دسته: ِتیتر یک

خانم غنی در برنامه سیاه و سفید تلویزیون خصوصی طلوع نیوز در این مورد گفت: «او ]اشرف غنی[ رییس‌جمهور است، ولی یک تیم دیگر هم هست. ــ منظور تان رییس اجراییه است؟ ــ رییس اجراییه که زیاد موفق نمی‌باشد.»
وقتی از بانوی اول افغانستان در مورد بزرگترین اشتباه رییس‌جمهور غنی در طول چهار سال کار حکومت وحت ملی پرسیده شد، رولا غنی در مورد نهاد ریاست اجراییه صحبت کرد و گفت شماری افراد در داخل کشور و خارجی‌ها نماندند که رییس‌جمهور غنی بدون موجودیت نهاد به نام ریاست اجراییه فعالیت داشته باشد و کشور را اداره کند.
اشاره خانم غنی به جنجال‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۴ است که با پادرمیانی جان کری، وزیر خارجه وقت امریکا، دو تیم پیشتاز انتخابات روی تشکیل حکومت وحدت ملی و تقسیم ۵۰-۵۰ قدرت باهم توافق کردند که منجر به ایجاد نهاد ریاست اجراییه شد.
از رولا غنی پرسیده شد که دلیل عدم موفقیت رییس‌جمهور و تیم‌اش در موجودیت ریاست اجراییه است؟ او گفت: «نمی‌گویم مانع موفقیت است. او ]عبدالله عبدالله[ یک آجندا دارد ولی داکتر صاحب ]اشرف غنی[ یک آجندا دارد. وقتی که دو آجندا باشد مشکل است که یک جای شود.»
بانوی اول در مورد دست‌آوردهای رییس‌جمهور در طول چهار سال گذشته گفت بزرگترین دست‌آور همسرش این است که می‌داند کدام راه را انتخاب کند تا افغانستان دوباره به یک کشور مرفه تبدیل شود، شهروندانش زندگی خوب داشته باشد و امنیت تأمین باشد.
از سوی دیگر وقتی از خانم غنی پرسیده شد که او برای اشرف غنی در مورد نامزد شدن دوباره در انتخابات بعدی ریاست‌جمهوری چه مشوره می‌دهد، او گفت که هیچ مشوره‌ی نمی‌دهد و آقای غنی خودش می‌داند، اما اگر نامزد ریاست‌جمهوری نشود، او «بسیار راحت» می‌شود.
بانوی اول کشور می‌گوید که قوم او پشتون است و دینش اسلام و در تذکره الکترونیکی‌اش نیز چنین نوشته شده است.
افزون بر این‌ها رولا غنی در این مناظره گفت که در این روزها که روند انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها آغاز شده، بسیاری‌ها نزد او می‌آیند و می‌گویند که نامزد انتخابات می‌شوند.
خانم غنی افزود که او همه را برای شرکت در انتخابات تشویق می‌کند، اما گفت: «نمی‌توانم هیچ کس را پشتبانی کنم و هیچ کس از طرف من کاندیدا نیست.»

از زمان ایجاد کشوری به نام پاکستان در سال ۱۹۴۷، روابط این کشور با افغانستان از اختلافات مرزی، جنگ‌های نیابتی و اختلافات سیاسی آسیب دیده است. اما در سال‌های اخیر به ویژه، این رابطه وارد مسیر پر خم‌وپیچ رو به پایین شده است. پاکستان به فراهم‌آوری پناه‌گاه برای طالبان متهم است؛ گروهی که به صورت بی‌وقفه حملات بی‌رحمانه‌یی را علیه اهداف افغان و بین‌المللی راه‌اندازه می‌کند. پاکستان هم به همین ترتیب افغانستان را به پناه‌دهی به شورشیان ضد پاکستان متهم می‌کند.  این امر باعث شده است که پاکستان افغانستان را به اخراج جمعیت‌ قابل ملاحظه‌ی مهاجران افغان در این کشور تهدید کند. در عین‌حال افغان‌ها هم پیوسته خواستار اعمال تحریم‌های بین‌المللی علیه پاکستان هستند.

با افزایش خشونت، تلاش‌های دیپلماتیک در جریان است تا روابط دوستانه دو همسایه دیوار به دیوار دوباره برقرار شود. مایا لیوتو با زاهد نصرالله خان سفیر پاکستان در کابل، در مورد آخرین تحولات در روابط دو کشور  صحبت کرده است.

در ابتدای ریاست‌جمهوری اشرف غنی روابط بین دو کشور به نظر می‌رسید که در حال بهبودی است اما بعدتر این روند سیر نزولی را پیمود. ماه گذشته نخست وزیر شما از کابل بازدید کرد، شما وضعیت فعلی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در حال حاضر تمایل زیادی از سوی دولت افغانستان برای برقراری ارتباط با پاکستان و مقاومت در برابر واقعیت‌های اساسی که اتفاق‌افتادن آن در وضعیت تضاد [منافع] محتمل است، وجود دارد. یکی از نشانه‌های –تمایل دولت افغانستان- این است که در جریان بازدید نخست وزیر، ما روی هفت اصل برای نهایی‌کردن برنامه عمل افغانستان و پاکستان برای صلح و همبستگی توافق کردیم. براساس این برنامه ما پنج گروه کاری داریم که ما را قادر می‌سازند بحث ساختاری در مورد روابط دو جانبه کشورهای‌مان داشته باشیم.  این گروه‌های کاری سیاسی و دیپلماتیک هستند که روی موضوع مهاجران، مدیریت مرزی، روابط اقتصادی، همکاری‌های نظامی و همکاری‌های اطلاعاتی تمرکز دارند. ششمین گروه کاری یک گروه بازنگری است که تحت نظارت معاون وزیر امور خارجه افغانستان و وزیر خارجه‌ی ما در پاکستان کار می‌کند. در صورتیکه پنج گروه فوق در کار شان به بن‌بست خوردند، گروه بازنگری تلاش خواهد کرد که با یافتن راه‌حل مشکل را حل کند.

