برچسب: امریکا در افغانستان

 فرماندهی نظامیان آلمانی در افغانستان در خبرنامه‌‌ای که روز سه‌شنبه(۴ قوس) منتشر کرده، گفت کاهش نیروهای آن کشور در ولایت کندز با پیمان ناتو هماهنگ گردیده است.
پیش از این، هایکو ماس وزیر امور خارجه آلمان در باره تصمیم امریکا مبنی بر کاهش نیروهای امریکایی در افغانستان، گفته بود که «ما به ویژه نگران هستیم که اعلامیه‌های ایالات متحده، ممکن است مذاکرات صلح در افغانستان را طولانی کند».
ماس تاکید کرده‌بود که لازم است تا اطمینان حاصل شود که تصمیم دولت ایالات متحده، مشکلات اضافی را در روند صلح ایجاد نمی‌کند.
در حال حاضر، دولت آلمان حدود ۱۰۰ نظامی در ولایت کندز و نزدیک به ۱۰۰ نظامی دیگر در ولایت بلخ دارد.

در سال ۲۰۱۸ زمانی که مقامات امریکایی در کابل مشغول مذاکره با طالبان بودند، یک شوخی ناخوشایند در سفارت امریکا پخش شد مبنی بر این که در هر لحظه، ممکن است مذاکرات با تصمیم یکجانبه ترامپ درباره خارج کردن همه سربازان امریکایی از افغانستان بدون نیاز به دست یافتن به توافق با طالبان، از میسر خود منحرف شود. حالا در روزهای باقی مانده از دولت ترامپ، شاید او تلاش کند این عقب‌نشینی را اعمال کند.

یک مقام دولتی که به طور مداوم با ترامپ در تماس است، در این خصوص گفت وی مصمم است همه ۴۵۰۰ نیروی امریکایی را که در افغانستان باقی مانده‌اند یا دست‌کم هر تعدادی را که می‌تواند قبل از کنار رفتن خود از قدرت، به خانه برگرداند. وی گفت: او می‌خواهد ما را در مسیر برگشت‌ناپذیر خروج کامل قرار دهد.

این مقام افزود: خروج از افغانستان، یکی از انگیزه‌های اصلی تصمیم اخیر ترامپ برای اخراج مارک اسپر، وزیر دفاعش بود. او از زمان انتخاب خود در سال ۲۰۱۶ وعده داده بود به دخالت نظامی امریکا در افغانستان، جایی که نظامیان امریکایی از سال ۲۰۰۱ در آن مشغول بوده‌اند، پایان دهد.

ترامپ تعداد این نیروها را از حدود ده هزار نفر، کاهش داده و ماه گذشته اعلام کرد همه آن‌ها را تا کریسمس برمی‌گرداند. اما نتوانسته به خروج کامل دست یابد و مقصر آن را وزرای دفاعش بخصوص اسپر و جیمز ماتیس وزیر دفاع قبل از او می‌داند. به گفته این مقام، ترامپ احساس می‌کند از زمان ورود به کاخ سفید فرمانش به تعویق افتاده و حالا با رفتن اسپر، می‌تواند به این هدف دست یابد.

یک مقام سابق امریکایی هم که با سیاست‌گذاران ارشد در ارتباط است، این مقاصد ترامپ را تایید کرده است. او درباره سیاست امریکا در قبال افغانستان گفت: همه چیز اکنون روی هواست.

وضعیت در افغانستان نابسامان است. در ماه فبروری دیپلمات‌های امریکایی در مذاکره با طالبان توافقی را امضا کردند مبنی بر این که امریکا همه نیروهای خود را به محض باثبات شدن اوضاع امنیتی در افغانستان، از این کشور خارج خواهد کرد. اما ترامپ حتی در شرایطی که این شرایط مهیا نشده، به کاهش نیروها اقدام کرده است. مقامات امریکایی بر این باورند که رئیس‌جمهور امریکا با چنین اقدامی، مذاکره‌کنندگان دولت خود را تضعیف کرده و به طالبان جسارت می‌دهد.

مشخص نیست که آیا دولت ترامپ در فرصت باقی مانده تا بیستم جنوری و تحویل قدرت به دولت احتمالی بایدن، فرصت کافی برای خروج کامل نیروهای امریکا از افغانستان را در اختیار دارد یا خیر؛ با این حال، بسیاری از دیپلمات‌ها و فرماندهان نظامی امریکایی مدعی هستند که بدون حمایت مالی و نظامی امریکا، دولت افغانستان و نیروهای نظامی این کشور سقوط خواهند کرد.

با گذشت نزدیک به ۲۰ سال از ورود و حضور نیروهای آمریکا در افغانستان، نه تنها جنگ در کشور پایان نیافته بلکه فقر، نا امنی، خشونت و خونریزی در این سالها همچنان ادامه داشته است و حالا در آستانه خروج نیروهای بیگانه از کشور با نگاهی به این سال ها می توان دید که آمریکا بازنده این جنگ طولانی مدت بوده است.

نشریه فارن پالیسی روز دوشنبه نوشت: «نوزده سال پیش و پس از حادثه تروریستی یازده سپتامبر در مرکز تجارت جهانی، آمریکا برای شکست دادن و بیرون راندن طالبان از افغانستان وارد این کشور شد. پس از سالها جنگ، خونریزی و ویرانی این حضور تاثیری در بهبود وضعیت افغانستان نداشته و آمریکا همچنان با جنگ های پر شماری دست به گریبان است. سال ۲۰۰۱ آمریکا به منظور دستگیری و کشتن “ملاعمر” حمله مسلحانه ای به قندهار انجام داد که به کشته شدن شماری از غیرنظامیان انجامید اما ملاعمری در کار نبود؛ چنین حملاتی بارها و بارها برای کشتن نیروهای طالبان انجام شد اما در برخی از آنها حتی یک تروریست طالبان نیز وجود نداشت و تنها مردم عادی کشته می شدند.

این نشریه افزود: این حملات بسیاری از مردم افغانستان به ویژه صحرا نشینان را آواره ساخت و عزیزانشان را از آنها گرفت. بسیاری نیز خانه های خود را رها کرده از افغانستان فرار کردند. طالبان از این فرصت استفاده می کرد و بستگان افرادی که در این حملات هوایی کشته می شدند را برای پیوستن به طالبان دعوت می کرد و از این طریق برای خود نیرو جمع می کرد و به نیروهای خود می افزود. حتی بسیاری از افرادی که با طالبان مخالف بودند نیز با آغاز چنین حملاتی از سوی نیروهای خارجی به طالبان ابراز همدردی کردند.

در ادامه این گزارش آمده است: پس از انجام توافق میان آمریکا و طالبان، چندی است که طالبان موافقت کرده است با دولت افغانستان وارد مذاکره شود؛ این مذاکرات در دوحه قطر انجام می شود. با این وجود همچنان جنگ در برخی ولایت های افغانستان میان نیروهای دولتی و طالبان در جریان است. مردم افغانستان در فقر به سر می برند و از بسیاری از حقوق اولیه خود محروم هستند.

