دسته: ِتیتر یک

به نظر می رسد پاکستان برای به رسمیت شناخته شدن حکومت امارت اسلامی از سوی کشورهای منطقه و جامعه بین الملل حاضر است همه کار بکند: اسلام آباد اینک از حالت اصرار و تشویق نرم جامعه جهانی برای به رسمیت شناختن طالبان خارج شده و به دنبال راه های عملی رسیدن به این هدف برآمده است. اسلام آباد روز یک شنبه هفته آینده میزبان هفدهمین نشست فوق العاده سازمان همکاری اسلامی و شورای وزرای خارجه خواهد بود.

به نقل از آسیا تایمز، جدای از نتایج نشست آتی اسلام آباد، سه مساله مهم در رابطه با این نشست سازمان همکاری اسلامی که برای اولین بار توسط عربستان سعودی که ریاست کنونی این سازمان را برعهده دارد، حائز اهمیت نشان می دهد. به نظر نمی رسد سازمان همکاری اسلامی بتواند یخ بین طالبان و جامعه جهانی که حاضر نیست امارت اسلامی را به رسمیت بشناسد را ذوب کند.  

بزرگترین اجتماع بین المللی در مورد افغانستان

نشست سازمان همکاری اسلامی در پاکستان بزرگترین اجتماع بین المللی ست که تاکنون در مورد افغانستان برگزار می شود تا منابع لازم برای جلوگیری از یک بحران انسانی کلان در افغانستان را جست و جو کند.

براساس اعلام برنامه جهانی غذا، نودو هشت درصد از جمعیت سی و هست میلیونی افغانستان غذای کافی برای خوردن ندارند و هفت خانواده از هر ده خانواده قبلا برای تامین غذای خود به قرض افتاده اند. با قطع کمک های خارجی سیلی از گرسنگی و فقر در افغانستان راه افتاده است و این بدون شک می تواند پیامدهای امنیتی فراتر از مرزهای افغانستان داشته باشد.

فرصت مستقیم برای امارت اسلامی

پاکستان از امارت اسلامی طالبان دعوت کرده در اولین نشست چندجانبه در سطح بین الملل در مورد افغانستان شرکت کند و به طور مستقیم دیدگاه ها خود را بیان کند. همان طور که شاه محمود قریشی، وزیر امور خارجه پاکستان در کنفرانس چهارم دسامبر خود در مورد اعلام نشست سازمان همکاری اسلامی و شورای وزیران گفت یک هیات عالی رتبه از امارت اسلامی طالبان با یک درک روشن به این نشست دعوت شده است. قریشی گفته بود:«ما از امارت اسلامی می خواهیم که در نشست شرکت کند و به طور مستقیم در مورد شرایط روی زمین و نگرانی هایشان با شرکت کنندگان سخن بگوید.»

اولین واکنش جدی کشورهای اسلامی به مشکلات مسلمانان

گفته می شود نشست سازمان همکاری اسلامی در اسلام آباد اولین اقدام جدی این سازمان در برخورد با مشکلات و چالش های جهان اسلامی می باشد. این سازمان از بدو تشکیل تاکنون نسبت به بسیاری از مسائل مهم جهان اسلام از جمله مسلمانان اویغور در چین سکوت کرده است.  

سازمان همکاری اسلامی با پنجاه و هفت عضو در چهار قاره دنیا مدعی ست صدای جمعی مسلمانان جهان است و برای حفاظت از منافع دنیای اسلام در هماهنگی با جوامع مختلف دیگر شکل گرفته است. جدای از این، علاوه بر دعوت از امارت اسلامی طالبان از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل، بانک جهانی، اتحادیه اروپا و برخی کشورها از جمله استرالیان، کانادا، آلمان و جاپان و چند کشور دیگر نیز برای شرکت در این نشست دعوت شده است.

اگرچه رسیدن به توافقات در نشست های کلان اینچنینی کار سخت و طاقت فرسایی به نظر می رسد اما مقامات امارت اسلامی طالبان مصمم هستند با استفاده از این فرصت کلان و سوء استفاده از بحران انسانی در افغانستان بحث به رسمیت شناخته شدن خود را مطرح کنند. ذبیح الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی، در مصاحبه یی از سازمان همکاری اسلامی خواسته بود در نشست آتی خود حکومت طالبان را به رسمیت بشناسد. ولی الله شاهین، رئیس مرکز مطالعات استراتژیک در وزارت امور خارجه افغانستان نیز گفته است اقتصاد، سیستم بانکی و عادی سازی روابط افغانستان با جهان محورهای اصلی نشست سازمان همکاری اسلامی در اسلام آباد را تشکیل می دهد.

دولت بایدن باید به بازسازی سیستم بانکی افغانستان کمک کند تا از سقوط کامل دولت افغانستان جلوگیری شده باشد.

برخی از جنرالان و سفیران پیشین امریکا در پیامی مشترک از دولت بایدن خواسته اند سیستم بانکی افغانستان را بازسازی کند.

در درخواست این مقامات پیشین امریکا آمده است افغانستان برای اجتناب از شکست اقتصادی و حکومت داری گسترده به سطح متوسطی از مبادله پولی نیاز دارد.

در اعلامیه مشترک شورای آتلانتیک آمده است امریکا برای حفظ دستاوردهای بیست ساله در افغانستان وظیفه وجدانی و اخلاق دارد.

«جنرال جان کمپبل، جنرال جان نیکلسون و جنرال دیوید پترائوس، رایان کراکر و ریچارد اولسون سفرای پیشین امریکا در افغانستان و پاکستان» از جمله مقامات پیشین امریکاست که این درخواست از دولت بایدن را امضا کردند.

امضا کنندگان این درخواست تاکید کردند جامعه مدنی افغانستان حتی در دولت طالبان هم به بقای خود ادامه می دهد و امریکا و دیگر کمک کننده های بین المللی می بایست کار با آنها را ادامه دهد.

به گفته این جنرالان و سفرای پیشین امریکا، سیستم بانکی افغانستان در لبه نابودی قرار گرفته و پول افغانی به شدت ارزش خود را از دست داده است و خشکسالی شدید، پاندمی کرونا و عدم هماهنگی در ارائه خدمات دولتی وضعیت افغانستان را اسف بار ساخته است.

آنها تاکید کردند برای فعال نگه داشتن خدمات اساسی دولت، معاش کارمندان بخش صحت، آموزش و دیگر کارمندان حکومتی باید پرداخت شود.

به گفته آنها افغانستانی های معمولی باید به پول هایشان در بانک دسترسی داشته باشند در حالیکه دارایی های آنها هم اکنون در بانک ها مسدود است. تحریم های امریکا علیه افغانستان سیستم اقتصادی این کشور را در ورطه نابودی قرار داده است.

آنها تاکید کردند افغان های خارج نیز برای ارسال پول به فامیل و خویشاوندان خود در افغانستان به یک سیستم بانکی فعال نیاز دارند.

این در  حالی ست که دولت بایدن به نظر می رسد تمایلی به هر چیزی که به رژیم طالبان کمک می کند، ندارد. براساس گزارشات رسانه یی سیاست گذاران امریکا اما در حال بررسی گزینه های مختلف برای تثبیت ارزش پول افغانی و جلوگیری از سقوط سیستم بانکی این کشور می باشد.

در گزارش این سازمان آمده است؛ در تاریخ 6 سپتامبر سال جاری میلادی (15 سنبله) افراد طالبان به ولسوالی بازارک ولایت پنجشیر حمله کردند و پس از یک درگیری کوتاه در حدود 20 تن از نیروهای مقابل خود را به اسارت گرفتند و به مدت دو روز در قفس های مرغ زندانی کردند.

طالبان این افراد را طی این مدت شکنجه داده، غذا و دوا برای زخمیان نمی دادند و مدام آنها را تهدید به مرگ و اعدام می کردند.  

یکی از اسیرشدگان به سازمان عفو بین الملل گفته است که یکی از افراد طالبان در آن روزها چاقویی بدست داشت و همواره می گفت که می خواهد سر زخمیان را ببرد زیرا آنها کافر و یهود هستند.  

یکی دیگر از این افراد گفته است که در آن مدت که اسیر بوده اند طالبان به آنها غذا و آب نمی دادند و برای زخمیان نیز هیچ دوایی فراهم نمی کردند و بسیار رفتاری بد و وحشیانه با آنها داشتند.  

