برچسب: صلح

مقام‌های محلی ولایت قندهار تایید کرد وقوع انفجار انتحاری با یک خودرو بمبگذاری دستکم یازده سرباز امنیتی و۲۲غیر نظامی را زخمی کرده است.

بهیر احمد احمدی، سخنگوی والی قندهار گفت این انفجار حوالی ساعت ۱۰:۳۰صبح امروز، دوشنبه ( ۱۷ قوس) در مقابل ساختمان فرمانده پلیس و ساختمان ولسوالی دامان قندهار رخ‌ داد.

به گفته او این حمله با یک خودرو باربری نوع “مزدا” انجام شد که هفت نفر از کارمندان غیرنظامی ولسوالی، دو سرباز امنیت ملی، ۹ سرباز پلیس و همچنین ۱۵ نفر از اعضای یک خانواده که در نزدیکی محل انفجار زندگی می‌کردند، زخمی شده‌اند.

او گفت زخم این افراد سطحی بوده و فقط وضعیت یک نفر وخیم است.

به گفته او در این انفجار به ساختمان ولسوالی و فرمانده پلیس صدمه رسیده ولی تلفاتی جانی نداشته است.

طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله نیزاین انفجار را تایید کرد و گفت انفجار در نزدیکی ساختمان فرمانده پلیس و ساختمان ولسوالی دامان رخداده است. وی اما جزئیات بیشتر نداد.

با ادامه روند گفتگوهای صلح حملات شورشیان نیز افزایش یافته است. ولایت قندهار نیز در روزهای گذشته شاهد درگیری خونین میان افراد طالبان و نیروهای امنیتی افغان بوده‌اند.

بوی صلح به مشام می رسد و آرزو دارم تا نمردیم و چند صباحی درین مملکتِ جنگ‌زده، صلح را احساس کنیم. با توجه به پیش‌رفت‌های که در «دوحه» صورت گرفته، امیدواری‌ها را به وجود آورده تا این کشور پس از ۴ دهه انسان‌کشی، به صلح گذار نماید.

آتش‌بس دایمی، توافق بر تشکیل یک اداره ملی مؤقت که فرایند گذار به یک نطام غیرمتمرکز و همه‌شمول را که در آینه‌ای آن همه مردم خودرا ببیند، به ارمغان بیاید. تعدیل قانون اساسی، برگزاری انتخابات عادلانه و شفاف وتاسیس یک دولت مشروع و مردمی پس از اداره موقت یکی از آرمان‌های مردم ستم‌دیده مان است.

گذاشتن مرحم بر زخم‌های اجتماعی و حذف فاصله‌ها و افتراق از میان اقوم ساکنِ کشور و پایان بخشیدن به استبداد قومی و سیاست‌های انحصارگرایانه از آرزوهای است که در روند صلح و مذاکرات بین‌المیهنی توقع می‌رود.

رژیم کابل دست از تخریب روند صلح بردارد و نگذارد این شانسِ تاریخی از کف مردم به هدر برود. نسل جوان مان دیگر تاب و تحمل انقراض را در قوای مسلح ندارند و این همه داغ فرزند بر دل مادران و پدران بس است.

تراژیدی از دست دادن شوهران زنان جوان بس است و آه یتیمان مظلوم بس است. اگر مومن هستیم، پس به حرف خالق مان کنیم و«صلح» را «خیر» بپنداریم.

هارون معترف

خبرها حاکی از آن است که در دوحه، همه‌ی بن‌بست‌های فراراه گفت‌وگوهای صلح افغانستان، شکسته شده و دو هیئت به نیتجه رسیده اند. هرچند هنوز معلوم نیست که توافق‌ها بر سر چه صورت گرفته است اما؛ نادر نادری، عضو هیئت مذاکره کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان در دوحه، می‌گوید کارشیوه‌ی مذاکرات صلح «به‌شمول مقدمه» نهايی شده‌است و طرف‌ها، گفت‌وگوها را روی اجندای صلح آغاز کرده‌اند.

زمانی که آقای اشرف غنی در مجلس نمایندگان حضور یافت و کابینه‌ اش را به نمایندگان معرفی کرد، گفته بود که هر توافقی ابتدا با مجلس نمایندگان- که مراد چنین کنایه‎‌‌هایی اکثرا مردم است- از آن آگاه شد در مورد آن تصمیم خواهد گرفت.

اکنون که طالبان هیئت دولت را در دوحه با خود همراه ساخته است، معلوم نیست که این توافق‌ها که می‌گویند اساس آن کارشیوه‌ی گفت‌وگوها است، چه نکته‌هایی را در بر می‌گیرد. ترس مردم افغانستان، همان‌طور که بود باقی مانده زیرا نه حکومت افغانستان و نه مردم در آن شریک نیستند.

گروه سومی که بیشتر به دلیل بیعت دوباره به سروری پاکستان، توانسته اند وارد گفت‌وگوهای صلح افغانستان شده و بیشتر سهم بگیرند، خلاف باورهای ما، آینده‌ی افغانستان را با  خطر معامله با طالبان قرار داده است.

اسد درانی، رییس پیشین سازمان اطلاعات نظامی پاکستان گفته است؛ «پاکستان می‌تواند از نفوذ خود بر مجاهدین و طالبان استفاده کند و به آنان بگوید که با یگدیگر گفت‌وگو کنند».

زمانی که آقای عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان به پاکستان رفت و گفت، این سفرها برای جلب حمایت کشورهای همسایه برای تقویت گفت‌وگوهای صلح است، نمی‌شد چنین تصور کرد که او در پی تشکیل جبهه‌ی سومی در گفت‌وگوهای قطر باشد.

