برچسب: طالبان

  • ولسوالی دره صوف بالا به دست طالبان سقوط کرد

    ولسوالی دره صوف بالا به دست طالبان سقوط کرد

    هاشم سروری، معاون شورای ولایتی سمنگان، به رسانه ها گفت جنگ میان نیروهای امنیتی و گروه طالبان از شنبه‌شب گذشته آغاز شده بود و صبح روز یک‌شنبه این ولسوالی به کنترل کامل طالبان درآمده است.

    به گفته سروری، نیروهایی که روز گذشته از ولسوالی دره‌صوف پایین به ولسوالی دره‌صوف بالا رفته بودند با نیروهای مستقر در این ولسوالی یک‌جا عقب نشینی کردند.

    سخنگوی طالبان نیز ادعا کرده است که کنترل ولسوالی دره‌صوف بالا را به دست گرفته است.

    روز گذشته نیز ولسوالی دره‌صوف پایین به کنترل گروه طالبان درآمد.

    ضیا آریانژاد، نماینده‌ سمنگان در مجلس، نیز گفته است که ولسوالی دره‌صوف بالا سقوط کرده است.

    در ماه‌های اخیر شمار قابل توجهی از ولسوالی‌ها در کشور از سوی طالبان سقوط کرده است.

  • مردم در پروان علیه طالبان بسیج شدند

    مردم در پروان علیه طالبان بسیج شدند

    فضل‌الدین عیار، والی پروان، می‌گوید باشندگان این ولایت، همیشه از نظام و حکومت حمایت ‏کرده و با هر نوع امکانات در مقابل جنگ‌جویان طالب می‌ایستند‎.‎

    به گفته‌ی او، صدها تن از نیروهای مردمی در ولایت پروان، در حمایت از نیروهای دفاعی و ‏امنیتی، در خط نخست جنگ در دره‌های غوربند، می‌جنگند‎.‎

    بخشی از این نیروها، از افراد نزدیک به عبدالظاهر سالنگی، نماینده‌ی پروان در مجلس نمایندگان ‏استند.‌‎ ‎

    با این حال، آقای سالنگی، می‌گوید: «امروز وقت آن رسیده تا نمایندگان مردم در کنار نیروهای ‏امنیتی‌شان ایستاده و در مقابل گروه طالبان بجنگند و از وجب‌وجب خاک خود دفاع کنند.»‏

    این در حالی است که هفته‌ی گذشته، دره‌ی نمک‌آب ولسوالی شینواری ولایت پروان، به دست ‏جنگ‌جویان طالب سقوط کرد‎.‎

  • ملابرادر: طالبان می خواهد جنگ چهل ساله را پایان دهد

    ملابرادر: طالبان می خواهد جنگ چهل ساله را پایان دهد

    ملا عبدالغنی برادر، رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، گفته است افغانستان به جای نظام ‏غیرمتمرکز، به یک نظام مستحکم اسلامی نیاز دارد‎.‎

    ملا برادر، روز یک‌شنبه -۳۰ جوزا- در یادداشتی با عنوان «چطور یک افغانستان باثبات، مستحکم ‏و پیش‌رفته داشته باشیم؟»، به روند صلح، وضعیت افغانستان و نظام آینده پرداخته است‎.‎

    در این یادداشت، آمده است گروه طالبان می‌خواهد به جنگ چهل‌ساله و تمام عوامل آن پایان ‏دهد و برای رسیدن به این هدف، توافق‌نامه‌ی قطر امضا شد‎.‎

    ملا برادر، گفته است هرچند در روند تطبیق توافق‌نامه‌ی قطر، مشکلاتی به میان آمد، اما باز ‏هم این توافق‌نامه، تنها راه برای آوردن صلح در افغانستان است که با آزادی متباقی زندانیان، پایان ‏فهرست‌های سیاه و نظارت و عملی‌شدن سایر موارد باقی‌مانده‌، زمینه برای پایان بحران افغانستان ‏فراهم خواهد شد‎.‎

    به گفته‌ی او، به جای نظام غیرمتمرکز و بی‌اختیار، افغانستان به یک نظام مستحکم اسلامی نیاز ‏دارد‎.‎

    او افزوده است: «ما آن نگرانی‌هایی را درک می‌کنیم که پس از خروج نیروهای خارجی، هم در ‏اذهان افغان‌ها و هم در اذهان جامعه‌ی جهانی در مورد چگونگی نظام آینده خطور می‌کند. ما در ‏پاسخ به این گونه نگرانی‌ها باید بگوییم که این به گفت‌وگوهای میان‌الافغانی ربط دارد، ما باید ‏پیش از وقت با گمانه‌زنی‌ها فرصت گفت‌وگو را از دست ندهیم‎.‌‏»‏

    رییس دفتر سیاسی طالبان در قطر، گفته است این گروه، به حقوق همه‌ی شهروندان به شمول ‏اقلیت‌ها، آزادی بیان، آموزش، کار و غیره متعهد است‎.‎

    او، به جامعه‌ی جهانی اطمینان داده است دیپلمات‌ها و کارمندان خارجی مؤسسات خیریه در ‏افغانستان، مصون خواهند بود‎.‎

    ملا برادر، گفته است گروه طالبان به هیچ کسی اجازه نمی‌دهد تا از خاک افغانستان، علیه ‏امنیت کشور دیگری استفاده کند‎.‎

    رییس دفتر سیاسی طالبان، در این یادداشت، به برخی از موضوعات دیگر نیز اشاره کرده و گفته ‏است این گروه، می‌خواهد با هم‌کاری جامعه‌ی جهانی، با فراهم‌سازی اقتصاد بدیل، اقدامات ‏لازم را برای جلوگیری از کشت و تولید مواد مخدر و درمان معتادان انجام دهد‎.‎

  • تصرف مناطق بیشتر و ایجاد وحشت، استراتژی طالبان در تصاحب ولسوالی ها

    تصرف مناطق بیشتر و ایجاد وحشت، استراتژی طالبان در تصاحب ولسوالی ها

    ‏جنگ شدیدترین رقابت بین دو گروه درگیر است. جنگ شبیه رقابت بین دو شرکت است. دو شرکتی‌که کالای مشابه عرضه می نمایند و هرکدام به دنبال جذب مشتری بیشتر و مطرح شدن در بازار هستند.

    در جنگ نیز چنین است، طرفین درگیر اول در پی این است که مناطق زیادتری را تصرف نموده و دوم از طریق ایجاد وحشت مردم را مطیع نمایند. طالبان با همین دو استراتژی در پی تصرف ولسوالی‌ها و ایجاد وحشت بین مردم‌اند.

    در حقیقت این دو استراتژی “مزیت رقابتی” طالبان است. لذا تا زمانیکه اراده‌ی برای جنگ علیه طالبان ایجاد نشده و جلو پیشروی آنان گرفته نشود، رسیدن به صلح محال است. چرا که طالبان خود را برنده میدان میدانند و به صلح باور ندارند!

