مصوبه‌ی دفتر سیاسی کمیتۀ مرکزی پیرامون مراعات اخلاق حزبی کادرهای رهبری و تنبیه برخی از کارمندان مسئول دادستانی به‌خاطر بزه‌کاری‌های رنگارنگ و خدمت فرزندان کارمندان رهبری در نیروهای مسلح کشور در میان حزب و مردم بازتاب شایانی کرد. مگر این عمل جنبۀ نمایشی داشت و به رده‌های بالای حزب ربطی نمی‌گرفت.»^۲

مبارزۀ گزینشی رژیم نجیب با فساد و تشدید قوم‌گرایی در صفوف نیروهای امنیتی که از سوی رهبران حزب دموکراتیک خلق دامن زده می‌شد، از عوامل دیگری است که مردم را نسبت به «مشی مصالحۀ ملی» بدبین‌تر از پیش کرده بود. در واقع گسترش دامنۀ فساد و تبارگرایی در سطوح رهبری حزب دموکراتیک خلق آخرین میخ را بر تابوت رژیم نجیب کوبید. یکی از مثال‌های بارز در این زمینه، برکناری جنرال مومن، فرمانده فرقۀ مستقر در شهر حیرتان از سوی نجیب است که در نتیجه، «خرمن خشم در شمال آتش گرفت و جنرال دوستم با مومن و دیگران به قیام دست زدند.»^۳

پ: بی‌توجهی به کانون اصلی جنگ

روستاها به‌عنوان کانون اصلی جنگ همواره از سوی دولت‌ها نادیده گرفته شده است. سیاست دولت‌ها در مورد مناطق دورافتاده جنگ‌محور است و تنها زمانی دست‌به‌کار می‌شوند که جنگ‌جویان ضددولتی مستقر در این مناطق تهدید بزرگی برای شهرها باشند. این دست‌به‌کارشدن هم تنها بُعد نظامی دارد و پس از پایان هر عملیات، روستاییان دو باره به فراموشی سپرده می‌شوند، تا این که جنگ‌جویان برمی‌گردند. دولت‌ها اما تاوان این بی‌توجهی و نادیده‌گرفتن‌ها را با فروپاشی خودشان پرداخته‌اند.

در رژیم نجیب نیز «حاکمیت دولتی هیچ پایگاه جدی‌یی در روستاها و دهکده‌ها که بخش اصلی اهالی کشور در آن بودوباش داشتند نداشت و هم‌چنان در مناسبات متقابل با رهبران تشکیلات مسلح که با دولت سازش‌نامه‌های همکاری امضا کرده بودند از خود پیگیری نشان نمی‌داد. ازاین‌رو، پس از سپری‌شدن شش ماه آگاهان نظامی شوروی به تجزیه و تحلیل روندهای روان در افغانستان پرداختند که فشردۀ آن چنین است: «سیاست آشتی ملی دستاوردهای دلخواه به همراه نیاورده است. اعلام مشی آشتی ملی از سوی حکومت افغانستان، آتش‌‌بس یک‌جانبه و عملیات رزمی ارتش بر ضد شورشیان، به کاهش چشم‌گیر عملیات خرابکارانۀ ضدانقلاب نیانجامیده است.»^۴

«مشی مصالحۀ ملی» در شرایطی که دولت نجیب هیچ سلطه‌یی بر مناطق روستایی به‌عنوان کانون اصلی جنگ نداشت و این مناطق از قبل در اختیار مجاهدین بود، سعی می‌کرد به‌گونۀ میکانیکی حمایت مردمی را که حزب دموکراتیک خلق از آغاز حاکمیت‌اش توجه چندانی به آنان نکرده بود، جلب کند. روشن است که در چنین شرایطی دولت نمی‌توانست حتا بهترین و قابل‌قبول‌ترین برنامه‌‌اش را هم عملی کند.

اکت استقلال رژیم وابسته

«مشی مصالحۀ ملی» بیش از هر برنامۀ دیگر حزب دموکراتیک خلق عمق درمانده‌گی و وابسته‌گی رژیم نجیب به شوروی را آشکار می‌کند؛ رژیمی که هرقدر بر لبۀ پرتگاه نزدیک‌تر می‌شد اکت و نمایش استقلالِ بیشتری از خود بروز می‌داد.