پس شما می‌گویید که روابط دو کشور به رغم این واقعیت که ما همین اواخر شاهد درگیری‌های مرزی میان نیروهای افغان و پاکستانی بوده‌ایم، در حال بهبودی است؟

بلی، این یک سوال خوب است. به همین دلیل است که من اشاره کردم اکنون از جانب دولت افغانستان اراده [برای بهبود روابط] وجود دارد. من به این دلیل «دولت افغانستان» می‌گویم که همین اراده از جانب ما همیشه وجود داشته. از اینرو آن‌ها بر این هفت اصل توافق کردند. یکی از این اصول این است که [بیش از این] در روابط دو کشور “بازی سرزنش” وجود نخواهد داشت. ما همچنین توافق کردیم که هر دو کشور، کشور یا گروه یا شبکه سومی را اجازه ندهند که از خاک شان برعلیه یکدیگر استفاده کند. نکته مهم دیگر این بود که هر دو کشور علیه عناصر آشتی‌ناپذیر اقدام خواهند کرد. بنابراین با وجود درگیری‌های مرزی که ممکن است در آینده، تا زمانی که سرنوشت مرز -با وجود نیت پاک دو طرف- معلوم نشود، ادامه داشته باشند، دو کشور اکنون عزم ادامه‌ی همکاری را در راستای اهداف بزرگ‌تر یعنی صلح و آشتی در افغانستان دارند.

در افغانستان، پاکستان برای پناه‌دهی به تروریست‌های مرزی مقصر دانسته می‌شود و انتقاد پاکستان از افغانستان نیز همین است. به نظر شما چه کاری باید برای حل این مسأله انجام شود؟

این مسأله علت اصلی بی‌اعتمادی بین دو کشور است و به همین دلیل است که ما بحث‌ ساختاری را در چوکات برنامه عمل افغانستان و پاکستان برای صلح و همبستگی روی دست داریم تا میکانیزمی برای پایان‌دادن به تهمت‌زنی متقابل ایجاد کنیم و نیز میکانیزمی داشته باشیم تا این اتهامات بتوانند بررسی شوند. در عمل این به معنای ایجاد یک دفتر ارتباطی است که ماموران آن بتوانند هماهنگی و نظارت مشترک بر این نکات داشته باشند. به عنوان مثال اگر افغان‌ها به ما اطلاع بدهند که یک مدرسه مشخص در پاکستان وجود دارد که افراط‌گرایی و رادیکالیسم را تبلیغ می‌کند و شاگردان این -مدارس- آماده می‌شوند تا به افغانستان فرستاده شوند، ما با دریافت چنین اطلاعاتی اقداماتی روی دست خواهیم گرفت و مامور ارتباطی جانب افغانستان را با خود خواهیم داشت تا بتواند ببیند که اقدامات هماهنگ در این خصوص روی دست گرفته می‌شود.

یکی دیگر از اتهامات رایج علیه پاکستان این است که کشور شما نه‌تنها برای گروه‌های تروریستی لانه‌های امن فراهم می‌کند بلکه در واقع در حمایت از شورشیان فعالانه دخیل است. پاسخ شما چیست؟

همان‌طور که می‌دانید، ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ وارد افغانستان شد و سپس جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. با آغاز جنگ عراق استراتژی ایالات متحده تغییر کرد و شرایط داخلی افغانستان هم طوری بود که شورش‌گری بتواند دوباره جان بگیرد؛ امری که صورت پذیرفت. آن‌ها [امریکا و مقامات دولت افغانستان] مجبور بودند کسی را برای متهم‌کردن پیدا کنند که البته بهترین گزینه برای متهم‌کردن پاکستان بود.

از زمان آغاز جنگ افغانستان، از سال ۱۹۹۷، ما شمار بسیار زیادی از مردم افغانستان را با هر نوع پس‌زمینه‌یی پناه داده‌ایم. کل رهبری افغانستان که در حال حاضر در دولت وحدت ملی این کشور حضور دارند، زمانی در پاکستان زندگی می‌کردند و همین‌طور کل رهبری مجاهدین. ما منکر نمی‌شویم که ممکن است بقایای رهبری افغانستان در پاکستان وجود داشته باشند اما، ما خود قربانی تروریسم هستیم و پس از حمله سال ۲۰۱۴ بر مکتب نظامی در پشاور، ما هرگونه زیرساخت‌های سازمان‌یافته برای حمایت از تروریست‌ها را از بین‌ برده‌ایم. با این‌حال، بقایای [تروریست‌ها] در پاکستان وجود دارند، ما این را قبول می‌کنیم اما در خاک ما هیچ حضور [تروریستی] سازمان‌یافته‌یی وجود ندارد. پاکستان به هیچ‌وجه از آن‌ها حمایت نمی‌کند. ما این مسأله را برای دولت افغانستان در تعاملات سطح بالای مان بسیار واضح ساخته‌ایم. اینکه ما به هیچ‌وجه به طالبان یا حقانی‌ها علاقه‌یی نداریم که آن را از دست داده باشیم. و به همین‌ دلیل است که ما مرز را حصارکشی می‌کنیم.  ما بیش از ۲۰۰ هزار سرباز را در مرز با افغانستان مستقر کرده‌ایم زیرا مرز میان ما و افغانستان بسیار طولانی است و ما پیوسته این اتهامات را دریافت می‌کنیم که تروریست‌ها از این مرز عبور می‌کنند. ما در مقایسه با ۲۰۰ پاسگاه نیروهای افغان در جانب افغانستان، بیش از ۷۵۰ پاسگاه امنیتی در جانب پاکستان داریم. بنابراین ما اجازه نمی‌دهیم که مردم از افغانستان به پاکستان بیایند یا از پاکستان به افغانستان بروند. ما چیزی که در توان داریم را انجام می‌دهیم.

با این‌حال، پاکستان همچنان تحت فشار قرار خواهد داشت زیرا این سیاست خوب است؛ سیاستی که هم در افغانستان و هم در سطح بین‌المللی به فروش می‌رود.

