برچسب: امریکا

  • چین می خواهد روابط خود با امریکا را از طریق گفت و گو احیاء کند

    چین می خواهد روابط خود با امریکا را از طریق گفت و گو احیاء کند

    وزیر امور خارجه چین از احیای روابط با آمریکا و برقراری گفتگو ها، بدون درگیری و تقابل با آن کشور سخن گفت.

    وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، روز دوشنبه در مراسم افتتاحیه یک گردهمایی در پکن که موضوع آن روابط چین و آمریکا بود گفت: «پکن آماده است در احیای روابط با ایالات متحده  و گفتگو های موثر که طی چند سال گذشته کاملا قطع شده بود، کار کند.»

    به گفته وزیر امور خارجه چین، دو کشور نخست باید کسب و کار خود را به خوبی مدیریت کنند  تا  روابط چین و ایالات متحده به مسیر درست بازگردد.

    وانگ یی گفت: “درهای چین همیشه برای گفتگو باز است. ما آماده برقراری ارتباط صادقانه و آشکار با ایالات متحده در هر زمان و گفتگو برای حل مشکلات هستیم”.

    وانگ ابراز امیدواری کرد واشنگتن به تصمیمات پکن در مورد مناطق تحت حاکمیت خود احترام بگذارد.

    وی افزود: ما قصد به چالش کشیدن یا جایگزینی ایالات متحده را نداریم.

    وزیر خارجه چین تصریح کرد: «با توجه به تفاوت های بین دو کشور، طبیعی است که با آمریکا در سیستم اجتماعی، توسعه، تاریخ و فرهنگ اختلاف نظر داشته باشیم ،آنچه مهم است،تقویت درک متقابل از طریق گفت وگو است و اجازه ندهیم روابط ما با اختلاف نظر تعریف شود.»

    وانگ خواستار از سرگیری مبادلات دوجانبه در همه زمینه ها شد و افزود: طی 40 سال گذشته روابط دیپلماتیک، بخش های مختلف دو کشور پیوندهای عمیق ایجاد کرده است. مردم چین و آمریکا از دوستی دیرینه برخوردار هستند که باید در برابر فراز و نشیب های بعدی سیاسی روابط مصون بمانند.

    این مقام چینی تاکید کرد: پکن امیدوار است آمریکا محدودیت‌ها علیه گروه‌های آموزشی و فرهنگی و رسانه‌های چینی را بردارد. چین آماده است با آمریکا بر سر موضوعاتی همچون همه گیری کرونا، تغییرات اقلیمی و بهبود اقتصاد جهانی همکاری کند.

  • امریکا در افغانستان همان راه شوروی را می رود

    امریکا در افغانستان همان راه شوروی را می رود

    گزارش گروه مطالعاتی افغانستان که در تاریخ ۳ فبروری منتشر شد، تصویر سرد و سوزناکی از آنچه در این کشور اتفاق خواهد افتاده ترسیم کرده است، اگر ۲ هزار و ۵۰۰ نظامی باقی‌ماندۀ امریکا عجولانه خارج شود. این گزارش هشدار می‌دهد که گروه‌های تروریستی فراملی توانایی‌های خود را که به دنبال حمله به رهبری ایالات متحده از بین رفته است، دوباره بازسازی خواهند کرد و ظرف دو تا سه سال، آمادۀ حمله دوباره به امریکا می‌شوند.
    طبق توافق‌نامه ناقص ۲۰۲۰ دوحه، دولت ترامپ در ازای تعهد طالبان برای انجام گفت‌وگوهای معنادار با حکومت افغانستان، وعده داد تمام نیروهای خود را بیرون کند. اما طالبان برای قطع خشونت هیچ وعده‌ای نداده‌اند. از قضا، هرچند پاکستان در توافق‌نامه دوحه نقش محوری را بازی کرد، اما حکومت افغانستان کاملاً از بحث‌ها کنار گذاشته شد. این توافق‌نامه همچنین از طالبان می‌خواهد اطمینان دهند که القاعده و سایر گروه‌های تروریستی از افغانستان برای هدف قرار دادن ایالات متحده و متحدانش استفاده نمی‌کنند.
    جای تعجب نیست که طالبان آشکارا این شرایط را نادیده گرفتند. طالبان روابط خود را با القاعده قطع نکردند و این گروه‌ها به همکاری خود ادامه می‌دهند. گزارش شورای امنیت سازمان ملل متحد حتی بیان کرد که این دو گروه در جریان مذاکرات دوحه با هم رایزنی می‌کردند. حملات خشونت‌آمیز در افغانستان روال صعودی دارد و قتل‌های هدفمند مقامات نظامی و دولتی، خبرنگاران و فعالان جامعه مدنی افزایش یافته است. حدود دو دهه پس از حملات ۱۱ سپتمبر، طالبان از زمان سرنگونی در سال ۲۰۰۱، نسبت به هر زمانی قوی‌تر شده‌اند.
    این واقعیت وجود دارد که افغانستان به محل پرورش افراط‌گرایی که در دهۀ ۱۹۹۰ بود، دوباره تبدیل شود. این امر بیشتر به گام بعدی که دولت بایدن بر‌می‌دارد، بستگی دارد. خروج زودهنگام نیروهای امریکایی ممکن باعث بروز جنگ داخلی شود، پیروزی را به طالبان هدیه کند و گروه‌های تروریستی که ممکن غرب را تهدید کندد، دوباره احیا شود.
    هرچند گزارش گروه مطالعاتی افغانستان به خروج شوروی از افغانستان در سال ۱۹۸۹ چندان نپرداخته، اما درس‌ها و هشدارهای مهمی برای ایالات متحده دارد. اگرچه درگیری کنونی با طالبان شدت تلخ دورۀ اشغال شوروی را ندارد، اما مدت طولای‌تر ادامه داشته است. و اگرچه مقیاس متفاوت است، اما درک تجارب اتحاد جماهیر شوروی از ترک افغانستان و پیامدهای خروج آن، درس‌های مهمی در مورد استراتژی‌های خروج ایالات متحده ارائه می‌دهد.
    چالش‌ها و نااطمینانی شوروی و ایالات متحده در چندین سطح شباهت‌های زیادی به هم دارد: این سئوال که نیروهای خارجی چگونه می‌توانند افغانستان را سریعاً ترک کنند، بدون اینکه امنیت، ثبات و ظرفیت نیروهای امنیتی افغانستان برای محافظت از مردم، استقامت و توانایی دولت افغانستان تضعیف نشود.
    خروج شوروی به عنوان بخشی از توافق‌نامه جنوا ۱۹۸۸ بین افغانستان و پاکستان که از سوی ایالات متحده و اتحاد شوروی نیز امضا شد، رسمیت یافت. هرچند افغانستان و پاکستان توافق کردند به حاکمیت یکدیگر احترام می‌گذازند، اما مسکو در مورد اجرای همکاری اسلام‌آباد مشکل داشت – درست مانند واشنگتن پس از ۱۱ سپتمبر. در سال ۱۹۸۹، رهبران شوروی در مورد نقش مشکل‌ساز پاکستان بحث کردند: بر مبنای صورت جلسه این نشست، یک مقام دفتر سیاسی با تأکید بیان کرد: «نیروهای مرزی پاکستان فعالانه در عملیات‌های نظامی در خاک افغانستان مشارکت دارد. (پاکستان) منبع جریان دوامدار سلاح است و گروه‌های مسلح از آن‌جا بدون مانع عبور می‌کنند».
    ‌دولت بایدن مشاهده کرده است که تلاش‌های مصالحه بین جناح‌های افغانستان کار ساده‌ای نیست. شوروی نیز این را تجربه کرد. میخائیل گورباچف دبیرکل اتحاد جماهیر شوروی در یک جلسه دفتر سیاسی در سال ۱۹۸۶ اظهار داشت: «مفهوم آشتی وجود دارد، ما آن را تصویب کردیم، اما در عمل مشکل حل نمی‌شود.» مسکو همچنین مشتاق بود تمام نیروهای خود را از افغانستان بیرون کند در حالی که این این کشور را در امان می‌گذاشت تا تهدیدات داخلی و خرجی را مدیریت کند. برنامه‌اش متمرکز بر پایداری یک دولت دوستانه در افغانستان و یک توافق سیاسی بود.
    رهبران شوروی درک کرده بودند که سال‌های بعدی پسا-خروج، آیندۀ افغانستان را تعیین و میراث مداخلۀ آن‌ها را تعریف خواهد کرد. نشست‌های افشاشدۀ دفتر سیاسی این امر را تأیید کرد: «همه می‌فهمند که جنگ اصلی هنوز در پیش است.» یک هشدار پیشگویانه نیز وجود داشت: «در صورت بدچانسی دوستان افغان (ما)، بنیادگرایان اسلامی به احتمال زیاد به قدرت می‌رسند».

    بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱، مسکو پشتوانۀ مالی قابل توجهی برای ظرفیت‌سازی و همراه با تعداد زیادی سلاح در اختیار مردم افغانستان گذاشت که برخی آن‌ها در جنگ علیه جهادگرایان استفاده شد. مجموعه‌ای از جنگجویان اسلام‌گرای افغان-عرب تحت حمایت ایالات متحده، پاکستان و عربستان سعودی با هدف بیرون راندن شوروی از افغانستان و نظارت کم از چگونگی تحول این جنبش. طالبان از میان همین گروه ظهور کردند. هدف حفظ ارتش قابل دوام افغانستان بود. شش ماه پس از خروج، ارزیابی واهی و زودهنگام رهبران شوروی پیشرفت قابل توجهی را در سال ۱۹۸۹ ثبت کردند: «رشد خودکفایی، اعتماد به نفس و توانایی ارزیابی صحیح اوضاع، که در زمان حضور نظامی ما در افغانستان نبود، کاملاً مشهود است».
    در یک اقدام غیرمعمول دولت متمرکز و کنترول کنندۀ شوروی، مسکو با ایجاد دفتر اتحادیه‌های خودمختار جناح‌های قومی، از انحطاط قدرت در کابل برای ثبات افغانستان پشتیبانی کرد. همانند افغانستان پسا-۱۱ سپتمبر تحت ریاست جمهوری حامد کرزی، رییس جمهور نجیب‌الله نیز لویه جرگه را دایر کرد. اگرچه آن زمان لویه جرگه نهاد رسمی تصمیم‌گیری نبود و هم اکنون نیز نیست، اما تصمیمات آن – بر اساس اجماع – نهایی و لازم‌الاجرا تلقی می‌شود. اتحاد جماهیر شوروی رو به زوال، از دولت نجیب‌الله به مدت سه سال پشتیبانی مالی و نظامی داشت. درست پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ بود که از حمایت مسکو کاسته شد و دولت نجیب‌الله نیز از هم پاشید. در ۱۹۹۲، مجاهدین کابل را گرفتند. این امر برای ایالات متحده به عنوان پیروزی تلقی می‌شد، از آن‌جا که نجیب‌الله مورد حمایت شوروی در طرف اشتباه جنگ سرد دیده می‌شد. با این حال، منافع رقابتی در میان گروه‌های قومی افغانستان – عمدتاً پشتون‌ها، تاجیک‌ها و ازبیک‌ها – به زودی رشد کرد و آن‌ها در حالی که به طور همزمان سعی در گرفتن قدرت از یکدیگر داشتند، شروع به تقسیم خاک افغانستان در میان خود کردند. شهرهای بزرگ، از جمله کابل به آوار تبدیل شد.
    در همین حال، ملا محمد عمر روحانی پشتون، به عنوان رهبر طالبان گروهی از شبه‌نظامیان که در مدارس پاکستان تبلیغ خشن جهاد را آموزش دیده بودند، ظهور کرد. طالبان خود را به عنوان دانشجویان مذهبی معرفی کردند که می‌خواهند به بی‌قانونی و جنگ‌سالاری افغانستان پایان دهند. فقط طی دو سال، آن‌ها شهرهای بزرگ را قبل از پیشروی به سمت کابل در سال ۱۹۹۶ تصرف کردند، جایی که نجیب‌الله را شکنجه و به دار آویختند. تا ۲۰۰۱، آن‌ها ۹۰ درصد کشور را تحت کنترول خود درآوردند. رژیم پنج سالۀ وحشیانه آن‌ها، یکی از تاریک‌ترین زمان ها در تاریخ افغانستان است و جنایات وحشتناک حقوق بشری، به ویژه علیه زنان را به نمایش گذاشتند. زن‌ستیزی آن‌ها تا به امروز ثابت مانده است. افغانستان همچنین به یک زمین بازی برای گروه‌های تروریستی مانند القاعده جهت طرح حملات تبدیل شد.
    استراتژی طالبان در تلاش برای کشتن سیاست‌مداران افغانستان و هر کسی که آجندای آن‌ها را زیر سئوال ببرد، همچنان ادامه دارد. امرالله صالح، معاون رییس جمهور که هشدار داد ایالات متحده بیش از حد به طالبان در دوحه امتیاز داده است، از سوءقصدهای بی‌شمار طالبان جان سالم به در برده است. صالح همچنین مقایسه‌ مستقیمی بین تاکتیک‌های طالبان و داعش انجام داده است مبنی بر اینکه هر دو نهاد با هدف مشترک بیرون کردن نیروهای غربی همکاری می‌کنند.
    هرچند مداخلات شوروی و ایالات متحده متفاوت بود، اما آن‌ها با چالش‌های مشابهی مواجه شدند. هر دو با تهدیدهای شورشیان، محدودیت دسترسی دولت مرکزی به مناطق روستایی و نفوذ متضاد پاکستان روبرو شدند. جهادگرایان و طالبان از پناه‌گاه‌های امنی در پاکستان برخوردار بودند. به رغم پیگیری اهداف بلند پروازانه، شوروی موظف بود اهداف سیاسی خود را برای قطع روابط و تلاش نافرجام برای جلوگیری از فروپاشی و تسخیر افغانستان توسط افراط گرایان رادیکال کاهش دهد. امروز، واشنگتن با معضل مشابهی مواجه است که همانا فقدان اراده سیاسی و نظامی برای حفظ مأموریت افغانستان است.
    این امر اغلب فراموش می‌شود که افغانستان پس از شکست طالبان در سال ۲۰۰۱، یک دوره امنیت نسبی را تجربه کرد و اینکه شورش به رهبری طالبان تا سال ۲۰۰۵ ظهور نکرده بود. با این وجود، تا اواسط ۲۰۰۲، دولت جورج دابلیو بوش توجه خود را به طرف عراق صدام حسین چرخاند. با نادیده گرفته‌شدن افغانستان و سرگرم‌شدن ایالات متحده به جنگ شوم عراق، طالبان با حمایت ارتش پاکستان دوباره سازماندهی شدند.

    اگر دولت بایدن دستور خروج کامل از افغانستان را صادر کند، این کشور ممکن مسیر پسا-اتحاد جماهیر شوروی را طی کند، دوباره در یک جنگ داخلی تمام عیار فرو برود و به عنوان پناهگاه تروریست‌ها در زمان حملات ۱۱ سپتمبر تبدیل شود. طالبان از شکست خوردن دور هستند و همواره نیت بدی نشان داده‌اند. با توجه به حضور چندین سازمان‌ تروریستی، از جمله القاعده و داعش در منطقه، این نهادها احتمالاً چنان درجه‌ای از وحشی‌گری، زن‌ستیزی و ظلم را به مردم افغانستان نشان دهند که با سطوح پیش از ۲۰۰۱ رقابت کند.
    خروج ایالات متحده از افغانستان باید به قطع روابط طالبان با گروه‌های تروریستی و توقف خشونت‌ها علیه مردم افغانستان وابسته شود. در عین زمان، بسیار مهم است که واشنگتن پاکستان را در مورد چگونگی دخالت در امور داخلی افغانستان مسئول بداند.
    واشنگتن همچنین به تعامل بهتری با متحدان ناتو نیاز دارد که در افغانستان حضور دارند و نقش حیاتی در توسعۀ ارتش افغانستان، از جمله آلمان، ایتالیا و بریتانیا داشته، به ویژه به این دلیل که کاهش سریع نیروها تحت اداره دولت ترامپ بدون مشوره و هماهنگی با آن‌ها صورت گرفت. در یک پیشرفت مثبت، جو بایدن رییس جمهور ایالات متحده در تلاش است اعتبار این کشور را در برابر متحدان اروپایی خود بازگرداند و به نظر می‌رسد قصد دارد گفت‌وگو را برقرار کند. ینس استولتنبرگ سرمنشی ناتو به تازگی بر چند جانبه‌گرایی بیشتر تأکید کرد، وقتی گفت این سازمان «پیش از زمان مناسب» افغانستان را ترک نمی‌کند.
    هیچ‌کش «جنگ‌های همیشگی» را نمی‌خواهد، اما خروج غیرمسئولانه نیز به همان اندازه غیر قابل توصیه است. ما باید تأمل کنیم، به تاریخ ببنیم و به جای اینکه کورکورانه وارد یک فاجعۀ دیگر شویم، با احتیاط به پیش برویم.