اسناد و مدارک جنگ شوروی در افغانستان نشان می‌دهد که حتا متن طرح «مصالحۀ ملی» را روس‌ها نوشته بودند و نجیب صرفاً «مجری عادی» آن بود: «نجیب بی‌تردید سیاستمدار هوشمند، نیرنگ‌باز، نیرومند و گاهی هم بس خشن بود. برخلاف شایع نه او و نه کس دیگری از رهبران افغان اندیشۀ مشی آشتی ملی را به میان نکشیدند. سناریوی مصالحۀ ملی به دستور گرداننده‌گان کاخ کرملین در مسکو نوشته شده بود و جانب افغانی تنها مجری عادی این طرح بود.»^۵

و یا این گفتۀ هانریش پولیاکف، تاریخ‌نگار، خاورشناس و کارمند دفتر روابط بین‌الملل کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست شوروی که به‌وضوح نشان می‌دهد تصمیم‌های اصلی را روس‌ها می‌گرفتند نه زمام‌داران کابل: «می‌توانم با مسئولیت اعلام کنم که در روند تدوین و اتخاذ تصامیم، دیدگاه‌های افغان‌ها را در بسی از موارد نه می‌پرسیدند و نه در نظر می‌گرفتند.»^۶

این گفته‌ها برعکس تصویری‌ست که نجیب و تمام رهبران حزب دموکراتیک خلق پیش از او سعی می‌کردند به مردم نشان دهند. اکت پرتهوع مستقل‌بودن نجیب به‌ویژه با خروج روس‌ها از افغانستان بیشتر از پیش شده بود و در سخنرانی‌هایش مدام مجاهدین را متهم به مزدوری به آمریکا، بریتانیا، پاکستان، عربستان و ایران می‌کرد و از آنان می‌خواست دست از غلامی کشیده و با او سازش کنند.

نجیب مکرر یادآوری می‌کرد که او روس‌ها را از افغانستان بیرون کرده است و مجاهدین هم تروریستان بیگانه را از صفوف‌شان بیرون کرده و به اشارۀ آمریکایی‌ها، عرب‌ها و پاکستانی‌ها دست به «برادرکشی» نزنند. آن‌چه اما آشکار و غیرقابل‌انکار است این که نجیب و سران مجاهدین هیچ‌کدام تاج آزادگی و استقلال بر سر نداشتند و همه وابسته و دست‌بین بیگانه‌گان بودند؛ بیگانه‌گانی که چیزی به‌نام منفعت ملی افغانستان برای آن‌ها اهمیتی نداشت.

«مشی مصالحۀ ملی» هیچ نتیجۀ مثبتی در پی نداشت و برعکس با گذشت زمان پوسیدگی رژیم نجیب را بیشتر برملا می‌کرد و خبر از سقوط آن در آینده‌یی نزدیک می‌داد: «افسون‌گری‌های رژیم مبنی بر اعادۀ صلح و تفاهم ملی به فراخوانی پوچ و یاوه‌سرایی بی‌پایه بیش نمی‌نماند. حکومت چنین می‌سنجید که اندیشۀ آشتی ملی ملت را متحد خواهد کرد؛ زیرا این اندیشه به‌گونۀ عینی با آرمان‌های مردم افغانستان هماهنگی دارد. مگر حرف در کار نبود. به‌خاطر صلح می‌بایست مبارزه و تلاش بیشتر صورت می‌گرفت. مردم با احتیاط به فراخوان صلح‌جویانۀ رژیمی که سالیان دراز تنها زورگویی را شعار خود ساخته بود، برخورد می‌کردند. افزون بر آن، اعلام مشی آشتی ملی را دشمنان دولت به مثابه زبونی حزب دموکراتیک خلق و حتا نخستین گام در راه شکست کامل آن ارزیابی می‌کردند.»^۷

