نویسنده: Raha News Agency

حال و روز این روزهای امریکا به شهر ارواح می ماند: نزدیک به بیست هزار نیروی نظامی ارتش در منطقه واشنگتن دی سی جابه جا شده اند تا امنیت مراسم تحلیف جو بایدن را فراهم کنند.

صحنه هایی که از مکان های استقرار این نیروها در رسانه های اصلی و اجتماعی منتشر می شود گویای یک توحش خاموش  است: امریکایی که خود را مهد دموکراسی و منتشر کننده ان می داند چگونه است که یک مراسم تحلیف را نمی تواند در فضای عاری از جنگ و خشونت برگزار کند.

برخی کاربران شبکه های اجتماعی به شرایط کنونی ایالات متحده امریکا واکنش نشان داده آن را مایه تاسف خوانده اند.

گل محمد مختاری از کاربران فیس بوک در این مورد نوشته است:«فاقدشیئ، نمی تواند معطی شیئ باشد!»

حال و روز این روزهای آمریکا این فرضیه ی فلاسفه وحکمارا به اثبات می رساند که، آنکس که خودش فاقد ومحروم از نعمتی باشد، هرگز نخواهد توانست تا آن نعمت را برای دیگران فراهم سازد! بنابراین توقع نمودن از آمریکا برای فراهم سازی چندچیز ارزشمند و مهم که چند مورد مهم آن در زیر لیست می گردد، بیهوده و دور از خرد و عاقبت اندیشی خواهد بود:

1. 1.    تامین عدالت اجتماعی وسیاسی زیرا بی عدالتی وفاصله طبقاتی در آن کشور به ویژه بین سیاه پوستان وسفیدپوستان، خود درس عبرت ومثال روشن از اعمال تبعیض های فاحش وستم های نابخشودنی می باشد!
2. 2.    تامین امنیت نظامی. چراکه هم اکنون دنیا اوضاع شدیدا نابسامان آمریکارا بالعیان مشاهده می کنند که چگونه خیابان های نیویورک وواشنگتن و… آکنده از اراذل و اوباش مسلح گردیده است !
3. 3.    بقا و پایداری در میثاقها وتعهدات! به دلیل آنکه جهان عهدشکنی های ایالات متحده را در سطح داخلی وبین المللی در سطوح وموارد مختلف باتلخی تجربه نموده اند! که از معاهده آب و هوا، محیط زیست و برجام به عنوان نمونه می توان یاد نمود!
4. 4.    دوام همکاری های مادی ومعنوی! این امر نیز حد اقل در قبال کشورهای مانند افغانستان، عراق وسوریه و… به نمایش گذاشته شد، کردهای سوریه ومردم افغانستان بیشترین سهم المناک این وعده های دروغین و وسوسه انگیزرا داشته اند!
5. 5.    احترام گذاشتن به ارزش های دینی، فرهنگی واجتماعی! قتل عامهای وحشیانه که عروسی هارا تبدیل به عزا نمودند، بی حرمتی های شرم آور در قبال مردم عزیز افغانستان و قرآن عظیم الشأن و نیزجنایات بی حد و حصر ابو غریب در کشور عراق نمونه های غیر قابل انکار از وحشی گری وحیوان صفتی آنهامی باشد!

به نوشته آقای مختاری ازچنین عناصرپلید وجرسومه های فاسد و فاشیست، چه توقع می توان داشت!? آنها که با ملت خویش اینگونه رفتار می کنند، بامردم مظلوم وستم دیده ماچگونه خواهدبود!!!? پس لازم است ماتوقعات خویش را در جای دیگر نهادینه ومتمرکزساخته،به خدای خویش پناهنده شویم واز خویش وملت بزرگوار ومجاهد خویش، انتظار کار وتحول داشته باشیم. 

مسوولان امنیتی در ولایت دایکندی می‌گویند جنگ‌جویان گروه طالبان یک پایۀ مخابراتی را در ولسوالی کجران این ولایت تخریب کرده‌اند.

گل آقا سجادی، سخنگوی فرماندهی پولیس دایکندی می‌گوید این اقدام بامداد امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) در روستای قاسم‌آباد از مربوطات ولسوالی کجران این ولایت صورت گرفته است. آقای سجادی می‌افزاید در نتیجۀ برخورد یک گلولۀ راکت با پایۀ مخابراتی شرکت دولتی «سلام» این پایه‌ به گونۀ قسمی تخریب شده است.

سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت دایکندی خاطرنشان می‌سازد که این گلولۀ راکت از سوی جنگ‌جویان گروه طالبان پرتاب شده است. او هرچند از تلفات وارد شده به کارمندان نگه‌داری از این پایۀ مخابراتی چیزی نمی‌گوید، اما گزارش شده است که یک نفر در این رویداد زخم برداشته است.

طالبان تاکنون در این باره چیزی نگفته‌اند. پیش از این جنگ‌جویان این گروه بخشی از جادۀ عمومی غزنی – قندهار را در چندین نوبت تخریب کرده‌اند.

این اقدام‌های مخرب در حالی صورت می‌گیرد که طالبان در توافق با امریکا تعهد کرده‌‌اند که از تخریب تأسیسات عامه خودداری خواهند کرد؛ تعهدی که به باور مسوولان حکومت، طالبان به آن پایبند نیستند.

آنچه ترامپ از مذاکره با طالبان و مشروعیت بخشیدن به این گروه، انجام داد، برآمده از درک تجاری و منطق سوداگری او در مواجهه با واقعیتی به نام افغانستان بود. او تمام افغانستان را به تخم مرغی تبدیل کرد تا به دیوار انتخابات امریکا برای کسب و جلب آرای شهروندان امریکایی در سوم نوامبر ۲۰۲۰ بزند.