فارن پالیسی در پایان نوشت: به نظر می رسد ایالات متحده از زمان ورود به افغانستان نیز بازنده بوده است. در حال حاضر رهبران این گروه مقابل مقامات آمریکا و افغانستان نشسته و مذاکره می کنند. دولت دونالد ترامپ اعلام کرده است که تا سال جدید میلادی تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج خواهد کرد. حالا پس از دو دهه وعده ساختگی، اشتباهات جدی سیاسی، شکست های پرشمار و ویرانی، هنوز هم آینده افغانستان در هاله ای از ابهام قرار دارد.

دونالد ترامپ به تازگی در گفتگو با رسانه‌ها اظهار داشت ایالات متحده پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری تعداد نیروهای خود در افغانستان را به ۵ یا ۴ هزار تن کاهش می‌دهد.

ترامپ به کاهش سربازان امریکای در عراق و سوریه نیز اشاره کرد و بر خروج سربازان این کشور در افغانستان تا قبل از انتخابات ریاست جمهوری ایالت متحده تاکید کرد.

وی در پاسخ به سوالی در مورد اینکه در دوران حکومت خود برای امریکا چه کاری انجام داده است؟ گفت اعمال فشار بر ایران و عادی سازی روابط بین اسراییل و امارات متحده عربی از جمله دست‌آوردهای وی بوده است.

بر اساس توافق‌نامه ای که از سوی ایالات متحده و طالبان در قطر به امضا رسید سربازان امریکایی باید در کمتر از ۶ ماه به طور کامل از افغانستان خارج شوند.

سخنگوی پنتاگون مدعی شد به توافق با طالبان پایبند بوده و تعداد پایگاه‌های نظامی در افغانستان را به پنج پایگاه کاهش داده است.

جاناتان هافمن شام سه‌شنبه به وقت محلی بیانیه‌ای صادر کرد که با اشاره به گذشت ۱۳۵ روز از امضای توافق آمریکا و طالبان آمده است: همان‌طور که در این توافقنامه تصریح شده است، ایالات متحده موافقت کرد که نیروهای خود را در افغانستان به هشت هزار و ۶۰۰ نفر کاهش دهد و از پنج پایگاه عقب‌نشینی کند.

وی افزود: ما این تعهد را انجام داده ایم. نیروهای ایالات متحده در افغانستان به حدود هشت هزار نفر رسیده و پنج پایگاه که قبلا توسط نیروهای آمریکایی اشغال شده بود به شرکای افغان واگذار شده است.

سخنگوی پنتاگون ادامه داد: حضور ارتش آمریکا در افغانستان بر توانایی‌ها و نه تعداد آنها معطوف است. ما توانایی‌ها و اختیارات لازم را برای محافظت از خود، متحدان و شرکای خود و منافع ملی ایالات متحده حفظ می‌کنیم.

هافمن اضافه کرد: ما همچنان به اجرای ماموریت ضد تروریسم خود ادامه خواهیم داد و در عین حال همزمان با پشتیبانی از ائتلاف ناتو متشکل از ۳۸ کشور، مشاوره، ماموریت کمکی به نیروهای دفاعی و امنیتی ملی افغانستان (ANDSF) ارائه می‌دهیم در حالی که آنها برای تامین صلح در این کشور تلاش می‌کنند.

وی مدعی شد: ایالات متحده به تعهدات خود عمل می‌کند. همه طرف‌ها باید خشونت را کاهش دهند و مذاکرات درون افغانستان را برای دستیابی به صلح پایدار برای افغانستان آغاز کنند.

 منابع خبری اعلام کردند: نظامیان آمریکا از چهار پایگاه خود در ولایات هلمند، ارزگان، لغمان و پکتیکا خارج شدند.

رسانه ها امروز سه شنبه نوشتند: نظامیان آمریکایی این پایگاه‌ها را براساس توافقنامه صلح با طالبان ترک کرده و پنتاگون شمار نظامیان آمریکایی در این کشور را نیز تا ۸ هزار نفر کاهش داده است.

آمریکا براساس توافقنامه ۲۹ فبروری  سال روان میلادی با گروه طالبان تعهد کرد که ظرف ۱۳۵ روز شمار نظامیان خود را از ۱۳ هزار به ۸ هزار نفر می رساند و در مدت ۱۴ ماه  نیز تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج خواهد کرد.

نظامیان آمریکایی اما اعلام کردند: آنها نظامیان افغان را همچنان در مبارزه علیه داعش و دیگر گروه‌های تروریستی تجهیز و حمایت خواهند کرد.

این درحالی ست که به گفته مقامات امریکایی اگرچه این کشور مطابق برنامه نظامیان خود را از افغانستان خارج می کند، اما طالبان به تعهدات خود براساس توافقنامه صلح پایبند نبوده و در این مدت نه تنها خشونت‌ها را کاهش نداده بلکه بر شدت و تعداد آن نیز افزوده‌ است.

یک سرباز امریکایی در یک حادثه‌ی ترافیکی در ولایت فراه جان باخته است.

وزارت دفاع امریکا (پنتاگون) اعلام کرد این سرباز «وینسنت سباستین ایبریا» نام داشت و 21 ساله بود.

در اعلامیه‌ی پنتاگون آمده است این حادثه‌ی ترافیکی روز جمعه (13 سرطان) در اثر تصادف واسطه نقلیه در ولایت فراه رخ داده است.

پنتاگون همچنان گفته است که این حادثه را بررسی می‌کند.

وب‌سایت «Armytimes» شمار تلفات نیروهای امریکایی در افغانستان در جریان سال جاری میلادی، را نُه نفر گزارش کرده است.

براساس گزارش اداره بازرس ویژه امریکا (سیگار) که از سه ماه اول سال جاری میلادی تهیه شده بود، در این مدت هفت سرباز امریکایی در افغانستان جان باخته و 11 سرباز دیگر زخمی شده بودند.

در جریان سال 2019 میلادی 19 سرباز و در سال 2018 میلادی نیز 15 سرباز امریکایی در افغانستان کشته شده بودند.

از زمان امضای توافق‌نامه‌ی صلح میان امریکا و گروه طالبان، شمار تلفات نیروهای امریکایی در درگیری مستقیم با گروه‌های تروریستی در افغانستان به صفر کاهش یافته است.

 شبکه خبری «سی‌ان‌ان» به نقل از دو مقام امریکایی گزارش داد دولت دونالد ترمپ، رییس‌جمهور این کشور در حال نهایی کردن تصمیم خود برای خروج بیش از چهارهزار نیروی امریکایی از افغانستان است.

در گزارش «سی‌ان‌ان» آمده است این تصمیم هنوز نهایی نیست اما مارک اسپر، وزیر دفاع ایالات متحده هفته‌ی گذشته درباره‌ی این طرح با متحدان ناتو گفت‌وگو کرده و این موضوع در جلسات او با مقام‌های ناتو در بروکسل مورد بررسی قرار گرفته است.

براساس این گزارش، این کم‌ترین میزان حضور نیروهای امریکایی از زمان آغاز جنگ امریکا در سال ۲۰۰۱ میلادی در افغانستان است.

