برچسب: افغانستان

رییس جمهور امریکا، نسبت به پیشرفت در مذاکرات صلح ابراز امیدواری کرد و گفت طالبان بسیار باهوش و مستحکم هستند.

دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا در این کنفرانس مطبوعاتی در پی دیدارش با شیخ ناصر صباح الاحمد الجابر، پسر بزرگ امیر کویت اضافه کرد: «آنها بسیار سخت، بسیار هوشمند ، بسیار زرنگ هستند، اما ۱۹ سال است که آنها زندگی خود را صرف مبارزه کرده‌اند و از جنگیدن خسته شده‌اند. ما با طالبان گفت‌وگوی خوبی داشتیم و به زودی نیروهای خود را به کمتر از چهار هزار نفر می‌رسانیم.»

ترامپ که به دنبال پیروزی مجدد در انتخابات ماه نومبر است ، مشتاق پایان دادن به طولانی ترین جنگ تاریخ امریکا است و دولت او تمایل دارد که از این امر به عنوان راهی برای افزایش شانس دستیابی به توافق صلح در افغانستان استفاده کند.

ایالات متحده در تلاش است نیروهای خود را تا ماه می ۲۰۲۱ از افغانستان خارج کند. دولت افغانستان و طالبان پس از مراسم افتتاحیه با حضور مایک پامپئو وزیر خارجه ایالات متحده اولین جلسه رسمی خود را به عنوان بخشی از مذاکرات صلح در روز دوشنبه برگزار کردند.

نمایندۀ ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان می‌گوید، طالبان باید حالا عملکرد سیاسی شان را نشان دهند نه اینکه آتش جنگ را شعله ور تر سازند.

رونالد کوبیا ناوقت جمعه (۲۸ سنبله) در این مورد پیامی در توییتر نشر کرد.

کوبیا نوشت بر اساس آمار سازمان ملل متحد خشونت‌های پنج هفتۀ گذشته در افغانستان طی پنج سال بی‌سابقه بوده است.

او همچنان با اشاره به آغاز گفت‌وگوهای بین افغانان، به کاهش خشونت‌ها در افغانستان هم ابراز امیدواری کرده است.

طالبان در مورد اظهارات تازۀ نماینده ویژۀ اتحادیه اروپا برای افغانستان چیزی نگفته اند اما محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر در پیامی که به رسانه‌ها فرستاده، گفته در حملات این گروه کاهش قابل توجه مشاهده شده است.

مایک پمپئو وزیر امور خارجه امریکا روز گذشته گفت امروز کم‌تر از ۲۰۰ تن از اعضای القاعده در افغانستان حضور دارد.

وزیر خارجه ایالات متحده در مراسمی که به تازگی در شورای اتلانتیک برگزار شد، گفت کم‌تر از ۲۰۰ عضور القاعده امروز در افغانستان باقی مانده است.

این اظهارات را آقای پمپئو در حالی مطرح می‌کند که سازمان ملل متحد در گزارشی گفته بود القاعده هنوز هم در افغانستان حضور دارد و طالبان روابط خود را با این شبکه قطع نکرده‌اند.

پیشتر گزارش سازمان ملل حاکی از آن بود که دست کم ۶۰۰ جنگجوی مربوط به القاعده در افغانستان فعالیت دارد، همچنان ملل متحد تاکید نموده بود گروه طالبان روابط خود را با این شبکه قطع نکرده است.

با این حال، ایالات متحده امریکا از زمان امضای توافقنامه صلح با گروه طالبان، هرگونه گزارشی را نسبت به رابطه طالبان با گروه‌های تروریستی نادیده گرفته است.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی وزارت خارجه امریکا در امور صلح افغانستان، روز گذشته دوحه را به مقصد پاکستان ترک کرد تا در رابطه با پروسه صلح افغانستان با مقامات پاکستانی گفتگو کند.

خلیل‌زاد درسفرش به پاکستان طی دیدار با قمر جاوید باجوا، فرمانده ارتش و سایر مقامات حکومتی آن کشور پیرامون روند صلح افغانستان و دور نخست گفتگوهای بین‌الافغانی بحث کرد.

افتخار بابر، سخنگوی ارتش پاکستان در توییتی گفت دو طرف در این دیدار پیرامون روند صلح افغانستان، امنیت و ثبات منطقه‌ای و مسایل مرتبط به صلح بحث و گفتگو کردند.

از سویی‌هم رسانه‌های پاکستانی گزارش داد خلیلزاد با هدف قدردانی از حکومت پاکستان برای کمک به آغاز گفتگوهای بین‌الافغانی در دوحه به اسلام‌آباد سفر کرده است.

از جانب دیگر گفته می شود خلیل‌زاد به دلیل حساسیت زمانی و پیچیده گی مواضع طالبان و حکومت افغانستان به پاکستان سفر کرده است تا از مقامات پاکستانی بخواهد که با اعمال نفوذ بر گروه طالبان روند گفتگوها را ادامه دهند.

این در حالی است که دور نخست مذاکرات بین‌الافغانی پس از تاخیر چندین ماهه روز شنبه، ۲۱ سنبله در دوحه ، پایتخت قطر افتتاح شد.

وزده سال پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ایمن‌الظواهری، رهبر القاعده، هنوز نتوانسته‌ به سطحی از سوءشهرتی برسد که سلف وی، اسامه بن لادن، در هر خانه و خانواده بدان رسیده بود. دلیل کم‌توجهی به ظواهری تا حدی این است که ایالات متحده به ظواهری در حدی اهمیت نداده که او در کانون توجه قرار گیرد. از زمان روی‌کارآمدن ظواهری در سال ۲۰۱۱، ایالات متحده جدا از پول بزرگی که برای اطلاعات درباره محل اقامت وی مد نظر گرفته است، نسبت به القاعده بی‌تفاوت بوده است. درحال حاضر فقط ۲۵ میلیون دالر جایزه برای سر وی از طرف حکومت امریکا تعیین شده است که بیش‌تر از پاداش برای سر هر تروریست دیگری در جهان است. برخی از تحلیل‌گران تروریسم حتا ادعا می‌کنند که زنده‌ی ظواهری بیش از مرده‌ی ظواهری به القاعده آسیب رسانده است.

با این‌حال، این نتیجه‌گیری با مسیری که این گروه اخیرا پیموده، هم‌خوانی ندارد. درست است که القاعده پس از ۲۰۰۱ نتوانسته‌ است حمله‌ای شبیه حمله ۱۱ سپتامبر را تکرار کند، اما این معیار ساده‌لوحانه‌ای برای ارزیابی موفقیت این گروه است. به جای تکرار ۱۱ سپتامبر، القاعده روابط خود را با گروه‌های تروریستی محلی در مناطقی در آفریقا، خاورمیانه و آسیای جنوبی حفظ کرده است و هرچند ظواهری را نمی‌توان هم به‌لحاظ محبوبیت در بین جهادگرایان اسلامی و هم به‌لحاظ بدنامی جهانی هم‌تراز بن لادن قرار داد، اما رهبر کنونی القاعده به اندازه رهبر سابق این گروه برای ایالات متحده خطرناک است.

واقعیت‌های اساسی غیرقابل انکار درباره ظواهری این است: ظواهری پیر است و در سخنرانی‌های پرخم‌‌وپیچ و طولانی خود، حرف تکراری زیاد می‌زند. ظواهری در مقایسه با بن لادن، در استراتژی عملیاتی خود خویشتن‌دار و در سبک مدیریتی خود متصلب ظاهر شده است. ظواهری تلاش کرده است القاعده در میان گروه‌های جهادی، نقش پایدارتر و کم‌تر نمایشی داشته باشد. از نظر او القاعده باید از طریق حفظ وحدت و سیاست‌ورزی محتاطانه، جلودار جریان جهادی در جهان باشد. اما این رویکرد او خصوصا برای گروه‌های جوان جهادگرایان جذاب نبوده است. منتقدان القاعده شکاف بین القاعده و جبهه النصره (گروهی که زمانی متحد اصلی وابسته به القاعده در سوریه بود) را نشانه‌ی بی‌لیاقتی ظواهری در رهبری می‌خوانند. در دوره پس از مرگ بن لادن، دولت اسلامی ظهور کرده و توانسته است خودش را به‌عنوان پیشگام جهاد جهانی جا بزند. دولت اسلامی همچون تازه‌فرزند بلوک جهادگرایان جهان، از نیاکان خود پیشی گرفته است. این نه‌تنها به‌دلیل اشتباهات مدیریتی ظواهری، بلکه به‌دلیل ناکامی وی در توسعه ایدیولوژی جهادی بوده است که بتواند با ایدیولوژی دولت اسلامی که بر به‌دست‌آوردن قلمرو و خشونت شدید تمرکز دارد، برابری کند.

