برچسب: طالبان

  • پاکستان از سلطه طالبان در افغانستان حمایت نمی کند

    پاکستان از سلطه طالبان در افغانستان حمایت نمی کند

    ارتش پاکستان می‌گوید اسلام‌آباد هرگز از وضعیتی مانند دهه ۹۰ میلادی و یا سلطه طالبان در کابل حمایت نخواهد کرد.

    بابر افتخار در گفت‌وگو با نمایندگان رسانه‌های خارجی در مقر فرماندهی ارتش در شهر راولپندی آخرین تحولات پیرامون تلاش‌های اسلام‌آباد برای تسهیل روند صلح افغانستان را تشریح کرد.

    وی افزود: پاکستان هر آنچه در توان داشته را انجام داده و اکنون هرگونه موفقیت در امر مذاکرات و تعیین سرنوشت افغانستان برعهده مردم و دولت این کشور است.

    سخنگوی ارتش پاکستان اظهار داشت: پاکستان تا جایی‌که ممکن بود از نفوذ خود میان طالبان افغانستان استفاده و آنان را ملزم به پیروی از نقشه راه مذاکرات صلح کرد، موضوعی که رهبران افغانستان نیز به آن اذعان دارند و مطلع هستند که اسلام‌آباد صادقانه برای تسهیل روند صلح تلاش می‌کند.

    وی تاکید کرد: افغانستان امروز دیگر مانند دهه ۹۰ میلادی نیست و نظام ضعیفی ندارد که بتوان به آسانی بر آن سلطه پیدا کرد و همزمان (مواضع) پاکستان نیز تغییر کرده و این هرگز ممکن نیست که وضعیتی شبیه دهه ۹۰ ایجاد شود و ما بخواهیم از سلطه طالبان بر افغانستان حمایت کنیم.

    وی اظهار داشت: پاکستان طرفدار هیچ گروه خاصی در افغانستان نیست و هدف نهایی ما برقراری صلح در این کشور همسایه است زیرا تحقق این مهم برای پاکستان و تمام کشورهای منطقه سرنوشت ساز تلقی می‌شود.

    روز گذشته نیز محمد عمر داودزی نماینده ویژه ریاست جمهوری افغانستان در امور پاکستان در جریان سفر به اسلام‌آباد با محمد صادق نماینده ویژه پاکستان در امور افغانستان دیدار کرد.

  • ازبکستان به بازیگر کلیدی مسائل افغانستان تبدیل شده است

    ازبکستان به بازیگر کلیدی مسائل افغانستان تبدیل شده است

    ازبکستان به‌یک بازیگر فعال و اثرگذار در مسایل افغانستان عرض اندام کرده است. نقش ازبکستان در مذاکرات صلح، روابط روزافزون تجاری- ترانزیتی کابل با تاشکند، راه‌اندازی پروژه‌های مشترک منطقه‌یی میان دو کشور، نفوذ تاشکند در افغانستان را بالا برده است. تاشکند توانسته ظرف دو سال اخیر بخش کلان گردشگران افغانستان را جذب کند. ازبکستان در کنار هند، ترکیه و امارات متحده عربی، به مرکز سرمایه‌گذاری افغان‌ها تبدیل شده است.

    ازبکستان همزمان با این‌که مناسبات نزدیک با کابل دارد، روابط بسیار عمیق با طالبان نیز ایجاد کرده است. تاشکند همزمان مورد اعتماد کابل و طالبان است. به همین دلیل، ازبکستان، از گزینه‌های اصلی میزبانی مذاکرات صلح بوده است. اما لابی قدرت‌مند قطر، موجودیت دفتر طالبان در دوحه و روابط نزدیک قطر با اسلام‌آباد و واشنگتن سبب شد که دوحه به میزبانی مذاکرات انتخاب شود. اما سمرقند، بدیل در حال انتظار مذاکرات بود.

    سران افغانستان به‌ویژه رییس‌جمهور، رییس شورای عالی مصالحه ملی، وزیر خارجه، مشاور امنیت ملی و… بارها از تاشکند دیدار کرده‌اند. مقامات ازبک در سطح کلان بارها از کابل دیدار کرده‌اند. در آخرین مورد، امروز عزیز کاملوف وزیر خارجۀ ازبکستان از کابل دیدار کرد. ازبکستان تنها کشور آسیای مرکزی است که روابط بسیار نزدیک با مسکو و واشنگتن دارد. جمع‌کردن میان واشنگتن- مسکو نشان‌دهندۀ پویایی سیاست خارجی تاشکند و درک و فهم رهبری ازبکستان از مسایل جهانی- منطقه‌یی است. اگر سیاست منعطف و پویای رهبری ازبکستان ادامه یابد، این کشور در آیندۀ نزدیک به یک بازیگر مهم منطقه‌یی مبدل خواهد شد.

  • نمی توان جنگجویان خارجی را اخراج کرد

    نمی توان جنگجویان خارجی را اخراج کرد

    دو روز پیش کمیسیون نظامی طالبان دستوری را همگانی کرد که بر مبنای آن باید تمام فرماندهان این گروه در سراسر کشور از پناه دادن به جنگجویان خارجی در صفوف شان خودداری کنند. کمیسیون نظامی این گروه هشدار داده بود اگر هر فرماندهی از این دستور سرپیچی کند، به کمیسیون نظامی معرفی شده و مجازات خواهد شد.به نظر می‌رسید این دستور کمیسیون نظامی مرعی الاجرا بوده و هیچ مسئول گروه طالبان از آن سرپیچی نمی‌کند، اما یک فایل صوتی منتسب به فرماندهان گروه طالبان به تازگی رسانه‌ای شده که در آن با دستور کمیسیون نظامی مخالفت می‌شود.
    در این فایل صوتی یکی از فرماندهان طالبان می‌گوید مجاهدین خارجی(تروریستان) به طالبان کمک کرده‌اند و در صفوف این گروه جنگیده‌اند، اکنون رها کردن و اخراج آنان نه ممکن است و نه به سود این گروه می‌باشد.
    این مسئله نشان می‌دهد که هم جنگجویان خارجی در صف طالبان بیشتر از آن چیزی که است که متصور بود و هم برخلاف ادعای هیئت سیاسی این گروه در دوحه، در هر صف و سنگر طالب، تروریستان خارجی حضور گسترده دارند.
    از جانب دیگر، این مسئله روشن می‌سازد که خلاف ادا و اطوار دیپلماتیک دفتر سیاسی طالبان در قطر، صف نظامی این گروه خیلی هم واحد و منسجم نیست و همه فرماندهان از دستورهای کمیسیون نظامی پیروی نمی‌کنند، این مسئله خودداری گروه طالبان را از پذیرفتن آتش‌بس نیز تبیین می‌کند، زیرا آنان می‌دانند که در صورت پذیرفتن آتش‌بس، فرماندهان زیادی از آن اطاعت نمی‌کنند.
    در کنار این، مخالفت فرماندهان گروه طالبان در برابر کمیسیون نظامی، موضع دولت افغانستان بیشتر از پیش تقویت می‌کند، چون دولت بارها اعلام کرده که گروه طالبان نه یک صف واحد است، نه قطع رابطه با شبکه القاعده از جانب طالبان صحت دارد و همچنان این گروه چتری است برای ده‌ها سازمان تروریستی دیگر که در افغانستان فعالیت دارد.
    این مسایل کم کم از پرده برون می‌افتد، و حسن آن در این است که هرقدر روشن تر شود، گروه طالبان را متلاشی کرده و موضع دولت را مستحکم تر می‌سازد.
    با این حال، آنچه تاکنون مسایل این چنینی را در گروه طالبان پنهان و دور از دسترس مردم قرار داده، استبداد اطلاعاتی حاکم در میان این گروه است، زمانی که رسانه‌ها بتوانند در مناطق زیر کنترول طالبان حضور یابند، به خوبی روشن می‌گردد که گروه طالبان برخلاف ادعاهای ملا استانکزی و ملا برادر و ملا نعیم و ملا شاهین، هسته‌ها و جزیره‌های جدا افتاده مشتکل از مردان مسلح غیر مسئول است تا یک سازمان و تحریک نظامی سیاسی مخالف دولت. بنا بر این، گروه طالبان تلاش می‌کند که از حضور رسانه‌ها در صف این گروه جلوگیری کند و نشان دهد که یک تحریک منسجم و منظم نظامی- سیاسی است. اما با مخالفت این فرماندهان،گویی تشست رسوایی طالبان از بام فرو افتاده است.

  • مسعود: توافق ارگ و طالبان صلح نمی آورد

    مسعود: توافق ارگ و طالبان صلح نمی آورد

    احمد ولی مسعود و شماری از اعضای مجلسین شورای ملی و شخصیت‌های سیاسی در ۲۹ دلو سال روان، به دعوت وزارت خارجه پاکستان عازم اسلام آباد گردید.

    آقای مسعود و همرانش، در این سفر با عمران خان نخست‌وزیر، وزیر خارجه، رئیس پارلمان و مجلس سنای پاکستان دیدار و گفتگو کرده اند.