سازمان عفو بین الملل می گوید: «شکنجه و رفتار وحشیانه و غیرانسانی مصداق بارز جنایت جنگی است.»

براساس گزارش، اواخر همان روز طالبان به قریه «اورمز» در نزدیکی ولسوالی بازارک حمله کردند و پس از تصرف قریه به جستجوی خانه به خانه برای پیدا کردن افراد و نیروهای امنیتی دولت پیشین پرداختند.

گزارش علاوه می کند طالبان طی 24 ساعت در این قریه دست کم 6 غیرنظامی را با شلیک مستقیم گلوله به سر، قلب و یا سینه شان کشتند. «این گونه قتل ها مصداق جنایت جنگی است.» شاهدان عینی در این خصوص گفته اند که تمامی افراد کشته شده برای دولت پیشین کار نمی کردند و آدم های عادی بودند که در هیچ یک از درگیری ها طرفی نداشتند.

گزارش عفو بین الملل می افزاید که اسناد دیگری از حملات انتقام جویانه و اعدام افراد مرتبط با دولت پیشین در ولسوالی اسپین بولدک قندهار را نیز به ثبت رسانده است.

در بخش دیگر گزارش سازمان عفو بین الملل از دادگاه کیفری بین المللی خواسته شده تا تحقیقات مرتبط با جنایات جنگی در افغانستان را اولویت بندی نکند و رفتار تمامی گروه های دخیل در جنگ افغانستان به شمول نیروهای امریکایی، نیروهای دولت پیشین افغانستان، طالبان و داعش را تحقیق کند.

پیش تر یک دادستان دیوان کیفری بین المللی گفته بود که تحقیق از جنایات جنگی طالبان و داعش در افغانستان باید نسبت به رفتار نیروهای امریکایی و دولت پیشین افغانستان در اولویت قرار بگیرد.

آگنس کالامارد دبیرکل سازمان عفو بین الملل گفته است: «در ماه های منتهی به سقوط دولت در کابل، جنایات جنگی زیادی رخ داد که نه تنها طالبان بلکه نیروهای امریکایی و دولت پیشین افغانستان نیز در آن دخیل بودند.»

وی افزود: «خانه ها، شفاخانه ها، مکاتب و دکان ها تماما به صحنه جرم تبدیل شده بودند و مردم در این مکان ها کشته و زخمی می شدند. مردم افغانستان سال هاست که از این درگیری ها رنج می برند و قربانیان این حوادث باید دسترسی به عدالت و دریافت غرامت داشته باشند.»

ماموریت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در گزارشی آورده است که طی شش ماه اول سال جاری میلادی 1659 غیرنظامی طی درگیری ها جان خود را از دست داده و 3524 تن دیگر طی همین مدت زخمی شدند که نسبت به سال قبل آن افزایشی 47 درصدی را نشان می دهد.

پس از گذشت چندین ماه از ورود طالبان به کابل و سقوط دولت غنی هر روز لایه های تازه ای از فرار رئیس جمهور پیشین و تصرف ساده و آسان افغانستان به دست طالبان افشا می شود.

در تازه ترین مورد حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، در مصاحبه با اسوشیتدپرس، برخی ناگفته های تازه، راز آلود و ناگهانی در مورد فرار اشرف غنی، سقوط دولت پیشین و ورود طالبان به کابل را بر زبان آورده است.

براساس این اظهارات کرزی، طالبان کابل را تصرف نکردند بلکه به کابل دعوت شدند.

کرزی در این مصاحبه می گوید برای حفاظت از مردم، جلوگیری از هرج و مرج در کابل، غارت شهر به دست عوامل ناخواسته و چور و چپاول دکان  ها از طالبان دعوت کرده وارد کابل شوند.

 با فرار غنی، مقامات امنیتی وی نیز کشور را ترک کردند. کرزی به بسم الله محمدی، وزیر دفاع دولت غنی، زنگ می زند تا متوجه شود چه تعداد از مقامات دولتی هنوز در کابل باقی مانده اند. بسم الله محمدی از کرزی می پرسد آیا قصد ترک کابل را دارد؟ مشخص می شود هیچ مقام ارشد حکومتی در کابل باقی نمانده است. حتی فرمانده پلیس کابل هم گریخته بود.

کرزی که پس از نابودی رژیم طالبان توسط نیروهای امریکایی و همکاری ائتلاف شمال در سال 2001، سیزده سال رئیس جمهور افغانستان بود، در کابل می ماند. کرزی هم اکنون همراه خانم و فرزندان جوانش در خانه ای پر از درخت در مرکز شهر کابل زندگی می کند.

وی می گوید اشرف غنی با فرار خود تلاش های دقایق آخر او، عبدالله عبدالله، رئیس شورای عالی مصالحه ملی، و رهبری طالبان در دوحه که می توانست مذاکرات صلح را به ثمر برساند و زمینه ورود طالبان به کابل درنتیجه مذاکرات را فراهم کند، از بین برده است.

شمارش معکوس برای رسیدن به یک توافق احتمالی روز چهارده آگوست یعنی یک روز قبل از ورود طالبان به کابل شروع شد. کرزی و عبدالله با غنی ملاقات کردند و قرار شد آنها روز بعد به همراه پانزده نفر دیگر برای گفت و گو در مورد تقسیم قدرت به دوحه سفر کنند. طالبان به اطراف کابل رسیده بودند اما رهبری طالبان در دوحه وعده سپرده بود تا مشخص نشدن توافق نامه نیروهای طالبان وارد کابل نمی شوند.

کرزی در بخش دیگری از مصاحبه خود می افزاید:« صبح زود روز پانزده آگوست منتظر تهیه لیست بودم. پایتخت ملتهب بود. شایعات از تسلط طالبان می گفت. به دوحه زنگ زدم. به من گفته شد طالبان وارد شهر نمی شوند. ظهر بود که طالبان زنگ زدند و گفتند حکومت باید سرجایش بماند و جابه جا نشود چون آنها قصد ورود به کابل را ندارند.»

من و دیگران تا مقامات مختلف صحبت کردیم و به ما اطمینان داده شد که نیروهای دولتی و نیروهای امریکایی محکم سرجایشان هستند و کابل سقوط نخواهد کرد. اما نزدیک ساعت 2 و 45 دقیقه بعد از ظهر بود که مشخص شد غنی از کشور فرار کرده است.

کرزی به وزیر دفاع و وزیر امور داخله زنگ می زند و دنبال رئیس پلیس کابل می گردد. همه رفته اند! هیچ مقام حکومتی در کابل باقی نمانده است: نه رئیس پلیس، نه فرمانده ارتش و نه هیچ واحد دیگری! همه گریخته اند. معاون رئیس گارد شخصی حفاظت از غنی به کرزی زنگ می زند که به ارگ بیاید و ریاست جمهوری را بر عهده بگیرد. کرزی رد می کند و می گوید از نظر قانونی او حق این کار را ندارد. کرزی در عوض یک نطق تلویزیونی را ترتیب می دهد و در حالیکه فرزندانش را در کنار خود دارد به مردم پیام می دهد که همه اینجا هستند.

کرزی مطمئن است اگر غنی فرار نمی کرد، یک توافق جهت انتقال صلح آمیز صورت می گرفت.

وی می گوید:«مطمئنا! مطمئنا!آن چیزی بود که داشتیم برایش آماده می شدیم و به آن امیدوار بودیم. من و داکتر عبدالله عبدالله قرار بود آن بعد از ظهر یا نهایتا فردای آن روز به دوحه برویم تا توافق را نهایی سازیم.»

کرزی می افزاید:«رهبران طالبان در دوحه نیز منتظر ما بودند برای هدف مشابه.»

باید گفت کرزی این روزها با رهبری طالبان دیدار می کند و از جهان می خواهد با طالبان تعامل کند. از همه مهمتر کرزی می گوید افغان ها باید با یکدیگر متحد شوند.

رئیس جمهور پیشین در ادامه می گوید:«جنگ چهل سال است که در افغانستان جریان دارد و در بیست سال گذشته افغان ها در تمامی جناح ها آسیب دیده است. افغان ها در تمامی جناح کشته شده اند. ارتش افغانستان متحمل تلفات شده است، پلیس افغانستان کشته شده است و جنگجویان طالبان هم کشته شده اند. ختم تمام اینها زمانی ممکن می شود که افغان ها با یکدیگر متحد شوند و راه حل خود را داشته باشند.»  