    داکتر عبدالحمید اعتمادی

  • روسیه، چین و ایران در افغانستان پسا خروج امریکا

    روسیه، چین و ایران در افغانستان پسا خروج امریکا

    پس از تصمیم جو بایدن مبنی بر خروج نیروهای امریکایی در ۱۱ سپتمبر ۲۰۲۱ از افغانستان، فاز جدیدی از هم‌کاری و تلاش‌های منطقه‌ای برای رسیدگی به چالش امنیتی پیش ‌رو در این کشور، روی دست گرفته شده است.
    مسؤولان از اسلام‌آباد، بجینگ و مسکو، تلاش دارند با رهبری طالبان و دولت افغانستان در این زمینه‌ گفت‌وگو کنند. هم‌چنان انتونی بلینکن، وزیر خارجه‌ی امریکا، در نشست ماه مارچ با مقامات افغانستان و پاکستان در مسکو و دوشنبه، روی همین موضوعات دیدار و بحث کرده است.
    این روشن است که جنگ افغانستان، بدون اجماع ملی نمی‌تواند به یک راه‌ حل سیاسی در این کشور منجر شود. هنوز تلاش‌های منطقه‌ای در فرایند یک رویکرد سیاسی پیش می‌‌رود؛ چون چالش افغانستان چندجانبه است. همه قدرت‌های منطقه‌‌ای نفوذ و منافع قابل ملاحظه‌ای خود در آینده‌ی افغانستان را دارند و روابط این قدرت‌ها در منطقه‌، نقش کلیدی را در روند [صلح افغانستان] بازی می‌کند. به صورت ویژه، روسیه، چین و ایران، تأثیرپذیر از روند صلح افغانستان استند. در سال‌های اخیر، این کشورها عملا در افغانستان دست به کار شده‌ اند: هر دو بحث؛ ایجاد راه‌بردی سیاسی دولت با دولت و هم‌چنان برنامه‌ی حمایت از گروه‌های قبلی سیاسی، طرح شده است. روسیه و ایران، بازی‌گران مهم منطقه‌ای در امور افغانستان پس از آَغاز مذاکرات صلح افغانستان در سال ۲۰۱۸ استند.
    پیوستن چین با این بازی‌گران در منطقه‌ هنگام خروج نیروهای امریکایی، باعث می‌شود این کشور پس از خروج نظامیان امریکا نقش بارزتری را در افغانستان بازی کنند.


    روسیه و چین: دوستان و رقبای هژمونیک
    از منظر‌ قدرت‌های بزرگ جهان، روسیه نفوذ قابل ملاحظه‌ای‌ در کشورهای آسیای میانه دارد و‌ خروج نیروهای امریکایی، انگیزه‌ی جابه‌جایی نیروهای روسی را در منطقه‌ی افزایش داده است.
    مسکو که حامی روند صلح افغانستان است و عضویت سازمان «ترویکا» با امریکا، روسیه، چین و پاکستان را دارد، افراط‌گرایی دینی، قاچاق مواد و تولید مواد مخدر در افغانستان، زنگ خطر جدی به این کشور تلقی می‌شود. نگرانی‌ جدی روسیه و کشورهای آسیای مرکزی،‌ امنیت خودشان است: این کشورها می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که پس از خروج نظامیان امریکایی، ناامنی، بی‌ثباتی و تروریزم از مرزهای افغانستان به این کشورها سرایت نکند. روسیه در تلاش یافتن کانال هم‌کاری با گروه طالبان است که احتمالا به صورت «رسمی و غیررسمی» در نظام آینده‌ی افغانستان سهیم استند.
    خروج امریکا، زمینه‌ی اهداف ژیوپولتیکی روسیه در منطقه‌ و افغانستان را فراهم کرد. به همین مبنا بود که روسیه روابط خود با گروه‌های مختلف سیاسی در افغانستان را سرعت داد. روسیه هنوز خود را به عنوان قدرتی در منطقه‌ فرض می‌کند و خروج امریکا را فرصتی می‌داند که می‌تواند با ایجاد اجماع جدیدی با متحدان در منطقه به ویژه چین، نفود خود را دوباره گسترش دهد. چین منافع قابل ملاحظه‌ی اقتصادی-امنیتی در منطقه دارد و می‌خواهد از افغانستان به عنوان پل ارتباطی برای انتقال پروژه‌ی «یک راه‌ یک کمربند» و کریدور اقتصادی پاکستان-چین استفاده کند.
    افزون بر این، پس از ۲۰۰۷، چین در تلاش یافتن فرصت برای سرمایه‌گذاری روی منابع زیرزمینی افغانستان است که نیازمند امنیت و زیربناسازی ترابری –ترانسپورتی- است. رسیدن به هیچ یک از این اهداف، بدون تأمین ثبات در افغانستان ممکن نیست. بنا بر این، چین هنوز روی راه‌ حل سیاسی در افغانستان پافشاری می‌کند؛ راه‌ حلی که افقی آن در توافق صلح افغانستان به چشم می‌خورد.
    به اصطلاح قدیمی که «دشمنِ دشمن من، دوست من است»، بجینگ و مسکو با این رویکرد با واشنگتن برخورد می‌کنند.
    در حال حاضر، چین و روسیه قدرت و مشروعیت بیش‌تری نسبت به دهه‌ی ۱۹۵۰ دارند. این کشورها طبق اهداف استراتژیک، همبستگی خود را در چارچوب توافق دوجانبه و چندجانبه در منطقه‌ انکشاف داده‌ اند. به یاد داشته باشید که توافق میان قدرت‌های جهان، چیزی تازه‌ای نیست. امروز بجینگ و مسکو هر دو روی حضور در افغانستان فکر می‌کنند تا از بی‌ثباتی و ناامنی جدی که از این کشور متوجه‌شان می‌شود، جلوگیری کنند.
    در حالی که این کشورها خواهان ایجاد امارت اسلامی-طالبانی در افغانستان نیستند، اما در چارچوب توافق سیاسی، می‌خواهند با طالبان هم‌کاری داشته باشند.


    ایران: بازی‌گر قدرت
    مانند روسیه، ایران یکی از بازی‌گران کلیدی در افغانستان است، این کشور همواره از منظر امنیتی به افغانستان به عنوان یک تهدید می‌نگرد، هم‌چنان این کشور به افغانستان به عنوان یک فرصت تجارتی که ایران را به بازار کشورهای آسیای مرکزی متصل می‌کند، می‌بیند.
    ایران خواهان حضور دوام‌دار امریکا در افغانستان است و به همین دلیل، از طریق قدرت‌ نرم و سفت، در تلاش تخریب اهداف امریکا در این کشور بود. ایران مخالف توافق‌نامه‌ی امنیتی امریکا با افغانستان بود و از تروریستان مخالف امریکا، حمایت کرد.
    ایران منافع امنیتی قابل ملاحظه‌ای در افغانستان دارد و با ایجاد لشکر فاطمیون که از پیروان مذهب شیعه‌ تشکیل شده، با شاخه‌ی‌ خراسان داعش می‌جنگد. ایران هم‌چنان تلاش می‌کند تا به بازار افغانستان دست‌رسی داشته و مذهب شیعه را تقویت ‌کند. [ایران] نگرانی جدی از سرایت تروریزم و قاچاق مواد مخدر را دارد. از قدرت نرم، برای گسترش نفوذ خود استفاده می‌کند. در حالی که هر دو کشور –ایران و روسیه-، در رابطه به نظامیان امریکایی دیدگاه مشترک دارند؛ اما روسیه طرف‌دار یک ایران قدرت‌مند نیست که نفوذ خود را در منطقه گسترش بدهد.
    نگرانی دیگر روسیه، نزدیکی ایران و امریکا است که می‌تواند به نفوذ روسیه آسیب برساند. با خروج امریکا، ایران منافع مستقیم زیادی در افغانستان می‌یابد و می‌تواند آن را با متحدسازی قدرت‌های منطقه‌ از جمله روسیه، به سادگی به دست بیاورد.
    این در حالی است که توافق‌‌نامه‌ای به ارزش ۴۰۰ بیلیون دالر میان ایران و چین به امضا رسیده است که دومین سرمایه‌گذاری گزاف چین با متحد منطقه‌ا‌ی پس از روسیه است.
    حینی که روابط چین و ایران در حال جوانه‌زدن است؛ اما بجینگ محتاطانه عمل می‌کند و خطر ازدست‌دادن قرارداد نفت با کشورهای خلیج فارس را نمی‌تواند قبول کند.
    هرچند توافق میان قدرت‌های منطقه‌ای در آینده‌ی نزدیک روی افغانستان تأثیر ندارد؛ اما در درازمدت روی قدرت پویای افغانستان نیز تأثیر خود را می‌گذارد. به طور مثال: توافق چین-ایران مبنی بر هم‌کاری و شریک اطلاعات نظامی-استخباراتی که به صورت جدی به مخالفت امریکا در منطقه انجامیده است.


