برچسب: افغانستان

 نشست ترویکای مسکو قرار است امروز پنجشنبه(۲۷حوت) تا ساعات دیگر در پیوند به روند صلح افغانستان آغاز شود.
از افغانستان هیئتی دوازده نفری به رهبری داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و اشتراک حامد کرزی رییس جمهور پیشین، میر رحمان رحمانی رییس مجلس نمایندگان، محمد کریم خلیلی رهبر حزب وحدت، مارشال دوستم رهبر جنبش و برخی چهره‌های سیاسی دیگر عازم مسکو شده است.
از جانب طالبان نیز هیئتی به رهبری ملا عبدالغنی برادر معاون این گروه اشتراک می‌کند.
تاکنون چین، پاکستان و امریکا از اشتراک نمایندگان شان در این نشست اطمینان داده، اما معلوم نیست که ایران هم اشتراک می‌کند یا خیر.
برخی منابع از شورای عالی مصالحه ملی فاش ساخته‌اند که داکتر عبدالله تلاش می‌کند در حاشیه این نشست با ملا برادر دیدار داشته باشد.
برگزاری نشست مسکو در امور صلح افغانستان همزمان شده با تنش‌های فزاینده میان امریکا و روسیه و به باور کارشناسان این موضوع بر روند صلح افغانستان تاثیر خواهد گذاشت.

آنتونیو گوترش سرمنشی سازمان ملل متحد روز گذشته و یک روز پیش از برگزاری نشست مسکو، نماینده ویژه خود را در امور افغانستان و منطقه منصوب کرد.

استیفن دوجاریک سخنگوی سازمان ملل متحد گفت آرنولت قرار است برای دست‌یابی به راه‌حل سیاسی جنگ افغانستان، با هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) و سایر کشورهای منطقه‌ همکاری کند.

جان آرنولت دیپلمات فرانسوی در آخرین ماموریتش پیش از حضور در این کرسی، به عنوان نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد برای بولیویا کار کرده است.

سخنگوی سازمان ملل متحد به رسانه‌ها گفت هدف این سازمان حمایت از مردم افغانستان برای دست‌یابی به صلح و اطمینان از حفظ دستاورها به شمول حقوق زنان است.

گفت‌وگوهای صلح افغانستان به مرحله‌ مهمی رسیده است؛ پس از ارایه‌ی پیش‌نویس «توافق‌نامه‌ی صلح افغانستان» توسط زلمی ‌خلیل‌زاد به رهبران دولت افغانستان و گروه طالبان؛ نشست ترویکای توسعه‌یافته -امریکا، روسیه، چین به اضافه‌ی پاکستان- فردا- پنج‌شنبه، ۱۸ مارچ- در مسکو پایتخت روسیه برای برقراری صلح در افغانستان برگزار شود.
شورای عالی مصالحه‌ی ملی افغانستان گفته است که هیئتی از جانب دولت افغانستان به ریاست داکتر عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی امروز- چهارشنبه، ۱۷ مارچ- به روسیه می‌رود. با آن‌که شورای عالی مصالحه‌ی ملی، درباره‌ی ترکیب هیئت افغانستان تا اکنون چیزی نگفته است؛ اما فهرستی از نام‌های اعضای هیئت افغانستان به رسانه‌ها درز کرده است.
طبق فهرستی که در رسانه‌ها نشر شده است، داکتر عبدالله عبدالله رییس، شورای عالی مصالحه‌ی ملی؛ میر رحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان؛ محمدبابر فرهمند، معاون شورای عالی مصالحه‌ی ملی؛ سید سعادت منصور نادری، وزیر دولت در امور صلح؛ حامد کرزی، رییس‌جمهور پیشین دولت افغانستان؛ مارشال عبدالرشید دوستم، معاون پیشین رییس‌جمهور؛ محمد کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی؛ گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی؛ معصوم استانکزی، رییس هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان؛ متین بیک؛ احمدنادر نادری و حبیبه سرابی اعضای هیئت گفت‌‌و‌گوکننده‌ی دولت افغانستان؛ محمدعلم ایزدیار، نایب نخست مجلس سنا؛ عبدالله خنجانی، معین وزارت دولت در امور صلح؛ عبدالستار خواصی، عضو حزب اسلامی و غیرت بهیر، عضو حزب اسلامی در ترکیب اعضای هیئت دولت افغانستان‌اند.
این در حالی است که طبق دعوت‌نامه‌ی نماینده‌ی روسیه در امور افغانستان، ۲ نفر از جانب دولت این کشور، ۲ نفر از اعضای شورای عالی مصالحه‌ی ملی، ۶- ۷ نفر از رهبران سیاسی و جهادی افغانستان، به این نشست دعوت شده بودند. هم‌چنان در این نشست ۱۰ نفر از گروه طالبان، ۱- ۲ نفر از کشور قطر و زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی امریکا برای صلح افغانستان نیز قرار است در این نشست شرکت کنند.
نشست ترویکای در حالی برگزار می‌شود که گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه به ‌بن‌بست خورده و طرح جانبی‌ای نیز از سوی ایالات‌متحده‌ی امریکا برای طرف‌های درگیر جنگ پیشنهاد شده است. بر اساس این طرح، قرار است که در ماه آینده، نشست مهمی از رهبران جهادی افغانستان با محوریت سازمان ملل متحد در کشور ترکیه برگزار شود.
با آن‌که هدف نشست مسکو، تسریع روند گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه گفته شده است؛ اما کارشناسان سیاسی افغانستان باور دارند که این نشست مقدمه‌‌ای برای نشست استانبول است؛ بنابراین، باید چهره‌هایی که توانایی نمایندگی از شهروندان افغانستان را داشته باشند، در این نشست اشتراک می‌کردند. به گفته‌ی آن‌ها، این افراد دیدگاه ثابت و یگانه درباره‌ی افغانستان ندارد.
مصطفا علی‌زاده، کارشناس سیاسی، به روزنامه‌ی صبح کابل می‌گوید که هیئت دولت افغانستان در نشست مسکو، در پی حفظ منافع قومی، حزبی و شخصی خودشان هستند. «در این نشست سه گروه از افراد اشتراک کرده‌اند؛ نخست کسانی‌اند که حکومت مطلقاً اسلامی شبیه امارت/خلافت می‌خواهند، مانند آقای حکمتیار؛ دوم، کسانی‌اند که دیدگاه سکولار دارند و در تلاش جداسازی دین از سیاست‌اند؛ سوم، کسانی‌اند که آن‌ها بیشتر به منافع شخصی‌شان در قالب حکومت دموکراتیک فکر می‌کنند.»
در ترکیب این هیئت نماینده‌ای از حزب جمعیت اسلامی که در گفت‌وگوهای صلح افغانستان در دوحه نماینده داشت، کسی حضور ندارد. آقای علی‌زاده می‌گوید که فرستاده‌های دولت افغانستان جامع نیست و از مردم افغانستان نمایندگی کرده نمی‌تواند.

گم بودن زنان، نهادهای مدنی و قربانیان جنگ در نشست مسکو
با آن‌که رهبران دولت افغانستان بارها در رسانه‌ها حرف از حفظ دست‌آوردهای بیست‌ساله به شمول آزادی بیان و حقوق زنان می‌زنند؛ اما در ترکیب هیئت‌های دولت افغانستان چه در میز گفت‌وگوهای صلح در دوحه و چه در نشست فردا نادیده گرفته شده است. در نشست مسکو، تنها حبیبه سرابی، عضو گفت‌وگوکننده‌ی هیئت دولت افغانستان اشتراک می‌کند و دیگر نماینده‌ای از زنان، کنشگران مدنی و حقوق بشری و رسانه‌ها در میان این هیئت دیده نمی‌شود.
حبیبه سرابی، عضو هیئت دولت افغانستان می‌گوید که از نبود زنان در نشست فردا متأسف است: «مه متأسف استم که حضور زنان کم‌رنگ است. مه سوال کردم؛ اما به عده‌ای یا اجازه داده نشده و یا در نظر گرفته نشده. انتظار داشتم که زنان بیشتری در نشست فردا باشند.»
هم‌چنان شهرزاد اکبر، رییس‌ کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به نبود زنان در نشست ترویکای، واکنش نشان داده است. خانم اکبر، در برگه‌ی توییترش نوشته است: «‏وقتی روند صلح از مردم و برای مردم نیست. غیاب زنان، نهادهای مدنی و حقوق بشری، قربانیان، رسانه‌های افغانستان. عدم شفافیت در مورد آجندای بحث. چند نفر‌ از شرکت‌کنندگان مشورت‌های گسترده با همه اقشار انجام داده‌اند؟»
کارشناسان سیاسی، نبود زنان، کنشگران مدنی و حقوق بشری، قربانیان جنگ و جامعه‌ی رسانه‌ای را در نشست فردا فاجعه می‌دانند. آقای علی‌زاده تأکید می‌کند که زنان به حیث نیم از جمعیت افغانستان، کنشگران مدنی و حقوق‌بشر و رسانه‌ها به حیث پایه‌های دموکراسی و هم‌چنان قربانیان جنگ به‌مثابه‌ی آسیب‌دیدگان بیست سال جنگ، باید در همچون نشست‌های مهم که برای آینده‌ی سیاسی افغانستان رایزنی می‌شود، حضور داشته باشند. «تنها حبیبه سرابی نمی‌تواند از جمعیت بزرگ زنان در افغانستان نمایندگی کند.»