برجسته شدن نام مجاهدین در کنار طالبان، پیش از این مورد بحث نبود اما در آخرین روزهای تنش میان دو هیئت که امروز چهار شنبه جلسه‌ی عمومی میان شان دایر گردید و به کمیته‌ی مشترک کاری آن وظیفه سپرده شد تا موضوعات اجندا را ترتیب نماید، نام مجاهدین بیشتر و جدا از حکومت افغانستان، بر سر زبان‌ها است.

نقش ضعیف حکومت در برابر طالبان، مستحق چنین نتیجه‌ای بود اما؛ مردمی که سال‌ها هم از مجاهدین زخم خوردند و هم از طالبان، اکنون بین آن دو در حال تبادله‌شدن هستند؛ این، سقوط مردم است. شکست همه‌ی امیدهایی است که قرار بود با آن‌ها، انگیزه گرفته به زندگی برابر و بدون جنگ برسیم.

طالبان با حمایت پاکستان به یک نیروی سیاسی مبدل شد، همان‌گونه که روزی مجاهدین در نشست بن، تلطیف یافتند و با دریشی به جای لنگی به کرسی قدرت در افغانستان تکیه زدند، اکنون نوبت به طالبان رسیده است.

 اکنون طالبان در کنار مجاهدین، می‌خواهند این چند سال را فرصتی برای برپا کردن یک نظام مشترک برای خود بسازند. سال‌هایی که بسیاری، از آن به عنوان سال‌های پردست‌آورد افغانستان یاد می‌کنند، اکنون مبدل به مرحله‌ای شده است که طالبان و مجاهدین از آن به عنوان مرحله‌ی گذار استفاده می‌کنند.

گذار از نظام پرادعای جمهوریت به یک نظام سخت‌گیر دینی؛ حضور و عدم حضور خارجی‌ها نیز در این مورد تفاوتی نمی‌کند زیرا آنان تضمین امنیت کشورهای شان را از پاکستان می‌گیرند. پاکستان نیز، با نفوذی که در مجاهدین و طالبان دارد، آنان را تابع خود ساخته و نظامی را که سال‌ها برای آن جنگیدند و بسیاری‌ را بی‌خانمان ساختند، کشتند و… برای شان وعده خواهد داد.

حکومت افغانستان در این میان، بیشتر از یک حکومت موقت نیست؛ نقشی که اکنون به دوش آقای اشرف غنی و همکاران او افتاده؛ انتقال یک نظام به نظام دیگر است. این که هنوز بحث آتش‌بس در میان نیست ولی توافق‌ بر سر کارشیوه‌ی گفت‌وگوها صورت گرفته است؛ بیشتر به خاطر فشاری است که از سوی پاکستان بر حکومت افغانستان باید تحمیل شود. اگر آتش‌بسی صورت بگیرد، نقش مجاهدین که آقای درانی رییس پیشین سازمان اطلاعات نظامی پاکستان، نمایندگان آنان را فرزندان راستین افغانستان می‌داند و اکنون طرف اصلی طالبان اند، بی تاثیر خواهد بود؛ آتش‌بس بین طالبان و مجاهدین به توافق خواهد رسید نه نیروهای امنیتی افغانستان و افراد طالبان و این یعنی توافق بر سر جمع شدن بساط نظام کنونی!

صبح کابل

زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ ایالات متحدۀ امریکا در امور صلح افغانستان می‌گوید توافق هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان روی کارشیوۀ مذاکرات صلح نشان می‌دهد که دو طرف می‌توانند روی موضوع‌های دشوار و مهم نیز به توافق برسند.

آقای خلیل‌زاد از توافق هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان روی کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح استقبال می‌کند.

او شام دیروز (چهارشنبه، دوازدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشت دو طرف روی یک کارشیوۀ سه برگه‌یی توافق کرده‌اند و این توافق رویه‌های گفت‌وگو روی نقشۀ راه سیاسی و آتش‌بس را مشخص می‌کند.

به باور آقای خلیل‌زاد، این توافق نشان می‌دهد که دو طرف مذاکره در دوحه ارادۀ قوی برای پیشبرد گفت‌وگوهای صلح دارند و می‌توانند روی موضوع‌های دشوار و مهم صلح نیز به توافق برسند. نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح کشور همچنان خاطرنشان می‌سازد در این مرحله مردم افغانستان و ایالات متحدۀ امریکا انتظار دارند که دو جانب مذاکره روی یک نقشۀ راه سیاسی و برقراری آتش‌بس سرتاسری و پایدار در افغانستان توافق کنند.

گفتنی است هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان پس از سه ماه رأی‌زنی سرانجام به نهایی ساختن کارشیوۀ مذاکرات مستقیم صلح توافق کردند. این کارشیوه دارای ۲۱ ماده است و اساس مذاکرات صلح و رویۀ پیشبرد این گفت‌وگوها را مشخص می‌سازد. بر اساس گزارش‌ها، این کارشیوه با پادرمیانی دولت قطر، ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان نهایی شده است.

هیأت‌های مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان و گروه طالبان اعلام کرده‌اند کارشیوۀ مذاکرات صلح در ۲۱ ماده به شمول مقدمۀ آن نهایی شده است.