    دید

  • ایران پیشنهاد نشست غیررسمی با امریکا را بررسی می کند

    ایران پیشنهاد نشست غیررسمی با امریکا را بررسی می کند

    آقای عراقچی می‌گوید تاکنون به این پیشنهاد آمریکا پاسخی داده نشده‌است.

    از سویی‌هم ایران و آمریکا بر سر مسأله‌ای که کدام کشور نخست به احیای توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ برگردد، با هم اختلاف نظر دارند. 

    اما ایران خواهان رفع تحریم‌هایی ست که از سوی دونالد ترمپ بر این کشور وضع شده بود؛ اما آمریکا رفع تحریم‌‌های ایران را مشروط به عملی نمودن تعهدات این کشور کرده‌است.

    محمد جواد ظریف، وزیر خارجهٔ ایران پیش از این گفته بود برای عبور از این بن بست جوزف بوریل، رییس سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا برنامه ریزی دقیقی را انجام دهد.

    آقای عراقچی در مصاحبه‌اش با تلویزیون دولتی آن‌کشور گفت: «ما در حال بررسی پیشنهاد جوزف بوریل در پیوند به برگزاری نشست  غیر رسمی گروه چهار به اضافه یک (اعضای توافقنامه هسته‌ای) میان ایران و ایالات متحده هستیم.

    او گفت ما با شرکای خود به شمول روسیه و چین در حال رای‌زنی هستیم و به این پیشنهاد در آینده پاسخ می‌دهیم.

    وی گفت: « ما به این باور داریم که برگشت امریکا به توافق هسته‌ای نیازی به نشست  ندارد و یگانه راه آن، برداشتن تحریم‌ها است.»

    در هین‌حال پارلمان ایران ۲۵ حوت را مهلتی برای امریکا تعین کرده است تا تحریم‌ها بر ایران را بردارد، در غیر آن تهران بازرسی های سازمان انرژی اتمی را بصورت غیر منتظره، در این کشور متوقف خواهد ساخت.

    این در حالی‌ست دونالد ترمپ در سال ۲۰۱۸ آمریکا را از توافق خارج کرد و تحریم‌ها را علیه ایران از سر گرفت.

  • شورای امنیت ملی: توافق نامه دوحه در پیش برد صلح موثر نبوده است

    شورای امنیت ملی: توافق نامه دوحه در پیش برد صلح موثر نبوده است

    آقای اندر، روز یک‌شنبه (۳ حوت)، در یک پیام ویدیویی، گفت در امضای توافق‌نامه‌ی قطر، با حکومت افغانستان مشوره‌ی لازم نشده بود.

    او افزود: «در توافق‌نامه‌ی قطر، اصطلاحاتی استفاده شده که تلفات انسانی را به اعداد اندازه‌گیری می‌کند. کاهش خشونت و غیره، اصطلاحاتی اند که در آن معافیت و رضایت یک طرف جنگ دیده می‌شود؛ در حالی که حکومت نمی‌خواهد حتا یک قطره خون هم ریخته شود.»

    به گفته‌ی آقای اندر، حکومت افغانستان مسئولیت حفاظت از کشور را دارد و به جنگ، صلح و سایر موضوعات نیز از همین دیدگاه می‌بیند.

    بر اساس توافق‌نامه‌ی قطر که در دهم حوت سال گذشته‌ی خورشیدی میان امریکا و طالبان به امضا رسید، گروه طالبان تعهد کرده که رابطه‌ی خود را با سایر گروه‌های تروریستی به شمول شبکه‌ی القاعده قطع کند، خشونت‌ها را کاهش دهد و گفت‌وگوهای صلح را با حکومت افغانستان آغاز کند.

    همچنان بر اساس این توافق‌نامه، سربازان امریکایی باید تا ماه می ۲۰۲۱ میلادی، به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج شوند.

    با این حال، عدم پابندی طالبان به توافق‌نامه‌ی قطر، سبب شده تا دولت جدید امریکا به رهبری جو بایدن، این توافق‌نامه را بررسی کند. آقای بایدن، به تازگی گفته است که می‌تواند جدول خروج از افغانستان در ماه می را کنار بگذارد.

    همچنان، ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو و برخی از مقام‌های امریکایی، گفته‌اند که خروج عجولانه از افغانستان، منجر به درگیری‌های شدید و قوت گرفتن برخی از گروه‌های تروریستی در این کشور خواهد شد. آن‌ها به خروج مبتنی بر شرایط از افغانستان تاکید کرده‌اند.

    از سویی هم، گروه طالبان هشدار داده است که در صورت عدم خروج نیروهای امریکایی در ماه می سال روان میلادی، جنگ در برابر آن‌ها را از سر خواهد گرفت.

  • پنتاگون: نیروهای هوای افغانستان به تنهایی توانایی لازم را ندارند

    پنتاگون: نیروهای هوای افغانستان به تنهایی توانایی لازم را ندارند

    پنتاگون در یک گزارش تازه هشدار می‌دهد هرگاه مشاوران نیروهای هوایی افغان، این کشور را ترک کنند، این نیروها توانایی موثر جنگی را نخواهند داشت.

    یافته‌های یک گزارش تازه بازرس عملیات نظامی ایالات متحده امریکا در افغانستان که به کانگرس آن کشور ارایه شده‌است، نشان می‌دهند اگر تا کمتر از سه ماه دیگر، مشاوران نیروهای هوایی افغان بر بنیاد توافق‌نامۀ دوحه از افغانستان بیرون شوند، این نیروها نخواهند توانست حمایت لازم را از نیروهای زمینی در جنگ با طالبان، فراهم سازند.

    در گزارش آمده‌است کاهش شدید مشاوران نظامی خارجی، عمدتاً از ایالات متحده، ماموریت آموزشی و مشورت‌دهی محافظت از طیاره‌های نیروهای افغان را کاملاً فلج کرده‌است.

    بر بنیاد این گزارش، هم اکنون مسؤولیت مراقبت از طیاره‌ها بر دوش پیمانکاران امریکایی است.

    در گزارش همچنان هشدار داده شده‌است هرگاه این مسؤولیت به افغانان واگذار شود، آنان ظرفیت نگهداری و مراقبت از طیاره‌ها را حتا به مدت چنند ماه را ندارند.

    بر بنیاد گزارش‌ها، تاکنون 94 درصد از مشاوران نیروهای هوایی افغان، افغانستان را تر کرده‌اند.

    در یک سال گذشته، پنج طیارۀ نیروهای افغان از بین رفتند و یک طیارۀ دیگر نیز آسیب دید و شماری از طیاره‌های دیگر این نیروها، زیر ترمیم اند.

    هم‌زمان با این، نهاد‌های امنیتی افغان روز گذشته گفتند که وجود جنگجویان خارجی در بخش‌های از کشور، جنگ را پیچیده ساخته‌است.

    مسؤولان نهاد امنیتی افزودند که در برابر ادامۀ خشونت‌ها از سوی طالبان، ایستاده‌گی می‌کنند.

    مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور غنی می‌گوید ادامۀ اختلاف‌ها میان رهبران طالبان در دوحه و پاکستان، روند صلح را به چالش کشیده‌است و آنان برای تأمین صلح اراده ندارند.

    حمدالله محب، مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور غنی گفت: «وقتی راه حل و تفاهم وجود داشته باشد، هیچ مشروعیت برای جنگ نیست، طالب جنگ نامشروع خود را، تخریب تاسیسات افغانستان و کشتار مردم عوام افغانستان را بند کند».

    بیش از یک ماه از توقف مذاکرات صلح در دوحه می‌گذرد، منابع آگاه از این مذاکرات می‌گویند ادامۀ بررسی توافق نامه دوحه از سوی امریکا و روشن نبودن چه‌گونگی حضور نیروهای خارجی پس از ماه می میلادی در افغانستان از علت‌های به بن بست رفتن این مذاکرات هستند.

  • امریکا وضعیت افغانستان را بررسی می کند

    امریکا وضعیت افغانستان را بررسی می کند

    شورای مصالحه ملی اعلام کرد انتونی بلینکن وزیر خارجه آمریکا می گوید بازنگزی وضعیت افغانستان از سوی ایالات متحده ادامه دارد و کشورش خواهان تسریع روند صلح است.