شباهت‌ حکومت‌های نجیب و غنی

سه عامل بالا (صلح‌خواهی از موضع ضعیف، فسادزدگی و بی‌توجهی به کانون اصلی جنگ) را می‌توان در حکومت کنونی افغانستان نیز به‌روشنی دید. حکومت غنی در حالی دست آشتی به سوی طالبان دراز کرده است که چه از نظر سیاسی و چه از نظر نظامی بازنده به‌حساب می‌آید. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا جنگ افغانستان را مسخره خوانده و سعی دارد هرچه‌زودتر پای کشورش را از باتلاق افغانستان بیرون کند. دولت ترامپ بدترین توافق‌نامۀ صلح را با طالبان امضا کرده است که به نظر می‌رسد ترامپ استراتژی خروج به هر بهایی را دنبال می‌کند. امضای توافق‌نامۀ صلح میان آمریکا و طالبان برگ برندۀ سیاسی کلانی‌ست که نصیب طالبان شده است. طالبان حالا یقین پیدا کرده‌اند که آیندۀ افغانستان با دستان آنان رقم خواهد خورد؛ این توهم نیست، واقعیت تلخی‌ست که مجبورید بپذیرید.

از نظر نظامی نیز طالبان جغرافیای بیشتری را در مقایسه با سال‌های قبل در اختیار گرفته‌اند و در جنگ با دولت افغانستان موفق‌تر بوده‌اند. برای اثبات این نکته لازم نیست سری به ولایت‌ها و مناطق دوردست زده و با چشمان خودتان حضور پررنگ طالبان را همه جا ببینید. در حالی که حکومت غنی با درماندگی تمام به‌طور مکرر خواستار صلح و سازش با طالبان است، آنان هر بار با دست‌نشانده‌خواندن دولت افغانستان به فراخوان صلح غنی جواب رد داده‌اند.

اگر به فسادزدگی و تشدید قوم‌گرایی در حکومت کنونی بخواهید بپردازید، باز هم شباهت زیادی میان رژیم نجیب و حکومت غنی پیدا می‌کنید. حتا حکومت کنونی از نظر میزان آلوده‌گی به فساد و تشدید شکاف‌های قومی در مقایسه با رژیم نجیب وضعیت بدتری دارد. پایگاه توده‌یی حکومت غنی به‌ویژه در مناطق روستایی نیز نزدیک به صفر است. در حال حاضر روستاها به جولانگاه اصلی طالبان مبدل شده و تنها مراکز ولسوالی‌ها در اختیار دولت است.

سلام وطن دار

منچسترسیتی در حال بررسی راه‌های جذب لیونل مسی از بارسونا است و هر روز به خرید این فوق ستاره نزدیک‌تر می‌شود.

گمانه‌زنی های زیادی پیرامون جدایی لیونل مسی از بارسلونا در این تابستان مطرح است. تنها یک سال تا پایان قرارداد فوق‌ستاره‌ی آرجنتینی با بارسا مانده و هنوز خبری از تمدید قرارداد نشده است و همین موضوع احتمال جدایی او را افزایش می‌دهد. یکی از مقاصد احتمالی او منچسترسیتی است.

چند روز پیش جوزپ ماریا بارتومئو، رییس باشگاه بارسلونا، در تلویزیون رسمی بارسا گفته بود مسی خودش می‌خواهد که در بارسلونا بازنشسته شود و در صورت تمایلش به جدایی، بارسا تلاشش را برای حفظ او خواهد کرد. البته این حرف ها به اعتقاد مارکا و اسپورت کاتالونیا صرفا جنبه‌ی رسانه‌ای داشت.

در حال حاضر گفته می‌شود که منچسترسیتی خود را برای ارائه‌ی پیشنهاد به فوق ستاره‌ی آرحنتینی آماده می‌کند. پپ گواردیولا، سرمربی سیتیزن‌ها، رابطه‌ی خوبی با مسی دارد و لئو هم بدش نمی‌آید که دوران خوشی را که با گواردیولا داشت دوباره تکرار کند. به گفته‌ی ESPN باشگاه منچسترسیتی در حال حاضر در حال بررسی قوانین مالی برای این انتقال است.

سیتیزن‌ها در حال بررسی شرایط هستند تا ببینند که از نظر قوانین فیر پلی مالی این انتقال به چه شکل برای آن‌ها میسر می‌شود تا بتوانند پیشنهاد خود را به بارسلونا برای خرید لیونل مسی ارائه دهند. رقم آزاد سازی مسی 700 میلیون یوروست و گفته می‌شود که باشگاه بارسلونا فقط در صورت دریافت چنین رقمی اجازه‌ی جدایی لئو مسی را صادر می‌کند.

