برچسب: پاکستان

عمران خان نخست وزیر پاکستان می گوید جامعه جهانی  می بایست با طالبان در افغانستان تعامل سازنده داشته باشد.

نخست وزیر پاکستان در دیدار با جان کری وزیر امور خارجه پیشین  امریکا و فرستاده ویژه رئیس جمهور امریکا برای آب و هوا، بر لزوم تعامل مثبت با طالبان برای جلوگیری از مشکلات آینده تاکید نمود.

این دیدار امروز دوشنبه 3 عقرب در حاشیه نشست «ابتکار سبز خاورمیانه» در ریاض پایتخت عربستان سعودی انجام شد.

به نقل از «داون» عمران خان در این دیدار افزود دارایی های بلوکه شده افغانستان در امریکا و اروپا باید آزاد شود چراکه این امر برای رفاه مردم افغانستان ضروری ست.

به گفته عمران خان برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و بروز بحران انسانی در افغانستان، جامعه جهانی باید برای استقرار صلح و برقراری امنیت در افغانستان گام های عملی بردارد.

وی تاکید کرد یک افغانستان صلح آمیز به نفع پاکستان و منطقه می باشد.

این اظهارات عمران خان در حالی مطرح می شود که با گذشت بیش از دو ماه از تسلط دوباره امارت اسلامی طالبان در افغانستان و اعلام کابینه سرپرست از سوی این گروه هنوز هیچ کشوری امارت اسلامی را به رسمیت نشناخته است.

در صورت ادامه این روند طالبان یک بار دیگر در انزوای بین المللی فرو خواهند رفت.

پیش از این ولادمیر پوتین رئیس جمهور روسیه نیز خطاب به طالبان گفته بود در صورت انجام تعهداتش سازمان ملل تحریم ها علیه این گروه را بر خواهد داشت.

تشکیل یک دولت همه شمول و احترام به حقوق زنان به شمول تحصیل و کار این قشر از جامعه از تعهداتی ست که طالبان سپرده اند.

جمال الدین اچکزی رئیس پیشین مرز چمن پاکستان به اکسپرس تریبون گفته است که بسته ماندن این گذرگاه مرزی میان افغانستان و پاکستان طی 18 روز گذشته به دست کم 50 هزار تجارت خرد و کلان زیان وارد کرده و روزانه در حدود یک صد میلیون روپیه پاکستان به بازرگانان ضرر می رساند.

وی می گوید بر اثر بسته ماندن این گذرگاه، در حدود 1450 لاری پاکستانی که برخی از آنها حامل میوه جات خشک هستند در پشت مرزهای دو طرف گیر مانده اند.

او علاوه می کند که بسیاری از راننده های این لاری ها که گیر مانده اند جایی برای رفتن ندارند و حتی برخی از آنها پول برای خرید نان و تامین دیگر چیزهای ضروری شان ندارند.

یک مقام پیشین دیگر اتاق تجارت مرز چمن پاکستان از مقام های این کشور خواست تا هر چه سریع تر این گذرگاه مرزی را بازگشایی کنند.

در همین حال، محمد هاشم رئیس فعلی این گذرگاه می گوید که ساکنان پاکستانی در مناطق مرزی گذرگاه چمن کاملا وابسته به جریان تجارت در این گذرگاه هستند.

وی گفت: «اگر دولت فدرال پاکستان به شهر چمن اهمیت بدهد، میلیارد ها روپیه درآمد می توان از این گذرگاه بدست آورد.»

 به نقل از العربی الجدید، یک رهبر برجسته جنبش طالبان گفت پاکستان کشور برادر ما است و به شیوه های مختلفی از جمله تبادل اطلاعات در مورد داعش از ما حمایت می کند.

یک مقام مسئول در وزارت امورخارجه پاکستان با تأکید بر بررسی همکاری با جنبش طالبان در زمینه مبارزه باتروریسم خاطرنشان کرد هرگونه همکاری با کابل دور از انتظار نیست.

گروه تروریستی داعش هرچند وقت یکبار حملاتی را در افغانستان انجام می دهند. ناظران احتمال می دهند علت شکست طالبان در رویارویی با این تهدیدات به توان اطلاعاتی ضعیف و کم تجربگی در این بعد برمی گردد.

وزارت امور خارجه پاکستان درواکنش به گزارش سی ان ان که گفته بود امریکا و پاکستان به توافقی رسمی رسیده اند که بر اساس آن امریکا اجازه استفاده از حریم هوایی پاکستان برای انجام حملات نظامی و استخباراتی در افغانستان را می یابد، گفت:«چنین توافقی در کار نیست.»

در اعلامیه وزارت خارجه پاکستان در این مورد آمده است اسلام آباد و واشنگتن در امنیت منطقه و مبارزه با تروریزم یک همکاری دراز مدت داشته و مشورت ها در این زمینه کماکان ادامه می یابد.

شبکه سی‌ان‌ان روز گذشته جمعه به نقل از سه منبع آگاه از نشست دولت بایدن با قانون‌گذاران امریکایی گزارش داد امریکا و پاکستان به توافق رسمی در استفاده از حریم هوایی پاکستان از سوی امریکا نزدیک شده اند.

سخنگوی وزارت دفاع امریکا اما در مورد این گزارش سی ان ان اظهار نظر نکرده است.

گفته می‌شود در حال حاضر امریکا عملیات خود در افغانستان را از پایگاه‌های خاورمیانه انجام می‌دهد که در قطر و امارات واقع شده است.

طالبان پیش از این نسبت به پرواز هواپیماهای بدون سرنشین و نقض حریم هوایی کشور از سوی امریکا هشدار داده بودند.

سیاست پاکستان در افغانستان جدی، پی‌گیرانه و پخته است. ازین‌رو سیاست‌مداران افغان باید به ابراز بیزاری و لعن در برابر دخالت‌های آن کشور اکتفا نکنند، بلکه بکوشند از چند و چون آن مطلع شوند، و از جنبه‌های مثبت‌اش بیاموزند. درین نوشته می‌کوشم ضمن معرفی یکی از افراد کلیدی سیاست پاکستان در افغانستان، نشانه‌هایی از آن سه صفت سیاست پاکستان (جدیت، پی‌گیری و پختگی) را با شما شریک کنم.

سیاست آن کشور در قبال افغانستان جدی است، چون این کار را از طریق نهادها انجام می‌دهند. دانشگاه‌ها، مراکز تحقیق، انستیتوت‌ها و دفاتر ویژه‌ی مطالعه و تحقیق در امور افغانستان دارند، و نیز اردو و استخبارات بسیار باصلاحیت دارند. تنها مرکز مطالعات افغانستان (ای‌اس‌سی) و انستیتوت مطالعات استراتیژیک (آی‌اس‌اس‌آی) بیش از کل وزارت اطلاعات و فرهنگ، وزارت خارجه و وزارت اقتصاد افغانستان تحقیق و مطالعه درمورد کشور ما انجام داده اند. به ویب‌سایت‌های هرکدام از نهادهای یادشده سر بزنید، متوجه تفاوت‌شان می‌شوید. انستیتوت مطالعات استراتیژیک آن کشور از سال 1973 تاکنون فعالیت نموده است و یکی از بخش‌های مهم‌اش “شعبه‌ی افغانستان و آسیای میانه” است. مرکز مطالعات افغانستان، از نام‌اش پیداست که کار دیگری غیر از تحقیق درمورد افغانستان ندارد.

