دسته: سیاست

دفتر والی هلمند اعلام کرد در شلیک 4 راکت از سوی طالبان و انفجار یک موتر بمب‌گذاری شده هنگام برگزاری یک میلۀ عنعنوی در بازار ولسوالی سنگین این ولایت 23 غیرنظامی کشته شده‌اند.

در خبرنامۀ دفتر والی هلمند آمده است، در این رویداد که صبح امروز دوشنبه، 9 سرطان در بازار کهنۀ این ولسوالی رخ داد، 15 غیرنظامی دیگر زخم برداشته‌اند.

گفته می‌شود حیواناتی که برای فروش به این بازار آورده شده بودند نیز در این رویداد تلف شده‌اند.

بر بنیاد خبرنامۀ دفتر والی هلمند، طالبان به دنبال شلیک 4 راکت به بازار ولسوالی سنگین یک موتر پر از مواد انفجاری را در نزدیکی خانه‌های غیرنظامیان منفجر کرده‌اند.

در خبرنامه آمده است طالبان می‌خواستند لوای دوم ارتش را هدف حملۀ راکتی قرار دهند، اما این راکت‌ها به بازار این ولسوالی برخورد کرده است.

خبرنامه افزود در انفجار موتربمب‌گذاری ‌شده 2 طالب کشته شده‌اند و غیرنظامیان و خانه‌های‌شان نیز در این رویداد آسیب دیده‌اند.

گروه طالبان نیروهای ارتش را مسئول حملۀ راکتی گفته بودند، اما دفتر والی هلمند در این خبرنامه گزارش‌ها در بارۀ شلیک راکت از سوی نیروهای دولتی بر این بازار را رد کرده است.

در این خبرنامه همچنان گفته شده محمد یاسین، والی هلمند هیأتی را برای بررسی این رویداد تعیین کرده است.

وزارت صحت عامه‌ اعلام کرد در بیست‌وچهار ساعت گذشته، ۷۶۱ نمونه‌ی مشکوک به ویروس کرونا در لابراتوارهای این وزارت تست شده که نتایج آزمایش ۲۷۱ مورد آن مثبت تشخیص شده است.

به این ترتیب، شمار مبتلایان به ویروس کرونا در کشور به ۳۱ هزار و ۲۳۸ نفر افزایش یافته است. کابل، هرات، بلخ، ننگرهار، قندهار و پکتیا بیشترین افراد مبتلا به کرونا را دارند.

براساس معلومات وزارت صحت عامه، در بیست‌وچهار ساعت گذشته، یک‌هزار و ۳۳۰ فرد مبتلا به کرونا بهبود یافته و شمار بهبودیافتگان به ۱۳ هزار و ۹۳۴ نفر رسیده است.

همچنان در بیست‌وچهار ساعت گذشته ۱۲ فرد مبتلا به کرونا فوت کرده‌اند. شمار فوتی‌های ناشی از کرونا نیز به ۷۳۳ نفر رسیده است.

این در حالی است که وزارت صحت عامه روز گذشته آمار فوتی‌های ناشی از مریضی «کووید۱۹» را ۷۳۷ نفر اعلام کرده بود.

سنگ تهداب یک مجتمع ورزشی از سوی مسئولان محلی و ورزشی سمنگان در شهر ایبک، مرکز این ولایت گذاشته شد.

شیرمحمد امید، رئیس شهرسازی و اراضی ولایت سمنگان می‌گوید، این مجتمع ورزشی شامل میدان فوتبال، بسکتبال، والیبال و ساختمان اداری می‌باشد.

به گفتۀ او، این مجتمع ورزشی بر گسترۀ شش‌ونیم جریب زمین ساخته می‌شود و گنجایش بیش از 3 هزار تماشاچی را دارد.

ساخت این ورزشگاه 43 میلیون افغانی هزینه بر می‌دارد که از بودجۀ توسعه‌یی وزارت شهرسازی پرداخت می‌شود و کار ساخت‌وساز آن تا هجده ماه آینده تکمیل و به بهره‌برداری سپرده خواهد شد.

صفت‌الله سمنگانی، معاون والی سمنگان می‌گوید، ورزشکاران این ولایت در بخش‌های گوناگون ورزشی دست‌آوردهای زیادی دارند و از دولت خواسته بودند تا یک ورزشگاه در این ولایت بسازد.

حمیدالله فیضی، مسئول آمریت ورزشی سمنگان با استقبال از این اقدام دولت می‌گوید، ورزشکاران این ولایت پس از ساخت این مجتمع ورزشی دست‌آوردهای بیشتری کسب خواهند کرد. به گفتۀ او، همچنان با آغاز فعالیت این ورزشگاه جوانان زیادی به ورزش رو خواهند آورد.

مسئولان محلی سمنگان می‌گویند که با آغاز کار ساخت‌وساز این مجتمع ورزشی برای ده‌ها تن زمینۀ کار نیز فراهم می‌شود.

من در مورد نشست‌های امریکا و طالبان و مفاد آن کمتر از پیش نگران بودم و به همین دلیل نسبت به پنتاگون کمتر در این زمینه فعالیت می‌کردم، زیرا معتقد بودم که مبارزۀ اصلی در ذهن ترامپ را ما برده‌ایم. ایالات متحدۀ امریکا به‌گونۀ کامل از افغانستان خارج نشده و بخشی از نیروهایش را برای مبارزه علیه تروریسم و دیگر اهداف در آن کشور حفظ خواهد کرد. حتا اگر ترامپ مسیر را وارونه برود و به راحتی بگوید که ما فوراً از افغانستان خارج خواهیم شد – همان‌طوری که در دروه‌های مشخصی چنین کرده است – چنین تصمیمی بر وضعیت گفت‌وگوها وابسته نبوده و تاثیری بر آن نخواهد داشت. خلاصه، این که وضعیت ارتش امریکا دیگر به روند صلح وابسته نیست، حتا اگر پیش از این وابسته بوده است. بنابراین، به نظر من، هیچ فشار خاصی روی خلیل‌زاد وجود نداشت تا بدون تاریخ واقعی و هدف‌مند گفت‌وگوهای صلح را به نتیجه رسانده و آن را پایان دهد.

