نویسنده: Raha News Agency

سید شاه حسین مرتضوی، مشاور ارشد رئیس جمهور غنی، در واکنش به حملات راکتی گسترده امروز تروریستان در کابل گفت طالبان اراده یک ملت بزرگ برای همزیستی را نشانه گرفته اند.

وی در فیس بوک نوشت رویداد تروریستی امروز در نوع خود بی‌سابقه است. هرچند در یکی از روز‌های عید و همچنان همزمان با تحلیف رییس جمهور از این شیوه قبلا صورت گرفته بود.

شاه حسین مرتضوی افزود قطعا مسوولان امنیتی در باره چگونگی وقوع رویداد و خلاهای امنیتی برای افکار عامه پاسخ‌های قناعت بخشی ارایه خواهند کرد.

 اما حمله کور تروریستان بالای مناطق ملکی به وسعت و پیمانه امروز نشان از رفتار ضد بشری این گروه دارد.

مشاور رئیس جمهور تاکید کرد:«حمله به قلب کابل در آستانه نشست جنوا کاری غیر از طالبان نمی‌باشد. آنان همزمان با بیست ولایت خشونت‌ها را در شهر کابل نیز تشدید بخشیده اند.»

وی افزود:«واقعیت این است که طالبان اراده یک ملت بزرگ را برای همزیستی مسالمت آمیز همراه با پیشرفت و توسعه نشانه گرفته اند. آنان مانع اصلی رشد و ترقی افغانستان، مانع همزیستی مسالمت‌آمیز یک ملت بزرگ اند. مانع حضور زنان در عرصه‌های مختلف اند. آنان با خلق وحشت و حمله‌های کور در قلب پایتخت امید به زندگی نسل امروز را نشانه گرفته اند. آنان می‌خواهند نسل امروز نیز خانه بدوش و افغانستان برای همیشه حیات خلوت همسایه و در فقر باشد.»

آقای مرتضوی در ادامه تاکید کرد جنگ میان اراده ملت بزرگ افغانستان و طالبان تروریست ادامه خواهد یافت. در این راه قربانی‌های بی‌شماری داده شده است. طبیعی است که این جنگ به آسانی متوقف نخواهد شد. این جنگ ریشه‌های عمیقی دارد. این ریشه‌ها باید خشکانیده شود.

به باور مشاور رئیس جمهور طالبان انتظار دارند تا با تداوم خشونت از بدخشان تا غزنی، فاریاب، هلمند، قندهار، ننگرهار ، کابل و… مردم را به تسلیمی وادار کنند. این آرزوی طالبان هرگز برآورده نخواهد شد. طالبان قطعا روزی به پیشگاه این ملت بزرگ سر تسلیم فرود آورده و از سال‌ها جنایت اظهار ندامت خواهند کرد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان شام روز گذشته در نشست شورای امنیت سازمان ملل متحد که در خصوص پروسۀ صلح افغانستان از طریق ویدیوکنفرانس برگزار شده بود، اشتراک و سخنرانی نمود.

در این نشست، ابتدا محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه صحبت کرده، گفت نشست نخست در چوکات این فورمول در باره زنان و پروسۀ صلح بود و اکنون نیز روی پروسه صلح، بحث و تبادل نظر صورت می گیرد.

وی برای اعضای جدید شورای امنیت سازمان ملل متحد آرزوی موفقیت کرده، گفت افغانستان روی حمایت شما حساب می کند و شما نیز می توانید روی حمایت ما حساب کنید.

محمد حنیف اتمر از حمایت همه جانبه ملل متحد برای تمدید ماموریت یوناما و حمایت های شورای امنیت این سازمان از افغانستان، قدردانی کرد.

رئیس جمهور غنی در سخنرانی خویش ضمن ابراز امتنان از تدویر این نشست، گفت نشست امروز در خصوص صلح افغانستان، نمایانگر آن است که شورای امنیت سازمان ملل متحد، تعهد قوی برای رسیدن افغانستان به صلح و ثبات دارد.

وی افزود امروز جامعه جهانی به توافق رسیده است که ما به اهداف مطلوب خویش به خاطر رسیدن به یک راه حل سیاسی، نایل شویم.

رئیس جمهور غنی هم قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد را در قبال صلح افغانستان مهم خوانده، گفت این سازمان تعهد همیشگی خود را بر استقلال، حاکمیت سیاسی و تمامیت ارضی افغانستان ابراز کرده و تاکید نموده که حقوق افغان ها توسط خودشان در پروسه های سیاسی در آینده تضمین گردد.

رئیس جمهور گفت تعهدات شما برای حمایت از مردم افغانستان به خاطر خاتمه دادن به جنگ، ادغام مجدد، صلح و ثبات پایدار، احترام به حقوق بشر و از همه مهمتر که افغانستان دوباره به پناهگاه امن تروریستان مبدل نگردد، مهم است.

رئیس جمهور غنی همچنان از حمایت جامعه بین المللی از افغانستان مستقل، متحد، مقتدر و نیروهای امنیتی و دفاعی در راستای مبارزه با تهدید مشترک تروریزم، یادآوری کرد.

وی افزود افغانستان در خط مقدم مبارزه با تروریزم جهانی قرار دارد، ما برای شکست تروریزم مشترکاً مبارزه می کنیم و زمانی به صلح نایل می شویم که در کنار همدیگر قرار داشته باشیم.

رئیس جمهور غنی از تلاش های دولت افغانستان برای مبدل کردن صلح به گفتمان ملی به شمول برگزاری لویه جرگه مشورتی صلح و تصمیم گیری لویه جرگه در خصوص رهایی ۴۰۰ زندانی طالبان یادآوری نموده، گفت حمایت های دوامدار شورای امنیت سازمان ملل متحد از پروسۀ صلح افغانستان می تواند ما را قادر سازد که به یک راه حل سیاسی دست پیدا کنیم.

رئیس جمهور با اشاره بر اینکه برقراری صلح هزینه دارد، گفت تیم مذاکراتی ما در دوحه بر تعهدات خود در مذاکرات صلح پابند است.

وی افزود شورای امنیت سازمان ملل متحد از تلاش های ما در دو دهه گذشته برای رهایی از جنگ به عنوان یک متحد و حامی خلل ناپذیر حمایت کرده است و از ادامه توجه، تلاش ها و شفافیت و قطعنامه های پیوسته تان در این خصوص، سپاسگزاری می کنم.

رئیس جمهور غنی گفت جامعه بین المللی امروز به این نتیجه رسیده است افغانستان به یک راه حل سیاسی دست پیدا کند و کشور دارای حاکمیت، متحد و مردم سالار باشد که در صلح با خود، منطقه و جهان بسر ببرد و دستآوردهای دو دهه گذشته را حفاظت و توسعه داده بتواند.

رئیس جمهور گفت تداوم قطعنامه های تان نه تنها برای حقوق، ارزش ها و اهداف ما مهر تایید می گذارد، بلکه چوکاتی را مشخص می کند که تنها جمهوری اسلامی افغانستان دولت مشروع است و امارت اسلامی از سوی ملل متحد به رسمیت شناخته نشده و این سازمان احیای دوباره امارات اسلامی را حمایت نمی کند.

رئیس جمهور گفت ما از شورای امنیت سازمان ملل متحد می خواهیم که حمایت های خویش را از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان ادامه دهد. وی افزود که مهمترین ضرورت و اولویت ما صلح است و ما باید به پروسۀ صلح انرژی تازه ببخشیم زیرا در دوحه در وضعیت نامطلوب قرار دارد و شما در این راستا می توانید نقش عمده را بازی کنید.

رئیس جمهور غنی از پیشرفت های که در عرصه های مختلف در افغانستان صورت گرفته یادآوری کرده، گفت ۹۸ در صد عملیات ها را نیروهای امنیتی و دفاعی ما مستقلانه به پیش می برند، ۲۸ در صد کرسی های پارلمان را زنان افغان در اختیار دارند که بالاتر از فیصدی زنان در پارلمان امریکا است، ۵۳ در صد از کارهای صنعتی از سوی زنان به پیش برده می شود، ۳۷ در صد شاگردان مکتب را طبقه نسوان تشکیل میدهند، فیصدی سواد زنان در بیست سال گذشته دو برابر شده است و در کابینه آنان منحیث وزرا و معینان فعالیت دارند و تعداد شان در صفوف اردو ملی و پولیس ملی همه روزه بیشتر می گردد. وی افزود که با وصف این پیشرفت ها تهدیدها هنوز پابرجاست و خشونت ها ادامه دارد.