نادر نادری، سخنگوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت افغانستان عصر امروز (چهارشنبه، دوازدهم قوس) در برگۀ توییترش نوشته است که کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح نهایی شده است. آقای نادری می‌افزاید که هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با نهایی شدن این کارشیوه به مرحلۀ بعدی مذاکرات صلح وارد می‌شوند. به سخن او، پس از این بحث‌ها روی گزینش اجندای موضوع‌های مورد بحث متمرکز خواهد شد.

همزمان با این، محمدنعیم وردک، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز نهایی شدن این کارشیوه را تأیید می‌کند. آقای وردک در برگۀ توییترش نوشت این کارشیوه به شمول مقدمۀ آن نهایی شده است و هیأت‌های مذاکراتی بحث روی آجندای گفت‌وگوها را آغاز می‌کنند.

این در حالی است که روزهای پیش دفتر سیاسی طالبان مدعی شده بود که این کارشیوه حدود هفده روز پیش از امروز نهایی شده بود. هیأت دولت اما نهایی شدن این کارشیوه را رد کرد و مدعی شد که روی مقدمۀ این کارشیوه توافق صورت نگرفته است.

رأی‌زنی‌های ابتدایی هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان نزدیک به سه ماه پیش در ۲۲ سنبله در قطر آغاز شد. دو جانب تاکنون روی کارشیوۀ مذاکرات اصلی بحث می‌کردند و سرانجام با پا در میانی قطر، ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان روی این کارشیوه به توافق رسیده‌اند.

در سال های جنگ جان های شیرین مردم در مقابل مفاد این جنگ خیلی ناچیز است و هر سیاستمدار به سادگی از جان تان می گذرد.

کافی ست یک محاسبه کوتاه بکنید تا بدانید چرا مفاد این جنگ از جان افغان ها کرده با ارزش تربه نظر می اید.حتما می پرسید چه طور .

درشروع حکومت اقای ی کرزی یک کیلو تریاک کوالتی متوسط را دهقان هلمندی به ۳۰۰ دالر به دکاندار های بازار ولسوالی سنگین میفروخت. این دکانداران انرا چیزی در حدود کیلوی ۸۰۰ دالر به قاچاقچیان مواد مخدر می‌فروختند. قیمت یک کیلو تریاک افغانستان در بازار های اروپا در همان وقت ۱۶ هزار دالر بود. این تفاوت هنگفت بین بازار سنگین و بازار اروپا محرک اصلی تمام کشتن ها و دریدن ها فساد ها ناکامی های افغانستان در طول بیست سال گذشته بوده است. اکثریت دلیل جنگ بین دولت و طالبان هم بخاطر کنترول همین مارکیت است که در هر کیلو تریاک حدود ۱۵ هزار و ۲۰۰ دالر فایده خالص وجود دارد.

در سال ۲۰۱۹ به اساس ارقام ملل متحد افغانستان چیزی حدود ۶۷۰۰ متریک تن تریاک خالص تولید کرده است. ولی بطور اوسط در طول بیست سال گذشته میشود گفت که کشور ما بطور اوسط حد اقل سال ۵ هزار متریک تن تریاک تولید کرده است. بنا بخاطری که بدانید چرا جنگ توقف نمیکند بیایید یک محاسبه کوتاه بکنیم که صلح و آرامی کشور برای طرف های درگیر جنگ افغانستان به شمول دولت و طالبان چقدر ضربه مالی بوجود می‌آورد. ۵ هزار متریک تن میشود ۵ میلیون کیلو تریاک تولید حد اقل کشور در یک سال. ۱۵۲۰۰ دالر فایده در کیلو مقدار پولی است که صرف برای قاچاقچیان و یا بهتر بگویم طرف های درگیر جنگ افغانستان میماند. ۳۰۰ دالر فی کیلو که به دهقان میرود و ۵۰۰ دالر فی کیلو که به دکاندار های ولسوالی سنگین هلمند میرود را حساب نمیکنیم. ۵ میلیون کیلو تریاک در سال ضرب در پانزده هزار و دوصد دالر میشود هفتاد و شش میلیارد دالر مفاد در یک سال.

بخاطر مقایسه تا بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که تمام بودجه کشور در سال های گذشته بطور اوسط سال ۷ میلیارد دالر بوده که از این جمله ۵ میلیارد انرا خارجی ها میپردازند و حدود ۲ میلیارد انرا عواید داخلی پوره میکند. بنا در هر سال تقریبا ۱۱ برابر کل بودجه کشور از درک تریاک به جیب طرف های جنگ افغانستان میریزد.حالا به این حساب در بیست سال گذشته مفاد خالص تریاک افغانستان یک ونیم تریلیون دالر شده است. میدانید چی میگویم؟ برای اینکه بدانید این مبلغ چقدر پول است باید بگویم که قیمت کل ذخایر معادن افغانستان چیزی در حدود ۱ تریلیون دالر تخمین شده است. یعنی در بیست سال گذشته طرفهای جنگ افغانستان یک و نیم چند تمام ذخایر افغانستان را به جیب خود انداخته اند. حالا اگر تمام رهبری طالبان را که از این پول سهم برداشته باشد به ۱۰۰۰ نفر تخمین کنیم. و تمام قاچاقچیان رده اول مواد مخدر افغانستان را حدود ۲۰۰۰ نفر تخمین کنیم و تمام حلقات بلند رتبه دولت را به شمول پارلمان و اپوزیسیون و مجاهدین که از این پول سهم گذفته اند به ۷۰۰۰ نفر تخمین کنیم در این بیست سال برای هریک شان باید بطور اوسط ۱۵۲ میلیون دالر مفاد خالص رسیده باشد. حالا قدرتمند هایش ممکن کمی بیشتر گرفته باشند و ضعیف های شان کمی کمتر، اما بصورت کل، حرص همین مقدار پول است که نگذاشته جنگ توقف کند. و حرص همین مقدار مفاد است که نخواهد گذاشت برای ۲۰ سال آینده هم ارامی نصیب مردم افغانستان شود. من این محاسبه را به اساس قیمت سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ و کمترین حد اوسط تولید در سال کردم تا حد اقل فایده را برایتان نشان بدهم.

