دسته: سیاست

قادرشاه، سخنگوی شورای امنیت ملی با تایید این خبر گفت که این یک سفر کاری رسمی است.

وی از دادن جزئیات بیشتر درباره این سفر خودداری کرد.

خبرگزاری ملی ازبکستان نوشته است که برنامه این دیدار شامل ملاقات و گفتگو با وزیر خارجه و سایر مقام‌های دولتی این کشور است.

خبرگزاری افزوده است که در این دیدار دو طرف روی جنبه‌های عملی برای برگزاری یک نشست بین‌المللی درباره روند صلح، همکاری در بخش امنیت و همکاری‌‎های منطقه‌ای در تاشکند گفتگو می‌کنند.

مسعود ترشتوال، سخن‌گوی شورای حراست و ثبات در نشستی در کابل در واکنش به این که امریکا در تلاش است تا با ایجاد یک شورای قیادی متشکل از رهبران سیاسی و جهادی جلو برگزاری انتخابات آزاد را بگیرد، گفت که این موضوع در منطق جا ندارد.

آقای ترشتوال افزود که شهروندان کشور به‌خاطر حق خود و رسیدن به آزادی‌های فردی و حقوق شهروندی، در ۱۷ سال گذشته، قربانی زیاد داده و ایجاد شورای قیادی را به معنای سب و تاش کردن انتخابات دانست.

وی تاکید کرد که انتخابات هیچ بدیلی ندارد و افزود که ایجاد شورای قیادی نه در منطق جا دارد و نه هم در افغانستان قابل ایجاد می‌باشد.

سخن‌گوی شورای حراست و ثبات گفت که دولت در این اواخر به سیاست نفاق ملی، ممنوع‌الخروجی سیاسیون و دوسیه‌سازی علیه رهبران جهادی روی آورده و خاطر نشان ساخت که حکومت وحدت ملی باعث نفاق ملی در کشور گردیده است.

آقای ترشتوال می‌گوید که در افغانستان درحال حاضر فاجعه و ظلم روان است و حکومت به جای کمک به مردم به سفارت‌خانه‌های کشورهای خارج پناه برده‌است.

وی در عین حال اظهار کرد اگر حکومت می‌خواهد که به صلح برسد و قتل عام مردم کم  گردد، باید با جاسوسان پاکستان که در داخل کشور و نظام اند صلح نموده و سپس با کشورهای منطقه نشست برای ثبات در کشور برگزار نماید.

از سوی، محمد علم ازدیار، معاون اول مجلس سنا می‌گوید از قضیه جنبش رستاخیز که در آن ده‌‌ها تن کشته وزخمی شده‌اند، هشت ماه می‌گذرد، اما دولت تا هنوز بررسی آن را روشن نساخته‌است.

وی گفت حکومت باعث جلوگیری از پیشرفت کار در انجام تحقیقات می‌گردد و هشدار داد که اگر این روند ادامه پیدا کند، این دولت به زودی نابود خواهد شد.

واکنش شورای حراست و ثبات درحالی در مورد ایجاد شورای قیادی صورت می‌گیرد که جریان سیاسی موسوم به محور مردم افغانستان گفته که امریکا می‌خواهد مانع برگزاری انتخابات گردد و یک چنین شورا را ایجاد نماید.

 

طلوع نیوز به نقل از منابعی نوشته است که عبدالرب رسول سیاف از رهبران جهادی کشور و رئیس شورای حراست و ثبات افغانستان روز گذشته (جمعه) به عربستان سعودی سفر کرد تا در دیدار با مقامات آن کشور در خصوص وجود افراط گرایی و تروریسم در کشورهای اسلامی گفتگو کند.

گفته می شود که آقای سیاف طی چند روز آینده با شماری از مقامات این کشور دیدار می کند.

منبعی دیگر گفته است که آقای سیاف در این سفر در خصوص نقش کشورهای اسلامی در حل و فصل بحران ها در برخی کشورهای اسلامی گفتگو می کند.

در حالی که مقامات امریکایی تلاش می‌کنند تا با ایجاد “شورای قیادت افغانستان” از برگزار انتخابات جلوگیری کرده و مدت کاری حکومت وحدت ملی را تمدید کند اما عطامحمد نور تاکید کرده است که حکومت وحدت ملی نمی‌تواند درباره سرنوشت افغانستان تصمیم بگیرد.
والی بلخ در دیدار با بزرگان اقوام در این ولایت تصریح کرد که مردم افغانستان باید درباره تعیین سرنوشت شان تصمیم بگیرند و تا زمانی که این امر تحقق نیابد به مخالفت با رهبران حکومت وحدت ملی ادامه خواهد داد.
وی افزود: حکومت وحدت ملی حق مردم افغانستان را نادیده گرفته است، فقر و ناامنی بی داد می‌کند، تا زمانی که مردم درباره سرنوشت شان تصمیم نگیرند بدون هیچ ترسی به اعتراض ادامه خواهد داد.
عطامحمد نور اظهار داشت: درحالیکه فقر افزایش یافته است اما رهبران حکومت وحدت ملی توان مدیریت کمک‌های بین‌المللی به افغانستان را ندارند و به مردم وعده‌های دروغ می‌دهند.
اختلافات بین ارگ ریاست جمهوری افغانستان و عطامحمد نور در حالی ادامه دارد که مذاکرات بین حزب جمعیت اسلامی و ارگ ریاست جمهوری افغانستان درباره تغییر رهبری در ولایت بلخ به بن بست خورده است.