رئیس جمهور تاکید کرد که اولویت عمدۀ ما صلح است و از شورای امنیت ملل متحد تقاضا نمود که یکبار خواست خویش را برای یک آتش بس در افغانستان ابراز کند، تا شرایط برای آمادگی بهتر در راستای مبارزه موثر با موج دوم ویروس کرونا فراهم گردد.

رئیس جمهور غنی تصریح کرد که تطبیق تعزیرات منحیث یک ابزار برای موفقیت در مذاکرات با طالبان مهم است و این تعزیرات تنها زمانی می تواند موثر واقع شود که هر تغییر در میکانیزیم جاری صلح مبتنی بر پیشرفت ملموس در پروسه صلح باشد.

وی گفت که شورای امنیت ملل متحد باید تروریزم را منحیث یک ایکوسیستم بپذیرد، نه یک سلسلۀ سازمان های منزوی و ما در راستای مبارزه با تروریزم به یک استراتیژی نیاز داریم که شورای امنیت ملل متحد از آن حمایت کند.

رئیس جمهور محمد اشرف غنی در پایان سخنانش با اشاره به کنفرانس قریب الوقوع جینوا در مورد افغانستان و نتایج آن که بر آینده انکشاف کشور و خوداتکایی آن موثر خواهد بود، گفت حکومت حسابدهی را تسریع می بخشد و روابط خویش را با جامعه بین المللی بر اساس اولویت های مشترک به شمول تقویت حقوق بشر، ادامه میدهد.

جورج کلونی بازیگر ۵۹ ساله هالیوود در مصاحبه‌ای رسمی شایعه قدیمی که او به دوستان نزدیکش هدیه نقدی ۱ میلیون دلاری داده را تایید کرد.

آقای کلونی در مصاحبه‌ای با مجله جی‌کیو(GQ) که روز سه‌شنبه منتشر شد، اعلام کرد در سال ۲۰۱۳ به هر یک از ۱۴ دوست نزدیک خود یک میلیون دلار پول نقد داده است.

او توضیح داد قصدش تقسیم ثروتش با دوستان نزدیکش بوده چرا که دستاوردهای هنری‌اش در طول ۳۵ سال گذشته مرهون کمک‌های آنها بوده و در عین حال به هنگام شکست‌هایش نیز در کنار آنها آرام گرفته و انگیزه تلاش دوباره به دست آورده است.

آقای کلونی توضیح داد برای حمل و نقل این میزان پول نقد از یک خودروی وَن قدیمی که روی آن «گل‌فروشی» نوشته شده بود، استفاده کرده و تنها برخی از محافظان و دستیار ویژه خود را در جریان این کار قرار داده بود. او یاد آور شده، زمانی که این خودروی قدیمی حامل اسکناس‌های دلار را می‌رانده، محافظان و دستیار او کاملا شوکه نظاره‌گر ماجرا بوده اند.

بازیگر ۵۹ ساله هالیوود در ادامه این مصاحبه اظهار داشته است:«من فقط یک نقشه برداشتم و جاهای را که باید در طول مسیر زندگی‌ام بروم، تعیین کردم ولی تمام چیزهایی که در این مسیر، تجربه کرده‌ام مرهون همراهی دوستانم بوده است.»

یکی از دوستان آقای کلونی چند سال پیش در گفتگو با شبکه ام‌اس‌ان‌بی‌سی از دست و دلبازی ۱ میلیون دلاری ستاره هالیوود در قبال دوستانش روایت کرده بود ولی او تاکنون این خبر را تایید نکرده بود تا همچنان در حد شایعه‌ای قدیمی باقی بماند.

صلاح‌الدین ربانی، رئیس جمعیت اسلامی به دعوت امام علی رحمان، رئیس‌جمهور تاجیکستان با برخی از چهره‌های مطرح این حزب به تاجیکستان رفته‌است.

آقای ربانی روز (جمعه، ۳۰ عقرب) با جمعی از فرمانده‌هان و چهره‌های مطرح جمعیت اسلامی به دعوت رئیس جمهور تاجیکستان به دوشنبه رفت.

یک منبع به رسانه گفت در این سفر به شمول امان‌الله گذر و جان محمد خان، از فرمانده‌هان بانفوذ جمعیت اسلامی، چندین چهره دیگر این حزب، آقای ربانی را همراهی می‌کنند.

رئیس جمعیت اسلامی در صفحه فیس‌بوک خود نوشت در جریان سفرش به تاجیکستان، با رئیس‌جمهور، وزیر امور خارجه و برخی مقامات این کشور دیدار و گفت‌وگو کرده‌است.

وی افزود در دیدارش با آقای رحمان پیرامون روابط افغانستان و تاجیکستان، اوضاع سیاسی و امنیتی کشور و منطقه و نیز روند گفت‌وگوهای صلح، بحث و تبادل نظر کرده‌است.

آقای ربانی همچنان گفت در این دیدار دیدگاه جمعیت اسلامی پیرامون گفت‌وگوهای صلح و مسایل منطقه نیز مورد بحث قرار گرفته‌است.

رئیس جمعیت اسلامی در این سفر با سراج‌الدین مهرالدین، وزیر امور خارجه تاجیکستان نیز دیدار کرده‌است.

در این اواخر تحرکات و فعالیت‌های چهره‌های مطرح سیاسی، هم‌زمان با روند گفت‌وگوهای صلح دوحه شدت گرفته‌اند.

دعوت رسمی دولت‌های منطقه از برخی چهره‌های سیاسی افغانستان که هیچ‌گونه موقف رسمی در جهارچوب دولت ندارند، بعضی گمانه‌زنی‌ها پیرامون اوضاع سیاسی-امنیتی در کشور را مطرح کرده‌است.

دیدار وزیر امور خارجه امریکا با تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان پس از آن صورت می گیرد که توافقاتی روی اصول شیوه کاری مذاکرات به دست آمد.

وزارت امور خارجه امریکا جمعه شب اعلام کرد پمپئو به صورت جداگانه با تیم مذاکره کننده حکومت و تیم مذاکره کننده طالبان دیدار می کند.

پمپئو همچنین با امیر قطر شیخ تمیم بن حامد آل ثانی و وزیر امور خارجه قطر دیدار می کند.

وزیر امور خارجه امریکا هم اکنون سفر به هفت کشور اروپایی و خاورمیانه را آغاز کرده است.

این در حالی ست که پمپئو اوایل این هفته گفته بود قرار است سطح نیروها از 4500 به 2500 تا ماه جنوری در عراق کاهش یابد.

ترامپ نیز به دفعات اعلام کرده که جنگ های بی پایان به ویژه در افغانستانن را خاتمه می دهد.

وزیر داخلی ایالت جورجیا، جو بایدن رییس‌جمهور منتخب امریکا را رسما پیروز نهایی در بازشماری آرای انتخابات این ایالت اعلام کرد.

به نقل از بی‌بی‌سی، برد رفنسپرگر، وزیر داخلی ایالت جورجیا که از حزب جمهوری‌خواهان است، روز جمعه (۳۰ عقرب)، جو بایدن را رسما پیروز انتخابات ریاست‌جمهوری در این ایالت اعلام کرد.

وزیر داخلی جورجیا، گفت نتایج بازشماری آرا، در سایت وزارت داخلی جورجیا منتشر شده است.

آقای رفنسپرگر که از حامیان دونالد ترامپ و از حزب او است، گفت: «مثل دیگر جمهوری‌خواهان از این که دونالد ترامپ در این ایالت به پیروزی نرسیده است، سرخورده شده ام؛ اما اعداد و ارقام دروغ نمی‌گویند و به عنوان وزیر داخلی، به این باورم که ارقام ارایه شده صحیح است.»

از سویی هم، برایان کمپ، فرماندار جورجیا نیز که یک جمهوری‌خواه است، نتیجه‌ی بازشماری آرا را در این ایالت رسما تایید کرده و جو بایدن را پیروز انتخابات دانسته است.

ایالت جورجیا، ۱۶ رای الکترال دارد و برای نخستین‌بار، پس از سال ۱۹۹۲ میلادی است که یک دموکرات در این ایالت به پیروزی می‌رسد.

جو بایدن با گرفتن تعداد رای الکترال ایالت جورجیا، ۳۰۶ رای الکترال به دست آورده است.