در افغانستان قضیه در مورد حصارکشی کاملا برعکس است، مخصوصا در میان پشتون‌ها. واکنش دولت چه بوده است؟

مخالفت دولت افغانستان با حصارکشی مرز چنین نیست. یگانه مسأله‌ در این خصوص که می‌توانم بگویم این است که ادعاها و نیز ادعاهای متقابلی وجود دارند مبنی بر اینکه این حصار از آن جایی که حدود مرز هنوز مشخص نیست، از کجا باید عبور کند. این‌جاست که اختلاف نظر پیش می‌آید. با این‌حال پاکستان و افغانستان در سطح رییس‌ کل عملیات‌های نظامی بر سر ایجاد مراکز هماهنگی در تورخم و چمن توافق کرده‌اند. این مراکز توسط یک جگرن و یک دگروال از هر دو جانب اداره خواهند شد و در این مراکز آن‌ها قادر خواهند بود که روزانه مسائل مرزی از جمله حصارکشی را به بحث بگیرند.

من فکر می‌کنم که مشکل روابط پاکستان و افغانستان به رسمیت‌شناختن مرز است. افغان‌ها باید با این مسأله کنار بیایند و باید قبول کنند که آن‌چه را که آن‌ها خط دیورند می‌نامند، حالا مرز رسمی بین دو کشور است. خط دیورند در سطح بین‌المللی هم به رسمیت شناخته شده است و این مشکل نقطه‌ی پایان خواهد داشت. با این‌حال هر دو کشور باید از نزدیک با هم برای تعیین دقیق حدود این خط بر روی زمین کار کنند. گاهی اوقات که ما مشغول حصارکشی هستیم، ادعای آن‌ها این است که «این خاک شما نیست. خاک ما است.»

اما اجازه بدهید به شما بگویم که ما تا کنون فقط ۱۰۰ کیلومتر از ۲۶۱۱ کیلومتر مرز را حصارکشی کرده‌ایم. و این مناطقی است که شبه‌نظامیان از آن عبور می‌کنند؛ مناطقی در امتداد ولسوالی‌های کلیدی نورستان، ننگرهار و حالا کنر. این مناطق صعب‌العبورترین ساحات جغرافیایی و دارای گذرگاه‌های کوهستانی هستند که از آن تروریست‌ها به شکل سنتی تلاش کرده‌اند عبور کنند. در واقع پاسگاه‌های مرزی ما در این مناطق و از سوی شبه‌نظامیان این مناطق در معرض حملات سنگین قرار گرفته‌اند؛ مناطقی که دولت افغانستان در آن حاکمیت ندارد.

پاکستان تهدید کرده است که کل مهاجران افغان ساکن در این کشور را به‌رغم این واقعیت که وضعیت امنیتی در افغانستان رو به وخامت است، اخراج می‌کند. اما مهلت اخراج تا حال چند بار تمدید شده است و در آخرین مورد، پایان ماه جون گفته شده است. دلیل آن چیست؟

ما به‌دلیل حضور مهاجرانی که در چهل سال گذشته از آن‌ها میزبانی کرده‌‌ایم، با چالش‌های امنیتی و اقتصادی مشخصی روبرو هستیم. و این تصمیم مطرح است که مهاجران باید بازگردند. بسیار مهم است که این بند ناف که در سال ۱۹۷۹ میان افغانستان و پاکستان به وجود آمد، بریده شود. ما از ۱.۲۷ میلیون مهاجر و حدود ۱.۵ میلیون افغان بدون مدرک میزبانی می‌کنیم. از ۱.۵ میلیون ما به حدود ۳۰۰ هزار نفر مدرک داده‌ایم و به آن‌ها کارت‌های شهروندی افغانستان را صادر کرده‌ایم تا در نهایت افغانستان به آن‌ها پاسپورت افغانی بدهد و آن‌ها به کشور شان بازگردند. بنابراین این خیل عظیم مردم افغانستان باید بازگردند؛ و در همین‌حال بازگشت‌ آن‌ها باید داوطلبانه، تدریجی و با عزت باشد. پاکستان و افغانستان روی یک طرح عملی برای تضمین ایمنی و رفاه مهاجران بازگشته به افغانستان کار خواهند کرد و ظرفیت دولت افغانستان را برای اسکان آبرومندانه‌ی مهاجران در نظر خواهند گرفت. در حال حاضر مهاجران چیزی [در خانه] ندارند که به افغانستان بازگردند. این دلیل تمدید مهلت خروج است.

در ماه فبروری غنی یک پیشنهاد جامع صلح را به طالبان ارائه کرد، اما تا کنون پاسخ واضحی از جانب این گروه دریافت نشده است. در گذشته انتظار می‌رفت که پاکستان از نفوذش برای آوردن طالبان به میز مذاکره استفاده کند. پاکستان در حال حاضر چقدر نفوذ دارد؟

ما به جامعه بین‌المللی از جمله ایالات متحده رسانده‌ایم که یک چیز را باید درک کرد: اینکه شخصیت افغانستان بسیار مستقل است. حتی زمانی که شوروی‌ها در سال ۱۹۸۹ عقب‌نشینی کردند و پاکستان از نفوذ خوبی در درون مجاهدین –به خاطر ایستادگی‌اش با مجاهدین در جنگ نیابتی- برخوردار بود، افغان‌ها هرگز به ما گوش ندادند و هرگز نتوانستند به هرگونه توافقی دست یابند. نمونه دوم آن زمانی بود که ملا عمر در قدرت بود و حادثه یازدهم سپتامبر اتفاق افتاد. پاکستان تنها کشوری بود که حکومت ملا عمر را به رسمیت می‌شناخت، حتی امارات متحده عربی و عربستان سعودی پا پس کشیدند اما او هرگز به ما گوش نداد.

بنابراین بلی، ما نفوذ داریم اما این نفوذ محدود است. شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید که پاکستان تضمین کند طالبان به ما گوش می‌دهند. ممکن است این اتفاق هرگز نیافتد. و اکنون در منطقه کشورهای دیگری نیز وجود دارند که طالبان، به ویژه رهبری این گروه با آن‌ها از ارتباطات خوبی برخوردار است.

آیا هیچ نشانه‌یی وجود دارد که طالبان در واقع به جای ایالات متحده به مذاکره‌ی مستقیم با دولت افغانستان موافقت کند؟

ما نمی‌دانیم. آن‌چه را که من خواهم گفت صرفا حدس و گمان است. بیایید امیدوار باشیم [که طالبان موافقت خواهند کرد] زیرا ما نیز از طالبان خواستار پذیرفتن پیشنهاد صلح شده‌ایم. ما کاملا از پیشنهاد رییس‌جمهور غنی حمایت می‌کنیم. ما فکر می‌کنیم که این پیشنهاد یک پیشنهاد واقعی است و دروازه را برای طالبان باز کرده است تا بیایند و به عنوان یک نیروی سیاسی در مناسبات سیاسی این کشور مشارکت داشته باشند.

