دسته: ِتیتر یک

ذبیح الله مجاهد و چندین مقام دیگر طالبان امروز (جمعه 12 قوس) به طور همزمان در برگه های اجتماعی شان فرمانی را منسوب به ملا هبت الله آخندزاده رهبر عالی این گروه منتشر کرده اند که در آن به چندین نکته در مورد رعایت حقوق زنان و دختران اشاره شده است.

نکات دستور داده شده در فرمان منسوب به ملا هبت الله آخندزاده به شرح زیر است:

۱- رضایت دختران بالغ در اثنای نکاح ضروری است (البته، نکاح با کفو (هم مثل) باشد و خطر فتنه و فساد هم در آن نباشد.) هیچکسی کدام زن را به جبر و اکراه به نکاح مجبور نمی ‌تواند.

2-  زن مال نیست، بلکه انسان آزاد و اصیل است و هیچکسی آن را در بدل صلح (بد) داده نمی ‌تواند.

۳- پس از وفات شوهر، هرگاه عدت شرعی (چهار ماه و ده روز و یا وضع حمل) سپری شود، زن بیوه را نه برادر شوهر به زور به نکاح گرفته می ‌تواند و نه کسی دیگری. زن بیوه در مورد نکاح و تعیین سرنوشت خود صاحب اختیار است (البته که اصل کفو (هم مثل) و جلوگیری از فتنه و فساد در نظر گرفته شده باشد.)

۴- گرفتن مهر از شوهر نو حق شرعی زن بیوه است.

۵- زن در مال شوهر متوفی، اولاد، پدر و دیگر اقارب به طور فرضیت و عصبیت حق میراث و سهم ثابت دارد و هیچکسی وی را از حق اش محروم کرده نمی ‌تواند.

۶- کسی که چند زن دارد، مکلف است حقوق همه زنان را مطابق حکم شرعی بدهد و در بین شان عدل قائم کند‌.

در بیانیه صادر شده همچنین به چندین نهاد مختلف طالبان به شمول وزارت حج و اوقاف، وزارت اطلاعات و فرهنگ، دادگاه عالی و والیان دستور داده شده تا از امکانات در دسترش شان برای اجرای احکام فوق بکار بگیرند.  

حاجی محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان را همگان به عنوان یک رهبر برجسته ائتلاف مجاهدین علیه تهاجم شوروی در سال های دور و یکی از جریان سازهای اصلی سیاست افغانستان طی دو دهه گذشته می شناسند.

آقای محقق طی دو دهه گذشته پست های سیاسی مختلفی را در بدنه دولت جمهوری اسلامی افغانستان تجربه کرد، اما همگان بر این موضوع واقف اند که همواره قدرت سیاسی و ایجاد موج او در صحنه سیاست افغانستان فراتر از پست های سیاسی منصوب شده اش بوده است.

برای نمونه، در ساختار سیاسی یک دولت عادی در هر جای دنیا، یک مشاور رئیس جمهور آن قدر قدرت برای او تعریف نشده است که بخواهد والی منصوب شده از سوی رئیس جمهور کشور را از آسمان آن ولایت بازگرداند، آن هم به این دلیل که با او مشورت نشده است.

اما محمد محقق اوایل سال جاری و پیش از سقوط نظام پیشین، جنرال مراد علی مراد را که از سوی سرور دانش معاون دوم رئیس جمهور به عنوان والی دایکندی پیشنهاد و از سوی رئیس جمهور تایید نیز شده بود، از آسمان ولایت دایکندی بازگرداند.

این که این قدرت سیاسی را محمد محقق مرهون پشتیبان مردمی و یا توانایی های شخصی اش است را به قضاوت مردم می گذاریم؛ مانند همان سوال همیشگی تخم مرغ و مرغ (در ابتدا تخم مرغ بوده یا مرغ)؛ که در اینجا آیا در ابتدا توانایی های فردی محمد محقق بوده که جامعه هزاره به او اتکا نموده، یا جامعه هزاره به وی در نبود دیگر پیشروهای این جامعه، قدرت عرض اندام در میدان رقابت های سیاسی در افغانستان داد و از او مردی صاحب نام ساخت.

بهرحال، برای سوالی که می خواهیم از وی مطرح کنیم فرقی نمی کند که او به چه صورت مطرح شده است؛ مهم این است که او مطرح شده است؛ دست کم خود او نیز نمی تواند انکار کند که میان جمعی کثیری از جامعه اهل تشیع و جامعه هزاره تا پیش از سقوط دولت جایگاهی داشته و به قول معروف، پشت او نماز می خواندند.

در زمان سقوط دولت، محمد محقق در معیت هیاتی از رجال برجسته نظام پیشین در اسلام آباد پاکستان بسر می برد. پس از آن، سرعت رویدادها در کشور و شوک عجیبی که به مردم افغانستان و دنیا از سرعت سقوط و متلاشی شدن نظام وارد شده بود، به گونه ای بود که کمتر کسی مجال توجه به محمد محقق و دیگر شخصیت های سیاسی داشتند، و یا اگر هم توجه کردند خواسته مشخصی از آنها نداشتند.

اما این که مردم عموم خواسته مشخصی از رهبرانشان نداشته اند، دلیل بر این نمی شود که رهبرانشان نیز پاسخی مشخص و اقدامی مشخص برای نیازهای مردم نداشته باشند.

طی دست کم بیش از صد روز گذشته که از عمر حکومت تازه طالبان می گذرد، تنها کاری که به طور بارز از محمد محقق رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان دیده شده، این است که در صفحه رسمی اش پیام های تسلیت شخصی به مرگ دوستان و خویشان و هم عصران خود بدهد؛ کاری که شاید «احمد بولانی فروش» سر کوچه خانه مان در چهارراهی پل سرخ شهر کابل بیشتر از او بلدیت داشته باشد.

به غیر از پست های فیسبوکی اش، محمد محقق یکی دو باری هم در مجلس فاتحه خوانی و مهمانی های شخصی هم عصران خویش در شهر مشهد ایران دیده شده است.  

حاجی محمد محققی که طی دو دهه گذشته سطوح مختلفی از قدرت سیاسی را به واسطه پشتیبانی مردمی در افغانستان تجربه کرده و لذت برده است، بهتر است از پرچین به دور خود کشیده اش خود را بیرون کشد و در این روزگار مبهم داعیه دار حقوق همان مردمی باشد که طی دو دهه گذشته تحت منبر وی سنگ بر سینه زده اند.

در غیراینصورت، مردم این طور برداشت خواهند کرد که محمد محقق و امثالهم تنها زمانی که همه چیز برای آنها مهیا باشد حضور بهم می رسانند و جایگاه والا و امتیازات می خواهند؛ اما در سختی ها مردم را فراموش می کنند.

جای هیچ شکی نیست که این روزها جمعیت کثیری از مردم افغانستان روزهای خوشی را بسر نمی برند.  

در رابطه با دیگر شخصیت های سیاسی در نظام پیشین که به واسطه پشتیبانی مردمی طی دو دهه گذشته موقف سیاسی-اجتماعی خوبی داشته اند نیز در مطالب بعدی سخن گفته خواهد شد و نوک پیکان تنها به سمت محمد محقق نبود.  

مرتضی صمیمی

فیس فوک سال هاست که در چارچوب مبارزه با تروریزم و استانداردهای اجتماعی خود به طالبان اجازه استفاده از فضای خود را نداده است. طالبان اگرچه همچنان از سوی فیس بوک تحریم هستند اما برخی یادداشت های تازه فاش شده نشان می دهد شرکت فیس بوک برای این گروه استثنائاتی قائل شده است: این موارد استثنا بیشتر در مورد وزارت امور داخله طالبان پس از تسلط دوباره این گروه بر افغانستان مشاهده شده است.

به نقل از «اینترسپت» فیس بوک در اواخر ماه سپتامبر، پالسی «افراد و سازمان های خطرناک» خود را نقض کرده است. استانداردهای اجتماعی که بر اساس آنها نزدیک به چهار هزار گروه و شخص تحریم شده اند، محتویات مربوط به تروریست های متهم و گروه های منفور سازمان یافته را بلاک می کند، تطبیق این استانداردها از سوی فیس بوک اما با اتهاماتی چون گنگ و تعصب آمیز بودن به ویژه در مورد گروه های در حاشیه روبرو شده است.

«نایت داد»، عضو بورد نظارتی فیس بوک، می گوید استانداردها و اصول هر جامعه یی به شمول  اصل «سازمان ها و افراد خطرناک» شرکت فیس بوک باید در بخش چگونگی انتخاب، نوع استفاده از اطلاعات مورد استفاده و تفکیک افراد خطرناک از افراد بی خطر کاملا روشن باشد.