عارف عابر؛ سخنگوی والی غور می‌گوید، طالبان بامداد امروز (سه‌شنبه، ۴ سنبله) بر پاسگاه «قبرستان» در مرکز ولسوالی شهرک غور حمله کردند.

به گفته او، طالبان این پاسگاه را تصرف کرده‌ و در این حمله هشت نیروی امنیتی کشته و شش نفر دیگر زخمی شده‌اند.

ولسوالی شهرک در صد کیلومتری غرب شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور موقعیت دارد.

در این اواخر حملات طالبان در بخش‌هایی از ولایت غور در زون غرب کشور افزایش یافته‌است.

در سراسر کشور نیز خشونت و حملات طالبان علیه نیروهای دولتی شدت یافته‌است.

ارگ ریاست جمهوری از معاون والی و قوماندان امنیه پنجشیر خواست تا جزئیات عملیات بازداشت کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فوتبال را با مردم شریک کنند.

امرالله صالح معاون اول ریاست جمهوری دوشنبه (۳ سنبله) در فیس‌بوکش نوشت، به وزارت داخله دستور داده تا این مقامات را به کابل فرا خواند.

به‌گفتۀ آقای صالح، کرام‌الدین کریم در فهرست فراری‌های عدلی قرار دارد و سیاسی کردن بازداشت او، از سوی کسانی‌که ادعای بزرگ دارند، شرم‌آور است.

نیروهای ویژه، یک‌شنبه شب (۲ سنبله) عملیاتی را برای بازداشت کریم در منطقه سنگانۀ ولسوالی بازارک انجام دادند که بی‌نتیجه ماند.

در واکنش به این عملیات، حدود ۲۰۰ تن از باشندگان محل که اکثریت‌شان افراد مسلح گفته شده‌اند، اعتراض کردند و برای حدود دو و نیم ساعت، نیروهای امنیتی را در محاصره گرفتند.

در این مدت، درگیری هم میان نیروهای افغان و اعتراض کننده‌ها صورت گرفت، اما از آسیب‌های جانی ناشی از آن گزارش داده نشده‌است.

رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی روز دوشنبه برای سفری که هدف آن همکاری بر سر فعالیت های هسته ای ایران عنوان شده است وارد تهران شد.

این سفر اولین دیدار رافائل گروسی از ایران از زمان آغاز فعالیتش در مقام مدیرکل آژانس انرژی اتمی محسوب می شود. او قرار است در جریان این سفر علاوه بر حسن روحانی، رئيس جمهوری با محمد جواد ظریف، وزیر خارجه و علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران نیز دیدار کند. انتظار می رود که مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در دیدار با مقامات ایران خواستار بازرسی کارشناسان این نهاد از دو مرکز فعالیت های هسته ای ایران شود.

رافائل گروسی دو ماه پیش گفته بود که ایران بیش از چهار ماه است که اجازه بازرسی از «دو مرکز مشکوک به فعالیت های هسته ای» را نمی دهد. مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار است روز چهارشنبه، پیش از بازگشت به مقر این نهاد در وین با حسن روحانی دیدار کند.

سفر رافائل گروسی به ایران در حالی انجام می شود که شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی روز ۱۹ ژوئن (۳۰ خرداد) به قطعنامه پیشنهادی آلمان، فرانسه و بریتانیا که در آن از عدم همکاری با تحقیقات آژانس انتقاد شده بود رای مثبت داد. این در حالی است که تنش بین کشورهای اروپایی و آمریکا در روزهای اخیر بر سر تمدید تحریم تسلیحاتی ایران و استفاده واشنگتن از ساز و کار ماشه برای بازگشت تحریم های شورای امنیت علیه ایران افزایش یافته است.

از سوی دیگر جلسه کمیسیون مشترک توافق هسته ای ایران قرار است روز اول سپتامبر (۱۱ شهریور) در وین تشکیل شود.

به دستور رئیس جمهور اشرف غنی، سه معین وزارت فواید عامه از مقام های شان برکنار شدند.

برخی منابع اعلام کردند سه معین وزارت فواید عامه به دلایلی از سوی رئیس جمهور از مقام هایشان برکنار شده است. هنوز این خبر به سورت رسمی از سوی مقامات تایید نشده است.