اما ضعف‌های ظاهری ظواهری در نتیجه به نفع القاعده شده است؛ به‌ویژه در جهانی که دولت اسلامی (داعش) در کانون توجهات قرار دارد. برای مثال، بیزاری ظواهری از دولت‌سازی، موضعی است که القاعده را محافظت کرده فضای کافی را برای این گروه به‌منظور تجدیدنیرو فراهم کند، درحالی‌که علاقه‌ی دولت اسلامی به دولت‌سازی، این گروه را به هدف اصلی و فوری تلاش‌های ضدتروریستی ایالات متحده مبدل کرد و با شدت‌گرفتن حملات ایالات متحده علیه دولت اسلامی، انسجام وابستگان القاعده و متحدان این گروه بهبود یافت. هرچند القاعده در ابتدا به‌دلیل فرار شماری از جنگ‌جویانش و از هم‌گسیختگی و انشعابات سازمانی زیر فشاری زیادی قرار گرفت، اما رهبران القاعده توانستند از فرصت استراتژیک پیش‌آمده برای تمرکز بر سیاست‌های داخلی و مسائل محلی خود استفاده کنند. شاید از همه‌ مهم‌تر این است که ظواهری از فرار رهبران ارشد القاعده از جمله سیف‌العدل و ابومحمد المصری جلوگیری کرد. اطاعت مستمر عدل از ظواهری قابل‌توجه است، زیرا او قبلا تا حدی مستقل و حتا منتقد تصمیم‌گیری بن لادن بود.

فراخوان ظواهری برای وحدت و بی‌علاقگی کلی وی به گرفتن دست بالا در خشونت‌ورزی، القاعده را قادر ساخت تا خود را در مقابل هواداران و افرادی که می‌توانند جذب این گروه شوند، به‌عنوان جبهه جهادی قابل‌اطمینان‌تر در مقایسه با دولت اسلامی نشان دهد. ظواهری به‌جای این‌که دل‌مشغول رقیب خود شود، با برجسته‌کردن گرایش‌های تکفیری دولت اسلامی و تمایل بیش از حد داعشی‌ها به خشونت شدید، برند جهادی القاعده را مجددا احیا کرد. به این ترتیب، گروهی که مسئول حملات ۱۱ سپتامبر است، تحت رهبری ظواهری به طرز باورنکردنی توانست خود را به‌عنوان سازمانی میانه‌رو در اقلیم جهادی سنی‌مذهب تثبیت موقعیت کند.

خویشتن‌داری ظواهری ــ دست‌کم در مقایسه با دولت اسلامی ــ تلاش‌های گروه‌های منطقه‌ای وابسته به القاعده برای ایجاد ارتباطات محلی را تقویت کرد. وقتی دولت اسلامی پس از پیش‌روی‌های اولیه به دست‌وپا افتاد و سپس با واکنش مردمی روبه‌رو شد، گروه‌های وابسته القاعده به کارگردانی ظواهری خودشان را به‌عنوان یک بدیل جهادی دلپذیرتر معرفی کردند. جنگ‌جویان وابسته به القاعده به‌عنوان بخشی از این تلاش‌ها، به‌طور پیوسته در مناطقی از سومالیا، سوریه و یمن و همچنین آفریقای غربی خود را در سطح محلی قابل‌اطمینان‌تر عرضه‌ کرده و در برخی موارد ابتکارعمل را از دست وابستگان دولت اسلامی گرفتند.

تحلیل‌گران استدلال می‌کنند که ظواهری القاعده را در جنگ‌های داخلی محلی درگیر کرده است، تا جایی که وابستگان این گروه دیگر نمی‌توانند تمرکز خود را بر حملات فراملی حفظ کنند. اما مسیر کلی که القاعده تاکنون پیموده، خلاف این را نشان می‌دهد. ظواهری القاعده را از بحث دیرینه «دشمن نزدیک» و «دشمن دور» جهادگرایان دور کرده است. در عوض او راهی را برای ایجاد موازنه و هم‌آمیزی بین اهداف فراملی و الزامات محلی وابستگان منطقه‌ای القاعده یافته و در عین حال تلاش کرده است خطرات ناشی از تلاش‌های ضدتروریسم ایالات متحده را مدیریت کند.

ظواهری عملیات‌های فراملی را به وابستگان القاعده در یمن و سوریه واگذار کرده است (حتا اگر این به معنای عملیات‌های کم‌تر و کوچک‌تر باشد) و او، به گفته یک مقام ارشد ضدتروریسم ایالات متحده، بر «استراتژیک و صبور»بودن تأکید دارد. در منطقه ساحل عاج، ظواهری به جماعت نصر الاسلام والمسلمین، گروه وابسته به القاعده، اجازه داده است اهداف منطقه‌ای خودش را دنبال کند. و در جنوب آسیا، ظواهری می‌خواهد که وابستگان محلی القاعده از رهبری ارشد این گروه میزبانی و از طالبان افغانستان حمایت کنند.

ظواهری همچنین در خصوص روابط پیچیده القاعده با ایران، واقع‌بین ظاهر شده است. این البته خیلی دور از انتظار بود. ظواهری تا سال ۲۰۱۰ اظهارات تندی در مورد ایران داشت. اما طی دهه گذشته ــ و به ویژه طی چند سال اخیر ــ دیدگاه وی نسبت به ایران نرم‌تر شده است. این تغییرجهتِ به‌موقع به القاعده امکان داده است که از رهبری خود محافظت کرده و برخی از کمک‌های مادی را، اگر نه مستقیما از ایران، ولی دست‌کم از طریق مسیرهای تدارکاتی که از خاک ایران می‌گذرد، به دست آورد.

شاید مهم‌ترین پیروزی استراتژیک ظواهری این باشد که او توانسته است رابطه القاعده را با طالبان افغانستان حفظ کند. این رابطه به‌رغم فشارهای عظیم نظامی بین‌المللی و امریکایی بر طالبان برای قطع رابطه با القاعده، تاهنوز دوام آورده است. سازمان ملل اخیرا گزارش داده است که در ماه‌های اخیر، ظواهری شخصا با رهبران ارشد طالبان افغانستان برای حصول اطمینان از ادامه حمایت آن‌ها، مذاکره کرده است. این گفت‌وگوها به نظر می‌رسد موفقیت‌آمیز بوده است. طالبان به‌رغم تعهدات‌شان نسبت به ایالات متحده به‌عنوان بخشی از توافق‌نامه صلح فبروری ۲۰۲۰، نه علنا اعلام قطع رابطه با القاعده کرده است و نه اقدام مشخصی برای محدودکردن فعالیت این گروه در افغانستان انجام داده است.

با وجود رهبری یک‌نواخت ظواهری ــ که تلفات القاعده را به حداقل رسانده و درعین‌حال فرصتی برای بازسازی این گروه فراهم کرده است ــ القاعده همچنان با چالش‌های جدی روبه‌رو است. یکی این است که چه کسی پس از رفتن ظواهری القاعده را رهبری خواهد کرد.

جانشین ظواهری درست مانند نسل قبلی رهبران القاعده، با یک معضل اساسی روبه‌رو خواهد بود؛ و آن از نظر بسیاری از اعضای القاعده ضرورت کشاندن تروریسم به غرب، در پاسخ به تلاش‌های ضدتروریسم ایالات متحده و متحدین امریکا است. بسیاری از رهبران القاعده احتمالا انجام یک حمله بزرگ را به‌عنوان مدرکی برای اثبات جایگاه القاعده به‌عنوان جنبش جهادی غالب می‌دانند. آن‌ها معتقدند که این کار، در خدمت به اهداف استراتژی کلان بن لادن مبنی بر نیش‌زدن و ریختن خون ایالات متحده واقع می‌شود.

