برچسب: عبدالله عبدالله

 در ادامه واکنش‌ها به تقسیم اقوام بزرگ به زیرمجموعه‌های کوچک از سوی اداره ملی احصاییه و معلومات، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی نیز این اقدام را «غیرعلمی» خواند و از اداره احصاییه خواست اشتباه خود را اصلاح کند.

عبدالله عبدالله روز یک‌شنبه، بیست‌وچهارم حوت، در اعلامیه‌ای گفت اعتراض‌ها درباره تصمیم اداره ملی احصاییه و معلومات در «تقسیم اقوام به زیرمجموعه‌های متعدد» از سوی شهروندان کشور بلند شده است. این چنین تصمیم‌گیری درباره‌ی قضایای کلان و حساس ملی نیازمند بحث و مشورت در سطح ملی و بزرگ‌تر است.

رییس شورای عالی مصالحه ملی تأکید کرد در مرحله‌ای که افغانستان نیازمند اتحاد، اجماع و توافق نظر روی قضایای کلان کشوری است از دامن‌زدن به قضایای حاشیه‌ای که باعث خدشه‌دارشدن وحدت و اتحاد مردم می‌شود باید جلوگیری شود.

در اعلامیه عبدالله عبدالله آمده است: «اداره‌ی ملی احصاییه و معلومات باید با درنظرداشت مصلحت کلان کشور و اتحاد مردم افغانستان این اشتباه را اصلاح کند و در عمل‌کردهای خود از اقداماتی که به وحدت ملی و مصالح کلان کشور صدمه وارد می‌کند خود داری کند».

اداره ملی احصاییه و معلومات به تازه‌گی نام‌های ۵۴ «قوم جدید» را ثبت سیستم شناس‌نامه الکترونیک کرده است. این اداره تصمیم خود را به یک قرار قضایی که گفته است از سوی شورای عالی دادگاه عالی صادر شده، مستند کرده است. این قرار قضایی براساس حکم ریاست جمهوری صادر شده است.

سرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری که این اقدام را نیز فاقد جنبه علمی و مسلکی دانسته است، گفته است که در سال ۱۳۹۶ که فرمان ریاست جمهوری صادر شده است، چنین تصمیم گرفته نشد.

او نیز خواهان بازنگری تصمیم اداره احصاییه و معلومات شده است.

اقدام اداره ملی احصاییه و معلومات واکنش‌های گسترده را برانگیخته است.

میررحمان رحمانی، رییس مجلس نماینده‌گان، احمدضیا مسعود، صلاح‌الدین ربانی، عطامحمد نور، احمد مسعود و شماری از شهروندان کشور واکنش‌ تندی به این اقدام نشان داده‌اند.

هشتکی نیز در توییتر زیر عنوان «#نه_به_اکثریت_سازی_جعلی» شکل گرفته است.

در کنار واکنش‌های جدی و سیاسی، برخی از کاربران با طنز و کنایه به استقبال تصمیم اداره ملی احصاییه و معلومات رفته‌اند. کاربران می‌گویند که برخی از محلات نیز به نام اقوام درج سیستم شناس‌نامه الکترونیک شده است.

روند توزیع شناس‌نامه الکترونیکی که اخیراً شتاب بیش‌تر گرفته است، از همان آغاز جنجالی بود. این جنجال روی درج نام‌های اقوام و نیز کلمه افغان به عنوان معرف ملت، شکل گرفته بود. عبدالله عبدالله در آغاز نیز با این روند مخالفت کرد.

مجلس نماینده‌گان در هفتم ماه عقرب امسال طرحی را تصویب کرد که در آن خواستار توقف شناس‌نامه الکترونیک شده بود. این طرح به توقف توزیع شناس‌نامه منجر نشد.

اعضای مجلس نماینده‌گان در تلاش بازگرداندن قانون تصویب‌شده مجلس بودند که طبق آن، ملت و قوم در شناس‌نامه ذکر نمی‌شد. این طرح مصوب مجلس از سوی حکومت مورد پذیرش قرار نگرفت.

داکتر عبدالله عبدالله که امروز یک‌شنبه ( ۱۷ حوت) در مراسم گرامی‌داشت از هشتم مارچ روز جهانی زنان در کابل صحبت می‌کرد، گفت پراکندگی و تفرقه‌ای که در سطح سیاسی افغانستان وجود دارد، در نشان دادن قوت در تمثیل اراده و خواست‌های مردم افغانستان کمک نمی‌کند.
عبدالله همچنان گفت به کمی و کاستی‌ها در جمهوریت و همچنان پراکندگی و تفرقه در سطح سیاسی افغانستان باید رسیدگی شود. به گفته‌ او، همه باید به این نتیجه برسند که با باورهای متفاوت در یک جامعه در صلح زندگی کنند.
او تأکید کرد در صورتی که یک طرف فکر کند که از طریق جنگ و با استفاده از فُرصت‌های کوتاه‌ مدت می‌تواند بر اوضاع مسلط شود، راه رسیدن به صلح را جدا می‌کند.
رییس شورای عالی مصالحه‌ ملی افزود صلح سال‌هاست که خواست مردم افغانستان است و با وجودی که امروز وضعیت فرق کرده و زمینه برای مذاکرات فراهم شده، اما هنوز هم توقعی را که مردم از پیشرفت در مذاکرات صلح داشت، به‌ دست نیامده است.
آقای عبدالله در بخشی از صحبت‌هایش به طرح جدید ایالات متحده‌ امریکا زیر نام «طرح دولت انتقالی صلح» نیز اشاره کرد و گفت این طرح به‌حیث یکی از نظریات برای تسریع روند صلح است.
عبدالله گفت: «از مطرح شدن نظریات باید خوف نداشته باشیم. نظریات مطرح می‌شود، باید رویش بحث شود و بالآخره همان چیزی که خواست مردم افغانستان است در آن جستجو شود و چیزی که کمبود دارد اصلاح شود و اگر مشکلاتی وجود دارد، مشکلاتش برجسته شود».
طبق اظهارات عبدالله، شورای عالی مصالحه‌ ملی این طرح را با تمام اقشار مردم افغانستان شریک می‌کند و هرگاه نیاز به تصمیم‌گیری باشد، نظریات مردم را نیز در نظر خواهد گرفت.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید در روزهای اخیر، تماس‌ها میان هیئت‌های گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان و گروه طالبان، بیشتر شده است.

آقای عبدالله که روز شنبه (۹ حوت)، در مراسم استقبال از مارشال عبدالرشید دوستم در کابل صحبت می‌کرد، گفت: «طرف‌های گفت‌وگوکننده در روزهای اخیر، تماس‌هایی داشته‌اند؛ اما توقع مردم افغانستان هنوز هم برآورده نشده است.»

به گفته‌ی او، ترورهای هدف‌مند، خشونت‌ها و جنگ هنوز هم ادامه دارد و از مردم افغانستان قربانی می‌گیرد.

آقای عبدالله، تاکید کرد نیاز است تا هرچه زودتر، آتش‌بس برقرار شده و گفت‌وگوهای صلح تسریع شود.

این در حالی است که دور دوم گفت‌وگوهای صلح، بیش از یک‌ونیم ماه پیش در قطر آغاز شد؛ اما از آن زمان تا اکنون، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشد. در این مدت، هیئت طالبان سفرهایی به ایران، روسیه و ترکمنستان داشته است.

با این همه، دوشنبه شب (۴ حوت)، روسا و برخی از اعضای هیئت‌های دو طرف، پس از گذشت چندین هفته با هم دیدار کرده و در باره‌ی آجندای گفت‌وگوها صحبت کردند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید باید هرچه زودتر خشونت‌ها در افغانستان باید توقف یابد و گفت‌وگوهای صلح از سر گرفته شود.

