برچسب: نشست استانبول

به گفتۀ آنان، ترک‌های افغانستان به  خدمات صحی، حق آموزش و سایر حقوق اساسی‌شان دسترسی ندارند و حکومت نیز در این زمینه اقدام نکرده است.

عظیم خنجانی، رئیس شورای شورای همبستگی ترک‌های افغانستان روز یکشنبه 29 حمل در یک نشست خبری گفت که در مسایل مهم سیاسی به آنان سهم داده نشده و آنان در روند صلح نیز حضور ندارند در حالی‌که نمایندۀ هر قوم افغانستان باید در این روند مهم شرکت داشته باشد.

آقای خنجانی هم‌چنان می‌گوید، حضور این قوم در حکومت نیز نادیده گرفته شده است.

محبوبه بیگم، مسئوول بخش زنان شورای همبستگی ترک‌های افغانستان در این برنامه می‌گوید، برای توانمندسازی زنان ترک افغانستان سرمایه‌گذاری نشده و آنان هنوزهم به حاشیه قراردارند.

خانم بیگم افزود، ترک‌تباران افغانستان همواره از نظام جمهوریت حمایت کرده‌اند در حالی‌که این قوم همیشه مورد بی‌مهری حکومت قرارگرفته و برای آنان کار اساسی صورت نگرفته است.

در همین‌حال، یعقوب احمدزی، معین وزارت سرحدات وقبایل در این برنامه می‌گوید که ترک‌ها از اقوام بزرگ افغانستان است و همیشه تلاش شده تا این قوم وسایر در مسایل مهم کشور شرکت داشته باشند.

مارشال دوستم، رهبر حزب جنبش ملی نیز در پیامی به مناسبت تجلیل از روز همبستگی ترک‌های افغانستانگفت: راه حل بحران کنونی کشور نظام غیر متمرکز اما انتخاباتی است.

آقای دستم با اشاره به تاریخ کشور گفت که احمدشاه ابدالی با درک واقعیت‌های اجتماعی و تکثر قومی افغانستان نظام غیر متمرکز را ایجاد کرد و به حاکمان محلی اختیار اداره امور را سپرده بود. آقای دوستم این رویکرد احمدشاه ابدالی را رمز گسترش و بقای حکومت او در تاریخ کشور دانست.

رهبر حزب جنبش ملی افغانستان، نشست ترکیه را سر نوشت ساز برای کشور دانسته و تاکید کرد که رهبران سیاسی و سران حکومت باید با روحیه  همدیگر پذیری و طرح واحد در این نشست شرکت نمایند.

شاه‌محمود قریشی، وزیر خارجه‌ی پاکستان، گفت کشورش متعهد به برقراری صلح و ثبات در افغانستان است.

به نقل از رسانه‌های پاکستانی، آقای قریشی، روز یک‌شنبه (۲۹ حمل)، در تماس تلفنی با محمدحنیف اتمر، وزیر خارجه‌ی افغانستان، گفت: «افغانستان صلح‌‌آمیز و با ثبات، به نفع پاکستان است.»

وزیر خارجه‌ی پاکستان، ابراز امیدواری کرد نشست استانبول بتواند در راستای توافق برای تامین صلح پایدار در افغانستان کمک کند.

در این تماس تلفنی، هم‌چنان وزیر خارجه‌ی پاکستان از وزیر خارجه‌ی افغانستان دعوت کرد پس از نشست استانبول به اسلام‌آباد سفر کند.

وزارت خارجه‌ی افغانستان تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

این در حالی است که قرار است در ۲۴ اپریل، شهر استانبول ترکیه میزبان گفت‌وگوهای صلح افغانستان باشد. این نشست، ده روزه خواهد بود و در جریان آن، در باره‌ی حکومت آینده‌ی افغانستان بحث خواهد شد.

هرچند دولت افغانستان اعلام کرده که برای اشتراک در این نشست آمادگی کامل دارد؛ اما گروه طالبان، گفته است که تا زمان خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان، در هیچ نشست صلحی اشتراک نمی‌کند. پیش‌تر از آن نیز گروه طالبان گفته بود که برای اشتراک در نشست استانبول آمادگی ندارد.

در مقطع حساسی که امریکایی‌ها در حال رفتن هستند و فرستاده ویژه واشنگتن برای روند صلح افغانستان نیز گاه و بیگاه به سود گروه طالبان سر می‌جنباند و مذاکرات دوحه و توافق کذایی امریکا با این گروه نیز اعتماد به نفس کاذبی برای آنان در میدان سیاست فراهم کرده، گروه طالبان خود را بی نیاز از مذاکرات با کابل حس کرده و در پی وقت کشی هستند تا قدرت را از راه زور به چنگ بیاورند و امارت خونین خویش را دوباره احیا کنند.
گروه طالبان اخیراً به فراخوان آتش‌بس در ماه مبارک رمضان پاسخ منفی داده و ادامه جنگ و کشتار مردم افغانستان را در این ماه دارای ثواب بیشتر خواند.
بنا بر این هرگز به صلح نمی‌اندیشد و تلاش دارند که جنگ ادامه یابد.
طالبان خود را در این وضعیت که خلیلزاد فشارها را بر دولت افغانستان افزایش داده و هرازگاهی به سود گروه طالبان سخن می‌زند، همچنان با توجه به این که امریکایی‌ها در حال خروج از افغانستان هستند، بی نیاز از مذاکره و چانه زنی با دولت افغانستان می‌بیند؛ زیرا به این نتیجه نهایی رسیده که با رفتن امریکا، دولت کابل چند صباحی بیشتر دوام نمی‌کند و رویای احیای امارت اسلامی محقق می‌شود.
در واقع، خروج نظامیان امریکایی از افغانستان، زمینه قدرت گیری طالبان را در میدان نبرد افزایش می‌دهد و این باور را خلق می‌کند که چرا با دولتی مذاکره شود که سرانجام شکست می‌خورد و متلاشی می‌شود.
به نظر می‌رسد طالبان تا حدودی در محاسبات شان دقیق هستند، زیرا امریکا با خیانت ننگین به دولت و ملت افغانستان، توافقنامه صلح با گروه طالبان امضا کرد، خلیلزاد خلاف تمام موازین اخلاقی و بین‌المللی برای این گروه لابی گری کرد و اکنون نیز دولت افغانستان زیر فشار شدید واشنگتن قرار گرفته و به طالبان دست بالا داده است.
طالبان به دلایل زیر خود را نیازمند مذاکره با دولت افغانستان نمی بینند:
نخست: طالبان خود را بی نیاز از مذاکره با دولت افغانستان می‌پندارد؛
دوم: به احیای امارت اسلامی کذایی خویش می‌اندیشند؛
سوم: جنگ و کشتار ماهیت اصلی و فلسفه وجودی این گروه است و هرگز به صلح نمی‌اندیشند.