تضاد دیدگاه در هیئت دولت افغانستان
به باور شماری از کارشناسان سیاسی، دو نشست پیش ‌رو- نشست مسکو و استانبول- تعیین‌کننده‌ی نظام سیاسی آینده‌ی افغانستان است؛ نشست‌هایی که در آن بحث حکومت موقت مطرح شده و روی طرح امریکا چانه‌زنی می‌شود؛ اما در این نشست نمایندگان دولت افغانستان موضع مشخصی نداشته و در سردرگمی به سر می‌برند.
اسدالله ندیم، کارشناس سیاسی می‌گوید که در نشست مسکو روی دولت افغانستان فشار آورده می‌شود تا در نشست استانبول خواست‌های روسیه و امریکا را بپذیرد. «برخلاف گذشته، این‌بار امریکا و روسیه درباره‌ی برقراری دولت موقت در افغانستان اتفاق دیدگاه دارد، بنابراین تلاش می‌شود که حکومت را نیز راضی کند.»
با این‌حال، محمد اشرف‌غنی، رییس‌جمهور افغانستان، دیروز –سه‌شنبه، ۲۶ حوت- در نشستی تأکید کرد که انتقال قدرت تنها از راه انتخابات صورت می‌گیرد. او افزود: «اگر طالبان فردا هم به انتخابات حاضر باشند، ما آماده هستیم؛ اما بدون انتخابات حاضر به انتقال قدرت به جانشین خود نیستم.»
کارشناسان سیاسی اما باور دارند که دیدگاه ثابتی در جبهه‌ی جمهوریت وجود ندارد؛ این تفاوت و حتا تضاد دیدگاه را می‌توان از بررسی هیئت دولت افغانستان درک کرد. آقای علی‌زاده تصریح می‌کند که شماری از چهره‌هایی که به نشست فردا می‌روند، خواهان حکومت انتقالی و حتا خواهان برقراری نظام امارتی در افغانستان هستند؛ خلاف آن‌چه که رییس‌جمهور غنی می‌گوید.
با آن‌که در میز دیپلوماسی بر سر نظام آینده‌ی سیاسی افغانستان در مسکو و استانبول چانه‌زنی می‌شود؛ اما میدان جنگ نیز، گرم و خونین است. در هفته‌های پسین، شهروندان این کشور، روزی نیست که شاهد حمله‌های طالبان نباشند.

صبح کابل

سید طیب جواد سفیر افغانستان در روسیه نامه‌ای به وزارت خارجه کشور ارسال کرده و جزئیات برنامه سفر هیئت افغانستان را در نشست مسکو گزارش داده است.
محتوای این نامه نشان می‌دهد هیئت افغانستان به طرق مختلف از سوی روسیه تحقیر می‌شود. گرفتن آزمایش کرونا تا عدم استقبال و پرداخت هزینه هوتل از سوی اعضای هیئت.
همچنان آقای سفیر در نامه گفته تاکنون آجندای نشست با سفارت از سوی جانب روسیه شریک ساخته نشده است.
نامه دارای شش بخش و حاوی نکات قابل تامل است که موارد مهمی را در رابطه به سفر هیئت جانب افغانستان افشا می‌کند.
یکم: آماد‌گی برای سفر
نشست مسکو برای یک روز در هژدهم مارچ (۲۸ حوت) تنظیم شده است.
اعضای هیئت افغانستان برای شرکت در این نشست باید آزمایش کرونا بدهند و نتایج آن را هنگام سفر با خود داشته باشند.
سفارت افغانستان گفته است بهتر است این هیئت یک روز پیش‌تر از برگزاری نشست وارد مسکو شود.
دوم: سناریوی نشست
سفارت افغانستان در نامه پانزدهم حوت خود به وزارت خارجه کشور، گفته است که این سفارت تا کنون معلومات «رسمی و مشخصی» در مورد سناریوی نشست دریافت نکرده است.
این سفارت اما افزوده است طبق معلومات «شخصی و ابتدایی»، نشست ترویکای توسعه‌یافته (امریکا، روسیه و چین بر علاوه پاکستان) راس ساعت ۹:۰۰ صبح آغاز می‌شود و تا حدود ساعت ۱۱:۰۰ قبل از ظهر ادامه خواهد یافت.
در راس ساعت ۱۱:۰۰ از نماینده قطر به عنوان «مهمان ویژه» دعوت می‌شود به نشست این چهار کشور بپیوندد.
طبق معلومات ابتدایی سفارت افغانستان، هیئت افغان نزدیک ظهر ۲۸ حوت وارد جلسه می‌شود.
بعد از آن سرگی لاوروف، وزیر خارجه روسیه یک سخنرانی اسقبالیه ایراد می‌کند و برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با مدعوین مصافحه غیررسمی خواهد داشت. به دنبال آن جلسه را ترک می‌کند.
پس از آن مدعوین به صرف طعام چاشت می‌روند و جلسه برای بعد از ظهر ادامه می‌یابد.
سفارت افغانستان در مسکو گفته است تا کنون صورت جلسه و موضوعات آن برای بعد از ظهر ۲۸ حوت در اختیارش قرار داده نشده است.
محل جلسه تالار کنفرانس مهمان‌خانه رییس‌ جمهور روسیه است.
در این تالار صرفاً به اعضای رسمی هیئت افغانستان اجازه ورود داده می‌شود. کسانی که آن‌ها را همراهی می‌کنند باید به هوتل برگردند.
سوم: گردانندگی و سخنرانی
گرداننده جلسه ضمیر کابلوف نماینده ویژه روسیه در امور افغانستان است.
طبق این نامه، به نمایند‌گی از هیئت افغانستان (شورای عالی مصالحه ملی، حکومت و رجال برجسته) تنها یک نفر به صورت «مختصر» صحبت می‌کند.
میررحمان رحمانی و محمدعلم ایزدیار به نمایندگی از شورای ملی در صورتی که علاقمند باشند، نیز اجازه صحبت خواهند داشت.
سفارت افغانستان گفته است که تاکنون جزئیات موضوعات مورد بحث، پس از پایان سخنرانی‌ها، در اختیارش قرار نگرفته است.
چهارم: تشریفات و ترانسپورت
طبق نامه سفارت افغانستان، روسیه تنها مصارف هوتل شش عضو رجال برجسته هیئت را می‌پردازد.
مصارف هوتل نمایندگان شورای عالی مصالحه ملی و حکومت در این هیئت و همراه‌شان بر عهده خود آن‌ها است.
سفارت افغانستان گفته است که مقامات روسیه از تهیه ترانسپورت برای هیئت افغانستان معذرت خواسته‌اند.
سفارت گفته است که برای رفع این مشکل تنها برای رییسان هیئت افغانستان که شامل رییسان هیئت حکومت، شورای عالی مصالحه و رجال برجسه می‌شود، موترهای مناسب را به کرایه گرفته که پول آن باید توسط مدعوین پرداخت شود.
در بخش تشریفات، مقامات روسی از هیئت افغانستان در میدان هوایی مسکو پذیرایی نمی‌کنند.
رییسان این هیئت از میدان هوایی تا هوتل و برگشت آن‌ها به میدان هوایی تنها از سوی سفیر افغانستان و دیپلمات‌های افغان مقیم سفارت همراهی خواهند شد.
پنجم: مراسم پذیرایی و مشایعت و مصارف سالون وی‌آی‌پی
سالون «وی‌آی‎پی» تنها برای رجال برجسته عضو هیئت توسط کشور میزبان آماده شده است.
مصارف سالون «وی‌آی پی» برای آن دسته از اعضای هیئت که مربوط شورای عالی مصالحه ملی و حکومت هستند، توسط خود آن‌ها پرداخت خواهد شد.
ششم: ملاقات بیرون از نشست با مقامات روسی
سفارت افغانستان می‌گوید که روسیه برایش طوری تفهیم کرده است که کل برنامه مهمان‌نوازی این کشور معطوف به نشست و موضوع صلح است.
روس‌ها گفته‌اند به دلیل آن‌که نشست تنها برای یک روز تنظیم شده است، از دیدار با هیئت افغان، بیرون از این نشست، معذرت می‌خواهند.

سفارت افغانستان در روسیه از وزارت خارجه کشور خواسته است که مراتب فوق را به اطلاع اعضای هیئت برساند.
قرار است یک هیئت دوازده نفری به ریاست عبدالله عبدالله روز چهارشنبه( ۲۷ حوت) رهسپار روسیه شود.
دعوت‌نامه این سفر قبلاً به صورت رسمی در اختیار شرکت‌کنندگان نشست قرار داده شده بود.

شبکۀ تلویزیونی (سی.ان.ان) امروز (چهارشنبه، ۲۷ حوت) در گزارشی آورد جان سبکو، رییس سیگار این موضوع را در نشست کمیتۀ امنیت ملی کنگرۀ امریکا مطرح کرده است. به نقل از این گزارش، آقای سبکو گفته است پس از توافق دوحه تغییرات چندانی در رفتار خشونت‌‌آمیز طالبان وارد نشده است.

بازرس ویژۀ امریکا افزوده است که در حال حاضر فعالیت‌های گروه‌های تروریستی دیگری در افغانستان نظیر داعش و القاعده هرچند تاحدی فروکش کرده است، اما هنوز هم این گروه‌ها خطر‌ جدی شمرده می‌شوند. او با اشاره به مشارکت زنان افغانستان در روند صلح خاطرنشان ساخته است که پرسش‌های جدی نسبت به حفظ حقوق و دستاوردهای زنان در روند جاری صلح این کشور مطرح دارد.

این اظهارات بازرس ویژۀ امریکا برای بازسازی افغانستان در حالی مطرح می‌شود که تا یک روز دیگر قرار است نشستی در مورد صلح افغانستان در مسکو برگزار شود.

این روزها که نشست ترکیه و مسکو به موضوع داغ رسانه ها تبدیل شده نگرانی های شهروندان افغانستان در مورد سرنوشت کشورشان نیز افزایش یافته است. مردم از اینکه طالبان به یک باره در قدرت شریک شوند و تاخت و تازهای گذشته خود به ویژه علیه برخی اقوام خاص را از سر بگیرند، نگرانند.

در این میان آنچه بیش از همه مردم ما را ترسانده است دخالت های خارجی به ویژه امریکا در تمام امور افغانستان است. دیروز که ترامپ برای کسب امتیاز تبلیغاتی چشم به روی تمام عملکردهای طالبان بست و با این گروه توافق صلح امضا نمود هیچ کس جرأت سوال پرسیدن درمورد کم و کیف این توافق نامه را پیدا نکرد و امروز نیز که دولت جو بایدن طرح تشکیل دولت انتقالی با حضور طالبان را داده باز هم کسی سوالی در این مورد نمی پرسد.