با اجرایی شدن طرح خروج بیش از چهارهزار نیروی امریکایی از افغانستان تا خزان سال جاری، تعداد این نیروها در افغانستان از هشت‌هزار و ۶۰۰ نفر به چهارهزار و ۵۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

تصمیم‌گیری دولت ترمپ برای خروج بیش از چهارهزار سرباز از افغانستان در حالی صورت می‌گیرد که طالبان خلاف توافق‌نامه‌ی صلح با امریکا، حملات‌شان را علیه مواضع دولت افغانستان افزایش داده‌اند.

چنانچه معلومات دفتر شورای امنیت ملی افغانستان نشان می‌دهد، هفته‌ی آخر ماه جوزا، خونین‌ترین هفته‌ در ۱۹ سال پسین بوده است.

در این هفته ۲۹۱ نیروی امنیتی در جنگ با طالبان کشته و ۵۵۰ نیروی دیگر زخمی شدند. همچنان ۴۲ غیرنظامی در پی حملات طالبان کشته و ۱۰۵ غیرنظامی دیگر زخمی شدند.

براساس توافق‌نامه‌ی امریکا با طالبان که در زمستان سال گذشته در دوحه، پایتخت قطر به امضا رسید، امریکا توافق کرد که در ماه ۱۴ ماه تمام نیروهایش را از افغانستان خارج می‌کند.

در مقابل طالبان نیز تعهد سپرد که به گروه‌های تروریستی دیگر اجازه‌ی استفاده از خاک افغانستان علیه امریکا و متحدانش را نداده و با دولت افغانستان به میز مذاکره می‌نشینند.

اکنون دو مقام دولت امریکا به «سی‌ان‌ان» گفته‌اند که امریکا پیش از موعد معین، تعداد نیروهایش در افغانستان را از حدود ۱۳ هزار نفر به هشت‌هزار و ۶۰۰ نفر کاهش داده است.

در مناظره نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2016 امریکا، دونالد ترمپ رقیب خود هیلاری کلینتون را به‌دلیل خروج کامل سربازان امریکایی از عراق در سال 2011، مورد انتقاد شدید قرار داد. او مشخصا ادعا کرد که هیلاری کلینتون با خارج‌کردن همه‌ی نیروهای امریکایی از عراق «داعش را نصیب ما کرد، زیرا [تصمیم] او و اوباما خلاء امنیتی عظیمی را [در عراق] به وجود آورد.» در 29 فبروری سال جاری، رییس‌جمهور ترمپ به زلمی خلیل‌زاد، فرستاده ویژه خود برای مصالحه افغانستان، اجازه داد تا توافق‌نامه‌‌ای را با عنوان ناشیانه‌ی «موافقت‌نامه‌ی آوردن صلح به افغانستان بین امارات اسلامی افغانستان که توسط ایالات متحده به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخته نمی‌شود و به نام طالبان شناخته می‌شود و ایالات متحده امریکا» با طالبان امضا کند. این توافق‌نامه از ایالات متحده می‌خواهد که طی 14 ماه تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج کند، اما با توجه به انتقاد شدید ترمپ از اقدام مشابه دولت اوباما در مورد عراق، معلوم نیست که آیا خروج کامل امریکا از افغانستان واقعا رخ خواهد داد یا خیر.

خود توافق‌نامه نشان می‌دهد که چنین نخواهد شد. برای این‌که بدانیم چرا، نیاز است تا توافق‌نامه با جزئیات بیش‌تری مورد بررسی قرار گیرد. متن این سند شامل سه بخش اصلی است. در بخش اول، ایالات متحده با تعدادی شرایط موافقت می‌کند که برجسته‌ترین آن‌ها کاهش تعداد سربازان امریکایی به 8600 سرباز در مدت 135 روز است (که تقریبا انجام شده است). همچنین ایالات متحده موافقت می‌کند که اگر طالبان به تعهدات خود عمل کنند، تمام نیروهای باقی‌مانده خود را طی 9 ماه و نیم دیگر از افغانستان خارج کند. واشنگتن همچنین موافقت کرده است که زمینه‌ی تبادل زندانیان را بین حکومت افغانستان و طالبان فراهم کند (که هرچند آهسته، اما اتفاق افتاده است). در بخش دوم، طالبان موافقت می‌کند که به هیچ‌یک از اعضای خود یا اعضای سایر گروه‌ها -از جمله القاعده- اجازه ندهد از خاک افغانستان برای ایجاد تهدید علیه امنیت ایالات متحده یا سربازگیری، آموزش و جمع‌آوری کمک‌های مالی برای این کار، استفاده کنند. بخش سوم توافق‌نامه از ایالات متحده می‌خواهد که خواستار به رسمیت شناختن و تأیید این توافق‌نامه از جانب سازمان ملل متحد شود، که واشنگتن آن‌را انجام داده است. این بخش شامل دو جمله می‌شود:

ایالات متحده و امارت اسلامی افغانستان -که توسط ایالات متحده به‌عنوان دولت شناخته نمی‌شود و به‌عنوان طالبان شناخته می‌شود- به دنبال روابط مثبت با یکدیگر هستند و انتظار دارند که روابط بین ایالات متحده و حکومت اسلامی جدید پسا توافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، مثبت باشد.

ایالات متحده به دنبال همکاری اقتصادی با حکومت اسلامی جدید پساتوافق که توسط مذاکرات بین‌الافغانی تعیین می‌شود، برای بازسازی [افغانستان] خواهد بود و در امور داخلی آن دخالت نخواهد کرد.

دو بخش اول این توافق‌نامه با توجه به تأکیدشان بر مسأله‌ی خروج و مبارزه با تروریسم، تاکنون بیش‌ترین توجه را به خود جلب کرده است. بخش سوم این توافق‌نامه توجه نسبتا اندکی را به خود جلب کرده است اما به‌نظر می‌رسد که اجرای آن مستلزم حضور حداقلی ارتش ایالات متحده در افغانستان است. این مسأله تعهد ایالات متحده را مبنی بر به صفر رساندن تعداد سربازانش در افغانستان، پیچیده می‌کند.

اجرای بخش سوم این توافق‌نامه احتمالا از دو جهت به حضور پرسنل نظامی امریکا در افغانستان نیاز دارد. هدف جمله‌ی اولِ بخش سوم توافق‌نامه که در بالا نقل شد، این است که وقتی مذاکرات بین‌الافغانی به پایان رسید و یک «حکومت اسلامی» جدید در افغانستان ایجاد شد، این حکومت با ایالات متحده روابط دوجانبه مثبت برقرار خواهد کرد. معنای آن این است که ایالات متحده دست‌کم یک سفارت‌خانه، سفیر و یک مأموریت دیپلماتیک رسمی در کابل خواهد داشت. سفارت ایالات متحده با خود پروتکل‌های امنیتی و حفاظتی به همراه دارد که تقریبا در تمام موارد شامل حضور تفنگ‌داران دریایی «واحد تأمین امنیت سفارت‌خانه‌ها» می‌شود (از 151 کشوری که ایالات متحده در آن دارای مأموریت دیپلماتیک است، تفنگ‌داران دریایی در 150 مأموریت به حفاظت از تسهیلات و امکانات و پرسنل سفارت‌خانه‌ها کمک می‌کنند.)