اگر بصورت واقعی اوسط قیمت های بیست ساله را گرفته وضرب در حاصلات بیست سال گذشته کنید رقمی که حاصل میشود خیلی وحشتناک است.این مساله خیلی جدی تر از ان است که شما فکر میکنید. ولی متاسفانه هیچ کس در کشور به این مساله نمی‌پردازد. بعضی کسانی که کوشش کردند به این مساله بپردازد به سرنوشت اجمل نقشبندی سردچار شده اند. اینست دلیل تمام بدبختی هایی که مردم هر روز بخاطر اش جان میدهند و از خود میپرسید که چی باعث کشتار ما میشود? چرا در کشور ارامی نمی اید؟ چرا ما را هر روز میکشند؟ و بالاخره چرا صلح نمی اید؟ شما را مصروف پاکستان دشمن ماست میسازند تا دلیل اصلی جنگ را هیچ وقت جستجو نکنید. تاوقتی که این حیله و نیرنگ شان به ذهن تان منطقی جلوه کند قیمت اش را با جان تان خواهید پرداخت.یاتان نرود!!! قیمت ترین جان یک انسان در کشور های غربی توسط شرکت های بیمه ۶ میلیون دالر تخمین شده است. در کشور های عقب مانده قیمت جان انسان خیلی کمتر از این است. حال اگر جان هر کدام تانرا برابر به دهم حصه جان یک امریکایی و یا یک اروپایی حساب هم بکنیم تمام مردم افغانستان برای طرف های جنگ صرف ۱۸ تریلیون دالر ارزش اش میشود. یعنی درچند سال محدود میتواند برابر جان همه شما پول مفاد کنند.شما چگونه از انها انتظار دارید بخاطر کشته شدن چند نفر شما از این مقدار پول بگذرند؟ شما هم اگر بجای انها میبودید جنگ را به صلح ترجیح میدادید.

اگر جانتان برایتان شیرین است نگذارید فدای مفاد سالانه ۱۰ هزار سیاستمدار و قاچاقبر شود.

فراموش نکنید که این محاسبه خیلی سطحی تر از انچه واقعیت است انجام شده است در عمل تمام تجارت به هیرویین است و قیمت یک کیلو هیرویین در بازار اروپا دها مرتبه بیشتر از تریاک است. اگر قیمت های واقعی را بگذارم اساسا برایتان مشکل میشود که این واقعیت را قبول کنید.

سید میثم احسانی

دیبرا لاینز، نماینده خاص دبیرکل سازمان ملل متحد برای افغانستان در یک سفر دو روزه به شهر دوحه، پایتخت قطر رفته است.
هیأت معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) در تویتی گفت خانم لاینز در این سفر با اعضای رهبری طالبان و هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان دیدار می‌کند.
یوناما همچنان گفته است قرار است در این دیدارها در مورد پیشرفت‌ها در روند صلح و نتایج کنفرانس ژنو برای افغانستان بحث و گفت‌وگو شود.
سفر نماینده‌ی خاص دبیرکل سازمان ملل به دوحه و برنامه‌ی او برای دیدار با اعضای رهبری طالبان و هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان درحالی صورت می‌گیرد که با گذشت بیش از دو ماه از آغاز مذاکرات، هنوز بحث روی آجندای آن آغاز نشده است.
چند روز پیش سخن‌گوی دفتر سیاسی طالبان در قطر از نهایی‌شدن طرزالعمل مذاکرات در ۲۱ ماده خبر داده بود.
سخن‌گوی هیأت مذاکره‌کننده‌ی جمهوری اسلامی افغانستان اما گفته بود که روی ۲۱ ماده‌ی طرزالعمل مذاکرات توافق صورت گرفته، اما مقدمه‌ی آن هنوز هم به وضاحت بیشتر نیاز دارد.

قرار است روز دوشنبه (۳ قوس)، نشست ژنو در مورد افغانستان برگزار شود. در این نشست، نمایندگان بیش از صد کشور و سازمان بین‌المللی، به گونه‌ی حضوری و آنلاین شرکت خواهند کرد.

با این حال، صدیق صدیقی، سخن‌گوی ریاست‌جمهوری، می‌گوید حکومت افغانستان، دورنما و آرزوهای مردم خود را در سند چارچوب ملی صلح و انکشاف، برای رسیدن افغانستان به کشوری باثبات، مترقی و خودکفا، به نشست ژنو ارایه خواهد کرد.

او می‌افزاید: «حکومت افغانستان اهداف خود را برای چهار سال پیش رو در زمینه‌ی صلح پایدار، مصوونیت غذایی، مبارزه با فقر، خودکفایی نهادهای دولتی، سرمایه‌گذاری روی منابع عایداتی و مبارزه با ویروس کرونا، با جامعه‌ی جهانی شریک خواهد کرد.»