    احمد ولی مسعود، امروز پس از بازگشت از سفر پاکستان، در یک نشست خبری در کابل گفت که پاکستان یک ضلع اساسی صلح در افغانستان می‌‌باشد.

    او افزود: «در این چندین دهه با پاکستان هم مشترکات منفعت داشتیم، هم تضاد منفعت و این تضاد منفعت بیشترین وقت ما را هدر داد، حالا وقت آن رسیده است که برای رسیدن به صلح، باید با پاکستان صحبت مستقیم داشته باشیم».

    رهبر حزب وفاق ملی گفت که در سفرش به پاکستان، با مقام های آن کشور روی مسایلی چون صلح، مهاجرین افغان، تسهیلات ویزه پاکستان برای افغان ها، تسهیلات تجاری و در صورت تحکیم امنیت، ساختن یک دهلیز اقتصادی بزرگ میان دو کشور صحبت کرده است.

    همچنان وی افزود که در دیدارها با مقام های پاکستان، به خاطر اعتمادسازی میان دو کشور، روی ساختن  یک لوح به نام احمدشاه مسعود نیز صحبت شده است.

    به گفتۀ وی، در دیدارهای این سفر، هر دو طرف جنگ را راه رسیدن به صلح ندانسته تاکید کرده اند که برای تامین صلح در افغانستانو باید اجماع ملی به وجود آید و میکانیزم جدیدی ساخته شود که قناعت مردم افغانستان را فراهم سازد.

    او افزود: «اگر توافق ارگ و طالب صورت بگیرد، مطمیناً که دو تا گروپ افراطی، صلح را آورده نمی تواند و اوضاع را بیشتر بحرانی می سازند».

    آقای مسعود خطاب به مردم افغانستان گفت: «بیایید درقالب نظام، چهره های جدیدی را که هم اعتماد مردمی دارند هم وجاهت ملی دارند، مربوط کدام حزب و گروه سیاسی هم نباشند، با طرح یک میکانیزم انتخاب کنیم».

    قابل ذکر است که پیش از این، برخی سیاسیون دیگر افغانستان چون گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی، محمد کریم خلیلی رئیس حزب وحدت افغانستان، میر رحمان رحمانی رئیس ولسی جرگه نیز سفرهای در پیوند به صلح افغانستان داشتند.

    این در حالی است که گفتگوهای صلح میان تیم های مذاکره کننده دولت افغانستان و طالبان، در ماه سنبله آغاز شده است. در دور اول این گفتگوها روی کارشیوۀ گفتگوها توافق شده است.

    در دور دوم این گفتگوها برای مدتی نشست های دو طرف متوقف شد؛ اما دیروز از سر گرفته شد و در حال حاضر دو طرف روی آجندای گفتگوها در حالی کار می کنند خشونت ها در کشور افزایش یافته است.

  • غنی: زمینه صلح پایدار بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است

    غنی: زمینه صلح پایدار بیش از هر زمان دیگری فراهم شده است

    قبل از این شماری نمایندگان مجلس از دولت انتقاد کرده بودند که در روند صلح به آنها توجه لازم نشده و آن‌ها از این روند صلح به‌دور مانده‌اند.

    آقای غنی در نشست امروز ( چهارشنبه، ۷ حوت/اسفند) گفت بعد از این در روند صلح افغانستان به صورت دوامدار با مجلس نمایندگان مشورت خواهد شد.

    او گفت بدون سه قوه، قانون اساسی در خطر است و خودش به مجلس نمایندگان احترام دارد.

    مذاکرات دوحه که هفته‌های گذشته با بن‌بست روبرو شده بود در روزهای اخیر با دیدار مجدد هیأت‌های مذاکره کننده از سر گرفته شده است.

    هنوز جزئیات زیادی این مذاکرات مشخص نیست.

    آقای غنی در این نشست از تصمیم ناتو (سازمان پیمان اتلانتیک شمالی) درباره نگرفتن تصمیم نهایی برای خروج نیروهایش از افغانستان، استقبال کرد.

    او قبلا نیز تصمیم اخیر پیمان ناتو را درباره خروج نیروهایش از افغانستان “فرصتی برای تسریع روند صلح” با گروه طالبان خوانده بود.

    تنش ارگ و پارلمان حل شده؟

    تنش میان ارگ و پارلمان در ماه‌های گذشته بر سر تصویب بودجه به اوج خود رسید، اما به نظر می‌رسد با تصویب بودجه توسط مجلس روابط میان این دو قوه بار دیگر بهبود یابد.

    میر رحمان رحمانی، رئیس مجلس نمایندگان افغانستان استقبالش از “پیش‌نویس طرح حکومت موقت” قبلا خبر ساز شد، در نشست اخیر گفته که از موضع دولت در روند صلح حمایت می‌کند.

    شماری از وزیران از جمله رئیس بانک مرکزی، از مجلس نمایندگان رای تایید نگرفتند و آقای غنی نامزد وزیران رد صلاحیت شده را دوباره به عنوان سرپرست این وزارت‌خانه‌ها گماشت. در این نشست با رئیس جمهوری آقای رحمانی تلویحا گفت او خواستار مشروعیت بخشیدن به وزاتخانه‌ها است.

    او گفت با توجه به توقف گفتگوهای صلح روزهای سختی در پیش رو است. او به بهانه گیری طالبان و افزایش خشونت‌ها اشاره کرد و گفت که خشکسالی و فقر روز افزون تهدید دیگری برای افغانستان است و همه اعضای مجلس با نگرانی رئیس جمهور خود را شریک ساخته و اعلام همکاری می‌کند.

    دولت افغانستان به تکرار گفته کلید صلح به دست پاکستان است، کشوری که در ماه‌های اخیر میزبان شماری از مقام‌های بلندپایه و سیاستمداران افغان بوده است. احمدولی مسعود، رئیس بنیاد احمدشاه مسعود که در راس یک هیأت به اسلام آباد رفته بود، می‌گوید با حل معمای قدرت، می‌توان صلح را در کشور تامین و دست مداخله را قطع کرد.

    او گفت جنگ این کشور در طول تاریخ بر سر قدرت بوده است. از همه ابزار استفاده شده، یا ابزاری قومی، زبانی، مذهبی و غیره… به گفته او اگر معمای قدرت را حل شود مطمئنا که صلح در این کشور حاکم می‌شود و زمینه مداخله دیگران را خود افغانها فراهم می‌کند.

    هر دو هیأت مذاکره کننده به رسانه ها گفتند اعضای گروه تماس دیشب( ۶ حوت) با هم دیدار کرده و روی دستورکار مذاکرات بین الافغانی بحث مفصل کرده‌اند.

    محمد عمر داوودزی، نماینده ویژه افغانستان برای پاکستان هم امروز به اسلام آباد رفت. کابل به این باور است اگر مقام‌های پاکستانی از نفوذ شان بر طالبان صادقانه استفاده کنند، صلح به زودی در کشور تامین خواهد شد.

    قرار است آقای داوودزی در این سفر دو روزه‌اش با همتای پاکستانی‌، وزیر خارجه و رئیس مجلس پاکستان دیدار و در مورد روند صلح افغانستان بحث و گفتگو کنند.

  • شورای امنیت ملی: طالبان ارتباط شان با گروه های تروریستی را قطع نکرده اند

    شورای امنیت ملی: طالبان ارتباط شان با گروه های تروریستی را قطع نکرده اند

    رحمت‌الله اندر، سخنگوی دفتر شورای امنیت ملی، گفت تا کنون، هیچ سندی مبنی بر قطع رابطه‌ی طالبان با سایر گروه‌های تروریستی وجود ندارد.

    آقای اندر، روز چهارشنبه (۶ حوت)، در برگه‌ی تویترش نوشت: «تا هنوز هیچ سندی وجود ندارد که ثابت بسازد طالبان با سایر گروه‌های تروریستی قطع رابطه کرده باشد؛ زیرا طالبان و القاعده دارای اشتراکات ایدئولوژیک هستند و حتا به تقسیم جغرافیایی کشورها اعتقادی ندارند.»

    به گفته‌ی او، طالبان همواره تعهدات شان را نقض کرده، به خشونت‌ها ادامه داده و رابطه‌ی شان را با گروه‌های تروریستی حفظ کرده‌اند.

    آقای اندر افزوده است: «طالبان بر خلاف وعده‌هایی که داده بودند، سطح خشونت‌ها را کاهش نداده‌اند. هنوز هم در صفوف طالبان، تروریستان خارجی به شمول القاده می‌جنگند.»

    این در حالی است که به تازگی، کمیسیون نظامی طالبان، به جنگ‌جویان این گروه در تمام ولایت‌های افغانستان دستور داده تا از پناه دادن به جنگ‌جویان خارجی در صفوف شان خودداری کنند.

    کمیسیون نظامی طالبان، هشدار داده است که اگر چنین کاری انجام شود، مسئولان ولایتی این گروه از سمت‌های شان برکنار، واحدهای جنگی شان منحل و مجازات خواهند شد.