کار ترامپ درست بود، اما برای خودش؛ اگرچه خود نیز سهم و سودی از این قمار به دست نیاورد و در انتخابات، به سختی و تلخی شکست خورد، اما آیا دیگر قدرت‌ها و سازمان‌های مهم جهان هم مثل ترامپ فکر می‌کنند و هیچ شأنی برای اثرگذاری افغانستان در معادلات جهانی قایل نیستند؟
گفتگوی تیلفونی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا با رییس جمهور غنی و اطمینان دادن از همراهی خود با دولت افغانستان، مؤید این معنا است که جهان، راهی غیر از راه ترامپ در مورد افغانستان دنبال می‌کند. دال مرکزی این دو گفت‌وگوی تیلفونی آن است که هیچ اقدام سوداندیشانه و سوداگرانه برخی چهره‌های مهم بین‌المللی، توانایی بازآفرینی تصویری کج و معوج از افغانستان در ذهنیت کشورهای دخیل در ماجرای سیاسی ـ امنیتی کشور را ندارد. افغانستان در خط مقدم نبرد با تروریزم قرار دارد و به تعبیری، یک‌تنه با تروریزم بین‌المللی مبارزه می‌کند. بنابراین، حتی اگر حضور و همراهی قدرت‌های برتر جهانی با دولت افغانستان، متضمن تقبل هزینه‌هایی هم باشد، آن هزینه‌ها سنگین‌تر از هزینه ناامنی جهان از رهگذر تبدیل شدن افغانستان به بهشت امن ناامنی‌آفرینان بین‌المللی برای آنان نخواهد بود.
اگر عقلانیت تجاری ترامپ در حدی بود که صلح انتخاباتی با یک گروه تروریستی را وجه المعامله سیاست‌ورزی آمیخته با خودشیفتگی و خشونت‌افزایی راست‌گرایانه پوپولیستی قرار داد، دیگرانی که کشورهای خود را بر مبنای عقلانیت واقع‌بینانه راهبردی امنیتی در چارچوب دکترین‌های کلان و کاربردی معطوف به منافع ملی خود مدیریت می‌کنند، به خوبی می‌دانند که چشم پوشیدن از افغانستان، به معنای چشم پوشیدن از امنیت ملی خود در دنیایی است که تروریزم بین‌المللی می‌تواند سوغات ناامنی خود را تا دورترین نقطه آن صادر کند.
به همین دلیل است که وقتی دبیرکل سازمان ملل متحد و نخست‌وزیر استرالیا در تماس تیلفونی خود با رییس جمهور غنی، خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان را وابسته به شرایط داخلی کشور می‌دانند، بر این نکته کلیدی پای می‌فشارند که امضای توافقنامه صلح میان طالبان و تیم ترامپ، تعیین‌کننده خط مشی جهانی در قبال افغانستان نیست و دیگر قدرت‌های جهانی، معیارهای دیگری برای حضور در افغانستان یا خداحافظی با آن دارند.
فراتر از این، وقتی سفارت امریکا در کابل طالبان را از خشم جهانی برحذر می‌دارد و به این گروه مست و متوهم از امضای توافق صلح با دار و دسته ترامپ نسبت به خشم جهانی هشدار می‌دهد، مبین این حقیقت است که رویکرد ترامپ در قبال طالبان حتی در کشور خودش نیز خواستار و خریدار ندارد و او در انزوای ترحم‌انگیز سیاسی در سطح ملی و بین‌المللی قرار گرفته است.
توییت مأموریت حمایت قاطع نیز مبنی بر حمایت قاطع از دولت افغانستان در امر آموزش و مشاورت و با هدف جلوگیری از تبدیل شدن دوباره افغانستان به بهشت امن تروریست‌ها و نیز گفت‌وگوی تیلفونی آقای ینس استولتنبرگ، دبیر کل سازمان ناتو، سیگنال مثبت دیگری است که در حیص و بیص مذاکرات صلح و افزایش چندبرابری خشونت‌های طالبانی، پشت دولت جمهوری اسلامی افغانستان را گرم می‌کند و نسبت به چشم‌انداز آینده سیاست و دولت‌داری در افغانستان بر مبنای ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای بیست سال گذشته، بارقه‌های روشن امید را برمی‌افروزد.
اکنون این سیاست‌پیشگان بدون پایگاه داخلی و همسو با موج‌های مقطعی بادهای سیاسی خارجی هستند که به جای دیدن خواب رنگین حکومت موقت، باید کلاه شان را محکم بگیرند تا باد نبرد!

راحل موسوی

برخی منابع امنیتی در صحبت با رسانه‌ها وقوع این انفجار را تایید کرده‌اند.
تاکنون نوع انفجار و تلفات برخاسته از آن معلوم نیست، اما تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود، نشان می‌دهد که یک عراده موتر آتش‌ گرفته است.
تاکنون هیچ فرد یا گروهی مسئولیت این رویداد را به دوش نگرفته است.
این در حالی است که روز گذشته شهر کابل گواه سه انفجار بود.

معاون اول ریاست جمهوری گفت در پی تقاضای او مبنی بر اعدام عوامل ترورهای اخیر، طالبان دولت را به قتل عام مردم هشدار داده‌ است.

امرالله صالح، معاون نخست رئیس جمهوری در گزارش شش و نیم صبح امروز سه‌شنبه (30 جدی) گفت “طالبان تروریست تا پریروز ادعا داشتند درعقب کشتار اعضای جامعه مدنی، خبرنگاران و افراد ملکی آنها قرار ندارند.”

اما به گفته او، در ماه‌ها و هفته‌های اخیر نیروهای امنیتی توانسته‌اند ده‌ها تن از اعضای طالبان را که به صورت مستقیم در قتل اعضای جامعه مدنی، خبرنگاران و بمب گذاری‌های کورکورانه دست دارند دستگیر کنند.

آقای صالح گفت: «درپی اعلامیه من که باید این تروریستان اعدام شوند سخنگویان طالبان تروریست واکنش نشان دادند و اخطار دادند که اگر دولت این قاتلین را اعدام نماید دست به قتل عام مردم خواهند زد. هشداریه آنها آنچه را واضح بود واضح تر ساخت که طالب چیزی به جز از آدم کشی یاد ندارد.»

