برچسب: عبدالله عبدالله

  • عبدالله عبدالله: تشدید جنگ در شرایطی که مذاکرات صلح جریان دارد غیرقابل قبول است

    عبدالله عبدالله: تشدید جنگ در شرایطی که مذاکرات صلح جریان دارد غیرقابل قبول است

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌‌ی ملی، گفت تشدید جنگ در جریان گفت‌وگوها، غیر قابل قبول است.

    آقای عبدالله که یک‌شنبه شب (۲۷ میزان)، در سفارت افغانستان در تهران سخن می‌زد، گفت گفت‌وگوهای صلح در قطر جریان دارد بنابراین تشدید جنگ از سوی طالبان غیر قابل قبول است.

    این در حالی است که هم‌زمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح در قطر، گروه طالبان سطح خشونت‌ها را در سراسر افغانستان، افزایش داده است.

    آقای عبدالله، در بخش دیگری از سخنان خود گفت هدف سفرش به ایران، جلب حمایت این کشور از روند صلح است.

    او افزود: «در دیدارهایی که با مقام‌های بلندپایه‌ی ایران داشتم، تاکید ایران به موفقیت صلح پایدار با رهبری و مدیریت افغان‌ها برجسته بود. حمایت ایران از روند صلح به رهبری و مدیریت افغانستان با اهمیت است.»

    رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، هم‌چنان گفت تلاش می‌کند تا حضور مهاجران افغان در ایران را در گفت‌وگوها و تلاش‌های صلح، به گونه‌ی موثر تامین کند.

    آقای عبدالله، صبح روز یکشنبه (۲۷ میزان)، در ادامه‌ی سفرهای منطقه‌ای اش برای جلب حمایت از تلاش‌های صلح، به دعوت رسمی حکومت ایران، در راس هيئت عالی‌رتبه‌ی دولتی، به تهران، پایتخت ایران رفت.

    آقای عبدالله در جریان این سفر، با محمدجواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران و شماری از مقام‌های بلندرتبه‌ی این کشور، دیدار کرد. قرار است رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، با حسن روحانی، رییس‌جمهور ایران نیز، دیدار کند.

  • سفر عبدالله به ایران می تواند بن بست مذاکرات بین الافغانی دوحه را بشکند

    سفر عبدالله به ایران می تواند بن بست مذاکرات بین الافغانی دوحه را بشکند

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان صبح امروز برای انجام یک سفر سه روزه وارد تهران شد تا با مقام‌های بلندپایه جمهوری اسلامی ایران درباره صلح و ثبات افغانستان بحث و تبادل نظر کند، چرا که به باور آگاهان سیاسی افغانستان نقش جمهوری اسلامی ایران در روند صلح افغانستان راهگشاست و ایران می‌تواند در صلح و تأمین ثبات پایدار افغانستان نقش تعیین کننده داشته باشد.

    آگاهان سیاسی و اقتصادی هر دو کشور افغانستان و ایران معتقدند با توجه به روابط فرهنگی، زبانی، تاریخی و اشتراکات تمدنی؛ مردم افغانستان و ایران یک ملت به‌هم تنیده اند که در دو کشور دارای جغرافیای مشخص زندگی می کنند که تاریخ آن تفکیک ناپذیر است.

    «مجیب الرحمن رحیمی» مشاور ارشد شورای عالی مصالحه ملی افغانستان در این رابطه گفت عبدالله عبدالله در این سفر مقام‌های ایرانی را در جریان آخرین تحولات و پیشرفت‌های گفت‌ وگوی صلح کشور قرار خواهد داد.

    وی افزود رییس شورای عالی مصالحه ملی همچنین در این سفر از مقام‌های ایرانی خواهد خواست که با دولت و مردم افغانستان همکاری و از روند صلح حمایت کنند تا صلح و ثبات پایدار در افغانستان و منطقه مستقر شود.

    در این سفر، عبدالله عبدالله را شماری از مقام‌های دولتی، وزارت امور خارجه و شماری از اعضای مجلس نمایندگان همراهی می‌کنند.

    ایران و افغانستان که دارای ریشه کهن و مشترکی در بخش های اجتماعی، فرهنگی و تاریخی هستند، روابط میان دو کشور همواره حرکتی رو به جلو داشته و طی ۱۹ سال گذشته نسبت به هر زمان دیگری تسریع شده و به نفع هر دو دولت و ملت بوده و هست.

    دو ملت و دولت طی ۱۹ سال گذشته در بخش‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و تجاری پیشرفت‌های خوبی داشتند و حتی به تازگی نشست‌هایی بین دو کشور نیز برگزار شده و یا در حال برگزاری است که افق روابط کابل و تهران را روشن‌تر از پیش خواهد ساخت.

    در همین رابطه، یک عضو مجلس نمایندگان، سفر عبدالله عبدالله به تهران را امیدوار کننده خواند و آن را در شرایطی که بن بست گفت وگوهای صلح در دوحه قطر ادامه دارد، با اهمیت دانست.

    «سیدجمال فکوری بهشتی» اجماع ملی، منطقه‌ای و جهانی را در روند صلح افغانستان، مهم ارزیابی کرد و گفت اگر یک کشور یا حلقه‌ای در این روند مفقود باشد، موفقیت صلح با خطر مواجه می شود.

    وی گفت در روند ملی تا حدودی اجماع وجود دارد اما در سطح منطقه‌ای و بین المللی این اجماع چنانچه انتظار می رفت ایجاد نشده و هدف آمریکایی‌ها برای صلح پایدار، افغان ها را با شک و تردید مواجه کرده است.

    بهشتی گفت: نقش ایران در روند صلح افغانستان از اهمیت بالایی برخوردار بوده و ایران همواره از دولت و ملت افغانستان حمایت و پشتیبانی کرده است.

    نماینده بامیان در مجلس نمایندگان گفت: با توجه به گذشته همکاری و حمایت ایران از دولت و ملت ما، این بار نیز از حمایت ایران از صلح در افغانستان اطمینان داشته و امیدواریم ایران بتواند بن بست کنونی مذاکرات صلح بین دولت افغانستان و طالبان در دوحه قطر را بشکند.

    بهشتی با بیان اینکه سفر عبدالله به ایران، راهگشا و فوق العاده مؤثر خواهد بود، اظهار کرد: این سفر می تواند ارمغانی برای برقراری صلح باشد و از ایران توقع داریم در روند صلح افغانستان همکاری کند.

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در حالی امروز به ایران سفر می کند که به دنبال ایجاد وقفه در مذاکرات دوحه، طی روزهای گذشته در سفر به پاکستان و هند برای بوجود آوردن اجماع منطقه‌ای با مقامات این کشورها نیز دیدار داشت.

    مذاکرات صلح بین الافغانی دولت و گروه طالبان ۲۲ ماه قبل با سخنرانی عبدالله عبدالله، ملابرادر و شماری از وزیران خارجه کشورهای جهان در دوحه قطر آغاز شد و اکنون با وجود گذشت بیش از یک ماه، هیچ نشانه ای از پیشرفت در مذاکرات مشاهده نمی شود.

    بیش از یک ماه بحث بی‎ نتیجه بر سر چارچوب مذاکرات صلح افغانستان بیانگر دوری دیدگاه‌های هیأت دولت و گروه طالبان در دوحه است.

  • عبدالله به ایران رفت

    عبدالله به ایران رفت

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی، در رأس یک هیئت دولتی صبح امروز یکشنبه(۲۷ میزان) به ایران رفت.
    سفر آقای عبدالله به ایران برای تقویت اجماع منطقه‌ای، تبادل دیدگاه‌ها در رابطه به روند صلح و مسایل دوجانبه صورت می‌گیرد.
    رییس شورای عالی مصالحه ملی در جریان این سفر با حسن روحانی رییس جمهور، جواد ظریف وزیر امور خارجه، رییس مجلس، وزیران نیرو و اطلاعات و دبیر شورای امنیت ملی ایران دیدار خواهد کرد.
    عبدالله عبدالله پیش از این با هدف جلب حمایت کشورهای همسایه و منطقه از روند صلح، به هند و پاکستان سفر کرده است.

  • عبدالله عبدالله: مردم افغانستان امارت اسلامی دیگری را نمی پذیرند

    عبدالله عبدالله: مردم افغانستان امارت اسلامی دیگری را نمی پذیرند

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت تحمیل امارت طالبانی، نسخۀ جنگ ۴۲ سالۀ دیگر را می‌ریزید.

    رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی در مراسم گرامی‌داشت از دومین سالروز کشته‌شدن عبدالرازق اچکزی، فرمانده پیشین پولیس کندهار افزود تشدید خشونت طالبان را به هدف نمی‌رساند.

    عبدالله گفت: «اگر فکر همین باشد که امریکایی‌ها یا قوای بین‌المللی از افغانستان بیرون می‌شوند که احتمالش هم است، ولی این مساله امروز مطرح نیست و فردا شاید مطرح باشد. خوب هم است که صلح در افغانستان برقرار باشد و ما روی پای خود بیاستیم و ضرورت به قوای خارجی نباشد. اگر محاسبه همین باشد که آن‌ها خارج می‌شوند و بعد دوباره نظام امارت طالبان تحمیل می‌شود بالای مردم افغانستان، این در هیچ حالت، در هیچ وضعیت قابل قبول مردم افغانستان نیست. اما یک نسخه‌‍ای است برای ادامه جنگ به یک شکل دیگر. این اشتباه محاسبه نباید صورت بگیرد.»

    او تأکید کرد در هیچ حالتی مردم افغانستان تحمیل امارت اسلامی را بر نمی‌تابند و تلاش برای تحمیل امارت نسخه‌ی دیگری برای ادامه جنگ در کشور است.

    عبداله  عبدالله گفت برای تأمین صلح باید راه رسیدن به آن را با متانت و عزم اراده طی کرد. او در عین حال افزود صلح به معنای پایمال شدن هویت، عزت مردم و ختم افتخارات کشور نخواهد بود.

    رییس شورای عالی مصالحه تأکید کرد اگر طالبان فکر می‌کنند که با گرفتن یک ولسوالی یا فشار وارد کردن بر ولایتی، دست بالایی در مذاکرات صلح خواهند شد، دچار همان خطایی است که سبب دوام جنگ شده است.

    عبدالله عبدالله افزود افزایش خشونت‌ها راه رسیدن به صلح نیست و همه مردم و کشورهای حامی صلح آن را محکوم کرده‌اند و نباید هیچ طرفی در صدد افزایش خشونت باشند. او هم‌چنان افزایش خشونت‌ها را غیرقابل قبول خواند.

    رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت هیأتی که در دوحه مذاکره می‌کند، از تمامیت افغانستان نمایندگی می‌کند. او افزود نباید در داخل کشور بین مردم خط کشیده شود و برای تقویت موضع هیأت مذاکره‌کننده باید صفوف متحدتر از گذشته شود.

     عبدالله عبدالله گفت اگر شرایطی آمد که گروه طالبان هیچ راه حل معقولی را نپذیرفت، در آن زمان مردم از تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و استقلال کشور دفاع خواهد کرد.

    او گفت شعار صرف کافی نیست و برای دفاع و خدمت به وطن به مبارزه جدی نیاز است.

    عبدالله با اشاره به قربانی‌های نیروهای امنیتی گفت باید این نیروها مطمئن شوند، از نظامی دفاع می‌کنند که در آن عدالت تأمین و فساد و تعبیض زدوده می‌شود.

    در این مراسم، امرالله صالح، معاون ریاست جمهوری نیز گفت طالبان از طریق جنگ هیچ چیز را از دولت گرفته نتوانسته است.

    او هم‌چنان گفت هیأت مذاکره‌کننده طالبان هیچ حرفی برای گفتن ندارد و در دوحه نیز حاضر نشده است که براساس «قرآن و سنت» مذاکره کنند.

    او گفت ادعای طالبان مبنی بر جهاد بودن «جنگ‌» ‌شان در افغانستان در محضر عام باطل شده است.

  • عبدالله عبدالله: تویت اخیر ترامپ به طالبان در مذاکرات صلح دست بالا می دهد

    عبدالله عبدالله: تویت اخیر ترامپ به طالبان در مذاکرات صلح دست بالا می دهد

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان گفت تویت اخیر دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا در مورد خروج قوای امریکایی از افغانستان تا پایان سال روان میلادی، به گروه طالبان در مذاکرات صلح دست بالا می‌دهد.

    آقای ترامپ شام چهارشنبه هفتم اکتوبر (۱۶ میزان) در یک پیام تویتر نوشت: «باید شمار اندک باقیماندۀ مردان و زنان شجاع ما که در افغانستان سرگرم خدمت اند، تا کرسمس [عید میلاد مسیح] به خانه برگردند.»

    ساعاتی پیش از تویت آقای ترامپ، رابرت اوبراین، مشاور امنیت ملی امریکا نیز گفته بود شمار نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان تا اوایل سال ۲۰۲۱ به ۲۵۰۰نفر کاهش خواهد یافت.

    آقای عبدالله در مصاحبه‌ با روزنامۀ فایننشیل تایمز با اشاره به این اظهارات مقام‌های امریکایی گفت: «هیچ کسی وضاحتی نداده است. طالبان که فکر می‌کنند با خروج قوای امریکایی می‌توانند با زور به قدرت برگردند، ممکن است این [تویت ترمپ] را به سود خود بنگرند.»

    گروه طالبان اندکی پس از تویت آقای ترامپ، با بیان اینکه خروج قوای خارجی گام مثبت در راستای تطبیق توافقنامۀ دوحه است، از این موضع رییس جمهور امریکا به گرمی استقبال کرد.

    بر اساس توافقنامۀ صلح امریکا-طالبان که در اواخر فبروری سال روان در شهر دوحه پایتخت قطر امضا شد، باید تمام نظامیان خارجی تا ماه می سال ۲۰۲۱ افغانستان را ترک کنند، اما مقام‌های نظامی امریکا همواره تاکید کرده اند که خروج کامل نظامیان وابسته به شرایط و منوط به پابندی طالبان به تعهدات شان است.

    به تازگی، مارک میلی، لوی درستیز عمومی قوای مسلح ایالات متحده گفته است هرگونه تصمیم در مورد خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان باید با درنظرداشت شرایط موجود در داخل افغانستان باشد و امریکا تلاش می‌کند جنگ در افغانستان “مسوولانه و با سنجش” پایان یابد.

    آقای میلی در مصاحبه با رادیوی ملی عامۀ امریکا (ان پی آر) گفت شمار نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان تا ماه آیندۀ میلادی به ۴۵۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

    وی اما افزود رییس جمهور ترامپ در مورد کاهش بیشتر نظامیان امریکا در افغانستان تا هنوز هیچ تصمیم نهایی نگرفته است.

    با آنکه پس از امضای توافقنامۀ دوحه طالبان نیروهای خارجی مستقر در افغانستان را هدف قرار نداده بود، نظامیان امریکایی چند روز پیش در پی حملۀ تهاجمی جنگجویان طالب در ولایت هلمند، مواضع آن گروه را بمباران کردند.

    همزمان با این دیپلمات ها و مقامات خارجی هشدار دادند افزایش خشونت سبب آسیب رساندن به روند صلح افغانستان خواهد شد.

    زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحده برای مصالحۀ افغانستان روز پنجشنبه ۱۵ اکتوبر (۲۴ میزان) در چند پیام پی در پی تویتری به افزایش خشونت‌ها در افغانستان واکنش نشان داد و گفت این وضعیت هشداری برای افغان‌ها و حامیان منطقه‌ای و بین‌المللی آنان است. او تاکید کرد خشونت و تلفات افغان‌ها به گونۀ قابل ملاحظه ای کاهش یابد.

  • غنی و عبدالله پس از سفر به هند و قطر دیدار و گفت و گو کردند

    غنی و عبدالله پس از سفر به هند و قطر دیدار و گفت و گو کردند

    عبدالله و غنی در این دیدار درباره جزئیات سفر «پردستاورد» هیئت دولت به قطر و اقدامات بعدی در روند صلح گفت‌وگو کردند.
    رییس جمهور غنی طی یک سفر دو روزه در چهاردهم میزان به قطر رفت.
    حکومت هدف این سفر را تحکیم صلح و تقویت روابط دوجانبه با قطر اعلام کرده بود.
    عبدالله عبدالله در این دیدار درباره سفر اخیر خود به هند و دیدار با مقامات این کشور به رییس جمهور معلومات داده است.
    عبدالله عبدالله در پانزدهم میزان طی یک سفر چهار روزه به هند رفته بود. در این سفر مقامات هندی از صلح مورد قبول افغان‌ها اعلام حمایت کردند.

  • عبدالله: طالبان احتمالا در دولت آینده افغانستان نفوذ قابل ملاحظه ای خواهند داشت

    عبدالله: طالبان احتمالا در دولت آینده افغانستان نفوذ قابل ملاحظه ای خواهند داشت

    عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی که اخیرا به هند سفر کرده بود، در گفتگو با آسوشیتدپرس گفت ما به واقعیات میدانی بی توجه نیستیم اما این منجر به غلبه یک طرف بر طرف دیگر نخواهد شد. افزایش خشونت در منطقه در حل و فصل صلح آمیز درگیری اخلال ایجاد می‌کند.

    عبدالله عبدالله بیان کرد انتظار می‌رود طالبان نفوذ قابل توجهی در شکل دهی نوع نظام آینده افغانستان داشته باشد، اما این به نفع کشور است که روابط با کشورهای منطقه و فرامنطقه ای برقرار و تقویت شود.
    او همچنین خواستار آتش بس بشردوستانه شد تا افغانستان و شرکای بین المللی بتوانند به برخی مسائل کلیدی کشور همچون فساد و کمبود بودجه نظامی آموزشی که به گفته ناظران مدتها کشور را گرفتار ساخته، رسیدگی کنند.
    او تاکید کرد: «هر چه زودتر ما به یک راه حل برسیم، بهتر مردم افغانستان می‌توانند نه فقط به خشونت و درد و رنج بلکه همچنین به مسائل مربوط به مردم نیز پایان دهند.»
    عبدالله همچنین تاکید کرد مساله افغانستان درگیر با کلیت جامعه بین‌المللی است.

    او ابراز امیدواری کرد هند در این فرآیند از طریق تشویق حامیان همزیستی و مسامحه نقشی مهمی ایفا کند. رهبران نظامی و غیرنظامی هند حامی راه حل جامع و صلح آمیز در فرآیند صلح افغانستان بوده و انتظار می‌رود تعاملات با دهلی نو در هفته‌ها و ماه‌های آینده تعمیق یابد.
    او تاکید کرد: «هند همچنین حامی یک افغانستان همراه با صلح در داخل و یک افغانستان دموکراتیک است که پناهگاه گروه‌های تروریستی نشود.»

  • عبدالله عبدالله: استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود

    عبدالله عبدالله: استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود

    درگذشت استاد شجریان، یگانه ی موسیقی ناب ایرانی، تمام دوستدارانش را در ایران و خارج از ایران که دل در گرو زبان و فرهنگ ستبر پارسی دارند، در غم و اندوه فرو برد.

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی کشور در صفحه فیسبوک خود نوشت استاد شجریان میراث مشترک فرهنگی کشورهای منطقه بود.
    وی افزود مرگ استاد شجریان، میلیون‌ها انسان را در سراسر کره خاکی به‌ویژه در کشورهای منطقه و فارسی زبان به ماتم نشاند و تکان داد.
    رییس شورای عالی مصالحه ملی اضافه کرد شجریان، «میراث مشترک فرهنگی» کشورهای منطقه، معرفِ اشعار شاعران بزرگ زبان فارسی از جمله مولوی، حافظ، سعدی و فردوسی است.

    استاد شجریان در اول سنبله ۱۳۱۹ در مشهد ایران به دنیا آمد. وی موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، خواننده و خوشنویس ایران زمین و نامزد ۲ جایزه گرمی بود که توسط سایت انجمن آسیا به‌عنوان پرآوازه‌ترین هنرمند موسیقی اصیل ایرانی معرفی شد. همچنین روزنامهٔ ونکوورسان او را یکی از مهم‌ترین هنرمندان موسیقی در سال ۲۰۱۰ و یکی از ۵۰ صدای برتر جهان معرفی کرده‌ بود.

    شجریان در طول فعالیت هنری خود موفق به تولید حدود ۶۰ آلبوم موسیقی، خوانندگی در تیتراژ فیلم‌هایی چون دلشدگان، ابجد و زمستان و اجرای بیش از ده‌ها کنسرت داخلی و بین المللی شده بود.

  • عبدالله: صلح به معنای طالبانیزه کردن افغانستان نیست

    عبدالله: صلح به معنای طالبانیزه کردن افغانستان نیست

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحۀ ملی در سفر رسمی خود به دهلی‌نو با آقای اس. جی شنکر وزیر امورخارجۀ جمهوری هند دیدار کرد.

    در این ملاقات وزیر امور خارجۀ جمهوری هند، با تاریخی خواندن روابط میان دو‌کشور حمایت کشورش را از تلاش‌های صلح در افغانستان اعلام کرد.

    آقای شنکر افزود صلح در افغانستان به معنای صلح در منطقه است و هند با حمایت از تلاش‌های صلح به رهبری و مالکیت افغان‌ها همچنان به کمک‌های خود به افغانستان ادامه می‌دهد.