پست های فیس بوکی که توسط «دی انترسپت» رویت شده نشان می دهد فیس بوک در پایان ماه سپتامبر به وزارت امور داخله طالبان اجازه داده اطلاعات مهمی در مورد قوانین ترافیکی در فیس بوک پست کند. محتویات پست های فیس بوکی وزارت امور داخله طالبان از لحاظ ارزش عمومی بالاتر از پتانسیل آسیب رسانی آنها بود. براساس گزارش این رسانه، استثنائات قائل شده برای طالبان از سوی فیس بوک بیشتر از انتشار قوانین ترافیکی بوده است.

براساس گزارش اینترسپت، فیس بوک در مورد وزارت صحت طالبان نیز استثنا قائل شده است: وزارت صحت طالبان اجازه یافتند اطلاعاتی در مورد کوید-19 در صفحه فیس بوکی خود منتشر کند. صفحه فیس بوکی وزارت امور داخله طالبان اما در اواخر اکتبر مسدود شد و وزارت صحت طالبان از دوم اکتبر به بعد هیچ پستی را منتشر نکرده است.  

اسناد داخلی اما نشان داد فیس بوک به مدت دوازده روز در ماه آگوست به برخی چهره های دولتی خاص اجازه داد مطالبی در تمجید از طالبان به عنوان حاکمان تازه افغانستان منتشر کنند. از پایان ماه آگوست تا سوم سپتامبر، کاربران محلی می توانستند نظرات عمومی طالبان را منتشر کنند.

فیس بوک در واکنش به این استثنائات اما اعلام کرده طالبان همچنان از سوی این شرکت تحریم می باشد و استثنائات قائل شده برای طالبان صرفا به دلیل اهمیت اطلاعات برای مردم افغانستان بوده است.

سلی آلدوس، سخنگوی فیس بوک، گفت:«بازنگری محتویات و صفحات خلاف سیاست های ما ادامه دارد و ماه گذشته چندین صفحه به شمول صفحات وزارت های امور داخله، مالیه و فواید عامه طالبان مسدود شد.» وی افزود دو پستی که به صورت استثناء در ماه آگوست از سوی وزارت صحت عامه طالبان منتشر شد حاوی اطلاعات مهم برای شهروندان افغانستان بود.

این در حالی ست که فیس بوک به عدم شفافیت در اتخاذ تصامیم خود در مورد استثنائات متهم است. علی رغم موضع سختگیرانه فیس بوک در قبال افراد و گروه های تحریم شده، محتویات فیس بوکی تازه آشکار شده نشان می  دهد این شرکت در اصلاح محتویات سخنان نفرت انگیز دچار نواقصی بوده است. مدارک داخلی شرکت نشان می دهد فیس بوک در تشخیص محتویات نفرت انگیز در افغانستان به ویژه به دو زبان دری و پشتو بسیار ضعیف عمل کرده و به اصلاحت عمده در این زمینه نیاز هست.

این اسناد نشان می دهد پروسه گزارش سخنان نفرت انگیز به زبان محلی در بازار افغانستان معیوب بوده به تغییرات مهم نیاز دارد. بیشتر سخنان نفرت انگیز به زبان دری پست می شود و برای تشخیص آنها به طبقه بندی های بهتر زبان فارسی نیاز است.

انتقادهایی نیز در مورد  نوع کنترل فیس بوک(شرکت رسانه اجتماعی مستقر در امریکا) روی اطلاعات مربوط به دولت طالبان می مطرح شده است.

مترجم: حفیظ الله رجبی

به نقل از رویترز؛ «مارتین گریفیتس» معاون دبیرکل سازمان ملل متحد در امور بشردوستانه و هماهنگ کننده کمک های اضطراری این سازمان امروز پنجشنبه 11 قوس به خبرنگاران گفت که این سازمان در سال آینده میلادی برای کمک به دست کم 183 میلیون نفر در سراسر جهان به شمول افغانستان به 41 میلیارد دالر بودجه نیاز دارد، که 17 درصد افزایش را در تقاضای بودجه مورد نیاز این سازمان نسبت به سال قبل نشان می دهد.  

آقای گریفیتس گفت که عامل این افزایش نیاز به بودجه کاملا برای همگان آشنا است، که از جمله می توان به آغاز درگیری ها در مناطق مختلف ، بی ثباتی های سیاسی، سقوط نظام های اقتصادی، بحران تغییر آب و هوا و بحران مقابله با بیماری کرونا اشاره کرد.

وی که به کشورها و اعضای کمک کننده گزارش سالانه این نهاد را ارائه می کرد، گفت: «بدون اقدام موثر و مداوم، سال آینده میلادی سالی فاجعه بار خواهد بود.»

او گفت که از این میان، کشورهای افغانستان، سوریه، یمن، اتیوپی و سودان پنج کشور با بیشترین مقدار نیاز به کمک می باشند.

وی علاوه کرد که در افغانستان با توجه به بحران سیاسی اخیر، بیش از 24 میلیون نفر به حمایت های ضروری اولیه نیاز مبرم دارند.

مارتین گریفیتس همچنین افزود: «ما در نهادهای مختلف سازمان ملل و با حمایت بانک جهانی در حال کار بر روی طرحی هستیم تا بتوانیم نقدینگی را وارد جریان اقتصادی افغانستان کنیم.»

وی گفت: «نبود پول نقد در افغانستان یکی از موانع اصلی برای ارائه خدمات در کشور است. امیدوارم که بتوانیم این طرح را زودتر و قبل از پایان سال میلادی آماده کنیم.»

لازم به ذکر است که در کشور اتیوپی نیز طی یک سال گذشته درگیری های مسلحانه ای میان نیروهای دولتی و نیروهایی موسوم به «تیگ رایان» رخ داده که موجب بیجا شدن هزاران شهروند این کشور گردیده است.

مارتین گریفیتس می گوید که در اتیوپی نیز دست کم 26 میلیون نفر نیاز مبرم به کمک های اساسی مانند غذا و سرپناه دارند.

امرالله صالح معاون نخست دولت سقوط کرده اشرف غنی در پیامی در واکنش به ندادن کرسی افغانستان به نماینده طالبان، از کمیته اعتباربخشی سازمان ملل متحد سپاسگزاری کرده و افزوده است که مقاومت علیه «طالبان دست نشانده» به شیوه های متفاوت ادامه خواهد داشت.

آقای صالح گفته است که «تداوم نمایندگی دایمی دولت جمهوری اسلامی افغانستان را در سازمان ملل متحد به همه مبارک باد می گویم. اهتزاز پرچم ملی کشور در مقر سازمان ملل متحد مرحم و التیام کوچکی بر احساسات، عواطف و پیکر زخمی ملتی است که تهاجم گروه دست نشانده، متحجر و ستم گر طالبان آن را شدیدا مجروح ساخته است.»

وی علاوه کرد که «از مقاومت دستگاه وزارت خارجه جمهوری اسلامی افغانستان و تمام دیپلومات های متعهد کشور که با افتخار از داعیه کثرت گرایی افغانستان نمایندگی می نمایند ابراز امتنان و قدردانی می نمایم.»

امرالله صالح افزوده: «امروز مقاومت در برابر رژیم دست نشانده و ستم گر طالب در ابعاد مختلف و به شیوه های مختلف در سراسر کشور ادامه دارد. طالبان  با توسل به فریب، اتکا به کمک بی دریغ نظامی پاکستان و استفاده سو از نیت صلح خواهانه ملت و دولت به دستاورد نظامی دست یافتند و توانستند روند آشتی و مصالحه ملی را تخریب نمایند.»

معاون نخست دولت غنی اضافه کرد که «این خراب کاری و سبوتاژ اما نتوانست برای آنها مشروعیت داخلی و یا بین المللی ایجاد نماید. تمکین به کثرت گرایی، مراجعه به مردم برای بدست آوردن مشروعیت و همدیگر پذیری راه حل اساسی برای رسیدن به صلح و ثبات است.»

او در پایان پیامش گفته که «اتکای مطلق به تفنگ، شکنجه و کشتار معترضان و تجرید اقوام و جریان های سیاسی که اکنون روش بنیادی طالبان برای تداوم حکومت ظلم است، محکوم به شکست خواهد بود.»

لازم به ذکر است که کمیته اعتبار بخشی سازمان ملل متحد روز گذشته (چهارشنبه 10 قوس) در جلسه ای بسیار کوتاه تصمیم گرفت که کرسی نمایندگی افغانستان در حال حاضر به طالبان داده نشود و تصمیم گیری در مورد آن برای زمان دیگری موکول گردد.  

خانم «آنا کرین انستروم» رئیس این دوره کمیته اعتبار بخشی و نماینده دایمی کشور سویدن در سازمان ملل متحد به خبرنگاران گفت که کمیته اعتباربخشی تصمیم گرفته تا تصمیم گیری درباره کشورهای افغانستان و میانمار را به زمان دیگری موکول کند.

طالبان پیش تر و در آستانه هفتاد و ششمین مجمع عمومی سالانه سازمان ملل متحد، سهیل شاهین سخنگوی خود در دفتر دوحه پایتخت قطر را به عنوان نماینده دائمی اش در سازمان ملل معرفی کرده بود.