از برکت همین برخورد استراتیژیک و “دانشمندانه” پاکستان توانسته است، پست‌وبلندی‌های رابطه‌اش را با افغانستان بسیار زیرکانه مدیریت کند. مثلاً آنان در کنار تربیت نیروهای جهادی و طالب، هزاران کادر تحصیل‌کرده را در رشته‌های مختلف در دانشگاه‌های خود تربیت کرده و وارد بازار سیاست، اقتصاد و فرهنگ کشور ما نموده اند.

گفتیم سیاست پاکستان پی‌گیرانه است. محمد صادق خان، نماینده‌ی خاص دولت پاکستان در امور افغانستان یکی از نمونه‌های این سیاست پی‌گیر است. صادق خان در بیست سال گذشته، تقریباً همیشه در میان هیات‌های سیاسی و اقتصادی پاکستان در کابل دیده شده است. حکومت‌های پاکستان هر چند سال تغییر می‌کرد ولی تعدادی از چهره‌ها از جمله محمد صادق خان دایم اینجا دیده می‌شدند.

صادق خان، باشنده‌ی اصلی ولسوالی صوابی ایالت پشتون‌خواست. او درین سه رشته تحصیل کرده است: 1) علوم سیاسی در دانشگاه پیشاور، 2) روابط بین‌الملل در دانشگاه کلمبیا، نیویارک، 3) مطالعات دفاعی و امنیتی در دانشگاه دفاع ملی، اسلام‌آباد (این سومی را به‌یاد داشته باشید).

در واقع محمد صادق آدم سیاسی امنیتی است که برای منافع اقتصادی پاکستان و بخصوص منافع اقتصادی نخبگان نظامی و امنیتی آن کشور کار می‌کند. از آنجایی که در پاکستان کسانی که در امور امنیتی از جایگاه بالا برخوردارند در اقتصاد نیز دخیل می‌باشند، آقای صادق خان نیز در دسترخوان مالی و اقتصادی انحصاری آن کشور دست دارد و از جمله رییس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت‌های سِید (آس‌آی‌دی گروپ آف کمپنیز) می‌باشد.

آقای خان از سال 2008 تا 2014 سفیر پاکستان در افغانستان بود. ازانجایی که خان دانشگاه امنیت ملی را خوانده، کارش در افغانستان تنها دپلوماتیک نبوده بلکه صلاحیت‌های ویژه‌ی امنیتی نیز داشته است. این را وظیفه‌ی بعدی او- سکرتر امنیت ملی (سکرتری نشنل سکیورتی دیویژن)- واضح می‌کند که بالاترین مقام ملکی در شورای امنیت ملی آن کشور است و امتیازات‌اش معادل جنرال سه ستاره می‌باشد. برای درک اهمیت عضویت درین شورا خوب است بدانیم که رییس آی‌اس‌آی، روسای نیروهای زمینی و هوایی و بحری پاکستان نیز عضویت آن را دارند.

ازانجایی که نیروهای اردو، استخبارات و کادرهای وابسته‌ی‌شان در دولت ملکی سیاست، امنیت و اقتصاد را باهم مدیریت می‌کنند صادق خان در تعقیب منافع اقتصادی پاکستان در افغانستان و آسیای میانه نقش رهبری کننده دارد. او تلاش دارد تا افغانستان را شامل سی‌پک (چاینا-پاکستان اکانومیک کاریدور) بسازد. چین برای سی‌پک مبلغ 60 میلیارد دالر تعهد کرده است که برای اعمار زیرساخت‌ها در پاکستان مصرف می‌شود. بخشی ازین پول قرضه است. حال صادق خان می‌کوشد افغانستان امارتی را نیز به این دهلیز بکشاند. (قبل ازان‌که ادامه‌ی متن را بخوانید، یادآور می‌شوم که صادق خان را نباید قهرمانِ تنها و متفکر فوق‌العاده تصور کنیم. او بازیگر مهم در یک حلقه است. سیاست پاکستان و هر دولت یا نهاد پخته بر سیستم و نهاد استوار است. قدرت صادق خان از تیم و سیستمی سرچشمه می‌گیرد که او را حمایت می‌کنند.)

صادق خان درباره‌ی اهمیت اقتصادی افغانستان برای پاکستان در مصاحبه‌ای سال قبل گفته بود که این دو کشور نیازهای اقتصادی متقابل دارند و این نیازها را به دو بخش عمده دسته‌بندی کرده بود:

1. افغانستان باید امنیت آب پاکستان را تامین کند. به گفته‌ی صادق خان، 10 درصد آب حوزه‌ی اندوس از حوزه‌ی آبی کابل می‌آید و افغان‌ها باید کاری نکنند که به جریان این آب خلل وارد شود. او گفته بود که در عوض پاکستان امنیت غذایی افغانستان را تضمین خواهد کرد و مواد خوراکی به آن کشور صادر خواهد نمود.

2. افغانستان باید به تامین امنیت انرژی پاکستان کمک کند، یعنی انتقال انرژی را از آسیای میانه به پاکستان تسهیل نماید. به گفته‌ی او پاکستان در عوض به استخراج معادن افغانستان کمک خواهد کرد و حاضر است نیروهای متخصص به افغانستان اعزام کند و نیز افغان‌ها را در کار استخراج معادن آموزش بدهد.

صادق خان این روزها نقش خلیل‌زاد پاکستان را برای افغانستان بازی می‌کند. او با روس‌ها، چینی‌ها و نمایندگان کشورهای آسیای میانه برای طالبان مذاکره می‌کند. با مخالفان طالبان و سیاست‌مداران سابق دیدار می‌نماید تا آنان را تشویق به همکاری کند. اخیراً همتایان چینی و روس خود را گرفته به افغانستان رفته بود تا با مقامات طالبان دیدار و گفتگو کنند. برای درک اهمیت نقش او خوب است بدانید همتای روسی او کابلف است. بخش اردوی صدای امریکا بتاریخ 11 جون 2020، هنگامی که تازه صادق خان به پست نماینده‌ی خاص پاکستان در امور افغانستان تعیین شده بود، به نقل از میرویس یاسینی نماینده‌ی سابق پارلمان افغانستان نوشته بود {در شرایطی که زلمی خلیل‌زاد به نمایندگی از امریکا با طالبان و حکومت افغانستان کار می‌کند} نمایندگی محمد صادق از پاکستان می‌تواند نتایج مثبت به‌بار آورد. میرویس یاسینی درواقع او را حریف خلیلزاد در مذاکرات صلح دانسته بود. این سخن یاسینی، کسی که سال‌ها در پاکستان زندگی و سیاست کرده و کسانی او را متهم به داشتن روابط ویژه با پاکستانی‌ها کرده‌اند، نقش کلیدی صادق خان را در هدایت تیم مذاکراتی طالبان برملا می‌کند. اگر یادتان باشد، هیات طالبان در فاصله‌ی گفتگوهای قطر برای مشوره به پاکستان می‌آمدند. صادق خان احتمالاً یکی از افراد محدودی بوده که پشت پرده با این هیات دیدار می‌کرده‌اند و آنان را مشوره و هدایت می‌داده‌اند.