به گفته او، اکنون دیگر شکی باقی نمانده که طالب تروریست مسوول کشتار افراد ملکی، جامعه مدنی و خبرنگاران و بمب گذاری های کورکورانه اند. دربیست و چهار ساعت گذشته تمام خبرگزاری‌های بزرگ داخلی و جهانی بحث اعدام تروریستان را بازتاب دادند.

او گفت گروه کاری ما توانسته است بیشتر از بیست هزار نظر و تبصره را تحلیل و ارزیابی نمایند. هشتاد وپنج درصد مردم درخواست اعدام تروریستان به حیث یک راه حل و عبرت دهی به مابقیه آدمی کش ها در حال تحرک حمایت نموده اند. پانزده درصد کسانی که مخالفت نموده اند اکثر شان هویتهای جعلی در مطبوعات دارند و چهره های با نقاب اند.

معاون اول ریاست جمهوری تاکید کرده: «پس من یک بار دیگر به نظر خود تاکید می ورزم که تروریست که بالفعل دستگیر میگردد و ثبوت مادی و معنوی برضد آنها موجود است باید اعدام گردند. از مردم درد دیده و با عزت افغانستان بخاطر حمایت شان ازین اعلامیه ابراز سپاس می نمایم.»

آقای صالح افزود از خون هیچ هموطن خویش نمی گذریم. تلاش ما برای ایجاد پرونده های بزرگ حق العبد بر ضد طالبان تروریست ادامه دارد. از روزیکه جلسات شش و نیم آغاز گردیده است هیچ حادثه ای به عدد و احصاییه تبدیل نگردیده است.

به گفته او هر حادثه تروریستی برای ما یک داستان است و هر قربانی یک چهره و یک خانواده. چه پیکر هایی که بخاطر جنایت طالب نامراد بخاک سپرده شدند ما امکان بخاک سپاری این داستان و خانواده ها مکان ندارد.

هر روز باید این قربانی ها از حنجره هر هموطنان ما فریاد گردد و تا اگر چیزی در میان طالب به اسم وجدان وجود داشته باشد تکان بخورد.

کمیسیون حقوق بشر عربستان، اعلام کرد در سال ۲۰۲۰، اعدام‌ها در این کشور نسبت به سال‌ گذشته، ۸۵ درصد کاهش یافته است.

به نقل از رادیو فردا، در بیانیه‌ای که روز دوشنبه (۲۹ جدی/ ۱۸ جنوری) از سوی کمیسیون حقوق بشر این کشور به نشر رسیده، آمده است در سال ۲۰۲۰ تعداد اعدام‌ها ۲۷ مورد عملی شده که کاهش ۸۵ درصدی را نشان می‌دهد.

عواد العواد، رییس کمیسیون حقوق بشر این کشور، از کاهش ۸۵ درصدی اعدام استقبال کرده و آن را به «فال نیک» گرفته است.

آقای العواد گفته است: «شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سال جدید میلادی شمار اعدام‌ها در این کشور افزایش یابد. حکومت بیشترین تعداد اعدام را در سه ماه آخر سال اجرا کرده که بیشترین آن در ماه دسامبر بوده است.»

بر اساس آمار عفو بین الملل، در سال ۲۰۱۹، نزدیک به ۱۸۴ نفر در عربستان اعدام شدند که بیشترین اعدام در این کشور را نشان می‌دهد و کاهش ۸۵ درصدی در ۲۰۲۰ به این دلیل است که اجرای اعدام مجرمان مواد مخدر و کودکان زیر ۱۸ سال متوقف شده است.

در ماه اپریل سال گذشته‌ی میلادی، ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی حکم مجازات اعدام برای افراد زیر ۱۸ سال را ممنوع کرد؛ اما کمیسیون حقوق بشر این کشور در باره‌ی سرنوشت ۵ نوجوانی که حکم اعدام آن‌ها صادر شده است، سه ماه پیش ابراز نگرانی کرده بود.

در همین حال، کارشناسان باور دارند که تغییرات در سیستم قضایی عربستان سعودی، بخشی از اصلاحات محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان است که می‌خواهد جامعه محافظه‌کار این کشور را به سوی مدرنیزه کردن ببرد.

این وزارت بانشر خبرنامه‌ای امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) اعلام کرد افراد بازداشت شده در ارتباط با قتل، تهدید به مرگ، اقدام به قتل، دزدی موتر، حمل سلاح غیرقانونی، قرار دادستانی، دزدی، جنگ مغلوبه و راهزنی گرفتار شده‌اند.

بر اساس اعلام وزارت داخله، این افراد از مربوطات نواحی چهارم، پنجم، ششم، یازدهم، دوازدهم، پانزدهم، شانزدهم، هفدهم و ولسوالی‌های چهارآسیاب، فرزه، قره باغ و ده سبز ولایت کابل توسط پولیس شناسایی و بازداشت شده‌اند.

این خبرنامه می‌افزاید که از نزد مظنونان بازداشت شده دو عراده موتر دزدی شده و چهار میل اسلحه کمری نیز به دست آمده‌است.

این در حال است که روز گذشته نیز فرماندهی پولیس ولایت کابل ۱۴ تن را در پیوند به انجام جرایم جنایی از نقاط مختلف شهر کابل بازداشت کرده‌بود.

همچنان دیروز شهر کابل گواه سه انفجار ماین‌های مقناطیسی بر موترهای حامل کارمندان دولتی بود که در نتیجه آن یک تن کشته و یک تن دیگر زخم برداشت.