    گفتنی است که نقض توافق‌نامه‌ی قطر از سوی طالبان، سبب شده تا دولت جدید امریکا به رهبری جو بایدن، این توافق‌نامه را مورد بررسی قرار دهد. از سویی هم، آقای بایدن، به تازگی گفته است که می‌تواند جدول خروج سربازان امریکایی از افغانستان در ماه می سال روان میلادی را کنار بگذارد.

    ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو نیز، گفته است که خروج عجولانه از افغانستان نگران‌کننده است و سبب قوت گرفتن گروه‌های تروریستی خواهد شد.

  • طالبان از بایدن خواست به توافق نامه دوحه پایبند باشد

    طالبان از بایدن خواست به توافق نامه دوحه پایبند باشد

    سخنگوی تیم مذاکراتی طالبان گفت عدم پایبندی آمریکا به تعهدات این کشور در توافقنامه قطر سبب افزایش مشکلات افغانستان می‌شود.

    با نزدیک شدن مهلت خروج نیروهای خارجی از افغانستان و تردیدها در این باره، محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در دوحه از دولت بایدن خواست تا به توافقنامه قطر پایبند باشد.  

    نعیم به نیوزویک گفت:« شکی نیست که پایبندی به توافقنامه و مفاد آن کمک زیادی به پایان دادن به جنگ و حل مشکلات خواهد کرد، زیرا این توافق نتیجه تلاش‌های بی‌نظیر بوده است.»

    وی افزود: همانطور که پایبند بودن به تعهدات مشکلات را حل خواهد کرد، عدم تعهد نیز نه تنها در حل مشکلات کمکی نمی‌کند بلکه باعث بروز مشکلاتی می‌شود و آنها را افزایش می‌دهد، بنابراین لازم است همه طرف‌های مربوطه توافق را رعایت کنند.

    رویا رحمانی، سفیر افغانستان در واشنگتن اما با مخالفت خروج نیروهای خارجی در مهلت تعیین شده گفت: اگر تصمیمی برای تمدید مهلت مشخص شده برای خروج وجود دارد به این دلیل است که خروج مبتنی بر شرایط است و آمریکا به زمان نیاز دارد تا پایبندی طالبان به توافق را ارزیابی کرده و آنها را مسئول بداند.

    وی همچنین اظهارداشت که خشونت‌ها در افغانستان از زمان امضای توافقنامه آمریکا-طالبان افزایش یافته است.

    پیش از این طالبان چندین بار در بیانیه‌های متعدد هشدار داده که نقض توافقنامه قطر منجر به جنگی بزرگ خواهد شد که مسئولیت آن با آمریکا است.

  • به طور شخصی میان حکومت افغانستان و طالبان میانجیگری کردم

    به طور شخصی میان حکومت افغانستان و طالبان میانجیگری کردم

    یوسف کالا معاون اسبق رییس جمهور اندونیزیا در مصاحبه‌ای گفته است وی به طور شخصی با مقامات افغانستان و طالبان ملاقات کرد تا دیدگاه‌های خود را در مورد روند صلح و راه‌های مذاکره موثر شریک سازد.
    وی گفته است: «یکی از راه‌های کمک به میانجی‌گری در منازعه، ارائه پیشنهاد به هر دو طرف بر اساس تجارب اندونیزیا در برخورد با مناطق درگیری است.»
    معاون اسبق رییس جمهور اندونیزیا افزوده است هدف وی فعالیت در چهارچوب قانون اساسی اندونیزیا با هدف کمک به حفظ نظم جهانی با صلح پایدار است.
    او با اشاره به روند صلح افغانستان و گفت‌وگوهای میان‌افغانی بیان کرده است: «مذاکره بدان معناست که آن‌ها اساساً می‌خواهند به صلح برسند.»

  • اتمر فردا به روسیه می رود

    اتمر فردا به روسیه می رود

    حمد حنیف اتمر وزیر خارجه قرار است فردا (چهارشنبه) برای بحث روی اجماع منطقه‌‌ای در روند صلح و سایر مسایل مهم، به روسیه برود.
    براساس اعلام یک منبع از وزارت خارجه قرار است اتمر در این سفر، با وزیر امور خارجه روسیه و برخی از مقامات دیگر این کشور دیدار و گفت‌وگو کند.
    این دیدار در حالی انجام می شود ک چند هفته قبل، برخی از اعضای ارشد طالبان به این کشور سفر داشتند و با مقامات روس دیدار کرده بودند.
    شیرمحمد عباس استانکزی معاون دفتر سیاسی طالبان در سفر خود به مسکو، گفته بود که یگانه مانع صلح افغانستان، اداره اشرف غنی است و در صورت استعفای او، طالبان حاضر به مذاکره با دولت جدید افغانستان است.
    همچنین چهار روز قبل، ضمیر کابلوف نماینده ویژه روسیه برای افغانستان گفته بود که «برای پایان جنگ افغانستان به یک دولت انتقالی ایتلافی نیاز است، که توانایی و قدرت کنترول هر دو طرف را داشته و یکدیگر را مهار کند. پس از آن یک دولت حاکم جدید تشکیل شود که بتواند بسیاری از مشکلات را حل کند».
    این اظهارات کابلوف با واکنش وزارت خارجه افغانستان مواجه شد. این وزارت گفته بود که برخی اظهارات او با واقعیت‌‌های کنونی افغانستان همخوانی نداشته و در بسا موارد در تناقض با اعلامیه‌های رسمی کشور دوست و همکار روسیه قرار دارد.

  • تلفات ملکی در سال 2020 افزایش یافته و طالبان مسئول 46 درصد آن می باشد

    تلفات ملکی در سال 2020 افزایش یافته و طالبان مسئول 46 درصد آن می باشد

    هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) امروز سه‌شنبه(۵ حوت) گزارش خود را در مورد تلفات افراد ملکی منتشر کرد که در ان خشونت ها به صورت نگران کننده ای افزایش داشته است.
    دیبورا لاینز نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل برای افغانستان گفت: «سال ۲۰۲۰ می‌توانست سال صلح در افغانستان باشد. اما هزاران فرد ملکی افغان به دلیل درگیری‌ها از بین رفته است.»
    وی افزود: هدف اصلی این گزارش مهم، ارائه حقایق و توصیه‌ها به طرفین منازعه است، تا آن‌ها گام‌های فوری و مشخص برای جلوگیری از آسیب رساندن به افراد ملکی بردارند. من از آن‌ها می‌خواهم که در انجام اقدامات فوری برای جلوگیری از رنج بیشتر، حتی یک روز را تلف نکنند.»

  • مسئول جلب و جذب طالبان در کابل بازداشت شد

    مسئول جلب و جذب طالبان در کابل بازداشت شد

    این وزارت امروز (سه‌شنبه،۵ دلو) با نشر خبرنامه‌ای گفت نیروهای قطعات خاص پولیس، با اجرای یک عملیات هدفمند در مربوطات حوزه نهم امنیتی شهر کابل، مسئول جلب و جذب گروه طالبان را بازداشت کرده‌اند.

    به نقل از این خبرنامه، این فرد مسؤولیت جلب و جذب گروه طالبان را در کابل بر عهده داشت.

    این در حالی‌ست که حملات گروه طالبان در مرکز و سایر ولایات کشور افزایش یافته‌است و با تکنیک‌های متفاوت شهروندان کشور را هدف قرار می‌دهند؛ چنانچه روز قبل، امرالله صالح، معاون نخست ریاست جمهوری در جلسهٔ شش و نیم صبح، از تکنیک دیگر ماین‌گذاری طالبان که بوسیلهٔ برمه‌های ساخت پاکستان در مدت یک الی دو دقیقه بمب را در جاده‌ها جاسازی می‌کند، خبر داد.

    به گفتهٔ آقای صالح، این برمه‌ها در موتر‌های سراچه جابجا شده‌است و با توقف یک الی دو دقیقه بمب را در جاده‌های شهر کابل جابجا می‌کند.

  • حکمتیار را دستگیر می کنم

    حکمتیار را دستگیر می کنم

     مارشال دوستم معاون پیشین رییس جمهور، دوشنبه‌شب(۴حوت) گفت: «تنها-تنها رفتن به پاکستان را ما به نفع صلح نمی‌بینیم. تجربه‌ای که ما داریم تنها تنها رفتن خوب نیست. حکمتیار صاحب که جایش است، می‌رود و می‌آید.»

    این موضوعات را مارشان دوستم در گفت‌وگوی ویژه با طلوع‌نیوز بیان کرده است.

    آقای دوستم در رابطه به روند صلح گفت آرزو دارد صلح بیاید، ولی اگر صلح نشد و جنگ ادامه یافت، آرام نخواهد نشست.

    او افزود مذاکرات صلح در دوحه متوقف است، زیرا طالبان میدان را رها کرده‌اند و در دوحه حضور ندارند.