در همین حال دو دیپلمات کشورهای مختلف که خواسته نامی از آنها برده نشود به خبرگزاری فرانسه گفته اند که اعضای کمیته اعتبار بخشی روز گذشته هنگام تصمیم گیری برای کشورهای افغانستان و میانمار بسیار سریع به این توافق رسیدند که تصمیم گیری را برای تاریخ دیگری موکول کنند.

یکی از این دو دویپلمات گفت: «چین، روسیه و امریکا که از اعضای کمیته اعتبار بخشی هستند دیدگاه مشترکی در این خصوص داشتند و بسیار سریع این تصمیم گرفته شد.»

طالبان در دوران حاکمیت قبلی شان بر افغانستان نیز نماینده ای در سازمان ملل نداشتند.

کشور میانمار هم که حدود یازده ماه پیش شاهد یک کودتای نظامی از سوی ارتش این کشور بود، تاکنون نماینده جدید آن از سوی سازمان ملل متحد پذیرفته نشده است.

بعداز ظهر امروز (چهارشنبه 10 قوس) منابع مردمی در ولایت نیمروز از وقوع درگیری مسلحانه میان افراد طالبان و نیروهای مرزبانی کشور جمهوری اسلامی ایران در ولسوالی «کنگ» این ولایت خبر دادند.

همچنین گزارش هایی وجود داشت که گویا افراد مسلح طالبان چندین پوسته مرزی ایران را نیز تصرف کرده اند.

خبرگزاری تسنیم ایران در گزارشی ضمن تایید این رویداد گفت که این درگیری ها ناشی از یک سوء تفاهم مرزی بوده است.

در گزارش این خبرگزاری آمده است، که ماجرای این سوء تفاهم از این قرار بوده که ایران طی سال های گذشته برای مقابله با قاچاقچیان و اشرار مسلح دیوارهایی را در خاک خود در منطقه «شغالک» در ولایت سیستان و بلوچستان و در فاصله چند صد متری با خاک افغانستان ایجاد کرده بود.

اما امروز چندین کشاورز ایرانی با عبور از روی این دیوارها باعث ایجاد سوء تفاهم برای افراد طالبان مستقر در منطقه کرده و آنها گمان کردند که گویا این کشاورزان ایرانی وارد خاک افغانستان شده اند که به سوی آنها شلیک کردند.

در نتیجه نیروهای مرزبانی ایران نیز به سوی افراد طالبان آتش می گشایند.

«محمد هادی مرعشی» معاون امنیتی پولیس ولایت سیستان و بلوچستان ایران به خبرگزاری دولتی این کشور گفت که این دیوار از سال 1382 اقدام به ساخت آن شروع شد که حایلی میان جمعیت ملکی ایران و نقطه مرزی می باشد و در واقع این دیوار «خط صفر» مرزی میان افغانستان و ایران نیست؛ اما طالبان که به تازگی در این منطقه مستقر شده اند، آشنایی کاملی از منطقه ندارند و گمان می کردند که این دیوار خط صفر مرزی میان دو کشور است.

آقای مرعشی تصرف پاسگاه های مرزی ایران توسط افراد طالبان را رد کرد و گفت که این درگیری ها با فاصله بوده است.

سفارت جمهوری اسلامی ایران در کابل با نشر پیامی در برگه توییتر خود به نقل از سعید خطیب زاده سخنگوی وزارت خارجه این کشور نوشت که با مدیریت دو طرف این درگیری های مسلحانه خاتمه یافته است.

برگه توییتر منسوب به ملا محمد حسن آخند رئیس الوزرای طالبان نیز ساعاتی پیش اعلام کرد که آن دسته از افراد طالبان که «ناخواسته» حملاتی را علیه نیروهای ایرانی انجام دادند به زودی دستگیر و محاکمه خواهند شد.

در این پیام همچنین آمده است که امارت اسلامی طالبان خواهان روابط حسنه با تمامی همسایگان خود است و به هیچ کس اجازه استفاده سو از خاک افغانستان علیه دیگران داده نخواهد شد.  

یک منبع آگاه مردمی در ولایت نیمروز که خواسته نامی از او برده نشود به خبرنگار رها می گوید که امروز (چهارشنبه 10 قوس) شماری از افراد طالبان با نیروهای مرزبانی جمهوری اسلامی ایران وارد درگیری های مسلحانه ای شده اند.

ویدیوهایی که در فضای اجتماعی منتشر شده نشان می دهد که شماری از افراد طالبان در ولایت نیمروز با نیروهای مرزی جمهوری اسلامی ایران آتش رد و بدل می کنند و دو طرف از سلاح های سبک و سنگین علیه یکدیگر استفاده می کنند.

گفته می شود که چندین تن از افراد طالبان در این درگیری ها زخمی شده اند، اما آمار دقیقی از تلفات و علت آغاز درگیری مشخص نیست.

اما گزارش های ضد و نقیضی از این درگیری ها مخابره شده و گفته می شود که چندین پوسته نظامی مرزی ایران بدست طالبان سقوط کرده است.

تاکنون مقام های طرفین در خصوص این گزارش ها اظهار نظری نکرده اند.

مذاکرات صلح ماراتون وار امریکا با طالبان در زمان ریاست جمهوری دونالد ترامپ که توسط زلمی خلیلزاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا در امور صلح افغانستان به پیش برده می شد به سرانجام نیکی برای مردم افغانستان ختم نشد.

براساس توافق نامه صلحی که در پایان این مذاکرات نفس گیر و طولانی میان امریکا و طالبان امضا شد، طالبان متعهد شدند ارتباط خود با گروه های تروریستی از جمله القاعده را قطع کنند و به هیچ گروه تروریستی اجاره ندهد از خاک افغانستان امریکا و متحدانش را تهدید کنند.

طرف امریکایی نیز در این توافق نامه متعهد شد نیروهایش را از افغانستان خارج سازد.

در ادامه امریکا نیروهایش را از افغانستان خارج کرد و طالبان هم در سکوت محض جامعه بین الملل و امریکا و البته اماواگرهای مربوط به خیانت تیم ارگ به مردم بدون اینکه زخمت زیادی بکشد کابل را تصرف کرد.

اینک پس از سه ماه از تسلط دوباره طالبان، یک بار دیگر مذاکرات بین امریکا و طالبان در دوحه قطر آغاز شده است.

اینکه این مذاکرات در نهایت به کجا ختم می شود را گذشت زمان مشخص می کند.

در چارچوب این دور تازه مذاکرات، امریکا و طالبان دو روز با یکدیگر نشست داشته و جزئیات زیر از این نشست گزارش شده است.

طالبان: آزادی بدون قید و شرط دارایی های بلوکه شده

هیات امارت اسلامی در دو روز مذاکره خود با امریکا از واشنگتن خواسته است بدون قید وشرط دارایی های بلوکه شده افغانستان را آزاد کند.

امیر خان متقی، وزیر امور خارجه امارت اسلامی، که ریاست هیات مذاکره کننده امارت اسلامی با امریکایی ها را برعهده دارد این مذاکرات دو روزه را مثبت ارزیابی کرده است.

وی گفت در این مذاکرات از امریکا خواسته است بدون قید و شرط پول های بلوکه شده افغانستان را آزاد کند.

عبدالقهار بلخی؛ سخنگوی وزارت خارجه امارت اسلامی شامگاه سه شنبه ( ۹ قوس) در رشته توییتی نوشت دو هیأت روی مسائل سیاسی، اقتصادی، بشری، صحی، تعلیمی و امنیتی و کمک‌رسانی و همچنین فراهم‌آوری تسهیلات لازم بانکی و نقدی بحث کرده‌اند.

به گفته بلخی، هیأت طالبان به جانب امریکایی در مورد امنیت اطمینان داده و از آنها خواسته‌است پول منجمد افغانستان باید بدون قید و شرط آزاد شود، فهرست‌های سیاه و تحریم‌ها باید خاتمه یابند و همچنین «مسائل بشری از سیاسی جدا شوند».

امریکا: طالبان باید حکومت همه شمول تشکیل دهند

در مذاکرات دو روزه امریکا با طالبان در قطر، طرف امریکایی از امارت اسلامی خواسته است به تعهد خود مبنی بر عفو عمومی عمل کنند.

ندپرایس؛ سخنگوی وزارت خارجه امریکا، گفت هیات امریکایی از رهبران طالبان خواسته‌‌است از حقوق همه افغان‌ها محافظت کند، بر تعهد خود مبنی بر عفو عمومی عمل کند و اقدامات بیشتر را برای تشکیل حکومت همه شمول روی دست گیرد.

این در حالی است که به تازگی سازمان دیده بان حقوق بشر در گزارشی گفته‌است طالبان پس از تسلط خود بر افغانستان تنها در سه ولایت بیش از ۱۰۰ نظامی دولت پیشین را کشته و یا ناپدید کرده‌اند.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا تاکید کرده است هیات امریکایی با طالبان در مورد مسایل مختلف از جمله مبارزه با ترویزم از جمله القاعده و داعش‌ نیز گفتگو کرده‌است.