اما برخی رهبران دیگر القاعده، به‌نظر می‌رسند از هزینه‌های یک عملیات تروریستی کلان آگاهند و درسی که به‌نظر می‌رسد ظواهری با جدیت آموخته این است که توانایی‌های ضدتروریسم ایالات متحده همچنان با قدرت خود پابرجاست و این واقعیت می‌تواند آزادی فعالیت القاعده را محدود و در همان‌حال حمایت از این گروه را برای برخی از وابستگان و متحدانش هزینه‌بر کند. آن‌ها همچنین به‌نظر می‌رسد به این نتیجه رسیده‌اند که انتقال سریع رهبری ــ مانند دوره بین سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ ــ به طور بالقوه می‌تواند منجر به فروپاشی القاعده شود.

اما درحال حاضر ظواهری همچنان در رأس القاعده قرار دارد؛ و این رهبر نرم‌گفتار و ملایم، صرف‌نظر از این‌که آیا حمله دیگری به سبک حملات ۱۱ سپتامبر در شرف وقوع است یا خیر، همچنان به‌عنوان نیرویی که باید جدی گرفته شود باقی می‌ماند.

فارن پالسی

مترجم: جلیل پژواک

زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان در واکنش به اظهارات معاون اول ریاست‌جمهوری افغانستان می‌گوید امریکا از افغانستان بیرون می‌شود.

نماینده ویژۀ امریکا در مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت: «این‌که برخی مقامات عالی‌رتبه فکر می‌کنند امریکا از افغانستان بیرون نمی‌شود، دچار اشتباه محاسباتی شده‌اند.»

پیشتر امرالله صالح  معاون ریاست‌جمهوری در مصاحبه با طلوع‌نیوز گفته بود به دلیل اهمیت استراتژیک افغانستان، وی اطمینان دارد که امریکا از این کشور خارج نمی‌شود.

خلیل‌زاد در حاشیۀ نشست تاریخی بین‌الافغانی در دوحه در پاسخ به سؤالی دربارۀ این‌که امریکا برای خروج از افغانستان در پی معامله با طالبان است، گفت امریکا برای خروج از افغانستان از کسی اجازه نمی‌گیرد. چنانکه برای آمدنش اجازۀ کسی را نگرفته بود.

خلیل‌زاد گفت از این فرصت تاریخی باید استفاده شود و روی یک فرمول توافق شود.

به گفتۀ او، امریکا از تمام توان و نفوذش برای تطبیق این فرمول استفاده می‌کند.

این مقام امریکایی بر حفظ دست‌آوردهای دو دهۀ اخیر تأکید کرد و گفت برای ختم جنگ باید از پیچیدن روی مسایل شخصی اجتناب شود و خودخواهی جای وطن دوستی را نگیرد.

زلمی خلیل‌زاد گفت باید از تجربیات گذشته درس گرفته شود. این جنگ راه حل نظامی ندارد و در فرجام باید از راه مذاکره و گفت‌وگو به نتیجه رسید. اما چرا این نتیجه زودتر حاصل نشود.  

او در پاسخ به سؤالی دربارۀ برگشت زندانیان رهاشدۀ طالبان به میدان‌های نبرد گفت امریکا سندی ندارد که نشان‌دهندۀ برگشت زندانیان به جنگ باشد. وی اما افزود در این باره تحقیق می‌کنند.

برخی نهادهای تحقیقاتی گزارش داده‌اند ۶۸ درصد زندانیان رهاشدۀ طالبان به میدان‌های نبرد برگشته‌اند.

ناظران معتقد هستند ادارۀ دونالد ترامپ رییس جمهور امریکا در پی استفادۀ انتخاباتی از صلح افغانستان است. اما

خلیلزاد می‌گوید امریکا از صلح افغانستان، استفادۀ انتخاباتی نمی‌کند. افغانستان تأثیر بسیار کمی بر انتخابات امریکا دارد. مسایل بسیار کلان جهانی، اقتصادی، کرونا و … روی انتخابات اثر می‌گذارد. اما تأثیر اصلی صلح روی وضعیت افغانستان خواهد بود.

او تصریح کرد: از وقتی با طالبان توافق کردیم، هیچ عسکر امریکایی کشته نشده و هزینه‌ها هم کاهش یافته است.

خلیل‌زاد با اشاره به کشتار مردم افغانستان در جنگ‌های طولانی گفت برخی افغان‌ها به وی گفته‌اند که در قریه‌ها شمار جوانان بسیار کم است.

زلمی خلیلزاد نماینده خاص امریکا برای صلح افغانستان، نقش کلیدی در امضای موافقت نامۀ صلح امریکا با طالبان و همچنان  زمینه‌سازی برای تدویر مذاکرات بین‌الافغانی داشته است.

چهارشنبه هفته‌ی گذشته، ۱۹ سنبله، کاروان موترهای حامل امرالله صالح، معاون اول ریاست‌جمهوری در مسیر حرکت‌ از محل‌ اقامت‌اش به سمت ارگ ریاست‌جمهوری در تایمنی کابل، هدف یک حمله‌ی مرگبار و سهمگین قرار گرفت. براساس اعلام نهادهای امنیتی افغانستان، یک بمب کارگزاری‌شده در یک کراچی واقع در کناره‌ی جاده‌‌ای که آقای صالح از آن عبور می‌کرد، معاون نخست رییس‌جمهور کشور را هدف قرار داد. مسعود اندرابی، وزیر داخله، در حساب تویترش نوشت که براساس معلومات ابتدایی نهادهای امنیتی، مواد استفاده‌شده در انفجار از نوع آردی‌اکس بوده است. مواد انفجاری که از نظر آقای اندرابی معمولا توسط شبکه‌ی حقانی در بمب‌گزاری‌های پیچیده استفاده می‌شود. در این حمله به آقای صالح آسیبی نرسید. ولی دست‌کم ۱۰ غیرنظامی کشته و بیش از ۲۰ غیرنظامی دیگر نیز مجروح شدند.

فارغ از ناکام اعلام‌شدن حمله به کاروان موترهای حامل معاون نخست رییس‌شجمهور افغانستان توسط مقامات حکومت و موجی از دلجویی که رهبران و چهره‌های سیاسی از آقای صالح پس از حمله صورت گرفت، در عمل، این حمله حاوی نمادها و نشانه‌های خاصی بود. اقدام به ترور «معاون نخست ریاست‌جمهوری» در فاصله‌ای حدودا یک کیلومتری از ارگ ریاست‌جمهوری افغانستان در قلب پایتخت، یک حمله‌ی تهورآمیز، تحقیرکننده و یک رسوایی برای نهادهای امنیتی افغانستان بود. افغانستان با دشمنی طرف است که هر زمانی که اراده کند، می‌تواند با عبور از دام‌ها و تمهیدات نهادهای امنیتی و استخباراتی، فرد شماره دوم کشور را در چند صد متری مرکز رهبری سیاسی، اداری و امنیتی کشور در قلب پایتخت مورد یک حمله‌ی پیچیده و حرفه‌ای قرار دهد. این دشمن، پاکستان است که به واسطه‌ی طالبان و دیگر گروه‌های نیابتی‌اش، تا محرم‌ترین و امن‌ترین حیات‌ خلوت‌های پایتخت ما و مقامات درجه‌یک حکومت سرک می‌کشد. اقدام به ترور فرد شماره دوم کشور، یک بار دیگر توضیح می‌دهد که ما با چه دشمن قلدری طرفیم و این خصم بدسرشت، در حمله به نمادهای اصلی نظام و هویت سیاسی ما، هیچ پروایی نمی‌شناسد.