    وزیر خارجه آمریکا این اظهارات را شام روز گذشته در گفتگوی تلفنی با عبدالله عبدالله رییس این شورا مطرح کرد.

    وزیر خارجه آمریکا در این گفتگو تاکید کرد در حالی‌که ارزیابی و بازنگری وضعیت در افغانستان از سوی حکومت ایالات متحده ادامه دارد این کشور خواهان تسریع روند صلح و دست‌یافتن به یک توافق جامع و صلح پایدار در افغانستان است.

    بلینکن همچنان بر یافتن راه حل سیاسی برای مشکل افغانستان تاکید و از افزایش خشونت‌ها در این کشور ابراز نگرانی کرده است.

    وزیرخارجه آمریکا یک باردیگر خواهان توقف خشونت ها در افغانستان شده است.

    عبدالله عبدالله نیز در این گفتگوی تلفنی با تاکید بر اراده‌ و خواست مردم افغانستان برای دست‌یافتن به صلح دایمی و پایدار خاطرنشان کرد حکومت افغانستان خواهان حل مشکل از طریق مذاکره و دست‌یافتن به راه حل جامع و قابل قبول برای همه است.

    عبدالله افزود حمایت بین‌المللی و منطقه‌ای برای دست‌یافتن به صلح دایمی در افغانستان مهم است او همچنان خواهان ادامه همکاری‌های بین‌المللی برای تسریع مذاکرات و تأمین صلح شده است.

    از سویی هم وزیر خارجه آمریکا در توییتی گفته است از پیشرفت در توافق سیاسی و اعلام آتش بس دایمی و جامع در افغانستان حمایت می کند.

    وزیر خارجه آمریکا پیش از این دوبار با رییس جمهور غنی نیز در خصوص روند صلح به صورت تلفنی گفت و گو کرده است.

    بن بست در روند مذاکرات

    تماس های مقامات آمریکایی با مقامات حکومت افغانستان در حالی افزایش  یافته  که بیش از یک ماه می شود دور دوم مذاکرات بین الافغانی در دوحه به بن بست رسیده و این روند متوقف شده است. حکومت آمریکا به رهبری جو بایدن نیز مصروف بررسی توافقنامه آمریکا باطالبان است که در دوحه قطر به امضا رسیده بود.

    جو بایدن، رییس جمهور امریکا نیز دو روز قبل در نخستین اظهارات علنی اش در مورد افغانستان در نشست امنیتی مونیخ گفته بود که حکومت تحت رهبری وی از روند دیپلوماتیک که در افغانستان جریان دارد و ختم جنگ ۲۰ ساله در افغانستان حمایت می کند.

    بایدن همچنان تاکید کرده بود که آمریکا متعهد است تا اطمینان حاصل شود که افغانستان «هیچگاهی» بار دیگر زمینه ای را برای حملات دهشت افگنی علیه منافع ایالات متحده و متحدین آن فراهم نمی کند.

    حکومت آمریکا در حالی توافقنامه دوحه را بررسی می کند که مطابق آن نیروهای آمریکایی تا ماه می سال جاری افغانستان به گونه کامل ترک می کند.

    اما خروج کامل نیروهای آمریکایی با مخالفت های در داخل آن کشور و متحدان آن در ناتو همراه شده است و طالبان هنوز هم تاکید بر خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان در زمان تعیین شده دارند.

    از سوی هم مقامات حکومت افغانستان خواهان آغاز مجدد مذاکرات بین الافغانی اند.

    حمدالله محب، مشاور امنیت ملی روز گذشته در نشست خبری گفت که طالبان هنوز هم برای رسیدن به توافق سیاسی مسیر طولانی در پیش دارند.

    محب تاکید کرد: «طالبان باید فعالیت‌های تروریستی‌شان را متوقف کنند، از آزار و اذیت مردم افغانستان دست بردارند. جنگ خیلی به مردم آسیب رسانیده، زمان تفاهم فرا رسیده است. تیم دولت جمهوری افغانستان هنوز هم در دوحه بوده، منتظر است طالبان به میز مذاکره برگردند و مشکل را از طریق تفاهم حل کنیم.»

  • وزیر عدلیه: جلو قاچاق انسان در ولایت نیمروز باید گرفته شود

    وزیر عدلیه: جلو قاچاق انسان در ولایت نیمروز باید گرفته شود

    فضل‌احمد معنوی، وزیر عدلیه، گفت اگر جلو قاچاق انسان در ولایت نیمروز گرفته نشود، بر افغانستان تعزیرات وضع خواهد شد.

    آقای معنوی که اخیرا در راس یک هیئت بلندرتبه‌ی دولتی، به منظور بررسی وضعیت قاچاق انسان و مهاجران، به ولایت نیمروز رفته است، در نشستی که در کمیسیون ولایتی قاچاق انسان و مهاجران ولایت نیمروز برگزار شده بود، گفت: «قاچاق انسان و مهاجران، یک مشکل بین‌المللی است و دولت افغانستان به منظور جلوگیری از آن، کمیسیون عالی را ایجاد کرده است.»

    آقای معنوی، با اشاره به گزارش سالانه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا در مورد وضعیت قاچاق انسان و مهاجران، گفت افغانستان در رده‌بندی سال ۲۰۲۰ این وزارت‌خانه، به رتبه‌ی سوم نزول کرده است.

    به گفته‌ی او، امریکا بر کشورهایی که در این رتبه قرار گیرند، یک سلسله تعزیرات وضع می‌کند که این تعزیرات، وضعیت اقتصادی و سیاسی کشورها را با مشکل مواجه می‌سازد.

    وزیر عدلیه گفت: «ما این‌جا آمده‌ایم تا این پیام را برسانیم که قاچاق انسان و مهاجران، موضوع بسیار جدی است و باید جلو آن گرفته شود. مسئولان در نیمروز، باید در این راستا برخورد جدی و قاطع داشته باشند.»

    مسئولان نیمروز، در این نشست، دلیل مهاجرت‌های زیاد از طریق این ولایت را، وسیع بودن این ولایت با دشت‌های بزرگ و مرز طولانی باز با کشورهای ایران و پاکستان و همچنان فقر، جنگ و بیکاری عنوان کردند

  • بایدن: از صلح افغانستان به طور قوی حمایت می کنیم

    بایدن: از صلح افغانستان به طور قوی حمایت می کنیم

    جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، گفت کشورش از روند صلح افغانستان حمایت می‌کند و نمی‌گذارد این کشور دوباره به پایگاه امن تروریستان تبدیل شود.

    آقای بایدن، روز جمعه (۱ حوت/۱۹ فبروری)، با حضور مجازی در نشست امنیتی مونیخ، گفت: «دولت من قویا از روند جاری صلح و اقدامات دیپلماتیک در افغانستان حمایت می‌کند تا به این جنگ که در آستانه‌ی ورود به ۲۰ سالگی است، پایان دهد.»

    به گفته‌ی او، دولت امریکا خود را متعهد به همکاری با ناتو و سایر متحدانش در افغانستان می‌داند.

    رییس‌جمهور امریکا گفت: «ما کاملا متعهد به عضویت در ناتو هستیم. از سرمایه‌گذاری کشورهای اروپایی برای عملیات دفاعی مشترک در ناتو، استقبال می‌کنم.هرکسی به یکی از کشورهای عضو ناتو حمله می‌کند، انگار به همه‌ی ما حمله کرده است. امریکا متعهد است تا از نزدیک  با همه متحدان ناتو در باره‌ی افغانستان مشورت کند.»

    آقای بایدن افزود ایالات متحده به این شعار وفادار خواهد ماند که هرگز نگذارد افغانستان روزی دوباره به پایگاهی برای فعالیت‌های تروریستی علیه امریکا و متحدانش تبدیل شود.

    رییس‌جمهور امریکا، با اشاره به فعالیت‌های گروه داعش نیز گفت اجازه نخواهد داد تا این گروه دوباره جان گرفته و از نو خود را سازمان‌دهی کند.

    این در حالی است که اخیرا، برنامه‌ی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، به تاخیر افتاده است. ادامه‌ی رابطه‌ی طالبان با سایر گروه‌های تروریستی، افزایش خشونت‌ها و عدم پابندی این گروه به گفت‌وگوهای صلح، از دلایل اصلی تاخیر در خروج نیروهای امریکایی از افغانستان خوانده شده است.