او اضافه کرده است امریکا از طالبان خواسته است نگذارد هیچ گروهی از قلمرو افغانستان سایر کشور‌ها را تهدید کند. او در عین حال گفته است امریکا از حضور القاعده و داعش در افغانستان ابراز نگرانی کرده‌است.

پرایس افزوده‌است عبور امن شهروندان امریکایی، افغان‌هایی که با امریکا کار کردند،‌ تامین حقوق زنان، دختران و اقلیت‌های از سایر مسایل بوده است که هیات امریکا بر اهمیت آن تاکید کرده است.

به هر صورت دور تازه مذاکرات امریکا با طالبان در دوحه قطر هم مانند دور قبلی به نظر نمی رسد در بازه زمانی کوتاه مدت به نتیجه دلخواه برای هر دو طرف و به ویژه مردم مظلوم افغانستان منتهی شود.

دو طرف تنها برای یکدیگر پیش شرط تعیین می کنند و مصداق بارز «دو صد گفته چون نمی کردار نیست!» شده اند.

اگر این طور تصور کنیم که امریکا در دور قبلی مذاکرات به تعهداتی که در توافق نامه صلح با طالبان سپرده بود عمل کرده و با خروج خود از افغانستان به وعده اش عمل کرده، انگاه باید از پیمان شکنی طالبان گلایه کرد.

اگر بپذیریم که امروز امریکا در مقابل یک عمل انجام شده از سوی طالبان قرار گرفته و از اینکه قدرت را به طالبان واگذار کرده و اکنون هیچ اهرم فشاری جز اهرم های اقتصادی بر این گروه ندارد، نمی توان خیلی به آینده مذاکرات تازه خوشبین بود.

اگر امریکا دارایی های بلوکه شده را آزاد کند، دیگر اهرم فشاری بر طالبان نخواهد داشت.  از سویی هم امارت اسلامی امروز لابی گران قوی منطقه ای خود را دارد که مدام بر بروز بحران انسانی ناشی از ورشکستگی اقتصادی در افغانستان تاکید می کنند و قصد دارند با استفاده از نام ملت برای امارت اسلامی امتیاز بگیرند.

در چین فضایی به نظر نمی رسد دور تازه مذاکرات امریکا با طالبان در دوحه به فرجامی نیک منتهی شود چراکه پیش شرط ها همان پیش شرط های قبلی ست با این تفاوت که طالبان جسورتر از گذشته پای میز مذاکره با  امریکا نشتسه اند: امروز طالبان در قاموس فاتح با امریکا مذاکره می کند!

حفیظ الله رجبی

دگرمن محمد تقی ذوالفقار فرمانده کندک اول لوای دوم ارتش در ولایت فراه در صحبت با خبرگزاری رها از آخرین روزهای سقوط ولایت فراه سخن می گوید.

او از اتفاقاتی که بر وی و هم قطاران او گذشته پرده بر می دارد و می گوید که چطور مقام های ارشد وقت در سقوط ولایت دست داشتند.

وی در متنی که به خبرگزاری رها ارسال کرده چشم دید و اتفاقات خود را این طور بیان کرده است:  

به مدت ۱۱ سال در ارتش در ولایت فراه وظیفه انجام می دادم؛ آن هم در شرایطی بسیار سخت در ولسوالی بالابلوک؛ چندین سال محاصره بودیم؛ اکثرکسانی که در هرات، فراه و بادغیس در ارتش خدمت کرده اند، مرا می شناسند.

در آخرین روزهای پیش از سقوط مرکز ولایت فراه، تمام ولسوالی های فراه و تمام کندک هایی که در اطراف فراه بودند سقوط کردند؛ صدها سرباز جان خود را از دست دادند و زخمی شدند.

در ولسوالی بالابلوک فراه دو کندک مسقر بودیم؛ کندک ششم به تعداد ۳۰۰ نفر پرسونل و کندک اول با 200 پرسونل که خودم فرماندهی آن را بر عهده داشتم.

وقتی تمام ولسوالی های فراه سقوط کرد، نوبت به ما رسید و جنگ بسیار شدیدی علیه ما صورت گرفت؛ جنگی که طی 11 سال دوران عسکری ام ندیده بودم.

این را نمی دانستم که والی و تمام مقام های ارشد ما را فروخته اند، و در واقع ما دیگر هیچ راهی برای بیرون رفتن که پرسونل خود را تا یک استقامت دیگر انتقال دهیم نداشتیم.  

متاسفانه، در شب اول ۳۰۰ نفر از پرسونل کندک ششم شهید و اسیر شدند. هیچ آثاری از آنها بر جا نماند، به غیر از۴۵ نفر که خودم رفتم و آنها را زنده بیرون کشیدم اما اکثرشان زخمی بودند.

زمانی که کندک ششم نیز سقوط کرد، این بار نوبت جنگ علیه کندک ما شروع شد و ادامه پیدا کرد.

به والی فراه و قوماندان قول اردوی هرات هر چه پیام دادم و زنگ زدم اما فایده ای نداشت و هیچ کمکی غیر از خداوند برای ما وجود نداشت؛ صرف به من می گفتند که تسلیم شوم.

بعد از آن دیگر اصلا جواب تلفن هایم را نیز ندادند. چندین شهید و زخمی داشتم و جنگ همچنان با قدرت ادامه داشت.

طالبان هم هر لحظه با بلندگوهایشان اعلام می کرد که تسلیم شوید، اما ما تا آخرین نفس جنگ کردیم. مهمات مان که در حال اتمام بود به والی وقت فراه، قوماندان لوا و قوماندان قول اردو زنگ زدم؛ اما همه آنها می گفتند که تسلیم شوم.   

حوالی ساعت یک بجه شب بود که یک طیاره نوع سوپر توکانو (A-29) آمد و به ما گفته شد که یک ساعت وقت دارد که از ما حمایت کند و بعد از آن بخاطر نداشتن سوخت باید برگردد.

به خلبان طیاره گفتم که والی، قوماندان لوا و فرمانده کل ارتش همه ما را فروخته اند و ما باید چکار کنیم؛ دیشب 300 نفر را از دست داده ایم و امشب هم نوبت ما است.

خلبان طیاره اما گفت که «برادر من یک ساعت بیشتر وقت ندارم هر کاری که می کنی انجام بده.»

من چاره دیگری نداشتم؛ تانک ها و رنجرهایمان همگی تخریب شده بودند.

به سرک نگاهی کردم؛ ما بخاطر تامین امنیت سرک 517 استخدام شده بودیم؛ من مدت 8 سال بود که فقط در ولسوالی بالابلوک خدمت می کردم.

روی سرک، یک موتر تیلری خالی و یک 304 و یک موتر نوع مازدا ایستاده بودند؛ هیچ راه حل دیگری وجود نداشت و رفتن به این راه 99 فیصد مرگ را با خود به همراه داشت.

این موترها را ایستاد کرده و تمام پرسونل خود را سوار آنها کردم و با تجهیزات مان به طول 80 کیلومتر را داخل طالبان حرکت کردیم.

طیاره اما بالای سرمان در حرکت بود، اما در یک منطقه بسیار خطرناک به من خبر داد که سوختش در حال اتمام است و ما را رها کرد.

امید به خدا کردم و به راهمان ادامه دادم؛ خودم داخل تیلری به همراه یکصد تن از پرسونل با تجهیزات نشسته ایم. به قوماندان لوا و والی فراه تماس گرفتم و گفتم که اگر زنده از این موقعیت بیرون آمدم از شما درباره این خیانت تان پرسان خواهم کرد، و خیانت تان را با رسانه ها بر ملا می سازم. اما آنها گفتند: «برو دستت خلاص.»

در مسیر راه افراد طالبان بسیار زیاد بود، بجز چند کمین که زنده از آنها بیرون آمدیم، اما در باقی موارد گویی آنها کور شده بودند و متوجه ما نشدند. ماشین 304 اول خود را به شهر فراه رساند و پس از آن موتر مازدا و در آخر هم تیلری که خودم سوارش بودم به فراه رسیدیم.

خود را به فرماندهی لوا رساندم اما قوماندان لوا قبلا فرار کرده بود.

مسعود بختور والی فراه به دیدار ما آمد که اما با واکنش تند تمامی پرسونل ما مواجه شد.

از او پرسیدم که چرا ما را فروختی؟ و او جواب داد که من کاری نکرده ام و قوماندان قول اردو شما را فروخته است؛ به قوماندان قول اردو تماس گرفتم اما او جواب داد که از وزارت دفاع این دستور آمده بود.

به وزارت دفاع تماس گرفتم و از آنها بابت این خیانت شان بازخواست کردم؛ اما در نهایت قوماندان قول اردو به من تماس گرفت و مرا تهدید کرد که تو را در زندان پلچرخی می اندازم.