پاکستان، تأثیرگذارترین کشور بر سرنوشت افغان‌هاست. در چهل سال گذشته، پاکستان توانسته با موفقیت سرنوشت نظام‌ها، مقاومت‌ها، جنگ‌ها، فرصت‌های توسعه و مصالحه و تهدیدهای ویرانگر و نابودکننده در افغانستان را تقریبا آن‌چنان که می‌خواسته، رقم بزند. این کشور با حمایت از شورش ملی افغان‌ها در برابر حکومت تحت حمایت اتجاد جماهیر شوروی، مجاهدان افغانستان را به پیروزی رساند. سپس، به‌عنوان یک عامل بیرونی در ناآرامی‌ها و بحران‌های افغانستان موفق شد در برابر شکل‌گیری یک حکومت مقتدر و همه‌شمول توسط گروه‌های مجاهدین موانع بنیادین خلق کرده و به جنگ‌های داخلی دامن بزند. دگرباره، پاکستان موفقانه سلطه‌ی طالبان بر بیش از ۹۰ درصد خاک افغانستان را اجرایی کرد. پس از سقوط طالبان، همسایه‌‌ی قدرتمند و اتمی، در برابر مارش ده‌ها هزار نیروی امنیتی از بزرگ‌ترین و قدرتمندتری پیمان نظامی جهان در افغانستان، ایستاد و به آرامی و مرحله به مرحله، شورش طالبان در برابر جمهوری اسلامی افغانستان را پس از یک و نیم دهه به تسلط بر حدود نصف قلمرو کشور رساند. اکنون و پس از یک و نیم دهه شورش نفس‌گیر و فرسایشی، بار دیگر، سرنوشت منازعه و مصالحه‌ی افغانستان به دست پاکستان است.

هرچقدر که احساسات میهن‌پرستانه‌ی صادق و کاذب ما خدشه‌دار شود، چیزی از این واقعیت نمی‌کاهد که ما در پنجه‌ی پاکستان اسیریم. کشوری با برخورداری از قدرت اتمی، هفتمین ارتش قدرتمند جهان، درگیر با قدرتی به بزرگی هندوستان، بازیگری در مناسبات جهان اسلام و جنوب آسیا و گزینه‌ی شراکت استراتژیک امنیتی و نظامی برای ابرقدرت منطقه و جهان. افغانستان جز در شهادت‌پروری که صرفا بار تخلیه‌ی روانی ناشی از فشار جنگ و ویرانی دارد، در هیچ حوزه‌ای حتا رقیبی کوچک برای پاکستان نیست.

در مصاف نابرابری که برخی از سیاستمداران افغانستان در برابر پاکستان خلق کرده یا نمایش آن‌را اجرا می‌کند، پیروزی ما به اسلوب تهدید، خصومت، آشتی‌ناپذیرخواندن کین و عداوت دو کشور و نظایر آن، بر همسایه‌ی اتمی شانسی ندارد. به‌عنوان یک نمونه‌ی تلطیف‌شده و معمول از هزاران نمونه‌ی جاری و گذشته، چند روز پیش از حمله به کاروان معاون نخست ریاست‌جمهوری، آقای صالح در مصاحبه‌اش با طلوع‌نیوز، ناسازگاری ابدی‌اش با طالبان و پاکستان را با تأکید اعلام کرد. چنین موضعی از یک سیاستمدار حرفه‌ای و کاربلد، کفر جهان سیاست است. چه آن‌که در بخشی از مصاحبه، آقای صالح مکررا اصرار داشت که به‌عنوان یک ویژگی شخصیتی بالنده، او در زمان منجمد نمی‌ماند و متناسب به تحولات و رخدادها تغییر می‌کند.

در مقام واقعیت و عمل، دوام ستیزه‌جویی کلامی و مستقیم و دمیدن به تنور خصومت با پاکستان، نه‌تنها هیچ سودی برای مردم افغانستان نداشته که با شدت‌گرفتن جنگ و دخالت‌های مخرب پاکستان، رنج‌ها و محنت‌های افغان‌ها فزونی گرفته است. از ماراتن دمیدن به تنور خصومت با پاکستان، تنها سودی که به افغانستان رسیده، کیش شخصیت و خودقهرمان‌تراشی است که سیاستمداران پوپولیست افغان به جیب زده است.

در برابری کشوری که این چنین همه‌ی عرصه‌های حیات سیاسی و اجتماعی ما را در چنبره دارد، افغانستان برای رسیدن به ثبات و توسعه و آرامش هیچ گریزی جز تعامل و سیاست‌ مدبرانه با پاکستان ندارد. به هیچ عنوان مراد از این ادعا، باج‌دهی به پاکستان و تسلیمی خوارکننده نیست. آنچه افغانستان بدان نیازمند است، بازنگری اساسی و عمیق در مواجهه‌اش با پاکستان و ضرورت عبور از نمایش خصومت به تعامل سیاسی با این کشور است. اگر به رسمیت‌شناختن یا حتا اعتراف محافظه‌کارانه به رسمی‌بودن مرز دیورند با پاکستان، باج‌دهی به این کشور و از نظر آقای صالح، «چک سفید دادن» به پاکستان باشد، در آن‌ صورت افغانستان باید در خصوص همه‌ی مرزهایش با چهار همسایه‌ی دیگر مسأله داشته باشد. تعیین و تثبیت همه‌ی مرزها و توافقات مرزی افغانستان در نیمه‌ی دوم قرن ۱۹ صورت گرفته و خطوط مرزی دیگر افغانستان با چهار همسایه‌ی دیگرش تافته‌ی جدابافته از مرزش با پاکستان نیست. واقع این است که خط مرزی دیورند که برای برخی از سیاستمداران افغانستان مسأله است، بیش از آن‌که یک ادعای تاریخی-حقوقی وارد بر پاکستان باشد، ابزار خصومت‌ورزی با پاکستان است.

خادم حسین کریمی

آقای پوتین در تازه ترین اظهارات خود نسبت به افغانستان گفت اوضاع در افغانستان متشنج است.

وی افزود جرایم سازمان یافته، قاچاق مواد مخدر و حملات سایبری در افغانستان افزایش یافته است.

این در حالی ست که پیش از این مقامات روسی گفته بودند مواد مخدر افغانستان توسط هواپیماهای نظامی به اروپا منتقل می شود.

رییس سابق استخبارات پاکستان می‌گوید رییس‌جمهور کنونی افغانستان بر این کشور تحمیل شده و در آینده افغانستان هیچ نقشی نخواهد داشت.

به نقل از «پاکستان تودی»، اسد درانی رییس سابق آی‌اس‌آی پاکستان گفت «اشرف غنی» رییس جمهور کنونی افغانستان را تحمیل شده خواند و گفت غنی پس از توافق صلح هیچ نقشی در آینده افغانستان نخواهد داشت.

وی افزود: ما نگران آینده افغانستان نیستیم، طالبان موقعیت غالبی دارد، آنها در جنگ علیه نیروهای امریکایی پیروز شده‌اند.

درانی ادامه داد پاکستان نقش عمده‌ای در آینده افغانستان ندارد و به نفع اسلام‌آباد نیز نیست تا برای ایفای نقش در آینده این کشور دخیل شود. او گفت پاکستان برای بیرون کردن نیروهای امریکایی از افغانستان ده سال پیش برنامه‌ریزی کرده بود.

رییس سابق آی اس آی گفت طالبان نقش اصلی را در آیندۀ افغانستان دارند و علاوه بر آنها چهره‌هایی مثل عبدالله عبدالله و محمدمحقق نیز در نظام آینده نقش خواهند داشت.

او گفت مذاکرات سختی میان بازیگران داخلی برسر تقسیم قدرت آغاز خواهد شد.

این مقام سابق پاکستان افزود اسلام‌آباد یک بلوک منطقه‌یی را با اشتراک روسیه، چین، ایران و ترکیه در خصوص تصمیم دربارۀ آیندۀ افغانستان شکل داده است. اما پاکستان نقش مرکزی را در آینده ایفا خواهد کرد.

او تصریح کرد: «این بلوک همچنین به حل مسایل در خاورمیانه و هند نیز کمک خواهد کرد. در افغانستان، هدف اصلی ما قبلاً برآورده شده است و ما روند صلح در افغانستان بین طالبان ایالات متحده و افغانستان را تسهیل کرده‌ایم. ما باید اطمینان حاصل کنیم که گفتگوهای داخل افغانستان نیز موفقیت‌آمیز است و تصمیم گیری در مورد آینده توسط خود افغان‌ها انجام می‌شود.»