آقای عبدالله که روز یک‌شنبه (۳ حوت)، در مراسم گشایش کمیسیون برنامه‌های انکشافی و جلب کمک‌های شورای عالی مصالحه‌ی ملی صحبت می‌کرد، گفت: «خواستار این هستیم که هر چه زودتر گفت‌وگوها به گونه‌ی جدی آغاز شود و دوام پیدا کند. آتش‌بس خواست اصلی مردم افغانستان است، دوام خشونت‌ها هر روز از مردم قربانی می‌گیرد.»

او، ابراز امیدواری کرد روند صلح تسریع یابد و به برقراری صلح پایدار منجر شود.

به گفته‌ی آقای عبدالله، هیچ اولویتی به غیر از برقراری صلح پایدار و عادلانه برای مردم افغانستان وجود ندارد.

این در حالی است که دور دوم گفت‌وگوهای صلح، بیش از یک‌ونیم ماه پیش در قطر آغاز شد؛ اما از آن زمان تا اکنون، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشده است. در این مدت، هیئت طالبان سفرهایی نیز به ایران، روسیه و ترکمنستان داشته است.

اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، می‌گویند که از چندی به این طرف، طالبان حاضر به برگزاری نشست رسمی نشده‌اند و به همین دلیل، گفت‌وگوهای صلح با وقفه مواجه شده است.

سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری نیز، به تازگی گفته است که حاضرنشدن طالبان پای میز ‌گفت‌وگوها، به نحوی روند صلح را به بن‌بست کشانیده است.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید ترورهای هدف‌مند فعالان حقوق بشر، فعالان رسانه‌ای و غیرنظامیان، کسی را به قدرت نمی‌رساند.

آقای عبدالله که روز چهارشنبه (۲۹ دلو)، در مراسم گشایش کمیسیون حقوق بشر شورای عالی مصالحه‌ی ملی سخن می‌زد، گفت تنها راه پایان جنگ در افغانستان، گفت‌وگو است.

او افزود: «در این اواخر ترورهای هدف‌مند زیاد شده و فعالان حقوق بشر را مورد حمله قرار می‌دهند. اگر طرف فکر می‌کند که با کشتار مردم بی‌گناه و فعالان حقوق بشر توانایی‌اش را به نمایش می‌گذارد، این یک خطای محاسباتی است و راه رسیدن مسالمت‌آمیز به صلح را دشوار می‌سازد. هدف گرفتن مردم بی‌گناه از هر نگاه مردود است.»

آقای عبدالله، تاکید کرد، طالبان باید بدانند راه رسیدن به صلح از طریق گفت‌وگو میسر است و جای بحث‌های مهم و اساسی میز گفت‌وگوها است، نه میدان جنگ، خون‌ریزی و ایجاد وحشت.

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، در بخش دیگری از سخنانش، ایجاد کمیسیون حقوق بشر را نیاز جدی برای هماهنگی با سایر نهادهای حقوق بشری خواند و افزود: «ما در یک مرحله‌ی حساس از گفت‌وگوهای صلح قرار داریم و این کمیسیون با هماهنگی دیگر نهادها می‌تواند برای بازتاب خواسته‌های شهروندان افغانستان و نهادهای حقوق بشری کار جدی و دومدار کند.»

او علاوه کرد که تخطی‌های حقوق بشری یکی از عوامل جنگ در افغانستان است. به گفته‌ی او، مسئولیت همه است که برای حفظ ارزش‌های حقوق بشری در هماهنگی با هم تلاش کنند.

آقای عبدالله، گفت که دفاع از ارزش‌های حقوق بشری یکی از اولویت‌های دولت افغانستان در روند صلح است.

 عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی روز دوشنبه(۲۷ دلو) در مراسم خداحافظی حسین اونی بوتسلی نماینده دایمی سازمان همکاری اسلامی در سفارت ترکیه در کابل، گفت رهبران سیاسی باید شرایط جاری در کشور را درک کرده و از سخنان حساسیت‌برانگیز و تهدید‌‌آمیز اجتناب کنند.
رییس شورای عالی مصالحه ملی در بخشی از سخنانش گفت که در شرایط کنونی، مردم افغانستان توقع دارند که رهبران سیاسی از زبان تهدید، زور و خشونت استفاده نکنند.
او با بیان اینکه زبان تهدید و زور در افغانستان نتیجه نمی‌دهد، افزود برخی چهره‌های سیاسی گاهی که مایک در اختیاشان قرار می‌گیرد، بدون احتیاط حرف می‌زنند.
عبدالله عبدالله گفت باید همه متوجه وضعیت باشیم، حساسیت و شرایط را درک کنیم و پیام صلح، همدیگرپذیری و وحدت بیرون دهیم.
هرچند آقای عبدالله در سخنرانی امروزش صریحا از کسی نام نبرد؛ ولی از محتوای سخنانش برمی‌آید که هدف او اظهارات اخیر گلبدین حکمتیار بوده است.
آقای حکمتیار روز گذشته در مراسم سی‌ودومین سالگرد خروج ارتش سرخ از کشور گفته بود که هنوز برخی از زندانیان حزب اسلامی در زندان به سر می‌برند. او هشدار داده بود که اگر این زندانیان آزاد نشوند، ارگ را محاصره کرده و قدرت را به زور می‌گیرد.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، گفت موقف کنونی طالبان سرسختانه است و به روند صلح کمک نمی‌کند.

آقای عبدالله که روز پنج‌شنبه (۲۳ دلو)، در نشست گشایش کمیسیون احزاب سیاسی شورای عالی مصالحه‌ی ملی سخن می‌زد، گفت: «در این لحظه، طالبان موضع سختی اختیار کرده‌اند که متاسفانه به روند صلح کمکی نمی‌کند؛ اما هیئت ما هنوز در دوحه است و امیدواریم این بن‌بست کوتاه مدت باشد.»

از یک ماه به این طرف، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شده؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

اعضای هیئت طالبان، در جریان چند هفته‌ی گذشته، به ایران، روسیه و ترکمنستان سفر کرده‌اند و میز گفت‌وگوهای صلح، همچنان خالی است.

همچنان به تازگی گروه طالبان، با نشر بیانیه‌ای به زبان انگلیسی در وبسایت «صدای جهاد»، خواهان بازگشت نظام امارت اسلامی در افغانستان شده است.

این گروه گفته توافق‌نامه‌ی قطر نمی‌تواند ماموریت رهبر این گروه را تغییر بدهد و رهبر این گروه، همچنان به عنوان امیر المومنین باقی خواهد ماند.

در بیانیه‌ی طالبان، آمده است تنها راه حل برای پایان جنگ در افغانستان، جایگزین شدن امارت اسلامی به جای حکومت کنونی است که مشروعیت داخلی و جهانی خود را از دست داده است.

عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید هیچ تجربه‌ای وجود ندارد که با ایجاد حکومت موقت، صلح برقرار شود.

آقای عبدالله که روز سه‌شنبه (۲۱ دلو)، در نشست ایجاد کمیسیون رسانه‌های شورای عالی مصالحه‌ی ملی سخن می‌زد، گفت: «حکومت عبوری هدف نیست؛ بلکه هدف این است که سرنوشت مردم به دست مردم و رای مردم سرنوشت‌ساز باشد.»

به گفته‌ی او، مکان بحث در باره‌ی صلح و آینده‌ی افغانستان، میز گفت‌وگوها است.

آقای عبدالله افزود: «در حال حاضر، طرف مقابل، مذاکره را قطع نکرده؛ اما مذاکره‌ای هم صورت نمی‌گیرد. میز مذاکره امروز وجود دارد؛ بهانه‌ای فعلا وجود ندارد که مسایل دیگری را به عنوان راه حل مطرح کنیم. راه حل این است که دو طرف دور میز مذاکره بنشینند.»

رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، گفت اگر طالبان با فرد مشخصی مشکل دارند، این پذیرفتنی نیست؛ زیرا مشکل افغانستان جز مسایل شخصی نیست و طرف اصلی طالبان، مردم اند.

از یک ماه به این طرف، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شده؛ اما در این مدت، دو طرف تنها یکی دو بار با هم نشست رسمی برگزار کرده‌اند که آن هم بیشتر تشریفاتی بوده است.

اعضای هیئت طالبان، در جریان چند هفته‌ی گذشته، به ایران، روسیه و ترکمنستان سفر کرده‌اند.

 عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی که امروز چهارشنبه(۸ دلو) در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت: مسئله حقوق زنان در میز مذاکره قابل معامله نیست.
او آتش‌‎بس را رهنمود اساسی هیئت مذاکره‌کننده دولت خوانده و گفت: یکی از رهنمودهایی که به هیئت مذاکره‌کننده دولت داده شده است، تاکید بر آتش‌بس است؛ اولویت ما و خواست مردم افغانستان صلح و برقراری آتش‌بس است، ما باید به یک صلح باعزت دست یابیم.
عبدالله تصریح کرد: هیئت مذاکره‌کننده دولت در برابر موضع زنان یک صدا هستند، تعهد ما به حفظ ارزش های مردم افغانستان که یکی از آن حفظ حقوق زنان است، قاطع است، مسئله حقوق زنان به هیچ روی قابل معامله نیست.
از سویی هم، او گفت که گروه طالبان بارها ادعا کرده که دیدگاه شان در باره زنان نسبت به گذشته تغییر کرده است، ولی این تغییر را در عمل و روی میز مذاکره باید نشان دهند.
همچنان رییس شورای عالی مصالحه ملی خاطرنشان کرد: با آمدن صلح تمام مردم افغانستان توافق نظر دارند که هیچ نیروی خارجی نباید در افغانستان بماند، ولی گروه های تروریستی هم نباید در افغانستان بمانند.
نزدیک به بیست روز از دور دوم مذاکرات صلح افغانستان میان هیئت مذاکره‌کننده دولت و طالبان در دوحه می‌گذرد، اما تاکنون دو طرف روی آجندای مذاکرات به نتیجه نرسیده‌اند.
در همین حال، هیئت مذاکره‌کننده طالبان به رهبری ملابرادر به تهران سفر کرده است و با مقام‌های آن کشور روی موضوعات مرتبط به صلح گفت‌وگو می‌کند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید گفت‌وگوها با گروه طالبان برای کاهش خشونت و برقراری آتش‌بس در افغانستان، جریان دارد.

آقای عبدالله، روز شنبه (۴ دلو)، در مراسم گشایش کمیسیون جوانان شورای عالی مصالحه‌ی ملی در کابل، گفت برای رسیدن به صلح، باید طرح کاهش خشونت به گونه‌ی کامل تطبیق و آتش‌بس برقرار شود.

او افزود: «در حال حاضر، سطح خشونت‌ها غیرقابل قبول است. مردم افغانستان توقع داشتند دولت افغانستان و گروه طالبان در آغاز گفت‌وگوها روی کاهش خشونت توافق کنند؛ اما به دلیل اصرار طالبان به ادامه‌ی جنگ، تا اکنون این توافق صورت نگرفته است.»

به گفته‌ی آقای عبدالله، کاهش خشونت و برقراری آتش‌بس، سبب خواهد شد که مردم نسبت به آینده‌ی شان مطمین شوند و از روند صلح حمایت کنند.

این در حالی است که در هفدهم جدی، دور دوم گفت‌وگوهای صلح در قطر آغاز شد.

تا اکنون جزییاتی از جریان این گفت‌وگوها منتشر نشده؛ اما محمدامین احمدی، عضو هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، به تازگی گفته است، گروه طالبان به این فکر می‌کند که بدون قطع جنگ و برقراری آتش‌بس، آزادی زندانیان خود را توسط امریکا عملی کند و همچنان بدون توجه به خواست عمومی به قطع جنگ، به جنگ و خشونت زیر نام جهاد تا تشکیل نظام «ناب اسلامی» ادامه دهد.

رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی با سفیر ایران در کابل ملاقات کرد.

عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی بعد از ظهر امروز (پنجشنبه 18 جدی) با آقای بهادر امینیان سفیر ایران در اقامتگاه خود ملاقات کرد.

در این دیدار دو طرف دربارۀ تلاش‌های صلح، آغاز دور دوم مذاکرات دوحه و نقش ایران و کشورهای منطقه در تلاش‌های صلح بحث و تبادل نظر کردند.

زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان در رشته‌توییتی نوشت به دوحه و منطقه با این انتظار برگشته که پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در دور دوم مذاکرات صلح افغانستان با طالبان به میان بیاید.

آقای خلیلزاد همچنین خواستار آتش بس یا کاهش قابل ملاحظه خشونت شده است.

همزمان شورای عالی مصالحه ملی افغانستان از برگزاری سومین نشست کمیته‌ رهبری این شورا با اشتراک هیأت مذاکره‌کننده افغانستان در قصر سپیدار خبر داد.

در خبر نامه این نهاد آمده عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی از کارکرد این هیأت ستایش کرده و گفته است: «هیأت مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی افغانستان از حمایت قاطع دولت و ملت افغانستان برخوردار است و با کمال اطمینان به دور دوم مذکرات که قرار است در دوحه پایخت قطر برگزار شود، می‌روند.»

آقای عبدالله تاکید کرده است پس از شروع دور دوم مذاکرات کمیته‌ رهبری و تیم‌های فنی جلسات مرتب خواهند داشت تا در صورت نیاز برای هیأت مذاکره‌کننده مشورت‌های سازنده و حمایتی ارایه کنند.

در خبرنامه آمده است طرح رهنمودی حمایتی از سوی محمد یونس قانونی، عضو کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ارائه شد.

همچنین معصوم استانکزی رئیس هیأت مذاکره‌کننده‌ حکومت گفت: «اکنون می‌دانیم که اولویت‌های ما در دور دوم مذاکرات چیست. ما با اطمینان کامل و اراده‌ واقعی برای تأمین صلح به دور دوم مذاکرات می‌رویم. حمایت قاطع و گسترده‌ دولت و ملت افغانستان برای ما حیاتی است.»

از جانب دیگر آقای خلیلزاد گفته است هر دو طرف باید به “سازش واقعی” تن بدهند و هر چه عاجل روی یک ساختار سیاسی مورد توافق دو طرف مذاکره کنند.

او نوشته است میزان کنونی خشونت از جمله قتل‌های هدفمند قابل قبول نیست و به روند صلح و آینده افغانستان آسیب می‌زند.

هیأت‌های مذاکره‌کننده افغانستان و طالبان به تاریخ (۲۲ قوس) فیصله کردند که برای مشوره و رأی‌زنی بیش‌تر پیرامون مذاکرات صلح به مدت سه هفته به رخصتی بروند تا روی آجندای اصلی مذاکرات در سطح رهبری دو جانب بحث کنند.

هیأت مذاکره‌کننده حکومت افغانستان به کابل آمد و درباره جریان ۹۰ روزه مذاکرات روی کارشیوه، فهم طالبان از صلح و جنگ، وجوه مشترک و تقابل میان دو طرف و مفاد آجندای اصلی در دور دوم مذاکرات به ریاست جمهوری و شورای عالی مصالحه ملی گزارش داد.

در این ارتباط، کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی چندین جلسه مشترک با حضور هیأت مذاکره‌کننده داشت و فیصله شد که ادامه مذاکرات در دوحه برگزار و هیأت به لحاظ سیاسی و تخنیکی حمایت و تقویت شود. کمیته رهبری فیصله کرد که هیأت صلاحیت لازم را برای پیشبرد مذاکره دارد و از حکومت، کمیته رهبری و مردم افغانستان نماینده‌گی می‌کند.