    برنامه‌ی بعدی چیست؟
    توافق دوجابنه‌ی ایران–چین و نزدیکی چین و روسیه، زمینه‌ی هم‌کاری جدی را میان سه قدرت ایجاد کرده که می‌تواند روی امنیت منطقه‌ خیلی تأثیر داشته باشد. چین، روسیه و ایران هیچ‌ گاهی به افغانستان لشکرکشی نمی‌کنند؛ اما از این جغرافیا به عنوان میدان جنگی برای رقابت با امریکا استفاده می‌کنند.
    افزون بر این، افغانستان در درازمدت به بی‌ثباتی مواجه است. این کشورها نگرانی دارند که امریکا به دنبال بی‌ثباتی و ایجاد تهدید در کشورهای منطقه است.
    در چنین اوضاعی، ادامه‌ی هم‌کاری امریکا با افغانستان و شریک‌سازی اطلاعات استخباراتی، می‌تواند از تبدیل‌شدن افغانستان به میدان رقابت‌های منطقه‌ای جلوگیری کند. بهترین راه‌کار سیاسی، ایجاد دیپلماسی چندجانبه است، نه ترک یک‌جانبه‌ی‌ منطقه.
    از سویی، کشورهایی مانند روسیه، ایران و چین، روی منافع خود در این روند گفت‌وگو می‌کنند تا روی منافع‌شان در این کشور چانه‌زنی ‌کنند. تأمین ثبات و امنیت در افغانستان، در محور اصلی این گفت‌وگو شکل می‌گیرد. این می‌تواند منافع اقتصادی-امنیتی این کشور را در منطقه تأمین کند.
    یادداشت: نیلوفر سخی، یکی از مسؤولان غیررسمی در اتلانتیک کانسل در جنوب آسیا و رییس پالیسی و دیپلماسی در کمپنی مک کام است.

    منبع: اتلانتیک کانسل

    مترجم: ابوبکر صدیق

  • قریشی: احتمال جنگ داخلی دیگری در افغانستان وجود دارد

    قریشی: احتمال جنگ داخلی دیگری در افغانستان وجود دارد

    «شاه محمودقریشی» در گفت وگوی ویژه خبری با شبکه تلویزیونی طلوع نیوز افغانستان خواستار انعطاف پذیری رهبران افغانستان در روند گفت وگوهای صلح شد تا گفت وگوها به شکست نینجامد.

    قریشی گفت: پیشرفتی در روند صلح وجود نداشته و با توجه به اینکه بار مسوولیت گفت وگوهای صلح بر عهده رئیس جمهوری افغانستان است، وی بعنوان رهبر دولت افغانستان باید انعطاف پذیر باشد.

    وزیر خارجه پاکستان تأکید کرد: راهکار پاکستان در قبال افغانستان تغییر کرده و آنها می خواهند که صلح و ثبات در افغانستان تأمین شود و افغانستان صلح آمیز و با ثبات برای پاکستان برای اتصال منطقه ای وسیع اهمیت بیشتری دارد.

    قریشی افزود: اگر به دنبال سرمایه گذاری و توسعه روابط تجاری دوجانبه و منطقه ای هستیم، تنها با صلح می تواند فراهم شود و این خواست پاکستان نیز هست.

    وزیر خارجه پاکستان گفت: جهان نیز به این باور رسیده است که صلح در افغانستان از طریق جنگ بدست نمی آید و جنگ افغانستان به بن بست رسیده است و این معضل باید از طریق گفت وگو حل شود.

    قریشی در پاسخ به این سوال که پاکستان طرفدار چگونه دولتی در افغانستان پس از روند صلح است؟ گفت: انتخاب در دست مردم افغانستان است تا تصمیم بگیرند که چه کسی و با چه روشی بر آنان حکومت کند.

    وزیر خارجه پاکستان با ابراز نگرانی از حضور گسترده و بیش از حد هند در افغانستان،گفت: هند با افغانستان همسایه نیست و مرز مشترک هم ندارد اما حضور آنها بیش از حد لازم است.

    قریشی اضافه کرد: مرز دیورند بین افغانستان و پاکستان یک مرز بین المللی است و از دولت افغانستان می خواهیم آن را برسمیت بشناسد و دیگر لازم نیست روی آن بحث و گفت وگو شود.

    وی ارتباط با گروه طالبان بویژه نمایندگان سیاسی آن گروه را پذیرفت اما حضور رهبران طالبان و مراکز آموزشی آنها در خاک پاکستان را ردکرد و گفت که رهبران طالبان در افغانستان هستند.

    قریشی همچنین حضور میلیونها مهاجر افغان در پاکستان را یک چالش بزرگ خواند و گفت، آنها هر  زمان می توانند بر رفت و آمد افراد غیر مسئول کنترل داشته باشند تا مهاجران افغان بصورت کامل به افغانستان برگردند.

    قریشی در پایان گفت: پاکستان خواهان یک افغانستان مستقل، صلح آمیز و دموکراتیک است اما پاکستان مسئول مشکلات در این کشور نیست.

  • وزیر حج خطاب به طالبان: تاسیسات عامه کافر نیستند، آنها را تخریب  نکنید

    وزیر حج خطاب به طالبان: تاسیسات عامه کافر نیستند، آنها را تخریب نکنید

    محمدقاسم حلیمی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف می‌گوید گروه طالبان هیچ هدفی به‌جز انفجار، انتحار و تخریب تأسیسات عامه در کشور ندارد.

    آقای حلیمی که امروز (شنبه، ۲۹ جوزا) در یک نشست خبری در کابل صحبت می‌کرد، گفت طالبان زمانی که بر یک منطقه مسلط می‌شوند، تخریب تأسیسات عامه و تعمیرات و «تشرج بین انسان‌ها» را از خود در آن مناطق به یادگار می‌گذارند.

    در همین حال، او در خطاب به این گروه گفت که تأسیسات عامه کافر و متعلق به هیچ دین و مذهب نیستند و از تخریب آن‌ها جلوگیری کند.

    وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور تأکید کرد که طالبان در پی «انهدام» کامل افغانستان اند.

    او افزود که اگر طالبان برای ایجاد حکومت و برپایی نظام عادلانه که به نفع افغانستان باشد کار می‌کردند، هیچ گاهی تأسیسات عامه را تخریب و انفجار و انتحار نمی‌کردند.

    با این حال، محمدقاسم حلیمی تأکید کرد که اگر این گروه در پی برقراری عدالت و استقرار حاکمیت عادلانه در افغانستان می‌بود، موقف او متفاوت‌تر از موقف کنونی‌اش می‌بود.