هدف جمله‌ی دومِ بخش سوم توافق‌نامه که در بالا نقل شد، حصول اطمینان از این است که واشنگتن پس از توافق صلح بین حکومت افغانستان و طالبان، همچنان به تمویل فعالیت‌های مرتبط با بازسازی در افغانستان ادامه دهد. «بازسازی» در این‌جا تعریف نشده است و حکومت ایالات متحده نیز تعریف رسمی ثابتی از این اصطلاح ندارد. بااین‌حال، قانون ایجاد «بازرس ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان» یا سیگار شامل «صندوق وجهی نیروهای امنیتی افغانستان» به‌عنوان بخشی از «مبلغ اختصاص‌یافته یا در دسترس برای بازسازی افغانستان» می‌شود. این صندوق مجرای اصلی است که از طریق آن ایالات متحده کمک‌های امنیتی خود را به ارتش، قوای هوایی، پولیس و نیروهای ویژه امنیتی افغانستان ارائه می‌کند. «بازسازی» دست‌کم برای حکومت ایالات متحده، هم شامل کمک‌های غیرنظامی و هم شامل کمک‌های متمرکز بر سکتور امنیتی می‌شود.

وقتی ایالات متحده بودجه‌ی بازسازی کشوری را تأمین کند باید انتظار داشته باشیم که کنگره بخواهد نظارت مستقیم بر چگونگی مصرف پول حکومت امریکا داشته باشد. در حال حاضر ایالات متحده حدود 4.2 میلیارد دالر کمک امنیتی به افغانستان ارائه می‌دهد که بخش عمده‌‌ی آن هزینه‌های ارتش، پولیس، قوای هوایی و نیروهای ویژه امنیتی این کشور را پوشش می‌دهد. با توجه به فقیربودن افغانستان و این‌که حتی کاهش کمک‌های امریکا به نصف،  منجر به اخراج بیش از 100 هزار سرباز آموزش‌دیده بدون داشتن چشم‌انداز اقتصادی مطمئن می‌شود، به نظر می‌رسد که حکومتِ پسا صلح افغانستان همچنان به میزانی از کمک‌های امنیتی ایالات متحده نیاز خواهد داشت. بنابراین نظارت کنگره بر چگونگی مصرف این کمک‌ها، مستلزم حضور پرسنل نظامی امریکا، دست‌کم در کابل و احتمالا به شکل اتشه امنیتی و نوعی دفتر همکاری امنیتی خواهد بود.

با توجه به این ملاحظات، واضح است که ایالات متحده برای برآورده‌کردن شرایط بخش سوم توافق‌نامه‌ی خود با طالبان، به نوعی حضور پرسنل نظامی در کابل، به شکل پروتکل امنیتی سفارت‌خانه و نظارت پرسنل نظامی بر کمک‌های امنیتی، نیاز خواهد داشت.

با این‌وجود، فراتر از این الزامات اساسی و با درک این‌که ایالات متحده مجبور خواهد بود حکومت پسا صلح افغانستان را متقاعد کند که روابط مثبت دوجانبه بین دو کشور، به حضور حداقلی پرسنل ارتش امریکا در خاک افغانستان نیاز خواهد داشت، واشنگتن باید یک قدم جلوتر برود. واشنگتن مشخصا باید برای ادامه مأموریت مشورتی کوچک برای نیروهای ویژه امنیتی و قوای هوایی افغانستان تلاش کند. این کار به چهار دلیل باید انجام شود.

اول، نیروهای ویژه امنیتی و قوای هوایی افغانستان تواناترین و مورد احترام‌ترین نیروهای امنیتی افغانستان هستند. بنابراین، فعال‌بودن آن‌ها احتمالا اولویت ادامه‌ی توسعه هرگونه حکومت پسا صلح در افغانستان خواهد بود. این نیروها همچنین به دلیل مشارکت مداوم و نزدیک با واحدهای نظامی ایالات متحده، به مراتب کم‌تر از ارتش و پولیس افغانستان فاسد هستند. همچنین قوای هوایی بازوی حیاتی افغانستان برای جلوگیری از آموزش و فعالیت علنی گروه‌های تروریستی در خاک این کشور و همچنین کمک به قربانیان حادثات طبیعی مانند سیل، که در این کشور مکرر است، به‌شمار می‌رود. دوم، این نیروها احتمالا همچنان به‌عنوان سپر دولت افغانستان در برابر گروه‌هایی مانند دولت اسلامی که از جانب همه -از جمله ایالات متحده، طالبان و حکومت فعلی افغانستان- تهدید دانسته می‌شود، عمل خواهند کرد. تمام عناصر حکومت پسا صلح افغانستان از تداوم فعالیت و عملیات‌های این نیروها سود خواهند برد. سوم، بخش عمده بودجه نیروهای امنیتی افغانستان به قوای هوایی این کشور اختصاص دارد. بنابراین، یک مأموریت مشورتی که بتواند نظارت لازم را انجام دهد، به ویژه برای دست‌یابی به حمایت کنگره از ادامه‌ی کمک‌های امنیتی به افغانستان کمک خواهد کرد. و چهارم، ادامه‌ی همکاری با نیروهای ویژه امنیتی افغانستان می‌تواند در صورت افزایش تهدید تروریسم در حدی که دولت اسلامی یا کدام گروه مشابه دیگری، مانند القاعده در دوره قبل از 2001، به یک تهدید جدی بدل شود، به‌عنوان بستری برای ورود مجدد ایالات متحده به افغانستان ـ البته  به درخواست حکومت این کشور ـ عمل کند. نمونه‌ای از سودمندی چنین رابطه‌ای مشارکت و همکاری ایالات متحده با «سرویس مبارزه با تروریسم» عراق است که به‌عنوان بستر اصلی واکنش ایالات متحده ـ بنا به درخواست دولت عراق ـ در برابر خلاقت دولت اسلامی در خاورمیانه عمل کرد.

برخی از رهبران حکومت امریکا از جمله سناتور «لیندسی گراهام» خواستار حضور مأموریت ضدتروریسم امریکا در افغانستان شده‌اند، اما طالبان واضح ساخته‌اند که چنین پیشنهادی را نمی‌پذیرند. با این‌حال، ادامه‌ی یک مأموریت مشورتی مداوم با پیشنهاداتِ مبنی بر حضور مأموریت ضدتروریسم فرق می‌کند، زیرا حضور مأموریت مشورتی مستلزم انجام عملیات نظامی از جانب پرسنل امریکایی نخواهد بود. با این‌حال، قبولاندن این مسأله به طالبان کار دشواری خواهد بود زیرا آن‌ها قاطعانه گفته‌اند که هدف اصلی آن‌ها خروج تمام نیروهای نظامی بین‌المللی از افغانستان است. با این‌حال، گفت‌وگوهای من با افراد دخیل در مذاکرات قبلی با طالبان نشان می‌دهد که این گروه ممکن است پس از توافق صلح با چنین پیشنهاداتی مشکل نداشته باشد. یعنی اگر حکومت پسا صلح افغانستان تصمیم به درخواست این نوع حمایت از ایالات متحده بگیرد، رهبران طالبان با آن مخالفت نخواهند کرد.