 

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور روز گذشته در چندین توییت از مردم این کشور خواست تا صدای شان را بر علیه افراطیت بلند کنند.

لازم به ذکر است که شمار زیادی از پشتون های پاکستان در اعتراض به قتل «نقیب الله محسود» یک فعال مدنی آن کشور بدست «راوا انور» یک فرمانده پولیس در شهر کراچی دست به تظاهرات گسترده ای زدند.

معترضان پس از آن اقدام به برپایی تظاهرات کردند که مقامات پاکستانی نتوانستند راوا انور را در پیوند به قتل نقیب الله محسود بازداشت کنند.

دادگاه عالی پاکستان حکم بازداشت 9 تن به شمول راوا انور را در پیوند به قتل نقیب الله محسود صادر کرده است.

کاخ سفید اعلام کرده است که رهبران دو کشور آمریکا و هند در جریان یک مکالمه تلفنی در خصوص اوضاع امنیتی افغانستان با یکدیگر گفتگو کردند.

کاخ سفید در بیانیه ای نوشته است دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا و نارندرا مودی نخست وزیر هند روز گذشته طی این گفتگوی تلفنی بر تعهدات شان در قبال امنیت افغانستان تاکید کردند.

بیانیه کاخ سفید می افزاید که سران دو کشور همچنین در خصوص موضوعات دو جانبه دیگری به شمول بحران سیاسی در کشور مالدیو، وضعیت مهاجران روهینگیایی و اوضاع کره شمالی با یکدیگر گفتگو کردند.

دادگاه شهر «ترانشتاین» در جنوب آلمان یک مهاجر 30 ساله افغان را که سال گذشته یک زن افغان را بخاطر پیوستن به دین مسیحیت به قتل رسانده بود، امروز (جمعه) به حبس ابد محکوم کرد.

گرچه براساس قوانین آلمان احتمال دارد که این مهاجر افغان بتواند پس از سپری نمودن 15 سال حبس، از زندان آزاد شود، اما کمتر این اتفاق روی می دهد که فردی که محکوم به حبس ابد است آزاد گردد.

دادگاه این شهر اعلام کرده است که مجرم را به اشد مجازات محکوم کرده و انگیزه این کار وی مذهبی بوده است.

این مهاجر افغان که نامی از او برده نشده، درخواست پناهندگی اش پیش تر رد شده بود. او در آپریل سال گذشته یک زن 38 ساله افغان را در مقابل چشمان دو فرزند خردسالش با ضربات چاقو به قتل رساند.

رسانه های آلمانی گزارش کرده اند که این زن پیش از آنکه از افغانستان در سال 2011 وارد آلمان شود به دین مسیحیت پیوسته بود و قاتل نیز آشنایی بسیار کمی با آن زن داشت.

در دادگاه این مهاجر افغان از خانواده و اقوام آن زن عذرخواهی کرد.

در همین حال، «هرالد بامگارتل» وکیل مدافع این مهاجر افغان در دادگاه ضمن تقاضای کاهش مجازات برای موکلش، گفت که موکلش بخاطر شرایط افغانستان از کودکی تاکنون با خشونت، خون و مرگ همواره روبرو بوده است.

این مهاجر افغان که پیش از ارتکاب قتل در جلسات مشاوره روانی نیز اشتراک کرده بود، می گوید که آن زن چندین بار از او خواسته بود تا بخاطر گرفتن پناهندگی مانند او به دین مسیحیت بپیوندد.

او افزود که این گفته های زن بسیار برای او سخت تمام شده بود.

 

براساس این بیانیه، این کمیته امروز در خصوص زمینه های متفاوت همکاری میان دو طرف در قالب «برنامه صلح ملی و انکشاف افغانستان» به شمول موضوع حقوق بشر، تساوی جنسیتی به شمول حقوق و توانمندسازی زنان، توسعه همکاری ها، سرمایه گذاری و تجارت، مهاجرت، همکاری ها و اتصالات منطقه ای بحث و گفتگو کردند.

کمیته همچنین در رابطه به موضوعات مرتبط با ذخایر طبیعی افغانستان و خدمات مالی و اوضاع امنیتی افغانستان گفتگو کردند.

بیانیه مشترک می افزاید که اتحادیه اروپا در این جلسه بر حمایت جدی خود از دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر و ارتقای تلاش ها در راستای حکومت داری خوب و الزامیت مبارزه موثر علیه فساد بار دیگر تاکید کرد.

همچنین اتحادیه اروپا بر ضرورت برگزاری انتخابات به موقع و با اعتبار تاکید کرد.

بیانیه علاوه می کند که لزوم تقویت همکاری ها در زمینه مهاجرت مطابق با معاهدات موجود میان طرفین نیز در این جلسه مورد بحث قرار گرفت.