    از سویی هم، او در بخشی از صحبت‌هایش با اشاره به نشست مشترک علمای افغانستان و پاکستان در عربستان سعودی گفت علمای پاکستان که قبل از این به نفع طالبان فتوا می‌دادند، جنگ جاری در افغانستان را حرام و ناروا دانسته‌اند.

    آقای حلیمی این نشست را با اهمیت خواند و گفت که در میان علمای پاکستان، طاهر اشرف و حامد الحق حقانی نیز حضور داشته و بر حرام‌بودن جنگ افغانستان تأکید کرده‌اند.

    او همچنین گفت که افزون بر علمای پاکستان، علمای مجمع فقه اسلامی، رابطه‌ی عالم اسلامی، امام که و تمامی کشورهای مربوط به این نهادها جنگ کنون یدر افغانستان را ناروا خواند و خواهان ختم جنگ از راه گفت‌وگو شده‌اند.

    کنفرانس مشترک علمای افغانستان و پاکستان در تاریخ ۲۰ جوزا در شهر مکه‌ی عربستان سعودی برگزار شد.

    این گفته‌ها را وزیر ارشاد، حج و اوقاف کشور در حالی مطرح می‌کند که طالبان اخیرا حملات‌شان را در کشور شدت بخشیده‌اند. این گروه طی حدود دو ماه گذشته، ۳۵ ولسوالی را سقوط داده است.

    تصاویری که از مناطق تصرف‌شده توسط طالبان که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، نشان می‌دهد که تأسیسات زیادی در این حملات طالبان تخریب شده است. عمده‌ترین این موارد ولسوالی اناردره‌ی فراه است که طالبان پس از به‌دست‌آوردن کنترل ساختمان این ولسوالی، آن را با ماین انفجار دادند.

  • انفجار در پغمان کابل 2 کشته برجای گذاشت

    انفجار در پغمان کابل 2 کشته برجای گذاشت

    بصیر مجاهد، معاون سخنگوی فرماندهی پولیس کابل می‌گوید این انفجار حوالی ساعت ۰۱:۵۵ پس از چاشت امروز (شنبه، ۲۹ جوزا) در ساحۀ قلعۀ عبدالعلی از مربوطات ولسوالی پغمان صورت گرفته است.

    آقای مجاهد می‌افزاید که در این رویداد یک رنجر نیروهای پولیس ملی با ماین کنار جاده‌یی برخورد کرده است. به گفتۀ او، دو افسر پولیس در این انفجار جان باخته‌اند. سخنگوی فرماندهی پولیس کابل در مورد هویت این دو افسر پولیس جزییات بیشتری ارایه نکرده است.

    تاکنون هیچ گروهی مسوولیت جاسازی مواد انفجاری در این منطقه را بر عهده نگرفته است. مسوولان نهادهای امنیتی کشور اما طالبان را عامل جابه‌جایی مواد انفجاری در جاده‌ها و مکان‌های عامه عنوان می‌کنند. انفجار ماین‌های کنار جاده‌یی در بیشتر موارد از افراد ملکی قربانی می‌گیرد.

  • نامه ای سرگشاده به سرور دانش، دایکندی در معرض سقوط است

    نامه ای سرگشاده به سرور دانش، دایکندی در معرض سقوط است

    جناب استاد دانش، من از مرکز ولایت دایکندی هستم. خانه‌ام در دو قدمی طالب است. با طالب فقط یک تپه فاصله داریم. طالب اگر بر سر تپه برسد، بالای اولین خانه‌ای که حمله می‌کند، خانه من است. من ادعا ندارم که دل‌سوزتر از همه برای دایکندی هستم. سراسیمه‌گی من از آن جهت است که خطر را در بیخ گوش خودم، خانواده‌ام و مردمم حس می‌کنم. جناب استاد، می‌دانم که من کوچک‌تر از آن هستم که به شما نامه بنویسم و از شما چیزی بخواهم؛ شما معاون رییس جمهور کشور هستید و من یک فرد از طبقه پایین جامعه و از دورافتاده‌ترین نقطه کشور هستم. شاید به راستی من در محاسبه‌ام اشتباه کرده باشم؛ ولی باور دارم که دایکندی آخرین دار و ندار جناب‌ شما است. اگر دایکندی که زادگاه شما است، به دست طالب سقوط کند، گمان نکنم که دیگر برای‌ شما اعتباری باقی بماند. هرچند اکنون هم با نادیده‌ گرفتن پی‌هم خواست‌های مردم‌‌تان، آبرو و اعتبار چندانی برای شما نمانده است؛ ولی اگر ذره‌ای هم مانده باشد با سقوط دایکندی، همان را هم از دست می‌دهید. من از دیگر رهبران انتظاری ندارم؛ اما از شما از آن جهت انتظار دارم که دایکندی زادگاه شما است و باید در برابرش احساس مسوولیت کنید. وضعیت دایکندی وخیم است. از یک هفته به این‌سو طالب در ولسوالی پاتو مستقر شده است و پلان تسخیر نیلی را دارد. نیاز نیست توضیح بدهم که تسخیر نیلی به دست طالب، یعنی تکرار فاجعه مزار شریف، میرزا اولنگ و کندی‌پشت. طالب نسبت به مردم ما کینه دیرینه دارد، این‌که بگوییم طرز فکر طالب تغییر کرده است، خودفریبی‌ای بیش نیست. تعدادی از اطرافیان شما آن‌قدر عاشق مدیحه‌سرایی هستند که حتا در چنین وضعیتی، دوست دارند برای شما چاپلوسی کنند. آنان با ارایه گزارش‌های غلط از دایکندی، می‌خواهند شما را شاد کنند. ولی واقعیت چیز دیگری است که متأسفانه به گوش شما نمی‌رسد. چون همین افراد وضعیت را طوری مدیریت می‌کنند که نه تنها خودشان چیزی از وخامت اوضاع برای‌ شما نمی‌گویند؛ بلکه هرکس دیگری هم اگر صدا بلند کند را متهم به هم‌دستی با طالب و در نتیجه ساکتش می‌کنند. آنان به همه خط‌و‌نشان کشیده‌اند که اگر بالای‌ سرتان خمپاره هم ببارد، نگویید بالای سر ما آتش می‌بارد؛ بلکه بگویید آنچه از آسمان می‌بارد، دسته‌هایی از گل است.

    لطفاً به آنچه می‌گویم دقت کنید. اگر پاسخی برای مردم دایکندی دارید، بفرمایید، در غیر آن، رو راست برای مردم بگویید که کاری از شما ساخته نیست و دایکندی به طالب تسلیم داده خواهد شد تا مردم جان خود را نجات دهند. در این‌جا به دو مورد اشاره می‌کنم.

    ‌۱- هیچ‌گونه تدبیری از سوی حکومت محلی اتخاذ نشده است. مردم از همان روز اول مستقر شدن طالب در «تمزان»، گردهم آمدند و بسیج‌ کلانی را تشکیل دادند. به حکومت مراجعه کردند که برای ما سلاح و مرمی بدهید تا در کنار نیروهای امنیتی با طالب بجنگیم. حکومت وعده داد؛ ولی دو روز بعد جواب کرد. دلیلش این بود که تا شرایط اضطراری نشود، به کسی سلاح و مرمی نمی‌دهیم. نمی‌دانم منظور حکومت محلی از شرایط اضطراری چیست. اگر منظورش عبور طالبان از «کوتل تمزان» باشد که دیگر آن وقت نه سلاح به کسی توزیع می‌شود و نه این کار دردی را دوا خواهد کرد. طالب نرسیده بالای تپه، همین که در «راقول» برسد، سران حکومت محلی فرار خواهند کرد، چه رسد به این‌که آن زمان به مردم سلاح توزیع کنند. بنابراین، اگر توان دارید، هدایت بدهید، سلاح و مرمی‌ای را که وعده کرده بودند، به مردم بدهند. در این شب‌ها مردم خودجوش کوتل تمزان می‌روند؛ اما با سنگ و چوب. آیا با سنگ و چوب با طالب جنگ می‌شود؟ طالبی که اسلحه قوی و پیش‌رفته دارد.