فایل تصویری صحبت های تلفنی محمد تقی ذوالفقار با قوماندان قول اردوی هرات را تماشا کنید:

دگرمن محمد تقی ذوالفقار فرمانده کندک اول لوای دوم ارتش در فراه به خبرگزاری رها می گوید که تمامی این رویدادها دقیقا چهار روز پیش از سقوط کامل ولایت فراه صورت گرفت.

او می گوید که زمانی که پس از این حادثه توانسته از میان خطوط طالبان خود را به شهر فراه برساند، بسم الله محمدی وزیر وقت دفاع تماس گرفت و بخاطر جلوگیری از بیشتر شدن جنجال میان او و والی وقت فراه، او را به کابل احضار کرد.

وی علاوه می کند: «پس از آنکه کابل آمدم، دو روز بعد ولایت فراه به طور کامل سقوط کرد.»

طالبان برخلاف عفو عمومی خود در اقدامی نابخشودنی بیش از صد نیروی امنیتی پیشین را از بین برده اند.

برپایه یک گزارش تازه نیروهای امارت اسلامی از زمان تسلط دوباره بر افغانستان تاکنون بیش از صد فرمانده پلیس و نیروهای استخباراتی دولت پیشین را یا کشته اند با به زور ناپدید کرده اند.

دیده بان حقوق بشر در گزارش روز سه شنبه خود اعلام کرد نیروهای طالبان با استفاده از اطلاعات دولتی افسران پیشین دولتی را شکار کرده اند. حتی افسرانی که تسلیم شده بودند و از طالبان امان نامه دریافت کرده بودند نیز در لیست کشتار طالبان قرار گرفته اند. در برخی موارد فرماندهان محلی طالبان لیستی از افرادی که باید هدف قرار بگیرند تهیه کرده اند و مرتکب اقدامات غیرقابل بخشش شده اند.

در گزارش تازه دیده بان حقوق بشر آمده است این کشتار طالبان ترس از ترور را در سراسر افغانستان پراکنده کرده و تمام افرادی که به نوعی با دولت پیشین همکاری کرده اند احساس امنیت نمی کنند و از ترس انتقام گریخته اند.

نیروهای امارت اسلامی حتی افرادی که به نوعی مشکوک به حمایت از داعش در ننگرهار بوده اند را نیز هدف قرار داده اند.

فریب عمومی

رهبری طالبان همواره اعلام کرده کارمندان پیشین دولت سابق به شمول نیروهای امنیتی و دفاعی پیشین در امان هستند و نیازی نیست از آنها بترسند.

دیده بان حقوق بشر اما تاکید می کند نیروهای امارت اسلامی با نادیده گرفتن عفو عمومی اعلام شده دست به انتقام از نیروهای امنیتی، نیروهای پلیس و نیروهای استخبارات پیشین زده اند.  

این نهاد حقوق بشری تاکید می کند قتل یا ناپدید شدن اجباری چهل و هفت تن از نیروهای امنیتی بین پانزده آگوست تا سی و یک اکتبر را مستند ساخته است و پنجاه و سه مورد قتل یا ناپدیدی دیگر نیز ثبت شده است.  

تحقیق تازه دیده بان حقوق بشر در ولایات غزنی، کندوز و هلمند تهیه شده اما موارد کشتار در ولایات دیگر گسترده تر بوده است.

پاتریسیا گاسمن، مدیر آسیای دیده بان حقوق بشر می گوید امارت اسلامی باید جلو قتل های بیشتر را بگیرد، کسانیکه مرتکب کشتار شده اند را بازخواست کند و از خانواده های قربانیان دلجویی نماید.

این در حالی ست که رهبری طالبان در ماه سپتامبر از تشکیل کمیسیونی برای تحقیق در مورد گزارشات سوء استفاده های نیروهایشان خبر دادند.

دیده بان حقوق بشر اما تاکید می کند این کمیسیون تنها به دستگیری تعدادی محدود به خاطر دزدی و برکناری عده ای دیگر به دلیل فساد بسنده کرده است.

گاسمن تاکید می کند تعهد طالبان به جلوگیری از کشتارهای خود سرانه و سوء استفاده های نیروهایشان چیزی جز یک فریب افکار عمومی نبوده است.

طالبان در اواسط ماه آگوست افغانستان را دوباره به تصرف خود درآوردند و با ورود نیروهای طالبان به کابل دولت پیشین مورد حمایت جامعه بین الملل سقوط کرد.

پس از روزها مذاکره بر سر نحوه انتقال گندم های اهدایی هند به افغانستان از طریق خاک پاکستان، مقام های اسلام آباد به جانب هندی گفته اند که به لاری های هندی اجازه نخواهند داد تا انتقال این گندم ها را انجام دهند و باید این لاری ها از پاکستان باشند و کرایه آنها را نیز باید دهلی نو پرداخت کند.

عمران خان نخست وزیر پاکستان پیش تر گفته بود که موافقت خود را برای انتقال 50 هزار تن گندم های اهدایی هند به مردم افغانستان از طریق خاک پاکستان اعلام کرده است و مقام های مربوطه دو طرف بر سر نحوه انتقال آنها گفتگو خواهند کرد.

اکسپرس تریبیون پاکستان گزارش کرده است که جانب پاکستانی اجازه عبور به این گندم ها را داده است، اما مشروط بر آنکه این گندم ها با نظارت و پرچم سازمان ملل متحد با لاری های پاکستانی تا خاک افغانستان حمل گردند و کرایه حمل آنها را نیز دهلی نو پرداخت کند.

پاکستان همچنین شرط کرده است که انتقال این میزان از گندم باید طی مدت 30 روز از اولین روز بارگیری به افغانستان انتقال یابد.

در همین حال، گفته می شود که جانب هندی به این شرط های پاکستان اعتراض کرده و گفته است که پاکستان نباید برای حمایت های بشردوستانه به افغانستان پیش شرط تعیین کند.

هند گفته است که این گندم ها باید یا توسط لاری های هندی و یا افغانستان منتقل گردند؛ اما ظاهرا پاکستان بر موضع خود اصرار دارد و می گوید این گندم ها باید حتما با لاری های پاکستان و با پرچم سازمان ملل متحد منتقل گردند.  

یک مقام در وزارت خارجه پاکستان به اکسپرس تریبیون گفته است: «ظاهرا دهلی نو به دنبال سیاسی کردن موضوع است؛ اگر هند واقعا به دنبال کمک صادقانه به افغانستان است نباید به طرح پیشنهادی ما اعتراض کند.»

با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان مشکلات شهروندان کشور افزایش یافته است: افزایش ناگهانی مواد سوختی و انرژی زندگی شهروندان را به لبه تیغی نابودی کشانده است. داستان وقتی تلخ تر می شود که بشنویم زمستانی سرد در راه است.

براساس گزارشات نزدیک به بیست و پنج میلیون نفر در افغانستان در معرض گرسنگی و قحطی شدید قرار دارد.

رسانه «تی آر تی ورلد» طی مطلبی وضعیت شهروندان افغانستان در زمستان پیشرو و توانایی طالبان در رفع نیازهای سوخت و انرژی را بررسی کرده است.

به نوشته این رسانه فقر و گرسنگی در افغانستان روبه افزایش است و حکومت تازه برای برای پرداخت بدهی های برق خود به کشورهای همسایه تمام تلاش خود را به کار بسته است. با این حال تصور می شود افغانستان در تاریکی محض فرو رود.

بی کاری و بی برقی

هوا دارد تاریک می شود و ذبیح الله سی و چهار ساله که یک کارگر ساده ساختمانی ست همان طور که به سوی خانه کاه گلی اش در قندهار در حرکت است به نظر عصبانی می رسد. از چراغ قوه موبایلش برای روشن کردن اتاقی که با چهار عضو خانواده اش در آن زندگی می کند استفاده می کند. باطری خورشیدی کوچک خانه شکسته است و اعضای خانواده مجبور است یک شب سرد بیست و پنجم نوامبر را در زیر نور شمع سپری کند.

ذبیح الله چهار ماه است که بیکار است و پول لازم برای تعمیر باطری را ندارد.

از زمان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در اواسط ماه آگوست گذشته تاکنون تمام پروژه های ساخت و ساز و توسعه یی خوابیده است و صدها هزار کارگر ساده شغل شان را از دست داده اند.

ذبیح الله یک کارگر ساده روز مزد بود و با پایان یافتن فعالیت های ساخت و ساز شغلش را از دست داد.

وی می گوید:«برخی اوقات روزهای متمادی چیزی برای خوردن نداریم و نمی توانم برای فرزند یک ساله ام شیرخشک و دارو بخرم!»

طالبان و نبود درآمد و بدهی زیاد

با نزدیک شدن اقتصاد افغانستان به مرز فروپاشی، خدمات عمومی وابسته به ذخایر انرژی نیز تحت تاثیر واقع شده است. برای فعال نگهداشتن اداره جات، شفاخانه ها و دانشگاه ها طالبان می بایست شبکه برق افغانستان را سرپا نگهدارند.