در افغانستان یک تصویر بسیار منفی از پاکستان وجود دارد و کمک پاکستان در توسعه این کشور همیشه تحت‌الشعاع مسائل امنیتی و سیاسی قرار گرفته است. پروژه‌های اصلی شما در این کشور چیست؟

در واقع شما نیز احساس کرده‌اید که در افغانستان نوعی خاموشی رسانه‌یی علیه پاکستان جریان دارد. از اینرو هنگامی که من با یک وزیر یا یک فرد مهم دیگر ملاقات می‌کنم، خبر آن در روزنامه‌ها چاپ نمی‌شود. اصلا نشان داده نمی‌شود. شما حتی اگر به وب‌سایت ریاست‌جمهوری سر بزنید، از اینکه هیچ اشاره‌یی به سفر نخست وزیر ما نشده، متعجب خواهید شد. با این‌حال، از نخست وزیر ما استقبال صورت گرفت و ما با این مسأله (ذکر نشدن خبر آن در وب‌سابت ریاست‌جمهوری) مشکلی نداریم و کاملا آن را درک می‌کنیم.

اما ما پروژه‌هایی را به انجام رسانده‌ایم. ما یک مرکز کلیه در جلال‌آباد افتتاح کرده‌ایم، در کابل یک مکتب و یک خواب‌گاه ساخته‌ایم. همچنین شفاخانه مدرنی را که ما ساخته‌ایم، یعنی شفاخانه جناح، به زودی به بهره‌برداری سپرده خواهد شد. ما یک واحد کامل در دانشگاه کابل  و در مزارشریف یک دانشگاه ساخته‌ایم. اما علاوه بر این‌ها، آن‌چه که ما به سرمایه‌ انسانی افغانستان اضافه کرده‌ایم فوق‌العاده است. ما در سه سال گذشته به افغان‌ها ۳ هزار بورسیه تحصیلی داده‌ایم و با شروع سال ۲۰۱۸ حدود ۲۰۰ بورس تحصیلی تخصصی را برای زنان اختصاص داده‌ایم. ما به افغان‌ها در زمینه حفاظت از گیاه و کار در مراکز کلیه آموزش داده‌ایم. علاوه بر آن، شمار زیادی از دانش‌جویان افغان –حدود ۱۰۰ هزار دانش‌جو- در حال حاضر در پاکستان تحصیل می‌کنند.

در بروکسل ما متعهد شده‌ایم تا برای تطبیق پروژه‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی در افغانستان ۵۰۰ میلیون دالر به این کشور کمک کنیم. ما از دولت افغانستان دعوت کرده‌ایم تا با ما نشستی برگزار کند تا بتوانیم ضرورت‌های این کشور را ارزیابی کنیم و براساس آن ما مایل هستیم تا پروژه‌های دیگری را نیز در این کشور تطبیق کنیم.

دیپلمات – مایا لیوتو
اطلاعات روز

محمد حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی افغانستان پس از سفرش از پاکستان و دیدار با مقام‌های ارشد حکومتی آن کشور،سفر هیات افغانی به اسلام‌آباد را مهم می‌داند.

آقای اتمر این سخن را در جلسۀ عالی رهبری سکتور امنیتی کشور بیان کرده و به آنان دربارۀ جزئیات سفر هیات بلند پایۀ افغانستان به پاکستان معلومات ارایه کرده‌است.

قبل از این، هدف اساسی سفر آقای اتمر به پاکستان، گفت‌وگو با مقام‌های آن کشور به‌خاطر آمدن صلح و امنیت در کشور گفته شده‌ بود.

آقای اتمر جزئیات بیش‌تر در این مورد نه داده؛ اما دفتر شورای امنیت ملی با نشر خبرنامه‌یی گفته که مشاور امنیت ملی پس از سفرش، جلسۀ عالی رهبری سکتور امنیتی را برگزار کرده و اوضاع امنیتی ولایت‌های غزنی، ارزگان، فراه و  فاریاب را بررسی کرده‌است.

آقای اتمر با توجه به مشکل‌های موجود در ولایت‌های متذکره، به نهادهای امنیتی دستور داد تا نیازمندی‌های سربازان را تشخیص داده و دربارۀ آن، اقدامات عاجل روی دست‌گیرند.

مشاور امنیت ملی هم‌چنان به ادارۀ مستقل ارگان‌های محلی وظیفه سپرده است تا امور خدمت‌رسانی را در ولسوالی‌ها شتاب بخشند.

احمد فرهاد مجیدی نماینده مردم هرات در مجلس در صفحه اجتماعی اش نوشته است: «همین لحظه (ساعت چهار و نیم بجه روز چهارشنبه) وقتی می‌خواستم از میدان هوایی کابل به سوی هرات پرواز کنم، متوجه شدم که علی احمد عثمانی، وزیر انرژی و آب نیز می خواهد برای افتتاح یک پروژه به شهر مزار شریف رهسپار شود؛ اما با کمال تعجب دیدم که ماموران امنیتی مانع رفتن او به مزار شریف شدند.»

آقای مجیدی می افزاید که «پس از این رویداد، وزیر انرژی و آب تصمیم گرفت که با استفاده از تعطیلات آخر هفته، به هرات سفر کند، اما مأموران امنیتی فرودگاه کابل بازهم جلو او را گرفتند و او در نهایت مجبور شد به خانه‌ اش در کابل بازگردد.»

او علاوه می کند که «من شنیده بودم که غنی او را از کشور ممنوع الخروج کرده، اما نمی دانستم که در داخل هم زندانی است. آقای غنی با این رفتارش عملا ارزش های دموکراتیک را به مسخره گرفته است و از جانبی خود را می خواهد با مردم هرات طرف بسازد. آقای غنی به نام دموکراسی نظام استبدادی و پولیسی نوع استالینی را در کشور حاکم ساخته است.»