دفتر «نی» امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) با نشر خبرنامه‌یی می‌گوید که ممانعت حکومت در استفاده از پهپادهای کمره‌دار از سوی رسانه‌ها، خلاف آزادی بیان و در مواردی محدودکنندۀ آزادی بیان است. در خبرنامۀ این نهاد آمده است که اخیراً مرکز رسانه‌های حکومت در نامه‌یی از رسانه‌های دولتی و غیردولتی خواسته است که از استفادۀ پهپادهای کمره‌دار در اطراف ارگ ریاست جمهوری خودداری کند.

به باور نی، حکومت به جای ممانعت از استفادۀ این پهپادها، آن را قانون‌مند بسازد. این نهاد حمایت‌کنندۀ رسانه‌های آزاد افغانستان خاطرنشان می‌سازد که استفاده از پهپادهای کمره‌دار توسط رسانه‌ها در جهان به یک امر معمول بدل شده است. بر اساس خبرنامۀ این نهاد، در کشورهایی که از این وسیله توسط رسانه‌ها استفاده می‌شود، مقرره‌های مشخصی که چگونه‌گی استفاده از این نوع کمره‌ها را تعریف می‌کند، وضع شده است.

بنابرین، دفتر نی از حکومت می‌خواهد که با وضع مقرره‌یی مکان‌هایی که نباید زیر پوشش اطلاعاتی این پهپادها قرار گیرد را مشخص بسازد و استفاده از این وسیلۀ فیلم‌برداری را در رسانه‌های کشور قانون‌مند بسازد.

این در حالی است که اخیراً شماری از رسانه‌های داخلی به منظور فیلم‌برداری باکیفیت پهپادهای کمره‌دار خریداری کرده‌اند. حکومت از احتمال سوء‌استفادۀ گروه‌های هراس‌افگن و راه‌اندازی حمله‌های تروریستی توسط این گروه‌ها با استفاده از پهپادهای کمره‌دار ابراز نگرانی دارد. گروه طالبان نیز در شماری از عملیات‌های کشفی از این نوع پهپادها استفاده می‌کنند.

ادارۀ امور ریاست جمهوری اعلام کرد حمید‌الله فاروقی، رییس پیشین دانشگاه کابل به عنوان وزیر دولت در امور شهدا و معلولین گماشته شده است.

این اداره امروز (سه‌شنبه، ۳۰ جدی) در خبرنامه‌یی آورد آقای فاروقی بر اساس فرمان رییس‌جمهور غنی در بست «خارج‌رتبه» به این سمت گماشته شده است. خبرنامۀ ادارۀ امور می‌افزاید رتبه‌های علمی آقای فاروقی در این سمت حفظ خواهد بود و آقای فاروقی اجازۀ اشتراک در نشست‌های کابینه را نیز دریافت خواهد کرد.

پیش از این، لعل‌الدین آریوبی به عنوان وزیر دولت در امور شهدا و معلولین کار می‌کرد. گفتنی است به تازگی وزارت دولت در امور شهدا و معلولین به وزارت امور شهدا و معلولین ارتقا کرده است. این نهاد حدود سه سال پیش در کنار شماری از اداره‌های دیگری به یک نهاد مستقل تبدیل شد.

جلسات این روزهای رهبران شیعه و هزاره برای ایجاد یک چتر کلان سیاسی جهت مطالبات مشترک با واکنش های متعدد مثبت و منفی مواجه شده است.

بسیاری از کارشناسان این اقدام را بخشی از مبارزات سیاسی طرفداران جمهوریت و حکومت موقت می دانند.

حمزه واعظی، چهره شناخته شده ادبی افغانستان، در واکنش به این جلسات در فییس بوک خود نوشته است:«در چند هفته ی اخیر، رهبران هزاره در خانه همدیگر جمع می شوند و گزارش ها و عکسهایی منتشر می کنند که گویا تصمیم دارند یک “چتر کلان سیاسی” ایجاد کنند. این نشست ها درآستانه ی تحولات جدید و خطیر و شکل گیری قطب بندی های نظامی ـ سیاسی در کشور، اگر با درک درست از تجربیات بازیگری های پریشان گذشته ودرس آموختن از رقابت های تنگ و ویرانگر شخصی و جناحی باشد، امر مبارکیست. نه تنها برای جامعه ی هزاره، بلکه برای کل افغانستان و تقویت نظام سیاسی موجود در برابر لشکر جرار و مغرور طالبان درعرصه ی تقابل سرنوشت ساز سیاسی ـ نظامی در حال وقوع، حرکت مفید و موثر خواهد بود.

به نوشته واعظی آنچه اما از سنخ شناسی رفتار درون قومی و الگوی تعامل سیاسی این سیاستگران و رهبران درعمل شناخته شده است، توافق برایجاد یک چتر سیاسی کلان را دچار پرسش ها و بی باوری های جدی می سازد و آنچه مبنای این بی باوری، بویژه نسبت به الگوی شخصیت و رفتار رهبران سیاسی می باشد، از درک و تجربه ی چند عامل اساسی ذیل ناشی می شود

1. سطوحِ بشدت متفاوت و متنازع منافع فردی در میان این رهبران

2. درک متناقض و تنگ از کیش شخصیت فردی

3.  فهم پریشان از میزان مشارکت در قدرت سیاسی

4. رقابت حریصانه در کسب منابع مشروعیت و امتیازات سیاسی از حلقه ی حکومت

5. گسست فکری ـ ذهنی با نسل جدید سیاستگران.

با این وجود، باید منتظر ماند که برآیند این نشست ها چه محصولی را درعرصه ی عمل نشان خواهد داد.