هیأت طالبان هم به رهبری ملا برادر به اسلام‌آباد سفر و با عمران خان، نخست وزیر و سایر مقام‌های آن کشور دیدار کرد. این نخستین بار نیست که ملا برادر یا هیأت طالبان در مواقع حساس به پاکستان سفر می‌کند و به نهادهای اجرایی آن کشور پیرامون مذاکرات صلح گزارش می‌دهد. پاکستان عقبه سیاسی طالبان است؛ این کشور هم در میدان نبرد از طالبان حمایت مالی، تسلیحاتی و نظامی می‌کند و هم در قطر به آن‌ها خط مش و جهت تعیین می‎‌نماید. پاکستان در این روند منافع حیاتی دارد که در صورت عدم تأمین آن، اجازه نخواهد داد که روند صلح به نتیجه‌ای برسد. اسلام‌آباد حتا در زمان انزوا و فشارهای بین‌المللی موضع خود را در قبال افغانستان تغییر نداد.

نقش پاکستان در تحولات سیاسی و امنیتی افغانستان

پاکستان از زمان فروپاشی شوروی و سقوط حکومت داکتر نجیب تاکنون روی طالبان سرمایه‌گذاری و از این طریق منافع ملی خود را در افغانستان و منطقه پیگیری کرده است. اسلام‌آباد در طول این مدت در تحولات سیاسی – امنیتی افغانستان یکی از بازی‌گران تأثیرگذار امنیتی بوده است، هرچند گاهی میزان این تأثیرگذاری به دلیل تحولات بین‌المللی و به قول رابرت کاپلان جغرافیای نامرتبط افغانستان فراز و فرود در پی داشته است.

نقش این کشور پس از سقوط حکومت داکتر نجیب و روی‌ کار آمدن طالبان برجسته‌تر شد. ولی با وقوع رویداد ۱۱ سپتامبر و حمله امریکا به افغانستان و اضحملال رژیم طالبان، پاکستان به حاشیه رفت و این کشور ظاهرأ سیاست همراهی با ایالات متحده را در پیش گرفت؛ ولی در موضعش هیچ تغییری نیاورد.

پاکستان اهدافش را از طریق دیپلماسی فعال در عرصه بین‌المللی و تقویت گروه طالبان برای احیای مجددش در افغانستان دنبال کرد. دستگاه سیاست خارجی آن کشور و آی‌اس‌آی این مسیر را طی کردند تا به این مرحله رسیدند. حالا در تحولات جاری، نقش پاکستان در جنگ و صلح افغانستان غیرقابل انکار است.

تروریسم و لانه‌های امن آن در پاکستان، همواره یکی از نقاط تنش و اختلاف در روابط اسلام‌آباد و واشنگتن بوده است. واشنگتن از تمام گزینه‌های فشار برای وادارکردن پاکستان به ترک حمایت از تروریسم، به‌ویژه طالبان بهره برد؛ اما نتیجه نداد. در زمان بارک اوباما بیش‌ترین نیرو به افغانستان اعزام شد و بعد از آن ترمپ بارها در اظهاراتش، پاکستان را متهم به حمایت و پرورش تروریسم کرده است و به همین دلیل کمک‌های نظامی امریکا به پاکستان را قطع کرد. با آن هم پاکستان به راهش ادامه داد.

جنرالان و استراتژیست‌های پاکستانی جنگ افغانستان را به خوبی در راستای منافع ملی کشورشان مدیریت کردند و دیپلمات‌های آن کشور، جامعه بین‌المللی را فریب دادند و در برابر انزوای بین‌المللی کشورشان به دلیل حمایت از تروریسم مقاومت کردند.

چرا باید حکومت افغانستان با پاکستان وارد مذاکره شود؟

تردیدی وجود ندارد که گروه طالبان با خواست و استقلالیت خودشان به پای میز مذاکره نرفته است؛ بلکه مجوز اسلام‌آباد در مذاکرات امریکا با طالبان و گفت‌وگوهای مستقیم با هیأت حکومت افغانستان شرط لازم بوده است.

پاکستان در منازعه چهل ساله افغانستان منافع ملی‌اش را جست‌وجو می‌کند؛ جایی که منافع ملی این کشور تأمین نشود و تهدید شود، از ابزارهای خشن از جمله فعالیت‌های هراس‌افگنانه کار می‌گیرد. نگرانی‌های این کشور درباره دیورند، آب‌های کابل و حضور هند با بقای پاکستان پیوند خورده است. به این دلیل نتایج مذاکرات بسته‌گی به رفع این نگرانی‌های پاکستان دارد.

حکومت افغانستان در کنار مذاکرات دوحه برای حل و فصل منازعه باید با پاکستان وارد مذاکره شود. گفت‌وگو با اسلام‌آباد به اندازه مذاکرات دوحه برای تأمین صلح و ثبات در کشور مهم و تعیین‌کننده است. سفر داکتر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی به پاکستان درب گفت‌وگو را باز کرد. استقبال بی‌پیشینه حکومت پاکستان به لحاظ دیپلماتیک بخشی از نگرش نخبه‌گان پاکستان نسبت به افغانستان است که بسته‌گی به تحولات جاری و مبحث صلح دارد. عبدالله در سفرش دیدگاه مقام‌های پاکستانی را نسبت به روند صلح ذهن‌یابی کرده است. لازم است که نتیجه‌گیری رهبری شورای عالی مصالحه، وزارت امور خارجه و دیپلمات‌های مقیم اسلام‌آباد از این سفر به تحلیل گرفته شود و حکومت طبق آن در هماهنگی با شورای عالی مصالحه ملی گام‌های بعدی را بردارد.

حکومت افغانستان برای ختم جنگ و حل بحران، باید با پاکستان وارد مذاکره شود. اگر پاکستان حس کند که نگرانی‌هایش در قبال افغانستان از طریق مذاکره و صلح تأمین نمی‌شود، به هیچ صورت ابزاری چون طالبان را که ۳۰ سال میلیون‌ها دالر صرف آن کرده و پیامدهای‌های بین‌المللی آن را هم بر عهده گرفته است، از دست نمی‌دهد. بحث دیورند، حضور فعال هند در افغانستان و آب‌های افغانستان با بقای پاکستان گره خورده است و از جمله منافع حیاتی پاکستان به شمار می‌رود. کشورها در ارتباط به منافع حیاتی‌شان هیچ‌گونه ملاحظه اخلاقی و انسانی ندارد. در محیط انارشیکال جنوب آسیا که فضای بدبینی و بی‌اعتمادی به شدت حاکم است، پاکستان بدون حل این موارد از موضع خود عقب نمی‌نشیند.

جنگ افغانستان بُعد داخلی ندارد، بلکه زمینه داخلی دارد که از سوی نیروهای سرگردان بی‌کار و بی‌سواد و گروه‌های تندرو و افراطی فراهم شده است. جنگ طالبان ابزاری‌ است برای تأمین منافع سیاسی این گروه و منافع ملی حامیان‌شان، به‌ویژه پاکستان. اما مهم‌ترین عامل تداوم این جنگ، ایدیولوژی دینی است که به سربازان این گروه انگیزه خلق می‌کند و میدان‌های نبرد و مدارس دینی – آموزشی طالبان را خالی از طلاب و سرباز نمی‌گذارد.

پیامدهای تروریسم دولتی بر اقتصاد و امنیت پاکستان

اقتصاد و امنیت پاکستان نیز از تروریسم دولتی و رشد آن در منطقه متأثر شده است. در حال حاضر پرورش تروریسم و پناهگاه‌های امن گروه‌های تروریستی در آن کشور به یک تهدید جدی علیه منافع ملی و تمامیت ارضی پاکستان تبدیل شده است و این امکان وجود دارد که در آینده از کنترل ارتش و سازمان استخبارات آن کشور خارج شوند و پاکستان را وارد بحران امنیتی سازند. هم‌اکنون گروه‌های تروریستی در دو طرف خط دیورند مستقر هستند و در بلوچستان و وزیرستان شمالی آزادانه فعالیت دارند و هرازگاهی بر علیه پاکستان نیز تحرکاتی انجام می‌دهند.