به گفته‌ی آقای صدیقی، حکومت افغانستان استراتژی‌ها، برنامه‌ها و اولویت‌های خود را در زمینه‌های اصلاحات، حکومت‌داری و مبارزه با فساد، به منظور تحقق تعهدات دو جانبه، با جامعه‌ی جهانی شریک می‌کند.

او می‌گوید: «حکومت افغانستان خود را متعهد به حفظ، تقویت و توسعه‌ی دست‌آوردهای اخیر می‌داند. در سند چارچوب ملی صلح و انکشاف افغانستان، مسیر خودکفایی افغانستان واضح و تشریح شده است. اعمار صلح، دولت‌سازی و بازسازی، سه هدف بزرگی است که ما را به تحقق افغانستان دموکراتیک و صلح‌آمیز نزدیک می‌سازد.»

سخن‌گوی ریاست‌جمهوری، می‌گوید که حکومت افغانستان با اتکا به منابع و ظرفیت‌های بشری‌اش به سوی خودکفایی این کشور گام بر می‌دارد و انتظار دارد که جامعه‌ی جهانی در راستای تحقق اهداف و برنامه‌ها، با مردم افغانستان همکاری کند.

این درحالی است که از سال  ۲۰۱۲ تا اکنون ۴ نشست مهم بین‌المللی در مورد افغانستان برگزار شده است. نخستین نشست در ۲۰۱۲ در شهر توکیوی جاپان برگزار شد، نشست دومی در ۲۰۱۴ در لندن برگزار شد. نشست دیگری در سال ۲۰۱۶ نیز در بروکسل برگزار شد و پس آن ژنو ۲۰۱۸ در کشور سویس برگزار شد.

در نشست توکیو، افغانستان بیش از ۱۶ میلیارد دالر و در نشست بروکسل نیز ۱۵ میلیارد دالر تعهد مالی از جامعه‌ی جهانی دریافت کرد و در حال حاضر، قرار است که مقام‌های حکومت افغانستان، در قبال کمک‌هایی که در ۲۰۱۶ در نشست بروکسل به دست آوردند، پاسخ‌دهی داشته باشند. انتظار می‌رود که جامعه‌ی جهانی در نشست امسال، کمک‌هایش را به افغانستان، تا چهار سال دیگر تمدید کند.

با این همه، جامعه‌ی جهانی ۱۲ شرط جدید برای ادامه‌ی کمک‌هایش به افغانستان پیش‌کش کرده است.

عبدالسلام حنفی عضو هیأت مذاکره کننده طالبان به تازگی گفته تنها گروه طالبان در افغانستان مسلح است.

در همین حال، شاه‌حسین مرتضوی مشاور رئیس جمهوری افغانستان در واکنش به این اظهارات عبدالسلام حنفی در توییتی نوشت: «وقتی رهبری طالبان تایید می‌کند که تنها طالبان در افغانستان مسلح اند. در پشت هر رویداد تروریستی نیز همین گروه قرار دارد.»

همچنان، طارق آرین سخنگوی وزارت امور داخله افغانستان در این مورد در توییتی نوشت: «طالب هرگز نمی‌تواند از مسوولیت کشتار مردم برائت بگیرد. این ویدیو نشان می‌دهد که طالب مسوول همه جنایات است. این گروه کوریدور تروریسم را در افغانستان ایجاد کرده است. این گروه حسن‌نیت حکومت و مردم افغانستان را برای تسهیل گفت‌وگوهای صلح نادیده گرفت…»

گفتنی است که این اظهارات در شرایطی رخ داده که عصر شنبه هفته جاری یک حمله مرگبار انتحاری مرکز آموزشی «کوثر دانش» را در ساحه دشت برچی شهر کابل آماج قرار داد که در نتیجه 18 نفر کشته شدند و 48 نفر دیگر زخم برداشتند.

این حمله انتحاری با واکنش‌های شدید داخلی و خارجی روبه‌رو شد. طالبان دست داشتن در این حمله را رد کردند، اما گروه داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.

در اعلامیه‌ای که روز سه‌شنبه (۲۹ میزان)، از سوی سفارت بریتانیا در کابل منتشر شد آمده است این کشور، در نشست عمومی بروکسل، این کمک را برای حمایت از نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان تعهد کرده است.

بر اساس اعلامیه، این مبلغ، در راستای ارایه‌ی کمک‌های مالی، تخنیکی و تخصصی به نیروهای دفاعی و امنیتی و تقویت فعالیت‌های عمده‌ی آن‌ها به منظور قراردادن افغانستان در مسیر صلح پایدار، صورت می‌گیرد.

سفارت بریتانیا در کابل، هم‌چنان حملات اخیر گروه طالبان را محکوم کرده و از طرف‌های درگیر خواسته است برای برقراری آتش‌بس، تلاش کنند.

 «سید محمدعلی حسینی» در بیانیه‌ای اظهار داشت: ایران مانند گذشته آماده ارائه هرگونه کمک درخواستی برای پیشرفت صلح در افغانستان دارد و حاضر است تا تجربیات و ظرفیت‌های خود را در اختیار برادران و خواهران افغان جهت دستیابی به صلح پایدار در این کشور قرار دهد.

در این بیانیه آمده است: مذاکرات بین افغانی می‌تواند پیش زمینه‌ای برای صلح مورد انتظار باشد بنابراین باید استفاده حداکثری از این فرصت را جهت پایان دادن به مداخلات‌های خارجی در افغانستان انجام داد تا خود مردم افغانستان اجازه داشته باشند که آزادانه درباره سرنوشت خود تصمیم بگیرند.