با این حال، در اول جولای، وزیر دفاع مطلع شد که خلیل‌زاد بدون در جریان گذاشتن واشنگتن، در شرف اعلام رسیدن به یک توافق با طالبان است. اسپر با پمپئو تماس گرفت تا به او بگوید که این توافق‌نامه را برای بازبینی به واشنگتن بیاورد. کوپرمن، از رئیس دفتر اسپر شنیده بود که پمپئو از اسپر و زیردستانش به دلیل مداخله در امور گفت‌وگوهای افغانستان به شدت انتقاد کرده است. گفته می‌شود که پمپئو فریاد زده و گفته است که خلیل‌زاد براساس دستورالعمل و بدون نظارت بالادست‌ها اقدام به انجام توافق کرده است. شاناهان تلاش کرد تا با این موضوعات معقولانه برخورد کند، اما ناکام شد و حالا نوبت اسپر فرا رسیده بود. روز بعد وقتی با اسپر صحبت کردم، دریافتم که نگرانی‌های او بیش‌تر تاکتیکی بوده تا هدف‌گذاری سیاسی. اسپر مودبانه گفت: «مایک کمی رک صبحت کرد، اما وقتی صحبت‌های ما ادامه یافت، مشخص شد که میان اهداف وزارت خارجه – رسیدن نیروهای امریکای به صفر – و دیدگاه من و پنتاگون که تمایل داشتیم مبارزه علیه تروریسم و دیگر قابلیت‌های‌مان را حفظ کنیم، اختلاف نظر وجود دارد. اسپر واقعاً از این نگران بود که حتا اگر ما یک پایگاه‌مان را در افغانستان از دست بدهیم، این موضوع روی عمل‌کرد نظامی ما تاثیر خواهد گذاشت.

در نوزدهم ماه جولای من در گفت‌گو با خلیل‌زاد این موضوع روان گسیختانه را پیش کشیدم. هدفم از پیش کشیدن این موضوع، دست‌یابی به توافق میان تمام قشرهای مختلف فکری درون دولت امریکا و ترمیم گسیخته‌گی در اندیشه‌های داخلی‌مان بود، به ویژه زمانی که دستورالعمل‌های ارایه شده به او ]خلیل‌زاد[ از سوی ترامپ ]یا پمپئو یا هرکس دیگر[ در آن زمان این بود که نیروهای امریکایی را به صفر برساند. خلیل‌زاد دستوری اصالتاً بدون تاریخ پایان از ترامپ را نیز با خود داشت که براساس آن از قابلیت‌های مبارزه علیه تروریسم پشتی‌بانی شده و سازگار با برنامه‌یی بود که پیش از آن در اتاق فکر به ترامپ ارایه شده بود. با این ترفند می‌خواستیم حکومت افغانستان و طالبان به این موضوع تن بدهند که ما در ماموریت کنونی، نیروهای‌مان را به صفر می رسانیم، در حالی که به گونۀ هم‌زمان در حال ساخت طرح اصلاح‌شده‌یی از ماموریت‌مان بودیم که از قابلیت‌های ضد تروریسم در افغانستان پشتی‌بانی می‌کرد. خلیل‌زاد بی‌درنگ با این موضوع موافقت کرد و گفت که خواسته و انتظارات ترامپ را کاملاً درک کرده است، به همین دلیل من آن را یک پیش‌رفت مهم تلقی کردم.

روز چهارشنبه 15 آگست، کوپر از رئیس دفتر اسپر شنیده بود که روز جمعه در باشگاه گلف ترامپ در بیدمنیستر نشستی در مورد افغانستان برگزار خواهد کرد. صبح روز بعد، من به میلوانی که او نیز در نیوجرسی بود، تماس گرفتم تا ببینم موضوع از چه قرار است. او گفت که خودش نیز در مورد نشست روز جمعه چیزهایی شنیده است و در مورد این موضوع با ویسترهوت صبحت کرده است و افزود که این نشست با آن مرد اهل افغانستان ]منظورش خلیل‌زاد بود[ و پمپئو است. میلوانی پرسید: «آیا شما هم می‌آیید، آیا از [وزارت دفاع هم کسی] می‌آید؟» من گفتم شاید و تماس قطع شد. همۀ این‌ها، چه‌گونه‌گی رفتار پنهان‌کارانۀ وزارت خارجه را با سایر تیم‌های امنیت ملی نشان می‌داد. من در مورد این که طالبان در بارۀ شرایط توافق‌نامۀ در حال وقوع چه‌قدر شادمان اند، شکی نداشتم، زیرا فکر می‎‌کردم که طالبان قصد ندارند اکثر این شرایط را رعایت کنند. من به این که پمپئو می‌خواهد ترامپ با کم‌ترین مخالفت این موضوع را به پایان ببرد، مشکوک بودم، اما گفت‌وگوهای بی‌پایان، نتیجه‌یی را به دنبال داشت که من و بسیاری‌های دیگر معتقد بودیم که این نتیجه پیامدهای منفی شدیدی را برای امریکا به همراه خواهد داشت.

صبح همان روز کمی دیرتر من با پمپئو تلفنی صحبت کردم و در لابلای موارد دیگر، موضوع گردهمایی بیدمنیستر را مطرح کردم. او گفت که ما با طالبان به توافق نرسیده‌ایم و گفت‌وگوها در مورد وضعیت آتش‌بس، کاهش خشونت‌ها از سوی طالبان و ماموریت ضد تروریسم تاکنون حل‌نشده باقی مانده است. من گفتم که برای شرکت در نشست همراه به پنس با هواپیما عازم آن‌جا می‌شویم. لیندزی گراهام که از نشست بیدمنیستر آگاه شده بود، به من تلفن کرد. او روز چهارشنبه در گفت‌وگو با ترامپ روی باقی‌ماندن بخشی از نیروها برای مبارزه با تهدیدات تروریستان و دیگر اهداف تأکید کرده بود. با این وجود، او به شدت نگران گزارش‌ رسانه‌ها بود که نشان می‌داد توافق با طالبان سود آن‌چنانی نداشته است و از من خواست تا در این مورد با جک کیین، جنرال بازنشستۀ چهار ستاره و یکی از مفسران دایمی فاکس نیوز صحبت کنم. من به کیین تلفن کردم و مصرانه از او خواستم تا با ترامپ تماس بگیرد، زیرا او بارها با ترامپ در مورد این موضوعات صحبت کرده بود. به او گفتم که اگر منتظر بهترین فرصت بودی تا در مورد مسایل افغانستان با ترامپ صحبت کنی، حالا همان فرصت در اختیارت قرار گرفته است. پنس از من خواست که تا در کابینش به او ملحق شوم و من در آن‌جا تا جایی که می‌دانستم – در مورد خطرات توافق پیش‌نهادی و زیان‌های سیاسی‌یی قابل‌توجه که بر ترامپ تحمیل خواهد کرد – توضیح دادم. ما در فرودگاه موریسون تاون نیوجرسی از هواپیما پیاده و با کاروان موترها عازم بیدمینستر شدیم.