غیر از یاسینی، از دیگر سیاست‌مداران ارشد افغانستان نیز در تمجید نقش صادق خان سخنانی در رسانه‌ها درز کرده است. از جمله کرزی در سال 2012 به کنایه او را جانشین وایسرای بریتانیای کبیر خوانده بود. داستان ازین قرار است که صادق خان در سال 2012 کمپلکس دپلوماتیک پاکستان را در کارته پروان ترمیم و بازگشایی کرده بود. این کمپلکس شش هکتاری در آغاز به دستور لارد کورزن وایسرای معروف بریتانیا در هند ساخته شده بود و محل اقامت و کار نماینده‌ی خاص، دپلومات‌ها و جاسوسان بریتانیا در اواخر حضور آن کشور در شبه قاره‌ی هند بود و پسان‌ها به پاکستان میراث رسید. بعدها در جنگ‌های داخلی دهه‌ی نوزده‌صدو نود میلادی ویران شد و صادق خان آن را دوباره آباد کرد. کرزی وقتی پس از بازگشایی آن کمپلکس صادق خان را دیده بود به او گفته بود: “می‌بینم که به جایگاهِ ویسرایی خود نقل مکان کرده‌اید.”

صادق خان به احتمال زیاد ازین کنایه بدش نیامده و آن را با رسانه‌های پاکستان شریک کرده بود تا در ویب‌سایت “دی اکسپرس تربیون” نشر شود و ما امروز آن را باهم قصه کنیم.

در دو سال اخیر که جریان تحولات سیاسی در افغانستان سرعت گرفته است، هرجا هیات بلندپایه‌ی نظامی، اقتصادی و دپلوماتیک پاکستان دیده شود، صادق خان در صدر یا در حاشیه‌ی آن حضور دارد. پارسال وقتی جنرال قمر جاوید باجوه به دیدار اشرف‌غنی و عبدالله رفت، صادق خان همراهش بود. رییس آی‌اس‌آی را نیز او در دیدارهای کابل‌اش همراهی می‌کرد. دیروز وقتی وزیر خارجه‌ی پاکستان همراه با رییس سابق آی‌اس‌آی به کابل آمدند، صادق‌خان در کنار هیات طالبان برای پذیرایی آنان ایستاد بود و خوش‌آمدید می‌گفت.

نکته‌ی آخر این که گفتیم سیاست پاکستان در قبال افغانستان پخته است. به پسوند خان در نام این سه نفر کلیدی دپلوماسی پاکستان توجه کنید: عمران خان صدر اعظم، صادق خان نماینده‌ی خاص پاکستان در امور افغانستان، و منصور احمد خان سفیر پاکستان در کابل.

خان نام دوم پشتون در پاکستان است. ازان‌جایی که در افغانستان علیه پنجابی‌ها بسیار تبلیغ شده و پاکستان را معادل پنجاب می‌خوانند، رهبری آن کشور با خان‌هایش به سراغِ افغانستان آمده است. این ترکیب نکته‌ی دیگری را نیز به ما می‌گوید: ناسیونالیزم پاکستان نیرومند‌تر و فراگیرتر از افغانستان است. هیات حاکم در میان اقوام مختلف آن کشور نفوذ جدی دارد، از جمله کادرهای باصلاحیت پشتون در اردو، استخبارات و دپلوماسی آن کشور بسیارند. در پاکستان منافع ملی با منافع قومی پنجابی‌ها گره خورده ولی محدود به آن نمانده است. آن‌جا چتر منافع ملی فراتر از هویت پنجابی و منافع قومی پنجابی‌ها گسترده شده است و هیات سه نفره‌ی پنجابی چون غنی + فضلی + محب از یک منطقه (مشرقی) یک قبیله‌ی (غلزایی) یک قوم (پشتون) برای مدیریت کشور شاید در تاریخ پاکستان شکل نگرفته باشد. در پاکستان پنجابی‌ها علیه زبان اردو قیام نکرده‌اند و بخاطر تثبیت جایگاه زبان پنجابی کمر به تخریب اردو نبسته‌اند، بلکه به اردو همچون گنجینه‌ی ملی نگاه می‌کنند، آن را آموخته و از خود ساخته‌‌اند، و از طریق آن حس هویت جمعی نسبتاً نیرومند به گروهِ بزرگی از ساکنان آن سرزمین داده‌اند. تبعیض در پاکستان بخصوص علیه پشتون‌ها و بلوچ‌ها عمیق و جدی است، و جامعه‌ی پاکستان از رفاه و عدالت بسیار فاصله دارد. اما تبعیض و بی‌عدالتی نیز در آن کشور مثل افغانستان کودکانه و قرون وسطایی نیست، بلکه مدرن‌تر و پخته‌تر است.

یونس نگاه

در حالیکه شاه محمد قریشی وزیر امور خارجه پاکستان در سفر اخیرش به کابل از باز بودن بیست و چهارساعته گذرگاه تورخم خبر داده بود منابع محلی می گویند این گذرگاه مسدود است.

آقای قریشی در این سفر گفته بود گذرگاه تورخم برای تجار به صورت بیست و چهار ساعته و برای مسافرین به صورت دوازده ساعته باز است.

پیش از بازگشایی این گذرگاه، ورود به پاکستان تنها از طریق هوایی ممکن بود و به دلیل افزایش بیش از ۱۰ برابری بهای بلیط پرواز به پاکستان بسیاری از مردم افغانستان، که عمده آن‌ها برای درمان قصد عزیمت به پاکستان را داشتند، قادر به پرداخت این هزینه نبودند.

منابع می‌گویند پس از بازگشایی این گذرگاه، شتافتن هزاران نفر از مردم برای ورود به پاکستان سبب ایجاد هرج و مرج شد و طرف پاکستان تصمیم گرفت تا بار دیگر این گذرگاه را مسدود کند.

تاکنون مشخص نیست این گذرگاه تا چه زمانی مسدود خواهد ماند و مقامات پاکستانی و طالبان نیز در این باره چیزی نگفته‌اند.

براساس گزارشی از سی ان ان به نقل از سه منبع آگاه، دولت بایدن روز گذشته (جمعه) به قانون گذاران آمریکایی گفته است که در حال مذاکره با پاکستان برای امضای تفاهم نامه ای به منظور استفاده از حریم هوایی آن کشور برای انجام عملیات های نظامی و پروازهای شناسایی در افغانستان است.

یکی از منابع گفته است که پاکستان نیز تمایل خود را برای امضای چنین تفاهم نامه ای در بدل جذب حمایت از آمریکا برای مدیریت روابطش با هند و برنامه مبارزه با تروریسم خودش ابراز کرده است.

منبعی دیگر اما گفته است که مذاکرات همچنان ادامه دارد و نهایی نشده است و ممکن است تغییراتی در مفاد آن پیش بیاید.

منابع آگاه گفته اند که نمایندگان دولت بایدن روز گذشته جمعه در جلسه ای محرمانه مقابل قانون گذاران آمریکایی حاضر شدند و گفتند که کاخ سفید به دنبال راهی برای امکان ادامه عملیات مبارزه علیه تروریسم علیه گروه داعش شاخه خراسان و دیگر گروه های تروریستی در افغانستان است.