حسینی تاکید کرد: خروج مسئولانه نیروهای خارجی، شکل گیری اعتماد متقابل میان طرف‌های مذاکره کننده در تمرکز بر راهکارهای سیاسی می‌تواند چشم‌انداز امیدبخشی را برای فرآیند گفت وگوهای اخیر فراهم کند.

وی خواستار حفظ دستاوردهای ارزشمند مردم افغانستان از جمله قانون اساسی، ساختاری دموکراتیک، مشارکت سیاسی فراگیر، حقوق زنان همچنین حقوق اقلیت‌های قومی و مذهبی شد.

به گفته سفیر ایران در پاکستان، پایبندی به این مسائل می‌تواند از بروز هرگونه بحران ناخواسته در آینده جلوگیری کرده و صلح پایدار را در افغانستان ایجاد کند.

سیدمحمدعلی حسینی اظهار داشت: پناهجویان افغان این مذاکرات را از نزدیک دنبال کرده و بی‌صبرانه منتظر نتیجه مذاکرات و بازگشت به سرزمین مادری خود هستند. آنان مشتاق به مشارکت در بازسازی افغانستان و مشاهده رشد و شکوفایی فرزندانشان در سرزمین مادری خود هستند.

«محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه ایران نیز هفته جاری با ابراز خرسندی از برگزاری گفت و گوهای طرف‌های افغان، بر آمادگی جمهوری اسلامی ایران برای هر نوع مساعدت به روند صلح در افغانستان تاکید کرد. 

بازماندگان قربانیان جنگ در افغانستان با صدور بیانیه‌ای می گویند که صلح بدون در نظر گرفتن حقوق مادی و معنوی قربانیان، یک صلح شکننده است و باید سهم موثری به بازماندگان قربانیان جنگ در افغانستان داده شود.

صلح پر چالش

افغانستان در هفته‌های اخیر، روزهای دشواری را می‌گذراند. مذاکرات صلح افغان ها در دوحه، شرایط جنگ یا صلح را بعد از خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تعیین می کند.

در حالی که مذاکرات صلح نمایندگان دولت افغانستان با طالبان وارد مرحله سرنوشت ساز می شود، جمعی از بازماندگان قربانیان در تپه موسوم به «گلزار شهدای دانایی» بر سر مزار عزیزانشان گرد آمدند، تا بگویند که از تبعیض و بی عدالتی خسته شده اند و می خواهند نمایندگانی داشته باشند تا حقوق قربانیان را بعنوان یکی از مهمترین دستورالعمل‌ها در مذاکرات صلح با طالبان مطرح کند.

تعدادی از کاربران شبکه‌های اجتماعی افغانستان نیز کارزاری به نام #من-_هستم راه انداخته‌اند تا به طرف‌های مذاکره صلح در دوحه گوشزد کنند که خواسته‌های مردم در مذاکرات صلح مدنظر گرفته شود. همزمان، نهاد حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان اعلام کرده است که نگران «قربانی شدن» آزادی بیان در مذاکرات صلح است.

اخیرا رسانه‌ها گزارش داده اند که طرف های مذاکره کننده به هتلی دور از دسترس خبرنگاران انتقال داده شده اند، به این ترتیب اولین نشست نمایندگان دولت و طالبان بدون خبرنگاران برگزار شده است.

مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تازه‌ترین واکنش ها به مذاکرات صلح دولت افغانستان با طالبان گفته است که ادامه حمایت های اتحادیه اروپا از دولت افغانستان مشروط به حفظ «ارزش های جمهوری» است.

روایت یک فاجعه

محب الله مرادی در کنار مزار دوستش، عطالله گریه می کند، آن ها دو سال پیش برای ورود به دانشگاه آماده می شدند. عطالله بارها به محب الله گفته بود که روزی وزیر اقتصاد خواهد شد ولی یک روز در صنف/ کلاس امادگی کنکور در «کورس موعود»، ناگهانی با صدای مهیبی زندگی او و تمام هم کلاسیهایش دگرگون شد. عطالله به همراه ده ها تن از همکلاسیهایش در حمله انتحاری در کلاس درسی جان باخت. محب الله به یورونیوز می گوید: «امروز قوی تر و مستحکمتر شدم و نمی خواهم دیگر این طوری زندگی کنیم و فقط قربانی باشیم. ما حرکتی را اغاز کردیم برای شناسایی عوامل این فاجعه و بزودی فرجام خواهی (دادخواهی) می کنیم.»

سحر گوهری از زخمی های این فاجعه، چهار سال قبل پدرش را در حمله انتحاری از دست داد، او به یورونیوز می‌گوید که در حالی که چهار چره/تیر به پشت شانه اش اصابت کرده بود، تلاش کرد که از میان بدن های قطعه قطعه شده همکلاسی هایش بگذرد و راهی برای نجات از فاجعه پیدا کند.

اجساد بعضی از همکلاسی های سحر بعد از حمله، قابل شناسایی نبوده و به همین خاطر در دو قبرستان دفن شده اند، بخشی از دست و پاها در یک قبر و بخش دیگر بدنشان در قبرستان عمومی دفن شده است.

او می گوید که بعد از این فاجعه بخاطر تیرهایی که در پشتش مانده بود، دردهای زیادی را تحمل کرده و دوبار قربانی جنگ شده است، با این حال امیدوار است که صلح بیاید و مذاکرات صلح با طالبان نتیجه بخش باشد همان طور که امیدوار است تیرهای باقی مانده در پشتش به سمت بیرون بدنش تغییر مسیر بدهد.