نشست پس از ساعت 3 پس از ظهر و با این گفتۀ پمپئو «ما هنوز با طالبان به توافق نرسیده‌ایم»، شروع شد. او پس از آن شرایط بیش‌تری از توافق‌نامه را بیان کرد که به نظر می‌رسید کار تقریباً به پایان رسیده است و این دقیقاً در تناقض با آن چیزی بود که پمپئو صبح همان روز از طریق تلفن به من گفته بود. ترامپ شروع به پرسش کرد. او در مورد منفعت تبادله زندانیان و گروگانان میان حکومت افغانستان و طالبان پرسید، موضوعی که از نظر عددی – شمار زندانیانی که قرار بود آزاد شوند – بیش‌تر برای طالبان مطلوب بود تا ما. پس از آن ترامپ در مورد غنی، رئیس‌جمهور افغانستان و خانۀ مورد علاقه‌اش در دبی صحبت کرد، خانۀ را که ما براساس تحقیقات واقعی می‌دانستیم از آن غنی نیست. مهم نبود، زیرا پمپئو گفت که در واقع غنی، رئیس‌جمهور فعلی افغانستان است و نیروهای نظامی دولت زیر فرمان اوست. ترامپ همان‌گونه که کاملاٌ قابل پیش‌بینی بود، پرسید: «هزینۀ آنان را که تأمین می‌کند؟» برای اسپر که چنین فیلم‌نامه‌یی تازه‌گی داشت، فوراً جواب داد: «ما تأمین می‌کنیم.» این موضوع سبب شد تا ترامپ به‌یاد حرف‌های ماتیس بیفتد که همیشه می‌گفت: «آن سربازان شجاعانه برای کشورشان مبارزه می‌کنند.» وقتی ترامپ پرسید که هزینه‌های آنان را که تأمین می‌کند و دریافت که هزینۀ مجموعی نیروهای امنیتی افغانستان (به شمول تجهیزات و دیگر نیازها) سالانه حدود 6.5 میلیارد دالر می‌شود، چنین نتیجه‌گیری کرد: «آنان، سربازانی اند که بیش‌ترین دستم‌زد را در دنیا دارند». سپس او به حملات سبز و آبی؛ حملاتی که طی آن سربازان افغان بر نیروهای امریکایی حمله کردند، اشاره کرد: «ما به آنان چه‌گونه‌گی شلیک کردن را آموزش می‌دهیم و بعد آنان اسلحه را می‌گیرند و می‌گویند تشکر آقا و بعد سربازان ما را می‌کشند.» پس از آن به سمت انتخابات افغانستان رفتیم و این که چرا ترامپ این بار به این یا آن مقام ارشد افغانستان مایل نیست. اگر ترامپ می‌توانست این را درست به‌خاطر بسپارد که غنی، رئیس‌جمهور برحال، حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین نیست، ما می‌توانیستم خود را از مشکلات زیادی برحذر داریم.

همان‌طوری که بحث در جریان بود، ترامپ در یک مورد چنین گفت: «دست‌یابی به یک توافق بد، بدتر از خروج است، من ترجیح می‌دهم توافقی انجام ندهم.» فکر کردم این نظر روزنۀ از امیدواری را بر روی ما گشوده است، اما پیش از این که بیش‌تر صحبت کنیم، ترامپ مسیر بحث را تغییر داد و شروع به شکایت از درز اطلاعات به رسانه‌ها کرد.

برگردان: سلام وطن دار

ورود ایالات متحده امریکا به افغانستان به بهانه مبارزه با تروریزم و کشتن اسامه بن لادن رهبر القاعده که از سوی کاخ سفید مظنون اصلی حمله یازدهم سپتامبر به شمار می رفت، سرمنشأ تحولات دردناکی برای افغانستان و مردم مظلوم کشور شد. هنوز هم که هنوز  است جنگ امریکا در افغانستان به بهانه نابودی اسامه بن لادن و نابودی تروریزم از مردم کشور قربانی می گیرد. ایالات متحده امریکا اکنون پس از نزدیک به بیست سال حضور نظامی در افغانستان نه تنها نتوانسته تروریزم را نابود کند که سبب رشد و گسترش گروه های متعدد تروریستی در کشور شده است. امریکا که در بدو ورود خود به افغانستان قرار بود با تروریزم به طور کلی و به دور از نام و نشان گروه های تروریستی مبارزه کند اما در ادامه تغییر مسیر داد و با تقسیم تروریزم به گروه های خوب و بد، به نوعی موجب تداوم فعالیت های تروریستی در کشور شد. با این تقسیم بندی، طالبان که با دوستی با القاعده افغانستان را به قهقرا برده بود روز به روز مشروعیت گرفت و کار به جایی رسید که امروز می بینیم.

امروز ایالات متحده امریکا در یک بیچارگی خاص در به در دنبال طالبان می گردد تا با این کشور صلح کند و از کشتار نیروهای امریکایی در افغانستان دست بردارد. طالبان نیز که پس از امضای توافق نامه صلح با امریکا بیش از پیش سر خود را در مجامع بین المللی بالا می گیرد نه تنها به هیچ یک از مفاد توافق نامه ای که پشت درهای بسته با امریکا امضا کرده پایبند نیست که با تشدید حملات تهاجمی و انتحاری خود افغانستان را به حمام خون تبدیل کرده است.

امریکایی که امروز ژست داینه مهربان تر از مادر را برای حکومت و مردم افغانستان گرفته سخت تلاش می کند که نشان دهد فشار لازم به طالبان برای آغاز گفت و گوهای بین الافغانی را وارد می کند. واشنگتن در یک بازی دوگانه هم تلاش می کند به ضعف و شکست خود در افغانستان اذعان نکند و هم از آبی که خود گل آلود کرده ماهی مراد خویش را صید نماید.

اما آنچه که سنگ بنای آشوب کنونی در افغانستان را گذاشت به باور بسیاری از کارشناسان ورود جنگجویان عرب به افغانستان به بهانه جهاد علیه اتحاد جماهیر شوروی سابق بود.