مقامات در ارگ و وزارت انرژی و آب تاکنون در خصوص این گفته های آقای مجیدی اظهار نظری نکرده اند.

نرگس نهان که ۹ روز پیش به هدف اشتراک در دومین کنفرانس بین المللی نفت و گاز تاشکند، به ازبکستان سفر کرده بود، گفت: «در حاشیه ی این کنفرانس، هیأت افغانستان تفاهمنامه همکاری را در زمینه حفر چاه ها، سروی های هوایی، ساخت پایپ لاین و ارتقای ظرفیت کارکنان وزارت معادن وپترولیم، با شرکت ازبک نفت وگاز امضاء کرد.»

وی امروز (پنجشنبه) که در یک کنفرانس خبری درباره نتایج سفرش به ازبکستان سخن می زد، گفت: «هیئت ۱۴ نفری از شرکت ازبک نفت و گاز در سفر شان به کابل قرار است با مسوولان ریاست های عمومی سروی جیولوجی و ریاست عمومی پترولیم دیدار کنند و روی نهایی سازی موارد همکاری هایی که در متن تفاهمنامه آمده است، بحث نمایند.»

خانم نهان افزود که در حاشیه کنفرانس بین المللی نفت و گاز تاشکند، همچنین از نمایشگاه نفت و گاز که از سوی بزرگترین ارگانهای خصوصی و دولتی منطقه و بعضی از کشورهای اروپایی برگزار شده بود دیدن کرده و شرکتهای اشتراک کننده را برای سرمایه گذاری در سکتور معادن و نفت و گاز افغانستان تشویق کرده است.

سرپرست وزارت معادن در همین حال با تأکید بر اهمیت کمیته محافظت معادن و جلوگیری از استخراج غیر قانونی معادن افغانستان گفت: «نخستین جلسه این کمیته دو روز پیش برگزار شد و قرار است جلسات بعدی هر پانزده روز یک بار به هدف بررسی شکایت های معادن که عمدتاً از ولایات است، برگزار گردد.»

به گفته ی وی، هدف از ایجاد این کمیته محافظت از معادن منحیث ملکیت عامه، جلوگیری از استخراج غیر قانونی و قاچاق، جلب سرمایه گذاری های داخلی و خارجی در سکتور معادن، حصول اطمینان از تأمین امنیت، حمایت از سکتور خصوصی و استخراج کنندگان قانونی معادن افغانستان و جلوگیری از اخاذی ها و باج گیری ها می باشد.

حافظ سعید رهبر لشکرطیبه پاکستان و رهبر «مسلم لیگ» این کشور می گوید که آمریکا به دنبال آن است تا ناکامی هایش در افغانستان را به گردن پاکستان اندازد و همچنین از داعش به عنوان سلاحی علیه کشورهای اسلامی استفاده می کند.

پاکستان دیلی نوشته است که حافظ سعید مدعی شد گروه داعش سلاح خطرناکی است که آمریکا از آن علیه دنیای اسلام و کشورهای اسلامی استفاده می کند.

لازم به ذکر است که به دنبال حمله تروریستی سال 2008 در شهر بمبئی هند، که دست کم 166 تن به شمول شش شهروند آمریکایی جان خود را از دست دادند، آمریکا، نام حافظ سعید را در لیست سیاه تروریستی خود قرار داد.

آمریکا از سال 2012 تاکنون یک جایزه 10 میلیون دالری برای دادن اطلاعاتی که منجر به دستگیری حافظ سعید گردد، اعلام کرده است.

آوا نوشته که لالی حمیدزی؛ نماینده‌ مردم قندهار در مجلس در نشست امروز(چهارشنبه) گفت: «حکومت وحدت ملی حدود ۴ میلیون شناسنامه‌ی جعلی را در ولایت‌های مختلف توزیع کرده است.»

وی افزود: حکومت می‌خواهد با استفاده از ثبت این شناسنامه‌ها در فهرست رأی دهندگان، نماینده‌های دلخواه خود را به پارلمان آینده بفرستد.

لالی ادامه داد: بر اساس آمارها تا کنون ۲۶ هزار نفر در روند ثبت‌نام رأی دهندگان شرکت کرده‌اند؛ اما کمیسیون ارقام ثبت نام شوندگان را ۲ میلیون نفر اعلام کرده که خود نمونه‌ ای بارز از جعل است.

عبدالرحمان رحمانی، نماینده‎ مردم بلخ نیز اظهار داشت: «اسنادی وجود دارد که در بعضی ولایات از یک تا سه هزار شناسنامه به گونه غیابی در دسترس تعدادی از نمایندگان قرار گرفته است.»

رحمانی ادامه داد: «مسئولان توزیع شناسنامه و کمیسیون انتخابات به این افراد اطمینان داده‌اند که در مناطق آنان، کسی رسیده نمی‌تواند و زمان کافی هم وجود ندارد؛ لذا شما این شناسنامه‌ها را در روند انتخابات استفاده کنید.»

وی  عنوان کرد: «شماره “مسلسل استیکر” هم از سوی کارمندان کمیسیون فروخته می‌شود؛ به گونه مثال، به این افراد گفته می‌شود که از شماره ۲۵۵۵ تا استیکر شماره ۳۵۵۵ مربوط شما می‌شود.»

جعفر مهدوی نماینده‌ مردم کابل نیز گفت: «ریاست جمهوری در کار کمیسیون دخالت می‌کند و این مسأله به نگرانی جدی مردم مبدل شده است.»

وی افزود: «اختلافات برخی کمیشنران با ارگ ریاست جمهوری نمونه کوچکی از دخالت‌های ارگ و شورای امنیت در کار کمیسیون انتخابات بوده چرا که تعیینات مقامات نظامی و ملکی به مداخله ریاست جمهوری انجام می‌شود تا بتواند تقلب را در انتخابات آینده رقم بزند.»

این نمایندگان از مجلس خواستند که جلو مداخلات و تلاش ارگ ریاست جمهوری برای مهندسی کردن انتخابات آینده پارلمانی را از همین اکنون بگیرد وگرنه نتایج انتخابات پر از تقلب مورد قبول مردم نخواهد بود.