    همچنان، به تازگی، ینس استولتبرگ، دبیر کل ناتو، در نشست وزیران دفاع این سازمان، گفته است که از روند صلح در افغانستان حمایت می‌کند و به ماموریت‌شان در زمینه‌ی آموزش، تمویل و حمایت از نیروهای امنیتی در این کشور ادامه خواهد داد.

    حکومت افغانستان، از تصمیم ناتو مبنی بر ادامه‌ی ماموریتش در افغانستان، استقبال کرده است.

  • وزیر دفاع امریکا: خروج از افغانستان شتابزده نخواهد بود

    وزیر دفاع امریکا: خروج از افغانستان شتابزده نخواهد بود

    آستین لوید، وزیر دفاع ایالات متحدۀ امریکا گفت خروج نیروهای امریکای از افغانستان شتاب‌زده و پیش از وقت نخواهد بود.

    شبکۀ تلویزیونی «سی.ان.ان» گزارش داد آقای لوید این موضوع را دیروز (جمعه، دوم حوت) در یک نشست خبری مطرح کرده است. به نقل از این گزارش، آقای لوید همچنان از افزایش خشونت‌ها توسط طالبان در افغانستان انتقاد کرده است.

    وزیر دفاع امریکا از طالبان می‌خواهد به منظور پیشرفت در روند صلح این کشور، خشونت‌ها را کاهش دهند. آقای لوید یادآوری می‌کند «سطح خشونت‌ها در افغانستان به گونۀ واضح بسیار بلند است و در شرایط حاضر نیاز است همۀ طرف‌ها به جای افزایش خشونت، راه صلح را گزینش کنند.»

    این در حالی است که جوبایدن، رییس‌جمهور امریکا نیز در یک نشست امنیتی گفته است ایالات متحدۀ امریکا بر دیپلماسی منطقه‌یی و بین‌المللی برای موفقیت روند صلح افغانستان تمرکز می‌کند.

  • پنتاگون: طالبان و القاعده منتظر خروج امریکا از افغانستان است

    پنتاگون: طالبان و القاعده منتظر خروج امریکا از افغانستان است

    دفتر سربازرس وزارت دفاع آمریکا اعلام کرد طالبان به خاطر وقت‌کشی برای بیرون شدن نیروهای خارجی از افغانستان با دولت این کشور وارد گفت‌وگوهای صلح بین‌الافغانی شده است.

    شان اودونل، سرپرست دفتر بازرس وزارت دفاع آمریکا بر اساس یافته‌های اداره استخبارات دفاعی این کشور گفت گروه طالبان روابط خود را با شبکه القاعده حفظ کرده و اعضای این شبکه در صفوف و ساختارهای گروه طالبان مدغم شده‌اند.

    در این گزارش آمده است: «القاعده از مذاکرات صلح افغانستان به عنوان ابزاری برای اهداف کوتاه مدت خود چون کاهش حضور نظامی ایالات متحده و ایتلاف در افغانستان استقبال می‌کند تا از زیر فشار عملیات ضد تروریستی، خود را برهاند.»

    در گزارش آقای اودونل به کانگرس ایالات متحده آمریکا گفته شده که شبکه القاعده برای رسیدن به اهداف درازمدت خود در افغانستان حاضر است از تمام دستورات گروه طالبان پی‌روی کند، زیرا این شبکه می‌خواهد در افغانستان پایگاه‌های امن و عملیاتی ایجاد کند.

    در گزارش دفتر بازرس وزارت دفاع آمریکا دلیل افزایش خشونت‌ها و توسل به ترورهای هدفمند از سوی گروه طالبان را دست بالاداشتن و کسب امتیاز بیشتر این گروه در روند گفت‌وگوهای صلح بین‌الافغانی دانسته شده است.

    این در حال است که مطابق توافق‌نامه صلح آمریکا با گروه طالبان، قطع ارتباط با گروه‌های تروریستی، کاهش خشونت‌ها و پیوستن به گفت‌وگوهای صلح بین‌الافغانی از تعهدات اساسی این گروه به مفاد این توافق‌نامه است.

    از سوی هم ایالات متحده آمریکا نیز تعهد کرده است که تمام نیروهای خود را تا اول ماه می سال ۲۰۲۱ از افغانستان خارج می‌کند.

    اما پس از روی کار آمدن حکومت جدید در ایالات متحده آمریکا به رهبری جو بایدن، موضع‌گیری این کشور در قبال طالبان و توافق‌نامه واشنگتن با این گروه تغییر کرد.

    مقام‌های بلندپایه این کشور به شمول رئیس‌جمهور، وزیر امور خارجه، وزیر دفاع و مشاور امنیت ملی کاخ سفید از بازنگری در توافق‌نامه صلح واشنگتن با گروه طالبان، کنار گذاشتن زمان خروج نیروهای نظامی این کشور از افغانستان و حفظ ارتباط طالبان با شبکه القاعده و سایر گروه‌های تروریستی فعال در منطقه سخن گفته‌اند.

    جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا در دیدارش از وزارت دفاع این کشور گفته بود که او می‌تواند زمان خروج همه سربازان آمریکایی از افغانستان را کنار بگذارد.

    همچنان آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه و جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید از بازنگری در توافق‌نامه صلح ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان خبر داده بودند، زیرا به باور آنان طالبان به تعهدات خود در قبال این توافق‌‌نامه عمل نکرده‌اند.

    در همین حال وزارت‌های دفاع و خزانه‌داری ایالات متحده نیز طی گزارش‌های جداگانه‌ای گفته بودند که گروه طالبان هنوزهم با گروه‌های تروریستی در منطقه، به ویژه شبکه القاعده رابطه نزدیک دارند.

    این گزارش‌ها کشته شدن چندین رهبر بلندپایه شبکه القاعده، به خصوص ابومحسن المصری، فرد شماره دوم این شبکه را در مناطق زیر تسلط گروه طالبان در افغانستان، دلیل داشتن رابطه نزدیک طالبان با القاعده دانسته است.

    گفتنی است، گزارش دفتر بازرس پنتاگون زمانی نشر می‌شود که وزیران دفاع ناتو در یک نشست مجازی در مورد ماموریت نظامی این پیمان در افغانستان تصمیم می‌گیرند که آیا افغانستان را ترک کنند و یا با خطر از دست رفتن دستآوردها و مبدل شدن افغانستان به پناهگاه امن ترورستان مقابل شوند.

  • جنرال میلر: خشونت ها کاهش نیابد روند صلح دشوار می شود

    جنرال میلر: خشونت ها کاهش نیابد روند صلح دشوار می شود

    جنرال اسکات میلر فرمانده نیروهای حمایت قاطع در افغانستان به تازگی گفته است خشونت‌های طالبان نسبت به گذشته بسیار بالاتر است.
    میلر گفته است: «اگر خشونت‌ها کاهش نیابد، روند صلح را خیلی خیلی دشوار خواهد کرد و انجام مصالحه برای طرف‌ها نیز دشوار می‌شود.»
    از طرفی هم، گروه‌ طالبان هشدار داده‌اند اگر نیروهای خارجی در زمان تعیین‌شده افغانستان را ترک نکنند، با جنگ خطرناکی مواجه خواهند شد.
    این در حالی است که مذاکرات میان‌افغانی در دوحه متوقف شده و جانب طالبان تمایلی برای گفت‌وگو ندارد.

  • دبیر کل ناتو: در مورد خروج از افغانستان یکجا با امریکا تصمیم می گیریم

    دبیر کل ناتو: در مورد خروج از افغانستان یکجا با امریکا تصمیم می گیریم

    ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو، گفت تمام اعضای سازمان ناتو در باره‌ی خروج کامل از افغانستان، با دولت امریکا یک‌جا تصمیم خواهند گرفت.

    به نقل از بی‌بی‌سی، آقای استولتنبرگ، گفت در حال حاضر، ۱۰ هزار سرباز ناتو در افغانستان حضور دارند که بیشترشان امریکایی نیستند.

    او در پاسخ به پرسشی که آیا ناتو پیش از تصمیم اداره‌ی جدید امریکا، در باره‌ی ماموریتش در افغانستان تصمیم می‌گیرد، گفت: «۳۰ عضو و کشورهای همکار ناتو روز پنج‌شنبه در مورد آینده‌ی ماموریت ناتو در افغانستان باهم تصمیم می‌گیرند.»