داکتر سید عسکر موسوی، کارشناس ارشد مسائل سیاسی و دارنده دکترای انسان شناسی از دانشگاه آکسفورد، در مصاحبه اخیرش با یکی از رسانه های داخلی می گوید:« ما به صورت عموم دو جنگ داریم و دو صلح. یعنی جنگ دیگران در کشور ما و جنگ خودمان با همدیگر. صلح هم همین طور است. صلح دیگران داریم و صلح خودمان. اما چون خودمان وجود نداریم، می‌خواهم در مورد جنگ و صلح دیگران و یا جنبهٔ خارجی جنگ و صلح، اول صحبت کنم.»

وی تاکید می کند:«جنگ افغانستان از این نظر فعلا جنگ ما نیست. حوادث ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد و ما در یک جنگ جدید قرار گرفتیم. کنفرانس بن هم کنفرانس ما نبود. دیگران تصمیم گرفتند و آقای کرزی را تحویل‌مان دادند. طالب و داعش هم طالب و داعش ما نیست. تفنگ و پول و اسلحه و مصارف بسیار این‌ها را کی‌ می‌دهد؟ پول دفتر قطر را کی‌ می‌دهد؟ دوربین شب‌بین را کی می‌دهد؟ پاسپورت سفر این‌ها را کی‌ می‌دهد؟ اردو و پولیس ما نیز اردو و پولیس خودمان نیست. پولش را ندهند یک روز تمویل کرده نمی‌توانیم. جامعه مدنی و دموکراسی و فمنیسم و امثالهم هم از خودمان نیست. یک روز پول‌اش را ندهند فلان رییس جامعه مدنی بیکار می‌شود.»

داکتر موسوی می افزاید صلح ما هم صلح خودمان نیست. شورای صلح هم، شورای صلح ما نیست. بحث صلح اصلاً مربوط دیپلمات‌های کارکشتهٔ وزارت خارجه است. شورای صلح یعنی چه؟ کنفرانس دوحه و کنفرانس مسکو و اسلام آباد هم کنفرانس ما نیست. سهم ما از کنفرانس دوحه شاید همان خریطه‌هایی باشد که هنگام پایین شدن از طیاره دست دوستان بود.

داکتر سید عسکر موسوی تاکید می کند:«ما اصلاً وجود نداریم. اصلاً حضور نداریم. هیچ چیز ما از خود ما نیست. نه کتاب ما از خود ماست و نه تعلیم ما. نه روشنفکر ما از خود ماست و نه ملای ما. روشنفکر ما یا روشنفکر مسکو است و یا روشنفکر پاریس و لندن. ملای ما هم همین طور. ملای ما یا ملای الازهر شریف است، یا ملای قم و نجف شریف یا ملای دیوبند شریف. ملای ما نیست. ملای خود ما، اونه همو ملا لندَی است.»

افغانستان کشوری ست متشکل از اقوام مختلف. این مسأله علی رغم برخی خوبی هایی که داشته همواره با مشکلاتی نیز همراه بوده است و گهگاهی ابزار دست استفاده جو ها از جمله سیاسیون شده است. برخی سیاسیون که پسوند رهبری برخی از احزاب را نیز با خود یدک می کشند چنان بر مقدرات یک قوم مسلط شده اند که هرگونه تغییر در آن مستلزم کسب اجازه از رهبر قومی باشد. در این میان اما تمام امتیازات به جیب رهبران قومی رفته مردم از بسیاری امکانات و امتیازات بی بهره می مانند.

سالم حسنی، مشاور ارشد رئیس جمهور غنی، طی یادداشتی فیس بوکی در این زمینه می نویسد:«جامعه افغانستان به شدت سنتی است. یکی از مشخصات روشن جامعه سنتی، شخصیت محوری است. همیشه تحولات بر محور اشخاص و تصمیم‌گیری آنان می‌چرخد. مردم نقش پیرو و قربانی را دارند. به همین جهت، مردم به جای جستجوی راه نجات، منتظر یک سوپر من(ابر انسان) هستند تا از غیب برون آید و کاری بکند.»

 این وضعیت، زمینه را برای شعارها و رفتارهای پوپولیستی فراهم می‌کند. یکی از میدان‌های بازی‌های پوپولیستی، قهرمان‌بازی و قهرمان‌سازی قومی‌است. این‌که قهرمان‌های افغانستان، اکثرا قومی‌اند ، نه ملی، ناشی از همین واقعیت است. متاسفانه این یک واقعیت است که قهرمان یک قوم، منفور دیگر اقوام است؛ زیرا قهرمان‌های قومی، با استفاده از اهریمن‌نمایی اقوام دیگر، قوم خود را در معرض خطر و خود را نجات دهنده تعریف می‌کند. و این سلسله و دوستان، همچنان ادامه دارد.

آقای حسنی در پایان می افزاید:«اکنون که افغانستان در آستانه یک تحول دیگر فرار دارد، بازهم از مردم و سیستم مردم‌محور خبری نیست. سوگمندانه باید گفت که تحولات شخص محور، با تکیه بر شخصیت‌های کهنه‌اندیش، یک بار دیگر ما را در مسیر قهقرایی قرار خواهد داد.»

در اعلامیه‌ای که روز سه‌شنبه (۲۶ حوت)، از سوی وزارت خارجه به نشر رسید، آمده است: «وزارت خارجه اذعان می‌دارد که برگزاری گفت‌وگوهای صلح افغانستان در فدراتیف روسیه و جمهوری ترکیه، در ادامه و متمم پروسه‌ی قطر بوده و ‌جایگزین آن‌ نمی‌باشد.»

در اعلامیه آمده است که هیئت گفت‌وگوکننده‌ی دولت افغانستان در قطر، در حال گفت‌وگو با هیئت طالبان است و این گفت‌وگوها در آینده نیز ادامه خواهد داشت.

وزارت خارجه، گفته است: «افغانستان از تلاش‌های صادقانه‌ی دولت قطر در راستای تامین صلح در کشور به‌ویژه میزبانی گفت‌وگوهای صلح میان هیئت‌های افغانستان و طالبان ابراز امتنان و قدردانی کرده و امیدوار است این تلاش‌های مشترک، ما را به نتیجه‌ی مطلوب برساند.»

این وزارت، در ادامه از تلاش‌های کشورهای همسایه و منطقه در راستای تامین صلح در افغانستان قدردانی کرده و بر اهمیت همکاری آن‌ها تاکید کرده است.

وزارت خارجه، در حالی گفته که نشست مسکو و استانبول، مکمل نشست دوحه است که نشست مسکو قرار است تا دو روز دیگر برگزار شود. به دنبال آن، در ماه اپریل نیز نشستی در باره‌ی صلح افغانستان به میزبانی کشور ترکیه برگزار خواهد شد.

در اعلامیه‌ی این وزارت آمده است که این تعداد زندانیان که ۱۲ زن نیز شامل آن‌ها است، روز یک‌شنبه هفته‌ی جاری (۲۴ حوت) از سه زندان ایران از طریق مرز دوغارون به افغانستان منتقل شده‌اند.

به نقل از اعلامیه، انتقال این زندانیان در چارچوب موافقت‌نامه‌ی انتقال زندانیان میان کابل و تهران، صورت گرفته است.

در مرحله‌ی اول انتقال زندانیان افغان از ایران که در بیستم حوت انجام شد، ۳۰۶ زندانی در مرز اسلام‌قلعه‌ی هرات به حکومت افغانستان تحویل داده شدند.

در ماه قوس سال جاری بهادر امینیان، سفیر ایران در کابل در دیدار با فضل‌احمد معنوی، وزیر عدلیه‌ی کشور گفته بود که کشورش آماده است حدود ۲۰ هزار زندانی شهروند افغانستان را به این کشور بسپارد.

آقای امینیان در آن زمان همچنان گفته بود که از میان حدود ۲۰ هزار زندانی افغان، پرونده‌های ۲۶۰۰ زندانی در زندان‌های ایران تکمیل و آماده‌ی انتقال به افغانستان است.

منیژه میرزایی، نماینده سازمان ملل روزسه شنبه، 26حوت در نشستی که در روزنامه افغانستان ما برگزار شده بود در مورد وضعیت خبرنگاران زن صحبت کرد.

خانم میرزایی در مورد وضعیت زنان خبرنگار گفت که سازمان ملل و جامعه جهانی در 20 سال اخیر از زنان حمایت نموده است؛ اما، در سال 2021 خشونت علیه زنان خبرنگار  در بیشتر ولایت‌های افغانستان افزایش یافته است.

این نگرانی در حالی مطرح می‌شود که در سه ماه گذشته، چهار زن خبرنگار در نقاط مختلف کشور مورد هدف قرار گرفته‌اند، در اخرین مورد سه زن در یک روز که در یک تلویزیون خصوصی در ننگرهار کار می کردند، کشته شدند.

در پی این عمل تروریستی، شماری زیاد از زنان خبرنگار، شغل‌هایشان را ترک کردند و یا اینکه از خانه وظیفه اجرا می کنند.

فاطمه بحر فعال رسانه‌ای گفت: “ما با تمام چالش هایی که سد راه ما است به وظیفه مان ادامه می دهیم اما وضعیت اگر اینطور ادامه یابد سطح تحصیلات در این رشته کاهش خواهد یافت و ما دیگر نمیتوانیم در رسانه خبرنگاران مسلکی داشته باشیم.”

موضوع صلح، طرح تازه امریکا مبنی بر تشکیل دولت ائتلافی و برگزاری نشست ترکیه و روسیه در مورد پیش برد صلح افغانستان این روزها داغ شده است. در این میان اما شهروندان افغانستان با درنظرداشت اوضاع جاری نگران خیلی از چیزها هستند.

برخی کارشناسان و آگاهان امور نیز در کنار و هم صدا با مردم نگرانی های خود را نسبت به پروسه صلح، آینده مبهم و برخی اقدامات حکومت ابراز می دارند.

حفیظ منصور، عضو هیأت مذاکره کننده حکومت در دوحه قطر و کارشناس مسائل سیاسی و اجتماعی، در واکنش به اوضاع جاری  و بررسی روند صلح در فیس بوک خود می نویسد:«در این سرزمین واقعیت های هیچگاه گفته نشده است.»

وی در تایید گفته های خود به مثال هایی در طول تاریخ افغانستان به ویژه تاریخ معاصر اشاره می کند.