لازم به ذکر است که آمریکا هم اکنون هم از حریم هوایی پاکستان برای انجام عملیات هایش استفاده می کند، اما هیچ قرارداد رسمی میان آن ها وجود ندارد، و آمریکا بیم آن را دارد که در آینده پاکستان نخواهد به این کشور اجازه استفاده از حریم هوایی اش را بدهد.

از طرفی مقام های آمریکایی می گویند که حریم هوایی پاکستان ممکن است در زمان از سرگیری عملیات خروج شهروندان آمریکایی و افغان های آسیب پذیر از افغانستان بیش از پیش حیاتی باشد و باید در این خصوص قراردادی میان دو کشور صورت بگیرد.

امرالله صالح معاون اول دولت اشرف غنی رئیس جمهور فراری افغانستان در تازه ترین پیامی در صفحه توییترش، روی کار آمدن مجدد طالبان را به نوعی اشغال و تصرف پاکستان توصیف کرده و گفته است که افغانستان اما بزرگ تر از آن است که توسط پاکستان بلعیده شود.

آقای صالح افزوده که دیپلماسی افغانی در دوحه قطر و تصمیم های نظامی در راهولپندی پاکستان گرفته می شود و نتیجه این تحول آن است که «تروریست های عمامه دار آموزش دیده توسط پاکستان» دفاتر رسمی حکومت را تصرف کرده اند.

وی علاوه کرده که کاهش 30 درصدی تولید ناخالص ملی، بسته شدن بانک ها و رسانه ها و رسیدن سطح فقر به 90 درصد و همچنین برده ساختن زنان تحت عنوان شریعت اسلامی از پیامدهای دو ماهه تصرف طالبان بر افغانستان است.

امرالله صالح همچنین به مقاومت های علیه طالبان اشاره کرده و گفته است که زمان روشن خواهد کرد و ققنوس افغانستان از خاکستر بلند خواهد شد.

امرالله صالح معاون دولت اشرف غنی بود که پس از فرار اشرف غنی مدتی را در پنجشیر به جبهه مقاومت ملی پنجشیر به رهبری احمد مسعود پیوست.

گفته می شود وی هم اکنون به همراه احمد مسعود در تاجیکستان بسر می برد.

پیش تر منابعی از دولت تاجیکستان به سی ان ان نیوز 18 گفته بودند که دولت تاجیکستان از احمد مسعود و امرالله صالح خواسته است تا فعالیت و کمپاین های ضد طالبانی خود را در سطح پایین حفظ کنند.  

اطلاعات دقیق و بیشتری در مورد دیدار امروز ظهر شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان با ملا محمد حسن آخوند صدراعظم امارت اسلامی طالبان در دست نیست اما گفته می شود در این دیدار وضعیت مهاجرین افغانستانی در پاکستان و کمک های جامعه جهانی به افغانستان مورد بحث قرار گرفته است.

شاه محمود قریشی که در راس یک هیات عالی رتبه دولتی به شمول جنرال فیض حمید رئیس پیشین سازمان استخبارات پاکستان امروز پنج شنبه 29 میزان وارد کابل شد با ملا محمد حسن آخوند دیدار نمود.

وزیر امور خارجه پاکستان از سوی امیر خان متقی وزیر امور خارجه امارت اسلامی مورد استقبال قرار گرفت.

منابع از امارت اسلامی طالبان می‌گویند در نشست امروز وزیر خارجه پاکستان با ملا محمد حسن آخوند، همچنین مسایل مرتبط با روابط کابل و اسلام‌آباد بحث شده‌است.

این نخستین سفر وزیر خارجه پاکستان به کابل پس از سقوط افغانستان به دست طالبان است.

براساس گزارش ها، یک بمب کنار جاده ای در ولسوالی «باجور» در ایالت خیبرپختونخوا به یک موتر حامل نیروهای پولیس پاکستان اصابت کرد که در نتیجه آن چهار افسر پولیس کشته شدند.

تاکنون فرد و یا گروهی مسئولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

این منطقه تا چند سال به عنوان پایگاهی توسط تحریک طالبان پاکستان استفاده می شد که اما با وجود پاکسازی نیروهای امنیتی پاکستان، این منطقه همچنان شاهد خشونت هایی است.

جو بایدن رئیس جمهور امریکا قصد دارد دیپلمات ارشد تازه خود برای پاکستان را معرفی کند.

به نقل از رویترز بایدن تصمیم دارد دونالد بلوم، سفیر حال حاضر امریکا در تونس را به عنوان دیپلمات ارشد خود در پاکستان معرفی کند. واشنگتن برای مدیرت اوضاع در افغانستان پس از خروج نیروهای امریکایی کار می کند.

کاخ سفید اعلام کرد بایدن به زودی برنامه های نامزدی دونالد بلوم برای این پست در پاکستان را اعلام می کند. بلوم یک دیپلمات حرفه ای در بخش خدمات خارجی ست که سابقه طولانی خدمت در منطقه را دارد و زمانی در سفارت امریکا در  کابل که اوایل سال جاری و طی خروج امریکا از افغانستان تعطیل شد، کار می کرد.

این در حالی ست که پاکستان در قبال افغانستان تحت امارت اسلامی طالبان یک نقش دیپلماتیک مهم را بازی می کند.

سازمان های بین المللی هشدار داده اند افغانستان بدون کمک های انسانی و آزاد نشدن پول های بلوکه شده اش با بحران انسانی روبرو می شود.

روابط پاکستان با چین نیز برای بایدن اهمیت دارد چون پکن مهمترین رقیب امریکا در عرصه بین الملل می باشد.

از سویی هم تونس جائیکه دونالد بلوم از سال 2019 تا به حال در آنجا سفیر بوده یک سنگر مهم دیپلماتیک برای امریکا در آفریقای شمالی می باشد و منافع امریکا در خارج از مرزهای تونس به شمول لیبی را تامین می کند.

پست سفیر بودن در امریکا نیازمند تایید مجلس سنا می باشد.

ایران در فرمت مشورتی مسکو در مورد آینده افغانستان شرکت می کند.

سعید خطیب زاده، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، امروز دوشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی در تهران پایتخت این کشور گفت ایران در نشست مشورتی مسکو که در تاریخ بست اکتبر برگزار می شود شرکت می کند.

وی گفت:«نماینده ایران در این نشست حاضر خواهد بود.»

باید گفت ماریا زاخاروف سخنگوی وزارت خارجه روسیه روز پنج شنبه هفته گذشته گفت مسکو انتظار دارد هیات طالبان برای شرکت در نشست مشورتی در مورد آینده افغانستان هفته آینده وارد پایتخت روسیه شود.

عبدالقهار بلخی سخنگوی امارت اسلامی طالبان پس از اظهارات مقام روسی در تویتر خود نوشت هیات امارت اسلامی به رهبری عبدالسلام حنفی، معاون نخست وزیر امارت اسلامی، به مسکو سفر می کند.

فرمت مسکو در سال 2017 میلادی در چارچوب یک مکانیزم مشورتی شش جانبه با حضور نمایندگان کشورهای روسیه، افغانستان، هند، ایران، چین و پاکستان کلید خورد.

