برچسب: طالبان

وی اظهار داشت طبق دستور در امور نظامی مداخله نمی‌کند.

از سویی هم والی دایکندی در جمع فعالان مدنی گفته‌است: «قوماندان امنیه به دستور او تن‌دهی ندارد. »

اظهارات والی در حالی است که در این ولایت جنگ تمام عیار جریان دارد و بین مرکز ولایت تا استقامت طالبان یک کتل فاصله می‌باشد. شگفت‌تر این است که بالاترین مقام ولایت نمی‌خواهد در مدیریت اوضاع نقش داشته باشد.

اطلاعاتی که از دای‌کندی به دست می‌رسد حاکی از آن است که ریاست امنیت قرار بوده ۵۰۰ نفر از نیروهای مردمی را اعاشه و مسلح کند. اما در اقدام بعدی در برابر اصرار مردم که «ما را از اعاشه تیر فقط اسلحه بدهید»، از دادن اسلحه نیز خودداری شده‌است.

اکنون مردم در کنار نیروهای امنیتی با قدرت تمام قرار دارند و بار سنگین جنگ به دوش آن‌هاست.

عظیم بشرمل در یادداشت خود نیز به موضوع فوق اشاره داشته و اظهار نگرانی کرده‌است اگر حکومت، خیزش‌های مردمی را حمایت نکند، نتایج غیر قابل جبرانی در پی خواهد داشت.

فواد امان، معاون سخن‌گوی وزارت دفاع، می‌گوید عملیات بازپس‌گیری ولسوالی خان‌آباد کندز، سه‌شنبه‌شب -۲۵ جوزا- راه‌اندازی شده بود.

به گفته‌ی او، در جریان عملیات نیروهای ارتش، ۲۰ جنگ‌جوی طالب به شمول قاری هاشم، از فرماندهان کلیدی این گروه کشته شده و ۱۰ نفر دیگر زخم برداشته اند.

آقای امان، می‌گوید در این عملیات، مناطق وسیعی در ولسوالی خان‌آباد، از وجود جنگ‌جویان طالب پاک شده است.

ولسوالی خان‌آباد کندز، یک‌شنبه‌شب -۲۳ جوزا-، به دست طالبان سقوط کرد و چند ساعت بعد، نیروهای ارتش موفق شدند تا مرکز این ولسوالی را از طالبان پس بگیرند.

در سه روز گذشته، مرکز ولسوالی خان‌آباد ولایت کندز، چند بار میان نیروهای دفاعی و امنیتی و جنگ‌جویان طالب دست به دست شده است.

پیش از این، محمدیوسف ایوبی، رییس شورای ولایتی کندز، ادعا کرده بود که بازار ولسوالی علی‌آباد این ولایت، شنبه‌شب -۲۲ جوزا- به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است؛ ادعایی که از سوی پلیس این ولایت رد شد.

ولایت کندز در شمال – شرق افغانستان موقعیت دارد. جنگ‌جویان طالب در بخش‌هایی از این ولایت حضور گسترده دارند و اخیرا چندین بار حملاتی را علیه نیروهای دفاعی و امنیتی در برخی از ولسوالی‌های این ولایت راه‌اندازی کرده اند.

یندگی اتحادیه اروپا در پاکستان در خبرنامه‌ای گفت توماس نیکلسون نماینده ویژه این اتحادیه در امور افغانستان به تازگی در سفر به اسلام‌آباد با صادق خان نماینده خاص پاکستان در امور افغانستان دیدار کرده است.
نیکلسون در دیدار با سفیر این اتحادیه در پاکستان گفته است: ارزیابی‌ها را در مورد این که گفت‌وگوهای دوحه باید بر مبنای پیشنهادهای اساسی هر دو تیم مذاکره کننده از حالت روند به مرحله مذاکره پیش رود، شریک ساختیم. اکنون زمان آن فرارسیده است.
نماینده اتحادیه اروپا در دیدار با صادق خان نماینده ویژه پاکستان در امور افغانستان پیرامون راه‌های ایجاد محیط سازنده برای روند صلح افغانستان تبادل نظر کرده است.

توماس نیلکسون همچنین در ملاقات با نجیب علیخیل بار دیگر بر ضرورت تعامل معنادار همه ذینفعان برای پیشبرد روند صلح پایدار در منطقه تأكید كرده است.

یک منبع امنیتی که نخواست نامی از وی در خبر ذکر شود، به روزنامه ۸صبح گفت که این ولسوالی دوشنبه‌شب، بیست‌وچهارم جوزا، به دست طالبان افتاده است.

او جزییات بیش‌تر در این مورد ارایه نکرد.

حسین مجاهد‌‌زاده، عضو شورای ولایتی سرپل، نیز به روزنامه ۸صبح سقوط این ولسوالی را تایید کرد.

این چهارمین ولسوالی است که در جریان چند روز اخیر به دست طالبان سقوط می‌کند. اکنون با سقوط این ولسوالی تنها ولسوالی بلخاب و مرکز سرپل زیر کنترل دولت قرار دارد. منابع امنیتی وضعیت این مناطق را نیز شکننده توصیف می‌کنند.

ولایت سرپل دارای شش ولسوالی است. منابع محلی هشدار می‌دهند در صورتی که به وضعیت امنیتی این ولایت رسیده‌گی نشود، ممکن است که این ولایت به طور کامل در اختیار گروه طالبان قرار گیرد.

فریدخان، سخنگوی فرماندهی پولیس ولایت ننگرهار به خبرگزاری نشانه می‌گوید که این رویداد بامداد امروز (سه‌شنبه، ۲۵ جوزا) در منطقۀ چمتلی از مربوطات ولسوالی خوگیانی این ولایت صورت گرفته است.

آقای‌خان می‌افزاید که دو کارمند زن برنامۀ واکسن پولیو که سرگرم تطبیق این برنامه بودند، هدف حملۀ افراد مسلح ناشناس قرار گرفته‌اند. به گفتۀ او، یکی از این واکسناتوران در این حمله جان باخته و دیگری زخمی شده است.