کمیته مشترک همچنین دو گروه کاری ویژه برای تقویت کار بر روی موضوعات مشخصی را تاسیس کرد:

• گروه کاری ویژه برای حقوق بشر، حکومتداری خوب و مهاجرت و
• گروه کاری ویژه اقتصادی و توسعه اجتماعی

جلسه کمیته مذکور امروز به طور مشترک توسط اکلیل حکیمی وزیر مالیه کشور و «گونار ویگاند» مدیر گروه حوزه آسیا و منطقه آرام سرویس اقدامات خارجی اتحادیه اروپا برگزار شد.

در این جلسه همچنین نمایندگانی عالی رتبه از وزارت امور مهاجرین، امور زنان، مخابرات، تجازت، هوانوردی ملکی، بانک مرکزی و همچنین سفارت جمهوری اسلامی افغانستان در اتحادیه اروپا حضور داشتند.

جلسه بعدی این کمیته در سال 2019 میلادی در کابل برگزار خواهد شد.

بیش از پنج صد سال می‌شود که صلح در کشور‌های مختلف جهان به اساس مقوله تعادل قدرت بین دولت‌ها/ملت‌ها تامین گردیده است. شاید به‌خاطر چنین قدامت کاری این نظریه بوده است که امروز یکی از معتبرترین و مفیدترین تیوری‌های روابط بین‌الملل به حساب می‌آید. به زبان ساده این تیوری حکم می‌کند که درصورتی‌که قدرت یک کشور توسط کشور‌های دیگر بیلانس نگردد این کشور به احتمال اغلب کشور‌های دیگر را مجبور به قبولاندن خواسته ‌هایش خواهد کرد و یا هم جنگی در کار است تا بیلانس قدرت را دوباره ایجاد کند.

با استناد این تیوری من فکر می‌کنم که ریشه‌های جنگ در افغانستان بیشتر از دو پدیده سرچشمه می‌گیرد:

1.    پدیده رشد غیر متعادل قدرت بین پاکستان و افغانستان خصوصاً بعد از دهه ۶۰ میلادی.

2.    پدیده تعادل قدرت‌های آسیا/اروپا توسط آمریکا برای جلوگیری از به‌وجود آمدن یک قدرت بزرگ در خطه آسیا/اروپا.

قبلاً گفتیم به محض این‌ که تعادل قدرت بین کشور‌ها برهم بخورد بروز جنگ غیر قابل جلوگیری است. یکی از مهم‌ترین وظیفه نخبگان‌ سیاسی یک کشور این است که وضعیت تعادل قدرت بین کشور‌ها را پیوسته به ‌صورت سیستماتیک و دقیق مطالعه نموده و قبل از این‌که عدم تعادل قدرت جنگ را به کشور شان به ارمغان بیاورد جهت ایجاد تعادل مجدد به قدرت کشور شان بیافزایند.

وقتی نخبگان سیاسی کشور مصروف زد و بند‌های داخلی خود می‌شوند امکان آن میسر می‌گردد که از رشد نامتعادل قدرت کشور‌های همسایه غافل مانده و در نهایت از بروز جنگ و بی‌ثباتی در کشور خود جلوگیری نتوانند.

شاید به همین دلیل است که دولت‌ها شورشیان داخلی خود را با شدت بسیار زیاد سرکوب می‌کنند. چون می‌دانند که اگر نکنند زمینه مداخله کشورهای همسایه قدرتمند به سرعت مساعد می‌گردد. در افغانستان اختلافات سیاسی بین افراد خاندان شاهی یکی از ریشه‌های اصلی بحران امروز به حساب می‌آید چون این اختلافات آن‌ها را از رشد کشور‌های همسایه غافل نگهداشت. در ضمن بعضی از افراد خاندان شاهی مثل رییس جمهور داوود خان این اختلافات را به بیرون از چهارچوکات خاندان برد و در نهایت زمینه رشد شورش سیاسی را در کشور بهتر مهیا ساخت.

در جریان همین سال‌هایی‌که رییس جمهور داوود خان مصروف زمینه سازی برای گرفتن قدرت از ظاهر شاه بود نه تنها که از رشد قدرت پاکستان غافل ماندیم بلکه بر اثر همکاری رییس جمهور داوود خان با نیرو‌های سیاسی مخالف شورش‌گری در کشور مشروعیت نسبی یافت. آغاز بحران‌های معاصر سیاسی که تا امروز با آن دست به گریبان هستیم از همین نقطه آغاز می‌شود. پاکستانی‌های که دنبال یک فرصت می‌گشتند به سرعت به همرای نیرو‌های سیاسی مخالف نظام روابط برقرار نموده و زمینه رشد بیشتر آن‌ها را مهیا نمودند.