    مارشال دوستم افزود به طالبان توصیه می‌کند با خود فکر کنند و دست از نابودی مردم و میهن بکشند، زیرا تجربه شخصی او نشان می‌دهد جنگ به سود هیچ کس نیست.

    کسب رتبه مارشالی

    مارشال دوستم می‌گوید که مستحق دریافت رتبه مارشالی بوده و این مسئله برای طرفدارانش خوبی‌های زیادی داشته است.

    دوستم گفت: «مارشالی ما برای طرفداران ما خوبی‌های خود را داشته است. البته برخی‌ها مخالف هم بودند ولی این حق مسلم ما بود.»

    دوستم اما به خاطر این که در هنگام تفویض رتبه مارشالی‌اش رییس جمهور یا معاونانش حضور نداشتند، و او نیز به ارگ یا وزارت دفاع دعوت نشد، از رییس جمهور غنی گلایه دارد.

    مارشال دوستم تاکید کرد: «باید رییس جمهور ما را می‌خواست در ارگ یا حد اقل وزارت دفاع، این حرف مردم ما را هم خوش ساخت هم مایوس.»

    او در پاسخ به این پرسش که رتبه مارشالی برای او یک موضوع سیاسی بود تا استحقاق گفت: «نی بعضی‌ها اینطور … این طور نبوده ببین همی چهل و دو چهل و سه سال جنگ. جنگیدن علیه لشکرهای بزرگ، در آزادی کشور نقش بازی می‌کند، چند بار زخمی می‌شود این عجیب است که چطور دوستم زنده مانده و چه رقم خوده از هر نوع توطئه و دسیسه از انتحاری گرفته تا توطئه‌های داخلی نجات داده.»

    او همچنان می‌گوید خواسته با رییس جمهور غنی دیدار داشته باشد، ولی آقای غنی گفته که فقط با رهبران سیاسی می‌بیند، اما مارشال دوستم به دلیل داشتن سخنان جداگانه، نتوانسته به صورت خصوصی با رییس جمهور دیدار داشته باشد.

    دوستم افزود: «باز ما گفتیم به کابل می‌رویم. اول رییس جمهور را ببینیم بعد از آن بیاییم در خانه و مردم دید و بازدید داشته باشیم. باید یک قطعه تشریفات هم داشته باشیم چون ما مارشال افغانستان هستیم نه والی یا قوماندان قول اردو . رییس جمهور گفته بود که ما با جمعی از رهبران می‌بینیم ولی ما گپ‌های جداگانه داشتیم.»

    گلبدین حکمتیار را دستگیر می‌کنم

    مارشال دوستم در رابطه به گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی گفت حکمتیار صاحب یک دید نشنلستی داشته؛ زیرا فرماندهان حزب اسلامی در شمال همه از حکمتیار بریدند و نزد آقای دوستم آمده‌اند چون از تبار حکمتیار نبودند و حکمتیار نیز آنان را سرکوب می‌کرد.

    معاون پیشین رییس جمهور اما در پیوند به اظهارات اخیر حکمتیار می‌گوید: مردم کابل و ارگ نگران نباشند. حکمتیار صاحب همین طور هوایی هوایی گپ‌ها گفتن خیلی وارد است که ما یک قوت هستیم و اینطور می‌توانیم که برای دوستان خود انعکاس بدهد که ما این کار ها را می‌توانیم. کدام حزب؟ وطنکی گفتیم که لاف و پتاق می‌زند. کجا توانایی دارد بسیاری همین سفید پوشان(افرادی که در همایش حکمتیار حضور داشتند) را ما از حزب نمی‌دانیم.

    او با اشاره به تهدید‌های اخیر حکمتیار گفت: «اگر همین کار را بکند، اولاً مردم کابل کم آزار ندیدند از دست حکمتیار. ما یک آدم قانونی هستیم و بدون قانون کاری کرده نمی‌توانیم. کسی که می‌خواهد نظام را تهدید کند آن را دستگیر می‌کنیم و به پنجه قانون می‌سپاریم. از مار آستین بد تر نیش می‌زند.»

    دوستم مدعی است، زمانی که حکمتیار در پاکستان بود پسر حکمتیار با دوستم در تماس می‌شده و می‌گفته پدرش زیر نظر است و گپ زده نمی‌تواند.

    دوستم می گوید: «در پاکستان نبودم، اووو توبه! کی باور کند که در پاکستان نبود. می‌گوید که ما اولین جنگ را  آغاز کردیم با امریکایی‌ها این خو قرار در پاکستان بود. بچه‌اش با ما گپ می‌زد می‌گفت حکمتیار صاحب گپ زده نمی‌تواند، می‌گفت که زیر کنترول است.»

    به باور جنرال دوستم، تهدیدهای اخیر حکمتیار علیه نظام افغانستان با گروه طالبان و آی اس آی پاکستان هماهنگ شده بود.

    مارشال دوستم افزود یک بار از جنگ‌های داخلی او معذرت خواسته، ولی حکمتیار باید ده – بیست دفعه معذرت بخواهد.

    این رهبر سیاسی در مورد اتهاماتی که در پیوند به دشت لیلی و قندهار و مزار بر او وارد شده، گفت این کارها مربوط به جنرال ملک می‌شود نه او.

    او مدعی شد حتا یک نفر را نیز به قتل نرسانده است.

    این نظامی بلند رتبه تجربه معاونیتش را در حکومت وحدت ملی بد ارزیابی می‌کند و می‌گوید به خواسته‌هایش توجه نشد.

    او در پاسخ به این پرسش که آیا رییس جمهور غنی مانع صلح است یا نه، می‌گوید هنوز زود است که در این مورد قضاوت کنیم.

    دوستم گفت: «ما زیاد وقت شده که تماس نداریم. ما تلاش کردیم که تماس بگیریم، ولی موفق نشدیم. به زمان نیاز است که ببینیم که اشرف غنی مانع صلح است یا نه. حالا که اشرف غنی می‌گوید صلح آمدنی است.»

    رهبر جنبش اسلامی تصریح کرد طرفدار صلح است و آرزو دارد که صلح در کشور تامین شود، زیرا همه مردم از جنگ خسته‌اند و هرکس جنگ طلب و جنگجو باشد، مورد نفرت مردم واقع می‌شود.

    او اما تاکید می‌کند در صورت ادامه جنگ، در پهلوی اردو و پولیس نشسته و مشوره خواهد داد.

    دوستم افزود: «اول خدا کند جنگ نشود، اگر جنگ شود خودت به عنوان یک جوان چی می‌کنی(پرسش از مصاحبه کننده). امکانات داشته باشیم یا نداشته باشیم در پهلوی اردو و پولیس نشسته یگان مشوره داده می‌توانیم. به خارجی نیاز نیست ما امکانات داشته باشیم با طالب یک طرفه می‌کنیم.»

  • دانش: حقوق بشر باید در گفت و گوهای صلح وارد شود

    دانش: حقوق بشر باید در گفت و گوهای صلح وارد شود

    سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری، گفت مسئله‌ی حقوق بشر، باید به عنوان یکی از اصول اساسی روند صلح، در گفت‌وگوها با گروه طالبان مطرح شود.

    آقای دانش، این موضوع را روز دوشنبه (۴ حوت)، در دیدار با فیونا فریز، رییس بخش حقوق بشر سازمان ملل متحد در افغانستان مطرح کرده است.

    او گفت: «اگرچه تاکنون هیچ نشانه‌ای از سوی گروه طالبان مبنی بر احترام و حمایت از حقوق بشر مشاهده نشده است؛ اما اهمیت این موضوع می‌طلبد که جامعه‌ی جهانی و تمام جوانب دخیل در صلح افغانستان، گروه طالبان را در این زمینه تحت فشار قرار دهند.»

    آقای دانش، با اشاره به افزایش خشونت و رویکرد جدید گروه‌های تروریستی مبنی بر هدف قرار دادن غیرنظامیان، فعالان حقوق‌بشر، خبرنگاران و فعالان مدنی در برابر این خشونت‌های فزاینده همه همکاران بین‌المللی افغانستان باید با یک صدا بایستند.

    از سویی هم، فیونا فریز، در این دیدار، ضمن ابراز نگرانی از افزایش تهدیدها و ترور فعالان حقوق بشر، خبرنگاران و فعالان مدنی و غیرنظامیان، گفته است، مطالعات انجام‌شده نشان می‌دهد که فعالان این عرصه‌ها عمدا هدف قرار گرفته‌اند.

    به گفته‌ی او، این خشونت‌ها علاوه بر این که بر فضای عمومی جامعه اثر بد دارد، زمینه‌های مربوطه را نیز متاثر می‌کند؛ زیرا بدون حضور فعالان حقوق بشری، فعالان مدنی و خبرنگاران، مردم با مشکل مواجه می‌شوند.

    بانو فریز، ابراز امیدواری کرده است که روند پی‌گیری عدلی و قضایی عاملان خشونت‌ها تقویت یابد.