تاکنون هیچ گروهی مسوولیت این حمله را بر عهده نگرفته است.

گفتنی است که حدود پنج ماه پیش نیز شماری از واکسناتوران زن برنامۀ واکسن پولیو در ننگرهار هدف حمله قرار گرفته‌اند.

نقیب‌الله مالستانی، آمر امنیت فرماندهی پولیس دایکندی، به روزنامه ۸صبح گفت که نیروهای قطعه سرخ طالبان ساعت ۱۰:۰۰ دوشنبه‌شب، بیست‌وچهارم جوزا، حمله تهاجمی خود بر مرکز ولسوالی پاتو را آغاز کردند؛ اما موفق نشدند مرکز این ولسوالی را در کنترل خود درآورند. طبق معلومات این مقام پولیس دایکندی، طالبان شب گذشته تصمیم داشتند اداره ولسوالی پاتو را در اختیار خود درآورند.

آقای مالستانی افزود که در پی این درگیری، دو نیروی خیزش مردمی جان باخته‌اند و یک تن دیگر زخمی شده ‌است. به گفته‌ی او، براساس معلومات ابتدایی ۱۲ جنگ‌جوی طالبان نیز در جنگ شب گذشته کشته شده‌اند؛ اما این خبر تاکنون موثق نیست.

از سویی هم ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی گروه طالبان، به روزنامه ۸صبح گفت که تلفات طالبان در جنگ دوشنبه شب در پاتوی دایکندی حقیقت ندارد.

آمر امنیت امنیت فرماندهی پولیس دایکندی هم‌چنان گفت که در حال حاضر نیز درگیری‌ها به صورت پراکنده میان نیروهای امنیتی و جنگ‌جویان طالبان در ساحه جریان دارد.

به گفته‌ آقای مالستانی، شماری از مردم در ولسوالی پاتو از جمله باشنده‌گان منطقه «تمزان» خانه‌های خود را ترک کرده‌اند و طالبان در مناطق مسکونی جابه‌جا شده و سنگر گرفته‌اند. مطابق معلومات مالستانی، مردم این ساحات به نحوی با طالبان همکاری دارند و حدود ۶۰۰ خانواده مناطق خود را ترک کرده‌اند و طالبان در آن‌ها جای گرفته‌اند.

مالستانی افزود که نیروهای امنیتی سعی دارند مناطقی را که در اختیار دارند، هم‌چنان حفظ کنند؛ اما تصمیم در مورد راه‌اندازی عملیات تصفیه‌ای برای بیرون راندن طالبان از ساحه تمزان و سایر روستاهای پاتو، از صلاحیت شورای نظامی است.

طالبان پنج‌شنبه هفته گذشته حملات خود بر ولسوالی پاتو در دایکندی را آغاز کردند و برخی روستاهای این ولسوالی از جمله منطقه »تمزان» که عمدتاً پشتون‌نشین است، در کنترل طالبان درآمده است.

شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه‌ی پاکستان، گفت کابل، باید اتهامات علیه اسلام‌آباد را متوقف کند و نباید مسؤولیت ناامنی در این کشور را به دوش پاکستان بیندازد.

آقای قریشی، روز دوشنبه -۲۴ جوزا-، در نشست دو جانبه‌ی افغانستان – پاکستان، گفت: «برای غنی و هیئت همراه او، شانس و ملاقات خوبی آرزو داریم؛ اما اگر هدف از رفتن به واشنگتن، آغاز بازی جدید ملامت کردن و مسؤول پنداشتن پاکستان برای همه نابسامانی‌ها و عدم پیشرفت در روند صلح افغانستان باشد، این سفر هیچ کمکی نخواهد کرد.»

گفته می‌شود که قرار است رییس‌جمهور غنی، در روزهای آینده، در راس یک هیئت عالی‌رتبه‌ی دولتی به ایالات متحده سفر کند.

با این حال، وزیر خارجه‌ی پاکستان، گفته است که مشارکت در روند صلح افغانستان، مسؤولیت مشترک همه طرف‌ها است و اسلام‌آباد نیز نقش خود را در این روند، به گونه‌ی صادقانه ایفا کرده است.

به گفته‌ی او، در حال حاضر، افغانستانی‌ها باید در باره‌ی پیشرفت کشورشان تصمیم بگیرند و افرادی را که توانایی این کار را داشته باشند، پیدا کنند.

این در حالی است که در چند ماه گذشته، رییس‌جمهور غنی بارها اسلام‌آباد را به حمایت از گروه طالبان متهم کرده و گفته که اگر افغانستان ناامن باشد، پاکستان نیز ناامن خواهد بود و از همین رو، انتخاب دوستی و دشمنی با پاکستان است.

پاکستان اما، هم‌واره این ادعا را رد کرده و گفته که اسلام‌آباد برای تأمین صلح در افغانستان، تلاش می‌کند.

با این حال، شاه‌محمود قریشی، می‌گوید که اسلام‌آباد تصمیم گرفته تا دیگر در امور داخلی افغانستان دخالت نکند.

این در حالی است که اخیرا، فشارهای ایالات متحده و جامعه‌ی جهانی، بر پاکستان افزایش یافته تا این کشور، گروه طالبان را به میز مذاکره با دولت افغانستان بکشاند.

آقای صالح، روز سه‌شنبه -۲۵ جوزا- در برگه‌ی فیسبوکش نوشت: «دشمن خاک و مردم معلوم است. ایستادن با هر وسیله‌ای در کنار مدافعان خاک و مردم، کار عیاریست.»

او افزوده است مرتجع در چنین وضعیتی، انتقاد می‌کند و کنایه می‌نویسد.

این در حالی است که اخیرا، سطح خشونت‌ها و حملات جنگ‌جویان طالب در نقاط مختلف افغانستان افزایش یافته است.