هیات امارت اسلامی طالبان در حالی در این نشست شرکت می کنند که روسیه هنوز حکومت آنها را به رسمیت نشناخته است.

دیگر کشورهای منقطه از جمله پاکستان و ایران و چین نیز علی رغم حمایت از امارت اسلامی طالبان هنوز آنها را به رسمیت نشناخته است.

هند اما برخلاف کشورهای ذکر شده از امارت اسلامی نه حمایت کرده و نه آن را به رسمیت شناخته است.

حامد کرزی رئیس جمهور پیشین افغانستان معتقد است مشروعیت داخلی حکومت تنها از طریق اراده مردم چه به شکل انتخابات و چه از طریق برگزاری لویه جرگه به دست می آید.

وی در گفت و گو با صدای امریکا تاکید کرد افغانستان در یک برهه زمانی حساس در تاریخ خود قرار دارد و افغانستانی ها می بایست متحد شوند و یک حکومت مبتنی بر اراده و خواست خود تشکیل دهند.

به گفته کرزی مشروعیت داخلی برای امارت اسلامی یا هر حکومت دیگر سنگ بنای به رسمیت شناخته شدن از سوی کشورهای منطقه و جامعه بین المللی به حساب می آید.

رئیس جمهور پیشین در بخش دیگری از سخنان خود گفت امارت اسلامی طالبان نیاز شدید به مشروعیت داخلی دارد تا بتواند مشروعیت و رسمیت بین المللی را کسب کند و در این راستا پاکستان نباید در امور داخلی افغانستان دخالت کند.

کرزی خاطرنشان کرد رهبران پاکستان به شمول عمران خان نخست وزیر و شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه این کشور از امارت اسلامی حمایت کرده از جامعه بین المللی خواسته اند با حکومت تازه در کابل همکاری کنند.

قابل یادآوری ست عمران خان نخست وزیر پاکستان در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک در ماه سپتامبر گفته بود اگر به افغانستان بی توجهی صورت گیرد، بحران انسانی رخ می دهد و این عواقب جدی نه تنها برای همسایگان افغانستان که برای تمام جهان به دنبال خواهد داشت.  

عمران خان همچنین تاکید کرده بود:« ما باید حکومت کنونی افغانستان را حمایت کنیم و به خاطر خود مردم افغانستان در راستای ایجاد صلح وثبات گام برداریم. طالبان چه تعهداتی سپرده اند؟ آنها وعده داده اند به حقوق بشر احترام بگذارند، یک حکومت همه شمول تشکیل دهند و اجازه ندهند از خاک افغانستان علیه دیگران استفاده شود.»

کرزی اما در ادامه اظهاراتش تاکید کرد پاکستان نماینده مردم افغانستان نیست.

وی افزود توصیه من به کشور برادر و دوست پاکستان این است که از افغانستان نمایندگی نکند و تلاش کند یک رابطه مدنی با افغانستان برقرار سازد.

کرزی تاکید کرد:«رابطه عمیق مردمی با پاکستان داریم. انتظار ما از پاکستان این است که ارتباط خود با افغانستان را بر دخالت در امور داخلی ما و حمایت از افراط گرایی و تروریزم تنظیم نکند و در عوض ارتباط خود با افغانستان را بر اصول مدنی و ارتباطات بین المللی پایه گذاری کند و افغانستان نیز با اشتیاق اینگونه روابط را حفظ خواهد کرد.»

داعش تهدیدی برای افغانستان و منطقه

رئیس جمهور پیشین افغانستان در بخش دیگری از سخنان خود به خشونت های روز افزون توسط دولت اسلامی(داعش) در افغانستان اشاره کرد و آن را تهدیدی هم برای افغانستان وهم برای منطقه عنوان نمود.  

این در حالی ست که داعش شاخه خراسان مسئولیت چندین حمله مرگبار در هفته های اخیر در کابل، قندوز و قندهار را بر عهده گرفته است، حملاتی که صدها نفر در آنها جان باختند و ده ها تن دیگر زخمی شدند.

کرزی گفت:«حملات انتحاری خونبار هفته های اخیر داعش در مساجد در کابل، قندوز و قندهار ثابت نمود این گروه تهدیدی برای جان ها و زندگی مردم افغانستان است.»

کرزی ابراز خوشبینی نمود کشورهای منطقه به افغانستان برای مبارزه با داعش کمک خواهند کرد چون داعش تهدیدی برای امنیت ملی این کشورها نیز به حساب می آید. وی ابراز امیدواری نمود قدرت های منطقه به یک درک مشترک در افغانستان برسند.

کرزی افزود افغانستان موظف است برای رسیدن به صلح و ثبات با دیگر کشورهای منطقه کار کند.

خروج نظامی آمریکا و ناتو از افغانستان یک خلا سیاسی اجتناب ناپذیری در جنوب و مرکز آسیا بوجود آورد. سوال اینجاست که چه کسی قدم پیش خواهد گذاشت تا این خلا را پر کند. همسایگان افغانستان هر یک پاکستان، ایران و چین منافعی ویژه در افغانستان دارند که به احتمال زیاد با قدرت جدید در افغانستان بخواهند وارد تعامل گردند.

قطعا هیچ یک از این سه کشور تمایل ندارند آن نقش پر رنگی را که آمریکا تلاش کرد برای ترسیم آینده افغانستان ایفا کند به خود بگیرند، اما از آنجایی که منافع امنیتی خودشان نیز ایجاب می کند به دنبال ثبات و تامین امنیت سرتاسری در افغانستان هستند.

از یکسوی دیگر طالبان نیز به دنبال ایجاد تعامل مثبت با همسایگان خود است تا بتواند مشروعیت جهانی خود را کسب کند و تلاشی برای جذب سرمایه گذاری های خارجی برای توسعه اقتصادی در کشور کرده باشد.

در زیر به منافع هر سه کشور برای تعامل با طالبان اشاره می گردد:

پاکستان:

پاکستان 2670 کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان در امان نبوده است. زمانی پاکستان پایگاهی برای واشنگتن و متحدانش برای حمایت از جهاد افغانستان علیه تهاجم ارتش سرخ شوروی بود. حملات یازده سپتامبر و ورود آمریکا به افغانستان با شعار مبارزه با تروریسم نیز وضعیت امنیتی را برای پاکستان دشوارتر کرد.

بی ثباتی در امتداد خط مرزی میان افغانستان و پاکستان جایگاه خوبی برای گروه های شورشی بود تا خود را سازماندهی و رشد دهند. تحریک طالبان پاکستان و شورشیان بلوچ طی سال ها از این وضعیت استفاده کرده و تاکنون حملات فراوانی علیه پاکستان راه اندازی کرده اند که منجر به کشته شدن دست کم 83 هزار نفر و تحمیل میلیارد ها دالر خسارت طی این سال ها بر پاکستان شده است.  

اسلام آباد گاها ادعا کرده که این حملات از داخل خاک افغانستان با همکاری سازمان استخبارات هند طراحی و اجرا می شود. در همین حال اما، خود پاکستان نیز همواره به طور گسترده متهم بوده که از گروه های شورشی مانند طالبان و شبکه حقانی حمایت می کند.