سید علی سجادی بهسودی

نشست استانبول با موضوع صلح افغانستان قرار است چند روز دیگر در ترکیه برگزار شود.
حکومت افغانستان و شورای عالی مصالحه ملی طرح های خود برای ارائه در این نشست را آماده کرده اند. در کنار این، طالبان در روزهای اخیر اعلام کرده اند تا نیروهای خارجی از جمله نیروهای امریکایی به طور کامل از افغانستان خارج نشوند، در هیچ نشستی مرتبط با صلح افغانستان شرکت نمی کنند.
در چنین فضایی امریکایی ها اما تمام تلاش های دیپلماتیک و سیاسی خود را به کار بسته اند تا قبل از خروج شان از افغانستان در یازده سپتامبر سال جاری میلادی به نوعی توافق صلح دست یابند.
داکترعبداللطیف نظری، استاد دانشگاه، کارشناس مسائل سیاسی و کاندید پیشین انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، در گفت و گویی با خبرگزاری رها هدف اصلی امریکایی ها از نشست استانبول را رسیدن به یک توافق نامه صلح قبل از یازده سپتامبر جهت خروج ابرومندانه از افغانستان عنوان نمود.
امریکایی ها عملا توافق صلح دوحه با طالبان را نقض کرده نیروهای خود را به جای اول ماه می در یازده سپتامبر قرار است از افغانستان خارج کنند. امریکایی ها نگرانند طالبان با اعتماد به نفسی که به دست آورده اند یک بار دیگر حملات شان را بر نیروهای امریکایی و ناتو از سر بگیرند و این شرایط را برای امریکایی ها می تواند دشوار بسازد. دولت بایدن تلاش می کند در نشست استانبول رضایت طرف اصلی یعنی طالبان را به دست آورد تا زمینه خروج آبرومندانه آنها فراهم شود.
به باور داکتر نظری هدف دوم امریکایی ها در نشست استانبول رسیدن به نوعی محک و دیدگاه گروه های سیاسی، نمایندگان مردم افغانستان و شهروندان این کشور در مورد نوع نظام سیاسی که قرار است در افغانستان روی کار آید، می باشد.
تیم بایدن بر این باور است که گسست های هویتی در افغانستان بیش از اندازه است و گسل های قومی روبه افزایش می باشد و این می تواند برای حضور بیش از دو دهه امریکا در افغانستان یک شکست تلقی گردد. امریکایی ها در نشست استانبول به دنبال محک و دیدگاه احزاب سیاسی، نمایندگان سیاسی و شهروندان افغانستان در مورد نوع نظام سیاسی آینده این کشور می باشد.

طرح غنی و عدم استقبال گسترده
داکتر نظری در ادامه گفت و گو خود به طرح سه مرحله ایی غنی که قرار است در نشست استانبول ارائه شود، اشاره کرده می گوید طرح غنی در نشست استانبول با استقبال گسترده روبرو نخواهد شد.

وی همچنین افزود: هم طالبان، هم امریکا و هم برخی احزاب سیاسی کلان و تاثیرگذار افغانستان با طرح غنی مخالف هستند. اما حکومت افغانستان قطعا می تواند یک طرف قضیه باشد چون بدون رضایت حکومت افغانستان هم بحث توافق روی صلح و نوع نظام آینده در کشور با مشکلاتی روبرو خواهد شد. امریکایی ها در نشست استانبول تلاش می کنند رضایت آقای غنی و طرفداران طرح جمهوریت به گونه ای حاصل شود و در این راستا احتمالا امتیازاتی هم برای آنها در نظر گرفته می شود.
نظری همچنین تاکید کرد:« طرح غنی از لحاظ توازن قومی با اشکالات و خلأهای جدی روبروست. از سویی طرح شورای عالی مصالحه ملی با اشکالاتی روبروست. می توان گف هم طرح غنی و هم طرح شورای عالی مصالحه ملی هر دو با مشکل توازن قومی و تعادل قومی روبرو هستند.»
به باور این کارشناس مسائل سیاسی طرح جمهوریت به خصوص بیشتر قابل نقد است چون بر نظام سیاسی متمرکز تاکید دارد. تجربه دو دهه ای در افغانستان نشان می دهد که یکی از عوامل اصلی بحران و بی ثباتی در افغانستان تمرکز گرایی قدرت می باشد. این مسأله کشور را به سمت استبداد و انسداد سیاسی سوق داده و گسست های هویتی را به بار آورده است. بنابراین، به نظر می رسد طرح جمهوریت آقای غنی و طرفدارانش با اقبال عمومی در نشست استانبول مواجه نشود و نیازمند بحث های جدی ست و می بایست برخی واقعیت های افغانستان را مورد توجه قرار دهد. در غیر اینصورت، افغانستان حتی در نظام پسا صلح نیز نمی تواند یک دولت مقتدر شکل دهد و به مرور زمان دچار بی ثباتی می شود.

سفیر اتحادیه اروپا در افغانستان در آستانه برگزاری نشست استانبول ابراز امیدواری کرد این گروه فرصت پیش‌آمده برای صلح را جدی بگیرد و در نشست ترکیه شرکت کند.
به گزارش خبرگزاری دید، اندرس وان برندت سفیر اتحادیه اروپا در افغانستان روز گذشته در همایشی در کابل گفت که اگر طالبان می‌خواهند از کمک‌های جامعه جهانی برخوردار شوند، فرصت پیش‌آمده را برای صلح باید جدی بگیرند و در نشست آتی استانبول شرکت کنند.
سفیر اتحادیه اروپا گفت: اگر طالبان می‌خواهند بخشی از دولت در افغانستان باشند، از کمک‌های توسعه‌ای ما، از تجارت ما و از نمایش در صحنه بین‌المللی بهره ببرند، بهتر است مذاکره را شروع کنند.
وی افزوده که امیدوار است طالبان فرصتی را که با نشست استانبول پیشنهاد شده ‌است، از دست ندهند.
به گفته وی، در پنج سال گذشته مسئله صلح افغانستان هیچ‌گاه مانند هفته‌های اخیر داغ نبوده‌ است.
گفتنی است که کنفرانس بین‌المللی استانبول قرار است به تاریخ ۲۴ اپریل سال جاری میلادی در ترکیه برگزار شود. اما طالبان گفته‌اند تا زمانی که نیروهای خارجی از کشور بیرون نشوند در هیچ نشستی در باره افغانستان شرکت نمی‌کنند.