    در این حال، عبدالله عبدالله افزود یک فرصت استثنایی برای صلح در افغانستان مساعد گردیده و باید از این فرصت استفاده گردد. وی صلح در افغانستان را به نفع کشورهای منطقه خواند و از موضع‌گیری اصولی هند در قبال تلاش‌های صلح در افغانستان تشکر و قدرانی کرد.

    صلح به معنای طالبانیزه‌کردن افغانستان نیست

    عبدالله عبدالله در انستیتوت مطالعات دفاعی و تحلیلی هند گفت که روند صلح به معنی طالبانیزه‌کردن افغانستان نیست.

    عبدالله عبدالله گفت: «از کمک‌های هند که به بیش‌تر از سه ملیارد دالر می‌رسد و در حوزه‌های مختلف به نفع مردم افغانستان سرمایه‌گذاری گردیده تشکر می‌کنم. ما خواهان یک افغانستان مستقل، آزاد و در صلح در داخل و با کشورهای بیرونی هستیم. احترام به حقوق بشر، حفظ دستاوردهای سالیان پسین، حقوق زنان و حقوق اقلیت‌ها برای ما اهمیت فراوان دارد.»

    رییس شورای عالی مصالحۀ ملی گفت: «افغانستان مانند هند چندفرهنگی، چندقومی و متکثر است. ما می‌خواهیم با ساختاری مناسب برای خدمت به مردم و جامعۀ متکثر خود به پیش‌برویم. اساس یک افغانستان نو بعد از تحولات ۲۰۰۱ گذاشته شده است. هند از جمله کشورهایی بود که ما را در این عرصه کمک کرد. ما می‌خواهیم به این مسیر ادامه بدهیم و از کمک‌های شما تشکر و قدردانی می‌کنیم.»

    داکتر عبدالله علاوه کرد: «مذاکرات در دوحه آغاز گردیده است. طرف‌دار این بودیم که مذاکرات سریع نتیجه بدهد اما با در نظرداشت پیشینۀ منازعه و جنگ مذاکرات شاید زمان‌گیر باشد. ما می‌دانیم که مشکل راه حل نظامی ندارد و طرف جمهوری اسلامی افغانستان آماده است تا با استفاده از این فرصت نقش خود را در موفقیت مذاکرات مسؤولانه ایفا نماید. برای موفقیت طبعا ما نیازمند صبر و حوصله‌مندی هستیم.»

    رییس شورای عالی مصالحۀ گفت: «رسیدن به صلح به معنای قبول کردن افکار و ایده‌های طرف‌ دیگر نیست. با صلح با طالبان ما به طرف طالبانیزه‌ کردن افغانستان نمی‌رویم. هدف این است تا خشونت را کنار بگذاریم و با استفاده از راه‌های مسالمت‌آمیز به رقابت بپردازیم.»

    عبدالله در سفرش به هند با نخست وزیر و مشاور امنیت ملی آن کشور نیز ملاقات کرده است.

  • سفر عبدالله به هند و تلاش برای اجماع منطقه ای

    سفر عبدالله به هند و تلاش برای اجماع منطقه ای

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی در راستای به وجود آوردن اجماع منطقه‌ای پس از سفر به پاکستان این بار راهی هند شد تا حمایت این کشور را نیز از روند صلح افغانستان جلب کند.

    صفحه رسمی شورای عالی مصالحه ملی روز سه شنبه در اطلاعیه‌ای نوشت عبدالله عبدالله در جریان این سفر با نخست‌وزیر، وزیر امور خارجه، مشاور امنیت ملی و شماری دیگر از مقام‌های بلندپایه هندی دیدار و در یکی از نهادهای پژوهشی آن کشور نیز سخنرانی می‌کند.

    در این اطلاعیه آمده است رییس شورای عالی مصالحه ملی در دیدار با رهبران هند در باره‌ روند صلح افغانستان، مذاکرات دوحه، فرصت‌ها، چالش‌ها و ضرورت اجماع و حمایت منطقه‌ای از تلاش‌های صلح بحث و گفت‌وگو می‌کند.

    عبدالله پیش از سفر به دهلی‌نو گفته بود هند از متحدان استراتژیک افغانستان است و دولت و مردم افغانستان را در دوره‌های مختلف کمک کرده است.

    عبدالله تأکید کرد افغانستان به روابط دیرینه و تاریخی خود با هند اهمیت زیاد قایل است و نقش این کشور را در برقراری صلح و ثبات در افغانستان و منطقه مهم می‌داند.

    کابل تلاش می کند که موازنه روابط خود با دهلی نو و اسلام آباد را به نحوی حفظ کند و به همین دلیل هر مقام بلند پایه افغانستان پس از سفر به پاکستان به هند نیز سفر کرده است.

    این در حالی است که عبدالله چند روز پیش در یک سفر سه روزه به پاکستان رفت و با مقامات بلندپایه آن کشور نیز دیدارهای جداگانه داشت و در مرکز مطالعات استراتژیک آن کشور نیز سخنرانی کرد.

    دولت پاکستان که از عبدالله عبدالله برای سفر به این کشور دعوت و به گونه بی‌سابقه ای استقبال کرد و این استقبال در افغانستان با تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌هایی همراه شد.

    شماری از آگاهان گفتند که پاکستان با این استقبال نشان داد که سیاست آن کشور در قبال افغانستان تغیر کرده و می خواهد با افغانستان روابط نزدیک و دوستانه برقرار کند.

    وزیر امورخارجه پاکستان هم به عبدالله گفت که این کشور می خواهد با افغانستان روابط دوستانه داشته باشد و هرگز نمی خواهد بعنوان ارباب با این کشور برخورد کند.

    رییس شورای عالی مصالحه ملی نیز آن سفر را با دستاوردهای مهم خواند و گفت پاکستان از روند صلح افغانستان و تأمین ثبات در این کشور حمایت می کند.

    اما برخی دیگر از آگاهان می گوید سیاست پاکستان در قبال افغانستان هرگز تغیر پذیر نیست و استقبال از رییس شورای عالی مصالحه ملی یک تاکتیک و بازی جدید خواهد بود.

    در این حال روز گذشته رییس جمهوری غنی نیز به قطر سفر کرد تا در آن کشور با مقامات قطری و نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان دیدار و گفت‌وگو کند.

    هرچند رسانه‌های افغانستان گمانه زنی کرده بودند که امکان دارد اشرف غنی در این سفر با هیأت طالبان نیز دیدار کند اما سخنگوی کاخ ریاست جمهوری و گروه طالبان هر دو این امکان را رد کردند.

    صدیق صدیقی به رسانه‌ها گفته است سفر رییس جمهوری غنی به قطر هیچ ارتباطی به صلح ندارد اما کارشناسان باور دارند که قطر می خواهد اعتماد کابل را در راستای بی طرفی این کشور جلب کند.

    «سیدجواد حسینی» دبیرکل حزب کار و توسعه افغانستان و استاد دانشگاه بر این باور است که حضور طالبان در قطر و اینکه قطر در گذشته نیز از طالبان حمایت کرده است، نگرانی‌هایی را در دولت افغانستان به وجود آورده بود.

    در این سفر مقامات قطری به رییس جمهوری اطمینان می دهند که در قبال روند صلح افغانستان بی طرفی خود را حفظ می کنند و همچنین دولت کابل را به رسمیت می شناسند.

    به نظر می رسد در شرایطی که گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه متوقف شده و آمریکا نیز تلاش دارد با ورود به آن بن بست را بشکند، سفر عبدالله به هند و منطقه مهم باشد.

    «رحمت الله نبیل» رییس سابق اداره امنیت ملی افغانستان هم گفته است اشرف غنی در سفر به قطر پیام‌های مهمی از ارتش و دولت آمریکا در قبال صلح افغانستان دریافت خواهد کرد و به نظر می رسد که نقش کابل در روند صلح نه تنها تعیین کننده نیست بلکه نمایشی است.

    به باور نبیل در باره صلح افغانستان همه چیز از پیش تعیین شده است. دولت افغانستان تنها در یک نمایش روند تأمین صلح را نقش بازی می کند و در این سفر مقامات قطری پیام هایی را به غنی خواهد گفت.

    به گفته نبیل، اگر اشرف غنی پیام‌های آمریکا توسط دولت قطر را که این بار به وی ابلاغ می شود، نپذیرد خشونت ها افزایش خواهد یافت و به باور این سیاستمدار افغان در روند صلح افغانستان نه دولت و هیأت‌های مذاکره کننده دو طرف بلکه تقویم انتخاباتی آمریکا نقش اصلی را دارد، زیرا کشورهای منطقه و همسایگان افغانستان نسبت به حضور و برخورد آمریکا در روند صلح افغانستان با شک و تردید می نگرند و باور دارند همانگونه که آمریکا در حمله به افغانستان و حملات شبانه و کشتار مردم بی‌گناه دچار اشتباه شده بود در مداخله در امور صلح کشور نیز اشتباه می کند.

    نبیل معتقد است که به این دلیل کشورهای منطقه خواستار گفت‌وگوی صلح کامل بین افغانستان بدون هیچ گونه مداخله خارجی هستند.

    هند نیز در روند مذاکرات بین افغانستانی نسبت به تأمین منافع خود در آینده افغانستان نگران است، زیرا باور دارد که طالبان از طرف پاکستان حمایت می شود و این گروه مصمم است که می تواند در آینده برای منافع پاکستان در افغانستان نقش هند را تضعیف کند.

    به همین دلیل در سفرهای گذشته خلیل‌زاد به دهلی نو از آن کشور خواسته بود که به صورت مستقیم در باره صلح با گروه طالبان گفت‌وگو کند که این کار تاکنون انجام نشده است.

    گفته می شود عبدالله عبدالله برای حمایت از روند صلح پس از سفر به هند به دیگر کشورهای همسایه افغانستان از جمله به جمهور اسلامی ایران نیز سفر خواهد کرد.

  • عبدالله گزارش سفرش به پاکستان را به رئیس جمهور غنی ارائه کرد

    عبدالله گزارش سفرش به پاکستان را به رئیس جمهور غنی ارائه کرد

    رییس شورای عالی مصالحه ملی در ارتباط با سفرش به پاکستان به رییس‌جمهور گزارش داد.

    ارگ ریاست‌جمهوری اعلام کرد رییس‌جمهور غنی با عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی صبح امروز در ارگ دیدار کرد.

    عبدالله عبدالله گزارش سفرش به پاکستان را به ريیس جمهور غنی ارائه کرد و روی اقدامات بعدی در خصوص پروسه صلح، بحث و تبادل نظر صورت گرفت.