  • بهترین تصمیم بایدن در مورد افغانستان چیست؟

    بهترین تصمیم بایدن در مورد افغانستان چیست؟

    در حالی که رئیس جمهور بایدن به تصمیم‌گیری در مورد بیرون کشیدن ۲۵۰۰ سرباز آمریکایی در افغانستان نزدیک می‌شود، گزینه “بهترین” را در اختیار ندارد. تنها چاره او، انتخاب گزینه‌ای است که برای ایالات متحده و متحدانش کمترین خطر را داشته باشد. و این گزینه احتمالاً حفظ نیروها به مدت طولانی‌تر برای پیشگیری از رخ دادن آشفتگی و هرج و مرج خواهد بود.

    زمانی که من با جنرال فرانک مک کنزی، فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده مسئول این منطقه به آنجا سفر می‌کردم، فشار انتخاب بایدن در در مورد پایبندی یا عدم پایبندی به مهلت خروج اول ماه می که بین دولت قبلی و طالبان مذاکره شده بود، آشکار بود. مک کنزی روز جمعه با جنرال قمر جاوید باجوه، رئیس ستاد ارتش پاکستان که نگران این موضوع است که آیا دولت جدید برنامه روشنی برای آنچه در افغانستان پیش خواهد برد دارد یا نه، ملاقات کرد. جنگ افغانستان به مدت سه دهه پاکستان را بی‌ثبات کرده است.

    یک مقام نظامی پاکستانی در مصاحبه‌ای پس از نشست باجوه گفت، “اگر دولت ایالات متحده تاریخ ترک افغانستان را تمدید کند” رهبران نظامی پاکستان ناراضی نخواهند بود “. وی اصرار داشت که “باید یک خروج مسئولانه وجود داشته باشد” ، نه یک خروج بدون نظم که می‌تواند بر پاکستان و سایر کشورهای منطقه نیز تأثیر بگذارد.

    مک کنزی هنگام سفر به آنجا گفت که ایالات متحده اکنون “در نقطه‌ای شکننده” قرار دارد، زیرا مهلت مقرر اول ماه می کم کم نزدیک می‌شود. او مشخص نکرده که کدام گزینه را ترجیح می‌دهد. اما مقامات ارشد دیگر در واشنگتن به من گفته‌اند که رهبران ارتش با توصیه جنرال بازنشسته جوزف اف. دانفورد جونیور، رئیس سابق ستاد مشترک موافق هستند. وی گفته‌است که ایالات متحده باید ۲۵۰۰ سرباز خود را در کنار حدود ۵۰۰۰ متحد ناتو حفظ کند و برای یک مأموریت پشتیبانی طولانی مدت در این کشور بماند.

    مشاوران نظامی و اطلاعاتی بایدن سه گزینه ناخوشایند به وی ارائه داده‌اند: چنانچه قبلا توافق شده بود اول ماه می افغانستان را ترک کنیم، حتی اگر این ترک احتمالاً به معنای سقوط دولت کابل و بازگشت به جنگ داخلی باشد. برای مدت محدودی بمانیم، شاید با طالبان مذاکره شود، و تصاحب قدرت توسط این گروه به تأخیر بیفتد. یا برای مدت نامشخصی بمانیم، که می‌تواند به معنای ادامه طولانی‌ترین جنگ ایالات متحده باشد.

    هر مسیری خطرات خود را دارد. صرف نظر از اینکه ایالات متحده چه تصمیمی می‌گیرد، حکومت کابل، به ریاست رئیس جمهور اشرف غنی، ممکن است فاسدتر و شکننده‌تر از آن باشد که دوام بیاورد. پاکستان و سایر همسایگان صرف نظر از سیاست ایالات متحده، از منافع خود محافظت خواهند کرد. و ممکن است طالبان آنقدر نسبت به نزدیک شدن پیروزی‌ متقاعد شده باشند که این انگاره‌شان سبب تشدید حملات شود، خواه رهبران آن با تمدید مهلت موافقت کنند و خواه نه.

    اگر بایدن بخواهد برای ماندن به مدت محدود مذاکره کند، طالبان ممکن است خواستار بهای گزافی باشند، مثلا اینکه آزادی زندانیان یا برخی امتیازات دیگر را بخواهند. از سوی دیگر اگر بایدن یک‌جانبه تصمیم به ماندن بگیرد، طالبان احتمالاً حملات خود را به نیروهای ایالات متحده، که طی یک سال گذشته متوقف شده‌است، از سر می‌گیرند. ایالات متحده مقابله به مثل می‌کند و چرخه خشونت دوباره از سر گرفته می‌شود.

    شاید حفظ یک حضور ضد تروریسم در خارج از افغانستان گزینه جذابی به نظر برسد، اما کارشناسان هشدار می‌دهند که ممکن است به لحاظ نظامی شدنی نباشد. یک نیروی ضد تروریسم قوی به هواپیماهای بدون سرنشین بر فراز افغانستان نیاز دارد، اما کشورهای همسایه احتمالاً پایگاهی را برای آمریکا فراهم نمی‌کنند، و این یعنی که هواپیماهای بدون سرنشین ممکن است مجبور شوند از امارات متحده عربی یا عربستان سعودی با ساعت‌ها فاصله پرواز کنند.

    درحال حاضر، ترک افغانستان برای ایالات متحده خطر شهرت دارد. موفقیت طالبان باعث دلگرمی جهادگران و احتمالا جوان‌سازی جنبش آنها که در حال عقب‌نشینی است، می‌شود. متحدانش در خاورمیانه، اروپا و آسیا متزلزل خواهند شد. و این بهایی گزاف برای اعتبار امریکا در بر خواهد داشت. همین آخرین استدلال، دلیلِ منطقی جنگ طولانی مدت ولی نهایتا ناموفق ایالات متحده در ویتنام بود، بنابراین تجربه مجدد آن دلسرد کننده است.

    یک واقعیت ناآشکار دیگر: اگر سربازان آمریکایی بروند و طالبان مجدد قدرت را به دست بگیرند، هزینه‌های سنگینی برای حقوق بشر وجود دارد – به ویژه برای زنان افغانستان که از زمان سرنگونی طالبان در سال ۲۰۰۱ آزادی بسیار بیشتری داشته‌اند.

    بدیهی است که بایدن از این انتخاب عذاب‌آور ناراحت است. او یک دهه پیش، به عنوان معاون رئیس جمهور باراک اوباما، هشدار داد که ایالات متحده باید تعهدات خود را محدود کند. اما اکنون هشدارهای مشاوران را می‌شوند مبنی بر اینکه خروج ناگهانی می‌تواند منطقه را بی‌ثبات کند، به دشمنان جهادی جسارت بیشتر دهد و به القاعده اجازه دهد تا پناهگاه خود را مجددا پایه‌گذاری کند و از این پایگاه می‌تواند طی ۱۸ تا ۳۶ ماه دیگر دوباره حملاتی را علیه ایالات متحده ترتیب بدهد.

    قلب بایدن احتمالا به او می‌گوید که این جنگ طولانی و بی‌حاصل را پایان دهد، درست همانطور که دونالد ترامپ متعهد به انجام این کار شده بود. اما عقلش (در کنار مشاورانش) هشدار می‌دهد که ترک افغانستان در این زمان ممکن است به قیمتِ اعتبار و منافع ملی کشورش تمام شود.

    تحلیلگران معمولاً هنگام تصمیم‌گیری‌های سخت، هزینه‌ها و فواید را می‌سنجند. هزینه نگهداری یک نیروی کوچک اما پایدار در افغانستان نسبتاً کم به نظر می‌رسد، که در مقابل آن هزینه‌های تحت نظر داشتن تروریست‌ها، حمایت از متحدان ناتو و دادن فرصت جنگ به حکومت کابل سنجیده می‌شود.

    اما بایدن است که باید نامه تسلیت به خانواده اولین آمریکایی‌هایی را بنویسد که در این جنگ وحشتناک جان‌شان را از دست می‌دهند. او باید توضیح قانع‌کننده‌ای درباره منطقی بودن چنین فداکاری داشته باشد.