شاه حسین مرتضوی، مشاور ارشد رییس‌جمهور غنی می‌گوید چند دستگی در رهبری طالبان گفتگو‌های صلح را دشوار می‌سازد.

آقای مرتضوی می‌افزاید در حال‌حاضر، میان جنگجویان میدان نبرد و رهبران طالبان در قطر نیز هماهنگی و جود ندارد.

به گفتهٔ وی، تعدد مراکز تصمیم گیری در چند کشور و پنهان بودن رهبر اصلی طالبان بر مشکلات افزوده است.

او می‌گوید طالبان در آستانه گفتگوهای صلح صد پارچه و فاقد طرح و صدای واحد شده‌اند.

از سویی‌هم، قرار بود نشست استانبول برای صلح افغانستان در تاریخ ۱۶ ماه اپریل برگزار گردد؛ اما طالبان گفتند که آمادهٔ این نشست نیستند.

از سویی‌ دیگر گروه طالبان می‌گویند تا زمانی که نیروهای خارجی از افغانستان خارج نشوند آنان در هیچ نشستی که در بارهٔ آینده افغانستان تصمیم گرفته شود، اشتراک نخواهند کرد.

در همین حال، جو بایدن، رییس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا، گفته‌است که از اول ماه می سال جاری روند خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان آغاز می‌شود و تا ۱۱ سپتامبر سال جاری نیروهای این کشور به طور کامل از افغانستان خارج می‌شوند.

رییس‌جمهور غنی به تصمیم جو بایدن مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان احترام گذاشته، گفته‌است که نیروهای افغان به تنهایی می‌توانند از افغانستان دفاع کنند.

نشست استانبول با محوریت صلح افغانستان قرار است در هفته های پیشرو در ترکیه برگزار شود. حکومت افغانستان در حالی قرار است در این نشست شرکت کند که هنوز طرحی واحد برای ارائه در این نشست هم آماده نکرده است. رئیس جمهور غنی یک طرح سه مرحله ای و شورای عالی مصالحه ملی طرح جداگانه خود را آماده کرده و هنوز طرح واحد از دل این دو طرح بیرون نیامده است.

این اختلافات به اضافه منافع متضاد حکومت و طالبان احتمال موفقیت نشست استانبول را پایین آورده است.

حجت الاسلام شیخ موسی رضایی از چهره های سرشناس جهادی در حوزه غرب کشور در گفت و گویی با خبرنگار خبرگزاری رها در مشهد گفت:«صلح افغانستان دست خود افغان ها نیست و این خارجی ها هستند که تصمیم می گیرند صلح در افغانستان برقرار شود یا اینکه جنگ ادامه یابد.»

وی می افزاید اگر منافع خارجی ها در افغانستان تأمین نشود، اجازه نمی دهند صلح در کشور برقرار گردد. جنگ های داخلی افغانستان که به کشور و مردم مظلومش تحمیل شده نیز محصول شوم همین تضاد منافع خارجی هاست. نشست استانبول در مورد صلح افغانستان نیز از این قاعده مستثنی نیست و اگر بتواند منافع خارجی ها را تأمین کند، می توان به موفقیت آن خوشبین بود.

موسس دانشگاه خواجه عبدالله انصاری با اشاره به خواسته های حکومت و طالبان می گوید حکومت و طالبان خواسته هایی دارند که در تقابل با یکدیگر قرار دارد: طالبان که قبلا به صورت ضمنی در مورد امارت اسلامی شان سخن می گفتند در نشست مسکو در مورد صلح افغانستان که چندی پیش در پایتخت روسیه برگزار شد به صراحت از بازگشت امارت اسلامی خود سخن گفتند. حکومت افغانستان اما بر جمهوریت تکیه دارد و در این راستا رئیس جمهور غنی در طرح سه مرحله ای خود برای نشست استانبول حتی برگزاری انتخابات زودهنگام را پیشنهاد داده است.

به باور این چهره برجسته سیاسی در غرب کشور حکومت تلاش می کند حتی اگر شده زمان ریاست جمهوری غنی را از چهار سال به دو سال هم که شده کاهش دهد تا بتواند تحت مدیریت همین دولت انتخابات زودهنگام را برگزار نماید. این رویه سوال برانگیز است و احتمال دخل و تصرف تیم ارگ در تشکیل نظام سیاسی آینده را افزایش می دهد. حکومت حتی در لیست هیات شرکت کننده در نشست استانبول هم تغییرات تازه ای ایجاد نموده و نام داماد حکمتیار را از لیست حذف کرده است. حکمتیار و حزب اسلامی او البته آرام نخواهند گرفت.

حجت الاسلام شیخ موسی رضایی در بخش دیگری از گفت و گوی خود تاکید می کند شکاف در بین احزاب و جریان های سیاسی در مورد صلح نیز خود یک درد سر دیگری ست: برخی احزاب و جریان ها در همسویی با حکومت از جمهوریت دفاع می کنند و تلاش دارند دوره ریاست جمهوری آقای غنی به هر صورتی که شده تکمیل گردد. در حالیکه برخی احزاب و جریان های دیگر طرفدار دولت عبوری(دولت صلح) می باشند. اختلاف حکومت با شورای عالی مصالحه ملی بر سر طرح صلی که باید در نشست استانبول ارائه شود نیز در همین راستا قابل توجیه است. در طرح شورای عالی مصالحه ملی بر نظام صدارتی تاکید شده است در حالیکه در طرح رئیس جمهور غنی تاکید همچنان بر نظام ریاستی است.

حجت الاسلام رضایی با در نظرداشت مواضع متضاد حکومت و طالبان می گوید موفقیت نشست استانبول مستلزم اتخاذ یک راه سوم می باشد که بتواند این خواسته های متضاد را همسو کند.