دلیل برکناری این افراد مشخص نیست.
مقامات رسمی تاکنون در این مورد اظهار نظری نکردند، اما در روزهای گذشته اداره بازرس ریاست جمهوری، وزیر پیشین صحت عامه و چهار معین برحال و پیشین این وزارت را به ظن سوء استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌ای و حیف‌ومیل منابع مالی مربوط به ویروس کرونا، به لوی‌سارنوالی معرفی کرده است.

پولیس تأیید کرد ساعت ۹:۰۰ صبح روز سه‌شنبه، چهارم سنبله، یک موتر بمب‌گذاری شده در ولسوالی بلخ ولایت بلخ منفجر شده است.

طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله، گفت این انفجار در نزدیکی کلینیک حیوانی ولسوالی بلخ صورت گرفته است.

مقامات در بلخ گفته‌اند انفجار در نزدیکی قطعه منتظره کماندو صورت گرفته است.

گل‌بازخان ناصری، ولسوال بلخ گفت این انفحار در نزدیکی یکی از مراکز نظامی ارتش ملی به وقوع پیوسته است.

عادل شاه عادل، سخنگوی پولیس بلخ وقوع انفجار را در مرکز این ولسوالی تایید کرد و افزود این انفجار در مقابل دروازه یک مرکز نیروهای کماندو اتفاق افتاده است.

تاکنون جزییاتی از تلفات و خسارات این انفجار در دست نیست.

اداره بازرس ریاست جمهوری اعلام کرد فیروز الدین فیروز، وزیر پیشین صحت عامه و چهار معاون برحال و پیشین این وزارت به اتهام سوء استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌ای و حیف‌ومیل منابع مالی مربوط به ویروس کرونا، به لوی‌سارنوالی معرفی شده اند.

فیروز بشری، رییس اطلاعات و ارتباطات اداره بازرس ریاست جمهوری، روز دوشنبه، سوم سنبله گفت  اداره بازرس ریاست جمهوری براساس حکم رییس جمهور غنی مصارف مربوط به ویروس کرونا را بررسی کرده است.

او گفت در این بررسی‌ها وزیر پیشین صحت عامه، سه معین پیشین و یک معاون برحال این وزارت متهم به سوء استفاده از صلاحیت‌های وظیفه‌ای و حیف‌ومیل منابع مالی مربوط به ویروس کرونا متهم شناخته شده‌اند.

به گفته او، این افراد برای تحقیقات بیش‌تر به لوی‌سارنوالی معرفی شده‌اند.

پس از شیوع ویروس کرونا حکومت بودجه‌ای را برای مبارزه با ویروس کرونا اختصاص داد و هم‌چنان اختیارات ویژه را به ولایت‌ها برای مصرف بودجه تفویض کرد.

چگونگی مصرف بودجه مبارزه با ویروس کرونا در کابل و ولایت‌ها با اتهام فساد و اختلاس گسترده همراه بوده است.

پیش‌تر روزنامه ۸صبح در گزارشی فاش کرد که در ولایت‌های هرات، بدخشان، نورستان و میدان‌وردک کم‌تر از ۱۵۰ میلیون افغانی در خریداری تجهیزات طبی از بودجه‌ی اختصاص‌یافته برای مبارزه با ویروس کرونا در مقایسه به نرخ بازار تناقض وجود دارد و حیف‌ومیل صورت گرفته است. محمداشرف غنی، رییس جمهور، به اداره بازرس ریاست جمهوری دستور داده است تا این گزارش را بررسی کند.

 وزارت معارف کشور می‌گوید در شش ماه اول سال مالی جاری، ۲۷ باب مکتب و یک آمریت معارف بر اثر حوادث طبیعی در ده ولایت به‌ طور جزئی تخریب شده است.

نوریه نزهت، سخن‌گوی وزارت معارف امروز (دوشنبه، ۳ سنبله) گفت این مکاتب به دلیل سیلاب‌ها، باران‌های شدید موسمی، توفان، زمین‌لرزه و برف‌کوچ در ولایت‌های بدخشان، بغلان، پنجشیر، تخار، سرپل، سمنگان، فاریاب، فراه، لغمان و میدان‌وردک تخریب شده است.