    واشنگتن پست

    مترجم: خبرنامه

  • امریکا در افغانستان همان راه شوروی را می رود

    امریکا در افغانستان همان راه شوروی را می رود

    گزارش گروه مطالعاتی افغانستان که در تاریخ ۳ فبروری منتشر شد، تصویر سرد و سوزناکی از آنچه در این کشور اتفاق خواهد افتاده ترسیم کرده است، اگر ۲ هزار و ۵۰۰ نظامی باقی‌ماندۀ امریکا عجولانه خارج شود. این گزارش هشدار می‌دهد که گروه‌های تروریستی فراملی توانایی‌های خود را که به دنبال حمله به رهبری ایالات متحده از بین رفته است، دوباره بازسازی خواهند کرد و ظرف دو تا سه سال، آمادۀ حمله دوباره به امریکا می‌شوند.
    طبق توافق‌نامه ناقص ۲۰۲۰ دوحه، دولت ترامپ در ازای تعهد طالبان برای انجام گفت‌وگوهای معنادار با حکومت افغانستان، وعده داد تمام نیروهای خود را بیرون کند. اما طالبان برای قطع خشونت هیچ وعده‌ای نداده‌اند. از قضا، هرچند پاکستان در توافق‌نامه دوحه نقش محوری را بازی کرد، اما حکومت افغانستان کاملاً از بحث‌ها کنار گذاشته شد. این توافق‌نامه همچنین از طالبان می‌خواهد اطمینان دهند که القاعده و سایر گروه‌های تروریستی از افغانستان برای هدف قرار دادن ایالات متحده و متحدانش استفاده نمی‌کنند.
    جای تعجب نیست که طالبان آشکارا این شرایط را نادیده گرفتند. طالبان روابط خود را با القاعده قطع نکردند و این گروه‌ها به همکاری خود ادامه می‌دهند. گزارش شورای امنیت سازمان ملل متحد حتی بیان کرد که این دو گروه در جریان مذاکرات دوحه با هم رایزنی می‌کردند. حملات خشونت‌آمیز در افغانستان روال صعودی دارد و قتل‌های هدفمند مقامات نظامی و دولتی، خبرنگاران و فعالان جامعه مدنی افزایش یافته است. حدود دو دهه پس از حملات ۱۱ سپتمبر، طالبان از زمان سرنگونی در سال ۲۰۰۱، نسبت به هر زمانی قوی‌تر شده‌اند.
    این واقعیت وجود دارد که افغانستان به محل پرورش افراط‌گرایی که در دهۀ ۱۹۹۰ بود، دوباره تبدیل شود. این امر بیشتر به گام بعدی که دولت بایدن بر‌می‌دارد، بستگی دارد. خروج زودهنگام نیروهای امریکایی ممکن باعث بروز جنگ داخلی شود، پیروزی را به طالبان هدیه کند و گروه‌های تروریستی که ممکن غرب را تهدید کندد، دوباره احیا شود.
    هرچند گزارش گروه مطالعاتی افغانستان به خروج شوروی از افغانستان در سال ۱۹۸۹ چندان نپرداخته، اما درس‌ها و هشدارهای مهمی برای ایالات متحده دارد. اگرچه درگیری کنونی با طالبان شدت تلخ دورۀ اشغال شوروی را ندارد، اما مدت طولای‌تر ادامه داشته است. و اگرچه مقیاس متفاوت است، اما درک تجارب اتحاد جماهیر شوروی از ترک افغانستان و پیامدهای خروج آن، درس‌های مهمی در مورد استراتژی‌های خروج ایالات متحده ارائه می‌دهد.
    چالش‌ها و نااطمینانی شوروی و ایالات متحده در چندین سطح شباهت‌های زیادی به هم دارد: این سئوال که نیروهای خارجی چگونه می‌توانند افغانستان را سریعاً ترک کنند، بدون اینکه امنیت، ثبات و ظرفیت نیروهای امنیتی افغانستان برای محافظت از مردم، استقامت و توانایی دولت افغانستان تضعیف نشود.
    خروج شوروی به عنوان بخشی از توافق‌نامه جنوا ۱۹۸۸ بین افغانستان و پاکستان که از سوی ایالات متحده و اتحاد شوروی نیز امضا شد، رسمیت یافت. هرچند افغانستان و پاکستان توافق کردند به حاکمیت یکدیگر احترام می‌گذازند، اما مسکو در مورد اجرای همکاری اسلام‌آباد مشکل داشت – درست مانند واشنگتن پس از ۱۱ سپتمبر. در سال ۱۹۸۹، رهبران شوروی در مورد نقش مشکل‌ساز پاکستان بحث کردند: بر مبنای صورت جلسه این نشست، یک مقام دفتر سیاسی با تأکید بیان کرد: «نیروهای مرزی پاکستان فعالانه در عملیات‌های نظامی در خاک افغانستان مشارکت دارد. (پاکستان) منبع جریان دوامدار سلاح است و گروه‌های مسلح از آن‌جا بدون مانع عبور می‌کنند».
    ‌دولت بایدن مشاهده کرده است که تلاش‌های مصالحه بین جناح‌های افغانستان کار ساده‌ای نیست. شوروی نیز این را تجربه کرد. میخائیل گورباچف دبیرکل اتحاد جماهیر شوروی در یک جلسه دفتر سیاسی در سال ۱۹۸۶ اظهار داشت: «مفهوم آشتی وجود دارد، ما آن را تصویب کردیم، اما در عمل مشکل حل نمی‌شود.» مسکو همچنین مشتاق بود تمام نیروهای خود را از افغانستان بیرون کند در حالی که این این کشور را در امان می‌گذاشت تا تهدیدات داخلی و خرجی را مدیریت کند. برنامه‌اش متمرکز بر پایداری یک دولت دوستانه در افغانستان و یک توافق سیاسی بود.
    رهبران شوروی درک کرده بودند که سال‌های بعدی پسا-خروج، آیندۀ افغانستان را تعیین و میراث مداخلۀ آن‌ها را تعریف خواهد کرد. نشست‌های افشاشدۀ دفتر سیاسی این امر را تأیید کرد: «همه می‌فهمند که جنگ اصلی هنوز در پیش است.» یک هشدار پیشگویانه نیز وجود داشت: «در صورت بدچانسی دوستان افغان (ما)، بنیادگرایان اسلامی به احتمال زیاد به قدرت می‌رسند».

    بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱، مسکو پشتوانۀ مالی قابل توجهی برای ظرفیت‌سازی و همراه با تعداد زیادی سلاح در اختیار مردم افغانستان گذاشت که برخی آن‌ها در جنگ علیه جهادگرایان استفاده شد. مجموعه‌ای از جنگجویان اسلام‌گرای افغان-عرب تحت حمایت ایالات متحده، پاکستان و عربستان سعودی با هدف بیرون راندن شوروی از افغانستان و نظارت کم از چگونگی تحول این جنبش. طالبان از میان همین گروه ظهور کردند. هدف حفظ ارتش قابل دوام افغانستان بود. شش ماه پس از خروج، ارزیابی واهی و زودهنگام رهبران شوروی پیشرفت قابل توجهی را در سال ۱۹۸۹ ثبت کردند: «رشد خودکفایی، اعتماد به نفس و توانایی ارزیابی صحیح اوضاع، که در زمان حضور نظامی ما در افغانستان نبود، کاملاً مشهود است».
    در یک اقدام غیرمعمول دولت متمرکز و کنترول کنندۀ شوروی، مسکو با ایجاد دفتر اتحادیه‌های خودمختار جناح‌های قومی، از انحطاط قدرت در کابل برای ثبات افغانستان پشتیبانی کرد. همانند افغانستان پسا-۱۱ سپتمبر تحت ریاست جمهوری حامد کرزی، رییس جمهور نجیب‌الله نیز لویه جرگه را دایر کرد. اگرچه آن زمان لویه جرگه نهاد رسمی تصمیم‌گیری نبود و هم اکنون نیز نیست، اما تصمیمات آن – بر اساس اجماع – نهایی و لازم‌الاجرا تلقی می‌شود. اتحاد جماهیر شوروی رو به زوال، از دولت نجیب‌الله به مدت سه سال پشتیبانی مالی و نظامی داشت. درست پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ بود که از حمایت مسکو کاسته شد و دولت نجیب‌الله نیز از هم پاشید. در ۱۹۹۲، مجاهدین کابل را گرفتند. این امر برای ایالات متحده به عنوان پیروزی تلقی می‌شد، از آن‌جا که نجیب‌الله مورد حمایت شوروی در طرف اشتباه جنگ سرد دیده می‌شد. با این حال، منافع رقابتی در میان گروه‌های قومی افغانستان – عمدتاً پشتون‌ها، تاجیک‌ها و ازبیک‌ها – به زودی رشد کرد و آن‌ها در حالی که به طور همزمان سعی در گرفتن قدرت از یکدیگر داشتند، شروع به تقسیم خاک افغانستان در میان خود کردند. شهرهای بزرگ، از جمله کابل به آوار تبدیل شد.
    در همین حال، ملا محمد عمر روحانی پشتون، به عنوان رهبر طالبان گروهی از شبه‌نظامیان که در مدارس پاکستان تبلیغ خشن جهاد را آموزش دیده بودند، ظهور کرد. طالبان خود را به عنوان دانشجویان مذهبی معرفی کردند که می‌خواهند به بی‌قانونی و جنگ‌سالاری افغانستان پایان دهند. فقط طی دو سال، آن‌ها شهرهای بزرگ را قبل از پیشروی به سمت کابل در سال ۱۹۹۶ تصرف کردند، جایی که نجیب‌الله را شکنجه و به دار آویختند. تا ۲۰۰۱، آن‌ها ۹۰ درصد کشور را تحت کنترول خود درآوردند. رژیم پنج سالۀ وحشیانه آن‌ها، یکی از تاریک‌ترین زمان ها در تاریخ افغانستان است و جنایات وحشتناک حقوق بشری، به ویژه علیه زنان را به نمایش گذاشتند. زن‌ستیزی آن‌ها تا به امروز ثابت مانده است. افغانستان همچنین به یک زمین بازی برای گروه‌های تروریستی مانند القاعده جهت طرح حملات تبدیل شد.
    استراتژی طالبان در تلاش برای کشتن سیاست‌مداران افغانستان و هر کسی که آجندای آن‌ها را زیر سئوال ببرد، همچنان ادامه دارد. امرالله صالح، معاون رییس جمهور که هشدار داد ایالات متحده بیش از حد به طالبان در دوحه امتیاز داده است، از سوءقصدهای بی‌شمار طالبان جان سالم به در برده است. صالح همچنین مقایسه‌ مستقیمی بین تاکتیک‌های طالبان و داعش انجام داده است مبنی بر اینکه هر دو نهاد با هدف مشترک بیرون کردن نیروهای غربی همکاری می‌کنند.
    هرچند مداخلات شوروی و ایالات متحده متفاوت بود، اما آن‌ها با چالش‌های مشابهی مواجه شدند. هر دو با تهدیدهای شورشیان، محدودیت دسترسی دولت مرکزی به مناطق روستایی و نفوذ متضاد پاکستان روبرو شدند. جهادگرایان و طالبان از پناه‌گاه‌های امنی در پاکستان برخوردار بودند. به رغم پیگیری اهداف بلند پروازانه، شوروی موظف بود اهداف سیاسی خود را برای قطع روابط و تلاش نافرجام برای جلوگیری از فروپاشی و تسخیر افغانستان توسط افراط گرایان رادیکال کاهش دهد. امروز، واشنگتن با معضل مشابهی مواجه است که همانا فقدان اراده سیاسی و نظامی برای حفظ مأموریت افغانستان است.
    این امر اغلب فراموش می‌شود که افغانستان پس از شکست طالبان در سال ۲۰۰۱، یک دوره امنیت نسبی را تجربه کرد و اینکه شورش به رهبری طالبان تا سال ۲۰۰۵ ظهور نکرده بود. با این وجود، تا اواسط ۲۰۰۲، دولت جورج دابلیو بوش توجه خود را به طرف عراق صدام حسین چرخاند. با نادیده گرفته‌شدن افغانستان و سرگرم‌شدن ایالات متحده به جنگ شوم عراق، طالبان با حمایت ارتش پاکستان دوباره سازماندهی شدند.