در این میان، عبدالله عزام، معلم اسامه بن لادن و از روحانیون اسلام گرای فلسطینی، و کسی که اسامه بن لادن با تشویق او به افغانستان آمد، نقش مهمی ایفا نمود.

روزنامه انگلیسی گاردین در مطلبی به برخی از گوشه های تاریخی فعالیت عبدالله عزام و نقش او در اعزام جنگجویان عرب به افغانستان پرداخته است.

به نوشته این روزنامه، عبدالله عزام به عنوان یک روحانی تندرو فلسطینی نقش مهمی در بسیج جهادگران تندرو عرب که پس از نبرد اعراب و اسرائیل سربرآورده بودند و اعزام آنها به افغانستان داشت، آن هم در زمانی که هنوز القاعده ای شکل نگرفته بود و از پیامدهای منفی حادثه یازده سپتامبر برای افغانستان و جهان خبری نبود. هنوز هم عده فراوانی احترام خاصی برای عبدالله عزام که معتقد بود امورات امت اسلامی در مقایسه با حکومت های مستقل عرب و سردمداران آنها اولویت و مشروعیت به مراتب بالاتری دارد، قائل هستند. مساجد، گروه های مبارز، اردوگاه های تمرین نظامی و وب سایت های زیادی به نام عبدالله عزام نامگذاری شده اند. طرفداران عزام پس از ترور وی در سال 1989 در پاکستان، هیچگاه او را فراموش نکرده اند و اکنون حساب های تویتری و تلگرامی زیادی به نام او ایجاد شده و به صورت گسترده دستاوردهای عزام را به زبان های عربی و انگلیسی نشر کرده عقاید وی را تبلیغ می کنند.

عزام، استاد اسامه بن لادن

در بخش دیگری از مطلب می خوانیم عبدالله عزام دست‌کم در مقایسه با اسامه بن لادن، نامی نیست که خیلی بر سر زبان‌ها باشد. اما این روحانی فلسطینی که الهام‌بخش جوانان عرب بود و آن‌ها را برای جنگیدن در میدان جنگ افغانستان علیه اتحاد جماهیر شوروی در دهه 1980 بسیج کرد، مهم‌ترین چهره‌ی جهادی از دوره‌ی قبل از تولد القاعده و حملات یازدهم سپتامبر این سازمان به ایالات متحده است.

مطلب با استناد به کتاب «کاروان، ظهور جهاد جهانی» نوشته داکتر «توماس هگ‌گامر» می نویسد عزام با تبلیغ و تعریف جهاد به‌عنوان یک وظیفه دینی، مسئول جهانی‌شدن این پدیده بوده است. جهانی‌شدن جهاد با نظریه ایدئولوگ‌های اخوان المسلمین که مخالفت داخلی را علیه رژیم‌های مستبد سکولار مانند مصر، سوریه، عراق و لیبیا تبلیغ می‌کردند، مغایرت داشت. اما هگ‌گامر استدلال می‌کند که همین شخصیت سرکوب‌گر این رژیم‌ها باعث شد جهاد «جهانی شود».

تولد عزام

عزام در سال 1941 در فلسطین به دنیا آمد و وقتی یهودی‌ها اقدام به ایجاد اسرائیل کردند و فلسطینی‌ها شاهد «روز نکبت» خود بودند، او کودکی بیش نبود. خانواده‌ی وی در کرانه‌ی باختری رود اردن زندگی می‌کردند و عزام در این منطقه کلان شد. او سپس به اخوان المسلمین پیوست و در «دانشگاه الازهر» در قاهره (جایی که او از سکولاریسم جمال عبدال‌ناصر در مصر متنفر و وحشت‌زده شد) تحصیل کرد و عنوان روحانی را به‌دست آورد. او در پی جنگ سال 1967 که بیش‌تر از پیش مشروعیت کشورهای جمهوری عرب را زیر سوال برد، به «فدائیان» ـ چریک‌های فلسطینی که با اسرائیل می‌جنگیدند ـ پیوست اما وقتی آن‌ها را در «سپتامبر سیاه» سال 1970 از اردن بیرون راندند، عزام کاری جز تماشا نتوانست انجام دهد. او به عربستان سعودی نقل مکان کرد و به تدریس قانون شریعت پرداخت و از آن‌جایی که مفهوم «پن‌اسلامیسم» در آن‌روزها به‌طور فزاینده‌ای محبوب شده بود، ارتباطات خود را با سعودی‌ها محکم کرد.

تجربه جنگی عزام

هگ‌گامر تجربه جنگی اولیه‌ی عزام را مهم‌ترین عامل در تقویت نفوذ وی در میان مسلمانان می‌داند، هرچند عزام بعدا مدت زمان بیش‌تری را صرف سخنرانی و نوشتن کتاب و مقاله کرد تا جنگ علیه شوروی. او «مکتب‌ الخدمات» را در پیشاور اداره می‌کرد که برای حدود 7 هزار «عرب-افغان‌ها» که از سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا به افغانستان آمده بودند و مغزشان پر از «رامبو و مناظر بهشت بود» و می‌خواستند «کافران» را که در سال 1979 به افغانستان حمله کرده بودند، به چالش‌ بکشند، حمایت لجستیکی و زمینه‌ی آموزش فراهم می‌کرد.

عزام که معمولا با نام «شیخ عبدالله» در میان جهادی‌ها معروف بود، به عبارت غیرآکادمیک اما دقیق هگ‌گامر، به‌عنوان «جهادی خایه‌دار» و «راک استار اسلام‌گرا» دیده می‌شد. او در اواخر دهه 1970 با بن لادن، فرزند یک خانواده فوق ثروت‌مند سعودی، ملاقات کرد اما برخلاف پژوهش‌های قبلی که می‌گویند او بعد از بن لادن در تأسیس القاعده نقش اصلی را داشته، هرگز واقعا در سازمان القاعده دخیل نشد، هرچند مخالف القاعده نبود و «تا آخر رابطه مطلوبی با بن لادن داشت.» براساس روایت هگ‌گامر و حدسی که نویسنده در بخشی از این کتاب تحت عنوان «خلاف واقع» می‌زند، اگر عزام زنده می‌بود، امکان داشت از جنگ علیه ایالات متحده حمایت کند.