خانم نزهت توضیح داد از این میان، پنج باب مکتب و یک آمریت معارف در ولسوالی نهرین بغلان، یک باب مکتب در مرکز بدخشان، یک باب مکتب در ولسوالی «دره»ی پنجشیر، یک باب مکتب در ولسوالی «عنابه» پنجشیر، یک باب مکتب در ولسوالی چال ولایت تخار و یک باب مکتب دیگر در ولسوالی سانچارک سرپل تخریب شده است.

او همچنان گفت در شش ماه اول سال مالی جاری، دو باب مکتب در ولسوالی «روی دوآب» سمنگان، دو باب مکتب در ولسوالی خرم‌سارباغ سمنگان، یک باب مکتب در شهر ایبک سمنگان و یک باب مکتب در ولسوالی بلچراغ فاریاب تخریب شده است.

همین‌طور، شش باب مکتب در ولسوالی شیب‌کوه فراه، سه باب مکتب در ولسوالی خاک سفید فراه، یک باب مکتب در ولسوالی علینگار لغمان و دو باب مکتب دیگر در ولسوالی نرخ ولایت میدان‌وردک به اثر آفات طبیعی تخریب شده است.

سخن‌گوی وزارت معارف در مورد تخریب و به آتش‌کشیدن مکاتب از سوی طالبان و افراد ناشناس جزئیات نداد، اما روز گذشته کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اعلام کرد تنها در ۴۰ روز گذشته، هفت باب مکتب از سوی طالبان و افراد ناشناس در شش ولایت به آتش کشیده شده و یا هم تخریب شده است.

به نقل از اعلامیه‌ی این کمیسیون، این مکاتب در ولایت‌های تخار، بادغیس، فاریاب، بلخ، غزنی و میدان‌وردک تخریب و یا به آتش کشیده شده است.

نامزد دموکرات انتخابات آمریکا در مخالفت با ترامپ، مدعی شد اگر به قدرت برسد و کرونا همچنان ادامه داشته باشد؛ توصیه مشاورانی که می‌گویند سلامت بر اقتصاد ارجحیت دارد را جدی می‌گیرد، حتا اگر این امر به قیمت نابودی اقتصاد کشور منجر شود.

 جو بایدن نامزد دموکرات انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، در مصاحبه با « ABC» نیوز، مدعی شده که در مقابله با COVID به هر آنچه که مشاوران حوزه صحت و درمان بگویند؛ عمل می‌کند حتی اگر این مسئله به قیمت تعطیلی اقتصاد آمریکا منجر شود.

به گفته وی، اصلی‌ترین اشتباه دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا این بوده که کرونا ویروس را طوری که باید مهار نکرده است.

بایدن در این باره افزود: جهت اشتغال‌زایی، تحرک و رشد اقتصادی کشور ضرور است که این ویروس را مهار کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا منظور او تعطیلی اقتصاد آمریکا است؛ گفت: تعطیلش می‌کنم. من به حرف دانشمندان ما گوش می‌دهم.

بایدن در مورد دونالد ترامپ، رئیس جمهور فعلی آمریکا گفت: رهبر فعلی این کشور کسی است که هیچ مسئولیتی را قبول نمی‌کند، از رهبری امتناع می‌ورزد، دیگران را مقصر می‌داند، از دیکتاتور‌ها و طرفداران شعله‌های نفرت و تفرقه حمایت می‌کند. آنچه ما در مورد این رئیس جمهور می‌دانیم این است که اگر چهار سال دیگر به او داده شود، 4 سال او همانند گذشته خواهد بود.

او متعهد شد بهترین‌ها و آنچه به سود مردم آمریکا است را فراهم کند.

جو بایدن با انتقاد از برنامه سفرهای ترامپ گفت: نگاه کنید که با مراسم‌های او چه اتفاقی رخ می‌دهد. مردم می‌میرند، مردم کنار هم جمع می‌شوند، ماسک استفاده نمی‌کنند و در نهایت به کووید می‌رسند.

طبق آخرین آمار ها  تاکنون 23 میلیون و 586 هزار و 641 نفر در سراسر جهان به بیماری کووید ناشی از ویروس کرونا مبتلا شده‌اند.