موسس مدرسه الزهراء به همسایه های افغانستان اشاره می کند و می گوید وقتی خارجی ها در موضوع جنگ و صلح افغانستان دنبال منافع خود هستند و برقراری صلح یا ادامه جنگ معلول تصمیمات منفعت طلبانه آنها می باشد، همسایه های افغانستان نیز حق دارند در افغانستان به دنبال منافع خود باشند. اگر منافع همسایه های افغانستان در نشست استانبول تأمین نشود، آنها تماشاچی نخواهند بود.

به باور حجت الاسلام رضایی نشست استانبول از این نظر با مشکل روبروست.

نشست استانبول با موضوع صلح افغانستان در حالی قرار است در هفته های آتی برگزار شود که طالبان به تازگی اعلام کرده اند تا زمانیکه تمام نیروهای خارجی از افغانستان خارج نشوند و هفت هزار زندانی این گروه از زندان های افغانستان آزاد نگردد، در هیچ نشستی در مورد صلح افغانستان شرکت نمی کنند.

حجت الاسلام شیخ موسی رضایی در این مورد می گوید: طالبان باز هم دنبال بهانه اند تا امتیازات تازه به دست آورند. اگر امتیازات دوحه و مسکو به طالبان داده شود، آنها در نشست استانبول شرکت خواهند کرد. به باور آقای رضایی در صورت عدم شرکت طالبان در نشست استانبول که همه چیز در مورد صلح زیر سئوال می رود.

سازمان پیمان اتلانتیک شمالی (ناتو) به تازگی در بیانیه‌ای گفت متحدان این سازمان تصمیم گرفته خروج نیروهای ماموریت حمایت قاطع را در افغانستان از اول می آغاز کند.
بیانیه این سازمان با بیان این که چالش‌های افغانستان هیچ راه‌حل نظامی ندارد، گفت: متحدین تعیین‌ کردند که ما خروج نیروهای ماموریت حمایت قاطع را از اول می شروع کنیم. این خروج منظم، هماهنگ و سنجیده شده خواهد بود. ما قصد داریم خروج تمام نیروهای امریکایی و حمایت قاطع طی چند ماه تکمیل شود».
این سازمان افزود که هرگونه حمله طالبان علیه نیروهای متحدین در جریان خروج با پاسخ قوی ما روبرو خواهد شد.

ناتو با استقبال از کنفرانس استانبول افزود به پشتیبانی خود از روند صلح به رهبری و مالکیت افغانستان ادامه خواهد داد.
این سازمان همچنین از دولت افغانستان و طالبان خواست طبق توافق‌نامه امریکا-طالبان و اعلامیه مشترک امریکا-افغانستان به تعهدات خود در روند صلح پایبند باشند.
بیانیه این سازمان در ادامه بیان می‌دارد که خروج نیروهای ناتو به معنی ختم روابط با افغانستان نیست، بلکه شروع فصل جدیدی خواهد بود.

سرور دانش، معاون ریاست‌جمهوری، خواستار تقسیم‌بندی قومی کرسی‌های دولتی به ویژه ریاست‌جمهوری و نخست‌وزیری شده است.

دانش در دومین نقد بر مسودۀ طرح شورای مصالحه نوشت: اگر همه ما بخواهیم که ثبات و وحدت ملی و حقوق شهروندی و برابری به معنای واقعی آن تأمین گردد، بیایید فیصله کنید که نه رییس جمهور و نه صدر اعظم، از اقوامی که ادعای اقتدار و اکثریت بودن را دارند انتخاب نشوند، بلکه از اقلیت‌های دیگر کشور انتخاب شوند، از هزاره و اوزبیک و ترکمن و بلوچ و قزلباش و قرغیز و مانند آن‌ها و یا به تناوب و دوره‌یی از میان همه اقوام انتخاب شوند و یا شورای ریاست جمهوری ایجاد شود، نه این‌که شعار مشارکت همه اقوام را سر دهیم ولی در عمل بازهم اقوام به درجات متفاوت تقسیم کنیم.»

سرور دانش مسودۀ طرح شورای مصالحه را دیدگاه یک حزب خواند و گفت که این طرح نباید در نشست استانبول ارایه شود.

او گفت نظام پارلمانی و ایجاد صدارت خواست یک جریان مشخص است.

اما یونس قانونی در واکنش به اظهارات دانش گفت طرح شورای مصالحه ملی، مربوط به ۳۵ حزب و جریان سیاسی است که از سوی آنان توحید گردیده است.

او گفت سرور دانش طرح را مطالعه نکرده است. همچنان، عطا محمد نور رییس جمعیت اسلامی گفت وظیفۀ آن تهیۀ طرحی که در آن معاون ریاست جمهوری ابقا شود، نبوده است.

طرح تقسیم کرسی‌ها براساس قوم و مذهب، تجربۀ لبنان است. بر اساس توافقی‌که در سال ۱۹۴۳ میلادی میان رهبران لبنانی حاصل شد، نخست‎وزیر از جامعه سنی مذهب لبنان انتخاب می‌شود. رییس جمهور لبنان از مسیحیان مارونی و رییس پارلمان شیعه مذهب است.