آقای منصور می نویسد:«مثلا اگر بگوئید خط دیورند یک مرز رسمی است؛ برایت می گویند خائن و وطن فروش. اگر بگوئی پس امیر عبدالرحمن خان که خط دیورند را امضا کرد هم خائن و وطن فروش بود؛ باز برایت می گویند گور خود را گم کن؛ تاجیک ها تاجیکستان، اوزبیک اوزبیکستان و هزاره مغولستان بروید.»

اگر بگوئی امان الله خان نافهم بود برایت می گویند کافر و وطن فروش، اگر بگوئی خوب لنگی و چادری را گم کن چون امان الله خان امر کرده بود باز هم برایت می گویند کافر و وطن فروش.

نادر شاه در زمان حکومتش اصلا اجازه نمی داد کسی نام آمان الله خان را بگیرد، ظاهر شاه اجازه نداد حتی امان الله خان در کابل دفن شود. اما حالا ما مجبوریم نادر شاه را غازی، ظاهر شاه را بابای ملت و امان الله خان را فاتح استقلال کشور بگوئیم. تاریخ جعلی این وطن را هم همین ها نوشته اند. غازی هم اینها اند بابا همین ها.

اگر با خشونت مقابله کنی برایت می گویند «لندَغر، جنگ افروز، توپک سالار و کله خام برو کولاب، برو ایران، اوزبکیستان و مغولستان.»

اگر برای دفاع از منطقه ات تفنگ بگیری و از ورود طالبان به منطقه ات جلوگیری کنید؛ برایت می گویند تُفنگ داران مسلح غیر مسول، دزد. و اگر طالبان منطقه را گرفتند و همه چیز را آتش زدند، غارت کردند، کشتند و بردند باز هم جهاد فی سبیل الله و مجاهد اند.

اگر بگویی اشرف غنی برای بقای سلطه قومی و سرکوب سایر اقوام از طالبان استفاده می کند و یا تلاش می کند طالبان مورد حمله قرار نگیرند؛ می گویند تو متعصب و مخالف صلح هستی.

اما کدام صلح؟ صلح آیسکریمی مخلوط با خون ملت؟

حفیظ منصور در ادامه تاکید می کند:«وگرنه شما قضاوت کنید کدام عقل و منطق قبول می‌کند که اردو و ارتش ی با این همه ساز و برگ نظامی، قوای هوایی، کماندو، قطعات خاص، اسپیشل فورس و هزاران تانک ضربتی و… در حالیکه از حمایت قوی‌ترین هم پیمان نظامی جهان (ناتو) نیز برخوردار است، در برابر یک مشت شورشی موتر سیکل سوار حالت دفاعی بگیرد و در دفاع هم همیشه ناکام باشد و مناطق و شهر ها را یکی پی دیگری به طالبان واگذار کنند.»

اگر بگویی اینجا معامله ی در کار است و شهرها و سربازان معامله می شوند؛ میگویند تو روحیه سربازان را ضعیف می سازی. خوب انسان متمدن ۴۵ سرباز یک ماه در کمپ چینایی ها محاصره است و تو تا لحظه ای که همه کشته می شوند و تمام تانک ها و تجهیزات را طالبان می برند کمک نمی فرستی ولی با یک تماس داعش دو هلیکوپتر را در ظرف ۱ ساعت به درزاب می رسانی و ۲۵۰ تروریست داعشی را به شهر ها انتقال می دهی؛ پس کی روحیه سرباز را ضعیف ساخته‌است؟

نزد اینها ملا عمر هم مبارز و آزادی خواه است؛ انتحاری هم استشهادی و شهید است. اشرف غنی هم بابا و اتل است. مردم دیگه گوشت ماشین جنگ… سرکوب، توهین و بی عزت میشوند.

راه حل چیست؟

عضو هیات مذاکره کننده حکومت در دوحه قطر در بخش پایانی مطلب خود می نویسد:«حالا تنها دو راه داریم یا باید همه باهم بایستم و با زور بازوی خود و به هر قیمت که تمام می شود دوباره نمونه کوچک از تمدن های بزرگ اشکانی، کوشانی و یا تیموری را در ملک آبایی خود شکل دهیم و یا باید این خاک را به همین مردم متناقض و همین فرهنگ که ذکر شد واگذار کرد. این ملک را متعفن ساخته اند. این ملک و همین مردم و همین تاریخ جعلی و همین بابا ها و اتلان …»

مسئولان اداره‌ی ملی تنظیم امور آب، می‌گویند در حمله‌ی طالبان، سه نفر از محافظان بند پاشدان ولایت هرات کشته شده‌اند.

نظام خپلواک، سخنگوی اداره‌ی ملی تنظیم امور آب، به رسانه ها گفت این رویداد، حوالی ساعت ۰۳:۰۰ بامداد سه‌شنبه (۲۶ حوت)، رخ داده است.

او افزود: «مخالفین مسلح بالای بند پاشدان ولایت هرات حمله کردند که در آن، ۳ تن از نیروهای امنیتی کشته، ۱ تن زخمی و و چهار تن دیگر مفقود شده‌اند.»

از سویی هم، جیلانی فرهاد، سخنگوی والی هرات، می‌گوید پنج جنگ‌جوی طالب که بر محافظان بند پاشدان حمله کرده بودند، در روستای تونیان ولسوالی پشتون زرغون کشته شده‌اند.

گروه طالبان تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

گفتنی است پیش از این نیز، در بیست‌وششم دلو سال روان، جنگ‌جویان طالب، ۱۱ کارگر بند پاشدان این ولایت را با خود برده بودند.

بند پاشدان، در ولسوالی کرخ شرق شهر هرات موقعیت دارد و اخیرا اطراف این بند به شدت ناامن شده است.

ولایت هرات در غرب افغانستان از ولایت‌های کلیدی و نسبتا ناامن است. گروه طالبان در چندین ولسوالی این ولایت حضور دارد و هرازگاهی حملاتی را علیه نیروهای دولتی راه‌اندازی می‌کند.

روزنامه‌ی نیوریارک تایمز، گزارش داد ایالات متحده‌ی امریکا، یک هزار سرباز بیشتر از حد اعلام‌شده در افغانستان دارد.

در گزارشی که روز یک‌شنبه (۲۴ حوت/ ۱۴ مارچ)، به نقل از چند مقام افغانستانی، امریکایی و اروپایی از سوی نیویارک تایمز به نشر رسید، آمده است امریکا در حال حاضر ۳۵۰۰ سرباز در افغانستان دارد.

بر اساس این گزارش، برخی از فرماندهان و نیروهای عملیات ویژه‌ که در افغانستان، زیر نظر پنتاگون و سازمان اطلاعاتی امریکا یا سیا کار می‌کنند، شامل هزار سرباز اضافی این کشور در افغانستان می باشند.

نیویارک تایمز، نوشت وجود سربازان بیشتر در افغانستان از آن چه که پنتاگون اعلام کرده، یک امر معمول است و این در سوریه، یمن و حتا مالی هم اتفاق افتاده است.

ایالات متحده‌ی امریکا، معمولا جزییات نیروهای نظامی‌اش را به سیا و یا سازمان‌های نظامی دیگر اعلام می‌کند و به دلیل این که جزییات نیروها، اطلاعات طبقه‌بندی شده است، از تایید علنی آن خوددرای می‌شود.

پیش از این، ایالات متحده‌ی امریکا اعلام کرده بود که بر اساس توافق‌نامه‌ی دوحه با طالبان، شمار سربازان خود را در افغانستان به ۲۵۰۰ نفر کاهش داده است؛ هرچند بر اساس توافق‌نامه، باید امریکا نیروهای خود را تا ماه می، به گونه‌ی کامل از افغانستان خارج کند.

محمد صادق نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان که به ایران سفر کرده با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه آن کشور ملاقات کرد.
محمد صادق شنبه‌شب وارد تهران شد و از سوی سید رسول موسوی معاون وزیر خارجه ایران مورد استقبال قرار گرفت.
بر بنیاد این گزارش، نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان روز گذشته با جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران در رابطه به تحولات اخیر در افغانستان گفت‌وگو کرده است.
صادق در توییتی در مورد دیدارش گفت:« نشست‌های خیلی مهمی در تهران داشتم، از جمله دیدار با محمد جواد ظریف، وزیر خارجه و دیپلمات شهیر.
تاکنون محتوای مباحث وگفت‌وگوهای فرستاده خان با مقامات ایرانی رسانه‌ای نشده، اما احتمالاً نشست مسکو، نشست انقره و طرح جدید امریکا برای صلح افغانستان از موارد مورد بحث دو طرف بوده است.

نشریه امریکایی در تحلیلی به بررسی موانع موجود بر سر راه دولت رئیس جمهور کنونی امریکا برای پایان دادن به بیش از دو دهه حضور نظامی در افغانستان و کشمکش های درونی بر سر این موضوع در دولت وی با مقام های اطلاعاتی و نظامی پرداخت.
نشریه امریکایی «فارن پالیسی» در گزارشی تحلیلی از اختلافات داخلی در دولت امریکا بر سر پایان دو دهه حضور نظامی واشنگتن در افغانستان خبر داده است. 

در مقدمه این گزارش با عنوان «تیم بایدن درگیر بحث شدید درباره پایان جنگ بی‌پایان» آمده است: با نزدیک شدن به بیستمین سالگرد حادثه یازدهم سپتامبر، «جو بایدن» رئیس‌جمهور آمریکا در تلاش است تا به طولانی‌ترین جنگ ایالات متحده که حالا اغلب به «جنگ بی‌پایان» شناخته می‌شود، پایان دهد اما او و منصوبان سیاسی ارشد وی با مخالفت ارتشی‌ها و مقامات اطلاعاتی که نگران زود بودن این اقدام هستند، مواجه هستند.