    آقای استولتنبرگ، گفته است: «درست است که در توافق‌نامه‌ی دوحه، مهلت مشخص اول ماه می برای خروج سربازان تعیین شده، اما بنا به شرایط است و طالبان باید تعهدات‌شان را عملی کنند. مهم عملی شدن تمام تعهدات توافق‌نامه از جمله کاهش خشونت‌ها، قطع رابطه با القاعده و گفت‌وگوهای صلح است.»

    گفتنی است که در حال حاضر، ۹۵۹۲ سرباز ناتو در افغانستان حضور دارند. امریکا ۲۵۰۰، آلمان ۱۳۰۰، ایتالیا ۸۹۵ و بریتانیا ۷۵۰ سرباز بیشترین شمار این سربازان را تشکیل می‌دهند.

  • توافق نامه صلح امریکا با طالبان نیاز به بازنگری دارد

    توافق نامه صلح امریکا با طالبان نیاز به بازنگری دارد

    رئیس جمهور غنی با آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، به صورت تلفنی صحبت نمود.

    در این گفت‌وگوی تلفنی که روز گذشته چهارشنبه 29 دلو انجام شد دو طرف در خصوص روابط دوجانبه، روند صلح افغانستان و همکاری بیشتر هر دو کشور در این روند بحث و تبادل نظر کردند.

    آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا از قربانی‌های مردم، به ویژه نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در راستای مبارزه با تروریزم، ستایش کرد.

    در این صحبت تلفنی رئیس‌جمهور غنی تاکید کرد دولت و مردم افغانستان اراده و اجماع قوی دارند تا روند صلح به موفقیت بینجامد و صلح پایدار و باعزت در کشور برقرار شود.

    همچنان هر دو جانب در این گفت‌وگو بر موفقیت روند صلح به دیپلماسی منطقه‌ای و بین‌المللی نیز تاکید ورزیده‌اند.

    این دومین گفت‌وگوی تلفنی رئیس‌جمهور غنی با آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه جدید ایالات متحده آمریکا پس از رسیدن به این سمت است.

    پیش از این آقای بلینکن گفته بود توافق‌نامه صلح ایالات متحده آمریکا با گروه طالبان نیاز به بازنگری دارد تا معلوم شود که این چقدر به تعهدات خود به این توافق‌نامه عمل کرده است.

  • به صلح باید فرصتی دوباره داد

    به صلح باید فرصتی دوباره داد

    در میان معدود دستاوردهای رئیس جمهور ترامپ در سیاست خارجی این بود که واسطه‌ای برای آغاز مذاکرات رو در روی صلح بین طالبان و دولت افغانستان شد،‍ هدفی که از چشمِ دولت اوباما دور مانده بود. با این حال، بهای این موفقیت توافق ایالات متحده با یک جدول زمانی سریع برای خروج کامل نظامی بود که با نتیجه این گفتگوها پیوندی نداشت. در این توافقنامه که در تاریخ ۲۹ فبروری سال گذشته منعقد شد، ایالات متحده وعده داد که طی ۱۴ ماه،‍ یعنی در ماه مِی آینده، تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج کند و البته در آن زمان، امید به عقد توافقنامه صلح میان دو طرف افغان وجود داشت.

    تاکنون، چنانچه قابل پیش بینی بود، این مذاکرات بسیار کند پیش رفته‌اند. مبادله مقدماتی زندانیان که قرار بود یک هفته طول بکشد،‍ چندین ماه به طول انجامید. در نتیجه، دو طرف تا ماه سپتمبر پشت میز مذاکره ننشستند. باقی سال ۲۰۲۰ صرف مذاکره درباره اصول و روش‌های مذاکرات شد. در ماه جنووری، دو طرف آجندای پیشنهادی را مبادله کردند. محتویات مشابه بودند،‍ اما ترتیب ارجحیت مشابه نبود. حکومت افغانستان می‌خواهد آتش بس عمومی اولین مورد توافق شده باشد. و طالبان می‌خواهند آتش بس آخرین اقدام باشد.

    با توجه به شکافی که دو طرف را از هم جدا می‌کند،‍ این سرعت پایین غیر معمول نیست. صلح در افغانستان به سادگی اختصاص ولایات و وزارتخانه‌ها در میان حزب‌های مختلف حکومتی و طالبان نیست. این امر مستلزم تطابق بین مدرنیته و بنیادگرایی، بین حکمرانی مبتنی بر حاکمیت مردمی و الهام الهی است و بیش از همه به ابزارهای توافق‌شده برای تبدیل دو ارتش رو به روی هم، به یک بنیاد امنیت ملیِ متحد نیاز دارد. توافق روی این موارد اساسی نیاز به پذیرش فاحش هر دو طرف دارد.

    جدول زمانی قید شده در توافقنامه طالبان – ایالات متحده به طور غیر واقعی بلندپروازانه بود. دو طرف افغان هنوز حتی در مورد یک آجندای مشترک به توافق نرسیده‌اند،‍ با این حال انتظار می‌رود ایالات متحده ظرف چهار ماه نیروهای خود را به طور کامل خارج کند. حضور نظامی آمریکا منبع اصلی نفوذ آمریکا در این مذاکرات و تنها امید به ایجاد یک حکومت پایدار با توانایی منع حضور القاعده و داعش است. این اهرم فشار تنها امید مردم افغانستان به صلحی است که دستاوردهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ۲۰ سال گذشته آنها را حفظ کند.

    مقامات آمریکایی از عملکرد طالبان مبنی بر تعهداتشان در قطع ارتباط با القاعده و کاهش سطح کلی خشونت راضی نیستند. هیچ یک از مهلت‌های دیگر مندرج در توافق نامه طالبان و ایالات متحده آمریکا رعایت نشده‌است. چنانچه گروه مطالعاتی افغانستان که مأمور کنگره است توصیه کرده‌، باید تاریخ عقب‌نشینی نهایی ارتش ایالات متحده نیز لغو شود.

    همانطور که گفته شد،‍ دو طرف افغان در هیچ زمینه‌ای نزدیک به توافق نیستند. با توجه به مهلت ماه می که در حال نزدیک شدن است، این وسوسه وجود دارد که پرداختن به بسیاری از مواردی که دو طرف را از هم جدا می‌کند به تعویق انداخته شده و در عوض به تقسیم قدرت برای ایجاد یک دولت ائتلاف موقت که طرف‌های طالب را نیز شامل است، پرداخته شود. این امر مستلزم کنار گذاشتن قانون اساسی موجود بدون توافق بر سر یک قانون اساسی دیگر، لغو انتخابات بدون برگزاری انتخابات دیگر و سهیم شدن طالبان بر کنترل نیروهای مسلح ملی افغانستان و در عین حال حذف نیروهای طالبان به طور کامل،‍ است. چنین حکومت موقتی، تحت فشار این سطح از اختلافات لاینحل، به شدت مستعد سقوط است.

    وقتی چنین اتفاقی رخ بدهد،‍ طالبان به احتمال زیاد صحیح و سالم سر بیرون می‌آورند،‍ اما جناح‌های دیگر برای تأسیس مجدد حکومت ملی که پیشتر پیاده کرده بودند،‍ دوران سختی را خواهند داشت. اجزای اصلی ارتش ملی افغانستان، پلیس و سرویس‌های اطلاعاتی می‌توانند انتقال وفاداری خود را به فرماندهان جنگ منطقه‌ای و جناح‌های قومیتی آغاز کنند. و درگیری می‌تواند با تسلط در حال ظهور طالبان چند جانبه شود.

    اگر دولت بایدن با توصیه گروه مطالعاتی افغانستان برای به تعویق انداختن عقب نشینی در ایالات متحده موافقت کند،‍ دو طرف افغان فرصت بیشتری برای حل مسائل اساسی که باید حل و فصل شوند، خواهند داشت. این مسائل شامل اصلاحات در قانون اساسی فعلی، اقداماتی برای نظارت و اجرای آتش بس دائمی، روش‌های ادغام دو ارتش مخالف و مقرراتی برای بازگرداندن جنگجویان سابق به زندگی غیرنظامی است. و این امر به سرعت محقق نخواهد شد،‍ اما تجربه بسیاری از روندهای صلح دیگر نشان می‌دهد که تنها راه برای اطمینان از یک نتیجه پایا و ماندنی همین است.