روند صلح افغانستان وارد مرحله پیچیده و دشواری شده است. این پیچیدگی و دشواری از آنجا ناشی می‌شود که محمد نعیم سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر گفته است تا زمانی که همه نیروهای بیگانه از کشور خارج نشوند، این گروه در هیچ کنفرانسی که درباره افغانستان در آن تصمیم گیری می‌شود، شرکت نخواهد کرد.
برابر با توافق صلح دوحه، قرار بود نیروهای خارجی تا ماه می از افغانستان خارج شوند، اما اداره جو بایدن تاریخ خروج کامل نیروهای امریکایی را از افغانستان ۱۱ سپتامبر/ ۲۰ سنبله اعلام کرد.
اداره بایدن علت تأخیر در خروج نیروهای امریکایی از کشور را چالش‌های لوجستیکی بیان کرده است. این در حالی است که میر رحمان رحمانی رییس مجلس نمایندگان گفت با خروج کامل نیروهای امریکایی در یازدهم سپتمبر سال جاری، احتمال جنگ داخلی در کشور وجود دارد.
واقعیت امر این است که نشست استانبول در چهار دهه اخیر، فرصتی منحصر به فرد برای پایان جنگ‌های داخلی و دست یافتن به صلحی استوار بر ارزش‌های دموکراتیک و دستاوردهای مادی و معنوی بیست سال گذشته و از جمله جمهوریت به مثابه زیربنای ساختار سیاسی مدرن موجود است، اما آنچه این دورنمای امید بخش را تیره و تار می‌کند، خودداری طالبان از شرکت در این نشست تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز است.
طالبان علت تعلل خود در شرکت نجستن در نشست استانبول را عدم تطبیق کامل توافق دوحه و خارج نشدن نیروهای بیگانه از کشور خوانده‌اند.
یک منبع طالبان گفته‌ است که هنوز مواد توافق‌نامه دوحه از جمله رهایی زندانیان و حذف نام سران این گروه از فهرست سیاه سازمان ملل عملی نشده ‌است.
اما آیا به راستی آنچه مایه غیبت طالبان از نشست استانبول می‌شود، همین موارد است، یا این گروه، اساساً اهل گفت‌وگو نیست و خود را در میدان تعامل سیاسی، بازنده احساس می‌کند و به همین جهت از شرکت در نشست استانبول امتناع می‌ورزد؟
راحل موسوی طی مطلبی در خبرگزاری دید می نویسد: طالبان در پی اجرایی‌سازی متن و مفاد توافق دوحه است. نمایندگان این گروه در آغازین روزهای مذاکرات بیناافغانی در قطر نیز بر این موضوع تأکید داشتند که مبنای مذاکرات، توافقنامه صلح دوحه و فقه حنفی باشد؛ چیزی که موجب اطاله روند مذاکرات بیناافغانی و به بُن‌بست کشیده شدن آن برای مدتی طولانی شد. اکنون نیز این‌گونه به نظر می‌رسد که طالبان دریافته‌اند نشست ترکیه، ادامه نشست قطر نیست، بلکه جایگزین آن است و آنچه این گروه از اعمال توافق صلح با امریکا دنبال می‌کند، در نشست استانبول، قابلیت اجرایی و عملیاتی ندارد.
افزون بر این، این احتمال نیز وجود دارد که از نظر طالبان، طرح اداره بایدن برای صلح افغانستان، به اندازه کافی برآمده از توافق صلح دوحه نیست و انتظارات این گروه از دولت بایدن را برآورده نمی‌کند؛ انتظاراتی که ریشه در حاتم‌بخشی انتخاباتی دونالد ترامپ دارد و طالبان را پرتوقع و بدذائقه کرده است.
در کنار این موارد، محقق نشدن تعهدات امریکا به طالبان در توافق صلح آن ابرقدرت با این گروه متواری، از مسائل دیگری است که طالبان را نسبت به مشارکت در نشست استانبول، بی‌تمایل ساخته و حتی بر آن داشته است که از غیبت خود در این نشست، به مثابه اهرم فشاری علیه واشنگتن استفاده کند و کاخ سفیدنشینان را در برابر دو گزینه تمکین به مطالبات طالبان یا تن دادن به ادامه جنگ با آن وادارد؛ جنگی که بیهوده و پرهزینه است و امریکا از آن گریزان و رویگردان!
بر پایه توافق صلح دوحه، امریکا باید ۱۲ هزار زندانی طالبان را از زندان‌های دولت افغانستان آزاد و نام رهبران آن را نیز از فهرست سیاه سازمان ملل متحد حذف می‌کرد؛ اتفاقی که تنها در مورد آزادی ۵ هزار زندانی این گروه افتاد و اکنون با توجه به تصریح مقامات دولت جمهوری اسلامی افغانستان و از جمله امرالله صالح، مبنی بر این‌که آزادی زندانیان طالبان «غلط‌ترین» اقدام دولت بوده است، دیگر امکان تکرار شدن در مورد ۷ هزار زنداین باقی‌مانده طالبان را ندارد.
با این حال، این موارد، تنها مواردی نیست که موجب امتناع طالبان از شرکت در نشست استانبول شده‌ است، بلکه افزون بر آنچه از توافق امریکا و طالبان، رسوا و رسانه‌ای شده است، توافقات پشت پرده‌ای هم هست که حتی دولت افغانستان از آن بی‌خبر است و به نظر می‌رسد که وفاداری امریکا به آن توافقات، برای دولت کنونی این کشور، بسیار سنگین و پرهزینه است. بنابراین، طالبان از همه امکان‌ها و ابزارهای فشار بهره می‌برند تا دولت بایدن را به بازگشت به توافق دوحه وادار کنند و خودداری از شرکت در نشست استانبول، یکی از آن ابزارها است.
حملات راکتی اخیر طالبان بر مراکز نظامی امریکایی‌ها در میدان‌های هوایی خوست و قندهار هم، نوعی گوش‌مالی طالبانی با این پیام روشن بود که بی‌توجهی به توافق صلح دوحه، می‌تواند هزینه‌های سنگینی بر امریکایی‌ها تحمیل کند.

نتیجه این‌که طالبان نه تنها نشست استانبول را به نفع خود نمی‌دانند، بلکه احتمالاً حتی به این نتیجه رسیده‌اند که قرار نیست در نشست استانبول حلوای تقسیم قدرت سخاوتمندانه پخش شود و کام این گروه را با رسیدن به امارت اسلامی دهه ۹۰، از مجرای اجلاس استانبول شیرین کند. استقبال گسترده سیاستمداران افغانستان نیز از نشست استانبول و آمادگی شان برای شرکت در آن، بیانگر آن است که بنا نیست برایند این اجلاس، استقرار امارت طالبانی در افغانستان باشد. بنابراین رهبران طالبان تلاش می‌کنند با شرکت نکردن در این نشست، وانمود کنند که همچنان قدرتمند هستند، اما حقیقت این است که اگر چیزی به نام شکست سیاسی برای طالبان، قابل درک باشد ـ که هست ـ در امتناع آنان از شرکت در نشست استانبول، به وضوح خود را نشان می‌دهد.

عطا محمد نور، رهبر جمعیت اسلامی روز سه شنبه در نشستی در کابل از گزینه‌های رهبری حکومت صلح در افغانستان نام برد.

رهبر جمعیت اسلامی گفت از برخی آدم‌های گمنام به عنوان رهبر ادارۀ انتقالی و یا موقت نام برده می‌شود.

وی اما تاکید کرد تحمیل چهره‌های ناشناخته برای آنان پذیرفتنی نیست.