گروه‌های تندرو و جنبش‌های اسلامی در منطقه و کشورهای آسیای مرکزی – مانند اویغورها، القاعده و اسلام‌گراهای جهادی که در برابر غرب می‌جنگند، از پاکستان تغذیه می‌شوند. پاکستان تا چه زمانی می‌تواند این گروه‌ها را در لانه‌های‌شان بدون خطر حفظ و کنترل کند؟ یکی از دلایل وادارساختن طالبان به گفت‌وگو با حکومت افغانستان، همین نگرانی پاکستان است.

پاکستان از سال ۲۰۱۰ تاکنون با بحران اقتصادی و تورم دست و پنجه نرم می‌کند. با آن‌که آن کشور از طریق بندر واگه و کراچی به آب‌های بین‌المللی وصل است و پتانسیل قوی برای تجارت و ترانزیت به کشورهای آسیای مرکزی و آسیای غربی را دارد و هم‌چنان به انرژی آسیای مرکزی برای رشد صنعتی و تولیدی نیازمند است؛ اما فعالیت گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه این فرصت را از پاکستان گرفته و اقتصاد این کشور در میان دو قدرت اقتصادی (چین و هند) تضعیف شده است. به دلیل ‌که فعالیت گروه‌های تروریستی در افغانستان و منطقه با حمایت پاکستان فرصت‌های کلان اقتصادی را از آن کشور زدوده است.

عمران خان پس از احراز کرسی نخست‌وزیری، تلاش کرد که با جذب کمک‌های خارجی، به‌خصوص کمک‌های عربستان و ترکیه و چین این تورم را مدیریت کند، ولی موفق نشد.

پاکستان پلان دارد که از تجربه صنعتی و تولیدی چین بهره ببرد و برای تحقق این امر جداً به انرژی آسیای مرکزی نیاز دارد که راه آن از افغانستان می‌گذرد. پروژه تاپی و کاسا یک‌هزار در صورتی به پاکستان انتقال می‌یابد که در افغانستان ثبات بیاید و صلح تأمین شود.

اگر انرژی آسیای مرکزی به جنوب آسیا انتقال یابد، پاکستان می‌تواند برعلاوه بازسازی اقتصادش به بازار آسیای مرکزی دست پیدا کند. اما اولویت جدی‌تر از این برای پاکستان جلوگیری از نفوذ هند در افغانستان است. پاکستان نگران است که مبادا تأمین صلح و ثبات در افغانستان این نفوذ را تقویت کند و هند از این طریق فشارها را بر اسلام‌آباد افزایش دهد.

حکومت افغانستان از طریق شورای عالی مصالحه و وزارت امور خارجه باید با پاکستان وارد مذاکره و گفت‌وگو شود و به رفع نگرانی‌های آن کشور در قبال آینده افغانستان بپردازد تا بستر صلح فراهم شود. صلح بدون هم‌کاری صادقانه پاکستان نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت.

هشت صبح

چهارمین جشنواره بین المللی فیلم مهرگان، شامگاه ۱۰ جدی برندگان خود را شناخت و با برپایی مراسم اختتامیه و آیین اهدای جوایز به کار خود پایان داد.

این مراسم در تالار دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه کابل با حضور داکتر حمید الله فاروقی مشاور رییس جمهور و جمع زیادی از سینماگران و هنرمندان عرصه های مختلف کشور برگزار شد.

علی محمدی کیان، رییس آکادمی هنر و علوم سینمایی ضمن قدردانی از حمایت نهادهای همکار جشنواره و دست اندرکاران کمیته های مختلف اجرایی، گزینش و داوری، این دوره از جشنواره را پر چالش ترین دوره به لحاظ امنیتی و اقتصادی دانست. دبیر جشنواره در ادامه سخنانش داکتر فاروقی را وزیر فرهنگ معنوی جامعه هنری توصیف کرد.

حمید الله فاروقی رییس دانشگاه کابل ضمن اشاره به گذشته‌ی پربار تاریخی این سرزمین، جشنواره فیلم مهرگان را مهمترین رویداد هنری افغانستان دانست و گفت: « افغانستان روزگاری مهد علم و فرهنگ و هنر بود و هنرمندان آن فرهنگ واقعی کشور را به نمایش می گذاشتند. شکی نیست که جشنواره فیلم مهرگان یکی از رخدادهای مهم هنری در افغانستان است و به یکی از پر مخاطب ترین جشنواره ها در افغانستان مبدل شده است. امید است دست اندرکاران این جشنواره برای حفظ پاسداشت این دستاورد عظیم هنری، تلاش و همت درخور داشته باشند و نگذارند این رویداد بزرگ، مثل دیگر رویدادهای هنری در نیمه راه خاموش شود».

در ادامه برنامه داکتر صحرا کریمی عضو هیئت داوران در بخشی از سخنانش گفت: « پس از مدتهای طولانی برای اولین بار فیلم های کوتاه به زبان پشتو و پردازش فرهنگ پشتو داشتیم و این برای کمیته داوری خیلی مهم است و همینطور فیلم هایی که ما به داوری نشستیم بسیار امیدوار کننده است».

آیین اهدای جوایزپس از اتمام قسمت اول برنامه، آیین اهدای جوایز با اهدای جایزه تشویقی به خالق عزیزی و بومانعلی ادیب برای فیلم مستند « نابغه ای از دیار بودا» به طور رسمی آغاز شد و خادم حسین بهنام برنده تندیس بلورین بهترین تصویربرداری برای فیلم «دستمزد» شناخته شد.

عاقله فرهمند، برنده اسب زرین بهترین فیلمنامه برای نگارش فیلمنامه فیلم « مادر مجرد » از طرف هیئت داوران انتخاب شد. سیدجلال روحانی تندیس بلورین بهترین صدا را برای صدابرداری فیلم « نقطه عطف » گرفت. تندیس بلورین بهترین تدوین نیز به نجیب الله نظری برای فیلم « پدر امیدِ فرزند» تعلق گرفت. اسب زرین بهترین هنرپیشه مرد به بشیر ماشام برای بازی در فیلم « نویسنده رویایی » اهدا شد.

ویگا مقربی برنده جایزه بهترین کارگردانی برای کارگردانی فیلم « آیینه» شناخته شد. حلیمه کریمی اسب زرین بهترین هنرپیشه زن را برای نقش آفرینی در فیلم « مادر مجرد » به بامیان برد و در نهایت، جایزه بهترین فیلم به خادم حسین بهنام برای ساخت فیلم « دستمزد » تعلق گرفت‎.

آیین اختتامیه با میان برنامه های جذاب صوتی تصویری اش که مخصوص معرفی ۲۶ کاندید بخش های مختلف طراحی شده بود با عکس یادگاری و برش کیک روز جهانی سینما که توسط فقیر احمد میوند رییس کمیته فرهنگ و هنر ریاست اجراییه تهیه شده بود پایان یافت.

افتتاحیه و آغاز جشنواره چهارم مراسم افتتاحیه جشنواره، پیش از این عصر پنجشنبه ۶ جدی با حضور داکتر عبدالله عبدالله ، تعدادی از مقامات عالی رتبه دولتی، هنرمندان و سینماگران، در تالار قصر سپیدار ریاست اجراییه افغانستان گشایش یافت. پس از صحبت های داکتر عبدالله عبدالله و فقیر احمد میوند رییس کمیته فرهنگ و هنر، تندیس جشنواره و شماره چهارم کتاب از سلسله کتاب های فیلم شناسی جشنواره توسط داکتر عبدالله و اعضای کمیته گزینش و کمیته داوری رونمایی شد.