نقشه کرزی: احیای قانون اساسی شاهنشاهی

حامد کرزی در بخش دیگری از مصاحبه خود یک راه حل ارائه می کند و  می گوید در صحبت هایش با رهبران طالبان پیشنهاد احیاء قانون اساسی دوره پادشاهی افغانستان را ارائه کرده است. این ایده حتی در روزهای نخست مذاکرات دوحه نیز مطرح شده بود. به طور همزمان لویه جرگه، شورای بزرگان افغان، به شمول زنان برگزار شود. در این لویه جرگه باید در مورد آینده افغانستان شامل نوع حکومت، قانون اساسی و بیرق ملی تصمیم گرفته شود.

به گفته کرزی نشانه ای از پذیرش این برنامه از سوی طالبان وجود ندارد اما این گروه در جریان گفت و گوها این برنامه را رد هم نکرده اند. برگزاری جرگه یک سنت قدیمی افغانی برای اتخاذ تصامیم بزرگ است که در میان قوم پشتون که اسکلت طالبان را می سازد، بسیار محبوب است.

کرزی در عین حال خاطر نشان می سازد افغانستان در آینده باید از حقوق آموزشی جهانی برای دختران و پسران و زنان برخوردار باشد و زنان افغان در سیاست های کشورشان، در حکومت، در فعالیت های اقتصادی و اجتماعی و در فعالیت های سیاسی و دیگر عرصه های زندگی باید جایگاه خود را پیدا کنند.

به گفته کرزی سازش روی این موضوع آسان نیست اما تا زمانیکه این اتفاق نیفتاده است، جهان باید با طالبان تعامل کند. افغانستان نیاز به حرکت و پویایی دارد، کارمندان دولت باید معاش دریافت کنند و خدمات و امکانات صحی باید فعال باشند. در حال حاضر جهان به هر شکلی که می تواند باید با طالبان تعامل کند.

کرزی در عین حال از برخی تبلیغات نادرست علیه طالبان در سطح جهان گله می کند و می گوید گفته شده زنان و دختران حق خروج از منزل بدون محرم را ندارند، این درست نیست. هم اکنون زنان و دخترانی را می بینید که در سرک ها بدون محرم می توانند ظاهر شوند. اوضاع روی زمین در کابل عکس تبلیغات منفی مطرح شده را نشان می دهد.

حامد کرزی در پاسخ به سئوال توصیف وی از طالبان گفت:«طالبان هم افغان هستند اما افغان هایی که در مسیر زندگی وارد یک دوره بسیار سخت شده اند همان طور که دیگر افغان ها طی چهل سال گذشته دوران سختی را تجربه کرده اند. در سخت ترین دوران تاریخ خود بوده ایم که در آن تمام طرف های افغن اشتباه کرده است. دورانی که جامعه جهانی و تمام کسانی که با ما تعامل داشتند اشتباهات مرگباری مرتکب شدند.»

وی تاکید نمود اکنون زمان درک برای تمام افغان ها فرا رسیده است که از اشتباهات گذشته درس بگیرند و بهتر عمل نمایند.  

مترجم: حفیظ الله رجبی

خانم «ندی الناشف» معاون کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشری روز گذشته (سه شنبه 23 قوس) در نشست شورای حقوق بشری این سازمان در ژنوای سوئیس گفت: «اسناد معتبری وجود دارد که نشان می دهد بین ماه اگست و نوامبر بیش از یک صد تن از نیروهای امنیتی و افراد مرتبط با دولت پیشین در افغانستان در محاکم صحرایی کشته شده اند.»

وی گفت که براساس اسناد و گزارش ها دست کم 72 تن از این کشتارها به طالبان نسبت داده شده است.

خانم الناشف افزود که با وجود عفو عمومی اعلام شده از سوی طالبان، اما همچنان ادامه روند کشتارهای فرا قانونی در افغانستان نگران کننده است.

او همچنین گفت در چندین مورد اجساد این افراد در انظار عمومی آویزان و به نمایش گذاشته شده که باعث ایجاد ترس و وحشت میان دیگر نظامیان و افراد مرتبط با دولت پیشین شده است.

معاون کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور حقوق بشری در حالی سخن از کشتارهای هدفمند و محکمه صحرایی در افغانستان می دهد، که پیش تر امریکا و چند کشور دیگر در اطلاعیه ای مشترک به طالبان هشدار دادند که چنانچه ثابت گردد طالبان در این کشتارها دست دارد، مرتکب نقض قوانین حقوق بشری شده و محکوم می گردد.

عبدالقهار بلخی سخنگوی وزارت خارجه طالبان اما در واکنش به این هشدار گفته بود که امارت اسلامی طالبان به عفو عمومی اعلام شده پایبند است و متخلفین مجازات خواهند شد.

اخیرا آمار قتل های هدفمند در سطح کشور بشدت افزایش یافته است.

دفتر والی طالبان در قندهار با نشر خبرنامه ای امروز (سه شنبه 23 قوس) نوشته است که ملا هبت الله آخندزاده رهبر عالی امارت اسلامی با شماری از مقام های ارشد طالبان به شمول نور محمد ثاقب وزیر حج اوقاف و محمد یوسف وفا والی قندهار دیدار کرده است.

خبرنامه علاوه کرده که این دیدار در خانه والی قندهار صورت گرفته اما هیچ فایل تصویری از این دیدار منتشر نشده است.

این دومین بار است که طالبان ادعا می کنند که ملا هبت الله آخندزاده در انظار ظاهر شده است؛ اما تاکنون هیچ فایل تصویری که گواه بر این ادعایشان باشد منتشر نگردیده است.

خبرنامه والی قندهار صحبت های ملا هبت الله را نقل قول کرده که گفته است: «افغانستان هم اکنون از اشغال آزاد شده و افغان ها می تواند در صلح و با افتخار زندگی کنند.»

ملا هبت الله افزوده: «ما پیروز شدیم و جنگ به پایان رسید. صلح برقرار شده و تمامی افغان ها زندگی خوشی را آغاز می کنند.»

براساس خبرنامه، ملا هبت الله در این دیدار از مقام های ارشد طالبان خواسته تا با مردم رفتار خوب داشته باشند و با علمای دین نشست های مداوم برای مشوره برگزار کنند.  

او همچنین از مقام های طالبان خواسته تا با مردم نیز نشست های متفاوت برگزار کنند و از خزانه افغانستان مراقبت کنند.

طالبان در حالی خبر از این دیدار ملا هبت الله آخندزاده می دهند که تاکنون گزارش های زیادی مبنی بر مرگ او منتشر شده است.

چندی پیش نیز طالبان مدعی شدند که ملا هبت الله در مدرسه دینی «حکیمیه» قندهار برای طلبه ها و استادان این مدرسه سخنرانی کرده اما هیچ عکس و یا ویدیویی از آن دیدار منتشر نشد.

براساس گزارش های مردمی، «جگرن همایون دلشاد» در نظام پیشین مسئول مالی لوای ارتش در کندز بود، که اما پس از سقوط دولت تا چندی پیش خانه نشین شده بود.

منابع علاوه کرده اند که حدود دو هفته پیش طالبان از او خواستند که به وظیفه اش بازگردد، اما او پس از چند روز ناپدید می گردد.

هم اکنون گفته می شود که جنازه وی در یکی از شفاخانه های ولایت کندز پیدا شده است.

او باشنده اصلی ولسوالی امام صاحب ولایت کندز بود و قبل از سقوط نظام پیشین ازدواج کرده بود.

از مقام های طالبان در این خصوص پرسیدیم اما هیچ پاسخی ارائه نکردند.

اخیرا قتل های هدفمند در سطح کشور به شدت افزایش یافته است.

هفته گذشته امریکا و چند کشور اروپایی در یک اطلاعیه مشترک به طالبان هشدار دادند که امار ناپدید شدن ها و کشتار نظامیان پیشین افزایش یافته است و چنانچه ثابت گردد که طالبان در این قتل ها دست دارند، به عنوان ناقض حقوق بشر شناخته خواهند شد.  

عبدالقهار بلخی سخنگوی وزارت خارجه حکومت موقت طالبان اما به این هشدار واکنش نشان داد و گفت که امارت اسلامی طالبان متعهد به «عفو عمومی» اعلام شده می باشد.