از سوی هم به دلیل افزایش نگرانی از تقلب در انتخابات، مجلس نمایندگان بار دیگر اعضای کمیسیون انتخابات و رییس اداره ثبت احوال نفوس را در پیوند به نگرانی‌ها در مورد روند ثبت‌نام رأی دهندگان، استجواب می‌کند.

عبدالرئوف ابراهیمی رییس مجلس نمایندگان گفت: «اعضای کمیسیون انتخابات و رییس اداره‌ ثبت احوال نفوس در نشست روز شنبه آینده‌ مجلس فراخوانده می‌شوند تا به نگرانی نمایندگان در مورد روند ثبت‌نام رأی دهندگان پاسخ دهند.»

آقای ابراهیمی، انتخابات را پروسه مهم ملی خواند و اظهار داشت: «حکومت مکلف است تا زمینه‌ی اشتراک مردم را در این روند مهم ملی، فراهم سازد.»

رییس مجلس با اشاره به ادعاهایی که از سوی برخی نمایندگان مطرح شده گفت: «انتخابات آینده باید طوری برگزار شود که ما شاهد یک جنجال تازه در پیوند به انتخابات در کشور نباشیم.»

معاذ الله دولتی در یک مناظره تلویزیونی در تلویزیون «آریانا نیوز» گفت که رییس جمهور در یک نشست در ارگ ریاست جمهوری اعضای کمیسیون انتخابات را که با نصب برچسپ در کاپی شناسنامه مخالف بودند در حضور سفیر امریکا و نماینده سازمان ملل در افغانستان تهدید به استعفا کرد.

وی افزود رییس جمهور به صراحت تاکید کرد که مخالفان طرح برچسپ در کاپی شناسنامه ها باید استعفا بدهند.

آقای دولتی گفت: «زمانیکه ما در مورد طرح نصب برچسب به ارگ دعوت شدیم، برخی افراد با این طرح مخالفت کردند و در جمع مخالفان من هم بودم اما رییس جمهور گفت هر کسی که با این طرح مخالفت دارد باید استعفا بدهد.»

آوا می نویسد که از سویی هم فضل احمد معنوی رییس پیشین کمیسیون مستقل انتخابات مداخله رییس جمهور در امور کمیسیون را خیانت ملی می داند.

فضل احمد معنوی، رییس پیشین کمیسیون مستقل انتخابات بیان داشت: «وقتی رییس جمهور تهدید به استعفای اعضای کمیسیون را می کند در بحث انتخابات که بعد هم خودش کاندید در انتخابات ریاست جمهوری می باشد، این می تواند که خیانت ملی تلقی شود.»

با این وجود معاون سخنگوی رییس جمهور می گوید که طرح نصب برچسب در کاپی شناسنامه ها از سوی رییس اجرایی پیشنهاد شده بود و رییس جمهور هیچ کس را تهدید به استعفا نکرده است.

وی می افزاید که رییس جمهور خواهان طرح واضح از کمیسیون انتخابات در این مورد شده بود اما کمیسیون هیچ طرحی ارایه نکرد.

آقای شاه حسین مرتضوی اظهار داشت: «هر کسی باشد، حتی رییس جمهور و وزیر باشد یک کسی که مسولیت را می پذیرد و آن را در مطابقت با قانون انجام داده نمی تواند چه کار کند.»

پس از آنکه مخالفت ها با نصب برچسپ در کاپی شناسنامه ها افزایش یافت کمیسیون این طرح را لغو اعلام کرد.

دفتر ریاست جمهوری نوشته است که محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور عصر روز گذشته (سه شنبه) از طریق ویدیو کنفرانس با مقامات محلی و نظامی ولایت غزنی صحبت کرد.

دراین ویدیو کنفرانس که شماری از مسوولان ارگان‌های امنیتی و دفاعی نیز حضور داشتند، والی غزنی و قوماندان قول اردوی ۲۰۳ تَندر در مورد وضعیت عمومی امنیتی ولایت غزنی به رئیس ‌جمهور گزارش دادند و مشکلات و پیشنهادات خویش را نیز با وی شریک ساختند.

رئیس‌جمهور از مسئولین ملکی و نظامی ولایت غزنی خواست که مسایل عمده مربوط به آن ولایت را اولویت ‌بندی نمایند و به‌ منظور بهبود وضعیت امنیتی، اجتماعی و انکشافی غزنی تلاش همه ‌جانبه به‌خرج دهند.

آقای غنی همچنین به وزرای سکتور امنیتی دستور‌داد که به‌ ولایت غزنی سفر نمایند و وضعیت آن ولایت را مورد بررسی قراردهند تا در روشنایی آن، تصامیم لازم اتخاذ گردد.

رئیس‌جمهور به ادارۀ مستقل ارگان‌های محلی و نهادهای مربوطه هدایت داد، نظر به‌اینکه  غزنی ولایت درجه اول است، باید امکانات ولایت درجه اول را به این ولایت فراهم سازند.

این در حالیست که جنگجویان طالبان دوشنبه شب حملات گسترده ای را به چندین ولسوالی ولایت غزنی راه اندازی کردند و شماری از نیروهای امنیتی به شمول فرمانده قوماندانی امنیه یکی از ولسوالی ها را به شهادت رساندند.

نهاد انگلیسی «گلوبال ویتنس» در گزارشی تازه گفته است که گروه تروریستی داعش هم اکنون در استخراج ماده «سیلیکات منیزیم» یا (تالک) از معادن ولایت ننگرهار دست دارد.

گلوبال ویتنس در این گزارش به نقل از منابع ناشناس می گوید که گروه داعش اینجینرهایی را از کشورهای پاکستان و عربستان سعودی به ولایت ننگرهار آورده و ماشین آلات سنگینی را نیز در مناطق معدنی ننگرهار نصب کرده است.

منابع همچنین گفته اند که گروه داعش در این مناطق، ساکنان محلی را به شدت نظارت می کند و حتی استفاده از تلفن های همراه در این مناطق ممنوع است.

براساس گزارش، حجم قابل ملاحظه ای از تالک استخراج شده از معادن ولایت ننگرهار از طریق بندر تورخم به پاکستان قاچاق می گردد و در نهایت این ماده (سیلیکات منیزیم «تالک») به دیگر بازارهای جهانی می رسد.