در ضمن در تصویر بزرگ‌تر نخبگان سیاسی که برداشت نسبی از اوضاع کلی جهان داشتند با کنار رفتن شاه سابق از کشور بیرون شدند و این باعث گردید تا نتوانیم حرکت نزدیک شدن آمریکا را به پاکستان برای به چالش کشیدن روسیه درست درک کنیم. در تحت تاثیر ماجرا‌های داخلی خود رییس جمهور داوود خان همکاری با روسیه را ترجیع دادند و به این شکل به نزدیک شدن بیشتر آمریکا با پاکستان زمینه مساعد ساختند.

مراحل بعدی قدرتمند شدن پاکستان در بین دود و باروت جهاد افغانستان نسبتاً پنهان ماند و برای این مرحله ما در افغانستان عملا کسی نداشتیم تا از این تحولات آگاهی پیدا کنند چه رسد به این‌که از آن جلوگیری کنند. صادقانه اگر بنگریم کشور‌های بزرگ‌تر هم نتوانستند از آن جلوگیری کنند و در نهایت رسیدیم به امروز.

امروز سوال اساسی این است که با این وضعیت چگونه کنار بیاییم.

من فکر می‌کنم که دو واقعیت انکار ناپذیر است. یکی این‌که قدرت پاکستان یک شبه از بین نخواهد رفت و ناچار هستیم تا چند دهه دیگر آن‌را منحیث یک واقعیت جدی تلقی نماییم. دوم اینکه الی قدرتمند شدن افغانستان به سطح پاکستان ما شاهد دست‌درازی‌ها و جنگ افروزی‌های پاکستان خواهیم بود و برای جلوگیری از آن چاره زیادی هم نداریم. بهترین کاری که می‌توانستیم بکنیم این بود که با کشور‌های قدرتمند هم پیمان شویم اما این پیمان‌ها معمولا برای مدت کوتاه است و در دراز مدت کار نمی‌دهند چون موقعیت سیاسی کشور‌ها همیشه در نوسان است.

راه حل اصلی این است که ما خود قدرتمند شویم ولی برای اینکار خیلی وقت کار داریم. برای این‌که فرصت را پیدا کنیم ناچار هستیم با پاکستان حداقل برای چند دهه هم اگر شده داخل معامله‌ای شویم که در نهایت جنگ را فروکش نماید و گرنه هرچه بیشتر بجنگنیم بیشتر نابود خواهیم شد و این درست همان رویکردی است که پاکستان می‌خواهد. آن‌ها خیلی خوش می‌شوند اگر ما در عین ضعف و بیچارگی همرای‌شان بجنگیم چون به بسیار سادگی ما را شکست داده و تمام خواست‌های سیاسی شان را بالای ما تحمیل خواهند کرد.

و اما آمریکا در این میان چه می‌خواهد و با آن چه باید کرد؟

آمریکایی‌ها هم درست به اساس همین تیوری تعادل قدرت دنبال ایجاد تعادل بین کشور‌های پر قدرت آسیا و اروپا است. بزرگ‌ترین هدف آمریکایی‌ها برای نیمه اول قرن بیست و یکم این است که هیچ کشوری در سطح آسیا و اروپا قدرت یکه‌تاز نگردد چون در آن‌صورت تبدیل خواهد شد به هم‌تای جدی آمریکا در سطح بین‌المللی. بنأ ایجاد تعادل قدرت بین اتحادیه اروپا – چین و روسیه محور اصلی منافع سیاسی غرب را در این خطه تشکیل می‌دهد.

اما چرا افغانستان؟

افغانستان چهار فاکتور مهار کننده برای کشور‌های بزرگ آسیا-اروپا دارد که هر کدام کوشش خواهد کرد تا آن‌ها را علیه کشور‌های دیگر استفاده کنند.

1.    بنیادگرایی اسلامی

2.    تریاک

3.    دهلیز انرژی

4.    کتله عظیم نسل جوان که بسیار ارزان نیروی جنگی به‌وجود می‌آورد.

رشد بنیادگرایی اسلامی و تریاک افغانستان در ایجاد بی‌ثباتی سیاسی خیلی موثر است و به همین لحاظ کشور‌های بزرگ آسیا اروپا را جداً تهدید می‌کند. این باعث می‌گردد تا افغانستان منحیث یک کشور متاثر کننده برای سال‌های آینده مطرح باشد. در ضمن افغانستان منحیث یکی از نقاط کمربند امنیتی خلیج فارس برای آمریکایی‌ها خیلی مهم است تا از نفوذ سیاسی چینی‌ها و روس‌ها دور بماند. حضور این کشور‌ها در افغانستان به سادگی موازنه سیاسی را در اطراف خلیج فارس بر هم می‌زند. بنا آمریکایی‌ها حضور خود را در این نکته خیلی مهم می‌پندارند چون فکر می‌کنند در عدم حضور شان این منابع می‌تواند توسط کشور‌های دیگر برای ایجاد قدرت یکه‌تاز در آسیا مورد استفاده قرار بگیرد.