به نظر می رسد آنچه می تواند این نشست هارا با خوشبینی و نتیجه ی روشن بازتاب دهد، درنظر گرفتن چند فاکتور مهم می باشد:

1. داشتن یک طرح مدون و استراتژیک برای تعریف “چتر سیاسی”: مسأله ی اصلی این است که باید به این پرسش اساسی پاسخ داده شود که آیا این چتر سیاسی به مفهوم ایجاد یک ائتلاف سیاسی می باشد و یا تشکیل یک حزب فراگیر ؟ و یا درجستجوی یک توافق و زبان مشترک برای بیان خواسته های شان در مواجهه با نظام سیاسی، مذاکره با طالبان و نحوه تعامل باسایر نیروهای سیاسی و رهبران قومی افغانستان می باشند؟

2.  فراگیر بودن این چتر سیاسی، اساسی ترین ضمانت برای دوام و استحکام توافقات درون قومی و اتخاذ استراتژی کلان سیاسی می باشد. آنچه تا کنون دراین نشست ها دیده می شود غیبت چهره ها و نیروهای شناخته شده و نسبتن موثر سیاسی دراین نشست ها می باشد. از جمله می توان ازاین چهره هاو جریان ها نا برد: محمد اکبری، صادق مدبر، شفق سرپلی و در مجموع جریانی که سابقن زیر چتر کلان سیاسی “پاسداران جهاد” معروف و منسوب بودند و یا دسته های منسوب به جناح های مختلف حرکت اسلامی و همچنین فعالین سیاسی جوان و بویژه نیروهای معروف و منسوب به جنبش روشنایی.

3.  تعریف روشن از مفهوم و مصداق” جامعه هزاره” بسیار مهم است. مهمترین تعریفی که می تواند راهگشا، واقع بینانه و مبتنی برمنافع کلان سیاسی ـ فرهنگی باشد، تعریف قوم هزاره از منظر فرهنگی می باشد که علیرغم تلاش بخشی از سادات و قرلباش ها وبیات ها برای کسب هویت مستقل، شمولیت و جلب توافق آن ها در این تعریف هویتی می تواند با تکیه بر تجربه ی حیات مشترک جمعی و تاریخی و سرنوشت سیاسی و اجتماعی مرتبط، این چتر سیاسی را فراختر و با قدرت و اقتدار بیشتری متبلور سازد.

4.  حضور و مشارکت رهبران هزاره های اهل سنت و شیعیان اسماعیلیه دراین همایش ها، بسیار مهم و بنیادین می باشد. این حضور نباید سمبلیک و نمایشی تلقی گردد بلکه درچتر سیاسی جدید بعنوان مهمترین رکن رهبری و موثر ترین پایه ی تصمیم گیری به حساب آیند و در امتیازات سیاسی از سهم واقعی برخوردار باشند.

ارگ ریاست جمهوری اعلام کرد محمد اشرف غنی، رییس‌جمهور کشور با اسکات موریسن نخست وزیر آسترالیا دربارۀ صلح افغانستان از طریق تلفن صحبت کرده است.

ارگ ریاست جمهوری با نشر خبرنامه‌یی گفت این گفت‌وگوی تلفنی پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۹ جدی) صورت گرفته است. خبرنامۀ ارگ می‌افزاید همکاری‌های دوجانبه میان افغانستان و آسترالیا و روند جاری صلح محور این صحبت تلفنی بوده است.

بر اساس این خبرنامه، نخست وزیر آسترالیا ضمن اعلام حمایت کشورش از روند جاری صلح به مالکیت دولت افغانستان، از گروه طالبان می‌خواهد که به خشونت‌های جاری در کشور پایان دهند.

این در حالی است که دومین دور گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان از حدود دو هفته به این‌سو در قطر آغاز شده است.

دو جانب در این دور گفت‌وگوها روی تعیین آجندای مذاکرات مستقیم صلح رأی‌زنی می‌کنند.

در آستانۀ آغاز دور دوم گفت‌وگوهای صلح میان هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان در قطر، نماینده‌گان طالبان با زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان دیدار کرده‌اند. اطلاعاتی که از این دیدار به رسانه‌ها درز کرده است از پا فشاری طالبان برای رهایی زندانیان باقی ماندۀ این گروه از زندان‌های دولت افغانستان حکایت دارد.

نماینده‌گان طالبان در این نشست از آقای خلیل‌زاد خواسته‌اند که زندانیان باقی ماندۀ این گروه را از زندان‌های دولت افغانستان رها سازد و همچنان اعضای این گروه از فهرست سیاه ایالات متحده و سازمان ملل متحد بیرون کشیده شوند. ملا برادر آخند، معاون گروه طالبان و شیخ عبدالحکیم حقانی، رییس هیأت مذاکراتی این گروه با نمایندۀ ویژۀ امریکا در این ارتباط گفت‌وگو کرده‌اند.

نماینده‌گان طالبان تأکید دارند که عدم رهایی حدود هفت هزار زندانی باقی ماندۀ این گروه از زندان‌های دولت افغانستان و بی‌توجهی به بیرون کشیدن نام سران این گروه از فهرست‌های سیاه، روند گفت‌وگوهای صلح را آسیب می‌رساند. با آن‌ که هفت هزار زندانی گروه طالبان شامل موافقت‌نامۀ صلح طالبان – امریکا نیست، اما پا فشاری این گروه بر رهایی این زندانیان به هدف برداشتن موانع از سر راه گفت‌وگوهای صلح نشان می‌دهد که این گروه نقشه‌یی برای تشدید بحران، خشونت‌ها و تحقق رویای سقوط حکومت در سر دارند.

پس از امضای موافقت‌نامۀ صلح میان طالبان و ایالات متحدۀ امریکا، حکومت افغانستان مجبور شد به تبع این موافقت‌نامه بالاتر از شمار زندانیان مورد نظر طالبان را به هدف برداشتن موانع از سر راه گفت‌وگوهای صلح آزاد کند. در موافقت‌نامۀ صلح امریکا – طالبان، حکومت افغانستان می‌بایست پنج هزار زندانی این گروه را از زندان‌ها آزاد کند، اما حکومت افغانستان برای نشان دادن حُسن‌نیت به روند صلح شش هزار و ۵۰۰ زندانی این گروه را آزاد ساخت.