جان ساکی، سخنگوی کاخ سفید، اعلام کرد برنامه فوری برای آزاد سازی دارایی های بلوکه شده بانک مرکزی افغانستان وجود ندارد.

دارایی های بانک مرکزی افغانستان پس از سقوط دولت پیشین کابل در تاریخ پانزده آگوست از سوی امریکا و غرب بلوکه شد.

اظهارات خانم ساکی در پاسخ به سخنان اخیر امیرخان متقی، وزیر امور خارجه امارت اسلامی، با اسوشیتدپرس که گفته بود طالبان خواهان روابط نیک با امریکاست و واشنگتن باید دارایی های بلوکه شده افغانستان را آزاد سازد، مطرح می شود.

متقی گفته بود تحریم ها بر افغانستان و بلوکه شدن بیش از ده میلیارد دالر از دارایی های افغانستان در بانک های خارجی که بخش اعظم آن در امریکاست، سودی نخواهد داشت.

سخنگوی کاخ سفید گفت در حال حاضر برنامه ای برای آزاد سازی پول های بلوکه شده افغانستان وجود ندارد.

خانم ساکی در یک کنفرانس مطبوعاتی در امریکا گفت دلایل زیادی برای غیرقابل دسترس بودن این دارایی های بانک مرکزی افغانستان وجود دارد.

 به گفته خانم ساکی یکی از دلایل مراحل قانونی در حال انجام مطرح شده توسط قربانیان حادثه یازده سپتامبر می باشد. این مراحل قانونی نمی تواند نایده گرفته شود و همین خود سبب تعلیق موقت اقدامات برای آزاد سازی دارایی های بلوکه شده افغانستان شده است: این تعلیق ممکن است حداقل تا پایان سال یا شاید هم بیشتر به طول بینجامد.

وی اما گفت امریکا در حال کار روی چگونگی رساندن پول به دست مردم افغانستان که با بحران انسانی مواجه شده اند، می باشد بدون اینکه این پول به دست طالبان بیفتد.

خانم ساکی افزود امریکا باید مطمئن شود که چگونه پول های بلوکه شده پس از آزاد شدن به طور مستقیم به دست مردم افغانستان می رسد و به سود طالبان تمام نمی شود.

وزارت امور خارجه امریکا نیز گفت از سی و یک آگوست به بعد امریکا به طور مستقیم به 479 شهروند امریکا و 450 ساکن دائمی قانونی کمک کرده افغانستان را ترک کنند و در امریکا ساکن گردند.

از سویی هم وزارت دفاع امریکا روز دوشنبه اعلام کرد نیروهای امریکایی دخیل در حمله هوایی بیست و نهم آگوست در کابل که منجر به کشته شدن ده غیرنظامی از جمله هفت کودک عضو یک خانواده گردید، را مجازات نمی کند. امریکا این حمله هوایی را یک اشتباه اسف بار خواند.

در بخشی از گزارش «نشریه نیویورکر» در مورد عوامل سقوط دولت پیشین در افغانستان، آمده است که پیش از آنکه اشرف غنی به همراه اعضای خانواده اش افغانستان را ترک کند، حمد الله محب مشاور امنیت ملی او یک مسج کوتاه و یک تماس از یک شماره تلفون پاکستانی دریافت می کند.

براساس گزارش، حمد الله محب حوالی ساعت یک ظهر روز یکشنبه 24 اسد یک پیام کوتاه از یک شماره تلفون پاکستانی دریافت می کند؛ به دنبال آن یک تماس از همان شماره نیز دریافت میکند.

خلیل الرحمان حقانی یک تن از فرماندهان ارشد طالبان پشت خط بود و به حمد الله محب می گوید که تسلیم شود.

حمد الله محب به خلیل الرحمان حقانی در این مکالمه تلفونی می گوید که باید با یکدیگر مذاکره کنند، اما خلیل الرحمان حقانی حرفش را تکرار کرده و تلفون را قطع می کند.

بعد از آن، حمد الله محب به توماس وست که در آن موقع معاون زلمی خلیلزاد بود تماس می گیرد و از این تماس او را آگاه می سازد؛ توماس وست اما به محب می گوید که به هیچ ملاقاتی با حقانی نرود، زیرا ممکن است دام باشد.

لازم به ذکر است که نشریه نیویورکر اخیرا در گزارشی طولانی به چگونگی سقوط دولت پیشین پرداخته است.

در بخش دیگری از این گزارش گفته شده که دونالد ترامپ در زمان ریاست جمهوری اش تلاش کرده بود تا طالبان را با پول وادار به صلح کند.

ترامپ همچنین در صحبت با ملا عبدالغنی برادر (معاون فعلی رئیس الوزرای طالبان) سرسختی طالبان را ستایش کرده بود و به او وعده داده بود که با تحت فشار قرار دادن دولت غنی، زندانیان آنها را آزاد می کند.

نیویورک تایمز روز دوشنبه (22 قوس) گزارش کرده که وزارت دفاع امریکا تصمیم گرفته است هیچ یک از پرسونل نظامی این کشور دخیل در حمله هوایی به خانواده «زمری احمدی» در نزدیکی میدان هوایی کابل در تاریخ هفتم سنبله سال جاری مجازات نگردد.

لازم به ذکر است که در تاریخ هفتم سنبله سال جاری و تنها سه روز پس از حمله مرگبار گروه داعش بر جمعیت متراکم مقابل «دروازه اَبی» میدان هوایی کابل، یک هواپیمای بی سرنشین نظامیان امریکا یک بمب 9 کیلویی را بر سر موتر «زمری احمدی» و اعضای فامیل او پرتاب کرد.

در این حمله زمری احمدی که خود سابقا همکار یک نهاد امدادرسان امریکایی در افغانستان بود به همراه 9 عضو فامیل خود به شمول 7 کودک جان باختند.

پس از این حمله، مقام های امریکایی در ابتدا مدعی بودند که یک موتر حامل افراطیان گروه داعش را هدف قرار داده اند، اما کمی بعد معلوم شد که اشتباه کرده اند و یک خانواده غیرنظامی را هدف قرار داده اند.

به دنبال آن، واکنش های زیادی در افغانستان و امریکا نسبت به این حمله صورت گرفت و شمار زیادی از مردم خواستار تحقیقات از این حمله شدند.

جنرال «سمیع سعید» بازرس ارشد پنتاگون مسئولیت تحقیق از این حادثه را بر عهده گرفت و پس از انجام تحقیقات در گزارش خود نوشت که در این حمله یک «اشتباه غم انگیز» صورت گرفته است، اما هیچ خطای جنگی وجود ندارد و پرسونل مطابق با دستورات عمل کرده اند.

وی در متن گزارش خود پیشنهاد کرده بود که هیچ یک از عوامل این حمله مجازات نگردد.

براساس گزارش نیویورک تایمز، لوید آستین وزیر دفاع امریکا توصیه های مقام های ارشد نظامی خود به شمول جنرال کنت مک کنزی فرمانده فرماندهی مرکزی امریکا (سنتکام) و جنرال ریچارد دی کلارک فرمانده عملیات ویژه امریکا مبنی بر عدم تنبیه انضباطی پرسونل نظامی دخیل در این حمله را پذیرفته و اعلام کرده کسی در این خصوص مجازات نخواهد شد.

عمران خان، نخست وزیر پاکستان، می گوید اشتباهات را امریکا در افغانستان مرتکب شده اما پاکستان باید بار سنگین اوضاع را به دوش بکشد.

عمران خان که امروز دوشنبه در مراسم افتتاحیه دیالوگ سالانه مارگالا در لاهور سخن می گفت، از رسانه های غربی انتقاد نمود و افزود رسانه های  غربی اعتبار و امتیازی که شایسته پاکستان به خاطر فداکاری هایش در افغانستان بود را نادیده گرفتند، اسلام آباد را به بازی دوگانه در افغانستان متهم کردند و به حیثت و آبروی پاکستان در سطح بین الملل آسیب زدند.

به نقل از جئو تی وی عمران خان گفت:«پاکستان مسئول کوتاهی های امریکا در افغانستان قلمداد می شود.»

نخست وزیر پاکستان تاکید کرد در زمان جنگ امریکا علیه تروریست در افغانستان، پاکستان بیشترین ضربه را تجربه نمود: پاکستان تنها متحد امریکا بود که بیش از هشتاد هزار تلفات داد، میلیون ها شهروند پاکستانی آواره شدند و بیش از صد میلیارد دالر ضرر مالی را تحمل کرد.