خلاصه

برای حداقل سه دهه دیگر اکثر کشور‌ها بزرگ آسیا/اروپا کوشش خواهند کرد تا در صورت امکان تبدیل گردند به قدرت یکه‌تاز این سوی کره زمین و آمریکایی‌ها نهایت کوشش خواهند کرد تا با استفاده از امکانات باز دارنده از به‌وجود آمدن چنین قدرتی جلوگیری به عمل آورند. گذشته از تیوری تعادل قدرت که بدون شک اولین وسیله مورد استفاده آمریکایی‌ها برای جلوگیری از به‌وجود آمدن چنین قدرت خواهد بود کنترل کشور‌هایی مانند افغانستان که مملو از امکانات بحران آفرین و بازدارنده هستند یکی دیگر از زمینه‌های عملی برای آمریکایی‌ها خواهد بود تا تعادل قدرت بین این کشور‌ها را حفظ کنند.

این‌که ما در این بازی بزرگ بین قدرت‌های دنیا چیزی کرده نمی‌توانیم حرفی است کاملاً قابل فهم و روشن. اما اگر بپرسیم که با در نظر داشت این وضعیت بهترین کاری که می‌توانیم بکنیم چه است؟‌‌

جواب من این است که با استفاده از هر فرصتی که به‌دست می‌آید برای قدرتمند شدن قوای مسلح کشور باید بکوشیم. من برای سه دهه آینده کاری بهتر از این نمی‌بینم که هر روز به قدرت نظامی کشور بیشتر و بیشتر بیافزاییم. این تنها علاجی است که تمام درد‌های مردم افغانستان را می‌تواند مداوا کند.

فقط قدرت نظامی یک کشور است که دست کشور‌های دیگر را از دامان‌اش کوتاه می‌سازد.

 

 

اعضای کمیته روابط خارجی سنای آمریکا روز گذشته برای اولین بار پس از اعلام رسمی استراتژی دونالد ترامپ برای جنوب آسیا و افغانستان، مقامات وزرای خارجه و دفاع آمریکا را مورد پرسش قرار دادند.

کمیته روابط خارجی سنای آمریکا معتقد بود که راهبرد جدید این کشور برای افغانستان نمی تواند به هدفش که همان کشاندن گروه طالبان بر سر میز مذاکرات صلح است، برسد.

اعضای این کمیته خاطرنشان کردند که گروه طالبان هم اکنون بیش از هر زمان دیگری مناطق بیشتری را تحت کنترل خود دارد.

سناتور باب کورکر رئیس جمهوری خواه این کمیته استراتژی ترامپ را بهتر از راهبرد باراک اوباما عنوان کرد و گفت که در این استراتژی زمان بندی تعیین نشده و فشارهای بیشتر بر پاکستان نیز در نظر گرفته شده است.

او اما گفت که قانون گذاران آمریکایی در حال حاضر هیچ چشم انداز واضحی از این ندارد که افغانستان چه وقت می تواند بدون حمایت چشمگیر آمریکا و دیگر کشورهای غربی به کار خود ادامه دهد.

«کریس کوونز» سناتور دموکرات گفت: «فکر می کنم هیچ راه خروج واضحی برای ما از افغانستان وجود ندارد. من نگران این هستم که طالبان به راحتی هم اکنون منتظرند که ما چه وقت از افغانستان خارج می شویم، و ما نیز مجبوریم تا آخر عمرمان در افغانستان بمانیم.»

«راند پاول» دیگر سناتور آمریکایی اشاره کرد که آمریکا در حال حاضر تحت برنامه دونالد ترامپ 15 هزار سرباز در افغانستان دارد، این در حالیست که اوباما با داشتن بیش از یک صد هزار سرباز نتوانست شورشیان را متقاعد به مذاکرات کند.

جان سالیوان معاون وزیر خارجه آمریکا و راندال شرایور معاون وزارت دفاع این کشور از استراتژی ترامپ برای افغانستان دفاع کردند و گفتند که این استراتژی توسط واقعیت های موجود در میدان کنترل می گردد و مانند طرح اوباما براساس زمان بندی نمی باشد.

سالیوان با بیان این که خروج آمریکا از افغانستان به منزله پیروزی طالبان و دادن دوباره پناهگاه به گروه القاعده است که می تواند تهدیدی برای آمریکا باشد، گفت: «ما سیاستی داریم که به آن باور داریم.»

در همین حال، نه سالیوان و نه شرایور توانستند تخمین درستی از تعداد شورشیانی که علیه نیروهای امنیتی افغانستان در جنگ هستند و یا تعداد  شورشیانی که تمایل به صلح دارند بدهند.

این دو همچنین نتوانستند مبلغ دقیقی برای هزینه لازم اجرای استراتژی ترامپ در افغانستان بدهند و تنها با بیان اینکه در سال جاری میلادی سقف هزینه ها تا 45 میلیارد دالر می رسد، بسنده کردند.

معاون پیشین ریاست جمهوری افغانستان گفته است کاهش اختلاف میان ارگ ریاست جمهوری و حزب جمعیت اسلامی وابسته به توافق «بر سر نظام سياسی و قانون اساسی و ترتيبات مربوط به توزيع قدرت در بين بخش‌های مختلف جامعه» است.

احمد ضیا مسعود، برادر احمدشاه مسعود «قهرمان ملی» و یکی از چهره‌های اصلی حزب جمعیت اسلامی پیش از این به عنوان نمایندۀ با صلاحیت رییس جمهور افغانستان در امور حکومتداری خوب شناخته می‌شد و مدتی پیش از این سمت برکنار شد.