علاوه براین، اگر ایالات متحده مشوق‌هایی را مانند کمک به بازسازی مناطق روستایی تحت کنترل طالبان یا ادغام برخی از جنگ‌جویان نخبه این گروه (جنگ‌جویانِ قطعه به اصطلاح سرخ طالبان) در نیروهای ویژه امنیتی افغانستان، برای طالبان در نظر بگیرد، ممکن است به متقاعدکردن اعضای طالب حکومت پسا صلح افغانستان مبنی بر پذیرش حضور مأموریت مشورتی ایالات متحده در این کشور، کمک کند. برخی از ناظران در ایالات متحده ممکن است مخالف دادن چنین پاداش‌هایی به طالبان باشد، اما این هزینه‌ها برای حفاظت مستمر از منافع ایالات متحده در افغانستان و به‌خصوص در مقایسه با هزینه‌های فعلی کمک‌های واشنگتن به کابل، به نظر قیمت ناچیزی می‌رسد.

با توجه استدلال‌های فوق، به نظر می‌رسد که وقتی مسأله، آینده‌ی حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان باشد و به منافع ایالات متحده و منافع حکومت پسا صلح افغانستان مربوط شود، «صفر نمی‌تواند به معنای صفر باشد.» حضور حداقلی پرسنل نظامی ایالات متحده در کابل برای محافظت از سفارت امریکا ضروری خواهد بود و با فرض این‌که حکومت پسا صلح افغانستان قادر به پرداخت هزینه چند میلیارد دالری نیروهای امنیتی خود نباشد، حضور اتشه امنیتی و دفتر همکاری‌های امنیتی در سفارت ایالات متحده در کابل نیز الزامی خواهد شد. اگر این موارد به نام روابط دوجانبه مثبت در نظر گرفته شود، واشنگتن به دنبال ادامه‌ی مأموریت مشورتی ارتش امریکا برای قوای هوایی و نیروهای ویژه امنیت افغانستان نیز باید باشد. از این طریق، ایالات متحده می‌تواند منافع خود را از تهدید تروریسم در افغانستان بهتر محافظت کند. همچنین از این طریق واشنگتن می‌تواند منافع حکومت پسا صلح افغانستان و تمایل احتمالی آن را برای داشتن روابط دوجانبه عادی و مثبت با ایالات متحده و ادامه‌ی توسعه عناصر اصلی نیروهای امنیتی این کشور بهتر برآورده سازد. همچنین ایالات متحده می‌تواند از به وجودآمدن خلأی عظم در افغانستان در نتیجه خروج کامل و غیرضروری نیروهای نظامی‌اش از این کشور، جلوگیری کند.

لافر بلاگ – جاناتان شرودن
مترجم: جلیل پژواک

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا گفت تمام نیروهای آمریکایی را از افغانستان بیرون می‌کند.

رئیس جمهور آمریکا روز گذشته سه‌شنبه، 6 جوزا در صحبت با خبرنگاران زمانی را در این باره مشخص نکرده، اما گفت «به سرعت هرچه مناسب» نظامیان آمریکایی افغانستان را ترک خواهند کرد.

آقای ترامپ یکبار دیگر تأکید کرد نیروهای آمریکایی در افغانستان تنها نقش پلیس را بازی کرده‌اند.

او اما گفت اگر نیاز به برگشت نظامیان آمریکایی به افغانستان باشد، آنان به عنوان نیروی پلیس نه، بل‌که به عنوان «رزمند‌گان و مبارزان» اعزام می‌شوند.

رئیس جمهور آمریکا گفت: «ما از 19 سال به این‌سو در آنجا (افغانستان) هستیم و به نظرم این کافی است. ما اگر بخواهیم هر زمانی می‌توانیم دو باره به آنجا برویم.»

اما روزنامۀ نیویارک تایمز از زبان منابع آگاه نوشت دونالد ترامپ در آستانۀ انتخابات ریاست جمهوری که خود نامزد حزب جمهوری‌خواه است، تلاش دارد تا وعدۀ انتخاباتی‌اش در سال ۲۰۱۶ مبنی بر پایان‌دادن جنگ افغانستان و برگرداندن نظامیان آمریکایی به کشورشان را جامۀ عمل بپوشاند.

بر بنیاد توافق‌نامۀ صلح میان آمریکا و طالبان که ماه حوت سال گذشته در دوحۀ قطر امضا شد، قرار است این کشور در جریان چهار ماه شمار نظامیانش در افغانستان را به 8600 تن کاهش دهد و تا ۱۴ ماه تمامی نیروهای آمریکایی، افغانستان را ترک کنند.

«مایکل کوگلمن» کارشناس آسیای جنوبی در مرکز تحقیقات «وودرو ویلسون» مستقر در واشنگتن ادعا کرد که عقب‌نشینی قریب‌الوقوع نظامیان آمریکایی از افغانستان می‌تواند موجب بروز بی‌ثباتی در منطقه و قدرت‌گرفتن مجدد طالبان در این کشور شود.

وی گفت: با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، طالبان قوی تر از قبل در این کشور ظاهر می شود و این امر سبب می شود که هند از روش های پنهانی برای محافظت از منافع خود در افغانستان تلاش کند.

این پژوهشگر آمریکا با اشاره به کشمکش هند و پاکستان در روند صلح افغانستان افزود: از آنجا که دهلی نو و اسلام آباد رقبای سرسختی هستند، هر اقدام هند در افغانستان از سوی پاکستان کاملا منفی تلقی می شود.

کوگلمن بهترین گزینه برای دهلی نو را برقراری تماس نزدیک با واشنگتن و کابل دانست تا از تحولات افغانستان غافل نماند و در عین حال، انتظارات خود را درمورد روند صلح این کشور به اجرا گذارد.

هند و پاکستان از دیرباز برای گسترش نفوذ در کشور جنگ زده افغانستان رقابت کرده اند و می کنند. این دو کشور رقیب، به طور مرتب یکدیگر را به حمایت از گروه های شبه نظامی برای کسب نفوذ در افغانستان متهم می کنند.

هند می کوشد تا افغانستان برای این کشور یک شریک خوب منطقه ای باشد و از اینرو برای تقویت روابط امنیتی و اقتصادی کابل و دهلی نو، از هیچ تلاشی کوتاهی نمی کند، اما هر نقش هند در افغانستان، زنگ خطری برای پاکستان است.

کابل در تلاش است با کم رنگ تر شدن حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان، برای آینده اقتصاد و امنیت اش، متحدان منطقه ای ایجاد کند.

گزارش ها حاکی است که هند تاکنون برای دستیابی به اهداف منطقه ای خود، میلیاردها دلار در بازسازی افغانستان هزینه کرده و به صدها افسر نیروهای امنیتی افغان آموزش داده است.