همه‌روزه، گروه طالبان ادعا می‌کند که برخی از ولسوالی‌ها را سقوط داده است؛ ادعایی که هم‌واره از سوی وزارت دفاع رد شده است.

وزارت دفاع، بارها گفته که به دلیل جلوگیری از واردشدن تلفات به غیرنظامیان، نیروهای دفاعی و امنیتی عقب‌نشینی تکتیکی کرده اند و با گذشت چند روز، دوباره با راه‌اندازی عملیاتی، کنترل این ولسوالی‌ها را به دست گرفته اند.

در کنار این موضوع، همه‌روزه در نتیجه‌ی انفجار ماین‌های مقناطیسی در نقاط مختلف افغانستان، به غیرنظامیان تلفاتی وارد می‌شود.

در روزهای اخیر، کاربران شبکه‌های اجتماعی، دولت افغانستان را متهم به کم‌کاری و بی‌توجهی به اوضاع وخیم امنیتی کرده اند.

با این همه، مجلس نمایندگان نیز از دولت افغانستان خواسته تا در چنین شرایطی، زمینه‌ی دفاعی خودی را برای مردم فراهم کند.

این روزها طالبان در حالی حملات تهاجمی خود برای تصرف ولسوالی ها را افزایش داده که مذاکرات صلح هنوز خاتمه نیافته است.

سقوط ولسوالی ها به دست طالبان یکی پس از دیگری علاوه بر اینکه نگرانی شدید شهروندان را برانگیخته باعث برخی شک و شبهات نیز شده است.

هارون معترف، کارشناس مسائل سیاسی و از کاربران فیس بوک، طی مطلبی در این مورد می نویسد:«بین محب، فضلی، غنی با اتمر» اختلاف ایجاد شده است.

خبرها از ارگ حاکیست به رغم دادن شعارهای ضدطالبانی و ضدپاکستانی در جمهوریت سه نفره، اما هریک غنی، محب/ فضلی و اتمر تلاش دارند تا خود را طرف اصلی معامله جا زده و به طور انفرادی با پاکستان و طالبان وارد معامله شوند. ازین‌رو هریک در پی رقابت با دیگری و تحکیم پایه‌های قدرت خویش برآمده اند.

درین وضعیت رقابت میان حمدالله محب و حنیف اتمر شدیدتر است چنانچه اتمر روی دیپلوماسی سرمایه‌گذاری کرده و باب گفتگو را در دست گرفته و محب روی نهادهای امنیتی-نظامی حساب باز نموده است. واگذاری تعدادی از ولسوالی‌ها همراه با تجهیزات، سلاح و مهمات برای طالبان نیز یکی ازین معاملات به حساب می‌آید. همچنان گفته می‌شود حمدالله محب توجه خویش بیشتر به بخش‌های نظامی معطوف داشته و با برکناری فرماندهان مربوط به حوزه مقاومت در پی تقرر افراد نزدیک به خود در بست‌های فرماندهی نظامی می‌باشد. حتی گفته می‌شود تقرری‌های اخیر که توسط وی صورت گرفته بیشتر افراد آن یا از ولسوالی خوگیانی زادگاهش و یا از ولایت ننگرهار است و این تعیینات خلاف میل و رضایت مسولین سکتورهای امنیتی بوده که بیانگر اختلاف میان مسؤلین امنیتی و دفتر شورای امنیت نیز می‌باشد و این پروسه جریان دارد. گفته می‌شود که ازین تعیینات حتی اشرف‌غنی هم طور دقیق در جریان قرار ندارد چون او (محب) با مهارتی که دارد، غنی را اغفال نموده و چنان وانمود کرده که گویا تمام کارها بروفق مراد ایشان (غنی) پیش می‌رود.

به نظر می‌رسد که حمدالله محب می‌داند در روزهای دشوار کسی پیروز میدان خواهد بود که نهادهای نظامی را در دست خود داشته باشد. از جانب دیگر حوزه مقاومت که ستون فقرات بخش‌های نظامی در جنگ علیه طالب و داعش را تشکیل می‌دهد در حال منزوی شدن اند و هیچ‌کس (به استثنای جنبش احمد مسعود که امیدواری‌های را خلق نموده) در داخل و بیرون نظام در دفاع و حمایت از آنان قرار ندارد.

حتی مسوولین نهادهای امنیتی که مربوط به حوزه مقاومت می‌شوند یا فاقد فکر استراتیژیک اند و یا چنان تحت تاثیر دفتر شورای امنیت رفته اند که بدون اجازه آن‌ها به اصطلاح عام «آب هم نمی‌خورند.». حتی معاون اول ریاست جمهوری که روزی خود را نابغه‌ی استخباراتی معرفی می‌نمود، از بازی‌های اخیر و انکشافات پیش آمده بی‌خبر است و یا او را مصروف کارهای کوچک روزمره‌گی ساخته اند. از علایم برمیاید که غنی، محب، فضلی و اتمر انتظار و تلاش اصلی‌شان این است تا در صورتیکه طالبان مدغم شدن در حکومت را بپذیرند، یکی از این‌ها مثلا در رأس قدرت قرار گیرند، در حالیکه این کوشش‌ها یک تلاش بی‌فایده است.

هارون معترف تاکید می کند:«حقیقت مسله این است که در نتیجه تحولی که اگر هرچه واقع شد، مثلث جمهوریت قومی دیگر در این کشور و نظام جای ندارند. چون اگر صلح شد مسولیت نظام آینده را یک گروه بی‌طرف و خیرالموجودین رهبری خواهد کرد، و اگر خدای‌نخواسته جنگ شد، باز هم مثلث قومی جمهوریت (غنی، محب، فضلی) نه در صف مقاومت جای خواهند داشت و نه در صف طالب، بلکه این‌ باند غارت‌گر دوباره به شغل شریف شان (برگر فروشی و تکسی رانی و جاسوسی) به لندن و بیروت بر خواهند گشت.»