    اگر دولت بایدن دستور خروج کامل از افغانستان را صادر کند، این کشور ممکن مسیر پسا-اتحاد جماهیر شوروی را طی کند، دوباره در یک جنگ داخلی تمام عیار فرو برود و به عنوان پناهگاه تروریست‌ها در زمان حملات ۱۱ سپتمبر تبدیل شود. طالبان از شکست خوردن دور هستند و همواره نیت بدی نشان داده‌اند. با توجه به حضور چندین سازمان‌ تروریستی، از جمله القاعده و داعش در منطقه، این نهادها احتمالاً چنان درجه‌ای از وحشی‌گری، زن‌ستیزی و ظلم را به مردم افغانستان نشان دهند که با سطوح پیش از ۲۰۰۱ رقابت کند.
    خروج ایالات متحده از افغانستان باید به قطع روابط طالبان با گروه‌های تروریستی و توقف خشونت‌ها علیه مردم افغانستان وابسته شود. در عین زمان، بسیار مهم است که واشنگتن پاکستان را در مورد چگونگی دخالت در امور داخلی افغانستان مسئول بداند.
    واشنگتن همچنین به تعامل بهتری با متحدان ناتو نیاز دارد که در افغانستان حضور دارند و نقش حیاتی در توسعۀ ارتش افغانستان، از جمله آلمان، ایتالیا و بریتانیا داشته، به ویژه به این دلیل که کاهش سریع نیروها تحت اداره دولت ترامپ بدون مشوره و هماهنگی با آن‌ها صورت گرفت. در یک پیشرفت مثبت، جو بایدن رییس جمهور ایالات متحده در تلاش است اعتبار این کشور را در برابر متحدان اروپایی خود بازگرداند و به نظر می‌رسد قصد دارد گفت‌وگو را برقرار کند. ینس استولتنبرگ سرمنشی ناتو به تازگی بر چند جانبه‌گرایی بیشتر تأکید کرد، وقتی گفت این سازمان «پیش از زمان مناسب» افغانستان را ترک نمی‌کند.
    هیچ‌کش «جنگ‌های همیشگی» را نمی‌خواهد، اما خروج غیرمسئولانه نیز به همان اندازه غیر قابل توصیه است. ما باید تأمل کنیم، به تاریخ ببنیم و به جای اینکه کورکورانه وارد یک فاجعۀ دیگر شویم، با احتیاط به پیش برویم.

    دید

  • عبدالله: خشونت ها باید متوقف و مذاکرات صلح آغاز شود

    عبدالله: خشونت ها باید متوقف و مذاکرات صلح آغاز شود

    عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی، می‌گوید باید هرچه زودتر خشونت‌ها در افغانستان باید توقف یابد و گفت‌وگوهای صلح از سر گرفته شود.

    آقای عبدالله که روز یک‌شنبه (۳ حوت)، در مراسم گشایش کمیسیون برنامه‌های انکشافی و جلب کمک‌های شورای عالی مصالحه‌ی ملی صحبت می‌کرد، گفت: «خواستار این هستیم که هر چه زودتر گفت‌وگوها به گونه‌ی جدی آغاز شود و دوام پیدا کند. آتش‌بس خواست اصلی مردم افغانستان است، دوام خشونت‌ها هر روز از مردم قربانی می‌گیرد.»

    او، ابراز امیدواری کرد روند صلح تسریع یابد و به برقراری صلح پایدار منجر شود.

    به گفته‌ی آقای عبدالله، هیچ اولویتی به غیر از برقراری صلح پایدار و عادلانه برای مردم افغانستان وجود ندارد.

    این در حالی است که دور دوم گفت‌وگوهای صلح، بیش از یک‌ونیم ماه پیش در قطر آغاز شد؛ اما از آن زمان تا اکنون، هیچ نشست رسمی‌ای میان دو طرف برگزار نشده است. در این مدت، هیئت طالبان سفرهایی نیز به ایران، روسیه و ترکمنستان داشته است.

    اعضای هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان، می‌گویند که از چندی به این طرف، طالبان حاضر به برگزاری نشست رسمی نشده‌اند و به همین دلیل، گفت‌وگوهای صلح با وقفه مواجه شده است.

    سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری نیز، به تازگی گفته است که حاضرنشدن طالبان پای میز ‌گفت‌وگوها، به نحوی روند صلح را به بن‌بست کشانیده است.

  • غنی: طالبان رنگ حکومت موقت را نمی بینند

    غنی: طالبان رنگ حکومت موقت را نمی بینند

    آقای غنی در گفتگوی تلفنی با شماری از بازماندگان نیروهای امنیتی و سربازان خط مقدم نبرد با پیکارجویان طالب تشکیل حکومت موقت را رد کرد.

    رییس جمهور در گفتگوی تلفنی با بازماندگان قربانیان و نیروهای امنیتی ولسوالی غوریان هرات تاکید ورزید طرح حکومت موقت برای ایجاد اغتشاش در اذهان عمومی مطرح شده است.

    وی در ادامه افزود تا زمانی که حمایت مردم از نیروهای امنیتی افغانستان وجود داشته باشد دولت این کشور بیدی نیست که با هر باد بلرزد و به یک حکومت موقت ختم شود.

    او همچنین تاکید ورزید که نیروهای امنیتی افغانستان روز به روز قدرت خود را افزایش می‌دهند و حمایت جهانی را در مقابل این گروه دهشت‌افکن با خود دارند.

    این در حالی است که با آغاز دور دوم مذاکرات بین‌الافغانی در دوحه، بحث پیرامون تشکیل حکومت موقت جدی‌تر شده و طرفدارانی نیز در میان جامعه سیاسی افغانستان پیدا کرده است است.

  • شورای امنیت ملی: توافق نامه دوحه در پیش برد صلح موثر نبوده است

    شورای امنیت ملی: توافق نامه دوحه در پیش برد صلح موثر نبوده است

    آقای اندر، روز یک‌شنبه (۳ حوت)، در یک پیام ویدیویی، گفت در امضای توافق‌نامه‌ی قطر، با حکومت افغانستان مشوره‌ی لازم نشده بود.

    او افزود: «در توافق‌نامه‌ی قطر، اصطلاحاتی استفاده شده که تلفات انسانی را به اعداد اندازه‌گیری می‌کند. کاهش خشونت و غیره، اصطلاحاتی اند که در آن معافیت و رضایت یک طرف جنگ دیده می‌شود؛ در حالی که حکومت نمی‌خواهد حتا یک قطره خون هم ریخته شود.»

    به گفته‌ی آقای اندر، حکومت افغانستان مسئولیت حفاظت از کشور را دارد و به جنگ، صلح و سایر موضوعات نیز از همین دیدگاه می‌بیند.