به اعتقاد کوگلمن، هند از نظر قدرت نظامی و منطقه ای می تواند نقشی کلیدی در امنیت و پیشرفت افغانستان ایفا کند. بخش اعظم اقتصاد افغانستان وابسته به کمک های خارجی به ویژه هند است. اما با این همه، خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان موجب می شود طالبان در این کشور قدرت بیشتری گیرد و منطقه را بی ثبات تر کند.

هند و افغانستان در سال ۲۰۱۱ توافقنامه همکاری های راهبردی منعقد کردند و انتظار می رود روابط نظامی، اقتصادی و سیاسی دو کشور افزایش یابد.

مدتی بود که هند ارسال کمک های تسلیحاتی و تجهیزات نظامی به افغانستان را متوقف کرده بود و با آموزش به نیروهای امنیتی افغان، کمک هایش را در بخش غیرنظامی افغانستان متمرکز کرده بود.

به باور تحلیل گران، نقش و دیپلماس توسعه ای هند در افغانستان، هدف برخی حملات بوده است، از جمله سفارت هند در افغانستان بارها هدف بمب گذاری و انفجار قرار گرفته و سال گذشته نیز برخی نیروهای داخل افغانستان به معبد سیک ها در کابل حمله کردند و دهها کشته و زخمی برجا گذاشتند.

دهلی نو تلاش می کند از طریق بندر چابهار ایران، نقش مهمی در منطقه داشته باشد. این طرح، اتکای افغانستان به پاکستان را کاهش می دهد و درنتیجه فرصتی برای افغانستان محاط به خشکی ایجاد می کند تا راهی به دریاهای آزاد داشته باشد.

در مقابل هند نیز زمینه منزوی کردن پاکستان در منطقه را فراهم می آورد و از طریق افغانستان به جمهوری های سرشار از انرژی در آسیای میانه دست پیدا می کند.

پنتاگون اعلام کرد ایالات متحده هم‌چنان به خروج نیروهایش از افغانستان ادامه خواهد داد و انتظار می‌رود طبق جدول زمانی تعیین شده با توافق طالبان به اجرا برسد.

سخنگوی پنتاگون اعلام کرد ایالات متحده هم‌چنان به خروج نیروهایش از افغانستان ادامه خواهد داد و انتظار می‌رود که طبق جدول زمانی تعیین شده در اوایل امسال و با توافق نیروهای طالبان، این روند به پیش برود.

جاناتان هافمن، سخنگوی پنتاگون در یک نشست مطبوعاتی اظهار داشت این روند همچنان ادامه خواهد داشت. ما انتظار داریم که در زمان مقرر و طبق آنچه که با طالبان توافق کردیم، روند خروج نظامیان آمریکایی از خاک افغانستان ادامه پیدا کند.

سخنگوی پنتاگون پس از وقوع دو حمله تروریستی در افغانستان که در هفته گذشته صورت گرفت، مجدد درباره‌ی خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان به اظهار نظر پرداخت و گفت به نظر می‌رسد داعش ترتیب این حملات را داده است.

سخنگوی نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان گفت روند کاهش نیروهای امریکایی در افغانستان آغاز شده است.

سونی لیگیت سخنگوی نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان در اعلامیه‌ای گفت خروج نیروهای امریکایی از افغانستان “وابسته به شرایط” است.

وی گفت بر اساس اعلامیۀ مشترک ایالات متحده و افغانستان و توافقنامۀ ایالات متحده و طالبان “خروج وابسته به شرایط” قوای امریکایی از افغانستان آغاز شده و طی ۱۳۵ روز شمار نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان به ۸۶۰۰ نفر کاهش خواهد یافت.

آقای لیلگیت همچنین گفت: “قوای امریکایی مستقر در افغانستان همه امکانات نظامی و صلاحیت‌ها برای انجام اهداف مان – به شمول انجام عملیات ضد تروریزم بر ضد القاعده و شاخۀ خراسان داعش و فراهم آوری حمایت به قوای امنیتی و دفاعی افغان- را حفظ می‌کنند.”

بر اساس توافقنامۀ امریکا و طالبان، روند خروج نظامیان امریکایی پس از امضای این توافقنامه آغاز شده و در ۱۳۵ روز شمار نظامیان امریکایی در افغانستان به ۸۶۰۰ نفر کاهش خواهد یافت و همین طور قوای ناتو نیز کاهش می یابد و تا ۱۴ ماه پس از امضای این توافقنامه تمام قوای خارجی از افغانستان خارج می شوند.

به گفتۀ سخنگوی نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان، نظامیان امریکایی آنچه را در مورد حضور نیروها دستور داده شده است، عملی کرده و در عین حال تمام ظرفیت‌های ضروری را حفظ می‌کنند.

هم اکنون در حدود ۱۲۰۰۰ نظامی امریکایی در افغانستان مستقر است که ماموریت مشاورت و آموزش قوای افغان و عملیات ضد دهشت افگنی را در افغانستان به پیش می‌برند.

رئیس جمهوری امریکا می‌گوید با امضای توافق میان ایالات متحده و طالبان، خروج نیروهای امریکایی به صورت فوری از افغانستان آغاز می شود.

دونالد ترمپ دیروز شنبه (۲۹ فبروری) به خبرنگاران در قصر سفید گفت هیچ کسی نباید پس از ۱۹ سال به‌توافق میان امریکا و طالبان انتقاد کند.

ترمپ در پاسخ به پرسشی که چه زمانی نیرو های امریکایی افغانستان را ترک خواهند کرد؟ گفت این نیروها به‌زودی خروج را آغاز می‌کنند.

ایالات متحده گفته‌است اگر طالبان به‌ تمامی تعهدات‌شان برای مبارزه با تروریزم عمل کنند، همۀ نیروهای امریکایی در طول ۱۴ ماه از افغانستان بیرون خواهند شد.

رئیس جمهور امریکا در بخش دیگری از سخنان خود گفت با رهبران طالبان به طور مستقیم خواهد دید و این زیاد هم دور نیست.

دونالد ترمپ دیروز با اشاره به‌توافق امریکا با طالبان در واشنگتن به خبرنگاران گفت پایان گفت‌وگو با طالبان نیز موفقیت آمیز خواهد بود.

وی گفت: “ما توافق‌نامه ای را امضا کرده ایم که می توانیم آنرا به اجرا نیز بگذاریم. ما شمار سربازان‌مان را در آنجا به هشت هزار تن کاهش می دهیم.

اما آقای ترمپ گفت اگر طالبان به‌تعهدات شان پابند نماندند امریکا دوباره به افغانستان خواهد رفت، با چنان قدرتی خواهد رفت که هیچ‌کس آنرا ندیده باشد.

اما به گفتۀ آقای ترمپ، انتظار دارد که به چنین اقدامی نیاز نشود.

رئیس جمهوری امریکا همچنان گفت، آرزومند است، طالبان همۀ تعهدات‌شان را عملی کنند و به کشتن تروریستان ادامه دهند.

رئیس جمهوری ایالات متحدۀ امریکا می‌گوید، در نظر دارد نیروهای کشورش در افغانستان را به هشت هزار و شش صد تن کاهش دهد.