به نوشته این نشریه، خروج از افغانستان یا محدود کردن حملات پهپادی و یا بستن گوانتانامو یکبار برای همیشه، فقط خواسته بایدن نیست. سوال اصلی این است که آیا القاعده و شاخه‌های آن که در وهله اول «جنگ علیه تروریسم» را توجیه می‌کرد، همچنان تهدیدی استراتژیک برای آمریکا محسوب می‌شود؟ برخی مقامات ارشد دولت آمریکا می‌خواهند ورقی جدید باز کنند؛ اما برخی دیگر از مقامات ارشد در وزارت دفاع و جامعه اطلاعاتی آمریکا با آن‌ها مخالفند.

طبق این گزارش، بایدن مثل دستیاران ارشدش از جمله «آنتونی بلینکن» وزیر خارجه و «جیک سالیوان» مشاور امنیت ملی مصمم هستند که تا جایی که می‌توانند این فصل دو دهه‌ای را پایان دهند و وعده‌های کارزار انتخاباتی وی را عملی کنند. بایدن در راهنمای امنیت ملی موقت خود که اخیراً منتشر کرد ضمن تاکید بر تمایلش برای تمرکز بر اروپا و منطقه هند-اقیانوس آرام به جای خاورمیانه، گفت: ایالات متحده نباید درگیر جنگ‌های ابدی شود که به قیمت جان هزاران نفر تمام شده و تریلیون‌ها دالر هزینه داشته است.

بر اساس این مطلب، در هفته‌های اخیر تیم بایدن تلاش کرده تا خروج از افغانستان را کامل کند، استفاده از حملات پهپادی را محدود کند، مجوز استفاده از نیروی نظامی سال ۲۰۰۱ (AUMF) را که آغازگر جنگ علیه تروریسم بود و این مجوز را که یک سال بعد برای توجیه حمله به عراق صادر شد را لغو کند، جنگ یمن را پایان دهد و روند تعطیلی گوانتانامو را آغاز کند؛ اما به گفته یک مقام آگاه دولت آمریکا، نیروهای شاغل در ارتش و جامعه اطلاعاتی در مقابل برخی از این اقدامات مقاومت می‌کنند. برخی می‌گویند اعلام موفقیت زودهنگام  و خروج بسیار سریع از افغانستان و خاورمیانه بایدن را در معرض همان انتقاداتی قرار می‌دهد که باراک اوباما هنگام خارج کردن نظامیان آمریکایی از عراق در سال ۲۰۱۱ متحمل شد و به سرعت بعد از آن فهمید که درها را به روی پدیده داعش گشوده است.

یک مقام ارشد دولت آمریکا روز پنجشنبه در مصاحبه‌ای تایید کرد، که بحثی شدید در داخل دولت آمریکا درباره چگونگی پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان در جریان است و افزود: «ما نگفته‌ایم که به نقطه عطفی در خصوص این هدف رسیده‌ایم. همچنان تهدیدهای تروریستی قابل توجهی علیه میهن و منافع ما در خارج وجود دارد». او همچنین بحث‌های شدید بین منصوبان سیاسی بایدن و مقامات ارتش و اطلاعاتی آمریکا را کاملاً انکار کرد. سخنگویان مدیر اطلاعات ملی و پنتاگون هم از اظهارنظر در این خصوص خودداری کردند.

در ادامه این گزارش به نقل از نشریه آمریکایی «پالتیکو» گفته شده که با این حال هفته گذشته دولت آمریکا اعلام کرد بایدن قصد دارد در همکاری با کنگره مجوزهای جنگی را که طی دو دهه گذشته عملیات‌های نظامی آمریکا در سراسر جهان را مورد تایید قرار داده‌اند، لغو کند و مجوز جدیدی را که ماهیت بی‌انتهای جنگ‌های خارجی آمریکا را کنترل می‌کند، مورد مذاکره قرار دهد. بر اساس این گزارش، «جن ساکی» سخنگوی کاخ سفید در این خصوص گفت که بایدن خواستار یک چارچوب جدید محدود و مشخص است که در عین محافظت از شهروندان آمریکا، پایانی بر جنگ‌های بی‌پایان باشد. 

افغانستان، آزمایشی زودهنگام برای دولت بایدن

به نوشته فارن پالیسی، برخی مقامات باتجربه آمریکا می‌ترسند خروج زودهنگام آمریکا به طور بالقوه آن را به جایی که آغاز کرد، بازگرداند. طبق توافق صلح «دونالد ترامپ» با طالبان، این گروه شبه‌نظامی قرار بود روابط خود را القاعده قطع کند اما به ادعای این گزارش، این کار را نکرده است.

در ادامه این گزارش آمده است: بایدن که مدت‌ها مدافع پرشور خروج بوده، سال‌ها می‌گفته که دولت افغانستان فاسد و غیر قابل اعتماد است و حالا در یک چرخش قابل توجه دولت وی پیشنهاد کرده «اشرف غنی» رئیس‌جمهور افغانستان قدرت را با طالبان در یک دولت «جدید و فراگیر» تقسیم کند. بلینکن اخیراً در نامه‌ای به غنی گفت که در صورت عدم پذیرش پیشنهاد از سوی او، آمریکا خروج کامل نظامیانش را تا قبل از اول می در نظر دارد.

بر اساس این گزارش، برخی مقامات ارشد کنونی و سابق آمریکا معتقدند القاعده و شاخه‌های آن به شکلی موثر حداقل از نظر تهدید مستقیم برای ایالات متحده خنثی شده‌اند و بجای ادامه جنگ علیه تروریسم که در دوره «جورج دابلیو بوش» آغاز شد، آن‌ها ترجیح می‌دهند مثل سایر کشورها با القاعده مانند مسئله‌ای کیفری که بهترین روش برخورد با آن از طریق پلیس و دادگاه است برخورد کنند.

به نوشته فارن پالیسی، «جه جانسون» مشاور ارشد سابق پنتاگون و وزیر پیشین امنیت داخلی آمریکا با این نظر موافق است و جنگ علیه تروریسم را پایان یافته می‌داند. وی در این خصوص گفت تهدید ترورسم پایان نیافته اما خود القاعده متلاشی شده و سایر سازمان‌های تروریستی احتمالاً تهدیدی را متوجه آمریکا نمی‌کنند که به این معناست که مجوز استفاده از نیروی نظامی سال ۲۰۰۱ که حدود دو دهه قبل صادر شد و اساساً اعلام جنگ علیه همه طرف‌های دخیل در حادثه یازده سپتامبر بود، دیگر معتبر نیست.

به ادعای این گزارش، سه تهدید بزرگ ترویستی یعنی داعش، القاعده و الشباب در حملات آمریکا نابود شده‌اند. به گفته «ست جونز» متخصص ضد تروریسم مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) نتایج یک تحقیق این مرکز که به زودی منتشر خواهد شد نشان داده تعداد طرح‌ها برای حمله در داخل آمریکا در پایین‌ترین میزان در دو دهه قرار دارد.

در همین حال، رئیس‌جمهور آمریکا بر تهدید بزرگتری تمرکز کرده و اف‌بی‌آی را مامور کرده بر تهدیدهای راستگرای داخلی مانند آنچه در حادثه حمله به کنگره آمریکا در ششم ژانویه رخ داد، تمرکز مجدد داشته باشد. به ادعای فارن پالیسی، در دو دهه بعد از حادثه یازده سپتامبر منابع اف‌بی‌آی به طور عمده متعهد به سرنگونی القاعده و سایر تروریست‌ها بوده‌اند در حالیکه تهدیدات داخلی وخیم‌تر شده است.

اما در حالی که برخی مقامات دولت بایدن با ارزیابی جانسون موافق هستند، برخی دیگر از مقامات می‌گویند هنوز روزهای اول دولتی است که با کمبود شدید دیپلمات مواجه است و فشارهای پنتاگون و جامعه اطلاعاتی بر آن شدیدتر شده است.

طبق گزارش این نشریه، در عین حال بایدن مصمم است که اشتباهات روسای جمهور سابق آمریکا را تکرار نکند. اوباما به طرز چشمگیری حملات پهپادی در خاورمیانه، آفریقا و جنوب شرق آسیا را افزایش داد. ترامپ به ارتش و سیا (سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا) آزادی عمل نامحدود برای انجام عملیات و انتخاب اهداف داد. اما در روزهای اخیر بایدن به این اختیارات پایان داده است.  

به ادعای این گزارش، به نظر می‌رسد حملات پهپادی آمریکا به پایین‌ترین میزان از زمان آغاز جنگ علیه تروریسم رسیده است. «کریس وودز» از موسسه انگلیسی «ایروارز» در این خصوص گفت در سال پایان حضور اوباما ۱۳ هزار حمله هوایی انجام شد که سال گذشته به حدود ۱۱ هزار مورد رسید و روند کاهشی آن ادامه دارد.

وی افزود بنابراین اگر بایدن درباره پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان جدی است، احتمالاً زمان بهتری از زمان حال برای این اقدام در سال‌های اخیر نبوده است.

اما تعداد منصوبان سیاسی بایدن از افراد منصوب در سمت‌های اداری در پنتاگون و سیا کمتر است و این در شرایطی است که دولت بایدن در پر کردن مناصب کلیدی هم شروعی کند داشته و این مسائل به صداهای مخالف قدرت بیشتری داده است. 

به نوشته فارن پالیسی، به گفته برخی از فعالان حقوق بشر که با دولت در تماس بوده‌اند، وی در حال اعمال فشار بیشتری نسبت به اوباما برای پایان دادن به طولانی‌ترین جنگ آمریکاست. اما در عین حال، تلاش‌های بایدن در این زمینه با سایر اولویت‌ها مثل مقابله با همه‌گیری کرونا که بسیار بیشتر از القاعده جان آمریکایی‌ها را گرفته تلاقی کرده است.

به باور جانسون، به رغم همه موانع برای پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان، نقطه پایانی می‌تواند وجود داشته باشد. وی به عنوان مشاور ارشد پنتاگون در سال ۲۰۱۲ در تبیین چگونگی پایان دادن به این جنگ‌ها گفت: نقطه عطفی فرا خواهد رسید که در آن بسیاری از سرکردگان و عوامل القاعده و وابستگان آن‌ها کشته شده یا دستگیر شده‌اند و این گروه دیگر قادر نیست حمله‌ استراتژیک را علیه آمریکا انجام دهد؛ به شکلی که از القاعد شناخت داریم، این سازمان که کنگره ما به ارتش مجوز تحت تعقیب قرار دادن آن را در سال ۲۰۰۱ داد، به شکلی موثر از بین رفته است.