شدیدشدن جنگ در شمال افغانستان و حضور مارشال دوستم در خط نخست نبرد در شبرغان، رهبران سیاسی و قومی دیگر در شمال را، به آزمون می‌طلبد؛ آزمون ایستادن در کنار مردمی که سال‌ها با شکم گرسنه کنار رهبران سیاسی و قومی‌شان ایستادند و از بد و خوب آنان با جان‌ومال‌شان حمایت کردند.
از یک ماه به این‌سو، حملات طالبان در شمال شدت یافته و تا اکنون، این گروه توانسته چندین ولسوالی را سقوط دهد. فشار نظامی طالبان در ولایت جوزجان، از چند هفته به این‌سو، پای مارشال دوستم و نیروهایش را به میدان جنگ کشانده است. پس از رفتن دوستم به میدان نبرد، شهروندانی که نگران سقوط شمال استند، اعتراضاتی در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته و از عطامحمد نور و محمد محقق، دو تن از رهبران قومی و سیاسی شمال، خواستند که با بسیج نیروهای‌شان در شمال، مقابل طالبان بجنگند و جلو سقوط احتمالی شمال را بگیرند. در پی اعتراضات در شبکه‌های اجتماعی، به تازگی، عطامحمد نور، در یادداشتی در صفحه‌ی فیسبوکش، اعلام آمادگی کرده و نوشته است که می‌خواهد با دوستم و محقق، ایتلافی را تشکیل بدهد که بتوانند امنیت شمال را تأمین کنند.
زون شمال به دلیل بافت قومی و فرهنگی، برای طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی، اهمیت زیادی دارد. اکثریت مطلق تاجیک، اوزبیک و هزاره در شمال، این زون را برای طالبان تبدیل به هدف اساسی کرده است؛ چون، اگر طالبان بتوانند شمال را سقوط بدهند، به دلیل نزدیکی قومی با جنوب و شرق، سقوط این زون‌ها، برای‌شان ساده‌تر می‌شود. هرچند، طالبانی که امروز در شمال می‌جنگند، همه پشتون نیستند؛ اما رهبری تک‌قومی طالبان، برای این گروه این امکان را می‌دهد که اگر شمال را سقوط بدهند، زون‌های جنوب و شرق را به سادگی به دست بیاورند؛ چون، زون‌های جنوب و شرق، به لحاظ فرهنگی، بستر مناسب‌تری برای پذیرش طالبان و اندیشه‌ی طالبانی است.
فشارهای طالبان در شمال، از یک سو، این نگرانی را به وجود آورده است که دولت به گونه‌ی عمدی، امکانات نظامی را به موقع در میدان نبرد نمی‌رساند تا زمینه‌ی سقوط شمال را فراهم کرده و به رهبران سیاسی و قومی در شمال هشدار بفرستد. این نگرانی، پس از اعتراضات در فاریاب و رد والی‌ای که ارگ برای این ولایت معرفی کرده بود، بالا گرفت. اعتراضات در فاریاب که در پی آن مردم خواستار انتخابی‌شدن والی‌ها شدند، برای دولت مرکزی که تأکید بر تمرکزگرایی قدرت دارد، این نگرانی را به وجود آورد که ممکن با بدترشدن وضعیت، شمال از بدنه‌ی حکومت جدا شود. بنا بر این، این احتمال وجود دارد که دولت، در تفاهم با طالبان، شمال را زیر فشار قرار بدهد و به رهبران شمال گوش‌زد کند که در صورت عدم فرمان‌برداری از کابل، با دشمن بدتری که طالبان استند، طرف خواهند شد. فشار طالبان بر شبرغان که چند هفته می‌شود با وجود پیوستن نیروهای مارشال دوستم به نیروهای امنیتی و دفاعی برای مبارزه با طالبان، هیچ پیش‌رفتی نداشته است، این نگرانی را تقویت می‌کند. در روزهای اخیر، شایعاتی نیز در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد که دولت در هم‌کاری با عطامحمد نور و طالبان، تلاش دارد مارشال دوستم را از میان بردارد. اظهارات دوستم علیه دولت در روزهایی که مردم فاریاب علیه والی تعیین‌شده از سوی ارگ، اعتراض کرده بودند، این احتمال را قوت می‌بخشد.
آن‌چه امروز روشن است، فشار نظامی بیش از حد طالبان در ولایت‌های مختلف شمال است و ضعف عمل‌کرد دولت در مقابل طالبان، زمینه را برای مداخله‌ی رهبران قومی و فرماندهان محلی، فراهم کرده است. رهبران شمال به خصوص محقق و عطا که هزاران نفر از آن‌ها پیروی می‌کنند، نباید منتظر این بمانند که طالبان ولسوالی‌ها را یکی پی دیگر سقوط داده و آماده‌ی ورود به شهرها شوند. اگر این رهبران سیاسی، نتوانند به مارشال دوستم بپیوندند و مقابل طالبان بیستند، بدون شک، مارشال دوستم، توان مقابله با طالبان در ولایت‌های مختلف شمال را نخواهد داشت. ساختار جغرافیایی شمال و به خصوص ولایت جوزجان -زادگاه مارشال دوستم-، هموار است و نگه‌داری از آن، به نیروهای بیش‌تری نیاز دارد؛ بنا بر این، در نبود هم‌کاری دیگر رهبران سیاسی، مارشال دوستم، تنها می‌تواند از جوزجان دفاع کند و دفاع از جوزجان، مانع سقوط شمال نخواهد شد.
عطا و محقق که با پشتیبانی مردم شمال صاحب جایگاه سیاسی و اقتصادی شده اند، باید وخامت اوضاع را درک کرده و به کمک مردم بروند. حضور این دو تن در کنار مارشال دوستم، نه تنها مانع نفوذ طالبان به مرکز ولایت‌ها می‌شود؛ بل که جایگاه اجتماعی آنان نزد مردم، این زمینه را فراهم خواهد کرد که ولسوالی‌های تحت کنترل طالبان نیز پس گرفته شود. مردم روستایی در شمال، باور و اعتمادشان به رهبران سیاسی، بیش‌تر از دولت است. بدون شک، اگر رهبران سیاسی شمال، با هم متحد باشند، می‌توانند فرماندهان محلی از اقوام مختلف را، بسیج کرده و وضعیت را برای طالبان دشوار کنند. عطامحمد نور، نباید مانند همیشه به پست‌های فیسبوکی اکتفا کند و به بهانه‌ی قرنتین، پایش ار از میدان جنگ دور نگه دارد. او، سرمایه و قدرت هنگفتی در شمال در اختیار دارد که می‌تواند با استفاده از آن، قوت محکمی در کنار دوستم شکل بدهد.
اگر توافقی بین رهبران شمال به وجود نیاید، بدون شک، حملات روزافزون طالبان، وضعیت را در شمال و برای مارشال دوستم، وخیم خواهد کرد. هرچند، اوزبیک‌ها تا جان دارند، در کنار دوستم خواهند ماند؛ اما برخی اختلافات درونی بین اوزبیک‌های شمال و هم‌چنان پیوستن عده‌ای از اوزبیک‌ها به صفوف طالبان به این دلیل که مناطق‌شان زیر کنترل طالبان است، قوت دوستم در شمال را کم‌تر کرده و امکان مقابله با طالبان را برایش دشوار کرده است. امروز، همان روزی است که مردم باید پاداش پشتیبانی جانی و مالی‌شان از رهبران سیاسی را بگیرند. رهبرانی که با استفاده از نام مردم، دارای قدرت، پول و جایگاه شده اند. عطا و محقق، اگر نتوانند در این شرایط به کمک مردم برسند، دچار نفرین مردم شده و جایگاه‌شان را بین مردم از دست خواهند داد. افغانستان، ظاهرا روزهای بدی پیش‌ رو دارد؛ روزهایی که مردم به رهبران سیاسی و رهبران سیاسی به مردم نیاز شدید پیدا خواهند کرد.