فرماندهی پولس ولایت کابل اعلام کرد به دنبال اصابت چهارده فیر راکت در چهار ناحیۀ شهر کابل سه نفر جان باختند و یازده تن دیگر زخمی شدند. بیش‌ترین قربانیان این راکت‌پراکنی‌ها را افراد ملکی تشکیل می‌دهند.

فردوس فرامرز، سخنگوی پولیس کابل گفت این راکت‌ها حوالی ساعت ۰۸:۵۰ بامداد امروز (شنبه، اول قوس) بر مناطق رهایشی در مربوطات حوزه‌های دوم، چهارم، دهم و یازدهم امنیتی شهر کابل اصابت کرده‌اند.

آقای فرامرز توضیح داد نُه فیر راکت در ساحات برج برق چهارقلعه، کوچۀ طاهری، نعمت پلازا، در نزدیکی دانشگاه سلام و چهارراهی گل‌سرخ از مربوطات حوزۀ چهارم و چهارراهی صدارت، پل‌ باغ ‌عمومی، جادۀ سپین‌زر و در نزدیکی آرشیف ملی از مربوطات حوزۀ دوم امنیتی شهر کابل اصابت کرده‌اند.

به گفتۀ آقای فرامرز پنج فیر راکت دیگر در ساحات لیسۀ مریم و پنج‌صد فامیلی از مربوطات حوزۀ یازدهم و بر مناطق رهایشی در حوزۀ دهم امنیتی این شهر برخورد کرده‌اند.

سخنگوی پولس کابل خاطرنشان ساخت تاکنون سه تن در پی این رویدادها جان باخته و یازده تن دیگر زخم برداشته‌اند. بیش‌ترین قربانیان این راکت‌پراکنی‌ها را غیرنظامیان تشکیل می‌دهند.

تاکنون فرد و یا گروهی مسوولیت این راکت‌پراکنی‌ها را بر عهده نگرفته است. از سوی دیگر دو رویداد انفجاری دیگر نیز بامداد امروز در شهر کابل به وقوع پیوست. در نتیجۀ این دو انفجار ناشی از ماین مقناطیسی در کابل یک منسوب امنیتی کشته شده و سه تن دیگر زخم برداشته‌اند.

فون کلاوزویتس در کتاب «در باب ماهیت جنگ» می‌نویسد «جنگ صرفا یک عمل سیاسی نیست، در حقیقت ابزاری برای به درازاکشاندن نزاع سیاسی یا چیزی شبیه آن است.» بارها گفت‌‌وگوهای صلح، خلاف ماهیت خود عمل کرده و منجر به ادامه جنگ شده است. تقریبا در همه موارد یا در برخی موارد، گفت‌‌وگو همراه با جنگ، تهدید و ارعاب بیشتر همراه شده و یا این روند، پوششی برای ادامه درگیری‌‌ها به‌کار گرفته شده است.

بیشتر چنین گفت‌‌وگوهایی ظاهرا «موفق» نتوانسته منجر به ایجاد ثبات در کشور شود و یا از درگیری‌‌های بیشتر جلوگیری کند. شاید گفت‌‌وگو بتواند زمینه‌ی خاتمه جنگ را فراهم کند، اما زمینه‌ی کاهش عوامل جنگ مانند برخورداری از زیرساخت‌‌های موثر سیاسی، امنیتی، اقتصای، عدالت اجتماعی، حکومت‌داری خوب و حاکمیت قانون واقعی را فراهم نمی‌‌کند.

حتا در مواردی ممکن است گفت‌‌وگو باعث بروز جنگ نشود، اما زمانی که در پایان گفت‌‌وگوها آنچه را که طرفین مد نظر داشته‌اند به‌دست نیاورده باشند، همان صلح ممکن است خود آغازگر جنگی دیگر باشد.

گفت‌وگوهای صلح؛ پوششی برای خروج از افغانستان؟

برنامه ترمپ برای ترک افغانستان ماه می ‌‌2021 بود و ممکن است گفت‌‌وگو‌‌های صلح پوششی برای خروج نیروهای امریکایی باشد؟

از همان آغاز بحث مذاکرات صلح بین‌الافغانی در فبروری 2020 امریکا با موافقت خود این تصور را ایجاد کرد که بیشتر از این‌که به آن به‌عنوان راه حلی برای پایان‌دادن به درگیری‌‌های خونین در افغانستان بنگرد، آمدن صلح را فرصتی برای بیرون‌کشیدن نیروهای نظامی خود می‌دانست. هیچ‌گاه امریکا رسما خروج نیروهای خود را از اهداف اصلی مذاکرات ذکر نکرده است، اما تفاهم با طالبان به‌طور مشخص بایسته‌ها و یا تصویر دقیقی از صلح را ترسیم نکرده است. بیشترین تأکید این تفاهم‌نامه بر خروج 14ماهه نیروهای امریکایی است تا آماده‌سازی شرایط برای یک صلح واقعی.

امریکا عملا حکومت مرکزی افغانستان را از روند مذاکرات مستقیم صلح این کشور با طالبان کنار گذاشته بود و بدون این‌که شرایط مشخصی برای یک آتش‌بس گسترده و در نهایت صلح پایدار پیش‌بینی کند، از گفت‌‌وگوهای میان افغان‌‌ها حمایت کرد و اما تمرکز خود را بیشتر بر روی خروج نظامیان خود تا زمان پیش‌بینی‌شده، معطوف کرد.

حتا با توجه به شرایط جنگی و روند صلحی که امریکا در ویتنام با آن سروکار داشت، این کشور نتوانست پیش‌شرط‌هایی وضع کند که طالبان را وادارد تا بیش از یک صلح ظاهری را در پیش بگیرند. امریکا نتوانسته توان نظامی حکومت مرکزی افغانستان را به سطح نیروهای نظامی دولت ویتنام برساند تا با فشار نظامی بیشتر از طرف دولت مرکزی، بتواند طالبان را درحالی‌که نسبت به مخالفان نظامی وقت دولت جمهوری ویتنام در شمال این کشور، میزان اراضی خیلی بیشتری تحت اشغال خود دارند، از موضع‌شان سر میز مذاکره عقب‌نشینی کنند یا دست‌کم پایان درگیری‌‌های نظامی را بپذیرند.

مهم‌تر از آن، حکومت مرکزی افغانستان نتوانست یک انتخابات موفق در کارنامه خود ثبت کند و حتا در ظاهر هم که شده اتحاد درونی را حفظ کند. از سر درماندگی مجبور شد تا به رقیبان انتخاباتی خود باج دهد. در عین حالی که بخش بزرگی از کشور که اصولا توسط حکومت مرکزی باید اداره شود، توسط گروه‌‌های قدرتمند شبه‌نظامی محلی اداره می‌شود.

ترک یک کشور شکست‌خورده

بیش از دو دهه تلاش حکومت نتوانسته چشم‌اندازی از خودکفایی را در افغانستان ترسیم کند. نظام سیاسی دولت افغانستان که با کمک امریکا در سال 2001 شکل گرفت، عمیقا دچار تقسیمات سیاسی میان رقبای جناحی و دولت شده است و بخش‌‌های عمده کشور توسط این سهامداران قدرت و یا طالبان کنترل می‌شود. در نتیجه تعیین تاریخ خروج و تمرکز روی ادامه مذاکرات برای امریکا حتا در صورت شکست سیاست‌هایش، منصفانه به‌نظر می‌‌رسد.

ارزیابی‌‌های موسسه شفافیت بین‌الملل و بانک جهانی نشان می‌‌دهد که فساد در دولت افغانستان استثنا نیست، بلکه یک قاعده است. مذاکرات بین طالبان و امریکا در حالی برگزار شد که اختلافات شدیدی میان سران دولت وجود داشت و عملا امریکا مجبور به کنارگذاشتن رهبران سیاسی افغانستان در مذاکرات شد.

در طول دهه اخیر توسعه اجتماعی و اقتصادی کشور مانند بخش سیاسی بسیار محدود بوده است. ادعاهای اغراق‌آمیز بسیاری در زمینه انکشاف حکومت‌داری، خدمات اجتماعی، تعلیم و تربیت، صحت عامه، حاکمیت قانون و حقوق زنان وجود داشته است که بازرس ویژه امریکا در افغانستان (سیگار) در گزارش‌های زیادی بسیاری از این ادعاها را نادرست ارزیابی کرده است.

نهادهای دیگری چون بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و شفافیت بین‌الملل به صراحت اظهار کرده‌اند که پس از سال 2008، دولت افغانستان در نقاط بسیاری بی‌تأثیر بوده است و نتوانسته به‌رغم کمک‌‌های مالی دولت امریکا با فقر مبارزه کند. درحالی‌که تا امروز صنعت کوکنار تنها بخش خصوصی است که موفق بوده است.