درانی گفت ایالات متحده سالانه میلیاردها دالر را با هزینه روی ارتش افغانستان هدر داده است. وی ایالات متحده را به پرداخت مخفیانه سالانه ۵۰۰ میلیون دالر رشوه به طالبان متهم كرد. وی گفت پس از شکست جهان (ناتو)، طالبان اکنون قابل مهار نیستند.

اسد درانی همچنین تصریح کرد نقش عربستان سعودی در افغانستان پایان یافته است. او افزود نقش عربستان در پاکستان پس از امتناع اسلا‌م آباد از ورود به جنگ یمن نیز به پایان رسیده است.

این جنرال بازنشسته تاکید کرد طالبان پس از شکست ناتو غیرقابل توقف است.

کرن دیکر، معاون پیشین سفارت آمریکا در کابل می گوید حکومت افغانستان برای اعتماد سازی در پروسه صلح هرچه درتوان داشته را انجام داده است. وی در گفت و گو با سلام وطن دار به موضوعات صلح، رهایی زندانیان طالبان و حکومتداری خوب و مبارزه با فساد پرداخته است.

سوال: پس از لویه جرگه ما با رئیسان کمیته‌های این جرگه صحبت کردیم و آنان گفتند در صورتی‌که آمدن صلح ضمانت شود، ما با آزادی زندانیان مشکلی نداریم. نظر شما در این زمینه چیست؟ آیا آمدن صلح تضمین شده است؟

دیکر: حتی زندگی را نمی‌توان ضمانت کرد، با این حال حکومت افغانستان هر آن‌چه را که در توانش بوده، انجام داده است؛ هر آن‌چه که به عنوان مسیری برای اعتمادسازی در نظر گرفته شده است. حکومت افغانستان برای نشان‌دادن آمادگی در روند صلح، مردم را در این مسیر مشارکت داد و توانست تصمیم بزرگ و دشواری را در مورد آزادی زندانیان اتخاذ کند. ما در مورد این موضوعات به گونۀ دوام‌دار با حکومت افغانستان در حال رأی‌زنی بوده‌ایم. بنابراین، فکر می‌کنم کارهای زیادی انجام شده است و روند صلح به مرحلۀ اجتناب‌ناپذیری رسیده است. اگر به تمام آن‌چه که پس از 29 ماه فبروری، روزی که ما با حکومت افغانستان یک بیانیۀ مشترک صادر کردیم و توافق‌نامۀ آمریکا با طالبان نهایی شد، نگاه کنید، حکومت افغانستان برای اعتمادسازی 5 هزار زندانی را آزاد کرده و تیم مذاکره‌کننده برای گفت‌وگوهای بین‌الافغانی تشکیل شده است. با در نظرداشت این گام‌ها به این نتیجه می‌رسیم که گفت‌و‌گوهای صلح شروع‌شدنی‌ست.

سوال: از زمان انتخابات مناقشه برانگیز سال 2014 که بار دیگر در سال 2019 تکرار شد، ثبات سیاسی در افغانستان با چالش مواجه بوده است. تنش میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله در مورد انتخاب وزیران و اعضای گفت‌وگوکنندۀ صلح با مشکلاتی همراه بوده است. تأثیر منفی این موضوع چه‌قدر است و آمریکا در مورد حل این مشکلات چه نقشی ایفا می‌کند؟

دیکر: من چندین سال در افغانستان بوده‌ام، به مناطق جنوب و شرق سفر کرده‌ام و مناطق شهری و روستایی این کشور را دیده‌ام. به نظر می‌رسد، صحبت‌ میان شهروندان افغانستان بیشتر روی تفاوت‌ها می‌چرخد تا آن‌چه سبب همبستگی آنان می‌شود. به نظر من این برای کشوری در حال پیشرفت یک چالش بزرگ است؛ زیرا عدم اتحاد تنها به نفع طالبان تمام می‌شود. افغانستان به لحاظ فرهنگی و قومی کشوری غنی و متنوع است و وقتی دیدگاه‌ها به این میزان متفاوت باشد، اتحاد با چالش مواجه می‌شود. نیاز است تا افغانستان به عنوان یک کشور دموکرات و مستقل حفظ شود، تا شهروندان بتوانند به اتحاد برسند. امیدوارم رئیس‌جمهور غنی و داکتر عبدالله و رئیس‌جمهور پیشین، حامد کرزی و دیگر رهبران سیاسی دیدگاه‌های هم‌سان خود را به اشتراک بگذارند؛ دیدگاه‌هایی که سبب اتحاد و نیرومندی افغانستان شود، نه دیدگاه‌هایی که سبب جدایی شود و نفعش به جانب مقابل باشد.

ما با حکومت و با داکتر عبدالله عبدالله صحبت کردیم و همین‌طور با طیف گسترده‌یی از مردم افغانستان. شناخت ما پانزده سال پیش از مردم افغانستان به اندازۀ امروز نبود و امروز بعد از بیست سال شناخت زیادی از مردم به دست آورده‌ایم. وقتی صحبت از رئیس‌جمهور غنی و داکتر عبدالله می‌شود، آنان خادمان با تجربۀ مردم و رهبران این کشورند و مطمئنم که هر دو با هم گفت‌وگو می‌کنند، مطمئناً آمریکا از تمام فعالیت‌هایی که این دو رهبر و طرفداران‌شان برای نیرومندی جمهوریت انجام خواهند داد، حمایت می‌کند.

سوال: فرانسه و استرالیا در مورد رهایی شماری از زندانیان طالبان ابراز نگرانی کرده‌اند، زیرا این زندانیان در کشتن سربازان این کشورها دخیل بوده‌اند. آیا آمریکا در بارۀ رهایی این زندانیان با متحدانش مشوره کرده بود؟

دیکر: این یکی از سخت‌ترین موضوعات بوده که من در طول سی سال فعالیتم به عنوان دیپلمات به آن پرداخته‌ام. موضوع تنها آن زندانیانی نیستند که فرانسه و استرالیا در موردشان ابراز نگرانی کردند، بل‌که موضوع آزادی جمعی از زندانیان است و آزادی هر فرد از این زندانیان تصمیم سختی بوده. تک‌تک این زندانیان قربانیانی برجا گذاشته‌اند و مسئول داغدارکردن خانواده‌های بسیاری‌اند، اما واقعیت این است که شما با دوستان‌تان صلح نمی‌کنید، برای همین و به منظور ایجاد اعتماد و نشان‌دادن آماده‌گی برای صلح، حکومت افغانستان برای آزادی زندانیان تصمیم سختی اتخاذ کرده است. زندانیانی که در حمله بر نیروهای ائتلاف دخیل بوده‌اند، زیرمجموعۀ این زندانیان‌اند و ما به گونۀ دوام‌دار با طرف‌های درگیر در این ماجرا در ارتباط هستیم و در تلاش جست‌وجوی راه‌حلی که به پیشرفت روند صلح منجر شود و برای داغ خانواده‌های قربانیان التیامی باشد. موضوع قربانیان و مصالحه و عفو یکی از دشوارترین مراحل گفت‌وگوهای صلح است.

سوال: حلقه‌هایی در افغانستان صلح را پروژه‌یی برای انتخابات آمریکا می‌دانند. فکر می‌کنید چرا آنان چنین فکر می‌کنند و شما این نگرانی را چه‌گونه توضیح می‌دهید؟

دیکر: بیش از دو سال پیش، رئیس‌جمهور ترامپ استراتژی‌اش را در مورد جنوب آسیا اعلام کرد و برای اولین‌بار در طول بیست سال مشخص شد که بحران افغانستان راه‌حل نظامی ندارد و برای پایان خشونت‌ها باید دنبال مسیری سیاسی بود تا این موضوع حمایت جمعیت قابل‌توجهی از مردم افغانستان را به همراه داشته باشد. استراتژی جنوب آسیا این احساس را به ما داد که چه‌گونه این نقشه را عملی کنیم و از دیدگاه یک آمریکایی چه‌گونه‌گی ضمانت مبارزه با تروریسم اهمیت داشت و همین دلیل شروع گفت‌وگوها میان آمریکا و طالبان بود، اما این تنها یکی از عوامل برای گفت‌وگوهای صلح بوده است. وقتی آمریکا ضمانت مورد نیاز در مبارزه با تروریسم را از جانب طالبان به دست آورد و آنان نیز خواستار کاهش نیروهای ائتلاف در افغانستان شدند، تنها راه رسیدن به پایان مشکلات، راه‌حل سیاسی و گفت‌وگوهای رودررو با هیأت حکومت افغانستان انتخاب شد. انتخابات آمریکا ام‌سال برگزار می‌شود و می‌دانم که برخی‌ها به شایعه در مورد هدف گفت‌وگوهای صلح و ربط آن به انتخابات آمریکا باور دارند، اما این گفت‌وگوها خیلی وقت پیش و به دلیل بسیار مهمی آغاز شده بود. به همین دلیل مشارکت ما در گفت‌وگوهای صلح به دلیل نگرانی‌های سیاسی آمریکا نیست، بر عکس پاسخی به درخواست گستردۀ شهروندان افغانستان برای پایان جنگ و خشونت است.