با آن‌ که طالبان بر بنیاد این موافقت‌نامه متعهد به کاهش خشونت‌ها و عدم بازگشت زندانیان رها شدۀ این گروه به میدان‌های نبرد هستند، اما گزارش‌های نشر شده از میدان‌های نبرد در سرتاسر کشور نشان می‌دهد که شمار زیادی از زندانیان رها شدۀ طالبان دو باره به میدان‌های نبرد برگشته‌اند. همزمان با رهایی زندانیان طالبان، خشونت‌ها در سرتاسر کشور نیز شدت گرفته است. در بسیاری از ولایت‌ها جغرافیای جنگی طالبان توسعه یافته و جنگ‌جویان این گروه توانسته‌اند دامنۀ سلطۀشان را بر شاهراه‌ها و بزرگ‌راه‌های کشور توسعه دهند.

طالبان از آغازین روزهای مذاکرات با ایالات متحدۀ امریکا و اینک گفت‌وگو با دولت افغانستان پیوسته در صدد کسب امتیاز بودند و تاکنون امتیاز خوبی به دست آورده‌اند. خروج نیروهای خارجی از افغانستان، رهایی ۶ هزار و ۵۰۰ زندانی طالبان، رهایی انس حقانی، قرار دادن حکومت افغانستان در حالت دفاعی، به انزوا کشاندن حکومت افغانستان از جریان مذاکرات صلح با امریکا و مبنا قرار گرفتن موافقت‌نامۀ این گروه با ایالات متحدۀ امریکا که گروه طالبان را در جایگاه یک حکومت سایه قرار می‌دهد از عمده‎‌ترین دستاوردهای طالبان در روند گفت‌وگوهای صلح به شمار می‌روند.

حکومت افغانستان اما در جریان این مدت طولانی از روند گفت‌وگوهای صلح چه چیزی به دست آورده است؟ از آغاز این روند تاکنون حکومت افغانستان پیوسته برای آتش‌بس صدا بلند کرده است و باوجودی که در دفاع از این داعیه حمایت مردم و جامعۀ جهانی را نیز با خود دارد، اما گروه طالبان تاکنون به این یگانه خواست حکومت افغانستان و جامعۀ جهانی که همانا آتش‌بس می‌باشد پاسخ مثبت نداده است.

روند بازی تا این جای کار نشان می‌دهد که گروه طالبان به هیچ چیزی کمتر از تحقق خواست‌های‌شان و تحقق امارت اسلامی تمکین نمی‌کنند و تداوم این وضعیتی که حکومت افغانستان همه‌چیز را برای «هیچ» در برابر طالبان از دست بدهد، جز خالی کردن صحنۀ قدرت سیاسی به طالبان چیزی دیگری به دنبال ندارد.

اگر حکومت افغانستان همانند گذشته در رهایی هفت هزار زندانی دیگر طالبان به خواست این گروه تمکین کند، طالبان می‌توانند با لشکر نزدیک به دو هزار سربازی که با عالمی از عقده‌ها از زندان رها می‌شوند و به میدان‌های نبرد برمی‌گردند، بهار آینده و آغاز قرن جدید را برای مردم افغانستان به جهنم بدل کنند.

به بُن‌بست کشاندن روند گفت‌وگوهای صلح و کندی‌های پیهم این روند نشان می‌دهد که گروه طالبان به دنبال برطرف‌سازی همۀ نگرانی‌ها و موانع برای ایجاد امارت اسلامی‌ هستند، نظامی که در آن به هیچ یکی از ارزش‌های دموکراتیک و حقوق بشری جای باقی نمی‌گذارند.

با آن‌ که گروه طالبان همواره ایالات متحدۀ امریکا را به پیمان‌شکنی متهم می‌سازد و این پیمان‌شکنی را یگانه دلیل کندی روند گفت‌وگوهای صلح عنوان می‌کند، اما افزایش خشونت‌ها پس از امضای موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا و رهایی زندانیان‌شان، بیان‌گر عدم پایبندی این گروه به توافق‌نامۀ صلح است.

افزایش تلفات نظامیان و غیرنظامیان در ماه‌های پسین به ویژه افزایش حمله‌های هدف‌مند بر جان خبرنگاران و فعالان مدنی بیان‌گر آن است که روند گفت‌وگوهای طولانی صلح هیچ تأثیری بر کاهش خشونت‌ها در کشور نداشته است. گمان می‌رود که گروه طالبان با استفاده از گفت‌وگوهای صلح در صدد پایان دادن به جنگ خونین نیستند؛ بلکه تلاش دارند همۀ زندانیان‌شان را زیر سایۀ گفت‌وگوهای صلح آزاد بسازند.

از سوی دیگر، طالبان می‌خواهند با بیرون کردن نام سران این گروه از فهرست سیاه و جلب حمایت شماری از کشورها از روند گفت‌وگوهای صلح و مشروعیت مبارزۀشان علیه حکومت افغانستان برای ایجاد یک دولت اسلامی کسب مشروعیت کنند. پس از نهایی‌سازی چارچوب مذاکرات صلح و وقفۀ ۲۰ روزه، انتظارها بر این بود که هیأت‌های مذاکراتی هر دو طرف دور دوم مذاکرات را آغاز کنند، اما آن ‌گونه‌یی که دیده می‌شود با گذشت نزدیک به دو هفته از آغاز دور دوم مذاکرات هیچ گونه پیشرفتی در این گفت‌وگوها به میان نیامده است.

تأخیر و کندی‌های پیهم در مذاکرات صلح که همزمان با افزایش خشونت‌ها همراه است، این نگرانی را به میان آورده است که مذاکرات صلح هیچ تأثیری بر کاهش خشونت و زنده‌گی شهروندان افغانستان ندارد و در سایۀ این مذاکرات میزان تلفات نظامیان و غیرنظامیان افزایش یافته است.