    عبدالله عبدالله هفتۀ گذشته در سفر سه روزه به اسلام آباد رفت. رییس شورای مصالحه ملی در پاکستان با استقبال کم‌سابقه روبرو شد.

    منابع دیپلماتیک می‌گویند که از عبدالله عبدالله در سطح یک رییس جمهور استقبال شد. عبدالله عبدالله پس از ۱۲ سال به پاکستان سفر کرده بود.

    پاکستان از کشورهای مهم و اثرگذار در قضایای افغانستان به ویژه در روند صلح است. ناظران معتقد هستند که تغییراتی در سیاست پاکستان در قبال افغانستان به چشم می‌خورد. اما تغییر کامل استراتژی پاکستان دور از انتظار است.

    عبدالله در هفتۀ جاری به منظور حفظ توازن در سیاست خارجی به دهلی جدید می‌رود.

    یک مقام شورای عالی مصالحه گفت که در یکی دو ماه پیش رو عبدالله عبدالله از کشورهای هند، ایران، ازبکستان، ترکیه و چین دیدار خواهد کرد.

  • حس خوبی دارم!

    حس خوبی دارم!

    عبدالله عبدالله، رئیس تیم مذاکره‌کننده صلح افغانستان پیش از ترک پاکستان از احساس مثبتش پس از سفر به این کشور خبر داد.

    آقای عبدالله روز سه‌شنبه ۲۹ سپتامبر در راس هیات مذاکره کننده صلح افغانستان به پاکستان سفر کرد. وی در این سفر با برخی مقام‌های سیاسی پاکستان از جمله نخست وزیر و وزیر امور خارجه دیدار کرد.

    او پیش از ترک پاکستان در گفت‌وگو با خبرگزاری فرانسه گفت: «با حس مثبتی این کشور را ترک می‌کنم، روزهای نخست یافتن، زبان مشترک برای ما چالش بود، البته ما به یک زبان حرف می‌زنیم منظورم نحوه برقراری ارتباط است. الان اوضاع خوب پیش می‌رود و خوشبختانه بر تنگناهای اخیر نیز پیروز خواهیم شد.»

    آقای عبدالله پیش از این گفته بود که زمان آن فرا رسیده است تا دو کشور همسایه از «شعارها و بیانیه‌های کهنه و تئوری‌های توطئه‌ای که ما را عقب نگه داشته است» دست بردارند.

    سفر عبدالله عبدالله در یک زمان حساس در تاریخ افغانستان صورت گرفته است چراکه تیم مذاکره‌کننده منصوب دولت در قطر در حال مذاکره با طالبان برای پایان دادن به جنگ داخلی است.

  • از صلح در افغانستان پاکستان بیشترین سود را می برد

    از صلح در افغانستان پاکستان بیشترین سود را می برد

    عمران خان نخست وزیر پاکستان در دیدار با عبدالله عبدالله گفت از آتش بس در افغانستان حمایت می کند و تداوم جنگ بدترین سناریو برای مردم افغانستان است.

    دیدار عبدالله و خان در دومین روز سفر رییس شورای مصالحه به اسلام‌آباد صورت گرفته و نخست وزیر پاکستان در این دیدار ضمن اعلام حمایت کشورش از روند صلح افغانستان افزود با تأمین صلح و ثبات در افغانستان، پاکستان بیشترین سود را خواهد برد.

    خان تصریح کرد تأمین امنیت و برقراری صلح در افغانستان، مفاد اقتصادی زیادی برای پاکستان دارد.

    نخست وزیر پاکستان خاطرنشان کرد از کاهش خشونت و در ادامه، آتش‌بس پایدار و سراسری در افغانستان حمایت می‌کنند و تداوم جنگ را بدترین سناریو برای مردم افغانستان می داند.

    عبدالله عبدالله نیز در این دیدار تاکید کرد افزایش خشونت به روند صلح ضربه می‌زند و افغانستان ارادۀ لازم برای موفقیت روند صلح را دارد.

    عبدالله گفت از طالبان انتظار دارد برای ختم جنگ و دست‌یابی به توافق صلح، حسن نیت‌شان را نشان دهند.

    رییس شورای مصالحه با اشاره به موضع‌گیری‌های نخست وزیر پاکستان و حمایت اسلام‌آباد از روند صلح افغانستان خاطرنشان کرد در این سفر علاقمندی برای گشودن فصل جدید در روابط میان دو کشور را مشاهده کرده است.

    عمران خان درحالی بدترین سناریو در افغانستان را جنگ می خواند که علی رغم آغاز مذاکرات بین الافغانی خشونت و حملات طالبان در افغانستان شدت گرفته است.

    سفر عبدالله به پاکستان

    عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و هیئت همراهش دو روز قبل در یک سفر رسمی سه‌روزه به پاکستان رفت.

    ریاست شورای مصالحه هدف این سفر آقای عبدالله را تلاش‌های صلح پایدار، با عزت و عادلانه در افغانستان گفته است.

    عبدالله تاکنون با عمران خان نخست وزیر، شاه محمود قریشی وزیر خارجه، صادق سنجنرانی، رئیس سنای پاکستان دیدار و نیز در مرکز مطالعات استراتیژیک اسلام آباد سخنرانی کرده است.

    اقای عبدالله قرار است در این سفر با قمرجاوید باجوه رییس ستاد ارتش پاکستان نیز دیدار کند.

    این سفر عبدالله برای صلح در حالی صورت گرفته است که تیم مذاکراتی حکومت و طالبان تاکنون نتوانسته اند بر موارد اختلافی نهایی سازی طرزالعمل مذاکرات به توافق برسد.

    زلمی خلیلزاد نیز دور تازه از سفرهایش برای صلح افغانستان در منطقه را آغاز کرده و نخست به دوحه می رود.

  • عارف علوی: پاکستان از جنگ افغانستان به شدت متضرر شده است

    عارف علوی: پاکستان از جنگ افغانستان به شدت متضرر شده است

    عارف علوی، رییس جمهور پاکستان در دیدار با عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان گفت کشورش از جنگ افغانستان به شدت متضرر شده است.

    عبدالله عبدالله پیش از چاشت امروز با عارف علوی، رییس جمهور پاکستان دیدار کرد.

    آقای علوی در این دیدار خاطرنشان ساخت پاکستان از جنگ افغانستان متضرر شده است و از برقراری صلح در این کشور نفع خواهد برد. از همین‌رو اسلام‌آباد از تلاش‌های صلح در افغانستان حمایت می‌کند.

    رییس جمهور پاکستان در ادامۀ صحبت‌هایش اضافه کرد کشورش در عرصه‌های آموزش، تحصیلات عالی، فناوری معلوماتی و صحت آمادۀ افزایش همکاری با افغانستان است. به گفتۀ او، دادوستد تجارتی بین دو کشور باید افزایش یابد و افغانستان پس از برقراری صلح باید به نقطۀ وصل آسیای مرکزی و جنوبی تبدیل شود.

    همزمان با این، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی نیز موفقیت روند صلح را به همکاری کشورهای منطقه به ویژه پاکستان وابسته دانست.

    آقای عبدالله در این دیدار خاطرنشان ساخت تأمین صلح در افغانستان فرصت‌های طلایی را برای رشد و انکشاف اقتصادی در منطقه فراهم خواهد ساخت.

    سفر سه‌روزۀ عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان به پاکستان دو روز پیش آغاز شد. آقای عبدالله در این سفر با مقام‌های ارشد دولت پاکستان دیدار و گفت‌وگو کرد. انتظار می‌رود که فصل جدیدی از همکاری‌های دو جانبه بین کابل و اسلام‌آباد آغاز شود.

  • چرا پاکستان صادقانه از صلح افغانستان حمایت نمی کند؟

    چرا پاکستان صادقانه از صلح افغانستان حمایت نمی کند؟

    شورای عالی مصالحه ملی، با نشر خبرنامه‌ی از سفر داکتر عبدالله عبدالله به اسلام آباد خبر داده است. در این خبرنامه که امروز دو شنبه (۷ میزان) به نشر رسیده، آمده است: «در این سفر، رییس شورای عالی مصالحه ملی در پیوند به تلاش‌های صلح پایدار، با عزت و عادلانه در افغانستان با رهبران ارشد جمهوری اسلامی پاکستان بحث و تبادل نظر می‌کند.» داکتر عبدالله در این سفر قرار است با عارف علوی، رییس‌جمهور پاکستان، عمران‌خان نخست وزیر، اسد قیصر رییس مجلس نمایندگان، محمد صادق سنجرانی رییس مجلس سنا، شاه‌محمود قریشی وزیر امور خارجه و جنرال قمر جاوید باجوه رییس ستاد ارتش این کشور ملاقات نماید.

    در این سفر عبدالله به پاکستان در حالی صورت می‌گیرد که مذاکرات صلح در روزهای اخیر در قطر هیچ پیشرفتی نداشته است، و همین‌طور در هفته‌ی گذشته (جمعه ۴ میزان) رییس‌جمهور غنی نیز از طریق تماس تلفنی با عمران‌خان در مورد پروسه صلح افغانستان گفتگو کرده بودند. چنانچه رییس‌جمهور غنی، در تماس تلفنی با عمران خان، در مورد پروسه صلح و برقراری آتش‌بس در افغانستان صحبت نموده بودند و در ضمن نخست وزیر پاکستان را به کابل دعوت کرده بود، که این دعوت از سوی عمران خان در آینده‌ی نزدیک پذیرفته شده است. در اعلامیه‌ی ارگ ریاست جمهوری از قول عمران خان ذکر شده است: «ما به طور کامل از برقراری آتش‌بس در افغانستان حمایت می‌کنیم.»

    پاکستان و پروسه صلح افغانستان

    عمران خان، در ۷۵مین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد که به صورت مجازی صحبت می‌کرد، گفته بود که کشورش نقش خود را برای تسهیلات در روند صلح افغانستان انجام داده است. وی در صحبت‌هایش گفته بود که رهبران حکومت افغانستان باید از این فرصت تاریخی برای برقراری صلح در این کشور استفاده کرده و طرف‌ها در مذاکرات بین‌الافغانی برای جستجوی یک راه حل سیاسی تلاش کنند. باآن‌که مسوولان و رهبران سیاسی پاکستان همواره از نقش منفی سازمان‌های نظامی و استخباراتی شان در جنگ و صلح افغانستان انکار می‌کند، و همین‌طور در گفتگوهای رسمی و رسانه‌ای از برقراری صلح و آتش‌بس در افغانستان حمایت می‌نمایند، اما در عمل تاکنون پاکستان نقش مثبت در جنگ و صلح افغانستان نداشته است. چنانچه حمایت سازمان استخبارات این کشور از نظامیان طالبان و به‌خصوص شبکه تروریستی حقانی به رهبری سراج الدین حقانی که در جنگ افغانستان فعال است و بیش‌ترین حملات انفجاری و انتحاری را در خاک افغانستان انجام داده و می‌دهند، دلیلی بر این مدعا است. طوری‌که گروه طالبان با شبکه حقانی که رهبران آن در وزیرستان جنوبی زندگی می‌کنند، ارتباطات خیلی نزدیکی دارند، ولی یک گروه نیستند. شبکه حقانی بیش‌تر از شورای کویته یا دفتر سیاسی طالبان در قطر که اکنون جریان‌های اصلی طالبان به حساب می‌روند، با سازمان استخبارات پاکستان (آی‌اس‌آی) در ارتباط است. و همین‌طور طالبان نیز همواره در وب‌سایت الاماره از جلال‌الدین حقانی، بنیان‌گذار شبکه حقانی به نیکی یاد کرده است.