    ۲- قوماندان امنیه دایکندی که در هم‌سویی کامل با طالب قرار دارد، به صورت فوری و بدون معطلی باید برکنار شود. قوماندان از همان روز اول که طالبان در تمزان جابه‌جا شده بودند، به والی جواب رد داده بود که به کوتل تمزان نه خودش می‌رود و نه نیرو می‌فرستد. اما به دنبال فشارها مجبور شد، بخشی از نیروها را به صورت نمایشی در کوتل تمزان مستقر کند. این در حالی است که اجازه هیچ‌گونه عملیات را به آنان نمی‌دهد. او می‌گوید که اگر عملیات شود، کشت طالبان تمزان خراب می‌شود. جان مردم دایکندی برای او به اندازه کشت طالبان ارزش ندارد. تمام تلاش قوماندان امنیه این است که از نیروهای امنیتی و دفاعی و مردمی بیش‌تر کشته شوند؛ اما بینی طالبان خون نشود. از چهار روز به این‌سو درگیری شدید میان مردم و طالبان در «قخور» و «سرتگاپ» جریان دارد. با وجودی که ۱۳۰ نیروی امنیتی برای آن ساحات در نظرگرفته شده‌اند؛ ولی قوماندان با وصف درخواست‌های مکرر مردم این دو منطقه، حتا یک نفر هم به آن‌جا روان نکرده است. مردم به تنهایی و بدون هیچ پشتوانه‌ای چند روز پی‌هم با طالبان مقابله کرده‌اند؛ ولی این او با بی‌شرمی در فیس‌بوکش می‌نویسد که حملات تهاجمی بالای قخور و سرتگاپ توسط «نیروهای امنیتی» پس زده شد. روز گذشته، نقیب‌الله مالستانی، آمر امنیت قوماندانی امنیه، به دنبال درخواست‌های مکرر مردم سرتگاپ از قوماندان اجازه خواسته است که به سرتگاپ برود؛ ولی قوماندان به وی اجازه نداده است. اکنون سرتگاپ به دست طالبان افتاده است. طالبان خانه‌های مردم را به آتش کشیده‌اند. مردم در بازار سرتگاپ در حال مقاومت هستند تا زن و بچه‌های خود را به جای امن‌تر برسانند. سرتگاپ سقوط کرده است. به دنبال آن قخور که مرکز ولسوالی است، نیر سقوط خواهد کرد. طالبان وقتی پاتو را به صورت کامل تسخیر کنند، به سمت نیلی خواهند آمد. جنگی که هم‌اکنون در قخور و سرتگاپ جریان دارد، دو روز دیگر به نیلی خواهد رسید. این‌جا همان‌طوری که در بالا تذکر دادم، حکومت هیچ‌گونه تدبیری ندارد و کسی را هم درباره وضعیت وخیم دایکندی اجازه حرف زدن نمی‌دهد. بنابراین، هرچه عاجل قوماندان برکنار شود. فردی گماشته شود که در هم‌سویی با طالب نه، بلکه در هم‌سویی با مردم قرار داشته باشد، اجازه عملیات به نیروهای امنیتی را بدهد و به جاهایی که ضرورت می‌شود در پشتی‌بانی از مردم، نیرو و اسلحه بفرستد.

    یک‌بار دیگر تأکید می‌کنم که به مردم سلاح و مهمات بدهید و هماهنگی به وجود بیاورید. در غیر آن، نه مردم با دستان خالی توان مقابله با طالب را دارند و نه نیروهای امنیتی بدون پشتوانه مردم قادر هستند پیروز شوند. جناب دانش، اگر پلان تسلیمی ولایت دایکندی در سطح کلان روی دست گرفته نشده است، هرچه عاجل اقدام کنید. به چرب‌زبانی چند نفر و والی دایکندی فریب نخورید؛ زیرا با سقوط دایکندی خود شما نیز سقوط می‌کنید.

    هشت صبح

  • سربازان محاصره شده در ولسوالی اوبه از گرسنگی برگ  درخت می خورند

    سربازان محاصره شده در ولسوالی اوبه از گرسنگی برگ درخت می خورند

    اعضای خانواده سربازان محاصره شده در اوبه هرات، در مقابل ساختمان ولایت هرات، فریاد بلند کرده اند.

    بستگان سربازان محاصره شده در اوبه، با راه‌پیمایی خواستار اقدامات فوری برای رهایی این نیروها شده اند و ادعا دارند سربازانی که در محاصره طالبان مانده اند در نبود غذا، برگ درختان را می‌خورند.

    سقوط ولسوالی ها به دست طالبان و عدم حمایت و پشتیبانی لوجیستیکی از سربازان ارتش و پلیس که طی جنگ های شدید در محاصره طالبان قرار می گیرند، یکی از نگرانی های بزرگ این روزهای شهروندان کشور می باشد.

    حکومت اما در یکی بی تفاوتی محض انگار قصد اقدام ندارد.

  • دفتر سیاسی طالبان در دوحه قطر هشت ساله شد

    دفتر سیاسی طالبان در دوحه قطر هشت ساله شد

    درست ۸ سال قبل گروه طالبان رسما دفتر سیاسی خویش را در دوحه قطر افتتاح کرد.

    این دفتر اولین مرکزیت گروه طالبان در منطقه بود که به نام دفتر سیاسی این گروه مسمی و به رسمیت شناخته شد.

    این دفتر که در واقع به درخواست آمریکا ایجاد شد قرار بود تا مذاکره کنندگان و جناح های درگیر با قضایا با اعضای گروه طالبان در این دفتر روابط برقرار نمایند.

    ایجاد دفتر قطر روابط آمریکایی ها با گروه طالبان را از حالت پنهانی آشکار ساخت و سفرهای مقامات آمریکایی و دید و بازدید با اعضای طالبان آغاز و بلاخره خلیلزاد دستور کارخ سفید را برعهده گرفت و با طالبان وارد معامله شد تا اینکه این گروه از حالت انزوا بیرون و به عنوان یک گروه سیاسی از سوی امریکا به رسمیت شناخته شد.

    امروز بیشترین ساحات اراضی کشور در کنترل طالبان است، هر روز دهها تن از نیروهای امنیتی و مردم عامه در جنگ ها و انفجارات شهید و زخمی می شوند. کشور در حالت کاملا بی سرنوشتی بسر می برد، مقامات دولتی و سران جهادی و مردمی در تلاش حفظ جایگاه خویش هستند.

  • ولسوالی خواجه سبزپوش فاریاب به دست طالبان افتاد

    ولسوالی خواجه سبزپوش فاریاب به دست طالبان افتاد

    منابع محلی در ولایت فاریاب، می‌گویند ولسوالی خواجه‌سبزپوش این ولایت، به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است.