دونالد ترمپ امروز سه‌شنبه در دهلی جدید گفت: “ما در (افغانستان) به حیث نیروهای نظامی نه، بلکه به حیث پولیس عمل می‌کنیم و ما پولیس نیستیم. آن‌ها پولیس خودشان را دارند، ما نیروی پولیس نیستیم، مانند قوای مجری قانون.”

دونالد ترمپ افزود از تلاش‌های صلح افغانستان ستایش زیاد صورت گرفته است.

اما آقای ترمپ واضح نساخت چه وقت خروج نیرو‌های امریکایی از افغانستان آغاز خواهد شد.

این در حالیست که هفتۀ کاهش خشونت‌ها در افغانستان وارد چهارمین روز آن شده و انتظار می‌رود توافق صلح بین امریکا و طالبان شنبه آینده یعنی ۲۹ ماه فبروری امضا شود.

مایک پمپئو و مارک اسپر، وزیران خارجه و دفاع ایالات متحده‌ی امریکا در دیدار با رییس‌جمهور اشرف غنی از احتمال نهایی‌شدن توافق امریکا و طالبان در هفته‌های آینده خبر داده و گفته‌اند این توافقنامه محتویات مشروط دارد.

در این دیدار که شام روز گذشته (جمعه، ۲۵ دلو) انجام شده، زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان و اسکات میلر، فرمانده عمومی نیروهای ناتو در افغانستان نیز حضور داشته‌اند.

وزیران خارجه و دفاع امریکا همچنان گفته‌اند هیچ یک از بندهای توافقنامه بدون شرط نیست و طالبان ممکن است دست به تبلیغات اغواکننده بزنند.

ارگ ریاست‌جمهوری در اعلامیه‌ای به نقل از آنان گفته است: «واقعیت و اصل موضوع این است که آن‌ها [طالبان] حاضر شده‌اند دست از جنگ و خشونت برداشته و اذعان به جامعه‌ی کثرت‌گرا نمایند.»

به نقل از اعلامیه، طرفین در این دیدار روی میکانیزم‌های که اِشراف و نظارت دولت افغانستان را افزون بر مالکیت روند صلح تضمین می‌کنند، نیز بحث و گفت‌وگو کرده‌اند.

وزیر خارجه‌ی امریکا گفته است: «بگذارید طالبان هرچه که می‌گویند، بگویند. از هر جایی که می‌گویند، بگویند. اما واقعیت این است که باید آنان با تروریزم و القاعده وداع بگویند و دست از جنگ بردارند. ما حامی قوای امنیتی و دفاعی افغانستان بوده‌ایم، هستیم و خواهیم بود.»

در همین حال ارگ ریاست‌جمهوری گفته است قرار است آقای غنی در هفته‌ی آینده مشوره با نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، اقشار مختلف جامعه، جامعه مدنی و حلقات سیاسی را آغاز کرده ، به آنها جریانات دهد و در خصوص فرصت‌ها و خطرات احتمالی با آن‌ها صحبت کند.

ارگ همچنان به مردم اطمینان داده است روند صلح تمام نهادهای نظامی و غیرنظامی را تقویت خواهد کرد و افغانستان نه تنها که به گذشته برنمی‌گردد، بلکه از ظرفیت‌های دولتی، سکتور خصوصی و حقوق شهروندان حراست خواهد شد.

این در حالی است که دو روز پیش وزیر دفاع امریکا گفته بود که کشورش با گروه طالبان در مورد کاهش خشونت‌ یک هفته‌ای به توافق رسیده است. برخی رسانه‌ها نیز گزارش کرده‌اند که توافقنامه میان امریکا و طالبان قرار است تا دو هفته‌ی دیگر امضا شود.

پیش نویس وزارت دفاع امریکا نشان می‌دهد که بودجه اختصاصی به نیروهای نظامی این کشور در افغانستان کاهش می یابد. 

به گزارش رسانه میلیتری تایمز، به دنبال تصمیم دولت ترامپ برای عقب نشینی و خروج نیروهای نظامی از افغانستان، پنتاگون می‌گوید که در بودجه سال آینده ۲۰۲۱ هزینه نیروهای آمریکایی از ۱۷ میلیارد به ۱۴ میلیارد دلار کاهش خواهد یافت.  

پنتاگون دلیل کاهش بودجه نظامیان آمریکا در افغانستان را کاهش نیروهای این کشور اعلام کرد.  

مقامات آمریکایی از جمله مارک اسپر وزیر دفاع گفته‌اند که تعداد سربازان آمریکایی در افغانستان می‌تواند بدون توجه به نتیجه مذاکرات صلح با طالبان از مجموع ۱۳ هزار نفر فعلی به هشت هزار و ۶۰۰ نفر کاهش یابد.  

بودجه درخواستی ارتش آمریکا از کنگره برای عملیات در افغانستان بخشی از پیش نویس بودجه ۶۹ میلیارد دلاری پنتاگون برای کلیه عملیات‌احتمالی خارج از کشور در طول سال مالی بعدی است که از ماه اکتبر (مهر-آبان) آغاز می‌شود.  

آمریکا در زمان ریاست جمهوری جرج دبلیو بوش و با دستاویز قرار دادن حمله به برج‌های تجارت جهانی در نیویورک، در اکتبر سال ۲۰۰۱ به منظور سرنگون کردن حکومت طالبان به خاک افغانستان حمله برد.  

این اشغال نظامی که  ۱۹ سال ادامه یافته و به یکی از طولانی‌ترین جنگ‌ها در تاریخ آمریکا بدل گشته است، از یک سو پیامدهایی چون کشتار ، فقر ، مهاجرت برای دستیابی به زندگی بهتر و سرخوردگی ناشی از اشغال در پی داشته است و  از سوی دیگر به باور بسیاری از کارشناسان ، امریکایی‌ها در اجرای منویات و برنامه های خود در این کشور ناکام بوده اند.

رسانه «واشنگتن اگزمینر» روز سه‌شنبه در ادامه کشته‌شدن نظامیان ایالات متحده در افغانستان در گزارشی انتقادی نوشت: آمریکا در افغانستان همچون حیوان چهارپایی است که در یک «گردونه» (چرخ گردان) برای رسیدن به «هیچ» می‌دود و همچنان به اشغال نظامی «شکست خورده» خود در خاک افغانستان ادامه می‌دهد.

واشگتن اگزمینر در این مطلب به قلم  «دنیل دیپتریس» (by Daniel DePetris) نوشت: شنبه گذشته (۱۹ بهمن ماه) بار دیگر شاهد کشته شدن دو نظامی (تروریست) آمریکایی در ولایت ننگرهار افغانستان به دست فردی بودیم که لباس نظامی نیروهای افغان را به تن کرده بود.

این رسانه آمریکایی در ادامه انتقاد از حضور نظامی آمریکا در خاک افغانستان نوشت: درحالی که آمریکا و زلمای خلیل زاد نماینده ویژه آن در دوحه قطر سرگرم  مذاکره با گروه طالبان است، هنوز آتش بسی بین این گروه با نیروهای دولتی و خارجی حاضر در افغانستان صورت نگرفته و همچنان شاهد تلفات نظامیان آمریکایی هستیم.