وی افزود ناتوانی رهبری ملی در مدیریت اوضاع افغانستان سبب ایجاد دو دسته بزرگ «طرفدار و ضد امریکا» در این کشور شد.

این اظهارات عمران خان در حالی مطرح می شود که براساس شواهد موجود پاکستان در ازای همکاری با امریکا در مبارزه با تروریزم در افغانستان امتیازات مالی کلانی به دست آورد و در کنار آن بدون توجه به واقعیات موجود تنها منافع خود را به پیش برد.  

مقامات طالبان تاکید می کنند تحریم هایی که امریکا علیه امارت اسلامی پس از سرنگونی حکومت پیشین افغانستان اعمال نموده یک اشتباه است.

امیر خان متقی وزیر امور خارجه  امارت اسلامی به اسوشیتدپرس گفت امارت اسلامی خواهان روابط نیک با امریکا و دیگر کشورهاست.

وی افزود امارت اسلام اعلام کرده خواستار روابط نیک با امریکا و کل جهان است.

متقی گفت برخی تحریم ها علیه افغانستان در اصل تکرار تجارب شکست خورده گذشته است و هیچ نتیجه ای در بر نخواهد داشت.

وزیر امور خارجه امارت اسلامی به بحران های اقتصادی و انسانی کنونی در افغانستان اشاره کرد و گفت یک افغانستان ناامن به نفع هیچ کس نیست و امارت اسلامی تلاش می کند افغانستانی بسازد که با هیچ کشوری در تضاد و جنجال نباشد و روی پای خود بایستد.

وی گفت:«تضعیف افغانستان و یک حکومت ناتوان در افغانستان به نفع هیچ کس نیست و به کسی منفعت نمی رساند.»

به گفته وزیر امور خارجه امارت اسلامی اظهارات تکراری از سوی برخی مقامات غربی و برخی کشورهای منطقه ای در مورد گسترش داعش و القاعده در افغانستان صحت ندارد.

امیرخان متقی در واکنش به اظهارات جنرال مک کنزی، فرمانده ستاد مرکزی فرماندهی امریکا، که گفته بود داعش و القاعده در حال عضو گیری در افغانستان می باشد، گفت اگر جنرال مک کنزی در این ارتباط مدرکی دارد یا مدرکی داشت می بایست ارائه کند.

امیرخان متقی با اطمینان اظهار داشت که قدرت گیری القاعده و داعش در افغانستان بی اساس است.

وی تاکید کرد امارت اسلامی خواهان روابط خوب با امریکا، حل مشکلات و اختلافات و کوتاه کردن فاصله بین کابل و واشنگتن می باشد.

امارت اسلامی به کمک چین و پاکستان قصد دارد با داعش شاخه خراسان مبارزه کند.

طالبان به عنوان حاکمان تازه افغانستان اگرچه برای حفظ یکپارچگی خود، مبارزه با سقوط اقتصادی و ایجاد صلح و ثبات در افغانستان با چالش های بزرگی دست و پنجه نرم می کنند اما به صورت آرام در حال تشکیل یک ارتش منظم برای افغانستان می باشند.

به نقل از «نیکِی ایژیا» امارت اسلامی به ملا محمد یعقوب فرزند ملامحمد عمر، موسس و رهبر گروه طالبان، و قاری فصیح الدین فطرت وظیفه سپرده تا یک ارتش تازه ایجاد کنند.

محمد یکی از رهبران طالبان در وزارت دفاع در کابل که خواست نامش فاش نشود چون طالبان نیروهای خود را از صحبت با رسانه ها منع کرده می گوید افغانستان به یک ارتش کوچک اما قوی نیاز دارد تا از مرزها دفاع کند و با تهدیدات امنیتی داخلی مبارزه نماید.

امارت اسلامی ماه گذشته نام تمامی هشت قول اردوی پیشین افغانستان را به نام های تاریخی اسلامی تغییر داد، جنگجویان ارشد خود را در پست های کلیدی تعیین نمود و یک مانور نظامی منظم را با وسایل نظامی به جا مانده امریکایی و هلی کوپترهای ساخت روسیه در قندهار و کابل برگزار نمود. جنگجویان طالبان همچنین از یونیفورم های نظامی به جای لباس های سنتی افغانی استفاده می کنند.

امیر خان متقی، وزیر امور خارجه امارت اسلامی، که ماه گذشته به پاکستان رفته بود طی سخنانی گفت افغانستان به نیروهای امنیتی و وزارت دفاع ملی که توسط اشغالگران خارجی ساخته شده اند نیازی ندارد.

وی افزود افغانستان به یک ارتش کوچک متشکل از نیروهای با ایمان و وطن پرست نیاز دارد و تمامی پرسنل نیروهای امنیتی و دفاعی پیشین در ارتش جدید حفظ نخواهند شد.

قابل ذکر است بیش از سیصد هزار نیروی امنیتی و دفاعی افغانستان در اواسط جنوری سال 2015 میلادی و پس از ختم پروژه بین المللی کمک به امنیت افغانستان تامین امنیت کامل افغانستان را برعهده گرفت. اما پس از خروج نیروهای امریکایی و ناتو از افغانستان و همزمان با فرار رئیس جمهور غنی از افغانستان ارتش به قول معروف سیصد هزار نفری افغانستان نیز سقوط کرد و طالبان بدون جنگ خاصی کابل را در  ماه آگوست تصرف نمود.

طالبان طی سه ماه بیش از صد نیروی امنیتی و دفاعی پیشین افغانستان را در چهار ولایت ربودند و اعدام کردند.

براساس گزارش تازه دیده بان حقوق بشر که در 30 نوامبر نشر شد طالبان نیروهای امنیتی و دفاعی پیشین افغانستان که به آنها تسلیم شده بود را یا کشتند و یا ناپدید کردند.

از سوی دیگر، داعش شاخه خراسان همان طور که در عراق هزاران نیروی ارتش صدام حسین و «حزب بعث» را بعد از سرنگونی صدام حسین جذب کرده بود در افغانستان نیز به جذب نیروهای امنیتی و دفاعی پیشین افغانستان مبادرت ورزیدند، نیروهای امنیتی و دفاعی پیشین نیز که در معرض دستگیری و کشتار طالبان قرار داشتند از این خواسته داعش استقبال کردند.

کارشناسان می گویند طالبان تلاش دارند با تشکیل یک ارتش منظم از شکل یک نیروی شبه نظامی خارج و ظاهر یک حکومت را به خود بگیرند. تصمیم طالبان برای تشکیل یک ارتش منظم و رایج می تواند به نگرانی تازه طالبان در مورد کسب مشروعیت بین المللی ربط داشته باشد.

بشیر احمد هوتک کارشناس افغان مسائل امنیتی ساکن پاریس، می گوید طالبان می خواهد به دنیا نشان دهد که یک حکومت هستند نه یک نیروی مسلح ملیشه ای.

طالبان اما چون تحت فشار اولویت دادن به رفع نیازهای غذایی مردم افغانستان و حل مشکلات مرتبط با سقوط اقتصادی هستند، نمی خواهند تشکیل این ارتش جدید را عمومی کنند. عبدالجبار از نیروهای عملیاتی ارتش پیشین در کنر، می گوید هزینه سربازان طالبان در بیشتر مناطق افغانستان بر عهده باشندگان محلی و مردم منطقه می باشد.

جبار به نقل از منابعی در درون طالبان می افزاید برای ایجاد ارتش تازه، طالبان به حمایت بین المللی، کمک های تکنیکی و تجهیزات نیاز دارند  در این ارتباط با چین و اسلام آباد در حال مذاکره هستند.

مترجم: حفیظ الله رجبی

امرالله صالح معاون دولت اشرف غنی در برگه توییترش امروز (یکشنبه 21 قوس) نوشته است که پیروی کورکورانه از منافع نظامیان پاکستان و فروپاشی اقتصادی از جمله عوامل اصلی است که در نهایت منجر به مرگ و سقوط طالبان خواهد شد.

وی همچنین «عدم اعتماد ملت و بیگانگی با آن»، «سقوط بوروکراسی» و «سرکوب گوناگونی افغانستان» را از عوامل دیگر برای سقوط طالبان دانسته است.