اهمیت فلسطین برای عزام

فلسطین برای عزام اهمیت زیادی داشت و دشمنی پایان‌ناپذیر او با اسرائیل به نگرش‌های بدون شک یهودستیزانه‌ی وی می‌انجامید. او همچنین از «سازمان آزادی‌بخش فلسطین» و سایر «خائنان چپ‌گرای بی‌خدا» متنفر بود. حامیان حماس، جنبش مقاومت اسلامی که نوار غزه را کنترل می‌کند، اغلب نام عزام را یاد می‌کنند. یک زندگی‌نامه‌نویس عرب در کتاب خود نوشته است: «جسم شیخ در افغانستان بود اما روح وی بر نابلوس و بیت‌المقدس معلق بود.»

هگ‌گامر به‌طور قانع‌کننده‌ای حقیقت این افسانه را که می‌گوید حملات یازدهم سپتامبر «خنجری از پشت» به ایالات متحده -حامی جهاد ضدشوروی در افغانستان برای منافع واشنگتن در جنگ سرد- بود، فاش می‌کند. او نشان می‌دهد که سازمان سیا (همراه با ام‌آی6 انگلستان» تا حد زیادی نسبت به مجاهدین عرب، که از نظر نظامی ناچیز بودند، بی‌تفاوت بود و به جای آن بر حمایت از مجاهدین افغان تمرکز داشت. با این‌حال هگ‌گامر خاطرنشان می‌کند که عزام از دسترسی بی‌حدوحصر به خاک ایالات متحده برای جمع‌آوری کمک‌های مالی و سربازگیری، برخوردار بود.

هگ‌گامر می‌نویسد: «در روایت اسلام‌گرایان که از اواخر دهه 1980 به بعد شکل گرفته است، کشورهای غربی به‌عنوان اسلام‌هراسان شرور و مشغول قتل و تحقیر مسلمانان به تصویر کشیده می‌شود. این روایت هرگز به این واقعیت که غرب از جهاد افغانستان حمایت کرد، اشاره نمی‌کند. این نشان می‌دهد که واقعیت‌های تاریخی می‌توانند به نفع روایت‌های ایدئولوژیک کنار گذاشته شوند.»

عزام، یک شبکه ساز ماهر

عزام به‌عنوان یک مبلغ کاریزماتیک که داستان‌های شجاعت و قهرمانی مجاهدین را از میدان نبرد می‌آورد و طی موعظه‌های منحصر به فرد خود به خورد جوانان تشنه‌ی جهاد می‌داد، از شهرت عظیمی برخوردار بود. (مضمون مورد علاقه‌ی وی صحبت درباره‌ی بوی مشک خون شهدا بود.) او شبکه‌ساز ماهر و کاملی بود. عزام که در میان اسلام‌گرایان معادل چه گوارا دیده می‌شد، تحسین و توجه مسلمانان سراسر جهان از جمله ستاره‌ی پاپ یوسف اسلام را به خود جلب کرده بود.

در بخش پایانی مطلب آمده است هگ‌گامر مرگ عزام («بزرگ‌ترین قتل مرموز در تاریخ جهاد‌گرایی») در یک بمب‌گذاری در پیشاور پاکستان را –به‌جای القاعده، سیا، ک.گ.ب یا موساد اسرائیل- به استخبارات پاکستان یا افغانستان نسبت می‌دهد و فهرست مظنونین قتل وی، میزان نفوذ شیخ عبدالله را اثبات می‌کند. کاروان به موضوع بسیار حساس و بحث‌برانگیزی می‌پردازد، اما کتابی است مبتنی بر شواهد، دقیق و پر از جزئیاتی که محتاطانه مورد قضاوت قرار گرفته است. کاروان، تاریخ معاصر جهان در بهترین قالب خود است.

یادداشت: «کاروان» اثر توماس هگ‌گامر توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شده است.

آندرزیج دودا، رئیس‌جمهوری محافظه‌کار لهستان، در رأی‌گیری روز شنبه از رافاو تراسکووسکی، رقیب لیبرال خود پیش افتاد اما نتوانست اکثریت آرا را برای پیروزی کسب کند و در نتیجه انتخابات ریاست جمهوری این کشور به دور دوم کشیده شد.

مطابق آخرین آمارها آندرزیج دودا توانست ۴۱/۸ درصد از کل آراء شمارش شده تا پایان روز شنبه را از آن خود کند، حال‌آنکه رافاو ترا‌کووسکی، رقیب وی تنها ۳۰/۴ درصدِ این آراء را کسب کرد و باقی رأی‌ها میان ۹ نامزد دیگر تقسیم شد.

کارشناسان می‌گویند شرکت‌کنندگان در انتخابات اخیر لهستان احتمالا ازآن‌رو پرشمارتر از پیش بودند که رئیس‌جمهوری کنونی این کشور در کارزار خود پیوسته وعدهٔ دفاع از ارزشهای سنتی و نیز بالابردن سطح زندگی مردم را داده است.

آقای دودا طی نطقی اعلام کرد: «هدف مشترک ما لهستانی قوی است، حفظ لهستانی که شأن و منزلت دارد، تا مردم احساس کنند که دولت نمایندهٔ شأن و منزلت کشور است و منافع و مسائل لهستانی‌ها برایش اولویت دارد.»

از سوی دیگر رافاو ترا‌کووسکی، شهردار ورشو و رقیب میانه‌روی آندرزیج دودا نیز قول داده است اگر بر سر کار بیاید نه تنها از بودجهٔ محبوبِ رفاه اجتماعی کم نخواهد کرد بلکه خواهد کوشید تا در قانون اساسی کشور نیز اصلاحاتی بکند تا وضعیت کنونی را بهبود ببخشد.

وی در تازه‌ترین سخنان خود اعلام کرد: «بیش از ۵۸ درصد از جامعهٔ ما خواهان تغییر است و من مایلم به آنها بگویم که من نامزد شما خواهم بود؛ نامزد تغییر!»

به این ترتیب انتخابات ریاست جمهوری لهستان پس از کارزار چند ماههٔ رقبا و نیز ۶ هفته تأخیر در زمان رأی‌گیری، به دور دوم کشیده شد. بناست رأی‌دهندگان لهستانی روز ۱۲ ژوئیه از نو پای صندوق‌های رأی بروند تا یکی از این دو رقیب را به ریاست جمهوری کشور برگزینند.

منابع محلی در ولایت هلمند می گویند در انفجار یک ماین کنار جاده‌ای در ولسوالی واشیر این ولایت شش عضو یک خانواده کشته شده‌اند.