عطا محمد نور از سیدحامد گیلانی، رهبر حزب محاذ ملی، ذبیح‌الله مجددی، رهبر حزب جبهۀ نجات افغانستان، حامدکرزی، رییس جمهور پیشین، عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی و محمد یونس قانونی معاون پیشین ریاست جمهوری به عنوان گزینه‌های شایستۀ رهبری ادارۀ انتقالی نام برد.

این اظهارات درحالی صورت می‌گیرد که مذاکرات به مرحلۀ حساسی رسیده است. طالبان گفته اند در موجودیت قوای خارجی حاضر نیستند در هیچ نشست تصمیم گیری دربارۀ صلح افغانستان شرکت کنند.

محمد امیری معاون سخنگوی ریاست جمهوری در یک کلیپ ویدیویی می‌گوید دولت افغانستان از هر اقدامی که پروسه صلح را تسریع کند، حمایت می‌کند.
معاون سخنگوی ریاست جمهوری افزود حکومت افغانستان برای شرکت در نشست استانبول آمادگی کامل داشته و دارد.
وی افزود خواست و توقع حکومت از طالبان این است که بهانه‌جویی‌ها را کنار گذاشته و به خواست مردم افغانستان که تامین یک صلح واقعی و سراسری است، تمکین کنند.
در همین حال، گروه طالبان در واکنش به تصمیم تازه ایالات متحده امریکا مبنی بر تعویق مهلت خروج از ماه می به ما سپتمبر سال روان، گفته است تا خروج کامل نیروهای خارجی در هیچ نشستی در پیوند به روند صلح اشتراک نخواهد کرد.
پیشتر نیز گروه طالبان گفته بود نمی‌تواند در تاریخ تعیین شده ۱۶اپریل در نشست ترکیه اشتراک کند.
با این حال، نشست استانبول با تعویق هشت روزه، به جای ۱۶اپریل به تاریخ ۲۴ این ماه برگزار خواهد شد.
هنوز معلوم نیست که گروه طالبان در این نشست اشتراک خواهند کرد یا خیر.

 محمد نعیم سخنگوی گروه طالبان ساعاتی پس از آن که دولت بایدن اعلان کرد خروج نیروها را تا ماه سپتمبر ۲۰۲۱ به تعویق می‌اندازد، گفت تا وقتی که همه نیروهای خارجی از کشور خارج نشوند، این گروه در هیچ کنفرانسی در باره افغانستان شرکت نخواهد کرد.
سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر گفت این گروه «در هیچ کنفرانسی که درباره افغانستان در آن تصمیم‌گیری می‌شود، شرکت نخواهد کرد».
وی افزود طالبان امور خود را مطابق ارشادات دین اسلام انجام می‌دهند و در نتیجه مشوره هر فیصله‌ای که صورت گرفت بر اساس آن تصمیم‌گیری می‌شود.
واشنگتن‌پست سه‌شنبه شب در گزارشی به نقل از برخی منابع آگاه گفت که دولت بایدن تا ۱۱ سپتمبر سال جاری میلادی تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج می‌کند.
از سویی هم، امریکا، ترکیه و سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای مشترک اعلان کردند که نشست صلح استانبول در باره افغانستان به تاریخ ۲۴ اپریل برگزار خواهد شد.

برگزار‌کنند‌گان نشست استانبول زمان برگزاری این نشست را اعلام کردند.

طبق اعلامیه مشترک ترکیه، قطر و سازمان ملل متحد، این نشست در ۲۴ اپریل برگزار می‌شود و تا چهارم ماه می ادامه می‌یابد.

این اعلامیه از سوی وزارت خارجه ترکیه که میزبان نشست استانبول است، نشر شده است.

در این اعلامه آمده است نشست استانبول در سطح بلند و فراگیر بین نمایندگان جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان برگزار می‌شود.

برگزارکنند‌گان نشست استانبول، هدف این نشست را تسریع روند صلح افغانستان، تکمیل مذاکرات بین‌الافغانی در دوحه و دست‌یابی به یک توافق‌ سیاسی عادلانه و پایدار عنوان کرده‌اند.

رهبر جمعیت اسلامی روز سه‌شنبه(۲۴حمل) ضمن تبریکی فرا رسیدن ماه رمضان، آرزو نمود افغانستان در نشست استانبول به صلح دایمی و پایان جنگ دست یابد.
در پیام آقای نور آمده رمضان فرصتی است برای زدودن گناهان، دست‌گیری و یاری مستمندان، عبادت خداوند یکتا و رهایی از معصیت. در این ماه، قرآن‌کریم، این کتاب مقدس الهی نازل شد و رهنمونی گردید برای جامعهٔ گیر افتاده در دام جاهلیت بدوی که هنوز پس از قرن‌ها همچنان احکام این کتاب مقدس بر زندگی مسلمانان جاری است.
آقای نور افزوده: امید می‌‌رود که افغانستان در این ماه پر فیض، با برگزاری نشست استانبول، به صلح دایمی و پایان جنگ دست پیدا کند.
به باور او، برگزاری این نشست تاریخی یک رویداد مهم در تاریخ کشور محسوب می‌شود که آرزو دارم پایان آن نیز پر دستاورد و به نفع مردم و کشور ما باشد.
گفتنی است که نشست استانبول قرار است در اواخر ماه حمل در ترکیه برگزار شود.

آنچه در 22 حمل 1400 به نام طرح «توافقنامه صلح» به عنوان طرح توحید شده، توسط گروه تخنیکی توحید نظریات شورای عالی مصالحه ارائه شده، کاستی ها و ضعف های بسیار زیادی دارد که باید همه صاحب نظران و مردم شریف کشور نظرات و نقدهای خود را در مورد این طرح ارائه کنند. اما تا آن زمان لازم می بینم چند نکته و ملاحظه کوتاه را یادآوری کنم:

1. در این طرح اصولا هیچ گونه توحید و انسجامی بین نظرات و طرح های مختلف جانب جمهوریت صورت نگرفته است. با این که فیصله این بود که گروه تخنیکی شورای عالی مصالحه نظرات را توحید ساخته و یک طرح واحد ارائه کند. اما در این طرح برای هر دو دوره گذار و نظام آینده، چندین گزینه ارائه شده و هیچ تحلیلی هم صورت نگرفته که کدام گزینه چه مزایایی دارد و یا چه معایبی؟ در این صورت بهتر این بود که گروه تخنیکی توحید نظریات صادقانه اعلام می کرد که موفق به توحید طرح ها نشده و نیاز به وقت بیشتر دارد.