سوال: زنان نگران‌اند که گفت‌وگوهای صلح منجر به برگشت قانون طالبان شود. چه‌قدر احتمال دارد زنان از حقوق‌شان محروم شوند و آزادی‌ها و دست‌آوردهایی را که در طول 18 سال گذشته کسب کرده‌اند، آسیب ببیند؟

دیکر: این پرسشی است که باید هر روزه پرسیده شود تا مطمئن شویم چیزی پشت پرده اتفاق نمی‌افتد. فکر نمی‌کنم ممکن باشد دست‌آوردهای چند سال گذشتۀ زنان را به عقب برگردانیم، زیرا افغانستان در سال‌های آینده نیز نیازمند کمک‌های جامعۀ جهانی است و این کمک‌ها مشروط خواهد بود و در صورتی‌که حقوق زنان پامال شود، هیچ کمک‌کننده‌یی حاضر به کمک نخواهد بود. ایالات متحده در بیست سال گذشته در زمینۀ حقوق زنان سرمایه‌گذاری کرده و تمایل ندارد این روند را متوقف کند.

سوال: رئیس‌جمهور غنی همواره از حکومت‌داری خوب و مبارزه با فساد صحبت کرده است، هرچند در طول این سال‌ها برخی از نزدیکانش در فساد دخیل بوده‌اند، به ویژه وزیران مالیه و مشاوران نزدیک‌اش، که این موضوع سبب توقف کمک‌های آمریکا شد. آیا آمریکا از مبارزه علیه فساد راضی است؟

دیکر: برای مبارزه با فساد فعالیت‌های بیشتری نیاز است. من بارها به مقام‌های حکومت افغانستان، فعالان مدنی و مردم گفته‌ام که طالبان افراد را می‌کشند، اما فساد تمام کشور را بر باد می‌دهد. ما با حکومت افغانستان در مورد انتظارات خود در زمینۀ مبارزه با فساد بی‌پرده گفت‌وگو کرده‌ایم و این که نشست بعدی حمایت‌کننده‌گان چه‌گونه تنظیم شود و فساد در چنین نشستی، نقش کلیدی بازی خواهد کرد. نیاز است حکومت در مورد نقشۀ راه مبارزه با فساد گزارش دهد. خیلی خرسندم که در هفتۀ گذشته فرمان بازداشت جنرال پیکان صادر شد که بخشی از فساد در دولت بوده و امیدوارم که کرام‌الدین کریم، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال نیز به زودی بازداشت شود. مبارزه با فساد تنها خواستۀ آمریکا نه، بل‌که خواستۀ تمام کمک‌کننده‌گان افغانستان است. آمریکا در دو دهۀ گذشته پول هنگفتی را به افغانستان کمک کرده که بخشی از این پول‌ها حیف‌ومیل شده است؛ هرچند در این مدت آمریکا نیز خطاهایی را مرتکب شده است.

سوال: شما به عنوان معاون سفارت ایالات متحده سه سال در افغانستان بودید، افغانستان را چه‌گونه یافتید؟

دیکر: افغانستان کشور شگفت‌انگیزی است، زیرا مردم آن شگفت‌انگیزاند. بخش‌هایی از افغانستان مانند مناطقی در غرب  آمریکاست که خانوادۀ من متعلق به آن‌جا اند و به همین دلیل بودن در افغانستان برایم یادآور خانۀ خودم بوده است. اما دلایلی که سبب برگشت دو باره‌ام به افغانستان شد، الهامی بود که از زنان افغانستان گرفتم؛ زنان حرفه‌یی که سبب چرخش اقتصاد کشور می‌شوند و نیروهایی که در دفاع از کشورشان قربانی می‌دهند.

سوال: توصیه‌های‌تان برای معاون بعدی سفارت آمریکا در افغانستان چیست؟

دیکر: افغانستان و آمریکا در برخی زمینه‌ها دیدگاه‌های مشترکی دارند و برای دست‌یابی به این دیدگاه‌ها نیازمند همکاری دو طرف است. توصیه‌ام به جانشینم این است که با مردم افغانستان در سراسر این کشور ملاقات کند و تنها به کابل اکتفا نکند، به آنان گوش دهد و نیت ما را نسبت به تعهد به آن‌ها ثابت سازد. دوست دارم روزی به عنوان گردشگر و توریست، بتوانم خانواده‌ام را به افغانستان بیاورم، مخصوصاً بند امیر.

در این مکالمه تلفنی، روسای جمهور دو کشور در مورد گسترش همکاری‌ها، پروسه صلح و ادامه کمک‌های فرانسه به افغانستان، بحث و تبادل نظر نمودند.
رییس جمهور فرانسه بر ادامه حمایت‌های کشورش از افغانستان به ویژه در زمینه صلح و عمران اطمینان داد و از فعالیت شفاخانه طفل و مادر در کابل، تلاش‌های حکومت افغانستان در امر مبارزه با ویروس کرونا و همکاری فرانسه در زمینه باستان شناسی، یادآوری کرد.
همچنان رییس جمهور فرانسه حمایت خویش را از پروسه صلح ابراز کرد و گفت دولت افغانستان تمام تعهدات خود را در قسمت صلح عملی کرده است و اکنون طالبان باید با اعلام آتش‌بس به تعهدات شان وفا نمایند.
در این صحبت تلفنی هر دو جانب روی پروسه رهایی زندانیان طالبان و اسیران دولت افغانستان نزد طالبان، نیز صحبت نمودند.

 محمدحنیف اتمر، سرپرست وزارت امور خارجه، روز جمعه، هفتم سنبله در راس یک هیأت دولتی به ازبکستان رفت.

طبق اعلام وزارت خارجه، این سفر به دعوت رسمی عمر زاکوف سردار اکتومویچ، معاون نخست‌وزیر و وزیر تجارت ازبکستان انجام شده است.

گران هیواد، سخنگوی وزارت امور خارجه، گفت هدف این سفر تقویت روابط و همکاری‌های دوجانبه و گسترش تجارت بین دو کشور است.

به گفته هیواد، در این سفر بحث‌ها و مذاکرات، روی تقویت هرچه بیش‌تر روابط دو کشور به ویژه همکاری در بخش ترانسپورت، ترانزیت، سرمایه‌گذاری، تجارت، انرژی و امضای قرارداد ۱۰ ساله انتقال برق متمرکز خواهد بود.

قرار است بین مقامات افغان و ازبکستان قرارداد ۱۰ ساله انتقال برق از ازبکستان امضا شود.

هیواد گفت سرپرست وزارت امور خارجه با نخست‌وزیر، معاون او و وزیر خارجه ازبکستان دیدار و گفت‌وگو خواهد کرد.

در این سفر، سرپرست وزارت امور خارجه را محمدشاکر کارگر رییس دفتر ریاست جمهوری، یما شمس سرپرست وزارت ترانسپورت و فواید عامه، عبدالکریم ملک‌یار معین و سرپرست وزارت صنعت و تجارت، احمدداوود نورزی، رییس شرکت برشنا و عبدالباری صدیقی، رییس خط آهن همراهمی می‌کنند.

رؤسای جمهور افغانستان و تاجیکستان در تماس تلفنی، دربارۀ تجارت، ترانزیت، تقویت همکاری‌های منطقه ای و افزایش همکاری‌ها در امتداد سواحل دریای آمو صحبت کردند.