لازم به ذکر است که تالک در اغلب صنایع مورد استفاده قرار می گیرد که می توان استفاده از آن در صنایع پلاستیک، انواع مصالح ساختمانی، تغذیه حیوانی، لوازم آرایشی بهداشتی و حتی در کنترل آلودگی هوا نام برد.

«نیک دونوان» یک عضو گلوبال ویتنس می گوید: «مقدار قابل ملاحظه ای از مواد معدنی استخراج شده از معادن موجود در مناطق تحت کنترل جنگجویان در ولایت ننگرهار به طور آزادانه ای از طریق مناطق تحت کنترل دولت به جاده های پاکستان منتهی می گردد.»

او گفت: «به طور قطع افراد و شرکت هایی در چین، اروپا و آمریکا به طور قابل ملاحظه ای این گروه های جنگجو را حمایت مالی می کنند.»

صمیم خپلواک سخنگوی والی کندهار به رسانه ها گفت که این انفجار حوالی ساعت 12:30 ظهر امروز (سه شنبه) در حوزه چهاردهم شهر کندهار به وقوع پیوست که در آن دست کم 16 تن به شمول 4 نظامی جان باخته و 38 تن دیگر زخمی شدند.

گفتنی است که این رویداد ناشی از انفجار مواد منفجره در داخل یک کانتینر بوده که در یک سرای ویرانه با نام «سرای کدواله» متوقف شده بود.

نیروهای امنیتی دو کانتینر مواد منفجره را در این سرای شناسایی کرده بوده و در حال خنثی سازی آن بودند که ناگهان یکی از کانتینرها منفجر می گردد.

تاکنون مشخص نیست که انفجار صورت گرفته ناشی از عملیات خنثی سازی اشتباه بوده و یا اینکه تروریستان آن را از طریق ریموت کنترل منفجر کرده اند.

برخی منابع گزارش کرده اند که گروه تروریستی داعش مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفته است.

احمد فقیری یک عضو شورای ولایتی غزنی تایید می کند که جنگجویان طالبان شب گذشته چندین ولسوالی ولایت غزنی را مورد حملات تهاجمی گسترده خود قرار دادند.

آقای فقیری می افزاید که شماری از نیروهای امنیتی نیز در جریان نبرد با طالبان به شهادت رسیده اند.

او علاوه کرد که فرمانده قوماندانی امنیه ولسوالی ده یک و نیروهای پشتیبان نیز در میان شهدا می باشد.

این در حالیست که گروه طالبان مدعی شده اند که دو ولسوالی ولایت غزنی را هم اکنون در کنترل خود دارند.

یک منبع از ارگ ریاست جمهوری افغانستان به بی‌بی‌سی گفت جنرال مراد علی مراد، معاون ارشد وزارت داخله افغانستان از سوی محمد اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان برکنار شده است.

این منبع همچنین گفت اختر ابراهیمی، فرمانده حفاظت ریاست جمهوری، به جای آقای مراد تعیین شده است.

این در حالیست که پیش تر نیز گزارش هایی شده مبنی بر اینکه آقای مراد از وظیفه اش توسط اشرف غنی برکنار شده، که اما با واکنش های گسترده ای مواجه شد.

جنرال مراد علی مراد یک جنرال چهارستاره است و در سال ۱۳۳۸ در ولسوالی لعل و سرجنگل ولایت غور متولد شده است.

او تحصیلات نظامی خود را در دانشگاه نظامی کابل به پایان رسانده و در پست‌های نظامی متفاوتی از فرماندهی قول اردوها گرفته تا معاون ستاد ارتش ایفای وظیفه کرده است.

بندر چابهار در جنوب ایران به عنوان دهلیز ترانسپورتی جدیدی برای افغانستان که می تواند مسیر را برای میلیون ها دالر تجارت جدید باز کند و وابستگی افغانستان به پاکستان را نیز کاهش دهد، با سرمایه 500 میلیون دالری هند در حال اجرا است.

تقویت اقتصاد افغانستان می تواند به کاهش وابستگی کابل به کمک های خارجی کمک کرده و منبع درآمدی گروه طالبان که همانا تجارت تریاک است را نیز سرنگون کند.

اما تصمیم اخیر ترامپ برای خروج از برجام با ایران و اعمال دوباره تحریم ها علیه تهران و همچنین جریمه نهادهایی که با ایران تجارت می کند، این قابلیت که افغانستان از طریق بندر چابهار پیش به سوی استقلالیت اقتصادی برود را تهدید می کند.

یک دیپلمات ارشد هندی می گوید: «تصمیم دونالد ترامپ همه ما را به خانه اول برگرداند؛ ما هم اکنون مجبوریم از نو راجع به مفادهای استفاده از بندر چابهار مذاکره کنیم. این مسیری است که در نحوه تجارت ایران، افغانستان و هند تغییر ایجاد می کند، اما در حال حاضر همه چیز نامعلوم است.»

کاخ سفید تاکنون در این خصوص واکنشی نشان نداده است.

لازم به ذکر است که توافقنامه سه جانبه استفاده از بندر چابهار میان ایران، افغانستان و هند در سال 2016 میلادی به امضا رسید. تاکنون اما از این توافقنامه سه جانبه استفاده ی چندانی به جز انتقال گندم های کمکی هند به افغانستان و انتقال میوه های خشک افغانستان به هند نشده است.

یک مقام مسئول در بندر چابهار می گوید که در حال حاضر سه قرارداد ایجاد زیرساخت های لازم در این بندر به تاخیر افتاده است، و دو شرکت چینی و یک گروه فنلاندی نیز فعالیت های مالی خود را به حالت تعلیق در آورده اند و از واشنگتن خواهان شفاف سازی هستند.

بر علاوه، تجاران افغان نیز که امیدوار بودند راه جایگزینی برای بندر کراچی یافته اند، هم اکنون خود را محروم از سرمایه گذاری در این بندر یافته اند و بار دیگر مجبور به استفاده از مکانیزم «حواله جاتی» برای انتقال پول هایشان شده اند.

یک مقام اجرایی ارشد افغان گفت: «هم اکنون بانک های طرف قرارداد ما به ما اجازه پرداخت برای کالاهای وارداتی از طریق این بندر را نخواهند داد.»