او گفته است تا رسیدن به توافق، «كشمكش و منازعه در بين حكومت و جمعيت دوام پيدا خواهد كرد».

 

احسن اقبال، اعلام کرد؛ واشنگتن برای پیروزی در نبرد احتمالی پیش رو در افغانستان به کمک پاکستان نیاز دارد.

وزیر کشور پاکستان تصریح کرد: آمریکا نمی‌تواند بدون کمک ما در جنگ افغانستان پیروز شود و در صورتی‌که بخواهد بدون پاکستان وارد میدان نبرد در افغانستان شود شانس پیروزی بسیار کمی خواهد داشت.

وی ضمن انتقاد از اتهام زنی‌های ترامپ گفت: سخنان بی‌اساس مقامات آمریکایی باعث ایجاد بی‌اعتمادی در مردم دو کشور شده است و باید مشکلات موجود را از طریق مذاکره حل کرد.

عضو ارشد حزب نواز افزود: تنش میان کاخ سفید و اسلام آباد می‌تواند سبب بروز نا‌امنی در منطقه شود که ضرر آن متوجه تمام کشورها است.

 

دفتر حمایت از رسانه های آزاد کشور می گوید با بسته شدن ۱۵۰ رسانه در طی چند سال عمر حکومت وحدت ملی فعالیت رسانه ای ۲۰ درصد در کشور کاهش یافته است.

مجیب خلوتگر گفت با آنکه چندین قانون برای فعالیت و نشر اطلاعات از طریق رسانه ها در دو حکومت توشیح شده است، اما بررسی های این نهاد نشان می‌دهد که برآیند کلی کار رسانه ها صدمه دیده است.

آقای خلوتگر به صدای امریکا گفت: “باوجودیکه ما قانون حق‌دسترسی به اطلاعات در این کشور توشیح شده و مقرره طرز تاسیس رسانه ها را شاهد بودیم اما برایند کلی کار رسانه ها به مراتب بدتر شده و صدمه دیده و باوجودی که رهبران حکومت وحدت ملی داد از حمایت از ارزش های آزادی بیان و رسانه ها حرف می زند اما حمایت نکردند ما شاهد برایند پیمایشی مثبت دراین زمینه نبودیم.”

مسئوولان دفتر نی در افغانستان می‌گویند درکنار نا امنی ها سانسور و خودسانسوری از چالش جدی در کار رسانه و خبرنگاران دراین کشور به حساب می‌آیند.

ازسوی هم مسوولان این دفتر می‌گویند که فشار زورمندان محلی و گروه های تروریستی سبب شده است که خبرنگاران برای بررسی و تهیه گزارش های تحقیقی به موضوعات روزمره‌ روی بیاورند.

عدم همکاری نهادهای دولتی با خبرنگاران

با این حال به باور خبرنگاران در شمال افغانستان در کنار اینکه قانون اساسی و قانون حق‌دسترسی به اطلاعات در کشور توشیح شده است اما هنوز نهادهای دولتی و غیر دولتی در بسا موارد اطلاعات را در اختیار رسانه ها وخبرنگاران قرار نمی‌دهند.

حبیب نجفی زاده، خبرنگار در شمال کشور به صدای امریکا گفت “با آنکه ما قانون حق دسترسی به اطلاعات را داریم اما متاسفانه بسیاری از نهاد های دولتی حتی حاضر نیستند که اطلاعات را در اختیار رسانه ها قرار بدهد. و این از چالش های جدی برای خبرنگاران به حساب می آید”

به باور کارشناسان فعالیت شبکه های اجتماعی، در کنار رسانه های همگانی توانسته است که بدون سانسور، اطلاعات را همگانی بسازند اما این اطلاع رسانی بیشتر منفی و در بسیاری از موارد نقش موثرتر داشته است.

اسما رزما، یک تن از کارشناسان رسانه یی به صدای امریکا گفت “ما خیلی از خبرها را از صفحات اجتماعی خبر می شویم و این خبرها بدون این که سانسور باشد به اطلاع ما می رسد و این اطلاعات دراخیتار ما قرار دارد که می توانیم به جزئیات آن فکر کنیم اما متاسفانه کاربران آن بدون اخلاق کاربری و پالیسی هر آنچه را که دارند از این روزنه بیرون می دهد که در افغانستان این شبکه ها سبب دامن زدن تفرقه های قومی نیز شده است و این بخش منفی آن بوده است”.

به باور مسئوولان دفتر نی، جو سیاسی در افغانستان سبب شده است که اکثریت مردم اطلاعات را از شبکه های اجتماعی بدست بیاورند و به رسانه های همگانی و حق دسترسی به اطلاعات در حکومت وحدت ملی کمتر شده است.

به باور کارشناسان اطلاع رسانی، از طریق شبکه های اجتماعی بدون سانسور و درنظر داشت اصول اخلاقی چالش های را نیز به همراه داشته است.