کمک‌‌های بی‌پایان نظامی و ملکی

بانک جهانی به‌وضوح روشن کرده که هیچ دولتی در افغانستان نمی‌‌تواند بدون کمک‌‌های گسترده جامعه جهانی ــ حتا اگر دولت و طالبان بتوانند در مورد نوعی ترکیب اقتصادی به توافقی برسند ــ دوام بیاورد. براساس ارزیابی این نهاد، 75 درصد کل مصارف داخلی افغانستان توسط کمک‌‌های جامعه جهانی فراهم می‌‌شود که امریکا بزرگ‌ترین حامی مالی این کشور به‌شمار می‌‌رود.

در حال حاضر کل بودجه ملکی و امنیتی حکومت مرکزی افغانستان سالانه بالغ بر 11 میلیارد دالر است، درحالی‌که درآمد داخلی افغانستان تنها 2.5 میلیارد دالر ارزیابی می‌‌شود. بانک جهانی همچنین یادآور می‌‌شود که کمک‌‌های سالانه به افغانستان حدود 8.5 میلیارد دالر می‌‌باشد که برابر با حدود 45 درصد تولید ناخالص داخلی آن کشور است، درحالی‌که برای کشورهای کم‌درآمد تقریبا 10 درصد می‌‌باشد. بنابراین این وابستگی، نشانگر فاصله زیاد بین درآمد و مصارف افغانستان است.

برآورد نیازهای کشور افغانستان نیز در صورت کنارآمدن با طالبان بسیار دشوار خواهد شد. با این حال، با مطالعه اولیه‌ای که بانک جهانی انجام داده است هشدار می‌‌دهد که دولت افغانستان شدیدا وابسته به کمک‌‌های جهانی است، اما پس از به نتیجه‌رسیدن گفت‌‌وگوهای صلح بیشتر از هر زمانی به این کمک‌‌ها نیاز خواهد داشت. این شامل جذب یا تأمین مالی جنگ‌جویان طالبان و حفظ نیروهای امنیتی فعلی دولت افغانستان به‌طور همزمان نیز است تا با گذشت زمان زمینه ادغام آن‌ها در بدنه جامعه فراهم شود.

صلح بدون ضمانت یا امنیت

در گزارش سیگار و بازرس ارشد وزارت دفاع (LIG) در سال 2020، کاملا روشن است که نیروهای امنیتی افغانستان برای حفظ امنیت به‌گونه‌ی مستقل، به کمک‌‌های بیشتری نیاز دارند. دولت مرکزی هنوز هم در حال از دست‌دادن اراضی تحت کنترل خود است و نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان نیز بدون پشتیبانی هوایی و حمایت‌‌های مستشاری ایالات متحده از توان کمتری برخوردارند.

امریکا در تعیین شرایط و ضمانت‌‌های امنیتی ایالات متحده در صورت عدم موفقیت مذاکرات صلح، یا ادامه جنگ توسط طالبان و یا نقض شرایط صلح که طالبان قبلا با آن موافقت کرده بودند، نیز شکست خواهد خورد. ایالات متحده دیگر گزارشی از این‌که چه مقدار از خاک افغانستان تحت کنترل طالبان است، و یا چه نقاطی از کشور امنیت دارند و تحت حاکمیت قانون یا حاکمیت محلی قرار دارند، ارائه نمی‌‌دهد.

ادامه جنگ و توقف روند صلح

با ختم ماه اکتبر 2020 هشت ماه از 14 ماه روند گفت‌‌وگوهای صلح سپری می‌‌شود و در تمام این مدت، هیچ پیشرفتی در راستای تحکیم و رسیدن به یک صلح واقعی و پیشرفتی در جهت پایان جنگ شکل نگرفته است. طالبان فشار خود بر نیروهای امریکایی و ناتو را در قبال قطع حملات بالای این گروه و پس از آزادی پنج‌هزار زندانیان خود از زندان‌‌های دولت افغانستان کاهش داده یا به کلی قطع کرده است. با وجود این، حملات این گروه بر اهداف اردو و دولت افغانستان در 24 ولایت از 34 ولایت افغانستان و گاهی در کابل همچنان ادامه دارد.

جنگ هنوز به جدیت تمام ادامه دارد. سازمان ملل در 14 اکتبر 2020 گزارش داد که «چندین ولسوالی هلمند، از جمله مناطق نزدیک به لشکرگاه مرکز ولایت و بخش‌هایی از ولایت همسایه آن قندهار تحت تأثیر درگیری‌‌ها قرار گرفته است. شاهراه بین لشکرگاه و قندهار به‌دلیل وجود ماین‌‌های جاسازی‌شده، غیرقابل دسترسی است.»

در هفته سوم اکتبر 2020، واشنگتن‌پُست گزارش داد که «طالبان 356 حمله، دو بمب‌گذاری انتحاری و 52 انفجار ماین در سراسر کشور انجام داده است که منجر به کشته‌شدن 51 شهروند و زخمی‌شدن 157 نفر شده است. آن‌ها گفتند که بیش از 400 شورشی طالب در این درگیری‌‌ها کشته شده‌اند، اما آمار تلفات نیروهای افغان را اعلام نکردند.»

تلفات غیرنظامیان کاهش یافته است، اما بیشتر این تغییر در کانون جنگ مشاهده شده تا در مذاکرات صلح امتیاز بیشتری به‌دست آید. سازمان ملل در گزارشی که در 24 اکتبر ارائه می‌‌دهد، چنین اظهار می‌‌دارد:

«سطح بالای خشونت‌‌ها با تأثیر کشنده‌ای بر غیرنظامیان در افغانستان ادامه دارد، این کشور همچنان در میان کشنده‌ترین مکان‌ها برای غیرنظامیان در جهان باقی مانده است. براساس گزارش جدیدی که توسط (یوناما) منتشر شده، نشان می‌‌دهد که اگرچه از آغاز گفت‌‌وگوهای صلح بین‌الافغانی، تعداد غیرنظامیان افغان که در درگیری‌‌ها کشته و زخمی می‌‌شوند، چندان کاهش نیافته است، با این هم آمار کلی تلفات غیرنظامیان در 9 ماه اول سال 2020 در مقایسه با مدت مشابه در سال 2019 حدود 30 درصد پایین‌تر است. آخرین گزارش سه‌ماهه از یک جنوری تا 30 سپتامبر 2020، پنج‌هزار و 939 تلفات غیرنظامی (دوهزار و 117 کشته و سه‌هزار و 822 زخمی) را ثبت کرده است.

در بازه زمانی 12 سپتامبر – آغاز مذاکرات صلح بین دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان در دوحه – تا 30 سپتامبر، هیچ کاهشی در تعداد تلفات غیرنظامیان ناشی از اجرای عملیات‌‌های نظامی طرفین میز مذاکره، در مقایسه با هفته‌‌های گذشته دیده نمی‌‌شود. نگرانی‌‌های دفتر یوناما از تشدید نبردها در هلمند و همچنین چندین حمله خونبار در ننگرهار، لغمان و غور همراه با حمله هوایی در تخار و حمله انتحاری بر غیرنظامیان در کابل که بیش از 400 نفر کشته و زخمی برجای گذاشت، افزایش یافته است.»

اخیرا تعداد قابل توجهی از نظامیان امریکایی و نیروهای ائتلاف کاهش یافت و بسیاری از تجهیزات منتقل و بعضی از پایگاه‌‌های نظامی تخریب شد. اما سطح دقیق این کاهش‌‌ها معلوم نیست، زیرا ایالات متحده دیگر گزارش معتبری در مورد سطح حضور نیروهای نظامی، ملکی و پیمانکاران خود ارائه نمی‌‌دهد.

حضور نظامیان امریکایی از حدود 14هزار نفر در اواخر سال 2019 به 12هزار در اوایل سال 2020 کاهش یافت؛ همچنین هشت‌هزار و 600 سرباز در جولای سال 2020 افغانستان را ترک کردند و با این‌که رییس‌جمهور ترمپ اظهار کرده بود که دوهزار و 500 نفر را تا اوایل سال 2021 حفظ خواهد کرد، او اما در اوایل ماه اکتبر سال جاری فرمان داد تا تعداد نظامیان تا کریسمس به صفر برسد، بدون این‌که مشخص کند منظور او از همه نیروها، تمامی افرادی که دارای توان جنگی است یا قوای تهاجمی این کشور است. در ماه می‌‌2020 نیز امریکا ارائه گزارش‌های غیرمحرمانه از حملات هوایی و معلومات کشفی و نظارتی هوایی خود را متوقف کرد.