آقای خلیل‌زاد، در ادامه‌ی سفرهایش به کابل و منطقه، روز یک‌شنبه -۲۳ جوزا- در یک نشست خبری در نورسلطان، پایتخت قزاقستان، گفت برای دست‌یابی به صلح و پیش‌رفت در افغانستان، به گونه‌ی مشترک با سایر کشورها کار می‌کند.

او، در دیدار با مقام‌های قزاقستانی، از آن‌ها خواست در راستای برقراری صلح در افغانستان، هم‌کاری کنند.

آقای خلیل‌زاد هم‌چنان گفت در باره‌ی روند صلح افغانستان، به زودی با ضمیر کابلوف، نماینده‌ی ویژه‌ی روسیه در امور افغانستان، دیدار خواهد کرد.

دور جدید سفرهای زلمی خلیل‌زاد به کابل، دوحه و منطقه -۱۵ جوزا- آغاز شد و او در سفرش به کابل، با رییس‌جمهور غنی، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و شماری از چهره‌های سیاسی دیدار و گفت‌وگو کرد.

ولسوالی علی‌آباد کندز روز یک‌شنبه به دست طالبان افتاد.

محمدیوسف ایوبی، رییس شورای ولایتی کندز، در صحبت با روزنامه ۸صبح گفت که پس از سقوط ولسوالی‌ خان‌آباد به دلیل درگیری‌ها دکان‌های مردم در آتش سوخته و بسیاری از خانه‌های خود فرار کرده‌اند.

رییس شورای ولایتی کندز می‌گوید که در نتیجه حمله طالبان تلفات نیز وارد شده است، اما جزییاتی از آن در دست نیست.

او افزود که مقر ولسوالی‌، فرمانده پولیس و بازار ولسوالی خان‌آباد به دست طالبان افتاده است.

رییس شورای ولایتی کندز می‌گوید که عبدالستار میرزکوال، والی کندز این ولایت را ترک کرده است. ایوبی از واژه «فرار» برای این کار والی کندز استفاده کرد.

محمدیوسف ایوبی مدعی است که سمت جنوب کندز که ولسوالی‌های علی‌آباد و خان‌آباد در آن واقع شده است، به صورت کامل در اختیار گروه طالبان است.

او وضعیت امنیتی کندز را نگران‌کننده خواند.

در روزهای اخیر چند ولسوالی در شمال و شمال‌شرق کشور و نیز ولایت‌های غرب و جنوب‌غرب کشور به دست طالبان افتاده است.

نیروهای امنیتی عقب‌نشینی از این ولسوالی‌ها تأکتیکی خوانده‌اند.

فواد امان، معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی در برگۀ تویترش می‌نویسد عملیات پاک‌سازی این ولسوالی روز گذشته (یک‌شنبه، ۲۳ جوزا) پایان یافته است.

آقای امان می‌افزاید که این عملیات پنج روز پیش آغاز شده بود و در جریان آن بخش‌های مختلف این ولسوالی از وجود جنگ‌جویان طالبان پاک‌سازی شده است.

معاون سخنگوی وزارت دفاع ملی خاطرنشان می‌سازد صدها جنگ‌جوی طالبان در جریان این عملیات کشته و زخمی شده‌اند. او اما آمار دقیقی از این تلفات ارایه نمی‌کند.

نیمروز در جنوب کشور از ولایت‌های نسبتاً امن به شمار می‌رود. برخی از نقاط این ولایت اما گواه حضور جنگ‌جویان طالبان است.

این روزها جنگ در کشور به صورت بی سابقه ای افزایش یافته و ولسوالی ها یکی پس از دیگری به دست طالبان می افتد.

شهروندان در واکنش به این وضعیت انگشت سرزنش را به سوی غنی و نهادهای امنیتی حکومت او نشانه رفته اند.