    منبع: راند

    مترجم: خبرنامه

  • طالبان هنوز با القاعده ارتباط دارد

    طالبان هنوز با القاعده ارتباط دارد

    شبکه‌ی خبری ان‌بی‌سی، گزارش داده است، هرچند گروه طالبان در توافق‌نامه‌ی قطر تعهد داده بود با سایر گروه‌های تروریستی قطع رابطه می‌کند، اما هنوز هم با شبکه‌ی القاعده ارتباط دارد.

    در گزارشی که روز سه‌شنبه (۲۸ دلو/ ۱۷ فبروری) در ان‌بی‌سی منتشر شده، آمده است، با وجود تعهد گروه طالبان مبنی بر قطع رابطه با گروه‌های تروریستی، جنگ‌جویان این گروه هنوز هم در کنار جنگ‌جویان القاعده آموزش می‌بینند.

    هرچند گروه طالبان ادعا می‌کند هیچ عضو شبکه‌ی القاعده در افغانستان حضور ندارد و آن‌ها پس از حملات ۱۱ سپتامبر، افغانستان را ترک کردند؛ اما کارشناسان، این ادعای طالبان را رد می‌کنند.

    بر اساس گزارش ان‌بی‌سی، یک تیم نظارتی سازمان ملل، در ماه جنوری دریافته است که در افغانستان، ۲۰۰ تا ۵۰۰ نفر از جنگ‌جویان شبکه‌ی القاعده در ۱۱ ولایت افغانستان حضور دارند.

    کارشناسان سازمان ملل متحد، می‌گویند که رهبران القاعده هنوز هم از سوی گروه طالبان حفاظت می‌شوند و جدایی این دو گروه از یک‌دیگر که سال‌ها با هم زندگی کرده‌اند و علیه دشمنان شان جنگیده‌اند، دشوار است.

    فیتون براوان، کارشناس امور گروه‌های تروریستی، می‌گوید: «القاعده هنوز هم در مناطق تحت کنترل طالبان آموزش می‌بیند و گاهی هم با گروه طالبان یک‌جا علیه دولت افغانستان می‌جنگد.»

    داگلاس لندن نیز که بیش از ۳۰ سال در سازمان استخباراتی امریکا خدمت کرده و تجربه‌ی ماموریت در آسیای جنوبی و مرکزی را دارد، می‌گوید که گروه طالبان و القاعده با هم روابط خانوادگی برقرار کردند و قطع رابطه میان این دو گروه، واقعیت‌های فرهنگی و عملی را میان این دو گروه از بین می‌برد.

    لندن گفته است: «مربیان، جنگ‌جویان و رهبران القاعده، روابط صمیمانه با همتایان طالب خود برقرار کرده‌اند و این دو گروه روابط  خانوادگی ایجاد کرده‌اند که وفاداری و تعهد متقابل را بر اساس رسوم و فرهنگی قوم پشتون تضمین می‌کند. از جنگ‌جویان طالبان نباید این انتظار را داشت که نوه‌ها و دامادها و اعضای خانواده‌ی خود را کنار بگذراند و با آنان قطع رابطه کنند و حالا بعضی از فرزندان نسل دوم این ازدواج‌ها، در گروه القاعده و طالبان، موقعیت‌هایی را به دست آورده‌اند.»

    بر اساس توافق‌نامه‌ای که میان گروه طالبان و امریکا در سال گذشته به امضا رسید، امریکا باید نیروهای نظامی خود را تا ماه می از افغانستان خارج کند و طالبان نیز باید رابطه‌ی خود را با گروه‌های تروریستی قطع کند؛ اما جو بایدن، رییس‌جمهور امریکا، گفته است که توافق‌نامه‌ی قطر را بررسی می‌کند و خروج نیروهایش از افغانستان را کنار می‌گذارد.

    محمد هاشم سلطانی

  • چرا طالبان به دور دوم مذاکرات بی میل هستند؟

    چرا طالبان به دور دوم مذاکرات بی میل هستند؟

    قرار بود دور دوم مذاکرات میان‌افغانی بین نمایندگان گروه طالبان و دولت جمهوری اسلامی افغانستان به تاریخ ۱۶جدی پس از یک دوره توقف ۲۰ روزه آغاز شود، ولی اکنون از آن موعد تقریباً چهل و پنج روز گذشته و گروه طالبان در پشت میز مذاکره حاضر نشده است. دلایل و عوامل این پرهیز و فرار چیست؟ چرا طالبان یکباره میل خودشان را به مذاکره از دست دادند و چرا درحالی که هیئت مذاکراتی دولت افغانستان در دوحه حاضر است، هیئت این گروه در تور سیاحتی کشورهای منطقه مصروف شد؟
    تلاش می‌کنیم در این مطلب برای این پرسش‌ها پاسخی درخور ارائه کنیم، اما آنچه مسلم است این که دال مرکزی حضور طالبان در مذاکرات میان‌افغانی که توافقنامه دوحه بود، اکنون در حال پر پر شدن است و اوراق آن را همانند آرزوی طالبان برای رسیدن به قدرت مطلق در افغانستان بادهای تند حوادث و رویدادها با خود می‌برد.
    بازنگری توافقنامه دوحه:
    عامل اصلی عدم حضور هیئت طالبان در دوحه، آغاز تکاپوی آنان برای نجات توافقنامه ۲۹ فبروری است؛ زیرا این گروه می‌اندیشد که اگر توافق مذکور باطل شود، تمام رشته‌های آنان پنبه می‌شود. این مسئله با توجه به روند رویدادهای منطقه و جهان و همچنان امریکا خیلی دور از ذهن نیز نیست؛ چرا که دولت بایدن در نخستین روزهای تشکیل، گفت که توافقنامه دوحه را بازنگری می‌کند.
    خلیلزاد:
    مسئله مهم دیگر، تعیین معاون برای زلمی خلیلزاد از سوی کاخ سفید است. خلیلزاد در دو سال گذشته هرچه توانست و خواست به سود طالبان انجام داد، اما اکنون پل ارتباطی مایل به گروه طالبان، میان این گروه و کاخ سفید، استقلالیت گذشته را ندارد و در چنبره فرد مورد اعتماد بایدن است.
    تصمیم ناتو برای ماندن در افغانستان تا زمان مناسب:
    این عامل نیز در فرار طالبان از مذاکرات موثر است. ناتو تصمیم گرفته که تا زمان مناسب که طالبان عملاً تعهد به صلح و قطع رابطه خود را با گروه‌هایی مثل القاعده و داعش و شبکه حقانی نشان ندهند، در افغانستان حضور داشته باشد. پس گروه طالبان باز هم به بن‌بست خورده و برنامه‌ریزی‌اش برای تصاحب قدرت ویران شده است.
    ابهام در مواضع پاکستان:
    روز گذشته اکسپرس تریبون رسانه پاکستانی نوشت که اسلام‌آباد نه خواستار حاکمیت مطلق طالبان است و نه تسلیمی کامل این گروه. این سیاست پاکستان به نحوی سران طالبان را در ابهام و گمراهی قرار داده است. زیرا گروه طالبان پاکستان را یگانه حامی بدون قید و شرط خویش می‌پندارد و توقع ندارد که اسلام‌آباد چنین مبهم دیپلماسی کند.
    عدم حمایت کشورهای منطقه از مواضع طالبان:
    تور اخیر سفر هیئت طالبان به ایران، روسیه و ترکمنستان، در واقع عکس آنچیزی بود که این گروه تصور می‌کرد. نه تهران و نه روسیه و نه ترکمنستان از مواضع هیئت طالبان در خصوص ساختار قدرت در افغانستان عملاً حمایت نکردند، بلکه برعکس؛ بر حمایت از دولت مشروع افغانستان تاکید نمودند.
    مقاومت دولت افغانستان علیه فشارهای نظامی و سیاسی طالبان:
    در چند ماه اخیر، گروه طالبان همزمان با دیپلماسی در دوحه، فشار مضاعف نظامی و سیاسی را علیه کابل اعمال کرد. این گروه در کنار مذاکره، به شکل بی‌رحمانه‌ای بر ترور و انفجار و تهاجم و انتحار دست زد و با سفر به کشورهای همسایه، از نگاه سیاسی کابل را زیر فشار گرفت، ولی دولت افغانستان به خوبی ایستادگی کرد و خم نشد.
    گروه طالبان نا امید از توافق با امریکا، بدون دستاورد در منطقه و حتا پاکستان و مواجه با تنفر و انزجار فورانی در میان ملت، میل و اشتهایی برای مذاکره ندارد؛ زیرا همانگونه که مشاور امنیت ملی گفت که طالبان به صلح باور ندارند و فقط قدرت مطلق می‌خواهند، هیئت طالبان به اهداف خود در دور اول مذاکرات نرسید و ادامه مذاکرات را بدون حمایت ایالات متحده از توافقنامه ۲۹ فبروری، شکست مطلق خویش می‌پندارد و تا زمانی که بتواند، از آن دوری خواهد کرد.