داکتر عبدالله عبدالله، رییس اجراییه حکومت وحدت ملی افغانستان در مراسم افتتاحیه گفت: «چهار دهه پیش سینمای افغانستان در مسیر رشد قرار داشت اما با تاسف، جنگ و ناامنی سبب شد که وضعیت این بخش مهم اجتماعی و فرهنگی با چالش ومشکلات بسیاری روبرو شود».

وی در بخش دیگری از سخنانش یادآور شد : « فرزندان این سرزمین اعم از دختران و پسران و زنان و مردان در شرایط بسیار دشوار جایگاه هنر و سینما را تثبیت کرده اند و امروز در کشور نمونه‌ های بسیار خوب و برجسته داریم‌ و فیلم هایی که از سوی هنرمندان افغانستانی در جشنواره های بین المللی شرکت کرده اند، در سطح دنیا و منطقه مورد توجه و استقبال قرار گرفته اند».

علی محمدی کیان، دبیر جشنواره بین المللی فیلم مهرگان با بحرانی خواندن وضعیت سینمای افغانستان گفت: « این جشنواره در شرایطی برگزار می‌شود که هنر و سینمای افغانستان به علت کم توجهی و بی مهری فزاینده‌ی دولت در سراشیبی سقوط قرار گرفته و به دشواری نفس می کشد».

وی با اشاره به چالش های شکننده موجود یادآورشد: « با وجود تهدیدات امنیتی و فشارهای مالی، دست اندرکاران جشنواره با درک اهمیت ادامه‌ی این راه و اثرگذاری روانی جشنواره ها و فعالیت های فرهنگی در کاهش خشونت و تنش های موجود، بطور شبانه روزی تلاش می کنند تا با جلب همکاری های مالی بسیار اندک نهادهای همکار جشنواره، این جشن فرخنده را سال یک بار برگزار کنند».

وی خاطر نشان کرد: « برگزاری این رویداد ارزشمند هرچند ممکن است در کوتاه مدت تحولات چشم گیر اجتماعی را در پی نداشته باشد اما بدون تردید انعکاس آن در طول یک هفته برگزاری اش جرقه ای از نور امید را در دل های خسته از جنگ و خشونت و ناامنی ایجاد کرده تنش های فزآینده ی روانی را کاهش خواهد داد».

علی کیان در ادامه سخنانش گفت: « این جشنواره اگر چنانچه نتواند به رونق بخشی سینمای از نفس افتاده‌ی افغانستان کمک کند بدون شک می تواند با ایجاد عشق و امید و رساندن خون تازه به شریان های فیلم های کوتاه، روند تولید این گونه فیلم ها را در افغانستان سرعت بیشتر بخشد».

در کنار سخنرانی های رسمی و بیانیه کمیته داوری و اجرای موسیقی و همینطور پخش میان برنامه های جذاب صوتی تصویری، پایان بخش برنامه افتتاحیه؛ نکوداشت از کارنامه‌ی هنری ممنون مقصودی هنرپیشه پیشکسوت سینمای افغانستان بود و خانم رویا سادات به بررسی تحلیلی کارنامه و ابعاد شخصیتی وی پرداخت.

چهارمین جشنواره بین المللی فیلم مهرگان در سه بخش ملی، بین المللی و نمایش‌های ویژه از تاریخ ۶ تا ۱۰ جدی برگزار شد و ۴۸ فیلم کوتاه داخلی و خارجی که ازمیان ۱۵۰ فیلم ثبت شده به دبیرخانه جشنواره انتخاب شده بودند در تالار افغان فیلم و سالن نمایش آکادمی هنر به مدت سه روز به نمایش درآمدند.

در بخش ملی این جشنواره، 24 فیلم از سوی کمیته گزینش برای رقابت انتخاب شده بودند و فیلم های «آلودگی»، «آیینه»، «آواز نفس گیر»، «ازدحام»، «امضاء»، «الله اکبر»، «برقع»، «برهوت»، «پدر امید فرزند»، «جارچی بامیان»، «جوانه»، «دختر بایسکل‌سوار»، «دستمزد»، «زیرچراغ سرخ»، «ساعت 14»، «شطرنج»، «غزل»، «قطره»، «کتاب آسمانی»، «مادر مجرد»، «نابغه‌ی از دیار بودا»، «نقطه عطف»، «نویسنده رویایی» و «یک کاپی از هویتم می خواهم» از آن جمله اند.

در بخش بین الملل جشنواره نیز ۲۳ فیلم ازمیان ۷۶ فیلم این بخش، از: افغانستان، ایران، فرانسه، هالند، روسیه، مالزی، بنگلادش، تونس، کوریای جنوبی و ترکیه انتخاب شده و به نمایش آمدند.

این جشنواره با مدیریت آکادمی هنر و علوم سینمایی و همکاری انستیتوت فرهنگی فرانسه، گویته انستیتوت آلمان، دانشگاه کاتب،کمیته فرهنگ و هنر ریاست اجراییه، شرکت تبلیغاتی کابل پن، رایزنی فرهنگی ایران، دانشگاه کابل، افغان فیلم و نمارسانه به مدت پنج روز در کابل برگزار شد. دور پنجم این جشنواره قرار است ۱۵ تا ۲۰ میزان سال آینده برگزار شود.

کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی تصمیم گرفته است برای مشوره به هیئت مذاکره کننده یک گروه فنی ایجاد شود.

کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی در دو روز نشست پی هم فیصله کرد برای مشوره به هیئت جمهوری اسلامی افغانستان یک گروه فنی ایجاد شود.

شورای عالی مصالحه ملی می گوید این گروه فنی هنگامی به هیئت مذاکره کننده صلح مشوره خواهد داد که هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان در مذاکرات با بن بستی رو به رو شود.

حکومت افغانستان اطمینان می دهد که دور دوم مذاکرات در زمان از پیش تعیین شده آن در روز پنجم ماه جنوری درقطر برگذار خواهد شد.

دو روز رای زنی های هیئت جمهوری اسلامی افغانستان با کمتیه رهبری شورای عالی مصالحه ملی با هدف مشخص شدن موضع این هیئت در مذاکرات صلح و نیز حدود و صلاحیت های این هیئت در میز مذاکره برگذار شد.

حکومت افغانستان می گوید آتش بس نخستین اولویت هیئت مذاکره کننده جمهوری اسلامی افغانستان است، اما طالبان می گویند آتش بس پس از توافق روی چگونگی ایجاد نظام اسلامی تامین خواهد شد، اکنون پرسشی که مطرح است این است که طالبان چگونه نظامی می خواهند؟

غلام فاروق مجروح، عضو هیئت جمهوری اسلامی افغانستان، گفت: «به نظر ما جمهوری اسلامی، بهترین نوع نظام اسلامی است که از یک طرف احکام الهی تطبیق شود و از طرف دیگر اراده جمعی مردم مورد احترام قرار بگیرد.»

محمد قاسم حلیمی، وزیر ارشاد، حج و اوقاف، گفت: «تعریف نظام اسلامی را به شکلی می کنیم که مراجع بلند و معتبر جهان اسلام بالای آن اعتراف داشته باشد و به شخص حق نمی دهیم که یک تعریف بکند و آن تعریف را بر ما بقبولاند.»

ریاست جمهوری نیز می پذیرد که برای جلوگیری از تاخیر در دور دوم مذاکرات، این گفت و گو ها در دوحه از سر گرفته خواهند شد.

دواخان مینه پال، معاون سخنگوی رییس جمهور، گفت: «به دلیل این که مذاکرات با تاخیر رو به رو نشود، رییس جمهور تایید کرده است که دور دوم مذاکرات هم در دوحه از سر گرفته شود.»