از این تعداد 812 هزار و 537 نفر جان باخته و 16 میلیون و 85 هزار و 591 نفر هم از این بیماری بهبود یافته‌اند.

بر اساس آمار‌های رسمی، آمریکا با 5 میلیون و 874 هزار و 146 نفر مبتلا، در صدر جدول بیشترین کشور‌های آلوده قرار دارد. پس از این کشور به ترتیب برزیل، هند، روسیه، آفریقای جنوبی، پرو، مکزیک، کلمبیا، اسپانیا و شیلی قرار گرفته‌اند.

رؤسای جمهور افغانستان و تاجیکستان در تماس تلفنی، دربارۀ تجارت، ترانزیت، تقویت همکاری‌های منطقه ای و افزایش همکاری‌ها در امتداد سواحل دریای آمو صحبت کردند.

اشرف‌غنی در صحبت با امام علی رحمان گفت سرحد افغانستان و تاجیکستان به نقطۀ دوستی و پیشرفت مبدل می‌گردد و نمونۀ دوستی و همکاری خوب میان دو کشور همسایه خواهد بود.

امام علی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان از پروسۀ صلح به رهبری و مالکیت حکومت افغانستان حمایت قوی کرد و وعده داد تاجیکستان در نشست‌های منطقه ای و بین المللی در کنار افغانستان خواهد بود و از موقف حکومت افغانستان حمایت می‌نماید.

امام علی رحمان از اشرف غنی به خاطر گسترش روابط دوجانبه و چندین جانبه و توسعه همکاری ها، دعوت کرد که به تاجیکستان سفر نماید و آقای غنی این دعوت را پذیرفت و از امام علی رحمان به خاطر سفر به افغانستان نیز دعوت به عمل آورد.

هر دو جانب توافق کردند تحت ریاست حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه، هیئت بین الوزارتی در روزهای نزدیک به تاجیکستان سفر نماید و روی آجندای نشست رؤسای جمهور تاجیکستان و افغانستان به خاطر همکاری های بیشتر، کار کند.

در این تماس تلفنی، توافق شد هیات افغانستان با هیات تاجیکستان در مورد مسایل سیاسی میان دو کشور، همکاری های اقتصادی و امنیتی به ویژه مبارزه علیه تروریزم و مواد مخدر، نیز بحث و تبادل نظر نمایند.

وزارت داخله اعلام کرد پاسوال جمعه‌گل همت به حیث قوماندان جدید امنیه کابل انتخاب شده است.

اطارق آرین، سخنگوی وزارت داخله امروز ( دوشنبه، ۳ سنبله) در توییتی این موضوع را تایید کرد.

این در حالی است که اداره ارگان‌های محل هفته گذشته از تقرری آقای همت به سمت مقام ولایت بادغیس خبر داده بود.

وی پیش از این در سمت های فرمانده کل قوای سرحدی، قومندان امینه کنر و قومندان امنیه هلمند ایفای وظیفه کرده است.

این در حالی است که وزارت داخله روز گذشته خبر برکناری امان الله واحدی قومندان امنیه کابل را تایید و علت برکناری وی را افزایش ناامنی های اخیر و راکت پراگنی ها در روز استقلال در کابل عنوان کرد.

شیرمحمد عباس استانکزی رییس تیم مذاکره کننده طالبان به آسوشیتدپرس گفت مولوی هبت‌الله آخوندزاده ۲۰ تن را برای تیم مذاکره‌کننده انتخاب کرده است. این تیم شامل ۱۳ نفر از اعضای شورای رهبری طالبان – حدود نیم اعضای شورا – می‌شود.
به گفته استانکزی، تیم مذاکره کننده طالبان این صلاحیت را دارد تا آجندا را تعیین، در مورد استراتژی تصمیم‌گیری نماید و حتی توافق‌نامه صلح را با حکومت افغانستان امضا کند.
با این همه، آقای استانکزی جزئیاتی از نام‌های اعضای تیم مذاکره کننده نداده است.
وی افزوده است: «این یک تیم قوی است … تمام قدرت‌های تصمیم‌گیری با تیم مذاکره کننده می‌باشد».
در همین حال، ملا عبدالغنی برادر معاون سیاسی گروه طالبان همچنان دفتر سیاسی این گروه را در قطر رهبری خواهد کرد.
رییس تیم مذاکره کننده طالبان گفت: «ما در آینده نزدیک آماده گفت‌وگو خواهیم بود. اکنون ما از ایالات متحده می‌خواهیم تا جانب دیگر را متقاعد کند بهانه‌های خود را خاتمه دهد، زندانیان را به زودی آزاد نموده و به میز مذاکره آید».