به‌نظر می‌‌رسد که امریکا تا حد قابل توجهی حمایت، پشتیبانی و تلاش برای پیش‌بردن عملیات‌‌ها و همچنین بسیاری از ظرفیت‌‌های هدف‌گیری و حملات هوایی خود را بر علیه اهداف پراکنده طالبان، متوقف و یا کاهش داده است. این کشور بیشتر حضور خود در میدان نبرد، نظارت دقیق و درست بر برنامه‌‌های کمک‌‌های نظامی و ملکی‌اش در یکی از فاسدترین کشورهای جهان و همچنین ظرفیت انسانی استخباراتی خود را تا حد امکان متوقف کرده است. امریکا تا حدی تجهیزات و نیروهای خود را کاهش داده است که در صورت شکست مذاکرات یا پروسه صلح هزینه بازگشت به ظرفیت قبلی، بسیار سنگین باشد. با آغاز سال 2021 امریکا ممکن است در جایگاهی قرار بگیرد که بازگشت دوباره غیرعملی خواهد بود.

نیازهای صلح واقعی چیست؟

طالبان، دولت مرکزی و بسیاری از افغان‌‌ها به واقعیت‌‌های صلح واقفند. سوال این است که در این مقطع چه تغییرات اساسی برای ایجاد صلحی موفق باید صورت بگیرد؟ جواب مشخص نیست. برای مذاکره واقعی، زمان در صورت تحقق، بسیار محدود است و بین ایدئولوژی و ارزش‌های حکومت مرکزی افغانستان و طالبان فاصله بسیار زیادی نیز وجود دارد.

ایالات متحده همچنین با دو انتقال مهم خارجی روبه‌روست که تمرکز بر افغانستان را دشوار می‌‌کند. یکی کنارآمدن با نتیجه‌ی انتخابات ایالات متحده است. مورد دیگر مقابله با تأثیرات سیاسی، اقتصادی و امنیتی ویروس کرونا و همچنین نیاز آینده برای تخصیص کمک‌‌های امریکا و کمک‌‌های امنیتی این کشور در سطح جهانی است.

رسیدن به صلح واقعی برای افغانستان به معنای پرداختن و حل و فصل مسائل کلیدی است که متأسفانه حکومت مرکزی افغانستان را تضعیف کرده است و این بدین معناست که روند صلح باید با اختلافات عمیق‌تر بین دولت و طالبان مقابله کند. این اختلافات که در آن هیچ نشانه‌ای از پرداختن بر سر یک موضوع واحد دیده نمی‌‌شود، عملا بر هر بخش از هر نوع دولت جدیدی که در نتیجه توافق صلح به‌دست آید، تأثیر می‌‌گذارد.

با چند ماهی که در پیش داریم، دولت مرکزی و طالبان باید برای ایجاد موارد ذیل تلاش کنند:

• یک ساختار سیاسی که به‌صورت یک دولت یکپارچه یا نوعی فدرالیسم با رویکرد جدید منطبق با سطوح مختلف حکومتداری، خدمات دولتی، امنیت و توسعه اقتصادی، شکل بگیرد؛

• تمهیدات جدید برای ایجاد و تخصیص درآمد داخلی و کمک‌‌های خارجی به بودجه‌بندی ملی و مدیریت پلان‌‌های انکشافی و مالی در سطوح مختلف دولت؛

• مدیریت ساختارها و تقسیم قدرت برای توسعه اقتصادی، سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌ها، خدمات بانکی و مالی، تجارت، قانون تجارت و قانون استخدام و حمایت از کارگران منطبق با مسائل اسلامی؛

• برای یکپارچه‌سازی یا ایجاد سیستم‌‌های امنیتی موازی و همچنین آمادگی پذیرش هرگونه حمایت و پشتیبانی نظامی خارجی باید گزینه‌هایی در نظر گرفته شود. سازوکارهایی نیز باید برای مقابله با حوادث احتمالی، درگیری‌ها، اختلافات و اختصاص منابع برای بازنشستگی و خدمات اجتماعی، ایجاد شود؛

• برنامه‌هایی برای مقابله با نگهداری سلاح و تنظیم پلان‌هایی برای کاهش نیروهای نظامی با در نظرداشت راهکارهایی برای انتقال و فرصت‌‌های شغلی، روی دست گرفته شود؛

• بر سر سیستم حقوقی، حقوق بشر، اجرای حاکمیت قانون، پولیس و امنیت محلی باید توافق صورت گیرد. با توجه به اهمیت مواد مخدر در اقتصاد افغانستان، باید در مورد درآمد و اجرای قانونی محدودیت‌‌های تولید و صادرات آن توافق حاصل شود؛

• در مورد موضوع‌های مورد مناقشه ایدئولوژیکی مانند معارف، آزادی بیان، محدودیت در رفتارهای اجتماعی، سرگرمی‌‌ها و حقوق زنان باید از توجه ویژه برخوردار باشند و دیدگاه‌‌های دو طرف در نظر گرفته شود؛

• دولت مرکزی باید نقشی را که زورمندان قومی بازی می‌‌کنند مد نظر داشته باشند و طالبان نیز باید این مسأله را برای گروه‌‌های خود مورد توجه قرار دهند.

در حال حاضر، نشانه‌‌های اندکی وجود دارد که طالبان و دولت مرکزی می‌‌توانند به نوعی سازش اولیه برسند. بسیاری از موضوع‌های مورد اختلاف در دیگر مذاکرات ممکن است دلایل اصلی به‌شمار نروند، اما برعکس در افغانستان همان‌‌ها می‌‌تواند جرقه آغاز جنگی دوباره باشد.

تلاشی دیگر از سوی امریکا برای شکست احتمالی مذاکرات صلح محتمل خواهد بود؟

با نگاهی به تلاش‌‌های صلح از گذشته تا به امروز، آیا راهی برای دانستن این‌که رویکردی غیرمنتظره از سوی ایالات متحده در روند صلح وجود دارد؟ با توجه به روشی که در برخورد با طالبان در پیش گرفته بود و درحالی‌که نیاز دولت افغانستان به امریکا برای اتحاد و اصلاحات واقعی، بیشتر احساس می‌‌شد، دیدن عقب‌نشینی ایالات متحده نسبت به نقش دولت برای همه دور از انتظار بود.

هنوز امکان ارائه کمک، اگرچه محدود، از سوی ایالات متحده با متحدان خود برای ایجاد کمک موثر بین‌المللی وجود دارد. در صورت عدم موفقیت در رسیدن به توافق صلح، امکان دارد ضمانت‌هایی به‌صورت پشتیبانی هوایی در جنگ مجدد با طالبان و سایر کمک‌‌ها به دولت افغانستان، فراهم شود.

از طرفی ممکن است برای اعتماد به این امید که روند صلح به‌رغم تلاش طالبان برای بهره‌برداری از مذاکرات و همچنین استفاده مستمر از خشونت، به نتیجه‌ای برسد، دیر باشد.

• نشانه‌‌های اندکی از این‌که حکومت مرکزی افغانستان در حال دستیابی به اثربخشی، اتحاد و توانایی کافی برای استفاده صادقانه از کمک‌‌ها برای انتقال به نوعی دولت مشترک یا فدرالیسم با طالبان است، وجود دارد. از طرفی هم وعده‌‌های بیشتر مرهم شکست سیاست‌‌ها در 20 سال گذشته نخواهد بود.

• با این‌که قوای امنیتی افغان بهبود یافته، اما هنوز هم به بیش از حمایتی که امریکا می‌‌تواند در عدم کمک‌‌های آموزشی و پشتیبانی از نظامیان افغانستان، فراهم کند، نیاز است.

• ویروس کرونا، مشکلات اقتصادی افغانستان و همچنین بسیاری از شرکای استراتژیک دیگر امریکا و خود این کشور را پیچیده کرده است و زمانی که پای استراتژی در میان باشد، ایالات متحده اولویت‌‌های بالاتری را در سایر نقاط جهان دارد.

• ایالات متحده در حال حاضر حضور خود را تا آن حد کاهش داده است که دیگر نتواند به درستی از قوای امنیتی و حکومت مرکزی افغانستان حمایت کند، و سیاست‌‌های داخلی ایالات متحده و نیازهای رقابتی آن کشور مانع بازگشت یا وعده هرگونه ضمانت امنیتی می‌‌شود.