قرار است که تا هشت روز دیگر دور دوم مذاکرات دردوحه آغاز شود.

تا اکنون هیئت های دو طرف در سه ماه گفت و گو، روی کار شیوه آغاز مذاکرات صلح توافق کرده اند و پیشنهاد های شان را برای گنجانیده شدن در آجندای مذاکرات به یکی دیگر سپرده اند.

فریدون خوزون، سخنگوی شورای عالی مصالحه ملی، می‌گوید که عبدالله را در این سفر یک هیأت رسمی همراهی می‌کند.

او هدف این سفر را جلب همکاری‌ها و تقویت اجماع ملی برای صلح افغانستان خوانده است.

قرار است عبدالله عبدالله، در این سفر با رییس جمهور، نخست‌وزیر، وزیر خارجه و دیگر مقامات تاجیکستان دیدار و گفت‌وگو کند.

عبدالله عبدالله پیش از این به پاکستان، هند، ترکیه، اوزبیکستان و ایران نیز سفر کرده است.

هدف این سفرها تقویت اجماع منطقه‌ای برای صلح خوانده شده است

رییس شورای عالی مصالحه ملی هرچند تأکید کرد ترجیح دولت این است که مراحل بعدی مذاکرات در داخل کشور پی‌گیری شود، اما تصمیم نهایی به توافق دو طرف در این مورد بستگی دارد.

عبدالله عبدالله روز چهارشنبه، بیست‌وششم قوس در برنامه گشایش دبیری ملی صلح در کابل سخنرانی کرد.

او گفت وقفه در مذاکرات صلح با توافق دو طرف صورت گرفته است و انتظار می‌رود که ادامه‌ی مذاکرات در تاریخ معین آن آغاز شود.

پیش از این حکومت پیشنهاد کرده بود محل برگزاری مذاکرات در داخل کشور باشد. طالبان این پیشنهاد را رد کرده‌اند.

از جانب دیگر، عبدالله گفت که هیأت مذاکره‌کننده افغانستان همه‌شمول است و آنان تعهد خود را نسبت به خواست جمعی مردم افغانستان ثابت کردند.

رییس شورای عالی مصالحه ملی می‌گوید مردم افغانستان توقع آتش‌بس دارند و از ادامه جنگ خسته‌اند.

عبدالله عبدالله که در برنامه گشایش دبیری ملی صلح صحبت می‌کرد، گفت در روند گفت‌وگوهای صلح در کنار حفظ دست‌آوردهای بیست سال گذشته، حقوق قربانیان جنگ نیز در نظر گرفته خواهد شد.

 دبیری ملی صلح از سوی نهادهای مدنی تأسیس شده است.

هدف این نهاد، گردآوری و بازتاب خواست‌ها، نگرانی‌ها، پیشنهادها و مطالبات مردم در قبال صلح عنوان شده است.

پس از نخستین نشست رسمی شورای عالی مصالحۀ ملی در کشور، دولت امریکا در اعلامیه‌یی آورد شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان با رهبری عبدالله عبدالله باید با ترسیم نقشۀ راه سیاسی، تقسیم قدرت سیاسی و برقراری آتش‌بس دایمی در کشور هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان را کمک و راهنمایی کند و همچنان زمینۀ صلح با گروه طالبان را فراهم بسازد. این اعلامیه در واقع خط ‌ونشان شورای عالی مصالحۀ ملی را مشخص ساخته و کارشیوۀ شورای عالی مصالحۀ ملی را ترسیم می‌کند.

از این پیش، رییس‌جمهور غنی با فشارهای سیاسی امریکا و اتحادیۀ اورپا تن به تشکیل شورای عالی مصالحۀ ملی داده است. اکنون ایالات متحدۀ امریکا در اعلامیۀ تازه‌اش عبدالله را مسوول راهنمایی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان، تقسیم قدرت سیاسی و نقشۀ راه‌ صلح با طالبان دانسته است. این موارد می‌رسانند که غنی از مذاکرات صلح و روند گفت‌وگوهای بین‌الافغانی در قطر دور انداخته شده است. آقای غنی در درون کشور حمایت رهبران سیاسی و در بیرون از کشور حامیان بیرونی‌اش را از دست داده است. اعلامیۀ تازۀ دولت امریکا دربارۀ تشکیل شورای عالی مصالحۀ ملی به صورت واضح نشان می‌دهد که دست غنی و تیم ارگ از گفت‌وگوهای صلح کوتاه شده است.

خبرگزاری نشانه در مطلبی در مورد پروسه صلح افغانستان می نویسد رهبران سیاسی افغانستان که در بین توده‌ها پایگاه مردمی دارند با عبدالله و حامیان صلح در سطح بین‌المللی خواستار تقسیم قدرت سیاسی، مدیریت تیم مذاکره‌کنندۀ صلح افغانستان و ترسیم راه آیندۀ سیاسی کشور هستند، اما دیدگاه جبهه غنی با این‌ها فرق می‌کند. غنی در صدد حفظ قدرت سیاسی تا مدت آخر ریاست‌جمهوری و ادغام جنگ‌جویان گروه طالبان در حکومتش است. حمدالله محب، مشاور امنیت ملی به تازگی گفته است کابل روی ادغام و شریک ساختن قدرت ‌سیاسی با طالبان کار می‌کند. از یک‌سو طالبان شریک شدن در قدرت با نظام موجود را به گونۀ قطع رد می‌کند و از سوی دیگر غنی پافشاری دارد که تا پایان دورۀ ریاست جمهوری‌اش در قدرت بماند.

از سوی دیگر، زمزمۀ تشکیل «حکومت موقت» میان رهبران سیاسی، جامعۀ جهانی و طالبان شنیده می‌شود. رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت‌ ملی کشور در مصاحبه‌یی گفته است که همۀ رهبران سیاسی افغانستان به شمول طالبان و جامعۀ جهانی در افغانستان «حکومت موقت» می‌خواهند. جلال‌الدین شینواری، رییس دادگاه عالی دورۀ طالبان و از افراد نزدیک به طالبان در مصاحبه‌یی تأکید کرده است که طالبان به هیچ وجه با نظام سیاسی موجود در افغانستان مدغم نمی‌شوند. او تأکید کرده است که طالبان ۲۰ سال با جمهوریت جنگیده‌اند و نظام مورد قبول آنان تنها «نظام اسلامی» در ابعاد متفاوتش می‌باشد. حالا هر روز جبهۀ مخالفان حاکمیت غنی در کابل، قطر، کویته و حامیان بین‌المللی صلح بیشتر و بیشتر می‌شود.

عملکرد هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان در قطر، سیاست‌های امریکا و اتحادیۀ اروپا دربارۀ صلح افغانستان و استقبال حامیان بیرونی از روند صلح در دوحه، جبهه‌گیری سیاست‌مداران و رهبران سیاسی در افغانستان در مصاف با غنی و سر دادن حکومت موقت و برچیدن حاکمیت غنی در ارگ، نشانه‌هایی از کشیدن پای غنی از مذاکرات صلح دانسته می‌شوند. صلاح‌الدین ربانی، رهبر حزب جمعیت اسلامی، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی و عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش اسلامی نیز خواستار حکومت موقت و برچیدن حاکمیت غنی از ارگ هستند. به باور آنان با وجود غنی در ارگ ریاست‌جمهوری توافق صلح با طالبان و ادغام و شریک ساختن آنان در حکومت امر دشوار و حتا ناممکن است. از این نگاه حضور غنی به عنوان مانع صلح دانسته می‌شود و حالا رهبران سیاسی افغانستان و حامیان بیرونی گفت‌وگوهای صلح در دوحه دست غنی را از صلح کوتاه کرده‌اند تا مذاکرات صلح افغانستان روند عادی‌اش را طی کند.