    عبدالاحد ایلبیک، عضو شورای ولایتی فاریاب، به رسانه ها گفت جمعه‌شب -۲۸ جوزا- تمام تأسیسات دولتی در ولسوالی خواجه‌سبزپوش فاریاب، به کنترل جنگ‌جویان طالب در آمد.

    به گفته‌ی او، به دلیل قطع‌بودن شبکه‌های مخابراتی، از آمار تلفات جزییاتی در دست نیست.

    با این حال، یک منبع دیگر، می‌گوید که اختیار عرب، سرپرست فرماندهی پلیس ولسوالی خواجه‌سبزپوش، با ۱۳ تن از سربازان زیر امرش، به جنگ‌جویان طالب پیوسته است.

    این در حالی است که پنج‌شنبه‌شب -۲۷ جوزا- ولسوالی شیرین‌تگاب ولایت فاریاب نیز به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده بود.

    عبدالاحد ایلبیک، در آن زمان به روزنامه‌ی صبح کابل گفته بود که اگر حکومت مرکزی و محلی برای سرکوب جنگ‌جویان طالب اقدامی نکنند؛ طالبان بر ولسوالی خواجه‌سبزپوش که در همسایگی شیرین‌تگاب است، حمله خواهند کرد.

    وزارت دفاع تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

    این در حالی است که در جریان چند هفته‌ی گذشته، نزدیک به ۳۰ ولسوالی به دست جنگ‌جویان طالب سقوط کرده است.

    وزارت دفاع اما؛ بارها گفته است که نیروهای دفاعی و امنیتی برای جلوگیری از تلفات، عقب‌نشینی تکتیکی کرده اند.

  • ولسوالی شینکی زابل به طور مشروط به طالبان واگذار شد

    ولسوالی شینکی زابل به طور مشروط به طالبان واگذار شد

    یک منبع معتبر در زابل به رسانه ها می‌گوید نیروهای امنیتی در ولسوالی شینکی این ولایت صبح امروز با رهاکردن یک کندک ارتش، این ولسوالی را به طالبان واگذار کرده‌اند.

    به گفتۀ منبع، این کندک ارتش به شرطی به طالبان واگذار شده است که به مسئولان امنیتی و محلی و نیروهای امنیتی که در این کندک در محاصرۀ این گروه قرار داشتند، اجازه داده شود به شهر قلات، مرکز زابل بروند.

    طالبان نیز با پخش خبرنامه‌یی گفته‌اند با گرفتن این کندک ارتش، ولسوالی شینکی زابل را به گونۀ کامل تصرف کرده‌اند.

    منبع می‌افزاید در جریان یک هفتۀ گذشته محب‌الله، ولسوال شینکی؛ عنایت‌الله هوتک، معاون والی زابل؛ عبدالناصر ناصری، آمر امنیت و حاجی ظاهر، فرمانده پولیس در این کندک در محاصرۀ طالبان قرار داشتند.

    مسئولان محلی و امنیتی زابل هنوز در این باره چیزی نگفته‌اند.

  • طالبان: مکتب ها را ویران و به جایش مدرسه دینی می سازیم

    طالبان: مکتب ها را ویران و به جایش مدرسه دینی می سازیم

    کنش‌گری تک‌روانه و عدم باور به انعطاف‌پذیری، ماهیت تروریزم مذهبی را شکل می‌دهد؛ شیوه‌ای از کنش تروریستی که در آن، هیچ نوع منطقی برای سازش و مدارا وجود ندارد. طالبانی که سه دهه پیش وارد کابل و دیگر شهرهای افغانستان شدند، همه‌ی آن چه در افغانستان به لحاظ ساختاری و ماهیتی باقی مانده بود را، از ریشه نابود و اندیشه‌های تندروانه و دگم‌شان را بر ساختار و ماهیت اجتماعی و سیاسی جامعه تحمیل کردند.
    آنان، در اولین روز ورودشان به کابل، دروازه‌های مکاتب دخترانه را بستند و خلاف همه اصول بین‌المللی، وارد دفتر نمایندگی سیاسی سازمان ملل متحد (یوناما)، در کابل شده و داکتر نجیب‌الله، رییس‌جمهور سابق افغانستان را که چهار سال در مهمان‌خانه‌ی سازمان ملل پناهند بود، بیرون کشیده و به شکل وحشیانه‌ای با برادرش به دار آویختند. پس از آن، این گروه، قوانین سفت و سختی را بر زندگی در افغانستان اعمال کردند؛ از بریدن عضو تا اجرای اعدام در استدیوم ورزشی کابل در زمانی که مردم به تماشای فوتبال می‌رفتند، تا کشتار هدف‌مند هزاره‌ها و ریشه‌کن‌کردن هر آگاهی‌ای که باورهای بنیادگرایانه‌ی آنان را به چالش می‌کشید.
    سه دهه پس از آن روز، دوباره این گروه تا اطراف شهرهای افغانستان رسیده و این نگرانی را به وجود آورده است که شاید غفلت و عدم عمل‌کرد سازمان‌دهی شده‌ی دولت، ممکن آنان را دوباره وارد شهرها کرده و بر سرنوشت مردم حاکم کند؛ بر سرنوشت مردمی که سه دهه پس از اولین ورود طالبان در شهرها، به ارزش‌های جدیدی از جمله مساوات جنسیتی، حقوق بشر، آزادی‌ بیان و دیگر آزادی‌های سیاسی و فرهنگی به صورت نسبی دست یافته اند؛ دست‌آوردهایی که خلاف اندیشه و باور کورکورانه‌ی تروریستی است و این گروه، کمر بسته است تا آن را دوباره به نابودی بکشاند.
    هر چند، طی ماه‌های اخیر، سخن‌گویان این گروه و اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی آن در قطر، حرف‌هایی از تغییر این گروه در رسانه‌ها گفته اند؛ اما عمل‌کرد سربازان و فرماندهان این گروه، هیچ شباهتی به ادعاهایی که از سوی نمایندگان یا سخن‌گویان آن مطرح می‌شود، ندارد. به تازگی، یکی از فرماندهان این گروه به نام ملا مجید در غرب افغانستان، در گفت‌وگو با تلویزیون «فرانسه ۲۴»، گفته است که این گروه، تمام نهادهای آموزشی و تحصیلی در افغانستان را نابود و به جای آن، نهادهای آموزشی‌ای را خواهند ساخت که در آن، طالبان آینده پرورش بیابند.
    از اظهارات این فرمانده‌ی طالبان و عمل‌کرد اکثریت مطلق فرماندهان و سربازان این گروه، چنین بر می‌آید که طالبان، به لحاظ ماهیتی، تغییرپذیر نیستند و اگر شعاری هم برای تغییر از سوی سخن‌گویان این گروه سر داده می‌شود، تلاشی است برای خشونت‌زدایی از این گروه در افکار عامه تا نشان بدهند که با آنان نیز می‌توان زندگی کرد. گروه طالبان، طی سال‌ها درگیری با دولت افغانستان، ده‌ها مرکز آموزشی در افغانستان را به آتش کشیده یا انفجار داده است. تخریب و نابودی مراکز آموزشی و دیگر تأسیسات عام‌المنفعه، نشان می‌دهد که این گره، هیچ باوری به جز تخریب ندارد و نه تنها مخالف درس و تعلیم بر اساس معیارهای جهانی است؛ بل که با ساختمان‌های مدرن نیز مشکل دارد.
    سربازان این گروه که همه تعلیم‌یافته‌ی کوه‌ها و جنگل‌های افغانستان و پاکستان اند، به محض دیدن امکانات رفاهی، آن را دشمن دین و ایمان خود می‌پندارند و تلاش می‌کنند، هر نشانه‌ای از آسودگی را، به نابودی بکشانند. به تازگی، ویدیویی از در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود که انفجار ساختمان فرماندهی پلیس ولسوالی اناردره در ولایت فراه را نشان می‌دهد. این ویدیو که توسط بخش تخنیکی و تبلیغاتی طالبان گرفته شده، ساختمان سالمی را نشان می‌دهد که به یک‌باره منفجر شده و فرو می‌ریزد. طالبان، شب گذشته پس از سقوط این ولسوالی، ساختمان فرماندهی امینه‌ی این ولسوالی را ماین‌گذاری و منفجر می‌کنند. این ویدیو، بیان‌گر این است که طالبان حتا اگر جایی را در کنترل‌شان داشته باشند نیز، دشمن تأسیسات و نشانه‌های پیش‌رفت در آن اند و حکومت‌شان را در جایی بینان می‌گذارند که تبدیل به خرابه شده باشد.
    امریکا و دولت افغانستان که طی چند سال اخیر، با بهانه‌ی صلح، خسارت‌های هنگفتی را متوجه مردم افغانستان کرده اند، باید ماهیت مذهبی و انعطاف‌ناپذیر طالبان را دست‌کم نگیرند. گفت‌وگوی صلح، با گروهی که تسلطی بر عمل‌کرد افراد و فرماندهانش ندارد و یا هیچ تغییری برای پذیرش نوعیت زندگی امروز افغانستان در آن به وجود نیامده است، نه تنها به صلح نمی‌انجامد که همه‌ی دست‌آوردهای انسانی در افغانستان را نابود خواهد کرد. این گروه، نه تنها دشمن دست‌آوردهای مدرن و امروزی افغانستان است که اگر فرصت برای ورودش به شهرها فراهم شود، همه کسانی را که مدعی مدنیت و آزادی استند، به شیوه‌های مختلف، نابود می‌کند تا هیچ اندیشه‌ای، جز اندیشه‌ی سیاه و انعطاف‌ناپذیر آن‌ها، وجود نداشته باشد.
    جهان که ظاهرا ادای نگرانی از رشد افراطیت و تروریزم در می‌آورد، باید عمل‌کرد و ماهیت طالبان را تحلیل و بررسی کند. بررسی ماهیت طالبان، بیان‌گر خشونت فروکش‌نشدنی این گروه است که اگر شرایط مساعد شود و کشور مستقلی در اختیارشان قرار بگیرد، فرصتی برای‌شان فراهم کرده است تا دشمنان‌شان در داخل و خارج از آن کشور را به نابودی بکشانند.
    حمله‌ی ۲۰ سال پیش بر برج‌های تجارت جهانی در امریکا، نتیجه‌ی حاکمیت یک گروه تروریستی بر یک کشور مستقل بود؛ حاکمیتی که زمینه‌ی هم‌کاری گروه‌های مختلف تروریستی را فراهم کرده بود تا بتوانند با برنامه‌ریزی دقیق، اهدافی را در کشورهای مختلف جهان برنامه‌ریزی کنند. اگر بار دیگر این گروه به دلیل بی‌مسؤولیتی دولت و کشورهای قدرت‌مند جهان که در مناسبات افغانستان دخیل اند، بتواند وارد شهرهای افغانستان شده و قدرت را به دست بگیرد، بدون شک، این بار، خشن‌تر از گذشته عمل‌ خواهد کرد؛ خشونتی که ممکن به تصفیه‌‌ی نسلی و قومی در افغانستان بینجامد و هم‌چنان، خطر بالقوه‌ای در برابر جهان قد بکشد.
    پس از خروج ناتو و تشدید حملات از سوی این گروه که تا دو ماه، نزدیک به ۵۰ ولسوالی را سقوط داده، نگرانی از وارد شدن این گروه در شهرها را افزایش داده است. این نگرانی، نباید از سوی دولت و کشورهای هم‌کار که در حال ترک افغانستان استند، نادیده گرفته شود. ناتو، اگر وضعیت را همین گونه رها کند و هیچ دخالتی در جنگ افغانستان نداشته باشد، با توجه به عمل‌کرد منفعلانه‌ی نظامی دولت طی دو ماه اخیر، احتمال سقوط افغانستان، بیش‌تر است و این احتمال را، جنگ تبلیغاتی دشمن و پیش‌روی روزافزون آن، به واقعیت تبدیل خواهد کرد.