• سایر شرکای امریکایی در کمک‌‌های نظامی و غیرنظامی در صورتی که آن کشور به اندازه کافی از حکومت مرکزی افغانستان حمایت و یا روند صلح را تضمین نکند، دلیل کمی برای ماندن خواهند داشت.

• طالبان احتمالا بتوانند هرگونه کاهش یا افزایش شرطی در کمک‌‌های خارجی را تحمل کنند، اما در حال حاضر این دولت مرکزی است که به کمک‌های نظامی و غیرنظامی خارج وابسته است. با کاهش کمک‌‌ها مردم بیشتر دولت افغانستان را مقصر خواهند دانست.

اما امیدواری‌هایی نیز وجود دارد

اقدام به خروج نظامیان از افغانستان و پذیرفتن هر آنچه از یک روند صلح شکست‌خورده به‌دست آید، در حال حاضر بهترین گزینه است. به‌نظر می‌‌رسد تلاش برای حفظ حضور معنادار نظامی در قالب تیم‌‌های تعلیمی یا ارائه ضمانت‌‌های امنیتی خیلی دیر باشد.

با این حال، ارائه کمک‌‌های مالی مشروط به بخش‌‌های ملکی و امنیتی با توجه به هر آنچه برآمد مذاکرات صلح باشد، نقش امریکا را کم نخواهد کرد. حمایت ایالات متحده از کمک‌‌های مشروط بین‌المللی، آموزش و پلان‌‌های تعلیمی چه در خود امریکا و چه در سایر کشورها، چه زمانی که توافقی از مذاکرات حاصل شود و چه قدرت جدیدی به‌وجود آید، تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

به‌رغم احتمال دست‌نیافتن به صلح و ثبات پایدار، اما امیدهایی نیز وجود دارد:

• به احتمال قوی طالبان تقسیم خواهند شد. بسیاری از این چنین جنبش‌‌های ایدئولوژیک در صورتی که فاقد یک رهبر قدرتمند، متحد و کاریزما باشند، از بین خواهند رفت؛

• قدرت طالبان ممکن است در استفاده از زور و خشونت باشد، اما از مؤلفه‌‌های محبوبیت گسترده، توانایی عملی برای اداره کشور و رهنمود افغانستان به سمت توسعه و پیشرفت، برخوردار نیست؛

• احتمال تضعیف یا تقسیم طالبان وجود دارد. طالبان حتا اگر «پیروز شوند» برای ماندن در قدرت با چالش‌‌های بزرگی روبه‌رویند. ایدئولوژی طالبان جذب کمک، ایجاد یک ساختار برای اداره و اقتصاد یا ایفای نقشی به‌عنوان بازیگر عمده منطقه‌ای را برای‌شان دشوار خواهد کرد. با گذشت زمان، حکومت یا ساختاری جدید ممکن تکامل یابد؛

• تمرکز اصلی مشکلات متوجه کشورهایی خواهد شد که ایالات متحده با وجود آن‌ها هیچ دلیلی برای حفظ این بار بر دوش خود نخواهد داشت. پس از خروج امریکایی‌ها، صحنه برای فعالیت‌‌های روسیه، چین، ایران و پاکستان فراهم می‌‌شود؛

• با آن‌که طالبان، داعش را به‌عنوان رقیب می‌دانند اما به‌نظر می‌‌رسد روابط این گروه با القاعده مانند گذشته ادامه دارد. با وجود این کاملا واضح است که افغانستان همچنان منبع اصلی حملات احتمالی تروریستی به امریکا به‌شمار برود و با برنامه‌ریزی حساب‌شده و هدفمند در مورد کمک‌ها، ممکن است خطر حمایت طالبان از چنین گروهک‌هایی را محدود و موضع دشمنی طالبان بر علیه داعش را نیز حفظ کند.

با روشن‌شدن همه جوانب برنامه خروج، پیشنهاد چنین کمک‌هایی در این بازه‌ی زمانی می‌‌تواند این واقعیت را که ایالات متحده مطابق با توافق‌نامه فبروری 2020 مذاکرات صلح را وسیله‌ای برای خروج نیروهایش قرار داده است، کمرنگ کند. واقعیتی که افغان‌‌ها نیز با آن روبه‌رویند این است که در نهایت مسئولیت سرنوشت‌شان را باید خود به عهده بگیرند و امید برقراری صلح، ثبات را برای کشورشان به ارمغان داشته باشند.

مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی

مترجم: علی احمد حبیبی

یک گزارش تحقیقی از سوی استرالیا نشان می‌دهد که در جریان جنگ افغانستان، نیروهای ویژه استرالیا ۳۹ غیرنظامی – مردان و کودکان – را به‌طور غیرقانونی کشته‌اند.

این یافته‌ها طی تحقیقی که از چهار سال قبل آغاز شده بود، به دست آمده است.

جنرال آنگوس کمبل، فرمانده نیروی دفاعی استرالیا گفت از مردم افغانستان برای هر عمل خلاف سربازان استرالیایی عذرخواهی می‌کند.

آیت الله شیخ محمد حکیم صمدی در ولسوالی “جاغوری” ولایت غزنی به دنیا آمد.

او از یک خانواده مرفه با پدری پزشک بود و پدربزرگش از سرداران و خوانین بزرگ افغانستان به شمار می رفت؛ اما با این وجود به تشویق پدر و مادر خود به سمت تحصیل علوم دینی گرایش پیدا کرد، در حالی که پیش از او کسی در خانواده اش علوم دینی را نخوانده بود.

محمدحکیم نوجوان در حوزه ولسوالی جاغوری دروس قوانین الاصول، شرح لمعتین و مطول را فرا گرفت.وی در افغانستان، هم درس می خواند و هم به طلاب درس می داد و آیت الله شیخ آصف محسنی از همکلاسی های او در دوره تحصیل بود.

وی دروس سیوطی، حاشیه، قسمتی از مطول و لمعتین را در نزد آیت الله شیخ قربانعلی وحیدی در افغانستان گذراند.

محمدحکیم صمدی پس از مهاجرت به ایران به مدت 20 سال در درس خارج فقه و اصول آیت الله وحید خراسانی شرکت کرد. استاد فقه وی نیز آیت الله سید محمدرضا گلپایگانی بود و دروس فلسفه را نیز در نزد آیت الله مرتضی مطهری گذراند.

وی قصد حضور در حوزه علمیه نجف را نیز داشت، اما به دلیل سخت گیری برای اقامت در زمان «حسن البکر» نتوانست اقامت زیادی در عراق داشته باشد؛ اما در همان دوره کوتاه با آیت الله سید محمدباقر صدر آشنا شد و مورد توجه آقای صدر قرار گرفت.

آیت الله محمدحکیم صمدی که از کودکی مطالعه را دوست داشت و در زمان حضور در حوزه علمیه قم 9 هزار جلد کتاب را در “موسسه در راه حق”، کتاب شناسی کرد و تالیفاتی نیز او به یادگار مانده است.

وی از بدو تأسیس مجمع جهانی اهل‌بیت علیهم‌السلام در کنار شخصیت هایی مانند حضرات آیات امینی، تسخیری، حکیم، آصفی و… عضو شورای عالی این سازمان بود.

آیت الله صمدی سپس به دعوت شیعیان آلمان به این کشور رفت و پس از چندی به نروژ مهاجرت کرد.

آیت الله حکیم صمدی در اروپا نیز به تدریس علوم دینی – همچون اصول فقه، شرح لمعه و مکاسب – پرداخت و از مهم ترین شاگردان وی شیخ «محمد جلول» از فعالان مرکز توحید اسلامی نروژ بود که 10 سال در نزد او تحصیل کرد.

از مهم ترین اقدامات آیت الله حکیم صمدی در نروژ تدوین تقویم مربوط به اوقات شرعی در شهر اسلو پایتخت نروژ بود که تدوین آن چهار سال به طول انجامید.

وی بر وحدت بین مراکز شیعی در نروژ تاکید داشت و مهم ترین مساله را در زمان کنونی وحدت اسلامی می دانست.

آیت الله محمد حکیم صمدی پس از سالها ترویج معارف اهل بیت(ع) در کشورهای مختلف جهان، در نروژ چشم از جهان فرو بست.