جانسون در روزهای گذشته گفت که این نقطه عطف رسیده و افزود: وقتی درگیری‌ای که کنگره در سال ۲۰۰۱ مجوز آن را داد به پایان می‌رسد، باید شجاعت سیاسی بیان آن را داشته باشیم.

اخیرا تلاش‌ها برای روند صلح افغانستان با سرعت بیشتری آغاز شده و آمریکا می‌خواهد که این روند را هر چه زودتر به نتیجه برساند و نیروهای خود را از افغانستان خارج کند

زلمی خلیل‌زاد نمانیده ویژه آمریکا در امور صلح افغانستان، در سفر تازه اش به کابل، بعد از رویکار آمدن اداره جوبایدن، طرح حکومت موقت یا عبوری را با خود آورد و آن‌را در ملاقات‌هایش با سران دولتی و سیاسیون بیرون از دولت در میان گذاشت.

خلیل‌زاد در سفر ۳ روزه‌اش به کابل، با رئیس جمهور غنی، عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه‌ی ملی و حامد کرزی رئیس جمهور پیشین و هم چنان با برخی از سیاسیون، فعالان مدنی و نماینده‌های زنان دیدار کردو گفتگو کرد.

وزارت امور خارجه امریکا، پیش از سفر آقای خلیل‌زاد به کابل، از آغاز سفر او به افغانستان، قطر و منطقه خبر داده و در خبرنامه‌ای نوشته بود که نمایندۀ ویژه امریکا برای صلح افغانستان در این سفرش با رهبران دولت افغانستان، طالبان و کشورهای منطقه که منافع‌شان در توافق عادلانۀ‌سیاسی و آتش‌بس در افغانستان است، گفت‌وگو می‌کند.

در حالی‌که سفر زلمی خلیل‌زاد به کابل به پایان رسید، حکومت امریکا می‌گوید، تلاش دارد که جنگ طولانی‌اش در افغانستان را مسوولانه به پایان برساند و این موضوع در رهنمود راهبرد موقت امنیت ملی ایالات متحدۀ امریکا نشر شده است.

در این رهنمود که در ۲۴ صفحه به نشر رسید از افغانستان هم یاد شده است. گفته می‌شود این رهنمود که در بخش امنیت ملی، منافع امریکا را در کوتاه‌مدت حفظ می‌کند و خط سرخ این کشور خوانده می‌شود، هم چنان جنگ افغانستان را بی‌پایان خوانده و تأکید کرده که ایالات متحده نباید در یک جنگی مصروف باشد که در آن هزاران انسان کشته شد و تریلیون‌ها دالر هزینه برداشت.

این رهنمود اما تأکید کرده که افغانستان نباید دیگر به جای امنی برای تروریزم بدل شود و یا هم منافع امریکا را تهدید کند.

در این راهبرد به پایان مسؤولانۀ جنگ افغانستان تأکید شده و افزوده که ایالات متحده با متحدانش به گونۀ مشترک کار می‌کند.

ایالات متحده‌ امریکا در حالی به پایان جنگ افغانستان و پایان دادن به مداخله اش در این جنگ خبر می‌دهد که زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان در پایان سفرش به کابل، از حکومت افغانستان و گروه طالبان خواسته که راهی برای یک توافق سیاسی و رسیدن به آتش‌بس دوامدار بیابند.

آقای خلیل‌زاد در صفحۀ توییترش با اشاره به این دیدارها نوشت که در جریان این دیدارها، روی گزینه‌های مختلفی برای پیش‌برد گفت‌وگوهای صلح بحث کرده‌اند.

از سوی دیگر، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، در نامه‌ای به محمد اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان ضمن هشدار در مورد وضعیت افغانستان، بر ضرورت فوری«راه حل‌سیاسی»برای آیندۀ این کشور و به نتیجه رسیدن روند صلح تاکید کرده است.

در این نامه آمده که واشنگتن قرار است از سازمان ملل بخواهد که نشستی بین‌المللی با حضور وزیران خارجه کشورهای منطقه از جمله روسیه، چین، پاکستان، ایران و هند برگزار کند.

در نامه هم‌چنین گفته شده است که نامۀ مشابهی به عبدالله عبدالله، رئیس‌ شورای مصالحه ملی، نیز فرستاده شده است.

آقای بلینکن خطاب به رئیس‌جمهور غنی گفته است که آمریکا پس از موافقت طرح ارایه شده از سوی افغانستان و گروه طالبان، از ترکیه خواهد خواست که نشستی در سطح مقام‌های بلندپایه برگزار کند تا طی آن دو طرف توافقنامه صلح را نهایی کنند.

نامه وزارت خارجه آمریکا با لحنی جدی و فوری ارایه شده و هم‌چنین هشدار داده شده که آقای بلینکن نگران است پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان حتی با وجود ادامه کمک‌های مالی به افغانستان اوضاع امنیتی بدتر شود و طالبان بتوانند مناطق بیشتری را به تصرف خود درآورند.

در بخشی از نامه هم از پیامدهای فاجعه بار دهه ۱۹۹۰ میلادی در پی بی‌اتفاقی رهبران افغانستان اشاره شده و تاکید شده که چنین رویدادی نباید تکرار شود.

آقای بلینکن به آقای غنی نوشته است که طرحی برای کاهش ۹۰ روزه خشونت‌ها در آستانۀ عملیات بهاری طالبان نیز از سوی آمریکا ساخته شده است.

او هشدار داده ‌است که نبود اجماع میان رهبران افغانستان، سبب پیامد فاجعه‌بار در دهه نود شد و نباید چنین کاری باردیگر تکرار شود.

در پی انتشار نامه، رییس جمهور غنی با واکنش تندی با آن مخالفت کرد و گفت که هر نهادی می‌تواند خیال و خوابی را در کاغذ بنویسد و به عنوان راه حل به مردم افغانستان توصیه کند.

به گفته او از این نوع کاغذها در گذشته نوشته، حال هم نوشته می‌شود و در آینده نیز نوشته خواهد شد. او گفت که وثیقه (سند) افغانستان قانون اساسی این کشور است و افغانستان به وثیقه دیگر ضرورت ندارد.

هم‌چنین عبدالله عبدالله تایید کرد که در روزهای اخیر نظرات و طرح‌های مکتوبی(نامه وزیرخارجه آمریکا) با هدف سرعت بخشیدن به مذاکرات صلح این کشور مطرح شده است. عبدالله ضمن موافقت با این طرح، تاکید کرد که از چنین طرح هایی نباید ترسید و آن را باید مورد مطالعه دقیق قرار داد.

از سوی دیگر رونالد کوبیا، نمایندۀ اتحادیه اروپا برای افغانستان در توییتی نوشته است که افغانستان دارای قانون اساسی است، انتخابات و لویه جرگه برگزار کرده و و توافقنامه مشترک با آمریکا دارد و در روند صلح دوحه دخیل است.

او بدون اشاره به تحولات اخیر اضافه کرده است که افغانستان حمایت بخش بزرگی از جامعه بین‌المللی، سازمان ملل را دارد و نشست ژنو متعهد به محافظت از دستاوردها و جمهوریت شده است.

هم‌زمان با این، زلمی خلیلزاد به دیدارهایش با مقام‌های ترکیه در بارۀ تلاش‌های صلح در افغانستان ادامه داده و با مقامات آن کشور گفتگو کرد.

خبرگزاری انادولوی ترکیه به نقل از بیانیۀ ریاست جمهوری آن کشور گزارش داده که ابراهیم کالین سخنگوی ریاست جمهوری از خلیلزاد پذیرایی کرد و هردو در مورد گفتگوهای صلح بین‌افغانان در دوحۀ قطر بحث کردند.

کالین گفته است که ترکیه به حمایتش از این مذاکرات برای دستیابی به یک راه حل سیاسی جامع و فراگیر در افغانستان ادامه می‌دهد.

او افزوده که ثبات در افغانستان به صلح و رفاه منطقه‌ای کمک می‌کند و ترکیه به همکاری خود با تمام ذینفعان به شمول ایالات متحده دوام خواهد داد.

خلیلزاد پیش از سفر به ترکیه از پاکستان، قطر و کابل دیدن کرده بود، به اساس گزارش‌ها، او در دیدار با مقام‌های دولتی و سیاسی در کابل و با نمایندگان دولت و هم‌چنان با طالبان در دوحه همان طرح جدید را مطرح کرده است.

در این حال روسیه می‌گوید که طالبان باید بخشی از حکومت موقت در افغانستان باشند.

ماریا زخارووا سخنگوی گفته که در باره ایجاد یک حکومت ائتلافی موقت باید توسط خود افغان‌ستانی‌ها در جریان گفت‌وگوهای مصالحۀ ملی تصمیم گرفته شود.

این در حالی است که روسیه در نظر دارد تا نشستی را در باره صلح افغانستان در هفته جاری میزبانی کند.

حکومت افغانستان تا حال رسماً نگفته که در این نشست اشتراک خواهد کرد و یا نه.

هم‌چنان یکی از خبرگزاری ها، به نقل از یک منبع نزدیک به طالبان که نامش ذکر نشده گزارش داده که چهار یا پنج عضو دفتر سیاسی طالبان در دوحۀ قطر در نشست مسکو اشتراک خواهند کرد.

از سوی دیگر مولود چاووش اوغلو وزیر خارجه ترکیه روز جمعه ( ۲۲ حوت) گفت که کشورش در نظر دارد تا گفت‌وگوهای صلح افغانستان را به درخواست مقام‌های افغان و طالبان در ماه اپریل میزبانی کند.

پیش از این در بخشی از نامه انتونی بلینکن وزیر خارجه امریکا، که به رئیس جمهور محمد اشرف غنی فرستاده گفته شده بود که امریکا از ترکیه خواهد خواست تا نشستی را به سطح بالا در خصوص صلح افغانستان میزبانی کند.

حکومت افغانستان از اشتراک در نشست ترکیه به گونه روشن سخن نگفته، اما وزارت خارجه در پیامی از ابراز آمادگی ترکیه و برخی از کشورهای دیگر برای میزبانی از مذاکرات صلح افغانستان استقبال کرده است.