احمد سعیدی، کارشناس برتر مسائل سیاسی، طی مطلبی در فیس بوک خود در این مورد می نویسد:«ادامه جنگ و سقوط ولسوالی ها اجراات کابینه جنگی آقای اشرف غنی است.»

وزیر دفاع اسد الله خالد حدود پنج ماه داخل کشور نبود بعد از مدتی برای چند روز محدود به کشور آمد و دوباره کشور را ترک گفت.

مخالفت های لوی درستیز با وزیر دفاع باعث شد لوی درستیز هم برای مدتی به خارج از کشور برود و حالا گفته می شود دوباره به کشور بر گشته است.

جالب اینجاست در این شرایط حساس که جنگ هر روز فرزندان ما کشته می شوند ولسوالی ها سقوط می کنند، متاسفانه آقای اسد الله خالد رهبری وزارت دفاع را به یکی از معاونینی سپرده که از نظام بویی نمی برد، در چنین شرایطی شما از این حکومت و از این دولت و از این کابینه اشرف غنی چه توقعی دارید.

بعضی وقت ها متملقین دربار برایم می گفتند شما با اشرف غنی ضدیت دارید و شما یک شخص متعصب هستید در شرایط دشوار که ولسوالی ها سقوط می کند مردم ما به خاک و خون می غلطتند باید وزیر جنگ کشور و یا وزیر دفاع و لوی درستیز در جنگ و جبهات حاضر باشند.

وزیر داخله هم یک شخص بیچاره است که از جامعه مدنی آمده است و تا هنوز نمی داند که یو، دوه چه معنی می دهد.

در این شرایط از این رهبران وزرا و از این کابینه دولت چه توقع دارید؟

من هرگز باور ندارم و به هیچ صورت امکان ندارد توسط این رهبران و این اشخاص از وطن دفاع کنید. با این تغییر و تبدیلی ها نمی شود گره مشکل را باز کرد، من امیدوارم طراحی این وضعیت قصداً نباشد اگر قصداً طرح برای سقوط وطن باشد و نظام را به طالب تسلیم دهند لعنت خدا بر همچو رهبران خود فروخته که هیچ رحمی به حال ملت ندارند.

جلسه‌ی امروز دوشنبه، اولین اجلاسی سران ناتو است که جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحده‌ی امریکا، به عنوان رییس‌جمهور در آن شرکت خواهد کرد. از رییس‌جمهوران شرکت‌کننده‌ی دیگر در این نشست، رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه خواهد بود. انتظار می‌رود که یکی از موضوعات مورد بحث در این نشست، مسئله‌ی جنگ و صلح افغانستان باشد.
برخی از رسانه‌های بین‌المللی، گزارش داده اند که ناتو در این نشست در کنار تصمیم‌های مهم دیگر، در مورد جایگاه افغانستان در سیاست یک دهه‌ی آینده‌ی‌اش نیز، تصمیم خواهد گرفت.
برخی از آگاهان، می‌گویند احتمال این هم وجود دارد که ناتو در این نشست با افغانستان خداحافظی کند. به گفته‌ی این آگاهان، تنها نگرانی متحدان ناتو، امنیت سفارت‌خانه‌ها، مسیرهای ترانسپورتی به ویژه فرودگاه‌ها است. آگاهان صلح و جنگ، می‌گویند که در نشست امروز، متحدان اروپایی و کانادایی، از جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا که کشورش رهبری این خروج را به عهده دارد، خواهند پرسید که چه طرحی برای این مسئله دارد.
اریک براتبرگ، مدیر برنامه‌ی اروپا در بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، می‌گوید که در چنین شرایطی، سران ناتو رفتن را به ماندن ترجیح خواهند داد.
او، به روزنامه‌ی صبح کابل، می‌گوید: «در چنین مرحله‌ای، انتظار می‌رود که سران ناتو، بخواهند به جای این که وارد یک بازی طولانی‌تر شوند، بی‌سروصدا آن‌جا (افغانستان) را ترک کنند و روی اهداف دیگرشان متمرکز شوند.»
از سویی هم، پیش از این، مسؤول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا، اعلام کرده بود که بدون حضور ناتو و نیروهای خارجی، حضور دیپلماتیک کشورهای عضو ناتو در کابل، دشوار خواهد بود.
یوسپ بورل، مسؤول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا، گفته است: «ما در حال حاضر با کشورهای عضو خود به شمول ایالات متحده‌ی امریکا، ناتو و سازمان ملل، در یک گفت‌وگوی داغ قرار داریم؛ چون دشوار است که حضور دیپلماتیک خود را ]در افغانستان[ در نبود شرایط امنیتی مناسب، ادامه دهیم.»
احتمال بسته‌شدن سفارت‌خانه‌های خارجی
سفارت ایالات متحده‌ی امریکا در کابل، به تازگی صدور ویزای خود به متقاضیانش را متوقف کرده است. اگرچند این سفارت دلیل توقف روند صدور ویزا را گسترش بیش از حد ویروس کرونا عنوان کرده؛ اما این خبر، متقاضیان ویزای ویژه‌ی مهاجرت را نگران کرده است.
سفارت امریکا، روز یک‌شنبه‌ی این هفته، در بیانیه‌ای اعلام کرده که تعلیق نامحدود صدور ویزا در کابل، از روز یک‌شنبه – ۲۲ جوزا- آغاز می‌شود. به گزارش استارزاند استرایپس -روزنامه‌ی امریکایی-، این تصمیم در حالی اتخاذ شده که موج سوم کشنده‌ی ویروس کرونا در سراسر افغانستان جان یک کارگر سفارت امریکا را نیز گرفته است.
در بیانیه‌ی سفارت امریکا، آمده است: «ما ناراحتی متقاضیان را درک می‌کنیم و برای آن متأسف استیم؛ ولی هدف از این تصمیم، حفاظت از سلامت کارمندان سفارت و متقاضیان است تا اطمینان حاصل کنیم که می‌توانیم در آینده، روند صدور ویزا و دیگر خدمات کنسولی را ادامه دهیم.»
پیش از این، ایالات متحده‌ی امریکا، اعلام کرده بود که برای ادامه‌ی حضور دیپلماتیک بین‌المللی در کابل، به فرودگاهی «امن و فعال» نیاز است.
یک سخنگ‌وی وزارت خارجه‌ی امریکا، گفته است که در نبود فرودگاه امن، سفارت‌خانه‌ها در کابل بسته خواهد شد. ایالات متحده‌ی امریکا این اظهارات را یک روز پس از آن مطرح می‌کند که سخن‌گوی طالبان، برنامه‌ی پیشنهادی ترکیه را برای تأمین امنیت فرودگاه کابل، رد کرد. پیش از این، گفته شده بود که تأمین امنیت و فعال‌نگه‌داشتن فرودگاه بین‌المللی کابل پس از خروج نیروهای خارجی، توسط نیروهای ترکی صورت خواهد گرفت.
ترکیه اعلام کرده بود که پس از خروج نیروهای ایالات متحده امریکا و ناتو، می‌خواهد در افغانستان بماند و تأمین امنیت و پیش‌برد کارهای فرودگاه بین‌المللی کابل را به عهده گیرد. انقره گفته است که این موضوع را با واشنگتن نیز در میان گذاشته و از آن استقبال شده است.
اما سهیل شاهین، سخن‌گوی طالبان، روز پنج‌شنبه -۲۰ جوزا-، به رویترز گفته است که ترکیه طی ۲۰ سال گذشته، به عنوان عضو ناتو در افغانستان حضور داشته است و باید به اساس توافق‌نامه‌‌ای که میان امریکا و طالبان امضا شده، افغانستان را ترک کند.
با این حال، سخن‌گوی وزارت خارجه‌ی امریکا، در واکنش به این موضع طالبان، افزوده است: «ما می فهمیم که یک فرودگاه امن و فعال برای حضور بین‌المللی ضروری است. این امر هم‌چنین به نفع مسافران افغانستانی و اقتصاد افغانستان خواهد بود.»
این سخن‌گو از اظهارنظر بیش‌تر خودداری کرده است؛ اما این اظهارات، می‌تواند به طالبان این پیام را بدهد که بدون داشتن فرودگاهی امن و فعال، کشورهایی که در کابل سفارت‌خانه دارند، ممکن است فعالیت‌های‌شان را به تعلیق درآورند.
از زمان خروج نیروهای خارجی از افغانستان، نگرانی‌ها در مورد حضور دیپلمات‌های بین‌لمللی در افغانستان و ادامه‌ی فعالیت کشورها و سازمان‌های خارجی، افزایش یافته است.
پیش از این؛ آسترالیا در ماه گذشته؛ سفارت خود در کابل را به دلایل امنیتی بست؛ اما آنتونی بلیکن، وزیر خارجه‌ی ایالات متحده در هفته‌ی روان میلادی، گفت که سفارت‌خانه‌ی این کشور در کابل، باز خواهد ماند.