    بر اساس توافق‌نامه‌ی قطر که در دهم حوت سال گذشته‌ی خورشیدی میان امریکا و طالبان به امضا رسید، گروه طالبان تعهد کرده که رابطه‌ی خود را با سایر گروه‌های تروریستی به شمول شبکه‌ی القاعده قطع کند، خشونت‌ها را کاهش دهد و گفت‌وگوهای صلح را با حکومت افغانستان آغاز کند.

    همچنان بر اساس این توافق‌نامه، سربازان امریکایی باید تا ماه می ۲۰۲۱ میلادی، به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج شوند.

    با این حال، عدم پابندی طالبان به توافق‌نامه‌ی قطر، سبب شده تا دولت جدید امریکا به رهبری جو بایدن، این توافق‌نامه را بررسی کند. آقای بایدن، به تازگی گفته است که می‌تواند جدول خروج از افغانستان در ماه می را کنار بگذارد.

    همچنان، ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو و برخی از مقام‌های امریکایی، گفته‌اند که خروج عجولانه از افغانستان، منجر به درگیری‌های شدید و قوت گرفتن برخی از گروه‌های تروریستی در این کشور خواهد شد. آن‌ها به خروج مبتنی بر شرایط از افغانستان تاکید کرده‌اند.

    از سویی هم، گروه طالبان هشدار داده است که در صورت عدم خروج نیروهای امریکایی در ماه می سال روان میلادی، جنگ در برابر آن‌ها را از سر خواهد گرفت.

  • پنتاگون: نیروهای هوای افغانستان به تنهایی توانایی لازم را ندارند

    پنتاگون: نیروهای هوای افغانستان به تنهایی توانایی لازم را ندارند

    پنتاگون در یک گزارش تازه هشدار می‌دهد هرگاه مشاوران نیروهای هوایی افغان، این کشور را ترک کنند، این نیروها توانایی موثر جنگی را نخواهند داشت.

    یافته‌های یک گزارش تازه بازرس عملیات نظامی ایالات متحده امریکا در افغانستان که به کانگرس آن کشور ارایه شده‌است، نشان می‌دهند اگر تا کمتر از سه ماه دیگر، مشاوران نیروهای هوایی افغان بر بنیاد توافق‌نامۀ دوحه از افغانستان بیرون شوند، این نیروها نخواهند توانست حمایت لازم را از نیروهای زمینی در جنگ با طالبان، فراهم سازند.

    در گزارش آمده‌است کاهش شدید مشاوران نظامی خارجی، عمدتاً از ایالات متحده، ماموریت آموزشی و مشورت‌دهی محافظت از طیاره‌های نیروهای افغان را کاملاً فلج کرده‌است.

    بر بنیاد این گزارش، هم اکنون مسؤولیت مراقبت از طیاره‌ها بر دوش پیمانکاران امریکایی است.

    در گزارش همچنان هشدار داده شده‌است هرگاه این مسؤولیت به افغانان واگذار شود، آنان ظرفیت نگهداری و مراقبت از طیاره‌ها را حتا به مدت چنند ماه را ندارند.

    بر بنیاد گزارش‌ها، تاکنون 94 درصد از مشاوران نیروهای هوایی افغان، افغانستان را تر کرده‌اند.

    در یک سال گذشته، پنج طیارۀ نیروهای افغان از بین رفتند و یک طیارۀ دیگر نیز آسیب دید و شماری از طیاره‌های دیگر این نیروها، زیر ترمیم اند.

    هم‌زمان با این، نهاد‌های امنیتی افغان روز گذشته گفتند که وجود جنگجویان خارجی در بخش‌های از کشور، جنگ را پیچیده ساخته‌است.

    مسؤولان نهاد امنیتی افزودند که در برابر ادامۀ خشونت‌ها از سوی طالبان، ایستاده‌گی می‌کنند.

    مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور غنی می‌گوید ادامۀ اختلاف‌ها میان رهبران طالبان در دوحه و پاکستان، روند صلح را به چالش کشیده‌است و آنان برای تأمین صلح اراده ندارند.

    حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور غنی گفت: «وقتی راه حل و تفاهم وجود داشته باشد، هیچ مشروعیت برای جنگ نیست، طالب جنگ نامشروع خود را، تخریب تاسیسات افغانستان و کشتار مردم عوام افغانستان را بند کند».

    بیش از یک ماه از توقف مذاکرات صلح در دوحه می‌گذرد، منابع آگاه از این مذاکرات می‌گویند ادامۀ بررسی توافق نامه دوحه از سوی امریکا و روشن نبودن چه‌گونگی حضور نیروهای خارجی پس از ماه می میلادی در افغانستان از علت‌های به بن بست رفتن این مذاکرات هستند.

  • امریکا وضعیت افغانستان را بررسی می کند

    امریکا وضعیت افغانستان را بررسی می کند

    شورای مصالحه ملی اعلام کرد انتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا می گوید بازنگزی وضعیت افغانستان از سوی ایالات متحده ادامه دارد و کشورش خواهان تسریع روند صلح است.

    وزیر خارجه آمریکا این اظهارات را شام روز گذشته در گفتگوی تلفنی با عبدالله عبدالله رییس این شورا مطرح کرد.

    وزیر خارجه آمریکا در این گفتگو تاکید کرد در حالی‌که ارزیابی و بازنگری وضعیت در افغانستان از سوی حکومت ایالات متحده ادامه دارد این کشور خواهان تسریع روند صلح و دست‌یافتن به یک توافق جامع و صلح پایدار در افغانستان است.

    بلینکن همچنان بر یافتن راه حل سیاسی برای مشکل افغانستان تاکید و از افزایش خشونت‌ها در این کشور ابراز نگرانی کرده است.

    وزیرخارجه آمریکا یک باردیگر خواهان توقف خشونت ها در افغانستان شده است.

    عبدالله عبدالله نیز در این گفتگوی تلفنی با تاکید بر اراده‌ و خواست مردم افغانستان برای دست‌یافتن به صلح دایمی و پایدار خاطرنشان کرد حکومت افغانستان خواهان حل مشکل از طریق مذاکره و دست‌یافتن به راه حل جامع و قابل قبول برای همه است.

    عبدالله افزود حمایت بین‌المللی و منطقه‌ای برای دست‌یافتن به صلح دایمی در افغانستان مهم است او همچنان خواهان ادامه همکاری‌های بین‌المللی برای تسریع مذاکرات و تأمین صلح شده است.

    از سویی هم وزیر خارجه آمریکا در توییتی گفته است از پیشرفت در توافق سیاسی و اعلام آتش بس دایمی و جامع در افغانستان حمایت می کند.

    وزیر خارجه آمریکا پیش از این دوبار با رییس جمهور غنی نیز در خصوص روند صلح به صورت تلفنی گفت و گو کرده است.

    بن بست در روند مذاکرات

    تماس های مقامات آمریکایی با مقامات حکومت افغانستان در حالی افزایش  یافته  که بیش از یک ماه می شود دور دوم مذاکرات بین الافغانی در دوحه به بن بست رسیده و این روند متوقف شده است. حکومت آمریکا به رهبری جو بایدن نیز مصروف بررسی توافقنامه آمریکا باطالبان است که در دوحه قطر به امضا رسیده بود.

    جو بایدن، رییس جمهور امریکا نیز دو روز قبل در نخستین اظهارات علنی اش در مورد افغانستان در نشست امنیتی مونیخ گفته بود که حکومت تحت رهبری وی از روند دیپلوماتیک که در افغانستان جریان دارد و ختم جنگ ۲۰ ساله در افغانستان حمایت می کند.

    بایدن همچنان تاکید کرده بود که آمریکا متعهد است تا اطمینان حاصل شود که افغانستان «هیچگاهی» بار دیگر زمینه ای را برای حملات دهشت افگنی علیه منافع ایالات متحده و متحدین آن فراهم نمی کند.

    حکومت آمریکا در حالی توافقنامه دوحه را بررسی می کند که مطابق آن نیروهای آمریکایی تا ماه می سال جاری افغانستان به گونه کامل ترک می کند.

    اما خروج کامل نیروهای آمریکایی با مخالفت های در داخل آن کشور و متحدان آن در ناتو همراه شده است و طالبان هنوز هم تاکید بر خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان در زمان تعیین شده دارند.

    از سوی هم مقامات حکومت افغانستان خواهان آغاز مجدد مذاکرات بین الافغانی اند.

    حمدالله محب، مشاور امنیت ملی روز گذشته در نشست خبری گفت که طالبان هنوز هم برای رسیدن به توافق سیاسی مسیر طولانی در پیش دارند.

    محب تاکید کرد: «طالبان باید فعالیت‌های تروریستی‌شان را متوقف کنند، از آزار و اذیت مردم افغانستان دست بردارند. جنگ خیلی به مردم آسیب رسانیده، زمان تفاهم فرا رسیده است. تیم دولت جمهوری افغانستان هنوز هم در دوحه بوده، منتظر است طالبان به میز مذاکره برگردند و مشکل را از طریق تفاهم حل کنیم.»