اما تسلط دوباره طالبان بر قدرت در افغانستان و خروج نظامیان آمریکایی و ناتو از نظر حلقات امنیتی و سیاسی در اسلام آباد به عنوان یک اتفاق مثبت در نظر گرفته می شود. دیدگاه آنها این است که «ما خوشحالیم که طالبان بر قدرت آمده است زیرا این گونه مرزهای غربی مان از بازی های خصمانه هند در امان خواهد بود.»

این دیدگاه خوشبینانه از سوی حلقات پاکستانی همچنین سبب شده تا نیروهای طالبان به فکر انتقام جویی از پاکستان نیفتند؛ زیرا پاکستان اولین کشوری بود که خاک خود را در اختیار آمریکا و متحدینش قرار داد تا علیه طالبان اقدام نظامی کنند و دولت آنها را در سال 2001 سقوط دادند. همچنین پاکستان تاکنون شماری از اعضای طالبان را دستگیر و به مقامات غربی تحویل داده است.

برخی ها از نقش برجسته ای که پاکستان به دنبال آنست در افغانستان بازی کند سخن می گویند، به ویژه پس از سفر جنرال فیض حمید رئیس پیشین استخبارات پاکستان به کابل آنهم تنها چند روز پس از سقوط دولت پیشین.

در سطح جامعه جهانی نیز پاکستان فعالانه برای طالبان کمپاین کرده است. عمران خان نخست وزیر این کشور در یک سخنرانی مجازی با سران دیگر کشورها در سازمان ملل متحد خواهان تعامل کشورها با طالبان و ارسال کمک های بشردوستانه به مردم افغانستان شد.  

نکته حائز اهمیت اما این است که به باور برخی ها پاکستان، قدرت مطلق و بدون رقیب طالبان در افغانستان را نیز نمی تواند بپذیرد. براساس برخی گزارش ها، طی جلسه ای که ماه گذشته در تاریخ 16 اگست در شورای امنیت ملی این کشور برگزار گردید، فرماندهان نظامی به اعضای پارلمان پاکستان گفتند که طالبان پر قدرت ممکن است دیگر مانند گذشته، گوش به حرف اسلام آباد نباشد. شاید این یکی از دلایل اصلی پاکستان است که با وجود آنکه کمپاین های فعالی برای تعامل با طالبان در سطح جهان می کند اما خود با احتیاط در تعامل با آنها قدم بر می دارد و هنوز آنها را به رسمیت نشناخته است؛ در حالیکه این کشور در دوران حاکمیت قبلی طالبان از جمله معدود کشورهایی بود که آنها را به رسمیت شناخت.

اما گرچه هنوز آنها را به رسمیت نشناخته، اما امیدوارهای زیادی دارد که بتواند با طالبان در بخش های اقتصادی تعامل مثبتی داشته باشد.

دولت پیشین افغانستان با جایگزین کردن بنادر ایرانی برای ورود کالا به افغانستان، سطح واردات از بنادر پاکستان به افغانستان را با کاهشی 80 درصدی مواجه کرده بود. تبادلات تجاری میان پاکستان و افغانستان از رقم 2.8 میلیارد دالر در سال 2011 با یک میلیارد دالر کاهش به 1.8 میلیارد دالر در سال رسیده بود.  

پاکستان همچنین امیدوار است که با ثبات امنیتی در افغانستان می تواند دستش را به بازار آسیای میانه نیز باز کند.

این کشور همچنین منتظر تکمیل شدن پروژه خط گاز «تاپی» (ترکمنستان، افغانستان، پاکستان، هند) است که در دولت پیشین افغانستان به دلیل عدم تامین امنیت کار ساخت آن متوقف شده بود.

بنابراین، پاکستان اگر بتواند اعتماد و احترام متقابل را از جانب افغانستان کسب کند می تواند به داشتن همسایه ای خوب امیدوار باشد.  

چین:

زمانی که آمریکا اعلام کرد نظامیان خود را از افغانستان خارج می کند، به نگرانی های چین که 92 کیلومتر مرز مشترک در کوریدور واخان با افغانستان دارد افزوده شد، اما در عین حال سبب شد تا این کشور قدم های اولیه اش برای تعامل و رابطه با طالبان را بردارد.

پکن از افغانستانی نا آرام که می تواند دامنه ناامنی ها را به ولایت «شین سیانگ» این کشور گسترش دهد هراس دارد و آن را تهدیدی برای طرح استراتژیک اقتصادی اش در منطقه با نام «ابتکار جاده و کمربند» می داند. با این وجود، حضور مجدد طالبان بر افغانستان فرصت هایی را برای چین فراهم کرده که توام با ریسک نیز است.

در دیداری که وزیر خارجه چین در تاریخ 28 جولای سال جاری (6 اسد) با هیاتی از طالبان به رهبری ملا عبدالغنی برادر در ولایت «تیان جین» داشت، طالبان به سران چین وعده داد که از خاک افغانستان علیه چین استفاده نمی گردد و در عوض چین به حمایت های اقتصادی و سرمایه گذاری برای بازسازی زیرساخت های افغانستان بپردازد.

این ملاقات نقطه عطفی برای طالبان بود، زیرا ملا عبدالغنی برادر توانست حمایت یک ابرقدرت منطقه ای را با خود داشته باشد که می تواند نقش بارزی در بازسازی افغانستان ایفا کند. بلافاصله به دنبال سقوط دولت پیشین و روی کار آمدن طالبان، سخنگوی وزارت خارجه چین در پیامی اعلام کرد که کشورش آماده گسترش روابط با افغانستان است.   

و روی حرفش نیز ماند. در حالیکه دیگر قدرت ها از دولت اعلام شده طالبان دوری می کردند، چین به درخواست افغانستان برای کمک های بشردوستانه پاسخ مثبت داد و به ارزش 31 میلیون دالر بسته های حمایتی ارسال کرد.

وزیرخارجه این کشور نیز در جریان مجمع عمومی سازمان ملل متحد از آمریکا بخاطر مسدودسازی دارایی های نقدی افغانستان به روی طالبان انتقاد کرد. یک هفته پس از این سخنرانی، اولین محموله از کمک های بشردوستانه چین وارد کابل شد.

گفته می شود که چین به ذخایر طبیعی افغانستان که چیزی در حدود 1 الی 3 تریلیون دالر تخمین زده شده چشم دوخته است. افغانستان علاوه بر دارا بودن عناصر طبیعی کم یاب، دارای ذخایر بسیار غنی از طلا، پلاتنیوم، نقره، مس، آهن، کرومیت، لیتیوم، اورانیوم و آلومنیوم نیز است. به نظر می رسد که طالبان تمایل به واگذاری این معادن دارند تا از منبع درامد این منابع حکمرانی شان را مستحکم کنند.

از طرفی اما به قدرت رسیدن دوباره طالبان در افغانستان باعث نگرانی چین نیز است. اگر طالبان قادر به کنترل جنبش اسلامی ترکستان شرقی و یا دیگر گروه های شورشی نباشد، این می تواند خواب راحت را از چین نیز بگیرد. همچنین حضور گروه های شورشی و فعالیت آنان در منطقه می تواند به پروژه اقتصادی طرح کمربند و جاده نیز آسیب وارد کند.