2. در این طرح، با طرح رئیس جمهور و حکومت افغانستان، برخورد توهین آمیز صورت گرفته است و هیچ گونه توضیحی در باره آن ذکر نشده و تنها یک تصویری بسیار فشرده از فهرست آن ارائه شده است، در حالی که همین طرح (حکومت صلح) به عنوان گزینه الف هم معرفی شده که اصولا باید گزینه نخست و برگزیده تلقی شود و امتیازات آن برجسته گردد ولی در مقابل، طرح ب (دولت انتقالی) که طرح درجه 2 است چندین برابر با توضیحات و تفصیلات بیان شده و مبنای تمام مباحث و راهکارهای بعدی قرار گرفته است و طرح الف نادیده گرفته شده است و این یک نگرش یک جانبه گروه تخنیکی را نشان می دهد که عمدا خواسته طرح حکومت را مبهم جلوه دهد و به حاشیه براند.

3. طرح ب (دولت انتقالی) به طور عمده طرح آقای سفیر خلیلزاد را محور قرار داده و همه عناصر آن را با تعدیلات و اصلاحاتی تأیید کرده و از خود ابتکاری نکرده است.

4. این طرح به جای تقویت اجماع در جبهه جمهوریت، اختلافات در درون جبهه جمهوریت را برجسته ساخته است و به همین جهت به هیچ صورت قابل ارائه به نشست استانبول یا نشست دیگر نیست و باید از نو و با دقت بیشتری طرح جامع و مورد توافق همه تدوین گردد.

5. در حالی که هنوز این طرح به تصویب کمیته رهبری شورای عالی مصالحه و به تصویب نهایی رهبری دولت نرسیده چرا با عجله نشر شده است؟ این شتاب برای چیست؟ آیا نباید چند روز دیگر حوصله می کردند تا این طرح مراحل نهایی تصویب خود را طی می کرد؟ چرا برخی از ماها این قدر عجله داریم که برای گروه طالبان هر نوع امتیازی را تقدیم کنیم و دولت مستقر و مشروع افغانستان را تضعیف کنیم و جبهه جمهوریت را چند پارچه نشان دهیم و همه گزینه ها را یکباره و یکجای علنی کنیم؟

6. این طرح در حقیقت دیدگاه تنها یک جناح یا بهتر بگوییم یک حزب را برجسته ساخته است. نظام پارلمانی و یا صدارتی چه برای دوره انتقال و چه برای آینده افغانستان، تنها نظر یک حزب است و نباید به عنوان نظر همه جبهه جمهوریت و نظر همه اقوام و احزاب قلمداد شود. از سوی دیگر نظام کامل پارلمانی با توجه به مساعد نبودن بستر نظام حزبی فراگیر، زمینه تطبیق آن فراهم نیست. چنان که در گذشته های تاریخ سیاسی افغانستان نیز نظام پارلمانی موفق نبوده است.

7. از زاویه دیگر این طرح در حقیقت تقسیم قدرت بین دو قوم است که به نام نظام صدارتی یا پارلمانی و در لفافه تمرکز زدایی ارائه شده و یکی را مستحق ریاست جمهوری و دیگری را مستحق صدراعظمی دانسته است. مگر نه این است که در طول سالیان اخیر کسانی که شعار صدر اعظمی می دادند و می دهند، در حقیقت جامه مفشن این مقام را برای قوم خاصی دوخته اند؟ و در این صورت تکلیف دیگر اقوام چه می شود؟ اقوام دیگر در این طرح به درجه 3 و 4 و … تنزل داده شده اند. آیا مشارکت عادلانه همین است؟ آیا چنین تقسیم قدرتی شکاف ها و تضادهای قومی و سیاسی را وسیعتر نمی گرداند و یک نوع تمرکز و انحصار دیگری را در پی نخواهد داشت؟ این در حالی است که ما در این کشور هنوز نمی دانیم که قوم اول و دوم و … کیست چون هیچ سرشماری دقیق از نفوس اقوام نداریم.

8. اگر هدف از طرح صلح، ختم جنگ و مشارکت عادلانه اقوام باشد، نظام ریاستی با لحاظ خصوصیات ذیل می تواند هدف را بیشتر و بهتر برآورده سازد:

یک رئیس جمهور منتخب با آرای عمومی مردم افغانستان منسوب به هر قومی که باشد و با چهار معاون به شمول یک زن از چهار قوم دیگر (غیر از قومی که رئیس جمهور منسوب به آن باشد) و بدون شماره گذاری و با صلاحیت های اجرایی تصریح شده در قانون اساسی برای معاونین و با محدود ساختن صلاحیت های کنونی رئیس جمهور که در ماده 64 قانون اساسی بیان شده است و همچنین با دادن صلاحیت های لازم به ادارات محلی و دخیل ساختن مردم محل و شوراهای محلی در انتخاب یا تعیین والیان و همچنین توزیع عادلانه بودجه ملی به همه ولایات با رعایت انکشاف متوازن و نقش برجسته شوراهای ولایتی و شاروالی های منتخب ولایات.

این نظام با این خصوصیاتی که برشمرده شد هم با واقعیت های کشور مطابقت دارد و هم از تمرکز می کاهد و هم زمینه پذیرش در میان همه اقوام و گروه های سیاسی کشور دارد و هم از بیشتر شدن شکاف ها و تضادهای قومی جلوگیری می کند. ما نباید همیشه هر جامه ای را تنها برای اندام خود بدوزیم و در هر طرحی تنها برای خود یک جایگاه تعریف کنیم. باید منافع عمومی و نظریات همه جریان ها را احترام کنیم و هر گونه طرح و نظریه پردازی باید منطبق با واقعیت های جامعه افغانستان و برگرفته شده از آرای همه جناح ها، اقوام، کتله های اجتماعی و نخبگان کشور باشد. هیچ کسی نباید دیدگاه خود را بر دیگران تحمیل کند و آن را نظر نهایی و مساوی با حقیقت بپندارد.

رنگین دادفر اسپنتا، مشاور امنیت ملی پیشین کشور، می‌گوید روند صلح افغانستان و کنفرانس استانبول «پیچیده و نامعلوم» است.