آقای صالح علاوه کرده که توطئه استخبارات پاکستان برای حمایت از ترور و مواد مخدر در افغانستان دوام نخواهد آورد.

این گفته ها در حالی از سوی آقای صالح مطرح می گردد که امروز ارزش پول افغانی به پایین ترین جایگاه خود طی 20 سال گذشته رسید و گفته می شود که هر یک دالر تا 114 افغانی نیز خرید و فروش گردید.

امرالله صالح از مخالفین سرسخت طالبان و سیاست های پاکستان در قبال افغانستان بود.

در سراسر پاکستان بحث نابودی احتمالی دولت پاکستان توسط ناسیونالیزم پشتون مطرح است.

براساس تحلیلی از «دیدگاه های استراتژیک گروه تحقیقی سیاست» که دوازده دسامبر در رسانه هندی «اِی اِن آی» نشر شد، پاکستان در برخورد با جامعه پشتون و دیگر جوامع قبیله یی همان اشتباهی را تکرار می کند که در گذشته با جامعه بنگالی در شرق کشور خود داشت. ارتش پاکستان در جنگ بنگال شکست سنگینی خورد و در نهایت بنگال از پاکستان جدا شد و کشور مستقل بنگلادش شکل گرفت.

قوم پشتون در دو طرف خط دیورند زندگی می کنند و این کاملا طبیعی هست که بخواهند متحد شوند و در هر طرفی که خواستند زندگی کنند.

براساس تحلیل بالا، احساس قبیله و قوم گرایی در میان پشتون های هر دو طرف خط دیورند بسیار زیاد است و تبعیض و ظلم سیستماتیکی که توسط حکومت نظامی-سیاسی پاکستان بر آنها تحمیل شده نوعی حس نفرت و انتقام را در آنها افزایش داده است.

ظلم و ستمی که دولت پاکستان در حق پستون ها در گذشته روا داشت علاوه بر ایجاد جرقه احتمالی جنگ داخلی سبب نزدیکی و اتحاد ولایات خیبرپشتونخوا و بلوچستان پاکستان با افغانستان شد.

آغاز احتمالی جنگ داخلی در پاکستان از سوی پشتون ها از حس درونی بدی ست که آنها نسبت به حکومت پاکستان دارند، حس بدی که برای تحریک شدن نیاز به ابزار بیرونی ندارد.

به عبارت دیگر، در دوره اول امارت اسلامی طالبان در دهه 1990 میلادی در افغانستان، ارتش پاکستان تصور می کرد طالبان خط دیورند را به رسمیت خواهند شناخت در حالیکه طالبان عکس این قضیه عمل کردند: طالبان خط دیورند را به رسمیت نشناختند و ناسیونالیزم پشتون را ترویج نمودند.

قوم پختون(پشتون) با این سرنوشت خاص زندگی می کند: آنها در طول تاریخ به ضرب گلوله کشته شده اند، با فنس کشی از هم جدا شده اند و توسط ماشین حکومتی سرکوب گشته اند اما حس قبیله و قوم گرایی خود را رها نکرده اند.

براساس تحلیل ذکر شده، پشتون ها در چنین وضعیت آپارتاید گونه ای(سیستم تبعیض آمیز) گزینه های کمی دارند: یا باید کار را رها کنند یا اینکه در طرح های سیاست خارجی حکومت پاکستان هیزم جنگ شوند. گزینه دیگر این است که به پا خیزند و یک جنگ داخلی علیه حکومت پاکستان به راه بیندازند.

حفیظ الله رجبی

داکتر عبدالله عبدالله از چهره های مطرح سیاسی و جهادی افغانستان طی چند دهه گذشته همواره در تحولات کشور سعی کرده بالاترین جایگاه را برای خود حفظ کند؛ گرچه در تحقق این آرزو موفق نبوده اما جایگاهش همواره بر سر زبان ها بوده است.

از زمانی که افغانستان پس از کنفرانس بن، رنگ انتخابات به خود دیده، عبدالله عبدالله خود را کاندید برای احراز کرسی ریاست کرده است؛ اما متاسفانه در هیچ یک موفق نشده و یا اگر موفق هم شده، نتوانسته جایگاهش را بگیرد.

در 2 دور آخر انتخابات ریاست جمهوری، رقابت او با محمد اشرف غنی رئیس جمهور فراری افغانستان بسیار تنگاتنگ و با چالش و اما و اگرهای زیادی همراه بود.

در انتخابات سال 2014 هر دو خود را برنده اعلام کردند، و هیچ یک حاضر نبودند از موضع خود کوتاه بیایند؛ تا اینکه جان کری وزیر خارجه وقت امریکا پیدا شد و این دو رقیب را با هم آشتی داده و یکی را رئیس جمهور تعیین و دیگری را هم برایش یک پست جدید خارج از چوکات قانون اساسی تعریف نمود و رئیس اجراییه کشور کرد؛ نام آن را هم دولت وحدت ملی گذاشت. مردم افغانستان هم خسته از فقر و جنگ از روی ناچاری پذیرفتند.

در دور دوم اما آتش او بسیار تندتر بود و ضمن اعلام دولت مستقل، برای خود مراسم تحلیف برگزار نمود و حتی وزرای خود را نیز انتخاب کرد.

درباره چگونگی به کرسی نشستن اشرف غنی که البته هم اکنون برای اکثر مخاطبان آشکار شده است در این مجال ورود نمی کنیم، و روی صحبت ما فقط درباره عبدالله عبدالله است که با پشتیبانی مردمی خود و معاونانش در هر دو دوره انتخابات ریاست جمهوری توانست اشرف غنی و دار و دسته داخلی و خارجی اش را به چالش بکشد.  

در دور اول انتخابات، امریکا با اختراع یک پست جدید و قائل شدن امتیازاتی برای عبدالله عبدالله او را خاموش کرد؛ و گرنه نگارنده این متن خوب به یاد دارد که در خیمه لویه جرگه در زمان انتخابات، خیل عظیمی از طرفداران دو آتشه عبدالله عبدالله از روی چوکی هایشان صدا می زدند که «رئیس صاحب این صحبت ها را ایلا کنید و بگذارید برویم شما را به ارگ برسانیم که ما بعد از چاشت جایی دیگر کار داریم.»

در دور دوم انتخابات که حافظه بسیاری از مردم افغانستان هنوز یاری می کند، دیدیم که عبدالله عبدالله دوباره اشرف غنی را به چالش کشید. حتی این بار دولت موازی اعلام کرد و مراسم تحلیفش برگزار شد و حتی وزرا و روسای خود را هم تا حدودی انتخاب کرد.

در پرانتز اضافه شود که نمی گویم عبدالله عبدالله «انتخابات» را به چالش کشید، و تاکید بر این است که عبدالله، «اشرف غنی»  و دار و دسته اش را به چالش کشید، زیرا اساس انتخابات افغانستان طی دو دوره گذشته جای سوال زیاد دارد.

در دور دوم هم با میانجی گری زلمی خلیلزاد، دوباره پستی جدید در ساختار سیاسی افغانستان شکل گرفت و نام آن را «شورای مصالحه ملی» گذاشتند که با «شورای عالی صلح» قبلی فقط در کلمات ظاهرا تفاوت داشت. عبدالله عبدالله رئیس این شورای تازه تاسیس شد و ظاهرا به امتیازاتی مادی و یا شاید معنوی هم قناعت کرد.

هنگامی که در افغانستان با فرار اشرف غنی خلا قدرت ایجاد شد، عبدالله عبدالله سپیدار را با پشتوانه بزرگ مردمی در اختیار داشت؛ اما چرا در آن لحظه حساس از «توس قره» خود یعنی بسم الله خان محمدی وزیر دفاع وقت در میدان بازی کار نگرفت تا حداقل امنیت کابل را به دست بگیرد و تا حدودی این خلا قدرت جبران گردد؛ طالب هم اعلام کرده بود که قصد ورود به کابل را ندارد اما وقتی دید که همه چیز به حال خود رها شده است، به خود اجازه ورود به کابل را داد.

این در حالیست که عبدالله عبدالله می توانست مانند گذشته که دولت موازی اعلام کرده بود این بار نیز مدیریت نظام به حال خود رها شده را بدست بگیرد و حداقل زمینه مذاکرات برای انتقال مسالمت آمیز قدرت را فراهم می کرد تا شاهد هرج و مرج ها و رخدادهای پس از آن نباشیم.