البته تنها چین نیست که به منابع غنی افغانستان چشم دوخته است و دیگر بازیگران منطقه ای نیز به دنبال کسب منفعت از ذخایر بکر افغانستان هستند؛ که شاید آنها را بر آن دارد تا بخواهند از گروه های شورشی محلی و یا جنگ سالاران منطقه ای برای تامین منافع شان بهره ببرند. این موضوع نیز به ضرر منافع اقتصادی چین در افغانستان و منطقه است.

بنابراین چین نیز با احتیاط به دنبال تعامل با طالبان است و برای سرمایه گذاری در افغانستان عجله به خرج نمی دهد.  

ایران:

ایران 921 کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد و از ناآرامی های چهار دهه گذشته در افغانستان نیز در امان نبوده است. تهران در دوران حاکمیت قبلی طالبان بر افغانستان ضمن آنکه آنها را به رسمیت نشناخته بود از جبهه ائتلاف شمال به رهبری احمد شاه مسعود حمایت کرد.

پس از حملات یازده سپتامبر و لشکر کشی آمریکا به افغانستان، تهران که حضور گسترده نظامیان آمریکایی را در منطقه بر نمی تابید، گفته می شود اقدام به برقراری برخی روابط پنهانی با طالبان کرد تا مانع دسترسی آمریکا به منافعش در افغانستان گردد.  

در کل، ایرانی ها از خروج نظامی آمریکا از افغانستان خوشحال هستند و سران این کشور مانند ابراهیم رئیسی آن را یک شکست مفتضحانه برای آمریکا عنوان کرده است. اما از طرفی دولت ایران بشدت نگران بی ثباتی و گسترش ناامنی پس از سقوط دولت پیشین در افغانستان است.

ماه گذشته وزارت خارجه ایران در اقدام بسیار تند، علیه طالبان تاخت و حمله آنها را بر جبهه مقاومت پنجشیر محکوم کرد.

تهران همچنین از طالبان به خاطر تشکیل ندادن دولت همه شمول انتقاد کرده است. شاید یکی از نگرانی های تهران تامین امنیت جامعه شیعه های هزاره افغانستان است که در دوران حاکمیت قبلی طالبان مورد آزار و اذیت فراوان قرار گرفتند.  

سوای منافع سیاسی، ایران همچنین به دنبال فرصت های اقتصادی در افغانستان نیز است. تحریم های آمریکا علیه ایران، تجارت جهانی این کشور را به شدت آسیب زده است؛ اما افغانستان تحت حاکمیت طالبان قطعا بخاطر خوشحالی آمریکا از تعامل اقتصادی با ایران دوری نمی جوید.

ایران تلاش خود را خواهد کرد تا به بازارهای افغانستان دسترسی داشته باشد، همانطور که کالاهای ایرانی طی سال های گذشته در تمام بازارهای افغانستان دیده می شود. در سال 2018، ایران به بزرگترین شریک تجاری افغانستان بدل شد که ارزش کالاهای صادراتی این کشور به افغانستان به حدود 2 میلیارد دالر رسید؛ این علاوه بر حجم زیادی از کالاهایی است که از طریق بنادر ایران وارد خاک افغانستان شده اند.

از طرفی ایران سعی دارد تا با حفظ حجم بالای تجاری با افغانستان، از سرازیر شدن مواد مخدر از مرزهای طولانی اش با افغانستان نیز جلوگیری کند. ایران یکی از بازارهای اصلی مواد مخدر افغانستان و کوریدور اصلی این مواد برای رسیدن به کشورهای اروپایی و حاشیه خلیح فارس محسوب می شود. طالبان همواره متهم شده اند که از تجارت مواد مخدر سود می برند. از این رو، برقراری مکانیزمی مشخص با طالبان در راستای مقابله با مواد مخدر، یکی از چالش های بزرگ برای ایران است.

یکی دیگر از موضوعات مورد منازعه میان تهران و کابل بحث بر سر تهدیداتی است که حضور گروه های شورشی متوجه امنیت ایران می کند. مناطق مرزی ایران در ولایات خراسان و سیستان و بلوچستان طی سال های اخیر شاهد حملات تروریستی­ای بوده که گفته می شود سرچشمه از مناطق مرزی ایران با افغانستان و یا ایران با پاکستان دارند.

طالبان گرچه به جانب ایرانی اطمینان داده است که اجازه نخواهد داد از خاک افغانستان علیه امنیت دیگر کشورها به شمول ایران فعالیتی صورت بگیرد، اما ایران چیزی بیشتر از یک حرف از طالبان می خواهد.

همچنین، حضور بیش از دو میلیون مهاجر افغان در ایران نیز به نگرانی های تهران علاوه می کند و با توجه به اقتصاد متزلزل خودش که تحت تحریم های آمریکا شکننده تر نیز شده است، توان استقبال از مهاجران تازه وارد را از این کشور گرفته است. این شاید دلیل ایران برای دیدن ثبات افغانستان باشد تا بتواند مهاجران را به کشور بازگرداند.

از این رو می توان گفت که همسایگان افغانستان از جمله ایران، پاکستان و چین هر سه به دنبال ایجاد ثبات در این کشور هستند تا ضمن تامین امنیت مرزهای شان، فعالیت های اقتصادی شان را نیز بتوانند پیش ببرند. احتمالا این سه کشور بخواهند با همدیگر در این راستا همکاری نیز داشته باشند و حتی از روسیه نیز کمک بگیرند.

بدین ترتیب دولت طالبان به ناخود آگاه تحت تاثیر یک محور ضد آمریکایی نو ظهور قرار می گیرد که به دنبال قطع نفوذ آمریکا از منطقه هستند.

الجزیره – ظاهر شیرازی سردبیر نوای پاکستان

نشریه پاکستانی آبزرور نوشته است که هند از مشاوران امنیت ملی پاکستان و دیگر کشورهای منطقه دعوت کرده تا در نشستی با موضوع افغانستان در این کشور اشتراک کنند.

این نشست قرار است در ماه نوامبر به میزبانی «آجیت دووال» مشاور امنیت ملی هند برگزار گردد و مشاوران امنیت ملی کشورهای مهم منطقه به شمول پاکستان، ایران، روسیه، چین، تاجیکستان و ازبکستان دعوت شده اند.

معلوم نیست که طالبان که قدرت را هم اکنون در افغانستان در دست دارند به این نشست دعوت می شوند و یا خیر.

این نشست در حالی قرار است به میزبانی هند برگزار گردد که مسکو نیز هفته آینده میزبان نشستی مشابه است که نمایندگانی از طالبان نیز برای اشتراک در آن دعوت شده اند.

با پیروزی طالبان در افغانستان، هند به شدت نگران نفوذ این گروه در منطقه کشمیر است.

به نقل از فرانس۲۴؛ هند نگران است پیروزی گروه طالبان در افغانستان، گروه‌های شورشی کشمیر را که برای استقلال این منطقه مسلمان نشین و هیمالیایی نبرد می‌کنند، قویتر کرده و انگیزه بیشتری به آنها بدهد.

نارندرا مودی نخست وزیر هند در جلسه هفته گذشته اعضای گروه بیست به وضوح نگرانی خود بابت نفوذ افکار طالبان در کشمیر را اظهار کرده و خواستار کنترل بیشتر روی این گروه شد تا افغانستان را به کشوری برای حمله به همسایگان تبدیل نکند.