او که در مراسم رونمایی از کتاب «صد یاقوت هرات» صحبت می‌کرد، گفت در مورد آینده مذاکرات صلح و کنفرانس استانبول چیزی نمی‌داند.

وی در پاسخ به پرسشی در مورد وضعیت آینده کشور پس از مذاکرات صلح گفت: «نمی‌دانم، صادقانه نمی‌دانم، اما جدی نگران هستم!»

آقای اسپنتا افزود پراکندگی در حوزه جمهوریت به سود کشور نیست و جریان‌های سیاسی حوزه جمهوریت نباید روند صلح را تخریب کنند.

این سیاست‌گر مشهور کشور تصریح کرد صلح، صلح افغانستان نیست، همان‌گونه که جنگ، جنگ افغانستان نبود و شهروندان افغانستان محتوای صلح را تعیین نمی‌کنند.

رنگین دادفر اسپنتا، پافشاری کرد در طرح‌های صلح ارایه شده در نشست صلح استانبول حرف‌های خوبی در مورد حقوق شهروندان وجود دارد، اما برخی موارد خطرناک نیز در طرح‌های صلح وجود دارد که خوب نیست.

قرار بود نشست صلح استانبول با همکاری سازمان ملل، ایالات متحده امریکا، قطر و ترکیه در تاریخ شانزدهم ماه روان میلادی برگزار شود، اما طالبان اعلام کردند که در این تاریخ آماده اشتراک در نشست نیستند. با این همه
مردم افغانستان چشم‌انتظار نتایج این کنفرانس هستند.

محمد نعیم، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر به رسانه ها گفت: «موقف امارت اسلامی افغانستان پیرامون شرکت در کنفرانس استانبول در تاریخ ۱۶ ماه اپریل این است که در این تاریخ ما شرکت کرده نمی‌توانیم.»

او افزود:«البته موضوع زیر بررسی ما قرار دارد، مشورت‌ها هم جریان دارد. هرگاه در نتیجه مشورت‌ها و بررسی‌ها فیصله‌ دیگری صورت گرفت، آن را با مردم شریک خواهیم ساخت.»

گروه طالبان توضیحی نداده چرا نمایندگان آن نمی‌توانند در این تاریخ در نشست استانبول شرکت کنند، اما قبلا منابعی گفته بودند این گروه تاکید دارد که نشست استانبول پس از ماه رمضان برگزار شود.

از سوی دیگر گفته می‌شود آمریکا بر برگزاری این نشست تا پیش از پایان ماه آوریل تاکید دارد، زیرا براساس موافقتنامه آمریکا و گروه طالبان، این کشور ملزم است نیروهای خود را تا ۳۰ این ماه به صورت کامل از افغانستان خارج کند.

پیشتر گفته شده بود آمریکا، ترکیه و سازمان ملل توافق کرده‌اند که نشست “سرنوشت‌ساز” استانبول در تاریخ ۱۶آوریل در ترکیه برگزار شود و برای ده روز تا ۲۶ این ماه ادامه داشته باشد.

دیروز نیز امرالله صالح، معاون اول ریاست جمهوری افغانستان پس از دیدار با زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا برای صلح افغانستان گفت نشست استانبول احتمالا در هفته جاری در ترکیه برگزار خواهد شد.

همزمان شورای عالی مصالحه ملی افغانستان نیز گفته پیش نویس طرح صلح افغانستان برای نشست استانبول نهایی شده است. جزئیات این طرح تاکنون نشر نشده است و رهبری این شورا باید آنرا تایید کند.

آقای دانش یک روز پس از نهایی شدن پیش‌نویس طرح صلح از سوی شورای عالی مصالحۀ ملی، این طرح را مورد انتقاد قرار داده است. آقای دانش شب گذشته (سه‌شنبه، ۲۳ حمل) در برگۀ فیس‌بوکش نوشت این سند نظام‌هایی را که برای آیندۀ افغانستان پیش‌بینی می‌کند به قدر لازم توضیح نداده، دورۀ گذار در این پیش‌نویس تعریف نشده و خلاصۀ طرح‌های مختلفی که در شورای عالی مصالحۀ ملی در پیوند به صلح مطرح است را جمع‌بندی نکرده است.

به گفتۀ آقای دانش، این پیش‌نویس به جای بازتاب دیدگاه حوزۀ جمهوریت در روند صلح بیشتر دیدگاه یک حزب سیاسی را که طرف‌دار شکل‌گیری نظام پارلمانی در کشور است، بازتاب می‌دهد.

بخشی از نوشتۀ انتقادی آقای دانش به برخورد پیش‌نویس طرح صلح شورای عالی مصالحۀ ملی با طرح صلح یا نقشۀ راه رییس‌جمهور در پیوند به صلح اشاره کرده است. به باور آقای دانش با طرح رییس‌جمهور غنی در این پیش‌نویس برخورد توهین‌آمیزی صورت گرفته است.

گفتنی است که دو روز پیش کمیتۀ تهیه و توحید پیش‌نویس طرح صلح شورای عالی مصالحۀ ملی این پیش‌نویس را نهایی ساخته و به رییس این شورا تحویل داده است. مشخص نشده که این پیش‌نویس چه زمانی در کمیتۀ رهبری شورای عالی مصالحۀ ملی تصویب خواهد شد.

وزارت امور خارجه با نشر خبرنامه‌یی نوشت که این اعلامیۀ مشترک عالمان دین در اندونیزیا امروز (دوشنبه، ۲۳ حمل) منتشر شده است. به نقل از خبرنامۀ وزارت خارجه، عالمان دین در اندونیزیا در این اعلامیۀ مشترک خواهان پایان فوری خشونت‌ها در افغانستان شده‌اند.

به باور این عالمان دین، جنگ جاری در افغانستان مشروعیت دینی ندارد و طرف‌های درگیر به ویژه گروه طالبان باید هرچه زودتر با دولت افغانستان وارد صلح شوند و به خشونت‌های جاری پایان دهند.

این در حالی است که کمتر از یک هفتۀ دیگری به نشست بزرگ استانبول باقی مانده است. این نشست در مورد صلح افغانستان برگزار می‌شود و امیدواری‌ها برای برقراری صلح در کشور بیش از هر زمان دیگری شدت گرفته است.

گفته می‌شود در این نشست که قرار است در ۲۸ حمل دایر شود، سنگ‌بنای نظام سیاسی آیندۀ افغانستان گذاشته شود.