    چرا پاکستان از برقراری صلح در افغانستان حمایت نمی‌کند؟

     پاکستان در مذاکرات صلح ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان، در نقش تسهیل‌کننده و تشویق‌کننده طالبان برای مذاکره با آمریکایی‌ها، نقش اساسی بازی کرده است و تاکنون بر مبنای همین موضوع، در همسویی با سیاست‌های آمریکا در پروسه صلح با طالبان پیش رفته است. اما این مسئله به معنای حمایت از پروسه صلح افغانستان یا برقراری صلح و آتش‌بس در افغانستان نیست. بلکه این «بچه بدِ آسیای جنوبی» در تلاش این است تا با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، همچون گذشته طالبان را به نیابت از ارتش و استخبارات پاکستان در افغانستان به قدرت بازگرداند تا از این طریق منافع خودش را از جنگ و صلح افغانستان ببرد. چرا که پاکستان به مسئله جنگ و صلح افغانستان نگاه استراتژیکی دارد و در تداوم جنگ افغانستان و یا بازگشتِ طالبان به قدرت در کابل، چهار هدف عمده را دنبال می‌کند. چنانچه از جنبه ژئوپلیتیکی به ایجاد یک دولت همسو و ضعیف، نایده گرفتن خط دیورند، به چالش کشاندنِ قدرت ملی در افغانستان؛ از نظر ژئوکالچر بسط نفوذ ایدئولوژیک در افغانستان؛ از جنبه ژئواستراتژیک دسترسی مستقیم به منطقه آسیای میانه، سیاستِ عمق استراتژیک در افغانستان در برابر هند؛ و همین‌طور از نظر ژئواکونومیک گشایش راه ترانزیت میان پاکستان و آسیای میانه، امکان دسترسی به منافع نفت و گاز کشورهای آسیای مرکزی و تبدیل افغانستان به بازار کالای مصرفی، از جمله اولویت‌های سیاست خارجی پاکستان در قبال افغانستان به شمار می‌رود.

    با این‌حساب، پاکستان نه تنها از روند صلح و برقراری آتش‌بس در افغانستان حمایت واقعی نمی‌کند، بلکه برعکس در ماه‌های اخیر با حمایت از گروه‌های تروریستی و به‌خصوص با حمایت و تجهیز شبکه تروریستی حقانی، جنگ افغانستان را شدت بخشیده و حملات تهاجی گروه‌های تروریستی را بالای نیروهای امنیتی افغانستان به خصوص در ولایت‌های شمال و شرق بیش‌تر نموده است. چنانچه در یک مورد در جریان درگیری‌های اخیر در ولایت فاریاب، به نقل از عبدالکریم یورش، سخنگوی قومندانی امنیه این ولایت؛ «یک جنرال بازنشسته پاکستانی مشهور به شیخ، به رهبران طالبان در فاریاب مشوره می‌دهد.»

    آیا پاکستان طرف اصلی جنگ افغانستان است؟

    جنگ در افغانستان پس از ۲۰۰۱م، در ظاهر دو طرف اصلی داشت، نیروهای ائتلاف بین‌المللی ضد تروریسم به رهبری آمریکا و طالبان با پشتوانه‌ی گروه القاعده. اما به مروز زمان طرف سوم نیز بر این جنگ اضافه شد؛ حکومت افغانستان. از نظر طالبان عامل اصلی به وجود آمدن و دوام این جنگ، حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان است. اما رییس‌جمهور غنی بر این باور است که جنگ فعلی در افغانستان معلول مداخله‌ی پاکستان است. او بارها گفته است که پاکستان یک جنگ اعلان نشده علیه افغانستان به راه انداخته است؛ یعنی جنگ را به داخل افغانستان صادر می‌کند. با این‌حال، جنگ افغانستان زنجیره‌ای از منازعات است که به همدیگر وصل شده و در پیوستار حوادث و رویدادها تاکنون ادامه یافته است. طوری‌که افغانستان در چند مرحله جنگ را تجربه کرده است که در سه مرحله‌ی اخیر پاکستان نقش طرف اصلی را در جنگ افغانستان داشته است؛ چنانچه در مرحله جنگ تنظیم‌های جهادی با حکومت کمونیستی تحت عنوان جهاد که پاکستان ارباب آن جنگ بود. طوری‌که جنرال یوسف، رییس «بیروی افغان» یا بخش ویژه مدیریت جهاد افغانستان در سازمان آی‌اس‌آی، در مورد جنرال اختر عبدالرحمان، رییس اسبق سازمان استخبارات پاکستان می‌نویسد: «جنرال اختر عبدالرحمان طراح جهاد افغانستان بود. این جنرال اختر عبدالرحمان بود که استراتژی جهاد را طراحی کرد. او این استراتژی را موفقانه عملیاتی ساخت و موجب شکست شوروی ابرقدرت شد… پنجاه درصد وقت جنرال اختر عبدالرحمان در تنظیم مسایل مربوط به جهاد افغانستان سپری می‌شد.»(سپاهی گم‌نام، ۳۳) پاکستانی‌ها در این مرحله از جنگ در افغانستان چه می‌خواستند؟ این سوال را نیز جنرال یوسف به خوبی پاسخ داده است؛ «جنرال اختر عبدالرحمان همیشه خطاب به رهبران مجاهدین می‌گفت: کابل باید بسوزد. آرزوی بزرگ اختر عبدالرحمان این بود که با خروج شوروی‌ها از افغانستان و سقوط متحدان آنان، به کابل برود و در آن شهر نماز بگزارد.»(همان، ۴۳)

    در آخر جهاد یا مرحله‌ی جنگ تنظیم‌های جهادی علیه حکومت وقت، باآن‌که کابل را در آتش سوزاندند و به ویرانه تبدیل کردند، اما وقتی پاکستانی‌ها نتوانستند در کابل نماز شکرانه بخوانند و آن‌ دولتی وابسته‌ی کامل به اسلام‌آباد را درنظر داشتند، در کابل روی کار نیامد، – با درنظرداشت وضعیت داخلی و عوامل داخلی جنگ که یک مبحث دیگر است – جنگ افغانستان را وارد مرحله‌ی دیگری ساختند؛ حمایت از تحریک طالبان. چنانچه پاکستانی‌ها در این مرحله از جنگ افغانستان، طالبان را از جهات مختلف حمایت و همکاری کردند. چنانچه برعلاوه حمایت مالی و نظامی، بی‌شمار سرباز- طلبه‌های مدارس دیوبندی را نیز در جنگ افغانستان گسیل کردند. در این مرحله جنگ در افغانستان نقش مدارس زیرنظر جماعت العلمای اسلام پاکستان که پیرو مکتب دیوبند است، را نمی‌توانیم نادیده بگیریم. چنانچه بدنه‌ی نظامی تحریک طالبان تقریباً همه از مدارس دیوبندی که زیرنظر جمعیت العلمای اسلام بودند، تشکیل شده بود. در طول جنگ طالبان برای تسخیر مزار شریف، کابل و بامیان که با شکست‌های سنگین و تلفات بسیار مواجه شدند، در عین زمان مدارس در مناطق سرحدی بلوچستان تعطیل می‌شد و طلبه‌ها به خط مقدم جنگ در افغانستان فرستاده می‌شدند. چنانچه احمد رشید، نویسنده‌ی پاکستانی در کتاب «اسلام، نفت و بازی بزرگ بزرگ نو در آسیای میانه» برعلاوه حمایت مالی عرب‌ها، از نقش پاکستانی‌ها در جنگ طالبان با حکومت مجاهدین می‌نویسد: «طالبان بر پاکستان و عربستان فشار وارد نمود که به‌خاطر حمله و تسخیر شمال، برای شان کمک‌های تازه برسانند. رییس استتخبارات عربستان، شهزاده ترکی فیصل به قندهار در اواسط ماه جون سفر نمود و ۴۰۰ عراده موترهای پکپ و کمک‌های مالی زیاد به اختیار طالبان گذاشت. آی‌اس‌آی یک بودجه دو میلیون کلداری تهیه دید تا از آن وسایل لوجستیکی آماده شود. افسران آی‌اس‌آی به قندهار، به سفرهای رفت و برگشت آغاز کردند تا پلان حمله را آماده گردانند. هزاران افغان و پاکستانی تازه استخدام شده از کمپ‌های مهاجرین و مدارس، در کنار طالبان در جبهات جنگ قرار داده شد.»(رشید، ۱۰۹)

    پاکستان و بازتولید طالبان

    پس از پیروزی طالبان و تصرف کابل، تنها کشورهای پاکستان و عربستان سعودی بودند که رژیم طالبان را به رسمیت شناختند. در این مرحله آرزوی دیرینه‌ی پاکستانی‌ها برآورده شده بود و هر وقت می‌خواستند می‌توانستند بیایند در کابل نماز بگزارند. در واقع کابل بخشی از پاکستان شده بود و سیاست عمق استراتژیک پاکستان عملی شده بود. اما القاعده کاری کرد که پاکستان را در یک تنگنا قرار داد؛ دست برداشتن از کابل و رژیم طالبان یا شاخ به شاخ شدن با ایالات متحده آمریکا که سخت در خشم و به دنیال انتقام از القاعده و میزبان آن طالبان بود. بنابراین، پاکستانی‌ها همان‌طور که از حمایت مجاهدین دست کشید، از حمایت طالبان نیز به ظاهر دست کشید، اما واقعیت این‌گونه نبوده است.