ضمیر کابلوف فرستاده ویژه رئیس جمهور روسیه روز جمعه در مصاحبه ای خطاب به آمریکایی ها گفت که خودداری آمریکا از مذاکره با گروه طالبان که دست کم 40 فیصد اراضی افغانستان را تحت کنترل دارند، دقیقا دلیل بن بستی است که الان در آن قرار دارند. «بدون تماس با طالبان، جنگ و خون ریزی سال ها ادامه خواهد داشت.»

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور در دومین نشست روند کابل به گروه طالبان پیشنهاد صلحی بدون قید و شرط داد، اما جنگجویان طالبان تاکنون این پیشنهاد را با افزایش حملات شان پاسخ داده اند.

کابلوف می گوید که نمایندگان گروه طالبان به او گفته اند که آنها حاضر به مذاکره با دولت کابل که آنها آن را دولت دست نشانده می خوانند، نیستند، بلکه آنها می خواهند ابتدا با آمریکایی ها وارد گفتگو شوند.

از آن سو، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا که روسیه را متهم به حمایت از طالبان می کند، پس از اعلام استراتژی اش برای افغانستان، سربازان بیشتری به کشور اعزام کرده و دستور افزایش در حملات هوایی را نیز داده است. روسیه اما این اتهام آمریکا را رد می کند و می گوید که فقط با طالبان در تماس است.

خانم آلیس ولز معاون دستیار وزارت خارجه آمریکا در امور آسیای مرکزی و جنوبی ماه مارچ گذشته گفت که گفتگوها با طالبان نباید آمریکا را نیز شامل کند. «ما به طور قطع نمی توانیم جایگزینی برای دولت و مردم افغانستان باشیم.»

جنرال جان نیکلسون فرمانده 14 هزار نیروی آمریکایی و 6500 نیروی ناتو در افغانستان در همان ماه از طالبان خواست که پیشنهاد اشرف غنی برای صلح را بپذیرند، در غیر اینصورت با افزایش کمپاین نظامی مواجه می گردند.

روسیه اما می گوید که با وجود این گفته ها، وضعیت واقعی افغانستان دقیقا در جهت عکس گفته های این جنرال آمریکایی است.

“تجربه شوروی در افغانستان”

کابلوف با بیان اینکه طالبان احتمالا در آینده از این نیز پیش تر می روند و با 5 هزار و یا 50 هزار سرباز نیز نمی توان کاری کرد و وضعیت را بهتر کرد، می گوید: «ما نیز همین وضعیت را زمانی که سربازان شوروی در آنجا (افغانستان) بودند تجربه کردیم؛ وضعیت بسیار مشابه است.»

لازم به ذکر است که شوروی سابق بیش از 15 هزار سرباز را طی 10 سال اشغالش در افغانستان از دست داد.

همچنین گفتنی است که نیروهای خارجی در افغانستان مطابق با توافقنامه امنیتی افغانستان و آمریکا که آقای غنی بلافاصله پس از به قدرت رسیدن آن را امضا کرد، حضور دارند. این توافقنامه به سربازان آمریکا و سازمان ناتو اجازه می دهد که تا سال 2024 و فراتر از آن در افغانستان بمانند.

دفتر ریاست جمهوری نوشته است که محمد اشرف غنی شب گذشته (شنبه) طی یک ضیافت افطاری با سفرا و اعضای کوردیپلوماتیک کشورهای اسلامی مقیم کابل دیدار کرد.

پس از افطاری و ادای نماز شام، رئیس جمهور طی صحبتی فرا رسیدن ماه مبارک رمضان را به آنان تبریک گفت و بر ضرورت وحدت و همبستگی مسلمین و همچنین همکاری بیشتر میان کشورهای جهان اسلام تاکید کرد.

اداره مستقل ارگان های محلی امروز (یکشنبه) تایید کرده که خانم «منیره یوسف زاده» با حکم ریاست جمهوری به عنوان معاون والی کابل تعیین گردیده است.

براساس خبرنامه ای از این اداره، خانم منیره یوسف زاده که پیش از این به عنوان سخنگوی اداره مستقل ارگان های محل فعالیت می کرده، با حکم ریاست جمهوری به عنوان معاون روابط اجتماعی والی کابل تعیین شده است.

منبع علاوه کرده که خانم یوسف زاده از چهره های کاملا شناخته شده برای رسانه ها و فعالین مدنی می باشد که طی 10 ساله گذشته با نهادهای بین المللی و اداره مستقل ارگان های محل کار کرده است.

در همین حال، اداره مستقل ارگان های محل اضافه می کند که یک خانم دیگر نیز به عنوان معاون والی ننگرهار با پیشنهاد این اداره و تاییدی ریاست جمهوری تعیین گردیده است.

خانم حبیبه کاکر قاضی زاده با پیشنهاد اداره مستقل ارگان های محلی و تایید ریاست جمهوری به عنوان معاون والی ننگرهار تعیین شده است.

محمدرضا بهرامی سفیر ایران در افغانستان امروز (شنبه) در گفتگو با آریانانیوز گفته است که کشورش با گروه طالبان در تماس است تا این گروه را تشویق به حضور در میز مذاکرات صلح با دولت افغانستان کند.

آقای بهرامی تاکید می کند که برخلاف برخی گزارش های اخیر مبنی بر دخیل بودن ایران در ناامنی های اخیر در ولایت فراه، کشورش هیچ ارتباطی با گروه طالبان ندارد.

وی گفت: «ما با طالبان تماس داریم اما هیچ ارتباطی نداریم. این به نفع ما است که سهمی در گفتگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه های مخالف مسلح داشته باشیم.»

سفیر ایران همچنین در پاسخ به پرسشی در خصوص اعزام اتباع افغانستان به سوریه از سوی ایران گفت که افغان ها کاملا داوطلبانه به سوریه می روند تا از مکان های مقدس در آن کشور دفاع کنند.

آقای بهرامی تصریح کرد: «ما آنها را تشویق و یا راهنمایی نکرده ایم. حضور افغان ها در سوریه کاملا ارادی و داوطلبانه است. ما خود در سوریه بنا به درخواست دولت سوریه هستیم. ما نقش مستشاری در سوریه داریم و این کار را در توافقی با دولت قانونی سوریه انجام می دهیم.»