اشرف‌غنی در صحبت با امام علی رحمان گفت سرحد افغانستان و تاجیکستان به نقطۀ دوستی و پیشرفت مبدل می‌گردد و نمونۀ دوستی و همکاری خوب میان دو کشور همسایه خواهد بود.

امام علی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان از پروسۀ صلح به رهبری و مالکیت حکومت افغانستان حمایت قوی کرد و وعده داد تاجیکستان در نشست‌های منطقه ای و بین المللی در کنار افغانستان خواهد بود و از موقف حکومت افغانستان حمایت می‌نماید.

امام علی رحمان از اشرف غنی به خاطر گسترش روابط دوجانبه و چندین جانبه و توسعه همکاری ها، دعوت کرد که به تاجیکستان سفر نماید و آقای غنی این دعوت را پذیرفت و از امام علی رحمان به خاطر سفر به افغانستان نیز دعوت به عمل آورد.

هر دو جانب توافق کردند تحت ریاست حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه، هیئت بین الوزارتی در روزهای نزدیک به تاجیکستان سفر نماید و روی آجندای نشست رؤسای جمهور تاجیکستان و افغانستان به خاطر همکاری های بیشتر، کار کند.

در این تماس تلفنی، توافق شد هیات افغانستان با هیات تاجیکستان در مورد مسایل سیاسی میان دو کشور، همکاری های اقتصادی و امنیتی به ویژه مبارزه علیه تروریزم و مواد مخدر، نیز بحث و تبادل نظر نمایند.

رئیس جمهور غنی طی تماس تلفنی با همتای تاجیکستانی اش بر تقویت همکاری های دوجانبه افغانستان و تاجیکستان تاکید کرد.

سران دو کشور در مورد موضوعات مربوط به همکاری های دو جانبه و چند جانبه جمهوری تاجیکستان و جمهوری اسلامی افغانستان در زمینه های مورد علاقه متقابل گفتگو کردند.

طرفین نظرات خود را در مورد زمینه های مهم همکاری تاجیکستان و افغانستان در زمینه های اقتصاد و تجارت، انرژی، راه و ترابری، علوم و آموزش، اطلاعات و فرهنگ تبادل نظر کردند.

تاکید شد که همکاری های بین المللی اولویت سیاست خارجی تاجیکستان و افغانستان است و هر دو طرف اقدامات عملی برای گسترش هر چه بیشتر آن ها انجام می دهند.

تبادل نظر در باره مشارکت فعال هر دو کشور در اجرای پروژه های کوچک و بزرگ منطقه ای و بین المللی در زمینه های مختلف از جمله انرژی و اجرای پروژه CASA-1000 برگزار شد.

همچنین گفتگوها مربوط به تقویت همکاری ها در زمینه امنیت، تقویت مرزهای کشور، مبارزه با تروریسم و ​​افراط گرایی بین المللی، جنایت سازمان یافته فراملی و قاچاق مواد مخدر در چارچوب همکاری های دو جانبه، منطقه ای و بین المللی نیز از موضوعات گفتگوی تلفنی بود. در این صحبت تلفنی، روسای هر دو کشور برای بازدید یک کارگروه دولتی از جمهوری اسلامی افغانستان به جمهوری تاجیکستان برای یافتن راه های توسعه همکاری های چند جانبه بین دولتی توافق کردند

محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه با عبدالعزیز کاملوف وزیر امور خارجه ازبکستان از طریق تلفون صحبت کرد. در این گفتگو ها ازبکستان برای میزبانی از مذاکرات بین‌الافغانی اعلام آمادگی کرد.

وزارت خارجه در یک بیانیه ای گفت در این صحبت تلفنی که هفته گذشته انجام شد آقای اتمر خواهان تقویت و گسترش روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میان دو کشور شده است.

در این بیانیه آمده است هردو جانب با تاکید بر تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، در مورد سفر قریب الوقوع اقای اتمر به ازبکستان، روند صلح، فیصله های لویه جرگه مشورتی صلح، آزادی زندانیان باقیمانده، ضرورت آتش بس بشردوستانه، اهمیت اجماع منطقه ای و بین المللی در مورد روند صلح و آغاز مذاکرات میان افغانستان و طالبان، صحبت کردند.

در این بیانیه همچنان آمده است وزیر امور خارجه ازبکستان از تلاش های وزیر امور خارجه افغانستان در راستای تقویت روابط دو جانبه میان تاشکند و‌ کابل، ابراز خرسندی کرد و از سفر قریب الوقوع ایشان به تاشکند، بر آمادگی کشورش برای ایجاد فضای مساعد و میزبانی مذاکرات صلح میان دولت افغانستان و طالبان در شهر سمرقند آن کشور به آقای اتمر تاکید کرد.

در پایان، آقای اتمر با ابراز سپاس از همکاری های ازبکستان به افغانستان، راه اندازی و اجرای پروژه های مختلف از جانب آن کشور در افغانستان و اعلام آمادگی مجدد ازبکستان از میزبانی مذاکرات صلح، اجماع منطقه ای و جهانی در حمایت از این روند را مهم و حیاتی خواند.

مقامات محلی در ولایت قندهار می گویند مرز میان افغانستان و پاکستان در اسپین‌بولدک به صورت دایمی بازگشایی شده است.

بهیر احمدی، سخنگوی والی قندهار روز جمعه، سی‌ویکم اسد، گفت این مرز پس از گفت‌وگو میان مقامات افغان و پاکستانی دو طرف خط دیورند و تصمیم‌گیری حکومت مرکزی، باز شده است.

به گفته وی، این مرز از چند ماه بدین‌سو به روی رفت‌وآمد دو طرف بسته بود، اما سرانجام بدون شرط خاصی به گونه دایمی بازگشایی شده است.

آقای احمدی افزود این مرز به دلیل مشکلات از سوی حکومت پاکستان بسته شده بود و دولت افغانستان هیچ چالشی فرا راه بازگشایی این مرز ایجاد نکرده است.

گفتنی است حدود ۲۰ روز پیش درگیری در مرز میان افغانستان و پاکستان در اسپین‌بولدک رخ داد که در نتیجه آن، حدود ۸۰ تن کشته و زخمی شدند.

این درگیری پس از آن رخ داد که نیروهای مرزی پاکستان از ورود مسافران افغان به قندهار جلوگیری کردند.

رییس‌جمهور غنی در دیدار با دمیتری ژیرنوف سفیر فدراتیف روسیه در افغانستان گفت مسکو و کابل در مبارزه با تروریزم دیدگاه مشترک دارند.

اشرف‌غنی گفت مبارزه دولت و مردم افغانستان در مقابل داعش و تروریزم یک مبارزۀ استثنایی بوده و مردم ما برای امنیت منطقه و جهان قربانی های زیادی را متقبل شده اند.

او گفت افغانستان و روسیه در قسمت مبارزه با تروریزم دیدگاه مشترک دارند و اقدامات حکومت افغانستان در برابر داعش، همه جانبه و پردست‌آورد بوده است.

رییس جمهور غنی تصریح کرد حکومت افغانستان در برابر گروه‌های تروریستی مربوط آسیای مرکزی، به گونه جدی اقدام می‌کند و مواد مخدر برای هر دو کشور و منطقه تهدید جدی است.

در این دیدار که در ارگ انجام شد، دمیتری ژیرنوف نیز  پیام تبریکی ولادیمیر پوتین رییس جمهور فدراتیف روسیه را به مناسبت فرارسیدن ۱۰۱ مین سالروز استرداد استقلال افغانستان، به رییس جمهور غنی تقدیم کرد.

رییس‌جمهور روسیه در این پیام، ضمن ابراز خرسندی از روابط دوستانه میان دو کشور، گفت اطمینان دارم همکاری‌های سازندۀ دوجانبه در عرصه های مختلف، گسترش افزایش می یابد.

ولادیمیر پوتین در این پیام گفته است:« تعامل مشارکت در امر مبارزه با تروریزم و تهدید مواد مخدر، منافع بنیادی مردمان دو کشور را تامین می کند و باعث تحکیم ثبات و امنیت منطقه ای می گردد.»