در حال حاضر شهروندان کابلی در شبانه روز تنها هشت تا ده ساعت برق دارند. هوای سرد به اضافه مشکلات حاد اقتصادی زندگی را برای شهروندان مشکل ساخته است. داستان در دیگر ولایات تلخ تر است و قطعی برق طولانی تر می باشد.  

امارت اسلامی راه سختی در پیش دارند. افغانستان میلیون ها دالر بابت استفاده از برق وارداتی به کشورهای همسایه خود بدهکار است. طالبان می بایست حدود صد و ده تا صد و سی میلیون دالر بابت بدهی برق به کشورهای ازبکستان، ترکمنستان و ایران پرداخت نماید.

بدهی های انبوه و دارایی های بلوکه شده

 یک مرجع نظارتی ارشد دولت امریکا بر بازسازی افغانستان در گزارش یکم نوامبر سال 2021 خود نوشت طالبان علاوه بر مشکلات شخصی و تکنیکی با کمبود شدید درآمد روبر می باشت.

طالبان می بایست صدو ده تا صد و سی میلیون دالر بابت بدهی مصرف برق به کشورهای ازبکستان، ترکمنستان و ایران پرداخت کند.

افغانستان به شدت به واردات برق از این کشورها وابسته است و تولیدات برق داخلی کفاف نیازمندی های این کشور در بخش انرژی را نمی دهد. براساس اعلام وزارت انرژی و آب افغانستان، این کشور سالانه به دو هزار مگاوات برق نیاز دارد در حالیکه تولید داخلی برق افغانستان تنها به هفت صد مگاوات می رسد.

طالبان به تازگی جمع آوری قبوض برق در کابل را آغاز کرده است. به دلیل تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و از کار افتادن سیستم بانکی جمع آوری قبوض برق از مصرف کنندگان متوقف شده بود. همین طور مدت زمانی طول کشید تا طالبان رئیس شرکت برشنا را تعیین کنند.  

یک مقام افغان که خواست نامش فاش نشود به تی آر تی ورلد گفت پس از چندین دور گفت و گو موفق شدیم بخش دریافت قبوض بانک ها را فعال کنیم در حالیکه بخش های دیگر بانک قادر به ارائه خدمات نیست.

به گفته این مقام افغان شرکت برشنا از اوایل اکتبر تاکنون توانسته یک میلیون وچهارصد هزار دالر معادل صد میلیون افغانی به صورت روزانه از جمع آوری قبوض به دست آورد.

حکمت الله نورزی، سخنگوی شرکت برشنا نیز به تی آر تی ورلد گفت در حال مذاکره با کشورهای همسایه در مورد پرداخت بدهی های مصرف برق افغانستان می باشند. وی تاکید کرد پرداخت بدهی ها در آینده نزدیک شروع می شود.

دولت پیشین افغانستان به شدت به کمک های خارجی وابسته بود و پایداری مالی شرکت برشنا یا باید از طریق ادامه کمک های خارجی تامین شود یا حکومت درآمدهای تازه به دست می آورد.

این در حالی ست که با تسلط دوباره طالبان در اواسط ماه آگوست کمک کننده های بزرگ افغانستان به شمول بانک جهانی و اداره انکشاف بین المللی امریکا کمک هایشان به افغانستان را قطع کردند.

طالبان در حال حاضر تلاش می کنند برخی کشورها را به سرمایه گذاری در بخش تولید انرژی داخلی ترغیب کنند. نورزی، سخنگوی شرکت برشنا، گفت:« در حال مذاکره با چندین کشور می باشیم و یک کشور علاقه خود برای تولید برق داخلی با استفاده از زغال سنگ را نشان داده است.»

در حالیکه قرار بود بدهی های مصرف برق افغانستان به کشورهای همسایه به صورت ماهانه پرداخت شود، اکنون این بدهی ها سه ماه به تعویق افتاده است. به نظر می رسد طالبان در حال حاضر قادر نباشند بدهی های مصرف برق را پرداخت کنند و کشورهای آسیای میانه طلب کار احتمال دارد صادرات برق خود به افغانستان را متوقف کنند.

شرکت برشنا در ماه اکتبر با کشورهای همسایه در مورد مشکلات جمع آوری عواید داخلی صحبت نمود. سه کشور از چهار کشور(به جز تاجیکستان) اطمینان دادند که صادرات برق خود به افغانستان را قطع نخواهند کرد. تاجیکستان هم اکنون برق ولایات کندوز و بغلان افغانستان را تامین می کند اما در فصل زمستان تولید برق این کشور کاهش می یابد.

محسن  امین، کارشناس امور سیاسی و انرژی، می گوید به دلیل قطع شدن کمک های خارجی و عواید داخلی پایین شرکت برشنا توانایی پرداخت یک باره بدهی های مصرف برق را ندارد.

مقامات طالبان اما می گویند برای توسعه بخش انرژی برنامه های کوتاه و بلند مدت دارند. سخنگوی شرکت برشنا گفت:«امارت اسلامی افغانستان و رهبری برشنا در حال مذاکره با چندین کشور برای سرمایه گذاری در بخش تولید برق بادی و برق فسیلی می باشد. همین طور ساخت بندهای آبی برای تولید انرژی نیز روی دست  است.»

با این همه زمستان پیشرو برای شهروندان افغان سخت و دشوار نشان می دهد و مشخص نیست مردم افغانستان برای مبارزه با سرمای طاقت فرسای این فصل چه برنامه ای خواهند داشت. شهروندان فقیری چون ذبیح الله که مدت هاست با بیکاری دست و پنجه نرم می کند بی برقی نیز در کنار گرسنگی و قحطی و بیماری زندگی را مرگ بارتر ساخته است. ذبیح الله نگران دو فرزند خود می باشد.

وی می گوید:« اگر فرزندانم در زمستان مریض شوند، نخواهم توانست داروی آنها را تهیه کنم.»

مترجم: حفیظ الله رجبی

دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین امریکا در صحبت با فاکس نیوز گفته است که تاسیسات هسته ای چین با پایگاه هوایی بگرام در افغانستان فاصله کمی دارد، و او می خواسته حتی پس از خروج نظامی امریکا از افغانستان، این پایگاه را تحت کنترل امریکایی ها نگه دارد.  

وی گفت: «من می خواستم 21 سال جنگ را تمام کنم؛ دیگر کافی بود؛ و شمار سربازان را تا 2500 نفر نیز کاهش دادم؛ اما می خواستم پایگاه هوایی بگرام را همچنان تحت کنترل امریکا نگه دارم، نه به خاطر افغانستان، بلکه به خاطر چین.»

او علاوه کرد: «چین تنها ساعاتی با دردسرسازی های هسته ای خودش فاصله دارد؛ آنها در آن تاسیات بمب های هسته ای می سازند.»

رئیس جمهور پیشین امریکا افزود حالا که پایگاه هوایی بگرام از کنترل امریکا خارج شده، چین برای بدست آوردن آن چشم دوخته است.

این گفته ها در حالی از سوی رئیس جمهور پیشین امریکا مطرح می گردد که خانم «نیکی هیلی» سفیر سابق این کشور در سازمان ملل متحد نیز تنها چند روز پس از سقوط دولت در افغانستان گفت که امریکا باید با متحدان خود در منطقه و دیگر نقاط جهان کار کند تا از کنترل چین بر پایگاه هوایی بگرام جلوگیری گردد.

او گفته بود که چین به پایگاه هوایی بگرام چشم دوخته است.

در همین حال، چندی پس از این اظهارات خانم نیکی هیلی، شماری از ساکنان محلی در نزدیکی پایگاه هوایی بگرام یک شب گفتند که چراغ های این پایگاه دوباره مانند زمانی که خارجی ها حضور داشتند روشن شده است و چندین تبعه خارجی را نیز دیده اند.

این گزارش ها به گمانه زنی ها درباره حضور چینی ها در پایگاه هوایی بگرام قوت داد که اما طالبان و مقام های چین این گزارش ها را رد کردند.

دونالد ترامپ در صحبتش بار دیگر نسبت به نحوه خروج جو بایدن از افغانستان انتقاد کرد و آن را بدترین شرمساری در تاریخ امریکا یاد کرد.

ترامپ می گوید که او تصمیم داشته تمامی پایگاه های نظامی را قبل از خروج از افغانستان بمباران و تخریب کند تا اینکه پس از خروج امریکا مورد استفاده قرار نگیرند.

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان، می گوید رشد اقتصادی منطقه به صلح و ثبات در افغانستان وابسته است.

وی که در بیست و پنجمین نشست وزرای خارجه سازمان همکاری های اقتصادی(اکو) در عشق آباد پایتخت ترکمنستان صحبت می کرد، افزود تطبیق پروژه های کلان اقتصادی در منطقه در گرو صلح و ثبات در افغانستان است.  