    زاهد مصطفی

  • یک موتر بمب گذاری شده قبل از رسیدن به هدف در بلخ نابود شد

    یک موتر بمب گذاری شده قبل از رسیدن به هدف در بلخ نابود شد

    عادل شاه سخنگوی پولیس می گوید این رویداد نیمه‌ شب گذشته در نزدیکی ساختمان فرماندهی پولیس دولت‌آباد رخ داد که در آن، غیر نظامیان آسیب دیده‌ اند.

    عادل شاه می افزاید ساعت ۰۲:۴۰ دقیقه بامداد امروز، یک عراده موتر مملو از مواد انفجاری که می خواست قوماندانی امنیه ولسوالی دولت آباد ولایت بلخ را مورد حمله انتحاری قرار دهد توسط کماندوها شناسای و مورد هدف قرار گرفت.!

    در این رخداد واسطه انتحاری منهدم و دو تن از جنایتکاران طالب که راکب این واسطه بودند از بین برده شدند.

    ولایت بلخ از جمله ولایت های نا امن کشور محسوب میشود که همه روزه شاهد یک رویداد ضد امنیتی میباشد و حضور و فعالیت طالبان نیز در این ولایت گسترده است.

  • عفو بین الملل: حکومت افغانستان باید عاملین حملات هدفمند را شناسایی و مجازات کند

    عفو بین الملل: حکومت افغانستان باید عاملین حملات هدفمند را شناسایی و مجازات کند

    سازمان عفو بین‌الملل دیروز (چهارشنبه، ۲۶ جوزا) با نشر خبرنامه‌یی از ادامۀ حمله‌های هدف‌مند بر افراد ملکی در افغانستان انتقاد کرده است. در خبرنامۀ این سازمان آمده که در جریان کم‌تر از یک هفتۀ گذشته دست‌کم ۲۴ غیرنظامی در پی حمله‌های هدف‌مند در این کشور کشته شده‌اند.

    این سازمان از حملۀ افراد مسلح ناشناس بر چهار واکسناتور برنامۀ پولیو در ننگرهار یاد می‌کند که سرگرم ارایۀ خدمات ضروری صحی به باشنده‌گان این ولایت بودند.

    بر اساس خبرنامۀ این سازمان، حمله بر واکسناتوران در ننگرهار پس از آن صورت گرفته که تنها دو روز پیش از آن دو انفجار دیگری در غرب شهر کابل افراد ملکی را هدف قرار داد. در نتیجۀ این حمله‌ها دست‌کم هفت فرد ملکی کشته شده و شش غیرنظامی زخمی شده‌اند.

    سازمان عفو بین‌الملل از حکومت افغانستان می‌خواهد که حمله‌های هدف‌مند بر غیرنظامیان را بررسی کند و عاملان این حمله‌های وحشیانه را شناسایی و مجازات کند.

    این در حالی است که اخیراً تلفات ملکی در افغانستان افزایش یافته است. گروه طالبان دست داشتن در حمله‌های هدف‌مند را رد می‌کنند، اما حکومت می‌گوید که این حمله‌ها کار طالبان است.