انتظار می‌رود گفت‌وگوهای میا‌ن‌افغانی به زودی آغاز گردد.

رییس‌جمهور غنی، از مردم افغانستان می‌خواهد تا در راستای تأمین امنیت مساجد و تکیه‌خانه‌ها، با نیروهای دفاعی و امنیتی، همکاری کنند.

ارگ ریاست‌جمهوری، در اعلامیه‌ای گفت پس از چاشت روز یک‌شنبه (۲ سنبله)، محمداشرف غنی در دیدار با علمای شیعه‌ی افغانستان، در مورد تدابیر بهتر امنیتی در دهه‌ی محرم و برگزاری مراسم عاشورا، صحبت کرده است.

آقای غنی، در این دیدار، همکاری مردم را در تأمین امنیت مهم خواند و گفت نارسایی‌ها به گونه‌ی واضح بررسی می‌شود و همکاری دوجانبه باید صورت گیرد.

او افزود کار کمیسیون عالی هماهنگی مراسم امور دینی، ۱۰ روزه نه؛ بلکه ۱۲ ماهه است.

آقای غنی، تأکید کرد برای تمام نهاد‌های امنیتی، تأمین امنیت مراسم عاشورا در اولویت قرار دارد و باید مرکز سوق و فرماندهی فعال باشد.

از سویی هم، عبدالصبور قانع، معاون ارشد امنیتی وزارت داخله، در این دیدار گفت که در ۱۰ روز گذشته، پنج مجلس با کمیسیون عالی هماهنگی مراسم امور دینی برگزار شده و نظریات آن‌ها نیز شامل برنامه‌ی امنیتی شده است.

او افزود برنامه‌ی امنیتی مراسم دهه‌ی محرم و عاشورا، منظور و رسماً به نهادهای مربوطه در مرکز و ولایات فرستاده شده است.

منابع محلی در ولایت غزنی می‌گویند حوالی ساعت ۳:۰۰ بامداد امروز (دوشنبه، ۳ سنبله) جنگ‌جویان گروه طالبان بر مرکز ولسوالی ده‌یک این ولایت حمله کرده‌اند.

واحدالله جمعه‌زاده، سخن‌گوی والی غزنی می‌گوید حمله نخست بر چندین پاسگاه نیروهای امنیتی از جمله پاسگاه «تاسنگ» صورت گرفت.

جمعه‌زاده گفت پس از آغاز درگیری‌های مستقیم، یک موتر بمب‌گذاری‌شده ساختمان ولسوالی ده‌یک را هدف قرار داد.

به گفته‌ی او، تا کنون کشته‌شدن سه نیروهای امنیتی و زخمی‌شدن نُه نیروی امنیتی دیگر تأیید شده است.

سخن‌گوی والی غزنی گفت در این درگیری‌ها به جنگ‌جویان طالب نیز تلفات وارده شده، اما آمار آن تا کنون مشخص نشده است. او در عین حال تأکید کرد که جزئیات نهایی را بعدا شریک می‌کند.

گروه طالبان تا کنون در این باره چیزی نگفته است.

 مسئولان صحی در ولایت هرات می‌گویند در انفجار در یک خانه‌ی مسکونی در شهر هرات، یک زن ۳۰ ساله کشته شده است.

محمدرفیق شیرزی، سخن‌گوی ریاست صحت عامه‌ی هرات گفت این رویداد صبح امروز (دوشنبه، ۲ سنبله) در منطقه‌ی «درب‌خوش» شهر هرات رخ داده است.

او افزود در این رویداد چهار نفر دیگر به‌شمول دو کودک زخمی شده‌اند. زخمیان هم‌اکنون برای درمان به شفاخانه منتقل شده‌اند.

تاکنون نوع این انفجار مشخص نشده است.

پولیس هرات هنوز در این مورد ابراز نظری نکرده است.