نگرانی شهروندان از آینده‌ی کشور
نتیجه‌ندادن گفت‌وگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان و خروج شتاب‌زده‌ی نیروهای خارجی از این کشور، شهروندان افغانستان را از آینده‌ی این کشور به شدت نگران کرده است. از سویی هم، سقوط پی‌هم ولسوالی‌های افغانستان به دست طالبان، روحیه‌ی سربازان و شهروندان این کشور را بیش‌تر از پیش ضعیف‌ کرده است.
در یک هفته‌ی گذشته، دست‌کم، ۱۵ ولسوالی میان گروه طالبان و نیروهای امنیتی دست‌به‌دست شده و جنگ در بیش‌تر از هفتاد ولسوالی ادامه دارد.
رد ضمنی گفت‌وگوهای صلح از سوی طالبان و حضور فعال آن‌ها در سنگرهای جنگ، پیام واضحی دارد که این گروه، خواستار صلح در افغانستان نیست و می‌خواهد قدرت را از راه جنگ به دست آورد. این طرز فکر طالبان، نشانه‌ای از احتمال وقوع یک جنگ داخلی میان این گروه و نیروهای ضدطالبان در افغانستان است.
با این حال، جهادگران پیشین افغانستان، در صدد ایجاد جبهه‌های مقاومت و ضدطالبانی استند و گویا برای یک جنگ تمام‌عیار با طالبان، آمادگی می‌گیرند.
عطامحمد نور، رییس حزب جمعیت اسلامی افغانستان و از جهادگران پیشین، در مورد تحولات امنیتی در شمال افغانستان، اعلام کرد که دوست دارد با مارشال عبدالرشید دوستم و محمد محقق، طبق یک «پالیسی روشن» بدون شکل‌دهی حکومت «ملوک‌الطوایفی»، برای دفاع از افغانستان تلاش کند.
از سویی هم، به تازگی مارشال دوستم به خط نبرد در ولایت‌های شمالی حضور یافته است. گفته می‌شود که اگر مارشال عبدالرشید دوستم و نیروهای تحث امرش در کنار نیروهای امنیتی افغانستان در برابر گروه طالبان مبارزه نکنند، سقوط بیش‌تر مناطق شمال و حتا مراکز شهرها به دست طالبان دور از تصور نیست.
این موضوع به بحث جدی در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده و شماری، از اقدام مارشال دوستم حمایت کرده ‌اند. ولایت‌های شمالی این روزها درگیر نبرد سنگین است.
عطامحمد نور در واکنش به این موضوع، گفته است که با مارشال دوستم مشکل ندارد؛ بل که هم‌راه با او و محمد محقق، می‌خواهد طبق یک برنامه‌ی روشن برای دفاع از کشور کار کند.
کنش‌های اخیر طالبان و آمادگی‌های گروه‌های ضدطالبانی در افغانستان، نشان‌گر اثرهای منفی خروج نیروهای خارجی و احتمال رفتن افغانستان به یک جنگ داخلی دیگر است. از سویی هم، سکوت حکومت در مورد روند صلح، نشان می‌دهد که فاتحه‌ی این روند نیز خوانده شده است.