دیگر نیازی هم نبود که دنیا افغانستان را مجددا به رسمیت بشناسد، و دارایی ها هم آزاد بود؛ فرار مردم و سرمایه از کشور و فقر و گرسنگی گسترده هم وجود نداشت.  

بهرحال، این سناریو اتفاق نیفتاد.

در عین حال، براساس یک گزارش محرمانه، بخش خاصی از گروه طالبان پس از ورود نیروهای امارت اسلامی به کابل و تصرف ارگ ریاست جمهوری با دستور مستقیم سازمان استخبارات پاکستان (آی اس آی) تصمیم به حذف داکتر عبدالله عبدالله و حامد کرزی داشتند.    

تفسیر آی اس آی برای حذف عبدالله عبدالله و حامد کرزی شاید این بوده که زمینه به رسمیت شناخته شدن طالبان بدون حضور این دو در قدرت کمی سخت باشد.

اما سرانجام دستور قتل عبدالله عبدالله با مخالفت جناحی دیگر در درون طالبان لغو می گردد و حتی گفته می شود که داکتر عبدالله امنیت حامد کرزی و اعضای فامیلش را نیز در خانه خود تضمین می کند.

بهر حال عبدالله ماند، به قتل هم نرسید، اما چرا ماند! آیا از سقوط اطلاع داشت و جزئی از سقوط بود! یا به یکباره تصمیم به ماندن گرفت تا جزئی از آینده باشد.

مرتضی صمیمی

به نقل از پژواک؛ افغانستان تحت حاکمیت امارت اسلامی هفته گذشته نیز شاهد رویداد های ناگواری بود: همانند بیش از سه ماهی که از تسلط دوباره طالبان می گذرد، سقوط اقتصادی و لزوم کمک های بشردوستانه به مردم افغانستان در هفته گذشته نیز از نگرانی های جامعه جهانی بود. دولت های آلمان و اندونزی اعلام کردند سفارت خانه های خود را در کابل بازگشایی می کنند. صندلی افغانستان در سازمان ملل نیز در لیست جنجال ها قرار داشت.

همانند هفته قبلی، هفته گذشته نیز میزان تلفات پایین باقی ماند و در چهار رویداد در ولایات کابل، ننگرهار و کاپیسا هفت نفر کشته و شش تن دیگر زخمی شدند.

از دیگر رویدادهای مهم هفته گذشته باید به «درخواست کمک دو میلیارد دالری یونیسف برای حمایت از کودکان افغان، کمک صد میلیون دالری سازمان صحت جهانی به افغانستان، درخواست گروه بین المللی بحران از امریکا برای آزاد سازی دارایی های بلوکه شده افغانستان، اعلام قطر مبنی بر عدم یک استراتژی مشخص از سوی جهان در قبال افغانستان و اظهارات ترامپ مبنی بر دیوانگی امریکا در رها کردن تجهیزات نظامی حساس در افغانستان» اشاره کرد.

حملات و تلفات

در حوادث خشونت بار جداگانه در ولایات مختلف کشور هفت نفر کشته و شش نفر دیگر زخمی شدند. دو سارق مسلح در درگیری با نیروهای امنیتی  امارت اسلامی در شهر کاپیسا مرکز ولایت کاپیسا کشته و دو دزد دیگر زخمی شدند.

انفجار بمب در غرب کابل(دشت برچی) نیز دو کشته و چهار زخمی بر جای گذاشت. سارقان مسلح همچنین در کابل یک زن و یک کودک را کشتند. در منطقه کامه ولایت ننگرهار نیز یک مرمی سرگردان جان یک کودک را گرفت. مسئولیت انفجارهای دشت برچی را داعش بر عهده گرفت.

این در حالی ست که در هفته گذشته چهار غیرنظامی در انفجارهای مختلف در سراسر کشور کشته و پنج تن دیگر زخمی شده بودند.

بحران اقتصادی افغانستان و کمک های بین المللی

حدود چهار ماه پیش که حکومت جمهوری سقوط کرد و امارت اسلامی جایگزین شد، امریکا نزدیک ده میلیارد دالر از دارایی های افغانستان را بلوکه نمود و برخی تحریم های دیگری نیز بر افغانستان وضع کرد. به دنبال این اقدامات امریکا، افغانستان با بحران شدید اقتصادی روبرو شد و به کمک های فوری نیاز پیدا کرد.

جامعه بین الملل نزدیک به دو میلیارد دالر در قالب کمک های انسانی به افغانستان اختصاص داده و این کمک ها بین نیازمندان در  افغانستان در حال تقسیم شدن است.

در هفته گذشته نیز تاکید بر لزوم کمک های انسانی به افغانستان و آزادی دارایی های بلوکه شده افغانستان صورت گرفت.

چین 4.7 میلیون دالر در قالب کمک های انسانی و سازمان صحی جهانی صد میلیون دالر در قالب کمک به برنامه های صحی در افغانستان تا اواسط سال آینده  اختصاص دادند.

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل(یونیسف) دویست میلیون دالر از سازمان های کمک کننده برای بهبود اوضاع بد انسانی در افغانستان تقاضا نمود. کمیته بین المللی المپیک نیز پانصد و شصت هزار دالر به ورزشکاران افغانستان اختصاص داد.

سازمان ملل اعلام کرد برای حمایت از کمک های انسانی در افغانستان تمام آژانس های سازمان ملل در این کشور باز است. قطر و ترکیه نیز اعلام کردند در مورد برعهده گرفتن کنترل تکنیکی میدان هوایی کابل مصروف گفت و گو می باشند.

گروه بین المللی بحران گفت فشار اقتصادی بر امارت اسلامی آنها را وادار به تغییر استراتژی خود نمی کند. این گروه از امریکا خواست به تدریج دارایی های بلوکه شده افغانستان را آزاد کند.

مقامات پاکستان نیز ار جامعه بین الملل خواستند برای حمایت از افغانستان و جلوگیری از بحران انسانی اقدامات لازم را انجام دهند. آنها تاکید کردند اعمال تحریم ها بر افغانستان تنها آینده مردم این کشور را به خطر می اندازد.

قطر نیز اعلام کرد ثبات افغانستان برای جهان مهم است و در این راستا جامعه بین الملل و سازمان ملل را به فقدان استراتژی مشخص در قبال افغانستان متهم نمود.

بازگشایی سفارت ها

فرانسه اعلام کرد بازگشایی یک مرکز دیپلماتیک مشترک با اتحادیه اروپا را در کابل بررسی می کند. آلمان نیز اعلام کرد اوایل سال آینده ممکن است دیپلمات های خود را به کابل اعزام کند.

اندونزیا هم اعلام کرد برای پیگیری حمایت های بشری و آموزشی سفارت خود در کابل را بازگشایی می کند. عربستان سعودی و امارات متحده عربی قبلا سفارت خانه های خود در کابل را بازگشایی کرده بودند و جاپان نیز اعلام کرده بود پس از بررسی های امنیتی سفارت خود در کابل را بازگشایی خواهد نمود.

صندلی افغانستان در سازمان ملل

کمیته ارزیابی سازمان ملل هفته گذشته تصمیم گرفت به امارت اسلامی طالبان اجازه ندهد صندلی افغانستان در سازمان ملل را  اشغال کند. سازمان ملل به غلام محمد اسحاق زی نماینده دولت پیشین افغانستان اجازه داد همچنان این کرسی را در اختیار داشته باشد.  کای هایده، نماینده پیشین سازمان ملل برای افغانستان، گفت اختصاص صندلی در سازمان ملل برای دولت سقوط کرده کابل عاقلانه نیست. وی از جهان خواست با دولت تازه تاسیس طالبان وارد تعامل شود.

امیرخان متقی وزیر امور خارجه طالبان اقدام سازان ملل را نقض حقوق افغان ها دانست و اعلام کرد استفاده از صندلی سازمان ملل برای اعمال فشار تنها اوضاع را پیچیده تر می کند.

این در حالی ست که طالبان سهیل شاهین را به عنوان نماینده حکومت خود برای سازمان ملل تعیین کرده اند.

ترامپ جنرال میلی را دیوانه خطاب کرد

دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین امریکا جنرال مارک میلی، رئیس ستاد کل ارتش امریکا، را دیوانه خطاب کرد و گفت امریکا تجهیزات جنگی مهم و حساس را در افغانستان جا گذاشت.