اکنون هیأت مذاکراتی دولت افغانستان مکلف است تا بر تسریع گفت‌وگوهای صلح پافشاری کند و تا زمانی که طالبان به آتش‌بس تمکین نکنند، هیچ یکی از خواست‌های این گروه نباید پذیرفته شود؛ زیرا هر گونه تمکینی به خواست این گروه پیامدهای ویران‌گری را برای مردم و حکومت در پی خواهد داشت.

سمیع الله سیحون

وزارت امور داخله از بازداشت یک وکیل گذر از ناحیهٔ سیزدهم شهرکابل با دو میل کلاشینکوف و مقداری از سلاح و مهمات نظامی، خبر می‌دهد.

طارق آرین، سخن‌گوی وزارت امور داخله در یک پیامی در صفحهٔ توییترش نوشت از نزد یک وکیل گذر، در مربوطات ناحیه سیزدهم شهر کابل، ۲ میل سلاح کلاشینکوف و مقداری از مهمات و تجهیزات نظامی به‌دست آمده است.

آقای آرین افزود این فرد توسط پولیس کابل بازداشت شده‌ و تحقیقات در بارهٔ آن جریان دارد تا واضح شود که این مهمات را از کجا به دست آورده‌است.

این در حالی‌ست که قتل و ترور‌های هدفمند در کابل و برخی از ولایات کشور افزایش یافته‌است چنانچه روز قبل دو قاضی زن، در مربوطات ناحیهٔ دهم شهر کابل در حالیکه به سوی وظیفهٔ شان روان بودند از سوی افراد مسلح ناشناس ترور شدند.

از سویی‌هم امروز دو شنبه، ۲۹ جدی دو انفجار در شهر کابل به وقوع پیوست. انفجار نخست در سرک شورا از مربوطات حوزهٔ ششم امنیتی شهر کابل و انفجار دوم در ناحیهٔ یازدهم شهر کابل صورت گرفت که تلفاتی در پی نداشت.

امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری، گفت پولیس کابل از انتقال کودکان و نوجوانان به مدارس طالبان جلوگیری و آن‌ها را به خانواده‌هایشان برگردانده است.

آقا صالح، روز دوشنبه (۲۹ جدی) در برگه‌ی فیسبوکش نوشت: «پولیس کابل چندین طفل و نوجوان را که برای آموزش به مدارس طالبانی انتقال داده می‌شدند، توقف داده و به خانواده‌های شان برگردانده است.»

به گفته‌ی او، در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ نیز کودکان را از شمال افغانستان، به خاطر آموزش علوم دینی با امکانات ابتدایی به پاکستان می‌فرستادند و حکومت آن وقت، به این کار اجازه می‌داد.

آقای صالح افزود: «زمانی که من رییس‌ عمومی امنیت ملی بودم، چندین مورد از این انتقالات را توقف دادم و موضوع در کابینه بحث شد که دولت وقت گفت تربیت اطفال به والدین‌شان ربط دارد؛ نه دولت.»

آقای صالح گفت اکثر فرماندهان طالبان و تروریستان، همان افرادی اند که ۱۵ یا ۱۶ سال پیش برای آموزش به کراچی و سایر شهرهای پاکستان فرستاده شدند و حالا به افرادی بی‌رحم تبدیل شده‌اند.

او خاطرنشان کرد اکثر کودکانی که برای آموزش علوم دینی به پاکستان فرستاده می‌شوند، از خانواده‌های بی‌بضاعت اند و برای جلوگیری از فرستادن آن‌ها به بیرون از خاک افغانستان، باید چارچوب حقوقی و قانونی ایجاد شود.

 مسعود اندرابی وزیر داخله امروز دوشنبه (۲۹جدی) در نشستی با جمعی از آگاهان امور و منسوبان بازنشسته این وزارت، گفت که گروه طالبان باید در میز مذاکرات آتش‌بس را قبول کنند تا جنگ و خشونت در کشور پایان یابد.
آقای اندرابی افزود، جنگجویان طالب به هیچ وجه تعهدی برای ختم جنگ و صلح ندارند و آن‌ها با خروج نیروهای خارجی از کشور می‌خواهند جنگ را تداوم ببخشند.
طارق آرین سخنگوی وزارت داخله نیز گفت، در نشست امروز موضوعات پیرامون وضعیت امنیتی و اصلاحاتی که در وزارت امور داخله تطبیق شده، نیز مباحثی مطرح شده است.

فرماندهی پولیس کابل اعلام کرد یک رویداد انفجاری در مربوطات ناحیۀ یازدهم شهر کابل صورت گرفته است.

فردوس فرامرز، سخنگوی فرماندهی پولیس کابل گفت این انفجار حوالی ساعت ۱۰:۱۰ پیش از چاشت امروز (دوشنبه، ۲۹ جدی) در کوچۀ مکتب «نهضت» در خیرخانه از مربوطات حوزۀ یازدهم امنیتی شهر کابل صورت گرفته است.

آقای فرامرز افزود در این رویداد یک موتر نوع «لندکروزر» هدف انفجار ماین مقناطیسی قرار گرفته است. به گفتۀ او، این رویداد تلفاتی در پی ندارد.

گفتنی است بامداد امروز یک انفجار دیگری در مربوطات حوزۀ ششم امنیتی شهر کابل نیز به وقوع پیوست. مسوولان امنیتی می‌گویند این انفجار تلفاتی در پی نداشته است.

هیئت‌های مذاکره‌کننده دولت و گروه طالبان در پیام‌های جداگانه بیان داشتند که یکشنبه‌شب، دو طرف روی موضوع آجندا گفت‌وگو کردند.
بر بنیاد این گزارش، جلسه‌ای میان روسا و تعدادی از اعضای هیئت مذاکره‌کننده برگزار شد و بحث‌های بیشتر روی موضوع آجندا صورت گرفت.
گفتنی است ک این نخستین نشست بین روسای تیم‌های مذاکراتی پس از آغاز دور دوم گفت‌وگوها به تاریخ ۵ جنوری می‌باشد.