وزارت دفاع ملی ترکیه طی بیانیه‌ای اعلام کرد طرفین پیرامون تحولات اخیر در افغانستان بحث و رایزنی کردند.
براساس این بیانیه، آکار در دیدار مذکور بر ادامه حمایت ترکیه از تلاش‌ها برای برقراری صلح پایدار در افغانستان تاکید کرد.
گفتنی است عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان شام چهارشنبه در راس یک هیئت بلندپایه برای رایزنی با مقامات ترکیه وارد آنکارا شده است.

در این دیدار که در آن معاونین ریاست جمهور نیز حضور داشتند، ابتدا رییس جمهور غنی به عمران خان و هیئت همراهش خوش آمدید گفت و ابراز امیدواری کرد این سفر آغازی برای سفرهای آینده و گسترش مزید مناسبات میان دولت ها و مردمان دو کشور باشد.
وی افزود افغانستان و پاکستان نه تنها مشترکات تاریخی دارند، بلکه آینده مشترک دارند و دورنمای آینده ما همان آرزوی اتصال و همکاری‌های منطقه‌ای است که برای بهبود وضعیت مردمان ما مهم می‌باشد و این اساس مناسبات ما را باید شکل دهد.
رییس جمهور گفت این سفر، یک سفر تاریخی است و امیدواریم باعث تقویت همکاری‌های اقتصادی و سایر تلاش‌های مثبت برای صلح و ثبات در تمام منطقه گردد.
رییس جمهور غنی خاطرنشان کرد این سفر تاریخی فرصت‌هایی را به میان خواهد آورد که به گذشته فایق آییم و باید هر دو کشور تلاش نمایند که این فرصت ها از دست نرود.
رییس جمهور از موقف عمران خان که همواره از نظام افغانستان حمایت کرده و اینکه پاکستان تلاش دارد تا با ما در خصوص پروسه صلح همکاری کند، سپاسگزاری کرد.
همچنان رییس جمهور گفت برای هر دو کشور افزایش خشونت در افغانستان قابل قبول نیست و خشونت‌های طالبان باید پایان یابد و یگانه راه حل این معضل، راهکار سیاسی است که باید به پیش برده شود. مردم ما و پاکستان از تروریزم و فقر آسیب‌های زیادی را متحمل شده‌اند و با هم می‌توانیم در این زمینه تغییر بیاوریم.
رییس جمهور غنی گفت هر دو جانب برای تقویت یک دیدگاه استراتژیک استوار بر توسعه تجارت، همکاری‌های اقتصادی و ترانزیتی باید کار کنند.
وی در پایان صحبت هایش گفت ما باید دیدگاه بزرگ سیاسی و توسعه اقتصادی داشته باشیم و با توجه به خطرات، فرصت‌ها را از دست ندهیم و صلح و ثبات در افغانستان باعت تقویت اقتصاد پاکستان خواهد شد.
در این دیدار نخست‌وزیر پاکستان نیز گفت: «بسیار خرسندم که به افغانستان که سال‌ها آرزوی سفر به این کشور را داشتم، آمده‌ام و امیدوارم که خشونت‌های چند دهه اخیر که مصیبت های فراوانی را بالای مردم افغانستان آورده است، خاتمه یابد.»
وی افزود صلح و ثبات در افغانستان منفعت مشترک دو کشور می‌باشد و خشونت‌های جاری قابل قبول نمی‌باشد و من می‌خواهم بگویم که ما در موجودیت خشونت در افغانستان سخت ناراحت و متاثر می‌شویم.
نخست‌وزیر پاکستان خاطرنشان کرد ما می‌خواهیم نقش مثبت بازی کنیم و خواهان به میان آمدن شرایطی هستیم که در آن در روابط دو کشور سوء ظن وجود نداشته باشد.
عمران خان گفت ما کوشش نهایی خود را انجام می‌دهیم تا خشونت کاهش یابد. کشور ما نیز آسیب‌های زیادی
از جنگ دیده است و بهترین وضعیت برای منطقه، صلح و ثبات در افغانستان می‌باشد.
موصوف گفت:« ما از گفت‌وگوهای اخیر میان هیئت پاکستان و افغانستان رضایت داریم و دیدگاه هر دو کشور، گسترش همکاری‌های اقتصادی می‌باشد. باید روابط هر دو کشور به گونه شفاف گسترش یابد و کمیته‌های مشترک که در حال ایجاد است، روی تقویت بیشتر همکاری ها کار خواهند کرد.

پس از آنکه رئیس جمهور غنی شماری زیادی از کارمندان وزارت مالیه را برکنار کرد، ارغندیوال برکناری آنها را غیرقانونی خواند.

عبدالهادی ارغندیوال سرپرست وزارت مالیه، گفت تا نهایی‌شدن روند استخدام رقابتی، کارمندان برکنار شده به وظایف خود ادامه دهند.
آقای ارغندیوال گفت: «در بحث بررسی و تفتیش، قوانین نافذه‌ی کشور یک سلسله مکلفیت‌های قانونی را برای مفتش و اداره‌ی تحت بررسی تعیین کرده است؛ اولا بررسی هیئت موظف، مبتنی بر واقعیت نبوده و از جانب دیگر، به هیچ صورت مبنای قانونی برای بررسی و گزارش‌نویسی هیئت، روایت نشده است.»
سرپرست وزارت مالیه افزود استخدام کارمندان بست‌ اول و دوم بر اساس پیشنهاد اداره و منظوری ریاست‌جمهوری و بست سوم الی هشتم از صلاحیت شخص وزیر است، نه از اداره‌ی امور ریاست‌جمهوری.
وی افزود: «طی سال‌های متمادی، رهبری پیشین وزارت مالیه نیز اشخاصی را به طور حکمی جهت پیشبرد امورات رسمی و تحقق اهداف اداره مقرر کرده است که بررسی و گزارش هیئت موظف بیان‌گر برخورد دوگانه در قبال رهبری جدید و قبلی وزارت مالیه است.»
گفتنی ست چند روز پیش طلوع نیوز به اسنادی دست یافته بود که 59 تن از کارمندان وزارت مالیه به شمول رییس منابع بشری این وزارت از وظایف شان برکنار شده اند.
این کارمندان کسانی هستند که از طریق غیررقابتی در وزارت مالیه استخدام شده بودند و پس از بررسی یک هیات از وظایف برکنار و بست های آنان به زودی از طریق کمیسیون اصلاحات اداری به رقابت گذاشته خواهند شد.

 منابع امنیتی در ولایت فاریاب تایید کردند که فرمانده پولیس ولسوالی قرمقول این ولایت با چهار نفر دیگر در حمله طالبان کشته شده‌اند.

کریم یورش؛ سخنگوی فرماندهی پولیس فاریاب به رسانه ها گفت ‌«صفر رییس بیدار»؛ فرمانده پولیس ولسوالی قرمقول شب سه شنبه، ۲۷ عقرب با چهار سربازش در حمله طالبان کشته شده‌اند.

یورش در این مورد اما جزییات بیشتری ارایه نکرد.

گفته می‌شود صفر رییس بیدار از افراد وفادار به عبدالرشید دوستم؛ معاون پیشین ریاست جمهوری بوده‌است.

منابع محلی گفته اند پس از کشته‌شدن وی، دوستم از جوزجان به فاریاب آمده‌است.

گفتنی‌است طی دو روز گذشته این دومین فرمانده پولیس یک ولسوالی است که کشته شده‌است.

دو شنبه شب، فرمانده پولیس ولسوالی سیاه‌گرد پروان در یک حمله مسلحانه در مرکز ولایت کاپیسا کشته شده بود.

در کنار اماو اگرهای مربوط به کاهش کمک های جامعه جهانی به افغانستان در کنفرانس جنوا 2020 اظهار نظر تازه طالبان نیز بر موج نگرانی ها افزوده است.

دکتر محمد نعیم، سخنگوی طالبان در دوحه، در تویتی موضع طالبان نسبت به کنفرانس جنوا که قرار است چند روز دیگر برگزار شود را اعلام کرده است.

وی گفت:«از جهان و تمام سازمان های جهانی می خواهیم کمک هایی که به نام ملت جمع می شود باید به دست ملت برسد. برای اینکه اینگونه کمک ها به گونه شفاف و عادلانه به دست ملت و مستحقین برسد، راه بهتر آن این است که موسسات جهانی باید با هماهنگی با امارت اسلامی اینگونه کمک ها را توزیع کنند.»

در اعلامیه طالبان آمده است:« امارت اسلامی درین مورد آماده هرگونه همکاری است،  این را مسئولیت خود می داند و این موقف خود را وقت به وقت با بعضی  از سازمان های کمک کننده داخلی و جهانی شریک نموده است.»