از طرفی هم، واشنگتن‌پست نوشته است که انتظار می‌رود نخست نشست وزیران خارجه امریکا، روسیه، چین، هند، پاکستان وایران از سوی سازمان ملل برگزار شود و این کشورها از آتش بس و مذاکرات برای انتقال سیاسی میان افغان‌ها پشتیبانی کنند.

بربنیاد این نوشته، سپس نشست مسکو با اشتراک طرف های افغان و نیز با حضور روسیه، چین، امریکا، پاکستان و ایران برگزار می شود و پس از آن نشست استانبول در ماه اپریل برگزار خواهد شد و اگر حکومت و طالبان درباره چارچوب انتقال سیاسی و آتش بس توافق کنند، امریکا شاید به گونه آهسته به سوی خروج به پیش برود.
با این حال، انتونی بلینکن وزیر خارجه امریکا با انتونیو گوترش سرمنشی ملل متحد در مورد افغانستان گفت‌وگو کرده است.

وزارت خارجۀ امریکا در بیانیۀ روز جمعه گفت که بلینکن از گوترش به خاطر تعهدش در زمینۀ کمک برای پیشبرد گفت‌وگو در بارۀ توافق سیاسی عادلانه و دوامدار و آتش‌بس دائمی و جامع تشکر کرد.

معاون شورای عالی مصالحه ملی افغانستان می‌گوید که کمیته موظف این شورا به بحث هایش در باره طرح امریکا امروز شنبه (۲۳ حوت) هم ادامه می‌دهد.

مولوی عطاالرحمن سلیم به رادیو آزادی گفت این کمیته ۱۵ عضو دارد و دیدگاه‌هایش را در مورد طرح به زودی به کمیته رهبری شورا پیشکش خواهد کرد.

او افزود” امیدواریم که امروز ما جمع بندی داشته باشیم و در یکی – دو روز دیگر که نشست کمیته رهبری شورای عالی مصالحه ملی برگزار می‌شود، دید خود را با این کمیته شریک سازیم و کمیته رهبری در رابطه با این طرح نظر واحد خود را داشته باشد تا اگر خدا خواسته باشد از این فرصت به نفع ثبات، امنیت، رفاه و آسایش افغانستان بهره خوبی گرفته شود.”

این تلاش‌ها در حالی صورت میگیرد که ادارۀ جوبایدن رئیس جمهور ایالات متحده سرگرم بررسی توافق‌نامۀ امریکا و طالبان است.

مردم افغانستان در یک حالت سردرگمی به سر میبرند و از آیندۀ مبهمی که در پیش رو دارند و نمی‌دانند چه خواهد شد، هراسناک و نگران اند. در عین حال، انتظار دارند، طرف‌های گفتگوکننده صلح و کشورها و نهادهای دخیل در قضیه افغانستان، همه راهی را برای برون از این مشکل جستجو کنند که به صلح منجر شود و دست‌کم خشونت‌ها و انسان‌کشی متوقف شود و زمینه زندگی انسانی در این سرزمین مساعد گردد و از سویی هم، دستاوردهای دودهۀ اخیر نباید فراموش شود. زیرا این دستاوردها به بها و قربانی‌های سنگینی به دست آمده است.

ماندگار

شمار نظامیان امریکایی جا به جا شده در افغانستان، هزار نفر بیشتر از ۲۵۰۰ نفری است، که از سوی مقام های امریکایی اعلام شده است.

در آستانه تصمیم‌گیری امریکا برای بیرون شدن کامل از خاک افغانستان، مشخص شده است شمار نیروهای امریکایی در کشور هزار نفر بیش از چیزی است که اعلام شده است.

به نوشته روزنامه «نیویورک تایمز» به نقل از مقامات اروپایی، آمریکایی و افغانستانی، تعداد نیروهای آمریکایی اعلام شده خاک افغانستان ۲۵۰۰ نفر است اما شمار واقعی آن‌ها حدود ۳۵۰۰ نفر بوده و این مسئله بر پیچیدگی‌ توافق دولت قبلی آمریکا با طالبان درخصوص خروج کامل نیروهای آمریکایی از افغانستان می‌افزاید.

اعضای کنگره آمریکا مکرراً از دولت درخواست کرده‌اند اگر قرار است نیروهای آمریکایی تا بعد از موعد مقرر نیز همچنان در افغانستان بمانند، شمار آن‌ها افزایش یابد.

به گفته یک مقام ارشد آمریکایی، علت مبهم بودن تعداد نیروهای حاضر در افغانستان این است که برخی نیروهای عملیات ویژه در این کشور، به طور رسمی ثبت نشده‌اند و علاوه بر این، یگان‌های موقتی و انتقالی نیز در افغانستان حضور دارند.

یک مقام دیگر آمریکایی گفت، این نیروها شامل «یگان‌های فرماندهی عملیات‌های ویژه مشترک» هستند که برخی از آن‌ها تکاورهای برجسته ارتش هستند که تحت نظارت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سی‌آی‌اِی) و پنتاگون فعالیت می‌کنند.

آمریکا از یمن تا سوریه و مالی، نیروهایی را مستقر کرده است که فقط نهاد‌هایی مانند سی‌آی‌اِی از جزئیات آن مطلع است و اطلاعات مربوط به آن‌ها «محرمانه» تلقی می‌شود.

سال گذشته زمانی که «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا فشار برای خروج سریع نیروها از افغانستان را تشدید کرد، وزارت دفاع و دیگر آژانس‌های امنیت ملی آمریکا شمار این نیروها را طوری تغییر دادند که اینطور به نظر برسد تعداد سربازان حاضر در افعانستان با سرعت بیشتری در حال کاهش است.

به نوشته نیویورک تایمز، این امر با اتفاقات سال ۲۰۱۹، هنگامی که ترامپ خروج نیروهای آمریکایی از سوریه را خواستار شد، قابل مقایسه است. «باراک اوباما» رئیس جمهور اسبق آمریکا نیز از روش مشابهی در مناطق جنگی استفاده کرده بود.

به گفته «لورل ای. میلر»، از مقامات سابق وزارت امور خارجه آمریکا در دوره اوباما و ترامپ در این‌باره گفت: «سرهم‌بندی اعداد، تا حدی نشان‌گر خودسرانه بودن تغییر تعداد اعلام شده با اهداف سیاسی است».

از ماه مارچ سال گذشته، تعداد نیروهای آمریکایی حاضر در افغانستان از ۱۲۰۰۰ به تعداد فعلی که به گفته پنتاگون ۲۵۰۰ نفر هستند، کاهش یافته است. این در حالی است که مقامات ارشد پنتاگون اصرار داشتند تعداد نیروهای حاضر در افغانستان باید دستکم ۸۶۰۰ نفر باشد تا بتوانند از نیروهای افغان پشتیبانی کرده و مأموریت‌های ضد تروریستی در این کشور انجام دهند.

افزون بر ۳۵۰۰ نیروی آمریکایی حاضر در افغانستان، حدود هفت هزار نیروی ناتو نیز در این کشور حضور دارند که از نظر لجستیک و محافظت از نیروهایشان به آمریکایی‌ها متکی هستند. به گفته کارشناسان، اگر واقعاً آمریکا قصد داشته باشد تا یکم ماه می (حدود یک ماه و نیم آینده) از افغانستان خارج شود، به‌لحاظ لجستیکی خروج هردوی نیروهای آمریکا و متحدانش در زمان مقرر غیرممکن خواهد بود.

شخص بایدن نیز در دوره‌ای که معاون اوباما بود، بر لزوم کاهش شمار نیروها تأکید داشت. اما او اکنون در مقام رئیس جمهور باید این خطر را در نظر داشته باشد که با انجام چنین کاری ممکن است طالبان دولت افغانستان را شکست داده و به شهرهای مهم تسلط یابد. بسیاری از فرماندهان نظامی آمریکایی همچنین مدعی هستند که خروج کامل از افغانستان خطر بازگشت گروه‌هایی مانند القاعده در این کشور را نیز به همراه خواهد داشت.

وحیدالله مجروح، سرپرست وزارت صحت عامه کشور روز یکشنبه 24 حوت در یک نشست خبری در کابل گفت معتادان در مراکز ترک اعتیاد به درستی درمان نمی‌شوند باید این افراد در آغوش خانواده و جامعه درمان شوند.

آقای مجروح اضافه کرد ما شاهد هستیم که یک معتاد، 6 بار تداوی شده است، اما دوباره به مواد مخدر روی آورده است.

او افزود: «معتاد پس از تداوی از مراکز درمانی، نیاز به حمایت خانواده‌اش دارد.»

در این نشست شماری دیگر از مسئولان دولتی گفتند دسترسی آسان به مواد مخدر، باعث شده است شهروندان به اسانی دسترسی داشته باشند و معتاد شوند.

محمد یعقوب حیدری، والی کابل گفت وزارت داخله باید در امر مبارزه علیه مواد مخدر جدی عمل کند؛ زیرا تنها در کابل بیش از 500 جریب زمین کوکنار کشت شده است.

آقای حیدری بیان کرد، بی تفاوتی مسوولان وزارت داخله باعث شده تا کشت کوکنار در سراسر کشور افزایش یابد. همچنان چالش‌های امنیتی از عوامل عمده این معضل محسوب می‌شود.

والی کابل افزود: تابلیت های k در تمام ناحیه‌های شهر کابل به صورت آشکار فروخته می‌شود اما وزارت‌های صحت‌عامه و داخله به دلیل بی‌کفایتی و فساد در اداره‌های شان نمی‌توانند که جلو فروش آن را بگیرند.

در همین حال، فاضل وسیط، نماینده معنیت مبارزه علیه مواد مخدر وزارت داخله گفت: 3.5 میلیون معتاد در کشور وجود دارد. اما این وزارت در سال گذشته توانسته است حدود « سه هزارو 709 » عملیات را علیه مواد مخدر انجام دهد.