عمر زواک، سخنگوی والی هلمند گفت این انفجار بعد از ظهر روز (یک‌شنبه، ۸ سرطان) در ولسوالی واشیر این ولایت رخ داده است.

به گفته آقای زواک این ماین یک موتر تونس را هدف قرار داده است.

وی گفت قربانیان این رویداد شامل دو کودک، یک زن و سه مرد از اعضای یک خانواده‌‌اند.

سخنگوی والی هلمند همچنان بیان کرد در این انفجار یک زن دیگر نیز زخمی شده است.

آقای زواک انفجار این ماین را به گروه طالبان نسبت داده است.

اما گروه طالبان تاکنون در این مورد اظهار نظر نکرده اند.

مقامات بندر چابهار افزودند این کشی حامل 300 کانتینر گندم است که در بندر شهید بهشتی چابهار پهلو گرفته و بلافاصله عملیات تخلیه آن آغاز شده است.

باید گفت پارت اول تا چهارم محموله گندم اهدایی هند به افغانستان در مجموع به وزن ۳۱ هزار تن از روزهای پایانی حمل و در شرایطی که ویروس کرونا بر همه جهان غلبه کرده بود در بندر چابهار پهلو گرفته بود.  

قابل ذکر است بندر چابهار در ایران علاوه بر دریافت گندم اهدایی هند به افغانستان برای صادرات و واردات دیگر کالاهای مهم تاجران افغان نیز مهم ارزیابی می شود.

با افتتاح این بندر وابستگی عمده افغانستان به پاکستان برای واردات و صادرات تا حد زیادی کاهش یافته است.

منابع محلی در ولایت غور می‌گویند در حمله‌ی جنگ‌جویان گروه طالبان بر یک پاسگاه امنیتی در شهر فیروزکوه، مرکز این ولایت، چهار سرباز پولیس کشته و دو تن دیگر زخمی شده‌اند.

عارف عابر، سخن‌گوی والی غور گفت این حمله شب گذشته (یک‌شنبه، 8 سرطان) بالای پاسگاه «جهان‌نما» در منطقه‌ی موسوم به «کاسی»  در 20 کیلومتری شمال شهر فیروزکوه صورت گرفته است.

آقای عابر همچنان گفت در این درگیری سه جنگ‌جوی گروه طالبان نیز کشته و دو تن دیگر شان زخمی شده‌اند.

به گفته‌ی او، طی سال جاری این سومین مورد حمله‌ی طالبان بالای نیروهای دولتی در شمال شهر فیروزکوه است.

گروه طالبان تا کنون در این مورد ابراز نظری نکرده است.

غور در زون غرب کشور جز ولایت‌های ناامن شمرده می‌شود. بیشتر حملات طالبان در این ولایت بالای نیروهای خیزش مردمی متمرکز است. در این اواخر، حملات طالبان در بخش‌هایی از ولسوالی‌های ساغر، تولک و تیوره نیز افزایش یافته است.

وزارت خارجه امریکا می‌گوید، زلمی خلیل‌زاد نماینده خاص این کشور برای صلح افغانستان رهسپار قطر، پاکستان و ازبکستان شده است.

این وزارت در اعلامیه‌ای گفت آقای خلیل‌زاد دیروز (یکشنبه) سفرش را آغاز کرد.

براساس اعلامیه، آقای خلیل‌زاد در هر سه کشور روی کاهش خشونت‌ها قبل از آغاز گفت‌وگوهای بین‌ الافغانی و آزادی زندانیان صحبت خواهد کرد.

آقای خلیل‌زاد را در این سفرش ادم بویهلیر رئیس اجرایی اداره انکشاف بین‌المللی امریکا و تیم کاری وی همراهی می‌کنند.

به گفته وزارت خارجه امریکا، این هیئت فرصت‌های سرمایه گذاری در منطقه و همکاری سکتورهای مختلف برای بهبود اقتصاد افغانستان را مورد بحث قرار داده و روی ثبات کشور صحبت می‌کنند.

قرار است خلیل‌زاد از طریق ویدیو کنفرانس با مقام‌های افغان نیز صحبت‌هایی داشته باشد.

به گفته گروه دیده‌بان حقوق بشر سوریه در جریان حمله هوایی اسرائیل به این کشور دست‌کم ۹ نفر کشته شدند.

این دومین حمله اسرائیل به خاک سوریه در ۲۴ ساعت گذشته است.

این حملات به منطقه ابوکمال در نزدیکی مرز سوریه با عراق انجام شده‌اند.

به ادعای گروه دیده‌بان حقوق بشر سوریه در حمله شنبه شب اسرائیل نیز ۶ نفر کشته شده‌اند. این گروه می‌گویند حمله شنبه شب اسرائیل به منطقه العباس در شرق سوریه انجام شده است و ۴ نفر از کشته‌شدگان سوری بوده‌اند.

به این ترتیب در کمتر از ۲۴ ساعت شمار کشته‌ شدگان به ۱۵ نفر رسیده است.

از سال ۲۰۱۱ و همزمان با آغاز جنگ داخلی در سوریه تا کنون اسرائیل صدها حمله هوایی به این کشور انجام داده است.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین اعلام کرد یک نشست بزرگ سران گروه طالبان در ولسوالی سوزمه‌قلعه‌ی ولایت سرپل هدف حمله هوایی نیروهای ارتش قرار گرفته است.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین گفت این حمله شام روز (شنبه، ۷ سرطان) در روستای «کته‌قلعه» ولسوالی سوزمه قلعه انجام شده است و یک «تجمع و جلسه رهبری» طالبان زون شمال را هدف قرار داده است.

براساس گفته های قول اردوی ۲۰۹ شاهین، ملا مزمل، معاون نام نهاد وزیر دفاع طالبان نیز در این جلسه حضور داشته است.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین در مورد تلفات برخواسته از این حمله هوایی جزییات نداده است.

روستای کته‌قلعه ولسوالی سوزمه قلعه ولایت سرپل از چند سال به این سو تحت حاکمیت گروه طالبان قرار دارد و این گروه تمام وردودی‌های این روستا را به روی مردم بسته است.

تاکنون گروه طالبان در این زمینه چیزی نگفته است.

وزارت داخله‌ به گزارش وزارت خارجه‌ی ایالات متحده‌ی امریکا مبنی بر سوءاستفاده از کودکان و «بچه‌بازی» در بین نیروهای امنیتی افغان، واکنش نشان داد.