  • سفر جنرال میلر به امارات/خروج امریکا از افغانستان بررسی شد

    سفر جنرال میلر به امارات/خروج امریکا از افغانستان بررسی شد

    جنرال اسکات میلر فرمانده ماموریت حمایت قاطع در افغانستان روز گذشته در سفری به امارات متحده عربی با شیخ محمد بن زاید شاهزاده ابوظبی و معاون سرقوماندان قوای مسلح امارات دیدار کرد.
    در این دیدار، جوانب در مورد روابط دوجانبه و همکاری‌های جاری در عرصه دفاعی بین ایالات متحده و امارات متحده عربی رایزنی کرده است.
    دو طرف همچنین در مورد آخرین تحولات منطقه، به ویژه خروج نیروهای امریکایی و متحدان ناتو از افغانستان تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی بحث و تبادل نظر کرده است.
    سفر جنرال میلر در حالی به امارات متحده عربی صورت می‌گیرد که تا کنون بیش از ۵۰ درصد خروج نیروهای خارجی از افغانستان تکمیل شده و خشونت‌ها در این کشور نیز افزایش یافته است.

  • عبدالله: سقوط ولسوالی ها تاسیسات عامه را نابود می کند

    عبدالله: سقوط ولسوالی ها تاسیسات عامه را نابود می کند

    آقای عبدالله این اظهارات را امروز (چهارشنبه، ۲۶ جوزا) در نشستی تحت عنوان «تأمین آتش‌بس و دست‌یافتن به صلح» در کابل مطرح کرده است. این نشست از سوی کمیسیون حقوق بشر و نهاد زنان سازمان ملل برگزار شده است.

    عبدالله روز گذشته نیز در مورد سقوط پی‌هم ولسوالی‌ها به‌دست گروه طالبان اظهار نظر کرده بود. او گفته بود که ولسوالی‌ها به‌صورت برنامه‌ریزی‌شده به طالبان واگذار نمی‌شود.

    طبق اعلام سپیدار، عبدالله در این نشست همچنین گفته است که نباید به نیروهای امنیتی و دفاعی کشور تشویش اضافی ایجاد شود.

    او تأکید کرده است: «باید از هر طریق نیروهای امنیتی و دفاعی کشور را حمایت کنیم و این مسئولیت هر شهروند است. آن‌ها جانانه از افغانستان دفاع می‌کنند.»

    رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی افزوده است که برای بیرون‌رفت از وضعیت کنونی، باید فضای موجود تغییر کند و لازمه‌ی آن ارائه‌ی دیدگاه واضح به مردم افغانستان، استقامت و وحدت ملی است.

    آقای عبدالله به خروج نیروهای خارجی از افغانستان نیز اشاره کرده و گفته است که در قسمت آمادگی‌ها برای خروج این نیروها، کوتاهی صورت گرفته است. به‌گفته‌ی او، مردم افغانستان باید به لحاظ ذهنی آماده‌ی خروج نیروهای خارجی می‌شدند.

    عبدالله در عین حال علاوه کرده است که با اعلام خروج نیروهای خارجی از افغانستان، وضعیت استثنایی پیش آمد و طالبان با استفاده از آن، جنگ را شدت بخشیدند. به باور عبدالله، «زنان قربانی اصلی خشونت‌ها هستند».

    او گفته است: «جنگ به شدت جریان دارد؛ ولی طالبان از طریق نظامی پیروز شده نمی‌توانند و نباید فرصت صلح از دست برود. خواست جامعه بین‌المللی و مردم افغانستان تأمین آتش‌بس فوری‌اند.»

    در همین حال، الیتا میلر، نماینده‌ی سازمان ملل متحد در امور زنان در افغانستان در این نشست گفته است که زنان برای این که خاموش شوند، هدف قرار می‌گیرند. او گفته است: «ما برای تأمین آتش‌بس صدا بلند کردیم. باید آتش‌بس مبتنی بر جندر صورت بگیرد.»

    شهرزاد اکبر، رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز مشارکت معنادار زنان در آتش‌بس و روند صلح را بسیار بااهمیت خوانده و گفته است که زنان باید در تمامی روند صلح سهم فعال داشته باشند و از تجربه و تخصص آن‌ها کار گرفته شود.

    مته نودسن، معاون سیاسی نماینده‌ی ویژه‌ی دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان نیز بر اهمیت نقش زنان در تأمین صلح پایدار و تقویت روند صلح تأکید کرده است.

    با این حال، عبدالله عبدالله گفته است که موضوع جندر در آتش‌بس سکی از بحث‌های جدی است و در زمان مذاکره روی آن، نماینده زنان حضور خواهد داشت.

  • بسم الله محمدی سرپرست وزارت داخله شد

    بسم الله محمدی سرپرست وزارت داخله شد

    براساس خبرهای تایید نشده گفته می شود رئیس جمهور غنی بسم الله محمدی را به عنوان سرپرست وزارت داخله تعیین کرده است.

    هارون معترف یکی از کاربران فیس بوک و از کارشناسان مسائل سیاسی در این مورد نوشته است:«کرزی و احمدزی تا توان داشتند مجاهدین را خرد و خمیر کردند. برای شان دوسیه ساختند، متهم کردند و در محافل خارجی‌ها عامل بحران کشور همین هارا معرفی کردند و هرچه ظرفیت امنیتی و نظامی بود، خانه‌نشین کردند.»

    البته این یادداشت به‌معنی آن نیست که جهادی‌ها همه بی‌عیب و نقص بودند. فساد و معامله‌گری یک شمار نه قابل توجیه است و نه قابل کتمان، به هرصورت اینک پس از مدت‌ها اشرف‌غنی مجبور شده در راس وزارت داخله یک «مقاومتی» کار کشته را بگمارد. این تصمیم، نهایتِ ناگزیری غنی را نشان می‌دهد. حالا که طالب تفنگچه‌اش را در ارگ ریاست‌جمهوری در شقیقه غنی قرار داده، غنی مجبور شده دست به دامن یک «مقاومتی» همچو بسم‌الله خان بزند تا فشار طالب را از سر خود کم کند وگرنه نه غنی بسم‌الله خان را خوش دارد و نه بسم‌الله خان غنی را.

    اما اگر وزیر صاحب بسم‌الله خان نتواند اصلاحات بنیادین در تشکیلات سلیقوی و قومی وزارت داخله بیاورد و همچو گذشته با صلابت وزارت داخله را مدیریت نکند و او هم مثل سرپرست‌های دیگر زیر قومانده محب کار کند، پیش‌نهاد می‌کنم که آقای محمدی اصلن این وظیفه را ادامه ندهد تا نام و نشان مجاهدت و به اصطلاح برند Brand مقاومت‌اش در این سن و سال خدشه‌دار نشود.

  • طالبان به تسلیحات مدرن دست یافته اند

    طالبان به تسلیحات مدرن دست یافته اند

    عارف رحمانی از اعضای مجلس نمایندگان می گوید، ‏منابعی در لوای ارتش در غزنی گفته اند پیش از ظهر امروز یک چرخبال ارتش در حالی که در داخل لوا خاموش بود از فاصله چند کیلومتری هدف یک موشک رهبری شده قرار گرفته است.

    به گفته وی هدف گیری چرخبال مزبور از فاصله چند کیلومتری نشان از دست یافتن تروریستان به تسلیحات مدرن با دقت بالا در هدف گیری است.

    در همین حال برخی از رسانه گزارش کرده اند این هلیکوپتر توسط طالبان هدف حمله قرار گرفته است.