او گفت: پولیس مبارزه علیه مواد مخدر در این مدت چهار هزارو 377 مظنون را نیز بازداشت کرده اند. همچنان، 22 لابراتوار پروسس مواد مخدر، 17 کارخانه تولید مشروبات الکولی، 21 ذخیره‌گاه مواد مخدر را تخریب و از بین برده اند.

آقای وسیط افزود: به مقدار مجموعی 565 متریک تن مواد مخدر مختلف النوع شامل 2.2 تن هیروین، 7 تن تریاک، 259 تن چرس، 210 تن بنگ‌دانه، 262 هزار و 27 تابلیب k، بیش از پنج هزار تابلیبت تیری‌مادول نیز کشف و ضبط گردیده است.

به گفته وی؛ در جریان این عملیات به مقدار 4.5 میلیون دالر امریکایی پول نقد، 20 کیلو گرام طلا، 748 عراده وسایط مختلف النوع همراه با 283 میل اسلحه نیز به دست پولیس مبارزه علیه مواد مخدر افتاده است.

او در اخیر تاکید کرد که به مبلغ 61 میلیون 482 هزار دالر امریکایی بر پیگر مافیای قاچاقبران مواد مخدر نیز وارد شده است.

این درحالی است که سازمان‌های جهانی همواره اعلام کرده اند که افغانستان یکی از کشور های بزرگ تولید کننده مواد مخدر در جهان است که گروه های تروریستی از عواید آن در جنگ های داخلی  استفاده می‌کنند.

زنده‌یاد سیّد جمال الدین مسلمان (نه افغانی، نه اسدآبادی و نه حسینی) از نظر اندیشه و بینش و شخصیّت و کارنامه، مثل هیچکس نبود؛ بلکه فقط مثل خودش بود. یکی از انسان‌های بی‌مانند و تکرارناپذیرِ تاریخ بشر، همین چهره بود.

سیّد جمال همانگونه که در قالب‌های خُردِ جغرافیا و ملیّت و قومیت (افغان و ایرانی و ترک و عرب و هندی و مصری) نمی‌گنجید؛ در قالب‌های تنگ و خُردِ مذهب و فرقه و نحله هم نمی‌گنجید. معروف است که از او پرسیدند: شیعه هستی یا سنی؟ در پاسخ گفت: هیچکدام! بلکه مسلمان هستم!

دقیقاً و عملاً سیّد جمال یک «مسلمانِ» حقیقی و پیروِ مکتبِ توحیدی و وحیانی اسلام بود و تعلقی به هیچ مذهب و فرقه و طریقه و شاخه نداشت. او نه شیعه بود و نه سنی. در فقه و احکام، نه حنفی بود و نه جعفری. در کلام و عقاید نه معتزلی بود و نه اشعری. در سیاستِ دینی نه پیرو نظریۀ خلافت بود و نه پایبند نظریۀ امامت.

سیّد جمال دقیقاً همان کسی بود که پیام الهی (وحی) و اسلام و قرآن و پیامبر برای تربیت و تولیدِ چنین «انسان‌»هایی آمده بود. پیام الهی و قرآن عظیم، هیچگاه و هیچ‌جا از شیعه و سنی و جعفری و حنفی و زیدی و شافعی سخن نگفته است؛ بلکه صرفاً از آیین توحیدی «اسلام» و تسلیم‌بودن آدمیان در برابر ارادۀ خداوند (مسلمانی) سخن گفته است. آنچه پیامبر برای ما آورد و خود بدان پایبند بود؛ نه شیعه بود و نه سنی و نه هیچ مذهب و طریقتِ دیگر. آن یگانۀ هستی، انسان‌ها را به توحید و تسلیم (مسلمان‌بودن) دعوت کرد و هیچ‌کسی را به هیچ مذهب و فرقه‌ای دعوت نکرد. خدا و قرآن و پیامبر از ما خواسته‌اند که «مسلمان» باشیم و هیچگاه از ما نخواسته‌اند که شیعه یا سنی یا زیدی یا وهابی و سلفی باشیم. فرقه‌گرایی و تعصب مذهبی و حق‌پنداری فرقۀ خاص و تکه ـ پاره کردن امت واحدۀ اسلام، با قطعیات و روح و حقیقتِ اسلام و قرآن در تضاد و ستیز است.

بر پایه‌ی آنچه گفته آمد، راهِ صحیح و صراطِ مستقیم همان است که سیّد جمال رفت؛ یعنی ما باید «مسلمان» و تسلیم ارادۀ الهی و پیرو آیین محمدی باشیم؛ نه پیرو مذاهب و فرقه‌هایی که هیچ جایگاهی در پیام الهی و تعالیم اسلام و متن قرآن و سنت و سیرۀ پیامبر ندارند. در آیین توحیدی اسلام چیزی به نام مذهب و فرقه و نحله وجود ندارد. تمام اینها ساخته و پرداخته‌ی خود مسلمانان در قرون و اعصارِ بعد از پیامبر است.

دنیای ویران و پریشانِ اسلام و مسلمانان که امروز با ده‌ها دردِ بی‌درمان (فرقه‌گرایی، مذهب‌پرستی، همدیگرستیزی، مسلمان‌کشی، تکفیر همدیگر و …) مواجه است؛ یکی از راه‌های علاجِ آن دردها، بازگشت به اندیشه و سیرۀ سیّد جمال است؛ اندیشه و سیره‌ای که تماماً از عین و متنِ پیام الهی و قرآن و آیین محمدی نشأت گرفته بود.

گِرِه‌های کور دنیای امروزِ مسلمانان با عالمان و فقیهان و اسلام‌شناسانی که خود را مدافع و مبلغِ مذهب و بیضه‌دار و تیکه‌دارِ فرقه و شاخه می‌دانند و نه پاسدار و پاسبانِ اصلِ دین و شریعت؛ هرگز گشوده نخواهد شد! دنیای امروز مسلمانان به «سیّد جمالِ مسلمان» نیاز دارد که فارغ از فرقه و مذهب و ملیّت و قومیت و زبان و رنگ و فرهنگ، به نجات و حیاتِ انسانِ «مسلمان» بیندیشد.

مسیح ارزگانی

نشست صلح مسکو که قرار است پنج شنبه آینده (۱۸ مارچ برابر با ۲۸ حوت) پیش از برگزاری نشست مهم ترکیه برگزار شود، یک فرصت کلیدی برای افغانستان است تا جایگاه دیپلماتیک خود را تقویت کند و وزارت خارجه‌ کشور می گوید قرار است هیأتی به نمایندگی از دولت افغانستان در این نشست اشتراک کند.

یک منبع معتبر و آگاه به رسانه ها گفت براساس دعوت‌نامه‌ روسیه، دو نفر به نمایندگی از حکومت افغانستان، دو نفر به نمایندگی از شورای عالی مصالحه‌، شش یا هفت نفر به نمایندگی از چهره‌ها و رهبران سیاسی و پنج نفر به نمایندگی از طالبان در نشست مسکو دعوت شده‌اند.

وی افزود در این میان حامد کرزی، رییس جمهور اسبق افغانستان، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی، مارشال عبدالرشید دوستم، رهبر حزب جنبش اسلامی، کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت اسلامی، میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان کشور، محمدعلم ایزدیار معاون اول مجلس سنا، گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی، معصوم استانکزی، رییس هیات مذاکره‎‌کننده دولت افغانستان در دوحه، سید سعادت منصور نادری وزیر دولت در امور صلح و خانم نجیبه ایوبی، رییس کلید گروپ در این نشست از سوی مسکو دعوت شده‌اند.

نشستی که قرار است در مسکو برگزار شود با اشتراک روسیه، چین، آمریکا و پاکستان انجام می‌شود و به احتمال زیاد ایران نیز در آن حضور خواهد یافت.

بعد از شکست طالبان در سال ۱۳۸۰ و روی کارآمدن حکومت موقت به رهبری حامد کرزی و برگزاری سه دوره انتخابات ریاست جمهوری، نخستین نشست مسکو با حضور چهره‌های سیاسی و سران شماری از احزاب افغانستان و نماینده‌گان گروه طالبان روز سه‌شنبه ۱۶ دلو سال ۱۳۹۷ در مسکو برگزار شد.

در آن نشست یک هیأت هفتاد نفری از چهره‌ها سیاسی و سران احزاب افغانستان و ده نفر از نماینده‌گان گروه طالبان شرکت کرده‌بودند.

نشست مسکو در شرایطی قرار است برگزار شود که حکومت افغانستان در پی نامه هشدارآمیز امریکا به رییس جمهور غنی، تحت فشار قرار دارد تا طرح صلح امریکایی را بپذیرد. اما امرالله صالح معاون نخست ریاست جمهوری در واکنش به انتشار این نامه از طریق رسانه‌ها آن را “تحت فشار قرار دادن رهبران دولت افغانستان” خواند و افزود: درست است که شماری از یاران کم دل و بی‌دل مسیر را تغییر می‌دهند.

او اضافه کرد “انتخابات زودهنگام” خودش نوعی از قربانی دادن به صلح است.

معاون آقای غنی تاکید کرد، تا زمانی که “خواست‌های مشروع ملت افغانستان” در خطر باشد دولت بر سر اصل اساسی که انتخابات باشد، ایستاده است.

آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا در نامه‌ای به محمد اشرف غنی رییس جمهور افغانستان نوشته است که او “باید” با طرح جدید دولت امریکا یعنی تشکیل دولت موقت و یا حکومت مشارکتی با طالبان موافقت کند.

اما اشرف غنی تاکنون بارها ضمن مخالفت با طرح حکومت انتقالی گفته است که دولت افغانستان تسلیم زورگویی های امریکا نخواهد شد و انتقال قدرت تنها از طریق انتخابات ممکن است.

از سویی هم قرار است نشستی شبیه نشست اول بن در ماه اپریل سال روان میلادی، به رهبری سازمان ملل متحد در شهر استانبول برگزار شود. گفته می‌شود که در این نشست همه کشورهای دخیل در روند صلح افغانستان، از جمله کشورهای منطقه در آن اشتراک خواهند کرد و زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه وزارت امور خارجه امریکا برای صلح افغانستان، در حال حاضر مصروف رای‌زنی با کشورهای منطقه است تا زمینه برگزاری این نشست را در زمان تعیین شده فراهم کند.