اقای قریشی تاکید کرد تطبیق کامل کریدورهای ترانزیتی از طریق افغانستان برای تجارت ترانزیت تمام اعضای سازمان همکاری های اقتصادی(اکو) به ویژه پنج عضو محاط در خشکی حیاتی ست و استقرار صلح و ثبات در افغانستان برای این هدف مهم ارزیابی می شود.

وی افزود:«باید به مردم افغانستان کمک های انسان دوستانه و اقتصادی کنیم تا از فروپاشی اقتصادی و بحران انسانی گسترده در این کشور جلوگیری شود.»

وزیر امور خارجه پاکستان تاکید کرد باید حاکمان تازه کابل را تشویق کنیم یک دولت همه شمول تشکیل دهند، به حقوق بشر به شمول حقوق زنان احترام بگذارند و برای استقرار کامل صلح و ثبات در افغانستان با تروریزم مبارزه کنند.

قریشی گفت:«ساختار شش کشور همسایه که پاکستان ایجاد کرده به برقراری صلح وثبات در افغانستان تا حد زیادی کمک می کند.»

این در حالی ست که سه پروژه بزرگ در افغانستان در دست تطبیق است: خط آهن که ازبکستان را از طریق افغانستان به پاکستان وصل می کند، پروژه برق کاسکا هزار و خط لوله تاپی که کار لوله گذاری آن در برخی از کشورهای منطقه کامل شده است.

امارت اسلامی طالبان قبلا اعلام کرده بود برای تسهیل این پروژه ها در آینده گام بر می دارد.

مولوی عبدالسلام حنفی معاون دوم نخست وزیر طالبان گفته بود کشورهای همسایه افغانستان می خواهند این پروژه ها در اسرع وقت تطبیق شود.

پروژه برق کاسکا هزار متوقف شده اما شرکت برشنا اعلام کرده به اتمام پروژه متعهد است.

اقتصاددانان معتقدند برخی از اعضای سازمان همکاری های اقتصادی که از ده کشور آسیایی تشکیل شده به دنبال استفاده از پتانسیل اقتصادی افغانستان می باشند و پاکستان در صدر این کشورها قرار دارد.

به باور این اقتصاددانان پاکستان همواره در مورد اقتصاد افغانستان یک سیاست دوگانه را بازی کرده است. پاکستان لابر گر خوبی برای افغانستان است اما خود برای افغانستان یک مشکل است.

عبدالناصر ریشتیا می گوید هر ساله در فصل برداشت به ویژه برداشت میوه های تازه پاکستان مشکلات گمرگی در مرز خود با افغانستان خلق می کند.

وال استریت ژورنال در گزارشی آورده است که سه ماه پس از سقوط دولت پیشین در کابل حالا معلوم شده است که طالبان از مدت ها پیش عوامل نفوذی خود را با ریش های تراشیده و عینک های آفتابی (اصطلاحا طالبان نکتایی پوش) در دانشگاه ها، سازمان ها و حتی ادارات دولتی به شمول وزارت خانه ها سر کار کرده بود.

براساس گزارش؛ همین عوامل نکتایی پوش طالبان نقش بسیار چشمگیری در سقوط بدون مقاومت دولت داشتند.  

شماری از مقام های طالبان به وال استریت ژورنال گفته اند که عوامل نفوذی آنها از سال ها پیش در نهادهای مختلف دولتی و شخصی به شمول وزارت خانه ها و نهادهای امدادرسان مشغول به کار بوده اند و پس از آنکه امریکا در حال خروج از افغانستان بود از نقش های نفوذی خود بیرون آمدند.

گزارش می افزاید که این افراد با شوکه کردن همکاران و همسایگان خود و با بیرون آوردن سلاح های مخفی کرده شان به سقوط سریع مناطق و دولت کمک کردند.  

«سلیم صعد» یک تن از مقام های ارشد طالبان که در گذشته مسئولیت حملات طالبان را بر عهده داشته، به وال استریت ژورنال گفته است: «ماموران نفوذی ما در گرفتن نقاط کلیدی و استراتژیک پایتخت نقش بسزایی داشتند.»

به نقل از بی بی سی فارسی؛ در سال‌های گذشته تصور می‌شد که نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا و نیروهای مسلح دولت سابق افغانستان در برابر آدم‌هایی می‌جنگند که لباس‌های محلی می‌پوشند و ریش‌های بلند دارند و در اطراف شهرها هستند، اما حالا به نوشته این روزنامه روشن شده که شبکه‌ عملیاتی شهری طالبان در سقوط دولت سابق نقش اساسی داشته است.

افراد تحت مدیریت آقای سلیم به نام واحد «بدری» وابسته به شبکه حقانی است؛ شبکه ‌ای که از سوی ایالات متحده به خاطر روابط‌ با شبکه القاعده به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته می‌شود.

این مقام طالبان که از دفتر فرماندهی امنیتی فردوگاه کابل مجهز با مانیتورهای مداربسته تلویزیونی، صحبت می‌کرد، به خبرنگار وال استریت ژورنال گفت: «ما حتی در همین دفتر نیز افراد خودمان را داشتیم.»

به گفته این مقام ارشد طالبان، پس از فرار اشرف غنی از کابل و توقف «بحث برانگیز» طالبان در بیرون دروازه های کابل، این نیروهای نفوذی طالبان بودند که پایتخت را تصرف کردند.

به گفته مقام‌های طالبان، افراد نفوذی آن‌ها پیش از سقوط کابل کنترل برخی نهاد‌های حساس امنیتی را بدست گرفته و نیروهای امنیتی دولت سابق را خلع سلاح کرده بودند.

مقام‌های طالبان به این روزنامه گفتند که این افراد نگذاشته ‌اند محتویات داخل کامپیوتر‌های دفاتر دولتی از بین برده شوند و آن‌ها همچنین از تاراج برخی نهادهای دیگر مانند انستیتوت باستان شناسی افغانستان جلوگیری کرده‌ اند.

محمد رحیم عمری، از فرماندهان رده میانی نیروی بدری طالبان گفته است که شبکه نفوذی آن‌ها در پایتخت شامل سه بخش می‌شدند: «افراد جنگجو»، «افرادی که کمک مالی جمع ‌آوری می‌کردند» و «کسانی که در بخش تبلیغات فعالیت داشتند.»

شماری از همکاران برخی از افراد نفوذی طالبان که اکنون به خارج از کشور پناهنده شده اند، به وال استریت ژورنال گفتند که از دیدن این افراد در کنار طالبان شوکه شده ‌اند.

بیشترین افراد نفوذی طالبان در پایتخت مربوط به شبکه حقانی بوده اند؛ این امر به تقویت جایگاه این گروه انجامید که در حکومت طالبان دست بالایی دارند.

واحد «بدری» طالبان توسط «بدرالدین حقانی» تأسیس شد، فرمانده ای ‌که در سال ۲۰۱۲ در اثر یک حمله هواپیمای بدون سرنشین ایالات متحده در پاکستان کشته شد.

این واحد اکنون تحت فرمان برادرش، سراج الدین حقانی، وزیر داخله طالبان و فرمانده شبکه حقانی است که مرکز قدرتش در مناطق قبایلی شرقی افغانستان و پاکستان است.

او در بالاترین سطح فهرست افراد تحت تعقیب پلیس فدرال آمریکا قرار دارد.

امرالله صالح معاون نخست دولت سقوط کرده اشرف غنی در برگه توییترش امروز (یکشنبه 7 قوس) نوشته است که پاکستان که تاکنون به طالبان فقط ماین و بمب سازی را یاد می داد و از آنها فقط به عنوان یک نیروی خراب کننده استفاده می کرد، حال نمی داند چطور به آنها (طالبان) بقا بدهد.

آقای صالح افزوده است که افغانستان از سال 1978 میلادی تاکنون همواره یک پروژه در بدل جایزه  برای ارتش پاکستان بوده است، اما هم اکنون این اولین بار است که پاکستان می خواهد مستقیما از طالبان برای خود پول بسازد.

وی همچنین در واکنش به سخنان شام گذشته (شنبه) ملا محمد حسن آخند رئیس الوزرای طالبان که برای اولین بار طی یک فایل صوتی از تلویزیون ملی منتشر گردید، گفت: «نکته کلیدی در صحبت های رئیس منتصب شده پاکستان در افغانستان، این بود که ما به شما وعده خوشبختی اقتصادی نداده ایم، و خودتان باید بروید برای گرسنگی تان دعا کنید.»

لازم به ذکر است که ملا محمد حسن آخند رئیس الوزرای طالبان شام گذشته شنبه طی یک فایل صوتی حدودا نیم ساعته برای اولین بار برای مردم افغانستان سخنرانی کرد که در این سخنرانی او اشاره کرد که طالبان وعده اقتصادی به مردم افغانستان نداده است و مردم باید از خداوند روزی را مطالبه کنند.