راس ویلسون کاردار سفارت امریکا در کابل امروز دوشنبه(۲۹ جدی) در رشته توییتی گفت طالبان باید درک کنند که اگر قرار است صلح به افغانستان بیاید، باید ترورهای هدفمند متوقف شود.
کاردار سفارت امریکا بیان داشت ایالات متحده ترور دو قاضی زن دادگاه عالی را محکوم می‌کند و خواستار تحقیق در این رابطه است.
وی گفت: «طالبان باید درک کنند که چنین اقداماتی که مسئولیت آن را به دوش می‌کشند، جهان را خشمگین می‌کند و اگر قرار است صلح به افغانستان بیاید، باید متوقف شود».
گفتنی است که دو قاضی زن روز گذشته از سوی افراد مسلح ناشناس در ناحیه دهم شهر کابل به قتل رسیدند.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، گفته است در شرایط کنونی، هماهنگی مردم و نهادهای سیاسی جامعه‌ی هزاره و اهل تشیع زیر یک چتر کلان سیاسی، برای پیگیری مطالبات جمعی و مشترک آن‌ها در راستای حمایت از صلح عادلانه، ضروری ست.

دفتر مطبوعاتی معاون دوم ریاست‌جمهوری، روز دوشنبه (۲۹ جدی)، در اعلامیه‌ای گفت نشست بزرگ هماهنگی میان جریان‌ها و شخصیت‌های سیاسی (هزاره – شیعه) با میزبانی محمد محقق، رهبر حزب وحدت مردم افغانستان برگزار شده است.

محمد محقق، در این نشست، ضمن تاکید بر ایجاد یک چتر کلان سیاسی در راستای هماهنگی میان همه چهره‌های سیاسی جامعه‌ی هزاره – شیعه افغانستان، حمایت از روند صلح و حفاظت از جمهوریت نظام و صیانت از قانون اساسی را مکلفیت اساسی دولت و ملت و جریان‌های سیاسی عنوان کرده است.

آقای محقق، در باره‌ی نوعیت نظام آینده نیز سخن گفت و بر تحقق تامین عدالت اجتماعی و تقویت مردم‌سالاری تاکید کرد.

از سویی هم، سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، با اشاره به روند صلح، گفت: «امروز در شرایطی قرار داریم که نیازمند همدلی، همبستگی و اتحاد همه مردم افغانستان استیم. نظام جمهوری، قانون اساسی، حقوق اساسی شهروندان، حقوق زنان و مشارکت ملی، مطالبات جمعی تمام مردم و دولت افغانستان است و باید در راستای رسیدن به صلح پایدار به آن توجه اساسی شود.»

آقای دانش، هماهنگی مردم و نهادهای سیاسی جامعه‌ی هزاره – شیعه را زیر یک چتر کلان سیاسی در شرایط کنونی برای پی‌گیری مطالبات جمعی و مشترک آن‌ها در راستای حمایت از صلح عادلانه، به عنوان یک ضرورت اساسی مطرح کرده است.

همچنان، سیما سمر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز، در این نشست گفت نظام دموکراتیک، حفظ ارزش‌های حقوق بشری و حقوق مساوی زنان از خواست‌های اساسی مردم افغانستان در روند صلح است که به هیچ صورت نباید در جریان گفت‌وگوها و روند صلح نادیده گرفته شود.

محمدکریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان نیز، در این نشست گفت صلح و آرامش خواست تاریخی مردم افغانستان است.

او افزود: «مردم افغانستان، کشورهای منطقه و جهان، از روند صلح افغانستان حمایت می‌کنند و هیچ کس مخالف صلح نیست و ما نیز باید از روند کنونی صلح حمایت کنیم.»

غلام سخی، پارسایی رییس پیشین شورای سراسری هزاره‌های اهل سنت افغانستان نیز در این نشست گفت حق شهروندی عادلانه و برابر هزاره‌های اهل سنت، یک خواست جمعی و جدی است.

گفتنی است که از چندی به این طرف، چهره‌های سیاسی هزاره – شیعه نشست‌هایی را برگزار می‌کنند. به گفته‌ی آن‌ها، هدف برگزاری این نشست‌ها، بیشتر به خاطر حمایت از روند صلح و حفظ حقوق اقلیت‌های قومی – مذهبی در گفت‌وگوهای صلح است.

مقام‌های امنیتی امریکا، نگران حمله‌ی داخلی و تهدید نظامیانی‌ اند که برای تامین امنیت مراسم تحلیف جو بایدن به واشنگتن فرستاده می‌شوند.

رایان مک‌کارتی، رییس‌ سازمان نیروهای زمینی امریکا، در گفت‌وگو با خبرگزاری آسوشیتدپرس، گفت مقام‌ها از تهدیدات احتمالی آگاه اند و تا هنوز شواهدی که بیان‌گر وجود تهدیدات بالقوه باشد، به دست نیامده است.

به گفته‌ی آقای کارتی، به همه فرماندهان دستور داده شده که مراقب رفتار نیروهای زیر امر شان باشند.

قرار است ۲۵ هزار نظامی گارد ملی از سراسر امریکا برای تامین امنیت مراسم تحلیف جو بایدن، به پایتخت این کشور بروند که نسبت به مراسم تحلیف رییس‌جمهورهای قبلی، دو و نیم برابر است.

پولیس فدرال امریکا یا اف‌بی‌آی، نگران تهدیدات داخلی است و به همین منظور سوابق این نظامیان را تا روز مراسم تحلیف بررسی می‌کند.

این نگرانی پس از آن افزایش یافت که در حمله به کنگره‌ی این کشور در تاریخ ششم جنوری، چند نظامی بازنشسته و ماموران پولیس حضور داشتند.

قرار است روز چهارشنبه (۱ دلو/ ۲۰ جنوری) مراسم تحلیف چهل و ششمین رییس‌جمهور امریکا، برگزار شود.