    به نقل از احمد رشید، طالبان بعداز فروپاشی امارت اسلامی، در زمستان ۲۰۰۱م، به طور مخفیانه به سوی مرز پاکستان فرار نکردند؛ بلکه به صورت گروهی و به وسیله‌ی اتوبوس، تاکسی، تراکتور، سوار بر شتر و اسب و حتی پیاده به مرز پاکستان رسیدند. برای بسیاری از آن‌ها، این یک فرار نبود؛ بلکه بازگشت به خانه بود. بازگشت به اردوگاه‌های پناهندگان در بلوچستان، یعنی جایی که در آن رشد کرده بودند و خانواده‌های شان هنوز آنجا زندگی می‌کردند، بازگشت به مدارس مذهبی که روزگاری در آن درس می‌خواندند، مهمان مساجدی که زمانی در آن‌ها عبادت می‌کردند. آن‌های که خانواده‌ای نداشتند تا از آن‌ها استقبال کند، به وسیله‌ی گروه‌های شبه نظامی پاکستان و جمعیت علما، همراه با پتو، لباس‌های نو و بسته‌های پُر از پول مورد استقبال گرم قرار می‌گرفتند. مقامات «آی‌اس‌آی» برای طالبان دست تکان می‌دادند. پرویز مشرف، رییس جمهور پیشین پاکستان، بر آن نبود تا طالبانی را که به مدت دو دهه به وسیله‌ی ارتش این کشور آموزش دیده بودند، ناامید یا دستگیر کند. برای پاکستان، طالبان تجسم آینده‌ی پاکستان بودند و باید تا زمان موعود پنهان می‌شدند. طالبان متواری که شامل رهبران ارشد شان هم می‌شد، در مناطق قبیله‌ای هم مرز با افغانستان پناه گرفتند. مناطقی که تا به حال برای بقا و فعالیت‌های طالبان بسیار حیاتی است. این مناطق قبیله‌ای مرزی واقع در خاک پاکستان، شامل بلوچستان، ایالت سرحد شمال غربی و مناطق قبیله‌ای آزاد(فتا) می شود. منطقه فتا‌ از شمال غرب با افغانستان هم‌مرز است که دارای هفت ناحیه قبیله‌ای می‌باشد. از نظر استراتژیک برای ادامه جنگ در افغانستان، از اهمیت بالایی برای طالبان برخوردار است.

    مشکل پاکستان با افغانستان چیست؟

    تاریخ روابط افغانستان و پاکستان از آغاز شکل‌گیری پاکستان به عنوان یک کشور مستقل تاکنون با فراز و نشیب‌های همراه بوده است. تا حالا در هیچ دوره‌ای تاریخی این دو کشور نسبت به همدیگر با دید مثبت و همگرایانه ندیده است. تجربه روابط گذشته دو کشور سراسر واگرایانه و توأم با منازعه بوده است. به عبارت دیگر، گذشته روابط دو کشور را می‌توان سراسر واگرایی و شکست دیپلماسی نامید. پاکستان نسبت به افغانستان، نگاه امنیتیدارد. بنابراین، همیشه تلاش نموده است تا در افغانستان حکومتی را روی کار بیاورد که تابع سیاست‌های امنیتی پاکستان باشد. چنانچه پیتر مارسدن، در کتاب «طالبان، جنگ، مذهب و نظم نوین در افغانستان» می‌نویسد: «ضیاء الحق آشکارا خواستار آن بود که در کابل حکومتی بر سر کار آید که زیر کنترول پاکستان باشد. استراتژی پشت سر این هدف از نظر دفاعی برای پاکستان بسیار اهمیت داشت؛ ایجاد یک قدرت استراتژیک در برابر هند از طریق تشکیل یک بلوک اسلام‌گرا که از پاکستان تا آسیای میانه گسترده باشد.»(مارسدن، ۵۲) و همین‌طور پرویز مشرف، رییس‌جمهور پیشین پاکستان نیز در سال ۲۰۰۵م، به صراحت اعلام کرده بود که اگر دولت طالبان به رسمیت شناخته می‌شد، شاید واقعه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱م، رخ نمی‌داد. بنابراین، دو مشکل عمده در مناسبات سیاسی میان این دو کشور وجود دارد؛ یکی مشکل سرزمینی و مرزی که بر محور «خط دیورند» شکل گرفته است. و دیگر این‌که پاکستان به دنبال سیاست عمق استراتژیک در افغانستان در رابطه به هند است.

    الف: خط دیورند

    افغانستان و پاکستان با ۲۲۴۰ کیلومتر مرز مشترک، در همسایگی همدیگر قرار دارند. این همسایگی و داشتنِ مرز مشترک اما برای افغانستان هزینه‌ی زیادی داشته است. این مرز مشترک که معروف به خط مرزی دیورند است، در سال ۱۸۹۳م، بین بریتانیای آن زمان که هند را تحت استعمار خود داشت و امیر عبدالرحمن خان، پادشاه افغانستان تأیید شد. اما در هیچ مقطعی از تاریخ مورد قبول حاکمان پشتون در افغانستان قرار نگرفته است. مسئله خط دیورند مورد قبول هیچ یک از رژیم‌های متفاوتی که تا حالا در افغانستان روی کار آمده‌اند، قرار نگرفته است. بنابراین، روابط این دو کشور تحث تأثیر دو عامل اختلاف‌های مرزی و ادعاهای قومی همواره تیره بوده است. چنانچه درگیری میان پاکستان و افغانستان به دلیل کوتاهی در عمل به مفاد موافقتنامه‌ای توسط اسلام‌آباد به اوج خود رسیده است که بر اساس آن مقرر شده بود که جنرال پرویز مشرف، رییس جمهور پیشین پاکستان، صلح را در مناطق قبیله‌نشین پاکستان بر قرار کرده و از سرایت ناامنی به داخل خاک افغانستان جلوگیری کنند. در سال ۲۰۰۶م، حکومت پاکستان در مناطق وزیرستان، با طالبان توافق‌نامه صلح امضاء کردند، ولی در داخل آماده جنگ نظامی با این گروه شد. قرارداد آتش‌بس وزیرستان با توافق میان حکومت مشرف با بزرگان قبایلی که پشتیبانان اصلی القاعده و طالبان هستند، امضاء شد. امضای توافق‌نامه دولت پاکستان با سران قبایل و طالبان در وزیرستان، در واقع بسیج کردن طالبان افغان در پاکستان بود. این موافقتنامه با ۴۵ قبیله مرزنشین نواحی شمالی ایالت وزیرستان منعقد شده و در آن تصریح شده است که مبارزان القاعده از آن منطقه اخراج شده و گروه طالبان نباید بر هیچ منطقه‌ای از آن نواحی حاکمیت داشته و یا در آن مناطق دست به خشونت و درگیری بزنند. اما از سوی دیگر، دست این گروه‌ها را باز گذاشته بود که آزادانه در خاک پاکستان فعالیت کنند، که در واقع برای جنگ در افغانستان می‌کردند.

    منطفه سرحدی قبایلی آزاد، همان هفت ناحیه‌ی است که در اطراف خط دیورند واقع شده‌اند. منطقه‌ی وزیرستان شمالی به مرکزیت میرامشاه، وزیرستان جنوبی به مرکزیت وانا، مناطق باجور، مهمند، خیبر، اورکزی و کورم عبارت از هفت منطقه‌ی مهم در کنار خط مرزی دیورند هستند که ۶۰۰ کیلومتر مرز مشترک با افغانستان دارند. جمعیت مناطق قبایلی آزاد بیش از ۳ / ۱ میلیون نفر برآورد شده است، که بیش از ۴۰ میلیون پشتون در دو طرف خط مرزی دیورند زندگی می‌کنند. وزیرستان منطقه‌ی خودمختار در پاکستان هم‌مرز با افغانستان است، که پناهگاه اصلی نیروهای طالبان و القاعده محسوب می‌شود.

    ب: سیاست عمق استراتژیک

    یکی از عناصر ثابت رفتار استراتژیک پاکستان، اعتقاد به ضرورت عمق استراتژیک در افغانستان بوده است. علی‌رغم کاربرد وسیع این اصطلاح در گفتمان امنیت ملی پاکستان، بحث‌های ملموسی روی معانی واقعی آن، و اخیراً در مورد اهمیت آن وجود دارد. پژوهشگران، حکومت ضیاء الحق را آغازگر یافتن عمق استراتژیک می‌دانند. در این زمان پاکستان، ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی از مجاهدین افغان در برابر اتحاد جماهیر شوروی حمایت می‌کردند. در واقع علاقه‌ی پاکستان به عمق استراتژیک در جریان جنگ‌ افغانستان شکل گرفت که در آن زمان ضیاءالحق احساس می‌کرد که پاکستان با قرارگرفتن در خط اول نبرد، حق داشتن رژیم مورد نظر در کابل برایش محفوظ است. با این‌حال، کریستین فییر در کتاب «نبرد تا آخرین نفس» عمق استراتژیک را به عنوان یک مفهوم جغرافیایی توصیف می‌کند. از نظر او، جنرال میرزا اسلم بیگ، رییس ستاد ارتش پاکستان در زمان دوره نخست صدارت بی‌نظیر بوتو، عمق استراتژیک را؛ نصب یک رژیم دوست و اسلام‌گرا در کابل تعریف می‌کرد که تا به احساس ناامنی دایمی پاکستان نقطه پایان گذاشته و یا مانع نفوذ دولت‌های متخاصم در مناطق قبایلی در غرب این کشور شود و حکومت‌های افغانستان از روابط بسیار عمیق با هند پرهیز کنند. بنابراین، ارتش پاکستان در تلاش برای مهار تهدیدهای مستقیم و غیرمستقیم از ناحیه‌ی افغانستان، از منابع فراوان خود از جمله اسلام‌گرایان استفاده کرده است.(فییر، ۱۲۹- ۱۴۷)

    پاکستان همواره این نگرانی را داشته است که اگر هند پایگاهی در افغانستان داشته باشد، به تنهایی و یا با همکاری افغانستان می‌تواند اوضاع مناطق سرحدی غرب پاکستان را اخلال کند. پاکستان علی‌رغم ادعای قبلی‌اش، پس از حملات یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱م، به طور آشکار حمایت‌های خود را از جنگ‌جویانی مانند ملاعمر، رهبر طالبان افغانستان و شبکه‌ی جلال الدین حقانی ادامه داده است. پاکستان به طور پیوسته بالای نیروهای نیابتی خود که در افغانستان می‌جنگند، سرمایه‌گذاری می‌کند؛ چون ارتش پاکستان می‌خواهد که توانایی و نفوذ هند در افغانستان را محدود سازد. هر چند که نظامیان پاکستان به متهم ساختن هند به اجرای فعالیت‌های شوم، حمایت از جدایی‌طلبان بلوچ و تروریست‌ها در مناطق قبایلی تا بمب‌گذاری اهدافی در خود پاکستان عادت دارند، اما تلاش برای داشتن عمق استراتژیک در افغانستان را انکار می‌کنند.(همان، ۱۶۴) اما خیلی واضح و آشکار است که سیاست پاکستان در قبال افغانستان، حمایت آگاهانه از طالبان است که از دشمنی‌ این کشور با هند نشأت گرفته است. از آغاز تأسیس پاکستان در ۱۹۴۷م، این کشور رقیب پُرچالش برای هند بوده است. این دو کشور ادعای مالکیت کشمیر را دارند و تا به حال سه بار با هم جنگیده اند. پاکستان برای مبنای سیاستِ عمق استراتژیک در افغانستان، همواره تلاش نموده تا با استقرار حکومت وابسته به پاکستان در کابل، از محاصره شدن توسط هند جلوگیری کند. پاکستان از روابط بین هند و افغانستان پس از سقوط طالبان همواره نگران بوده است؛ زیرا هند حضور چشم‌گیری در عملیات بازسازی افغانستان داشته، که این امر خیلی مورد تأیید پاکستان نبوده است. بنابراین، عوامل حمایت پاکستان از طالبان و تشدید جنگ در افغانستان به استراتژی و اهدافی همچون؛ تشکیل حکومت تحت الحمایه یا وابسته به پاکستان در کابل، تقویت عمق استراتژیک پاکستان در برابر هند در افغانستان و حل مسئله‌ی پشتونستان و به رسمیت شناخته‌شدنِ خط دیورند، برمی‌گردد. پس تا این مشکلات اساسی میان این دو کشور به طور ریشه‌ای حل نگردد، پاکستان هیچ‌گاه از پروسه صلح در افغانستان حمایت واقعی نخواهد کرد.