رجب طیب اردوغان رییس جمهور ترکیه در آستانه دیدار با جو بایدن رییس جمهور امریکا گفته است که با بیرون شدن نیروهای امریکایی از افغانستان، ترکیه تنها کشور «معتبر» برای آوردن ثبات به افغانستان باقی می‌‌ماند.
اردوغان گفته است که وی در رابطه به این موضوع با رییس جمهور بایدن در اجلاس ناتو در بروکسل به طور مستقیم صحبت خواهد کرد.
وی پیش از رفتن به بروکسل گفته است: امریکا به زودی برای ترک افغانستان آماده می‌شود، بدیهی است که تنها کشور قابل اعتماد برای ادامه این روند، ترکیه است.
به گفته وی، مقامات ترکیه به همتایان امریکایی‌اش در مورد برنامه انقره در افغانستان پس از خروج نظامیان امریکایی معلومات داده است، اما در مورد این برنامه جزئیاتی نداده است.
گفتنی است که نشست رهبران ناتو قرار است امروز با حضور جو بایدن در بروکسل برگزار شود.

جلسۀ سرقوماندانی اعلی تحت ریاست رئیس جمهور محمد اشرف غنی و سرقوماندان اعلی قوای مسلح، عصر روز گذشته در ارگ دایر گردید.

در این جلسه مسئولین سکتور امنیتی و دفاعی، قوماندانان قول اردوها و رؤسای اوپراسیون ها ضمن ارائه گزارش در مورد وضعیت عمومی امنیتی، برنامه ها و تدابیر شان را به خاطر دفع و طرد تحرکات دشمن در نقاط مختلف کشور، تشریح کردند.

رئیس جمهور غنی و سرقوماندان اعلی قوای مسلح، پس از استماع گزارشات متذکره، به مسئولین ارگان های امنیتی و دفاعی هدایت داد با هماهنگی و پلانگذاری منظم، تهدیدات و تحرکات دشمن را در سراسر کشور دفع نمایند.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اعلام کرد شماری از ولسوالی‌ها در کشور در محاصره اقتصادی گروه طالبان قرار دارد.

در اعلامیه کمیسیون مستقل حقوق بشر که روز یک‌شنبه، بیست‌وسوم جوزا، نشر شد، آمده است با محاصره اقتصادی و بسته شدن راه‌های مواصلاتی ولسوالی‌ها توسط گروه طالبان مردم نمی‌توانند به مواد غذایی و خدمات اساسی دسترسی داشته باشند.

کمیسیون مستقل حقوق بشر هشدار می‌دهد که این وضعیت نگران‌کننده است و باید پیش از این که بحران و فاجعه انسانی جدی و فراگیر به وجود آید، پایان یابد.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افزوده است که استفاده از محاصره اقتصادی در جنگ‌ها، جنایت است.

به باور این کمیسیون، استفاده از این شیوه جنگی، حق حیات را سلب، گشت‌وگذار و امکان بهره‌مند شدن مردم از حقوق اقتصادی شان را از آنان می‌گیرد.

با این حال این کمیسیون خواستار بازشدن فوری راه‌ها شده است تا مردم در شرایط حساس جنگ، خشک‌سالی و همه‌گیری کرونا به نیازهای اساسی شان دسترسی پیدا کنند.

طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله امروز (یک‌شنبه، ۲۳ جوزا) در برگۀ تویترش نوشت این افراد در چندین ولایت کشور به اتهام همکاری با طالبان بازداشت شده‌اند.

آقای آرین شمار این افراد را مشخص نمی‌سازد، اما می‌افزاید که آنان به عنوان بزرگان محل به پوسته‌های نیروهای امنیتی می‌رفتند و نیروهای امنیتی را به تسلیمی به طالبان تشویق می‌کردند.

وزارت امور داخله این اقدام را همکاری مستقیم با طالبان توصیف می‌کند و افرادی که به این اتهام بازداشت شده‌اند، را به دادگاه معرفی خواهد کرد.

این در حالی است که اخیراً حدود پانزده ولسوالی در ولایت‌های مختلف پس از آن چه عقب‌نشینی تاکتیکی نیروهای امنیتی خوانده می‌شود، به دست جنگ‌جویان طالبان افتاده است.

آقای الیکسندر امروز (یک‌شنبه، ۲۳ جوزا) در برگۀ تویترش از ادامۀ جنگ نیابتی پاکستان در افغانستان انتقاد می‌کند. او می‌نویسد که ادامۀ این جنگ همه‌روزه از شهروندان افغانستان قربانی می‌گیرد. آقای الیکسندر خواهان پایان این جنگ نیابتی در افغانستان شده است.

سفیر پیشین کانادا، ناتو را از آن چه عدم اقدام در برابر پاکستان در جریان بیست سال گذشته می‌خواند، مورد انتقاد قرار می‌دهد. او توضیح می‌دهد که پس از سال ۲۰۱۴ میلادی دامنۀ جنگ در افغانستان وسعت، اما ناتو در این مورد هیچ اقدامی نکرده است.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که اخیراً جنگ شدید لفظی میان حمدالله‌ محب، مشاور شورای امنیت ملی افغانستان و شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجۀ پاکستان صورت گرفته است.

آقای محب، اسلام‌آباد را به حمایت از طالبان به هدف توسعۀ مرز خود در خاک افغانستان متهم کرده و دولت پاکستان را فاسد خوانده است. آقای قریشی در پاسخ گفته که اظهارات حمد‌الله محب خون مردم پاکستان را به جوش آورده است.