در اعلامیه روز گذشته طالبان که از سوی داکتر نعیم سخنگوی این گروه روز گذشته تویت شد آمده است در دو دهه گذشته کمک هایی که به نام ملت از سوی موسسات جهانی انجام شد به جیب های اشخاص معلوم در اداره کابل رفته است.

رحمت الله نبیل، رئیس پیشین امنیت ملی، می گوید تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان روی شیوه کار نوزده ماده ای مذاکرات مستقیم به توافق رسیده اند.

وی افزود تیم مذاکره کننده حکومت به دلیل فشارهای زیاد سرانجام مقاومت را رها کرد.

اقای نبیل امروز در تویتر خود تاکید کرد این توافق به زودی از سوی دو طرف امضاء می شود.

این اظهارات آقای نبیل در حالی بیان می شود که تیم های مذاکره کننده حکومت و طالبان نزدیک به دو ماه است روی تهیه کارشیوه مذاکرات به بن بست خورده اند.

طالبان بر مبنا قرار دادن توافق صلح این گروه با امریکا و مذهب حنفی تاکید دارند اما حکومت افغانستان با امتناع از پذیرش این دو شرط طالبان بر مبنا قرار گرفتن شریعت و قرآن اصرار می ورزد.

ادامه ناامنی ها در ولایات مختلف افغانستان از جمله قندهار، کندوز و فاریاب اعتراضات مردمی و شخصیت های سیاسی را به دنبال داشته است.

یکی از شخصیت های برجسته معترض به ناکامی امریکا و ناتو در کمک به ثبات و امنیت در افغانستان به عنوان شرکای بین المللی افغانستان، مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش ملی و معاون اول پیشین رئیس جمهور غنی می باشد.

مارشال دوستم در اعتراض به افزایش حملات طالبان که سطح کشتار را در کشور افزایش داده به تازگی در جمع مردم ولایات شمالی گفته است:« تسلیت کافی ست! بایید کار را تمام کنیم با این روش یا روش های دیگر!»

وی خطاب به نانو و امریکا گفت:«باید جنگ را ختم کرد. یا این سو کنید یا آن سو!»

مارشال دوستم تاکید کرد طالبان از هم اکنون مدعی اند که امریکا و ناتو را شکست داده اند، این گروه اما باید بداند که افغان ها را نمی تواند شکست دهد.

رهبر حزب جنبش ملی افغانستان گفت:«طالبان بدانند که مارشال دوستم را شکست داده نمی توانند.!»

معاون اول پیشین رئیس جمهور غنی افزود ناتو و امریکا صدها جنرال دارد، یک زمانی این جنرال ها به خانه بر می گردند و زمانیکه فرزندانشان از آنها بپرسند که جنگ چه طور بود، آنها اگر در جواب بگویند که از چند موترسایکل سوار شکست خورده اند، این برایشان شرم آور است.

مارشال دوستم گفت:«این ناتو را سَی کن! این هواپیماهای ناتو و امریکا را سَی کن! چند موتر سایکل سوار را نمی توانند نابود کنند.!»

رهبر حزب جنبش ملی همچنین خطاب به رئیس جمهور غنی گفت:«ما بدون اجازه بالا جنگ کرده نمی توانیم، اگر ولایات شمال را به ما بسپارید طی مدت کوتاهی امنیت را برقرار می کنم.»

وی گفت:«من مارشال افغانستان هستم! به طالب نشان می دهم که رتبه مارشال به من از روی بخشش نیست و حقم بوده است.»

مارشال دوستم با لحنی انتقادی علیه ناتو و امریکا تاکید کرد:«تداوم جنگ در افغانستان و به ویژه ولایات شمالی صبر مردم را لبریز کرده است و ما به گروه های کوچک از حلقات تسلیم نمی شویم.»

در شرایط فعلی که انتخابات ریاست جمهوری امریکا به چالش کشیده شده و مشخص نیست چه کسی رهبری آینده  ایالات متحده را بر عهده می گیرد، یک نکته مهم اما برای شهروندان و حکومت افغانستان حل نشده باقی مانده است، اینکه سرانجام نیروهای امریکایی و متحدانش در افغانستان چه می شود؟

آیا پیروزی دوباره ترامپ یا جو بایدن به خروج نیروهای خارجی از افغانستان منجر خواهد شد؟

پاسخ به این سوال در شرایط فعلی دشوار است اما مراجعه به برخی پیش بینی ها و نظرات کارشناسان می تواند راهنمایی کننده باشد.

«گزارشنامه افغانستان» طی مطلبی منتشر شده در فیس بوک روز گذشته در این مورد نوشت:«خروج نیروهای امریکایی از افغانستان یک دروغی ست که گهگاهی کلان و زمانی کوچک می شود.»

براساس این مطلب، خروج نیروهای امریکایی از افغانستان یک دروغ سالانه است که در پاره ای از زمان آنقدر به گرمی مطرح می شود که فضای سیاسی افغانستان را پر می کند اما گاهی اوقات فروکش می کند.

امریکا اگر صحنه افغانستان را برای رقبایی چون روسیه و ایران رها کند، یک پشیمانی بزرگ را برای خود رقم زده است.

 به باور نویسنده مطلب، همسویی امریکا با اتحاد پاکستان و طالبان برای افغانستان کمرشکن خواهد بود اما تجربه نشان داده که مقاومت افغانستان می تواند این همسویی را تغییر دهد.

جنگ و صلح افغانستان دست امریکا و پاکستان نیست و بیش از ده کشور دنیا در این بحران درگیر هستند.

این همه در حالی ست که عمران خان نخست وزیر پاکستان امروز برای پاره ای گفت و گوها در مورد وضعیت منطقه، پروسه صلح افغانستان و همکاری های دوجانبه بین افغانستان و پاکستان قرار است به کابل بیاید.

برخی از پیش بینی ها می گوید عمران خان برای چانه زنی در مورد پیش برد مذاکرات بین الافغانی دوحه که به بن بست خورده به کابل می آید و تلاش خواهد کرد وزنه را به نفع طالبان سنگین کند.

از سویی هم توافق نامه صلح امریکا با طالبان که در دوحه امضا شد هنوز سرنوشت مشخصی ندارد چون معلوم نیست سرانجام ترامپ  در کاخ سفید می ماند یا جای خود را به بایدن می دهد.

حمله تروریستی به دانشگاه کابل که حدود دو هفته و نیم پیش صورت گرفت چنان وحشتناک بود که بسیاری از کسانی که به قضایای افغانستان بی تفاوت بود و دلی از سنگ داشتند را نیز به واکنش وادار نمود.

در این حمله وحشیانه ده ها جوان دانشجو که آینده سازان افغانستان و بخشی از نیروی انسانی تحصیل کرده آینده کشور به حساب می آمدند به خاک و خون کشیده شدند.

امرالله صالح، معاون اول رئیس جمهور، در مورد نحوه ورود تروریستان به دانشگاه کابل می گوید مهاجمان ده روز قبل از حمله دانشگاه کابل را بررسی کرده و متوجه شده بودند که دانشجویانی که لباس های مد روز یا اصطلاحا لباس های فشن به تن دارند مورد شک گاردهای امنیتی دانشگاه قرار نگرفته به راحتی از در ورودی دانشگاه عبور می کنند.

به گفته صالح اعتراف طراح اصلی حمله به دانشگاه کابل نشان می دهد که تروریستان با لباس های فشن خود را در میان دیگر دانشجویان قرار داده یکی پس از دیگری از دروازه عبور می کنند و بگ های آنان نیز مورد بازرسی قرار نمی گیرد.

براساس اعتراف طراح اصلی حمله، قرار بر این بود که اگر مهاجم اول مورد شناسایی قرار گرفت مهاجم دوم با مرمی گارد امنیتی را از پای درآورد تا مهاجمین بعدی وارد دانشگاه شوند.

صالح همچنین افزود گزارش حمله تروریستی به دانشگاه کابل در حال تکمیل شدن  است و به زودی با مردم شریک می شود.

وی گفت هویت مهاجمان شناسایی شده و خانواده های آنان تحت نظارت نیروهای امنیتی قرار دارند. در روزهای آینده اطلاعات کافی به مردم در این زمینه داده می شود.

صالح افزود،  احمد، دومین طراح اصلی حمله به دانشگاه کابل که به پکتیا گریخته بود در درگیری با نیروهای امنیتی کشته شده است اما سومین طراح  اصلی دستگیر و به کابل منتقل شده است.