ابومسلم خراسانی

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی به تصمیم وزارت معارف برای انتقال صنف‌های ابتدایی مکاتب به مساجد واکنش نشان داد.

رییس شورای عالی مصالحه تأکید کرد این تصمیم «کاملاً و از اساس نادرست» است و برای نادرستی آن نیز «ده‌ها» دلیل وجود دارد.

او که در نشستی در کابل صحبت می‌کرد، گفت از این تصمیم از طریق رسانه‌ها باخبر شده است و از شنیدن آن «تا به حال گنگس هستم که چه گپ شد»

عبدالله عبدالله که در نشست ملی صلح، رسانه‌ها و جامعه مدنی صحبت می‌کرد، از فعالان رسانه‌ای و جامعه مدنی خواست او را در جریان جزییات این خبر قرار دهد.

رییس شورای عالی مصالحه ملی افزود او تعهد محکم داده است که به کارهای روزمره حکومت مداخله نمی‌کند، اما تصمیم این چنینی کار روزمره حکومت نیست و یک تصمیم بزرگ است.

به گفته رییس شورای عالی مصالحه ملی، پیش‌تر از آن معینیت تعلیمات اسلامی به «ریاست تبدیل و یا حذف شد» که به جای آن باید تقویت می‌شد.

او احتمال داد پس از تغییرات در معینیت تعلیمات اسلامی کسی مشورت داده است که طرح انتقال صنف‌های ابتدایی از مکاتب به مساجد که از «اساس اشتباه» است، گرفته شود.

رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت به عنوان یک شهروند نتوانست از اعلام موضع درباره این تصمیم چشم‌پوشی کند. هرچند او گفت مسوولیت سیاسی و اداری این کار را او ندارد.

او گفت این موضوع روی همه‌گان تأثیر دارد و او از جایگاه شهروند به آن پرداخته است.

عبدالله عبدالله ضمن تأکید بر اهمیت جایگاه «مدارس دینی و مساجد» گفت امکانات لازم در مدارس وجود ندارد و «عالمان جید» فرزندانش را آموزشی دینی می‌دهند، اما تشویق می‌کنند که به مکتب بروند.

 او گفت روزگاری مدارس در یک شرایط ویژه دارای امکانات بود، اما در حال حاضر حکومت برای این مدارس کمک‌های لازم را نکرده است.

وزارت معارف دو روز پیش اعلام کرد که براساس برنامه این وزارت، صنف‌های اول تا سوم به مساجد منتقل می‌شود.

وزارت معارف در خبرنامه‌ای هدف آن را «جایگاه محوری» دادن به «اسلام» در نظام معارف خوانده است. در این خبرنامه وزارت معارف از حاشیه‌ای بودن اسلام در نظام معارف کشور نیز یادآوری و به نحوی انتقاد کرده است.

پس از خبرسازشدن این برنامه، وزارت معارف تغییر موضع داد و اعلام کرد این طرح برای ساحاتی است که مکاتب ندارد. خبرنامه‌ای که نیز نشر شده بود از سوی وزارت معارف تصحیح شده است.

طرح وزارت معارف با واکنش‌های گسترده روبه‌رو شده است. ارگ ریاست جمهوری نیز می‌گوید که از این طرح برداشت نادرست شده است.

در نشست افتتاحیۀ شورا عالی مصالحه که آن را رئیس جمهور غنی و عبدالله عبدالله به گونۀ مشترک ریاست می‌کردند، رهبران سیاسی، رهبران احزاب، اعضای شورای ملی، زنان و جامعۀ مدنی و اعضای این کمیته حضور داشتند.

محمداشرف غنی، رییس جمهور در نخستین نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی بر ضرورت مشورت دوام‌دار در ارتباط به روند صلح تأکید کرد. آقای غنی گفت حضور اعضای کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحه در ارگ، پیام روشن برای متحدان افغانستان در منطقه و جهان، هیأت گفت‌وگوکننده و مردم دارد.

رئیس‌جمهور با ابراز سپاس‌گزاری از هیأت گفت‌وگوکنندۀ دولت برای پیش‌برد گفت‌وگوها در دوحه، گفت مذاکرات صلح وارد مرحلۀ دوم شده است.وی افزود:«مرحلۀ نخست گفت‌وگوهای صلح نشان داد که کار آسان نبود، اما به نتیجه رسید.» آقای غنی بر ضرورت مشورت دوام‌دار در ارتباط به روند صلح تأکید کرد.

عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی در نخستین نشست کمیتۀ رهبری این شورا نیز گفت صلح به معنای برگشت به گذشته نیست، اما به قربانی نیاز دارد. او تأکید کرد صلح باید عامل اتحاد همه باشد. عبدالله، خشونت‌ها را مانع روند صلح می‌داند و می‌گوید که نباید بیشتر از این مردم قربانی بدهند.

آقای عبدالله، آغاز کار کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی را برای تقویت اجماع ملی گام مهمی ‌می‌خواند و گفت بر بنیاد توافق‌نامۀ سیاسی، هیأت گفت‌وگوکنندۀ دولت به هدایت‌های این کمیته نیاز دارد.

رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی دست‌یابی به صلح را نیازمند اجماع و وحدت می‌داند و گفت صلح با حفظ نهادهای اساسی کشور و دست‌آورها، خواست مردم افغانستان است. آقای عبدالله در نخستین نشست کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی گفت در مجمع عمومی این شورا تا حد امکان تلاش می‌کند، اجماع مردم تمثیل شود.

عبدالله تأکید کرد به صلح نباید نگاه منفعت‌طلبانه داشت؛ زیرا به گفتۀ او در میدان جنگ منفعت هیچ‌کسی تضمین نمی‌شود. عبدالله ادامۀ خشونت‌ها را مانع اصلی رسیدن به صلح می‌داند و می‌گوید که این کار سبب ناامیدی مردم شده است.

رئیس شورای عالی مصالحۀ ملی در بخشی از سخنانش گفت ادامۀ جنگ بقای هیچ‌کسی را تضمین نمی‌‌کند و تنها نابودی افغانستان را در قبال خواهد داشت. او از تمامی شهروندان کشور به شمول کسانی‌ که در بخش‌های زیر کنترل طالبان زند‌گی می‌کنند، می‌خواهد تا برای تأمین صلح نقش اساسی را بازی کنند.

عبدالله با اشاره به ادامۀ مذاکرات صلح در دوحه گفت رفتن به مرحلۀ دوم که قرار است امروز آغاز شود گامی مهمی است هرچند که زمان بیشتری صرف شد.

حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین، صلح را حق همه شهروندان کشور دانست و گفت:«به هر اندازه که ما در کشور حق داریم، طالبان هم حق دارند.» او تأکید کرد تلاش و اتفاق افغانستان را به صلح می‌رساند.

عبدالرب رسول سیاف، یکی از رهبران جهادی با تأکید بر تقویت رابطه میان مردم و دولت گفت باید در روند صلح استقلال و منافع ملی کشور حفظ شود. او برای همکاری با شورای عالی مصالحۀ ملی اعلام آماده‌گی کرد.

محمد یونس قانونی، معاون نخست رئیس جمهور پیشین نیز گفت صلح یک روند ملی است و تنها کار دولت و شورای عالی مصالحه نیست.

شورای عالی مصالحۀ ملی اواخر ماه ثور ا‌مسال با امضای توافق‌نامۀ سیاسی میان اشرف غنی و عبدالله عبدالله ایجاد شد. اما این شورا تاکنون هیچ نشستی برگزار نکرده است.

در حال حاضر شورای رهبری شورای عالی مصالحه ۴۵ عضو دارد و گفته می‌شود که در این ترکیب به تازه‌گی نام‌های دو تن دیگر نیز اضافه شده است.