برای خواندن بخشی از سخنرانی ملا محمد حسن آخند وارد لینک زیر شوید:

رئیس الوزرای طالبان: امارت همه شمول‌تر از حکومت پیشین است

ملا محمد حسن آخند، رییس الوزرای حکومت طالبان شام امروز (شنبه ۶ قوس) در نخستین بیانیه‌اش بر روابط خوب میان امارت اسلامی و کشورهای منطقه و جهان تأکید کرده و گفت که امارت اسلامی همه شمول تر از حکومت پیشین است.

رییس الوزرای طالبان در یک فایل صوتی نیم ساعته در باره مسایل گوناگون به شمول آموزش دختران، اوضاع اقتصادی، منجمد ماندن ذخایر ارزی افغانستان، مسایل امنیتی و اصلاحات در آینده سخن زد.

او گفت که امارت اسلامی می‌خواهد با همه کشورها روابط خوب سیاسی و اقتصادی داشته باشد.

او همچنان اضافه کرد که امارت اسلامی نمی‌‌خواهد در امور دیگران مداخله کند و از کشورها خواست که کمک‌های شان را به مردم افغانستان ادامه دهند.

رییس الوزرای طالبان به تمام ادارات دولتی تحت امرش دستور داد که برای رسیدگی به مشکلات مردم دروازه‌های ادارات حکومتی را باز نگه دارند و افرادی را که از نام نیروهای امارت اسلامی سوء استفاده می‌کنند، خلع سلاح و به پنجه قانون بسپارند.

او همچنان افزود که برای اصلاحات ادارات دولتی کمیسیون‌های گوناگونی را ایجاد کرده است تا به مشکلات مردم رسیدگی صورت بگیرد.

ملا محمد حسن آخند همچنین افزود که تا هنوز به افرادی که در حکومت پیشین کار می‌کردند، هیچ گونه آسیب نرسیده است.

وی در این بیانه گفت که حکومت امارت اسلامی همه شمول‌تر از حکومت پیشین است.

رییس الوزرای طالبان درارتباط با مسایل مرتبط با حقوق بشری و حقوق بانوان گفت که حقوق اصلی بانوان را برای شان داده اند و نیز در حکومت کنونی حقوق بانوان مطابق شریعت اسلامی تامین می‌شود.

به گفته وی، اگر ذخایر ارزی افغانستان آزاد شود، مشکلات اقتصادی در کشور حل خواهد شد.

او افزود که چالش‌های اقتصادی پیش از آمدن امارت اسلامی نیز وجود داشت. 

شهروندان افغانستان از واژه مذاکره آن هم بین امریکا و طالبان خاطره خوشی ندارند: مذاکرات قبلی دو طرف که به صورت ماراتون وار برگزار شد در نهایت به یک فاجعه در افغانستان ختم شد، امریکا به صورت کاملا شتابزده افغانستان را ترک کرد و طالبان یک بار دیگر به آسانی و با کمترین زحمت ممکن در افغانستان به قدرت رسیدند.

اینک که قرار است دور تازه ای از مذاکرات بین امریکا و طالبان برگزار شود، شهروندان افغان خیلی خوشبین نیستند اما چاره ای جز صبر ندارند.

رسانه پاکستانی «دیلی تامیز» طی مطلبی این دور از مذاکرات را نیز یک دور باطل می داند چون شرایط امریکا و طالبان نسبت به هم تغییری نکرده است.

به گفته نویسنده مطلب کشورهای منطقه آسیا از شروع تازه مذاکرات امریکا با طالبان که قرار است به مدت دو هفته در دوحه قطر برگزار شود به شدت استقبال کرده اند: پاکستان، روسیه، چین و ایران که همگی در خروج امریکا از افغانستان نقش داشتند و تمام تلاش خود برای تقویت امارت اسلامی را انجام داده اند، همگی مدت زیادی ست که خواستار چنین مبادله یی شده اند.

این کشورها اما ساکت نخواهند نشست چون در وضعیت کنونی هیچ چیز قطعی نیست. با تعامل احتمالی امریکا با طالبان می توان به بهبود اوضاع بحرانی کنونی افغانستان امیدوار بود: دولت بایدن دارایی های افغانستان در خارج از کشور را بلوکه کرده و تحریم های سختی بر افغانستان وضع کرده است.

مطلب می افزاید امیدواری ها و انتظارات اما از شروع فصل تازه ای از مذاکرات بین امریکا و طالبان خیلی بالا نیست و تحت تاثیر این واقعیت قرار گرفته که امریکا و طالبان قبلا نیز چنین مذاکراتی داشته اند و به دنبال آن هیچ چیز تغییر نکرده است. امریکا در قبال مذاکره با طالبان همان موضع قبلی را دارد و همچنان بر تشکیل دولت فراگیر در افغانستان توسط طالبان، احترام به اقلیت های مذهبی و قومی و حقوق زنان تاکید می کند.

امارت اسلامی از طرف دیگر اما تاکید دارد به تمام تعهدات که در ازای خروج امریکا از افغانستان سپرده بود، پایبند است اما قبل از هرچیز به پول برای حل معضلات و مشکلات حادی پیشرو به شمول قحطی شدید و سقوط سیستم بانکی افغانستان نیاز دارد.

در چنین وضعیتی ست که دور باطل همچنان ادامه دارد.

نوشته در ادامه تاکید می کند برای رفع این دور باطل از یک طرف امریکا باید بداند که با بلوکه کردن دارایی های افغانستان در خارج و اعمال تحریم بر آن به جایی نمی رسد و از سویی هم طالبان باید برای برخی اقدامات نادرست خود در این چنین مقطع زمانی حساس پاسخگو باشند: اعلام موضع طالبان در مورد جایگاه زنان در جامعه این برداشت را ایجاد کرده که این گروه نسبت به دور اول خود تغییر چندانی نکرده است. اینکه امریکا از طالبان تضمین می خواهند و طالبان آزاد سازی پول های بلوکه شده را خواستار شده زمانی به یک راه حل مناسب می تواند برسد که هر دو به یکدیگر اعتماد کنند، چیزی که در شرایط کنونی به چشم نمی خورد و خود این خواسته ها بخشی از مشکل شده است.

به باور نویسنده مطلب، در شرایط کنونی که دو طرف به یک بن بست خورده اند، هر یک منتظر است طرف دیگر گام اول را بردارد و مردم افغانستان بیش از پیش آسیب می بینند، دو طرف باید گامی به عقب بردارند و منافع خود را در نظر بگیرند تا وضعیت تکانی روبه جلو داشته باشد.  

مذاکرات تازه امریکا با طالبان اگر نتواند این دور باطل را رفع کند، فاجعه وحشتناکی در افغانستان رخ خواهد داد.

وزرای خارجه کشورهای هند، چین و روسیه در یک نشست مجازی خواستار تشکیل یک حکومت فراگیر در افغانستان شدند.

در این نشست مجازی که روز گذشته برگزار شد تروریزم، افراط گرایی، مواد مخدر و جرایم سازمان یافته در کنار دیگر موضوعات مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

وزرای خارجه این سه کشور نسبت به اوضاع کنونی افغانستان به ویژه گسترش مواد مخدر و وضعیت بحرانی انسانی ابراز نگرانی کرده خواستار کمک فوری انسانی شدند.

جیشنگر، وزیر امور خارجه هند، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، و وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، در پایان این نشست یک اعلامیه صادر کردند.

در بیانیه آمده است:«کشورهای هند، روسیه و چین برای مبارزه با گسترش «قاچاق مواد مخدر و مت آمفتامین» که یک منبع مالی برای گروه های تروریستی و تهدید جدی برای ثبات منطقه یی، از افغانستان به بیرون، مصمم هستند.»

شرکت کنندگان در این نشست همچنین بر لزوم مبارزه با گروه های شبه نظامی، برقراری صلح و ثبات در افغانستان و داشتن یک افغانستان سرشار از صلح، امن و باثبات که به صورت مسالمت آمیز با همسایگان خود زندگی کند، تاکید کردند.

براساس اعلامیه پایانی این نشست، شرکت کنندگان بر حمایت از اصول اساسی صلح به محوریت و مدیریت خود افغان ها تاکید کردند و خواستار تشکیل یک دولت همه شمول واقعی که از تمامی گروه های قومی و سیاسی افغانستان نمایندگی کند، شدند.  

وزرای خارجه سه کشور هند، روسیه و چین از امارت اسلامی خواستند براساس نتایج تمام نشست های اخیر منطقه ای و بین المللی در مورد افغانستان از جمله قطع نامه سازمان ملل در مورد افغانستان رفتار نمایند.

این در حالی ست که به تازگی نشست هایی در مورد  افغانستان در مسکو، تهران، اسلام آباد و دهلی نو برگزار شده است. در بسیاری از این نشست ها شرکت کنندگان خواستار مبارزه با تروریزم، تشکیل دولت فراگیر و حمایت های بین المللی انسانی از افغانستان شده اند.