ترامپ تاکید کرد این تجهیزات نظامی به جا مانده پنجاه میلیون دلار ارزش داشت.

با خروج امریکا از افغانستان مقادیر زیادی از تجهیزات نظامی سبک و سنگین امریکا در افغانستان جا ماند. این تجهیزات اکنون در اختیار امارت اسلامی طالبان قرار گرفته است و البته مقداری هم به کشورهای همسایه از جمله پاکستان قچاق شده است.

کوچ اجباری اخیر در ولایت شمالی جوزجان توجهات داخلی و خارجی زیادی را به خود جلب کرد. نیروهای امارت اسلامی طالبان در این ولایت به کوچ اجباری دو قوم ترکمن و ازبک و تصاحب زمین های زراعی آنها متهم شده اند.

براساس گزارشات، نیروهای امارت اسلامی این دو قوم را مالکان اصلی این زمین ها نمی دانند. عکس هایی از مردانی که از زمین های زراعی شان رانده می شوند، به طور انبوه در رسانه های اجتماعی منتشر شده و  خشم و نفرت مردم را برانگیخته است.

جوزجان از جمله ولایاتی ست که بیشتر جمعیت آن را قوم ازبک تشکیل می دهد و قوم پشتون برخلاف سایر ولایات در ولایت جوزجان در اقلیت هستند. درصد سواد در میان باشندگان این ولایت بسیار پایین است و ترکمن ها که بیشتر در کار کشاورزی هستند تجارت نیز می کنند.

مارشال عبدالرشید دوستم به عنوان یک رهبر جهادی که قبل از سقوط دولت پیشین نفوذ زیادی در ولایات شمالی و ائتلاف شمال داشت نیز از قوم ازبک است.

به نقل از «دی ویک»، یک از باشندگان محلی جوزجان که خواست نامش برده نشود گفت طالبان زمین ها و مناطق در «قوش تپه» را آزاد و آنها را به کوچی ها که از قوم پشتون هستند تحویل می دهد.

گزارشات محلی نیز نشان می دهد که هزاران هکتار زمین توسط کوچی ها مصادره شده و طالبان، معترضین را زندانی کرده است.

قدرت و کادر اصلی طالبان از جامعه پشتون که اکثرا در جنوب افغانستان متمرکز هستند می باشد. کوچی ها که بیشترشان چوپان و مالدار می باشند مدت طولانی ست به دلیل استفاده از زمین های زراعی با دیگر اقوام در جنجال و آشوب می باشد. اشرف غنی رئیس جمهور پیشین و فراری افغانستان نیز به قوم کوچی تعلق دارد. کوچی ها مورد شک و تردید واقع شده اند و گفته می شود طی بیست سال گذشته برای طالبان کار می کرده اند و سلاح و مهمات و دیگر منابع تمویلی را به دست این گروه می رسانده اند.

گفته می شود طالبان اکنون می خواهند این لطف و وفاداری کوچی ها را جبران کنند و به آنها زمین بدهند. آخرین اپیزود(مرحله) نیز زمینه تاریخی دارد. پس از سال 2001 میلادی، جنگ سالاران که قدرت زیادی یافته بودند برخی از کوچی ها را از سرزمین هایشان بیرون راندند و اقدام اخیر نوعی انتقام به حساب می آید.

امارت اسلامی اما موضوع را جنجال زمین بین اقوام نشان می دهد و به اقدام ناعادلانه خود اشاره ای نمی کند. برخی منابع محلی اما می گویند طالبان تاحدودی پروسه کوچ اجباری را متوقف کرده از صاحبان زمین ها خواسته اند بازگردند و مانند گذشته از زمین های خود استفاده کنند.

مهدی مدبر، یک ژورنالیست آزاد در کابل، گفت:«افغانستان سرزمین اقوام مختلف است اما این تفاوت ها هموازه صلح آمیز نبوده است. این بحران ها همیشه در این کشور بوده است  اما با به قدرت رسیدن طالبان این بحران ها به طرز بی سابقه ای شدت گرفته است. در تازه ترین موارد، کوچی های پشتون با استفاده از فرصت ادعای مالکیت زمین ها و چراگاه هایی را مطرح کرده اند که در اختیار دیگر اقوام ساکن قریه جات و مناطق می باشد.»

این در حالی ست که چند هفته پیش نیز هزاره ها، یکی از اقوام بزرگ دیگر افغانستان، در مناطق مرکزی که در اکثریت هستند با مشکل مشابه روبرو شدند. هزاره ها از دایکندی، برخی مناطق هلمند و ولایت غزنی به اجبار کوچ داده شدند.

بر اساس منابع محلی، طالبان به باشندگان محلی در ولایت دایکندی نامه ارسال کرده اند که خانه هایشان را تخلیه کنند. به باشندگان محلی گفته شده زمین های آنان به پشتون ها تعلق دارد. چند روز بعد سربازان مسلح طالبان به زور باشندگان را اخراج، زمین ها و خانه ها و حیوانات خانگی شان را تصاحب کردند. برخی از بیجا شدگان اجباری در سرپناه های موقت در کوه ها زندگی می کنند و برخی دیگر به کابل آمده اند. سناریوی مشابهی قبل از سال 2001 نیز در جریان بود که طی آن در زمان حاکمیت طالبان هزاره ها از قریه جاتشان بیرون رانده می شدند.

تاجیک ها از دیگر اقوام بزرگ افغانستان نیز به نوعی دیگر مورد آزار و شکنجه قرار گرفته اند: جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود، فرزند احمد شاه مسعود فقید، که هم اکنون با طالبان می جنگد در پنجشیر مستقر است. جنگ میان نیروهای امارت اسلامی و طرفداران جبهه مقاومت ملی در پنجشیر ادامه دارد. بسیاری از باشندگان محلی از ترس شکجه و آزار و کشتارهای هدفمند به اتهام حمایت از جبهه مقاومت از پنجشیر فرار کرده اند. بسیاری از کسانیکه به کابل یا دیگر ولایات گریخته اند در ترس و بیم زندگی می کنند. تاجیک های پنجشیری هم اکنون در نوک پیکان انتقام قرار گرفته اند.

به هر صورت شکاف بین طالبان که عمدتا پشتون هستند و دیگر اقوام در افغانستان آنقدر عمیق است تا به هرگونه تلاش برای صلح در منطقه آسیب بزند.  

مترجم: حفیظ الله رجبی

«نشریه نیویورکر» گزارشی طولانی از نحوه سقوط دولت مورد حمایت امریکا در افغانستان منتشر کرده که در بخشی از آن براساس اسناد تازه کشف شده، گفته شده است که دونالد ترامپ رئیس جمهور پیشین امریکا طی یک تماس تلفونی با ملا عبدالغنی برادر از اعضای هیات مذاکره کننده طالبان در آن زمان، “سرسختی طالبان” را ستایش کرده بود و وعده سپرده بود که با تحت فشار قرار دادن اشرف غنی، زندانی های آنان را آزاد می کند.

براساس گزارش، دونالد ترامپ اوایل سال گذشته میلادی این تماس تلفونی را با ملا عبدالغنی برادر برقرار کرده و در آن تماس اذعان داشته که طالبان بسیار سرسخت برای شکست هستند.  

گزارش به نقل از یک مقام ارشد سابق امریکا که این مکالمه تلفونی را شنیده، آورده است که دونالد ترامپ به ملا برادر گفته بود: «شما آدم ها مبارزان سرسختی هستید. چیزی است که از من بخواهید؟»

ملا برادر نیز در پاسخ گفته بود: «زندانی های ما را آزاد کنید.»

دونالد ترامپ سپس به ملا برادر پاسخ داده که از مایک پمپئو وزیر خارجه وقت امریکا خواهد خواست تا دولت اشرف غنی را برای آزادسازی این زندانیان تحت فشار قرار بگذارد.

پس از آن بود که اشرف غنی پس از چندین ماه تن به خواسته آمریکایی ها داد و لویه جرگه مشورتی صلح را برای تصمیم گیری درباره آزادی زندانیان خطرناک طالبان برگزار کرد.

لویه جرگه مشورتی صلح تابستان سال گذشته به ریاست استاد عبدالرب رسول سیاف و با اشتراک 3200 نفر برگزار می گردد و در نهایت رای مثبت به آزادی زندانیان طالبان می دهد.