وی ضمن یادآوری همکاری های تجارتی و تزانزیتی میان افغانستان و آسیای مرکزی، بر صادرات افغانستان به بازارهای روسیه به ویژه صادرات میوه جات تاکید کرد و همچنان از روسیه خواست تا در عرصه خط آهن افغانستان، سرمایه گذاری کند.

زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی امریکا برای صلح افغانستان ضمن محکوم کردن حمله‌ی مسلحانه بر فوزیه کوفی، عضو هیأت مذاکره‌کننده‌ی صلح دولت افغانستان، همچنان خواهان تسریع روند صلح و آغاز مذاکرات بین‌الافغانی شده است.

آقای خلیل‌زاد بامداد امروز (یک‌شنبه، ۲۶ اسد) در رشته‌تویتی نوشت خانم کوفی مدافع قوی برای حقوق زنان افغانستان و عضو مهم هیأت مذاکره‌کننده‌ی دولت افغانستان است و حمله‌ی «ناجوان‌مردانه و جنایت‌کارانه» بر او توسط کسانی صورت گرفته است که به دنبال تأخیر و اخلال در روند صلح افغانستان هستند.

او تأکید کرد تنها محکوم کردن حمله بر خانم کوفی، کافی نیست و همه طرف‌ها باید روند صلح را سرعت بخشیده و مذاکرات بین‌الافغانی را آغاز کنند.

فوزیه کوفی شام روز جمعه در مسیر شاه‌راه پروان – کابل هدف حمله‌ی مسلحانه افراد ناشناس قرار گرفت و از ناحیه‌ی دست راست زخمی شد.

رییس‌جمهور اشرف غنی، عبدلله عبدالله رییس شورالی عالی مصالحه ملی و شماری از سفارت‌خانه‌های مقیم کابل حمله بر خانم کوفی را محکوم کردند.

فرد یا گروهی تا کنون مسئولیت حمله بر خانم کوفی را بر عهده نگرفته است. گروه طالبان دخیل بودن در این رویداد را رد کرده است.

از سوی هم، زلمی خلیل‌زاد درحالی خواستار تسریع روند صلح و آغاز مذاکرات بین‌الافغانی شده است که در روزهای اخیر ارگ ریاست‌جمهوری و طالبان یک‌دیگر را به ایجاد موانع در برابر صلح متهم کرده‌اند.

براساس برخی گزارش‌ها، قرار بود که مذاکرات بین‌الافغانی امروز به‌گونه‌ی رسمی در شهر دوحه، پایتخت قطر آغاز شود، اما به نظر می‌رسد که کامل نشدن رهایی ۴۰۰ زندانی «خطرناک» طالبان، آغاز مذاکرات را نیز به تأخیر انداخته است.

رییس‌جمهور اشرف غنی پس از فیصله‌ی لویه‌جرگه مشورتی صلح در مورد رهایی ۴۰۰ زندانی «خطرناک» طالبان، فرمان رهایی این تعداد زندانیان را صادر کرد، اما با گذشت شش روز از امضای این فرمان، تنها ۸۰ زندانی از مجموع ۴۰۰ زندانی طالبان رها شده‌اند.

گزارش‌ها نشان می دهد دست‌ کم ۶۳ هزار و ۵۱۹ مهاجر افغان طی یک ماه گذشته (۲۴ سرطان تا ۲۴ اسد) سال روان، به‌گونه داوطلبانه و اجباری از ایران به افغانستان عودت کرده‌اند که از این میان ۴۱ هزار و ۹۷۴ تن از مرز اسلام قلعه هرات و ۲۱ هزار و ۵۴۵ تن از مرز میان نیمروز و ایران (میلک) وارد خاک کشور شده‌اند.
یافته‌های نمایندگی‌های وزارت امور مهاجرین در مرزهای ایران و افغانستان نشان می‌دهند که بیشترین رقم عودت کنندگان را که شمار آنان به ۳۳ هزار و ۱۰۵ تن می‌رسد، افرادی تشکیل می‌دهند که به‌گونه داوطلبانه به‌کشور برگشته‌اند. از میان عودت کنندگان، ۱۰۲ تن دیگر دارای مدرک ویژه مهاجرین افغانی در ایران بوده‌اند.
از سوی دیگر، دومین رقم بلند عودت کنندگان را افرادی تشکیل می‌دهند که به‌گونه اجباری از سوی جمهوری ایران به‌کشور بازگشت داده شده‌اند؛ شمار مجموعی این افراد به ( ۲۸ هزار و ۶۲۱ ) تن می‌رسد.
در همین حال، از میان این برگشت‌کنندگان ۲ هزار و ۲۶۰ عودت کننده که از مرز پل ابریشم(میلک) وارد خاک کشور شده بودند تحت پوشش مساعدت‌های بشری ادارات بین المللی قرار گرفته‌اند. این افراد از سوی وزارت امور مهاجرین و عودت کنندگان نیاز سنجی و معرفی شده‌اند.
مهاجرین افغان در حالی به‌ کشور سرازیر می‌شوند که گسترش ویروس کرونا در ایران علاوه برچالش‌‌های دیگر، بحران بیکاری را نیز در آن کشور به وجود آورده و مهاجران افغان که برای اشتغال در این کشور رفته بودند نیز از این بحران آسیب دیده‌اند.
ایران از جمله میزبانان مهم افغان‌ها طی چند دهه اخیر بوده و مردم افغانستان به دلیل رفاه نسبی در ایران، اشتغال و امنیت این کشور را انتخاب می‌کنند.

شماری از نمایندگان مجلس،رهبر حزب رفاه ملی ،نهضت اسلامی، حقوقدانان، شخصیت های سیاسی، احزاب و گروههای افغان با صدور بیانیه هایی اقدام امارات متحده عربی برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را خیانت با آرمان فلسطین دانسته آن را محکوم کردند.

این افراد اقدام امارات برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را  در راستای کمک به ترامپ در انتخابات آمریکا، ایجاد شکاف در دنیای اسلام و ضربه زدن به مقاومت مردم مظلوم فلسطین و کمک به غاصبان قدس دانستند.

ملک ستیز از حقوقدانان افغانستان در صفحه اجتماعی خود نوشت :«این اقدام امارات در به  رسمیت شناختن رژیم صهیونستی زخم های مردم مظلوم فلسطین را عمیق تر کرد.»

وی با انتقاد از برخی حکام خلیج فارس اضافه کرد برخی از این افراد به دنبال فرصتی برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی هستند.

ستیز خاطرنشان کرد اسرائیل شهرک های زیادی را در کرانه باختری در  حال ساخت دارد که هرگز آنها را متوقف نخواهد کرد و هدف این رژیم نابودی فلسطین است .

حسینی مزاری رئیس خبرگزاری صدای افغان (آوا) و رئیس مرکز فعالیت های فرهنگی و اجتماعی تبیان نیز با محکومیت اقدام امارات گفت این کشور با این اقدام ضربه بزرگی به جبهه مقاومت و مردم مظلوم فلسطین وارد کرد.

وی تصریح کرد یکبار دیگر خنجر خونین خیانت از درون جوامع اسلامی، مردم مظلوم فلسطین را هدف قرار داد.

رئیس خبرگزاری صدای افغان خاطرنشان کرد امارات با این توافق چهره واقعی خود را پس از سالها روابط پنهان با رژیم صهیونیستی آشکار کرد .

وی تصریح کرد این اقدام امارات نمی تواند باعث نجات رژیم صهیونیستی شود، همانطوری که به رسمیت شناختن این رژیم از سوی مصر کمکی به این رژیم  نکرد.

«سید جمال فکوری بهشتی»عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان نیز با ابراز تاسف از عادی سازی روابط امارات و رژیم صهیونیستی خاطرنشان کرد این  اقدام امارات در دراز مدت باعث ضربه زدن به مردم فلسطین و جهان اسلام می شود.

وی تأکید کرد هرچند این اقدام امارات خلاف منافع کشورهای اسلامی و مردم مظلوم فلسطین است اما این اقدام هرگز بر عزم و اراده دیگر کشورهای اسلامی برای حمایت از مردم فلسطین تاثیری ندارد و آنها همچنان از مقاومت و مردم فلسطین حمایت می کنند.