کامله احمدی که شاهد جان باختن دوستانش بوده است، به یورونیوز می گوید که هنوز هم نمی تواند باور کند که دوستانش را در ان حادثه از دست داده و برای مدت ها به مشاورهای روانشناس برای بازیافتن روحیه خود مراجعه کرده است تا بتواند به زندگی معمولش برگردد.

او امیدی به برقراری صلح ندارد و می گوید که طالبان حتی در مذاکرات صلح هم دست از جنگ برنداشته اند و در گوشه و کنار افغانستان، مردم را می کشند.

سیما احمدی، بعد از گذشت دو سال هنوز هم خواب همکلاسیش را می بیند که بدنش نصف شده بود. نیمی از بدنش به یک طرف در ورودی کلاس و نیمه دیگر به سویی افتاده بود، در حالیکه لباس های سیاه بر تن داشت. تیری به پشت گردن سیما و چند تیر به بازو و دستش اصابت کرده بود و در این سالها، پزشکان تیرها را از گردن و بازوی سیما بیرون کشیدند اما هنوز هم تیر در داخل دست سیما گاهی آزارش می دهد. سیما می گوید که حمله کنندگان به کلاس درسی، می خواستند مانع تحصیل آن ها شوند ولی سیما با وجود زخم های حادثه در کلاس های درس شرکت می کرد.

سیما، دوستی به نام شکریه دارد که بعد از این فاجعه، دو پایش کاملا بی حس شده است و برای اینکه دوباره روی پای خودش بایستد باید پول هنگفتی بدهد که از توان خانواده شکریه خارج است.

امید توام با تردید

ناصر پدر ربابه از جان باختگان حادثه، برای گذران زندگی چوکی دار/ نگهبانی ساختمان را برعهده دارد. همسرش در نانوایی زنانه، کار می کند تا در کنار هم بتوانند شرایط تحصیل فرزندانشان را فراهم کنند. بعد از انفجار در کلاس درسی فرزندش، هنوز امیدوار است که بتواند فرزندانش را راهی دانشگاه کند. او امیدی به آمدن صلح ندارد و می گوید: «همان طور که من نمی خواهم بین دسترسی فرزندانم به تحصیل فرق بگذارم، برای من سخت است که فردا طالبان بیایند و بگویند دختران حق بیرون امدن از خانه و تحصیل را ندارند.»

کمیسیون مستقل حقوق بشر در افغانستان بارها و بارها، خواستار توجه به حقوق بازماندگان قربانیان جنگی در مذاکرات صلح شده است.

این روزها توجه افکار عمومی افغانستان به جریان مذاکرات صلح در دوحه قطر جلب شده است، با این حال بسیاری از مردم به نتایج مثبت این مذاکرات به دیده تردید می نگرند.

همزمان با آزادی اخرین گروه از زندانیان طالبان، جنگ در مناطق مختلف افغانستان شدت گرفته است.

 حمدالله محب مشاور امنیت ملی از شروع مذاکرات مستقیم بین دولت و طالبان استقبال کرد.

او نوشته است: «خوشحالم که پس از یک تأخیر طولانی و خون‌ریزی‌های بی‌جا گفت‌وگوهای رو‌دروی صلح افغانستان آغاز شده است».
محب در ادامه نوشت دولت متعهد به برقراری صلح با عزت، دایمی و سراسری است که در آن تنوع، دستاوردها و حقوق مردم افغانستان حفظ شود.
مشاور امنیت ملی تأکید کرد نظام جمهوری اسلامی افغانستان «همواره اسلامی و در محور مردمی استوار بوده است که بعد از این نیز خواهد بود».
حمدالله محب اذعان کرد سیستم کنونی در کنار همه مزایا، مشکلات نیز دارد و دولت علاقمند است که به ‌شمول طالبان با سایر گروه‌های افغانی برای تقویت و اصلاحات نظام و سیستم مشترک کار کند.
با این حال، او تأکید کرد برای اصلاحات بحث و گفت‌وگوها ارزش اساسی دارد، اما حفظ و تقویت نظام از همه مهم‌تر است.
محب می‌گوید موجودیت نظام بقا و منافع همه را به شمول طالبان تضمین می‌کند.
مشاور شورای امنیت ملی گفت در جریان مذاکرات نیاز است تا برای بقای نظام بحث‌های مفید و اساسی صورت گیرد.

حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین کشور آغاز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی را یک فرصت واقعی برای برقراری صلح‌وثبات پایدار و پایان‌دادن جنگ در افغانستان خواند.

آقای کرزی در صفحۀ رسمی فیسبوکش نگاشت:«در این مرحله بسیار حساس از تاریخ سرزمین عزیز ما، صلح و امنیت اولویت اصلی همه باشنده‌گان کشور است. صلحی که از برکت آن بتوانیم به مداخلات طولانی‌مدت بیگانگان در کشور خود پایان داده با حفظ ارزش‌های ملی و اسلامی ، مقدرات سیاسی و اجتماعی خویش را خود در دست خویش بگیریم.»

او می‌افزاید برای رسیدن به صلح، طرف‌های گفت‌وگوکننده منافع کلان ملی را بر خواست‌های محدود و گذرا ترجیح دهند.

عبدالله عبدالله، رییس شورای مصالحه ملی در سخنان خود در مراسم افتاحیه گفتگوهای ببین‌الافغانی گفت حکومت افغانستان در تلاش است تا از راه مسالمت آمیز به صلح دست یابد.