 

صبغت احمدی، معاون سخنگوی وزارت خارجه قرار است هیأت افغانستان در این سفر روی موضوعاتی که در سفر هیأت پاکستانی هفتۀ گذشته در کابل مطرح شد، با مقام‌های پاکستان گفت‌وگو کنند.

هیأت پاکستان در سفر هفتۀ گذشتۀ‌شان به کابل روی موضوعات مبارزه با هراس‌افگنی، کاهش خشونت، تأمین صلح، همکاری‌های اقتصادی و مشکلات مهاجران افغانستان در پاکستان با مقام‌های حکومت افغانستان گفت‌وگو کرد.

معاون سخنگوی وزارت خارجه هر چند از جزییات بیشتر موضوعات هیأت که قرار است به اسلام‌آباد سفر کند، جزییات ارایه نکرد. اما می‌گوید این هیأت موضوعاتی که هفتۀ پیش میان مقام‌های دو کشور مطرح شده بود را تعقیب خواهد کرد.

این در حالی است که پس از سفر هیأت پاکستانی هفتۀ پیش به کابل، یک بار دیگر حملات توپ‌خانه‌یی نظامی پاکستانی شدت گرفت و 5 ولسوالی کنر را هدف حملات توپ‌خانه‌یی قرار دادند.

 

«جیمز هیکر» فرمانده نیروی هوایی ائتلاف روز گذشته (چهارشنبه) به خبرنگاران در واشنگتن گفت که نیروی هوایی افغانستان به زودی از بمب های هدایت لیزری علیه گروه های شورشی استفاده می کند.

وی همچنین گفت که در حال حاضر سه خلبان هواپیماهای (A-29) در حال آموزش و فراگیری چگونگی پرتاب بمب های هدایت لیزری می باشند.

آقای هیکر روز گذشته همچنین گفت که نظامیان آمریکایی گزینه پرتاب مادر بمب ها روی طالبان را در گزینه خود دارند.

او گفت: «ما هیچ گزینه ای را حذف نکرده ایم. تاکنون استفاده ای برای مادر بمب ها در افغانستان نداشته ایم، اما در صورت نیاز، از آن استفاده می کنیم.»

آمریکا سال گذشته برای اولین مادر بمب ها را در یک نبرد واقعی بر سر اعضای گروه داعش در ننگرهار پرتاب کرد.

هیکر افزود: «نیروی هوایی افغانستان همچنین به زودی 32 هواپیما با مشخصات (AC-208s) را دریافت می کند. این هواپیماها شبیه هواپیماهای (C-208) جنگی می باشند. این هواپیماها می توانند غلاف راکت های هدایت لیزر و سلاح را حمل کنند.»

او علاوه کرد: «هواپیماهای یاد شده همچنین توانایی ضبط کامل تصاویر ویدیویی را دارند که می توان از آن برای کمک به دیگر هواپیماها برای تعیین دقیق محل هدف استفاده کرد.»

وزارت خزانه داری آمریکا روز گذشته (چهارشنبه) اعلام کرد که این کشور نام سه تن از شهروندان پاکستان هر یک به نام های «رحمان فقیر محمد»، «حزب الله عثمان خان» و «دلاورخان نادر خان» را در لیست ویژه سیاه تروریستان جهانی خود قرار داده است.

فقیرمحمد متهم است که برای لشکرطیبه از کشورهای عرب حوزه خلیج فارس حمایت های مالی جذب می کند و همچنین با اعضای این گروه در عملیات افغانستان ارتباط دارد.

دو فرد دیگر متهم هستند که بجای «شیخ امین الله» در تامین گروه القاعده و طالبان افغانستان فعالیت دارند. شیخ امین الله در سال 2009 به جرم حمایت از گروه القاعده و طالبان افغانستان در لیست سیاه تروریستان جهانی آمریکا قرار گرفت.

آمریکا در آن سال اعلام کرد که شیخ امین الله یک مدرسه دینی در شهر پشاور را به مرکزی برای جلب و جذب و آموزش سربازان برای گروه القاعده، طالبان افغانستان و لشکرطیبه مبدل کرده است.

بیانیه وزارت خزانه داری آمریکا می نویسد که این سه شهروند پاکستان در تامین حمایت های مالی و لوجیستکی برای سه گروه تروریستی طالبان افغانستان، القاعده و لشکرطیبه پاکستان دخیل بوده اند.

«سیگل ماندلکر» معاون وزارت خزانه داری آمریکا در امور تروریسم و اطلاعات مالی می گوید: «وزارت خزانه داری به شدت افراط گراهایی که از سازمان های تررویستی حمایت می کنند و شبکه های مالی آنها را در جنوب آسیا اداره می کنند تعقیب و آشکار می کند.»

او همچنین گفت: «ما از دولت پاکستان و دیگر کشورها از منطقه می خواهیم تا با همکاری کرده و از دادن لانه های امن به سازمان ها و افراد خطرناک خودداری نمایند.»

این در حالی است که آمریکا تقریبا دو هفته پیش نیز شش تن را به اتهام حمایت از گروه طالبان افغانستان و شبکه تروریستی حقانی که در پاکستان مستقر هستند در لیست سیاه تروریستان جهانی خود قرار داد.

محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور در صفحه فیس بوکش نوشته است که افغانستان بخاطر دفاع از اتباع خویش در خارج از کشور اخیرا تفاهم نامه ایی را با جمهوری اسلامی ایران به امضا رسانده که به موجب آن تمامی افغان های زندانی در آن کشور به افغانستان انتقال می یابند.

آقای غنی همچنین گفته است که مسایل حقوقی این زندانی ها مطابق با قوانین نافذه کشور طی مراحل می گردد.

همچنین گفته شده که هم اکنون 5124 تن از اتباع کشور در زندان های ایران بسر می برند و تاکنون 617 تن از افغان های زندانی در ایران به افغانستان منتقل شده اند.

حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین کشور امروز (چهارشنبه) در گفتگو با آسوشیتدپرس با انتقاد تند از پاکستان و آمریکا گفت که هر دو کشور از جنگ و ناآرامی های افغانستان به نفع خود سود می برند.

آقای کرزی در این گفتگو از واشنگتن خواست تا علیه نظامیان و مقامات استخباراتی پاکستان تحریم هایی را وضع کند.

وی علاوه کرد که افغانستان 16 سال پس از حمله آمریکا و سرنگونی دولت طالبان هم اکنون در «بدترین وضعیت» قرار دارد.

رئیس جمهوری پیشین کشور تصریح کرد که واشنگتن به دنبال تاسیس پایگاه های دایمی خود در افغانستان است تا از این رو بتواند منطقه را بهتر کنترل کند. «پاکستان نیز می خواهد افغانستان کشوری وابسته به او باشد.»

جمیز ماتیس رئیس پنتاگون روز گذشته (سه شنبه) مقابل اعضای کمیته روابط خارجی سنای آمریکا حاضر شد و از استراتژی جدید این کشور برای در هم شکستن اراده طالبان دفاع کرد.

«والتر جونز» سناتور جمهوری خواه آمریکا با نقل قول شعار معروف «افغانستان قبرستان امپراطوری ها» و با اشاره به گزارش اخیر رسانه ها مبنی بر وجود تهدید طالبان در 70 فیصد خاک افغانستان و همچنین نقل قول گزارش اخیر اداره سیگار مبنی بر اینکه نظامیان آمریکایی اطلاعات لازم از موفقیت و یا عدم موفقیت استراتژی ترامپ در افغانستان را از افکار عمومی آمریکا پنهان می کنند، از جیمز ماتیس پرسید که آیا او نیز با گفته های یک جنرال بازنشسته آمریکایی که می گفت «افغانستان را تا کنون کسی نتوانسته فتح کند، و ما (آمریکا) نیز به جمع همان ملت هایی خواهیم پیوست که تلاش برای فتح کرده و ناکام شده است» موافق است و یا خیر.

جیمز ماتیس در پاسخ به این پرسش گفت: «سناتوران! اگر ما هم تلاش برای فتح افغانستان می کردیم، صد در صد می توانستم بگویم که ما اظهارات شما موافق هستم. تنها کاری که می کنیم این است که اعتماد مردمان آمریکا را بدست آوریم که طی دوران نظارت ما طرح حمله یازدهم سپتامبر دیگری چیده نمی شود.»

وزیر دفاع آمریکا در همین حال اذعان می کند که جنگ افغانستان با وجود گذشته 16 سال همچنان بدون پیشرفت قابل ملاحظه ای است.

او گفت: «بسیار طولانی شده است و بسیار سخت، و من این را درک می کنم.»

ماتیس همچنین افزود که از میان تمامی کسانی که او تلاش بسیار کرده تا قانع کند افغانستان به تقویت حمایت ها نیاز دارد، خود دونالد ترامپ است، که در ابتدا تمایلی به امضای یک استراتژی جدید در قبال افغانستان نداشت.

او گفت: «رئیس جمهور هر فرضیه ای را به چالش می کشید. ماه ها طول کشید تا توانستیم پاسخی برای هر سوال او پیدا کنیم. و در نهایت جاذبه (احساس) حفاظت از مردم آمریکا سبب شد تا نظرش را تغییر بدهد.»

ماتیس علاوه کرد که استراتژی جدید فراری از تمامی تلاش های گذشته است، زیرا نیروهای امنیتی افغانستان هم اکنون خود مسئولیت جنگ را به عهده دارند و آمریکا حمایت های بیشتری برای آنها مهیا می کند.

رئیس پنتاگون همچنین به موضوع مخفی نگاه داشتن اطلاعات نظامی آمریکا در افغانستان به شمول مناطق تحت کنترل طالبان از افکار عمومی آمریکا اشاره کرد و گفت که این یک اشتباه بوده است.

ماتیس گفت: «همچنین به شما می گویم هر گونه تلاش برای مخفی نگه داشتن اطلاعات از افکار عمومی آمریکا، با تصمیم ناتو در همان موقع انجام شده، و یک اشتباه بوده است. می توانم به شما بگویم که آن اطلاعات هم اکنون در دسترس می باشد.»