    عباس عارفی

    خبرنامه

  • بن بست در مذاکرات بین الافغانی دوحه و امیدها به سفر عبدالله به پاکستان!

    بن بست در مذاکرات بین الافغانی دوحه و امیدها به سفر عبدالله به پاکستان!

    در روزهایی که چانه‌زنی برای شروع گفت‌وگوهای صلح افغانستان میان هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و طالبان در دوحه جریان دارد، داکتر عبدالله ‌عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی، بنا به دعوت رسمی عمران‌خان، نخست‌وزیر پاکستان، روز دو شنبه (۷ میزان) سال روان، به اسلام‌آباد سفر می‌کند. دلیل عمده‌ی سفر آقای عبدالله، تقویت اجماع منطقه‌ای برای صلح افغانستان گفته شده است.
    فریدون خوزون، سخن‌گوی شورای عالی مصالحه‌ی ملی، به روزنامه‌ی صبح کابل می‌گوید که آقای عبدالله برای گسترش روابط میان دو کشور، تقویت اجماع منطقه‌ای و جلب حمایت پاکستان از روند صلح افغانستان، به پاکستان رفته است.
    عبدالله ‌عبدالله، در حالی به اسلام‌آباد می‌رود که از ۱۲ سال به این‌‌سو، به این کشور سفری نداشته است. او، آخرین‌بار در سال ۲۰۰۸ به ‌منظور شرکت در جرگه‌ی مشترک منطقه‌ای صلح، به اسلام‌آباد رفت. او، در آن سفر، ریاست «جرگه‌ی مشترک منطقه‌ای» را بر عهده داشت که به گونه‌ی مشترک در کابل و اسلام‌آباد راه‌اندازی شده بود. پس از آن، آقای عبدالله، دوشنبه (۷ میزان) با ریاست هیئت بلند‌رتبه‌ی دولتی به شمول دکتر عنایت‌الله بابر فرهمند، معاون نخست و اسدالله سعادتی معاون دومش، به اسلام‌آباد رفت.
    در این سفر آقای عبدالله، دیروز (دوشنبه ۷ میزان) با شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه‌ی پاکستان و رییس مجلس سنای این کشور دیدار کرد. او، در دیدار با قریشی، گفت: «امیدوارم این سفر صفحه‌ی تازه‌ا‌ی در روابط دوجانبه، تقویت روابط بیش‌تر و درک مشترک در باره‌ی روند صلح افغانستان ایجاد کند.»
    عبدالله ‌عبدالله، قرار است امروز (سه شنبه، ۸ میزان) با عمران‌خان نخست‌وزیر پاکستان، رییس ستاد مشترک ارتش و رییس آی اس آی دیدار ‌کند.
    سفر عبدالله‌ عبدالله به اسلام‌آباد در حالی است که چشم جامعه‌ی جهانی به قطر؛ جایی که چانه‌زنی برای شروع گفت‌وگوهای صلح افغانستان جریان دارد، دوخته شده است.
    گفت‌وگوهای صلح افغانستان، شنبه (۲۲ سنبله) سال روان میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و طالبان در دوحه، گشایش یافت. در عصر همان‌روز گروه‌های تماس دو طرف، برای تعیین دستور‌جلسه و اصول کاری گفت‌وگوها، تشکیل شد. قرار بود دو روز پس از گشایش، گفت‌وگوهای رو در رو، میان هیئت‌های دولت افغانستان و طالبان شروع شود؛ اما به دلیل به‌نتیجه‌نرسیدن کار گروه‌های تماس، گفت‌وگوهای صلح افغانستان تا هنوز شروع نشده است.
    دنباله‌دارشدن کار گروه‌های تماس هيئت گفت‌وکننده‌ی دولت افغانستان و طالبان روی دستور جلسه و اصول کاری تا حالا باعث شده است که هیئت‌های دو طرف تا هنوز هم وارد گفت‌وگوهای رو در رو نشوند. به باور برخی از کارشناسان و آگاهان سیاسی این وضعیت بیان‌گر به بن‌بست رفتن، گفت‌وگوهای صلح افغانستان است؛ بن‌بستی که دولت افغانستان فکر می‌کند با سفرهای هیئت بلندرتبه‌ی دولتی به کشورهای منطقه از میان برداشته خواهد شد.
    احمد سعیدی، تحلیل‌گر سیاسی و کارشناس مسایل پاکستان، به روزنامه‌ی صبح کابل می‌گوید: «پس از به بن‌بست‌خوردن گفت‌وگوهای صلح، دولت افغانستان به دو چیز دل ‌بسته است؛ سفر داکتر عبدالله‌ عبدالله به پاکستان و سفر عمران‌خان- نخست‌وزیر پاکستان- به افغانستان.)
    آگاهان سیاسی، نقش اسلام‌آباد را در گفت‌وگوهای صلح و زیرفشار قراردادن گروه طالبان، مهم می‌دانند و می‌گویند که نقش پاکستان و اجماع منطقه‌ای برای این که طالبان از خواست‌های شان در دوحه کوتاه بیایند، موثر است. به باور آن‌ها، به دلیل نفوذ بر رهبری و بدنه‌ی نظامی و مالی طالبان، در روند صلح افغانستان، اگر نقش پاکستان بیش‌تر از امریکا نباشد، کم‌تر نیز نیست.
    سید ظاهر مطهری، استاد دانشگاه، می‌گوید که پاکستان در جنگ و صلح افغانستان نقش موثری دارد و سفر عبدالله‌ عبدالله، می‌تواند در تسهیل گفت‌وگوهای صلح افغانستان کمک کند: «از طریق پاکستان می‌شود به گروه طالبان فشار آورد تا از بعضی خواست‌های‌ شان کوتاه بیایند.» به گفته‌ی او، سفر عبدالله به پاکستان برای ایجاد اجماع منطقه‌ای مهم است.
    با این حال، برخی دیگر از آگاهان سیاسی باور دارند که اجماع منطقه‌ای شکل نمی‌گیرد، مگر این که منافع کشورهای منطقه و به ویژه پاکستان در روند صلح افغانستان، تامین شود. به گفته‌ی آن‌ها، روابط افغانستان و پاکستان از یک سال به این‌سو به خاطر حمله‌های توپخانه‌ی پاکستان در مناطق شرقی، درگیری در مرز سپین بولدک و حصارکشی از سوی پاکستان در امتداد خط دیورند، دچار بحران شده است. از این ‌رو، بارها مقام‌های بلند ‌رتبه‌ی دولتی، به شمول امرالله صالح، معاون نخست رییس‌جمهور، پاکستان را متهم به حمایت سیاسی و نظامی از طالبان کرده اند.
    احمد سعیدی می‌گوید که اجماع منطقه‌ای، منافع منطقه‌ای به دنبال دارد؛ کشورهای منطقه، اگر منافع درازمدت‌ شان در روند صلح افغانستان تامین نشود، اجماع منطقه‌ای نیز شکل نمی‌گیرد: «اگر این منافع به دامن پاکستان بیفتد، سخت است که به اجماع منطقه‌ای باور داشته باشیم.»
    از سویی هم پاکستان و طالبان روابط نزدیک داشته است. پاکستان، عربستان و امارات متحده‌ی عربی تنها کشورهایی بودند که امارت اسلامی طالبان را به رسمیت شناختند، در حالی که سازمان ملل متحد، آن را به رسمیت نشناخته ‌بود. در زمان امارت اسلامی، روابط دو کشور به دلیل این که رژیم طالبان هم‌سو و هم‌فکر با سیاست‌های پاکستان عمل می‌کرد، بسیار خوب بود؛ اما در زمان ریاست‌جمهوری حامد کرزی و پس از آن، از شروع حکومت وحدت ملی تا اکنون، روابط این دو کشور پرتنش بوده است.
    برخی افراد بلند‌رتبه‌ی دولت افغانستان و آگاهان سیاسی این کشور، باور دارند که بخش وسیعی از مشکل‌های ناامنی در افغانستان زیر سر سازمان‌ استخباراتی آی اس آی و مقام‌های بلندپایه‌ی‌ نظامی پاکستان است؛ در بیست سال گذشته، این کشور از گروه‌های تروریستی در خاک افغانستان پشتیبانی کرده است. محمد اشرف‌غنی، رییس‌‌جمهور افغانستان در سخن‌رانی‌هایش، بارها تاکید کرده است که سیاست‌های دوگانه‌ی پاکستان در برابر هراس‌افگنان نزد دولت افغانستان پذیرفتنی نیست و این کشور، باید در برابر هراس‌افگنان صادقانه و آگاهانه مبارزه کند.
    به باور کارشناسان سیاسی، اگر روابط پاکستان و طالبان تیره شده باشد، می‌توانیم به سفر آقای داکتر عبدالله به پاکستان امید ببندیم؛ اما این امید به دلیل این‌که پاکستان بارها به وعده‌هایی‌که داده است، عمل نکرده، می‌تواند مبدل به چالش دیگری فراروی صلح افغانستان شود.
    آقای سعیدی می‌گوید: «سفر عبدالله به پاکستان، می‌تواند با امید و چالش هم‌راه باشد؛ زیرا در این شرایط حساس تاریخی، سخت است که به نیت واقعی پاکستان پی برد.» به گفته‌ی او، اگر به گذشته‌ی پاکستان نگاهی بیندازیم، امیدی به بهبود روابط نمی‌رود؛ مگر این‌که در سیاست پاکستان در برابر افغانستان تغییری آمده باشد که احتمال آن اندک است.
    این‌ همه در حالی است که از دوحه؛ جایی که گفت‌وگوهای صلح افغانستان گشایش یافت، خبر امیدوارکننده‌ای به گوش نمی‌رسد. هم‌زمان با این که چشم‌ها به دوحه برای شروع گفت‌وگوهای صلح و چگونگی آن، دوخته شده است؛ باید منتظر بود که سفر ‌عبدالله به اسلام‌آباد چه نتیجه‌ای برای گفت‌وگوهای صلح افغانستان خواهد داشت.