واشنگتن اگزمینر نوشت: حاصل این مذاکرات هرچه باشد و حتی اگر به مصالحه و امضای اسنادی هم منجر شود، اما به نظر در جریان این مذاکرات، هزاران نظامی آمریکایی همچنان در منطقه آتش خواهند بود، برای چه منظور؟

نویسنده منتقد این مقاله می نویسد: از آنکه هرصبح به رایانه خود رجوع می کنیم و شاهد تلفات نظامیان آمریکایی در خاک افغانستان بوده ایم، مغموم شده ایم؛ در تلویزیون نیز شاهدیم که وکلای مجلس آمریکا این شعار نخ نما شده را درباره (ادامه اشغال نظامی) افغانستان بر زبان می آورند که «لازم است تا با تروریست ها در آنجا (افعانستان) به جنگیم تا لازم نباشد با آنها در اینجا (آمریکا) بجنگیم»، این یک کابوس است.

دیپتریس در پایان مقاله انتقاد آمیز خود از حضور نظامی آمریکا در خاک افغانستان در واشنگتن اگزمینر می نویسد: افغانستان به مانند «چرخ گردانی» است که پایانی در آن دیده نمی شود و آمریکا نیز به مانند چهارپایی است که برای دست یافتن به «هیچ» خود را به آن بسته است.

 آمریکا در زمان ریاست جمهوری جرج دبلیو بوش و با دستاویز قرار دادن حمله به برج های تجارت جهانی در نیویورک، در اکتبر سال 2001 به منظور سرنگون کردن حکومت طالبان به خاک افغانستان حمله برد.

این اشغال نظامی که تاکنون به مدت ۱۹ سال ادامه یافته و به یکی از طولانی ترین جنگ ها در تاریخ آمریکا بدل گشته است، تاکنون نه تنها نتیجه ای برای ارتش آمریکا در بر نداشته، بلکه منجر به ثباتی در منطقه و قدرت گرفتن دوباره گروه طالبان و حضور گروه تکفیری – تروریستی داعش در آن کشور شده است.

تاکنون در سال ۲۰۲۰ دو سرباز امریکایی کشته و دو تن دیگر زخمی شده اند. خبرگزاری اسوشیتدپرس نوشته که فرماندهی نیروهای امریکایی در افغانستان هویت دو سرباز کشته شده اش در قندهار را نشر کرده است.

پنتاگون یا وزارت دفاع امریکا در خبرنامه ای گفته که این دو تن روز شنبه در انفجار یک بمب کنار جاده ای در جنوب افغانستان کشته شده و دو سرباز دیگر زخمی گردیده اند.

یکی از کشته شدگان دگروال لان پی مک لاوگلین ۲۹ ساله از ویرجینیا بوده و دیگری میگل آ. ویلالون سربازی ۲۱ ساله بود که به تازگی در اردوی این کشور استخدام شده بود.

طالبان مسئولیت این حمله را به دوش گرفتند. قاری یوسف احمدی که خودش را سخنگوی طالبان می خواند، به رسانه ها گفته که این حمله را جنگجویان این گروه انجام داده اند.

پس از پایان یافتن ماموریت جنگی ناتو در افغانستان، بخش بزرگی از نیروهای جنگی ایالات متحده امریکا از افغانستان بیرون شدند. در حال حاضر فقط ۱۳۰۰۰ سرباز امریکایی در افغانستان مستقر هستند.

۵۰۰۰ از این نیروها در چهارچوب ماموریت “حمایت قاطع” ناتو مشغول مشوره و آموزش نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان هستند و بخش دیگرشان عملیات های مستقل ضد تروریسم را پیش می برند.

از زمان آغاز جنگ امریکا در افغانستان، بیش از ۲۴۰۰ سرباز این کشور در این جنگ کشته و بیش از ۲۰۰۰۰ تن دیگرشان زخمی شده اند. ماه نوامبر گذشته در سقوط هلیکوپتر در شرق افغانستان دو سرباز امریکایی کشته شدند. طالبان ادعا کردند آن را ساقط کرده اند، اما ادعای شان رد شد.

آیا توافق امریکا با طالبان به صلح در افغانستان می انجامد؟

گفتگوی صلح

نمایندگان امریکا و طالبان سال گذشته میلادی بیش از ۱۰ بار در دوحه پایتخت قطر با یکدیگر ملاقات کرده اند تا به راه حلی سیاسی برای جنگ افغانستان دست یابند. قرار است امریکا با گرفتن تعهدات امنیتی از طالبان، به تدریج نیروهایش را از افغانستان بیرون بکشد. طالبان همچنان باید بپذیرند با حکومت افغانستان مذاکره مستقیم صلح داشته باشند؛ چیزی که همیشه رد کرده اند. یکی از خواست های اساسی طالبان خروج کامل نیروهای خارجی از افغانستان است.

اولاخر سال گذشته میلادی امریکا و طالبان به امضای توافقنامه صلح نزدیک شده بودند که در نتیجه حمله طالبان در کابل یک سرباز امریکایی کشته شد و ترامپ گفتگوها را «مرده» اعلام کرد. اما پس از دو ماه این گفتگوها دوباره آغاز گردید. حمله روز شنبه بر کاروان نیروهای امریکایی نیز همزمان با این مذاکرات صورت گرفت.

مشاور امنیت ملی امریکا می‌گوید امکان دارد رییس جمهور ترامپ در سال جاری با طالبان به توافق برسد اما حتی اگر توافقی هم صورت نگیرد، رییس جمهور نیروها را در افغانستان کاهش خواهد داد.
رابرت اوبرایان مشاور امنیت ملی ایالات متحده امریکا در مصاحبه‌ای با Axios گفت حتی اگرتوافق تصلح بین واشنگتن و طالبان صورت نگیرد، رییس جمهور ترامپ نیروها را در افغانستان کاهش خواهد داد.
وی گفت:« نیروهای افغانستان بهتر کار می‌کنند و من فکر می‌کنم ما به زودی در موقعیتی خواهیم بود که توافق صلح باشد یا نه، نظامیان خود را در افغانستان کاهش می‌دهیم.»
در همین حال، منابع نزدیک به رییس جمهور ایالات متحده گفته‌اند که ترامپ قبل از انتخابات ۲۰۲۰ دستور کاهش عمده نیروها را خواهد داد.
مشاور امنیت ملی امریکا همچنان افزوده است که احتمال توافق صلح در سال جاری می‌رود و واشنگتن روی آن کار می‌کند، اما این باید یک توافق خوب باشد.
این مقام بلندپایه امریکایی در ادامه تأکید کرده است:« رییس جمهور گفت که قبل از امضای توافق، باید خشونت کاهش یابد و پس از آنکه توافق صورت گرفت عاجل این امر باید به مذاکرات میان‌افغانی بدل شود. در نهایت این مربوط به مردم افغانستان می‌شود تا صلح را به افغانستان بیاورد.»‌
با این همه، مذاکرات صلح در حال حاضر متوقف است و حکومت افغانستان تأمین آتش‌بس را شرط آغاز گفت‌وگوهای صلح می‌داند.