وزارت داخله امروز (یک‌شنبه، ۸ سرطان) در اعلامیه‌ای گفت گزارش وزارت خارجه‌ی امریکا را مطالعه کرده و «به سلسله اصلاحات قبلی، اقدامات عملی را در این مورد انجام داده است».

این وزارت گفت به‌منظور جلوگیری از استخدام افراد زیر سن، اداره‌ای به نام «ریاست امنیت داخلی» را ایجاد کرده است.

به گفته‌ی وزارت داخله، این اداره مبارزه با فساد و طرز رفتار پولیس و جلوگیری از استخدام افراد زیر سن را به‌گونه‌ی جدی نظارت می‌کند.

وزارت داخله همچنان گفته است به‌منظور شناسایی هویت و مشخصات پولیس، سیستم «اپس» را ایجاد کرده است. جلوگیری از جلب‌وجذب کودکان در صفوف پولیس تطبیق و تا کنون ۸۰ درصد نیروهای پولیس ثبت این سیستم شده‌اند.

این وزارت به مردم افغانستان اطمینان داده است که روند اصلاحات در صفوف نیروهای پولیس ملی را به‌منظور بهترشدن روند کاری به‌گونه‌ی جدی ادامه می‌دهد.

این در حالی است که وزارت خارجه‌ی امریکا در گزارش سالانه‌اش با عنوان «قاچاق انسان» گفته است سوءاستفاده از کودکان و بچه‌بازی در نیروهای امنیتی افغان وجود دارد، اما هرگز افسران به‌خاطر بچه‌بازی در افغانستان مورد پیگرد قرار نگرفته‌اند.

در این گزارش آمده است برخی قربانیان قاچاق در ازای پی‌گیری پرونده‌ی‌شان مجبور به رابطه‌ی جنسی می‌شوند. براساس این گزارش، شماری از افراد پولیس، به‌ویژه فرماندهان در پاسگاه‌های دورافتاده، کودکان را برای بچه‌بازی استخدام می‌کنند.

نمایندهٔ ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان گفت وزرای خارجه و رییس پالیسی خارجی اتحادیه اروپا گفته اند حملات متداوم “تروریستی” توسط طالبان مذاکرات بین الافغانی را ضعیف می‌سازد.

رولاند کوبیا در صفحهٔ تویتراش نوشت ۲۷ وزیر خارجه و رییس پالیسی اتحادیه اروپا به گونه مشترک گفته اند: «سطح بلند غیرقابل پذیرش خشونت و حملات متداوم تروریستی طالبان پس از [توافق] دوحه در مغایرت به توقعات قرار داشته و احتمال مذاکرات بین الافغانی را ضعیف می‌سازد.»

این در حالی است که آقای کوبیا در تاریخ ۲۴ جون نیز به نقل از وزرای خارجهٔ اتحادیه اروپا گفته بود این اتحادیه از تمامی افغان‌ها به شمول حکومت و به ویژه گروه طالبان خواسته است تا قاطعانه از فرصت تاریخی کنونی برای صلح پایدار و مصالحه واقعی استفاده کنند.

اتحادیه اروپا پیش از این از افغان‌ها خواستار آتش بس بشردوستانه شده و گفته بود عدم همکاری امروزی افغان‌ها، همکاری این اتحادیه با آنان را در آینده دشوار می‌سازد؛ زمانی که به کمک سیاسی و حمایت مالی آن در افغانستان نیاز باشد.

اتحادیۀ اروپا ماه گذشته از طالبان خواست به توافقنامه صلح میان ایالات متحدۀ امریکا و این گروه که در ۲۹ ماه فبروی سال جاری در دوحه امضا شد، احترام گذاشته و به گفتگوهای صلح حاضر شوند.

اما گروه طالبان ماه گذشته این پیشنهادات را به نحو مداخله در امور افغانستان عنوان کرده و گفت که به هیچ کشور اجازۀ مداخله درامور داخلی افغانستان داده نخواهد شد.

در اعلامیه طالبان آمده است که بر اساس توافقنامه صلح میان ایالات متحده و طالبان، متحدین امریکا نباید در امور داخلی افغانستان مداخله کنند.

مقامات در کنر از دستگیری چهار عضو “لشکر طیبه” در این ولایت خبر می دهند.

مقام‌های کنر می‌گویند، در عملیات شب گذشته در ولسوالی سرکانو چهار عضو لشکر طیبه گروه شبه نظامی پاکستانی بازداشت شده‌اند.

دگروال محمد یوسف مظلوم‌یار قوماندان امنیۀ کنر امروز یک‌شنبه گفت در این عملیات مقداری اسلحه و مهمات هم به دست آمده است.

وی گفت: «قطعه خاص پولیس ما شب گذشته در درۀ ناوه ولسوالی سرکانو در برابر یک مرکز دهشت افگنان عملیات کرده‌اند. چهار نفر از تروریستان را دستگیر کرده‌ایم. پولیس ما اسلحه مختلف‌النوع بدست آورده‌اند.»

آقای مظلوم‌یار می‌افزاید گروه‌های شبه نظامی لشکر جنگوی و لشکر طیبه، به گفته وی، مربوط به استخبارات پاکستان در این اواخر برای ناامن کردن کنر تلاش کرده‌اند.

او می‌افزاید چندین عملیات در برابر این گروه‌ها صورت گرفته و تلفات سنگین به آن‌ها وارد شده است.

منابع محلی ولایت کندز می‌گویند که طالبان در شب گذشته بر پوسته نیروهای امنیتی در ولسوالی امام صاحب این ولایت حمله کردند که در نتیجه‌ آن پنج سرباز ارتش و یک پولیس جان باخته و دو تن دیگر شان زخمی شدند.

محمد یوسف ایوبی، رئیس شورای ولایتی کندز امروز (یکشنبه، ۸ سرطان) گفت: «طالبان حوالی ساعت ۱۲:۳۰ شب گذشته در مربوطات ساحه بخمل‌کوچه ولسوالی امام‌صاحب ولایت کندز بالای پاسگاه نیروی‌های امنیتی حمله تهاجمی نمودند که در نتیجه آن ۵ سرباز ارتش و یک پولیس به شهادت رسید و دو تن دیگر زخمی شدند.»
به گفته وی، طالبان تمام تجهیزات این پوسته را نیز با خودشان برده‌اند.
گفته می‌شود در این درگیری به طالبان نیز تلفاتی وارد شده که آمار دقیق آن در دست نیست.