وضعیت در کمشیر نیز آرام نیست. در دو ماه گذشته نزدیک به ۴۰ نفر غیرنظامی به دست نیروهای استقلال طلب کشته شده‌اند که عمده آنها هندو یا سیک بوده‌اند. مسلمانانی هم که با نیروهای هندی همکاری کرده‌اند از این ترورها در امان نبوده‌اند. هند در هفته‌های گذشته بر شدت عبور و مرور گشتی‌های خود در مرز با پاکستان افزوده چرا که نگران نفوذ نیروهای طالبان به این منطقه است؛ چه اینکه در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی مجاهدان میهمان از افغانستان در کشمیر علیه نیروهای هندی می‌جنگیدند.

با این حال طالبان اعلام کرده به همکاری اقتصادی و سیاسی با هند علاقمند است و دوست ندارد افغانستان را به محلی برای ناامن سازی دیگر کشورها تبدیل کند، هرچند هند چندان به این صحبت‌ها اعتمادی ندارد.

عمران خان؛ نخست‌وزیر پاکستان با محمد باقری؛ رییس ستاد کل نیروهای مسلح ایران در مورد آخرین تحولات منطقه‌ و وضعیت افغانستان گفتگو کرد.

به نقل از رسانه ‌های ایرانی این دیدار عصر روز چهارشنبه (۲۱میزان) در اسلام‌آباد انجام شد.

طبق بیانیه دفتر نخست‌وزیر پاکستان، عمران‌خان دیدگاه اسلام‌آباد در مورد آخرین تحولات افغانستان را برای هیات نظامی ایران به اشتراک گذاشت و تاکید کرد ایران و پاکستان به عنوان همسایگان افغانستان، در صلح و ثبات این کشور نقش مستقیم دارند.

او گفت پاکستان آرزوی مشاهده یک افغانستان صلح آمیز و با ثبات با اقتصاد پایدار و ترویج ارتباطات را دارد.

عمران‌خان گفت جامعه بین المللی باید به طور مثبت در تعامل با افغانستان باشد و کمک‌های بشردوستانه فوری را ارائه دهد و همچنین برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی افغانستان گام بردارد.

نخست وزیر پاکستان بر اهمیت آشتی ملی و حل و فصل سیاسی فراگیر در افغانستان تاکید کرد و همچنین هماهنگی نزدیک بین پاکستان و ایران از جمله از طریق ابتکار شش کشور همسایه افغانستان که ماه گذشته ایجاد شده، را خواستار شد.

در اطلاعیه اداره هوانوردی که امروز (پنج‌شنبه، ۲۲ میزان) منتشر شده، آمده‌است شرکت‌های هوایی (PIA) و کام‌ایر، قیمت تکت خود را مطابق معیار قبل از سقوط طالبان تعیین کنند.

این اداره از مسافران خواسته‌است در صورت بلندبودن قیمت تکت، اسناد و مستندات خود را به وزارت ترانسپورت و اداره هوانوردی ارائه کنند.

قیمت تکت پرواز از کابل به اسلام‌آباد که در گذشته بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ دالر بود، حالا به ۲۵۰۰ دالر افزایش یافته‌است.

از سوی دیگر، گزارش شده‌بود شرکت هوایی پاکستان در تلاش انحصار پروازها از کابل است.

شرکت هوایی کام‌ایر در کابل گفته‌بود مقامات پاکستانی پروازهای این شرکت به اسلام‌آباد را بدون ذکر دلیل ممنوع کرده‌‌اند.

در همین حال روز گذشته یکی از رسانه های پاکستانی به نقل از سخنگوی شرکت هوایی پاکستان گزارش کرده بود که به دلیل رفتارهای غیرحرفه ای و ناپسند مقام های اداره هوانوردی ملکی افغانستان و کارکنان در میدان هوایی کابل با کادر پروازهای شرکت هوایی پاکستان، این شرکت طرح تعلیق مجدد پروازهایش به افغانستان را تحت بررسی دارد.

داون پاکستان نوشته است که «شاه فرمان» فرماندار ایالت خیبرپختونخواه این کشور روز گذشته (دوشنبه 19 میزان) در دیدار با «ریچارد اچ رایلی» سرکنسول آمریکا در پشاور روی اوضاع افغانستان به بحث و گفتگو پرداختند.

آقای شاه فرمان در این دیدار گفت افغانستان دارای صلح و ثبات نه تنها به نفع پاکستان و آمریکا است بلکه به نفع تمام دنیا است.

او گفت جامعه جهانی باید از اشتباهات رخ داده در افغانستان درس بگیرد و حمایت کاملی از مردم افغانستان انجام دهد.

شاه فرمان افزود در رویدادهای دهه 90 میلادی دست کم یک میلیون شهروند افغان به شهادت رسیدند، اما دنیا بجای کمک به آنها، افغان ها را به حال خودشان رها کردند.

وی همچنین علاوه کرد “افغان ها این حق را دارند تا خودشان تصمیم بگیرند و نظام شان را در کشور خودشان انتخاب نمایند.

فرماندار ایالت خیبرپختونخواه همچنین در این دیدار از سیاست آمریکا برای میدان دادن به کشور هند در افغانستان انتقاد کرد و گفت که هند نقش مخربی در افغانستان ایفا کرد.

ریچارد رایلی سرکنسول آمریکا در پشاور نیز با بیان اینکه دوباره کارش را در پشاور آغاز کرده گفت که آمریکا و پاکستان در شماری از چالش های منطقه ای و جهانی دیدگاه مشترکی دارند و راهی برای حل این مسائل پیدا خواهند کرد.

لازم به ذکر است که ایالت خیبرپختونخواه در شمال غربی پاکستان و در همسایگی افغانستان واقع شده است و شمار زیادی از مهاجران افغان در این ایالت حضور دارند.

 قیمت تکت‌ هواپیمای شرکت هوایی پاکستان، از کابل به اسلام‌آباد که زمانی ۱۵۰ دالر بود اکنون به حدود ۲۵۰۰ دالر رسیده است.

گفته می‌شود حتی تا سه هفته پیش بهای تیکت ۱۵۰۰ دالر بوده است.

هواپیمایی پاکستان اکنون تنها خط هوایی فعال میان کابل و اسلام‌آباد است

در همین حال حال، در پی انتقادهای گسترده از افزایش قیمت بلیط هواپیمای شرکت هوایی پاکستان، ‌غلام جیلانی وفا؛ معاون اداره هوانوردی ملکی افغانستان گفته است پاکستان به دنبال انحصار پرواز‌های هوایی در افغانستان است و به بهانه‌های مختلف مانع پرواز شرکت‌های هوانوردی افغانستان می‌شود.

همچنین گفته می شود که بنا به دستور اداره هوانوردی ملکی پاکستان، پروازهای کلیه شرکت های هوایی میان اسلام آباد و کابل به حالت تعلیق در آمده است.

پیش تر این اداره گفته بود که به شرکت هوایی کام ایر (یگانه شرکت هوایی خصوصی افغانستان) اجازه انجام پرواز میان اسلام آباد و کابل را داده است.

اما براساس گزارش ها، پروازهای این شرکت هوایی به حالت تعلیق در آمده و تکت های شرکت هوایی پاکستان با قیمت بسیار بالا بفروش میرسد.