رییس شورای مصالحه ملی اظهار کرد طرفین باید به صداقت کامل به اراده آزاد مردم افغانستان احترام بگذارند.

رییس شورای مصالحه ملی بیان داشت: «تروریزم نه ‌تنها برای افغانستان بلکه برای تمام جهان خطر است. جنگ برنده ندارد و ما کوشش می‌کنیم تا راه مسالمت‌آمیز به صلح دست یابیم.»

وی همچنان تاکید کرد او و هیات همراهش به هدف ختم جنگ ۴۰ ساله و جلوگیری از خون‌ریزی به قطر سفر کرده است.

آقای عبدالله افزود: «خواست اساسی مردم ما این‌ست که جنگ پایان یابد و ما باید ثابت کنیم که ما به صلح متعهد هستیم.»

وی ابراز امیدواری کرد از این که حکومت افغانستان و گروه طالبان به منازعه چندین ساله خود به مثابه دو برادر خاتمه دهند و افغانستان را از بحران روان نجات دهند.

رییس شورای مصالحه ملی بر حفظ و توسعه‌ی دستاوردهای دو دهه گذشته تاکید کرد و افزود یقین کامل داریم صلح میان حکومت افغانستان و تحریک طالبان، باعث اتحاد بزرگ ملی برای تامین ثبات پایدار در کشور شده و قدرت و توان قوای دفاعی و امنیتی افغانستان را در برابر تهدیدات داخلی و بیرونی به مراتب افزایش می‌دهد.

او با اشاره به تغییرات به میان آمده در اجتماع طی سال های اخیر گفت برگشت به گذشته برای مردم افغانستان قابل قبول نیست.

وی بیان داشت: «مسایلی مانند قانون اساسی افغانستان، مردم‌سالاری، انتخابات، آزادی بیان، حقوق زنان، حقوق اقلیت‌ها، حاکمیت قانون، حقوق مدنی و حقوق بشر از دستاوردهای بزرگ مردم افغانستان اند.»

عبدالله اظهار داشت استفاده از فرصت‌های موجود در کشور و در منطقه منوط به صلح می‌باشد و این تحول می‌تواند نقش عمده‌ای در بهبود وضع اقتصادی مردم منطقه داشته باشد و صلح می تواند سسب جلب سرمایه گذاری در کشور شود.

گفتگوهای بین‌الافغانی با حضور مقامات و هیات مذاکراتی افغانستان، نمایندگان و رهبری گروه طالبان، نمایندگان ایالات متحده امریکا، وزیر خارجه قطر و مقامات چندین کشور دیگر امروز به گونه رسمی افتتاح شد.

محمدسرور دانش، معاون دوم ریاست جمهوری می‌گوید طالبان باید مسوولیت‌شان را درک کنند و اگر در ادعای‌شان صادق‌اند، به میز مذاکره حاضر شوند.

آقای دانش روز پنج‌شنبه، بیستم سنبله در کنفرانس «نقش ما در کاهش و مبارزه با آلودگی هوا چیست؟» گفت جنگ بر محیط زیست در کشور تاثیر ناگواری گذاشته است و این روند باید پایان یابد.

وی جنگ را «یکی دیگر از دشمنان خطرناک محیط زیست» خواند و گفت هم‌زمان با آسیب‌هایش به زندگی شهروندان و اقتصاد، فرهنگ و سیاست کشور، سبب آلودگی هوا نیز شده است.

به گفته آقای دانش، صلح از ضرورت‌های اساسی برای تامین «محیط زیست پاک» است و آتش‌زدن جنگلات، جابه‌جایی ماین‌ها و استفاده از مواد شیمیایی ریشه در جنگ کنونی دارد.

معاون دوم ریاست جمهوری صلح را یک «امر حیاتی» برای زندگی شهروندان خواند و تصریح کرد روند کنونی صلح برخاسته از اجماع شهروندان کشور است.
آقای دانش گفت حکومت از روند صلح حمایت کرده است و همه موانع فرا راه این روند را برداشته است.

وی اما از طالبان به عنوان طرف مذاکره خواست مسوولیت‌شان را درک کرده و در صورت صادق بودن در ادعای‌شان، به زودترین فرصت به میز مذاکره حاضر شوند و به خواست مردم پاسخ مثبت دهند.

او افزود برای جلوگیری از تخریب محیط زیست، به «صلح باعزت و پایدار و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز» نیاز است و باید شهروندان با طبیعت و میان خود «مهربان باشند».

معاون دوم ریاست جمهوری در حالی این خواست را مطرح می‌کند که آغاز مذاکرات بین‌الافغانی به دلیل حاضر نبودن گروه طالبان به تاخیر افتاده است.

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان روز گذشته پیش از سفر به مسکو گفت سازمان‌ همکاری‌های شانگهای می‌تواند نقش کلیدی در رسیدگی به قاچاق مواد مخدر و صلح در افغانستان داشته باشد.
آقای قریشی همچنان گفت امکان ایجاد روابط طولانی‌مدت با روسیه از جمله در زمینه همکاری متقابل در بخش انرژی به وجود آمده است.
وی با اشاره به روابط اسلام‌‌آباد و دهلی‌نو تأکید کرد هند برای پیگیری استراتژی صلح گسترده در منطقه و فراتر از آن، باید بالاتر از ایدئولوژی هندوتوا(شکل غالب ملی‌گرایی هندو) بیندیشد.
گفتنی است وزیر خارجه پاکستان روز گذشته برای شرکت در نشست وزرای خارجه سازمان‌ همکاری‌های شانگهای عازم مسکو شد.