    خبرگزاری دید

  • ملا برادر: امریکا به توافق نامه دوحه پایبند بماند

    ملا برادر: امریکا به توافق نامه دوحه پایبند بماند

    ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان از ایالات متحدۀ امریکا می‌خواهد به موافقت‌نامۀ صلح دوحه پایبند باقی بماند و روی پایان جنگ در افغانستان از طریق راه حل سیاسی متمرکز شود.

    آقای برادر روز (سه‌شنبه، ۲۸ دلو) در یک نامۀ سرگشاده خطاب به مردم امریکا نوشت اجرای موافقت‌نامۀ دوحه یگانه راه حل مناسب برای ختم جنگ در افغانستان است. در این نامه آمده است هیأت‌های مذاکراتی امریکا و طالبان پس از یک سال گفت‌وگوی سازنده توانستند این موافقت‌نامه را امضا کنند و پس از امضای این سند، میزان حمله‌های تهاجمی آنان در افغانستان کاهش یافته است.

    بر اساس نامۀ ملابرادر، گروه طالبان به ختم جنگ در کشور از راه گفت‌وگو متعهد است. از این‌رو، طالبان آماده‌اند تعهدات خود در موافقت‌نامۀ دوحه را عملی کنند. نامۀ سرگشادۀ معاون سیاسی گروه طالبان علاوه می‌کند این گروه به حقوق زنان در چوکات شریعت اسلامی متعهد است و همۀ گروه‌های قومی در کشور را باشنده‌گان افغانستان می‌داند.

    این در حالی است که دولت جدید امریکا به رهبری جوبایدن موافقت‌نامۀ صلح دوحه را ناقص خوانده و هم‌اکنون سرگرم بازنگری این سند است. این موافقت‌نامه در ماه حوت سال گذشته خورشیدی بین ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان و زلمی خلیل‌زاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا در امور صلح افغانستان در قطر به امضا رسید.

  • دبیرکل ناتو: خروج ناتو از افغانستان شرایط محور است

    دبیرکل ناتو: خروج ناتو از افغانستان شرایط محور است

    ینس استولتنبرگ دبیر کل سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) روز دوشنبه با درخواست از گروه طالبان برای کاهش خشونت در افغانستان، گفت هرگونه عقب‌نشینی احتمالی نیروهای این نهاد نظامی از افغانستان، به شرایط این کشور بستگی خواهد داشت.

    استولتنبرگ در نشست خبری خود افزود هدف مشترک و آشکار ما جلوگیری از استفاده دوباره از افغانستان به عنوان پایگاه تروریستی برای حمله به سرزمین مادری ماست. با اینکه هیچ یک از کشورهای متحد ناتو، مایل به باقی ماندن نیروهایش در افغانستان بیشتر از مدت ضروری نیست، اما پیش از فرارسیدن زمان مناسب، این کشور را ترک نخواهیم کرد.

    دولت آمریکا سال گذشته پس از ۱۸ ماه مذاکره، توافق‌نامه صلحی با گروه طالبان در دوحه قطر امضا کرد که بر اساس آن تمامی نیروهای آمریکایی ظرف ۱۴ ماه افغانستان را ترک خواهند کرد.

    اما با نزدیک شدن به آخرین مهلت خروج تمام نیروهای نظامی، دولت جو بایدن رئیس جمهوری آمریکا گزینه های زیادی در افغانستان ندارد و تنها چند هفته تا تصمیم گیری در مورد پایان دادن به استقرار نظامی نزدیک به ۲۰ سال حضور نظامیان آمریکا در افغانستان که منجر به کشته شدن جان دو هزار و ۴۰۰ آمریکایی شده است، فاصله دارد.

    به گزارش سی ان ان، با توجه به اینکه آخرین مهلت خروج کامل نیروهای آمریکا در افغانستان طبق توافقنامه صلح با طالبان در ماه می نزدیک است، متحدان ناتو در انتظار آن هستند از تصمیم آتی ایالات متحده آگاه شوند، در همین مورد شورای امنیت ملی آمریکا روز جمعه نشستی برگزار کرد تا آخرین تصمیم در مورد حضور نیروهای نظامی آمریکا در افغانستان گرفته شود.

  • قطر برای بازگشت امریکا و ایران به توافق هسته ای تلاش می کند

    قطر برای بازگشت امریکا و ایران به توافق هسته ای تلاش می کند

    حمد بن عبدالرحمان آن آل ثانی وزیر امور خارجه قطر در یک سفر غیر منتظره وارد ایران شده و با مقامات آن کشور دیدار کرد.
    قطر پیش از این آمادگی خود را برای میانجی‌گری میان ایران و امریکا در جهت بازگشت به توافق هسته‌ای اعلام کرده بود.
    وزیر خارجه قطر در این سفر پیام کتبی امیر آن کشور را به حسن روحانی رییس جمهور ایران تقدیم کرد.
    هرچند هنوز محتوای این پیام رسانه‌ای نشده، ولی از قراین بر می‌آید که بی‌ربط به تنش‌های میان ایران و امریکا نیست.
    با این حال، حسن روحانی رییس جمهور ایران در دیدار با آل ثانی تاکید کرد امنیت و ثبات در منطقه با همکاری کشورهای این حوزه تامین شدنی است و نیازی به حضور نظامیان بیگانه در منطقه نمی‌باشد.
    همچنان رسانه‌های ایرانی گزارش داده‌اند رییس جمهور روحانی در این دیدار بر رفع بدون قید و شرط تمام تحریم‌های از سوی امریکا تاکید کرده است.
    گفتنی است قطر از جمله کشورهای منطقه خلیج فارس است که هم با ایران روابط خوب دارد و هم پایگاهی از نظامیان امریکایی در آن حضور دارد.

  • بازنگری توافق صلح امریکا با طالبان یک اقدام نیک است

    بازنگری توافق صلح امریکا با طالبان یک اقدام نیک است

    محمدحنیف اتمر، وزیر امور خارجه افغانستان با راس ویلسون، سرپرست سفارت آمریکا در کابل دیدار و روی روابط دو کشور و نیز روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرد.

    وزارت امور خارجه اعلام کرد محمدحنیف اتمر، وزیر امور خارجه در دیدار با راس ویلسون، سرپرست سفارت آمریکا در کابل روی گسترش روابط دوجانبه و آخرین تحولات و چالش‌ها در روند صلح کشور بحث و تبادل نظر کردند.

    وی در این دیدار از تصمیم اداره جدید ایالات متحده به رهبری جو بایدن مبنی بر بازنگری مجدد توافق‌نامه صلح آمریکا با طالبان استقبال کرده و این تصمیم واشنگتن را یک اقدام مناسب در قبال تقویت فرآیند صلح و پابندی طالبان به تعهدات‌شان دانسته است.

    آقای اتمر از همکاری و تلاش‌های ایالات متحده برای پایان دادن به بحران جاری در افغانستان از راه گفت‌وگو، ابراز قدردانی و بر اهمیت بسیج حمایت و اجماع منطقه‌ای و بین‌المللی در مورد روند صلح، تاکید کرد.

    اتمر در مورد فعالیت‌های گروه کاری افغانستان-آمریکا-ازبیکستان صحبت و برنامه‌ریزی نشست سه‌جانبه آمریکا-افغانستان-تاجیکستان را نیز مهم خواند.

    در همین حال راس ویلسون، سرپرست سفارت امریکا در کابل از پشتیبانی همه‌جانبه ایالات متحده از روند صلح و همچنان تعهد واشنگتن به مشارکت و همکاری‌های درازمدت با کابل در زمینه‌های مختلف به وزیر امور خارجه اطمینان داد.

    پیش از آقای اتمر آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا و جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی کاخ سفید از بازنگری در توافق‌نامه صلح واشنگتن با گروه طالبان سخن گفته بودند.

    آنان تاکید کرده بودند توافق‌نامه صلح آمریکا با گروه طالبان نیاز بهبازنگری دارد تا معلوم شود که این گروه چقدر به تعهدات خود در این پیمان عمل کرده است.