  • سفر عبدالله به پاکستان و تاثیر راهبردی بر ادامه مذاکرات صلح با طالبان

    سفر عبدالله به پاکستان و تاثیر راهبردی بر ادامه مذاکرات صلح با طالبان

    سفر آقای عبدالله به اسلام‌آباد از دو منظر قابل بررسی است و در روند صلح و ادامه مذاکره با طالبان اهمیت راهبردی دارد.
    شکل‌گیری اجماع تازه منطقه‌ای در روند صلح و تاثیر پاکستان بر گروه طالبان دو منظری است که باید بررسی شود تا نقاط تاریک این سفر روشن گردد و در پرتو آن تحلیلی واضح‌تر از شکل و شمایل گفت‌وگوهای صلح ارائه گردد.


    شکل‌گیری اجماع تازه منطقه‌ای

    سفر عبدالله به پاکستان که گفته شده که پس از آن به چند کشور دیگر نیز سفر خواهد نمود، از بعد ایجاد اجماع تازه‌ منطقه‌ای در روند صلح با محور کابل، اهمیت مضاعف دارد، چه از یک طرف دیپلماسی صلح کابل فعال‌تر می‌گردد و از جانب دیگر تضعیف نظام افغانستان در گفت‌وگوهای امریکا- طالبان جبران می‌شود. به نظر می‌رسد که این گام دولت افغانستان در چارچوب دیپلماسی منطقه‌ای در روند صلح، تلاشی است در راستای تقویت موضع دولت در دوحه. پیش از این شکل‌گیری اجماع منطقه‌ای در روند صلح، بیشتر در محور همسانی جایگاه دولت- طالبان بوده، ولی گام‌های تازه دستگاه پیشبرد امور صلح افغانستان می‌تواند اجماع جدیدی را در محور جایگاه برتر نظام در برابر جایگاه گروه شورشی طالبان شکل دهد. در تحلیل کلی می‌توان گفت که این سفر و سفرهای آینده داکتر عبدالله بیشتر لابی‌گری به سود موقف «جمهوریت» در هتل شرق دوحه است.


    دوم تاثیر پاکستان بر طالبان

    انکار نمی‌توان کرد که پاکستان بر گروه طالبان تاثیر صد در صدی داشته و عقبه سیاسی و نظامی این گروه به شمار می‌رود. تعامل با پاکستان از این منظر برای افغانستان فوق‌العاده اهمیت داشته و می‌تواند در راستای منافع راهبردی تعریف شود. پاکستان همواره نگران حضور هند در افغانستان بوده و فلسفه حمایت از گروه‌های تروریستی و شورشی نیز همین نگرانی است. اما اگر کابل بتواند اسلام‌آباد را متقاعد کند که حضور هند در افغانستان منافع پاکستان را تهدید نمی‌کند و در پیوند به این نگرانی بتواند تضمین‌های عملی ارائه کند، اسلام‌آباد نیز می‌تواند موضع کابل را در دوحه تقویت نماید. از این منظر، دیدار آقای عبدالله با رییس ارتش پاکستان فوق‌العاده حساس و مهم است. اما باید دید که عبدالله در چه سطحی می‌تواند جانب پاکستان را مجاب به پذیرفتن دیدگاه‌های نظام افغانستان نماید. اگر سفر عبدالله خوب پیش برود، اعتماد ارتش پاکستان به دست آید و پاسخ درخوری به نگرانی‌های امنیتی پاکستان داده شود، چنین می‌پندارم که تاثیر آن در دوحه با پذیرفتن آتش‌بس دایمی از سوی گروه طالبان، نمایان خواهد شد.

  • پاکستان از روند صلح افغانستان قاطعانه حمایت می کند

    پاکستان از روند صلح افغانستان قاطعانه حمایت می کند

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی در جریان سفرش به پاکستان، با شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه‌ی پاکستان دیدار کرد.

    سخنگوی‌ وزارت خارجه‌ی پاکستان در رشته‌تویتی گفت دو طرف در این دیدار در مورد گسترش روابط کابل – اسلام‌آباد و روند صلح افغانستان بحث و گفت‌وگو کرده‌اند.

    براساس معلومات وزارت خارجه‌ی پاکستان، شاه‌محمود قریشی در این دیدار گفت کشورش از روند صلح افغانستان به‌صورت قاطعانه حمایت می‌کند. او تأکید کرد جنگ افغانستان راه حل نظامی ندارد.

    قریشی در دیدار با عبدالله ابراز امیدواری کرد سفر او به اسلام‌آباد فصل تازه‌ای را در روابط دوجانبه باز کرده و از روند صلح نیز درک مشترک ایجاد کند.

    وزیر خارجه‌ی پاکستان افزود او تمام طرف‌ها در افغانستان را برای دست‌یابی به یک راه حل سیاسی از طریق یک فرایند تحت رهبری و مالکیت افغان‌ها تشویق می‌کند.

    عبدالله عبدالله صبح امروز (دوشنبه، ۷ میزان) در رأس یک هیأت بلندرتبه‌ی دولتی به پاکستان رفت. آقای عبدالله قرار است سه روز در پاکستان بماند.

    او در دومین روز اقامت خود در پاکستان با عمران‌خان نخست‌وزیر، جنرال قمر جاوید بجوا رییس ستاد ارتش و در سومین روز اقامت خود با رییس‌جمهور پاکستان دیدار خواهد کرد.

  • نمایندگی ناتو در افغانستان: بازیگران منطقه ای از صلح دراز مدت در افغانستان حمایت کنند

    نمایندگی ناتو در افغانستان: بازیگران منطقه ای از صلح دراز مدت در افغانستان حمایت کنند

    همزمان با سفر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان، نمایندگی ناتو در افغانستان از بازی‌گران منطقه‌ای خواست از ثبات درازمدت در افغانستان حمایت کنند.

    نمایندگی ناتو در افغانستان امروز (دوشنبه، ۷ میزان) در تویتی همچنان گفت از تلاش‌های کابل و اسلام‌آباد برای تقویت روابط‌شان در حمایت از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند.

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی صبح امروز کابل را به مقصد اسلام‌آباد ترک کرد. آقای عبدالله را در این سفر سه روزه، عنایت‌الله بابر فرهمند و اسدالله سعادتی، معاونان شورای عالی مصالحه ملی، محمد عمر داوودزی، نماینده‌ی خاص رییس‌جمهور در امور پاکستان همراهی می‌کنند.

    رییس شورای عالی مصالحه ملی امروز با شاه‌محمود قریشی وزیر خارجه‌ی پاکستان و رییس ولسی جرگه پاکستان دیدار می‌کند. دیدار آقای عبدالله با عمران خان نخست‌وزیر پاکستان برای فردا سه‌شنبه و دیدار او با عارف علوی رییس‌جمهور پاکستان نیز برای روز چهارشنبه تنظیم شده است.

    براساس معلومات شورای عالی مصالحه ملی، آقای عبدالله قرار است در این دیدارها با مقام‌های ارشد پاکستان در مورد تلاش‌های صلح صحبت کند.

    عبدالله صبح امروز پیش از آن که عازم اسلام‌آباد شود، ابراز امیدواری کرده بود با سفر او به اسلام‌آباد، فصل تازه‌ای از همکاری‌های مشترک میان دو کشور در عرصه‌های مختلف به‌ویژه برقراری صلح پایدار و باعزت باز شود.

    نخستین سفر عبدالله در زمان مأموریت تازه‌اش به‌عنوان رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان در حالی صورت می‌گیرد که مذاکرات صلح افغانستان از بیش از دو هفته به این طرف رسما در دوحه، پایتخت قطر آغاز شده است، اما گروه‌های تماس گروه‌های تا کنون نتوانسته‌اند که روی اصول رفتاری در جریان مذاکرات به توافق برسند.

    هنوز اختلافات بر سر مبنای فقهی و اساس مذاکرات میان دو طرف حل نشده است.

  • داوودزی: پاکستان نسبت به رودن صلح افغانستان جدی ست

    داوودزی: پاکستان نسبت به رودن صلح افغانستان جدی ست

    محمدعمر داوودزی، نماینده ویژه رییس جمهور در امور منطقه‌ای برای اجماع صلح، در سفرش با عبدالله عبدالله به اسلام‌آباد، گفته است، شواهد لازم نشان می‌دهد که پاکستان از پروسه صلح حمایت می‌کند.

    آقای داوودزی روز دوشنبه، هفتم میزان، با رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان رفت. هدف از این سفر جلب همکاری پاکستان در پروسه صلح و ترغیب طالبان به این پروسه خوانده شده است.

    او با ابراز خوش‌بینی از سفر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان گفت که در حال حاضر وضعیت نسبت به گذشته تغییر کرده است.

    به گفته وی، جانب جنگ افغانستان برای اولین بار به مذاکرات حاضر شده‌اند و پاکستان نیز در روند صلح جدی است.

    آقای داوودزی تصریح کرد شواهد کافی نشان می‌دهد که اسلام‌آباد از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند.

    در همین حال اسدالله سعادتی، از معاونان شورای عالی مصالحه ملی، گفته است پاکستان یکی از کشورهای موثر در روند صلح است.

    وی افزود به همین دلیل، رییس شورای عالی مصالحه ملی سفر سه روزه‌اش را به این کشور آغاز کرده است تا برای بهبود روابط میان دو کشور گفت‌وگو کند.

    هم‌چنان وی تصریح کرد در این سفر با رهبران پاکستان روی تسهیل روند صلح و ایجاد اجماع کلان منطقه‌ای صحبت خواهد شد.

    آقای سعادتی در ترکیب هیأت شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان سفر کرده است، ابراز امیدواری کرد که با این سفر آقای عبدالله، روابط تازه‌ای میان دو کشور آغاز شود.

    قرار است عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی و هیأت همراهش با عمران‌‌خان، صدراعظم پاکستان، رییس جمهور، رییس سنا، رییس مجلس، وزیر امور خارجه و علمای این کشور روی موضوعات مختلف بحث و تبادل نظر کند.