وزارت صحت عامه می‌گوید طی ۲۴ ساعت گذشته، ۳۴ بیمار کووید-۱۹ در افغانستان جان باخته و بیش از دو هزار بیمار دیگر صحت‌یاب شده‌اند.

براساس آمار منتشر شده این وزارت، در یک‌شبانه روز گذشته از میان ۷۰۱ نمونه مشکوک به ویروس کرونا در آزمایش‌گاه‌های کشور، آزمایش ۳۵۱ نمونه آن مثبت تشخیص گردیده است.

با این رقم شمار مجموعی افراد مبتلا به ویروس کرونا در کشور به ۳۰ هزار و ۹۶۷ تن افزایش یافته است.

در همین حال، در ۲۴ ساعت گذشته ۲ هزار و چهار بیمار کووید-۱۹ پس از صحت‌یابی از بیمارستان‌های کشور مرخص شده‌اند.

شمار کل صحت‌یاب شدگان ویروس کرونا در افغانستان به ۱۲ هزار و ۵۸۸ تن افزایش یافت.

طبق اعلام وزارت صحت عامه، با مرگ ۳۴ بیمار در یک شبانه‌روز گذشته شمار مجموعی قربانیان ویروس کرونا در کشور به ۷۳۷ تن افزایش یافته است.

مسئولان محلی در ولایت بلخ می‌گویند در حمله‌ی افراد مسلح ناشناس بر یک «شرکت ریگریشن» در شهر مزارشریف، مرکز این ولایت سه کارمند این شرکت کشته شده‌اند.

منیراحمد فرهاد، سخن‌گوی والی بلخ گفت این رویداد شب گذشته (شنبه، 7 سرطان) در حومه‌ی شهر مزارشریف رخ داده است.

او بدون ذکر نامی از شرکت ریگریشن که مورد حمله‌ی افراد مسلح ناشناس قرار گرفته، افزود افراد کشته‌شده از کارمندان امنیتی این شرکت بوده‌اند.

به گفته‌ی آقای فرهاد، افراد مسلح ناشناس پس از کشتن این افراد، از ساحه فرار کرده‌اند.

سخن‌گوی والی بلخ گفت تاکنون انگیزه‌ی این رویداد مشخص نشده، اما پولیس تحقیقات خود را در این مورد آغاز کرده است.

شخص و یا گروهی هنوز مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

ولایت بلخ در شمال کشور از ولایت‌های نسبتا امن است که در این اواخر شکایت‌ها از گشت‌وگذار افراد مسلح در آن بالا گرفته است.

به دنبال اعلام کاخ سفید مبنی بر بی‌اطلاعی ترامپ از گزارش اطلاعاتی امریکا مبنی بر پیشنهاد جایزه ارتش روسیه به شبه‌نظامیان وابسته به طالبان برای کشتن نظامیان امریکایی در افغانستان خبر داد، جو بایدن از ناکامی ترامپ بابت انجام اقدامی علیه روسیه انتقاد کرد.

کایلی مک‌انانی، سخنگوی کاخ سفید در بیانیه‌ای گفت «نه رئیس‌جمهوری امریکا و نه معاون او (مایک پنس) از گزارش اطلاعاتی درباره روسیه اطلاعی نداشتند.»

براساس گزارش نیویارک تایمز، یک واحد اطلاعاتی ارتش روسیه، مرتبط با تلاش‌های ترور در اروپا، سال گذشته بابت حملات موفق علیه نیروهای امریکایی و ائتلاف، پیشنهاد پول می‌داد. این روزنامه گزارش داد، گمان می‌رود شبه‌نظامیان یا عناصر مجرم مسلح نزدیک به آن‌ها، مقداری از این جوایز را دریافت کرده باشند.

طبق گزارش نیویارک تایمز، این اطلاعات به اطلاع دونالد ترامپ رسید اما او هیچ اقدامی برای تلافی انجام نداد.

جو بایدن، نامزد دموکرات‌ها در انتخابات ریاست جمهوری سوم نومبر شنبه در یک سخنرانی مجازی گفت: اگر گزارش تایمز صحت داشته باشد، نشانگر یک افشاگری واقعا شوکه‌کننده است و خصوصا اینکه ترامپ از انجام اقدامات تلافی‌جویانه بازمانده است. این مساله نشانگر شکست ترامپ در حفاظت از جان نظامیان امریکایی در افغانستان و ایستادن مقابل روسیه است.

بایدن با اشاره به رئیس‌جمهوری روسیه گفت: او نه تنها از تحریم یا تحمیل هرگونه پیامدی علیه روسیه بابت این نقض فاحش قوانین بین‌المللی ناکام مانده است، بلکه دونالد ترامپ همچنان به کمپین خجالت‌آور احترام و خوار کردن خود مقابل ولادیمیر پوتین ادامه می‌دهد.

جو بایدن متعهد شد در صورت انتخابات به عنوان رئیس‌جمهوری اقدامات تلافی‌جویانه انجام دهد. او گفت: اگر رئیس‌جمهوری شوم، تردید نکنید که با ولادیمیر پوتین برخورد می‌شود و ما بهای سنگینی روی دست روسیه می‌گذاریم.

در این حال، کاخ سفید اعلام کرد، رئیس‌جمهوری امریکا از اطلاعات ادعایی مبنی بر اینکه یک واحد اطلاعاتی روسیه برای کشتن نظامیان امریکایی از طالبان در افغانستان کمک خواسته و برای این کار جایزه می‌داد، اطلاع نداشته است.

به گزارش خبرگزاری اسپوتنیک، کایلی مک‌انانی، سخنگوی کاخ سفید شنبه در بیانیه‌ای گفت: ایالات متحده روزانه هزاران گزارش اطلاعاتی دریافت می‌کند و آن‌ها را مورد ارزیابی دقیق قرار می‌دهد. در حالیکه کاخ سفید معمولا درباره اطلاعات یا ملاحظات داخلی اظهار نظر نمی‌کند، مدیر سیا، مشاور امنیت ملی و رئیس دفتر، همگی می‌توانند تایید کنند که نه رئیس‌جمهوری امریکا و نه معاون او از گزارشی درباره روسیه در افغانستان اطلاع نداشتند. در گزارش نیویورک تایمز هم به اشتباه آمده است که رئیس‌جمهوری ترامپ از این موضوع مطلع بوده است.

یک نماینده وزارت خارجه روسیه هم شنبه گفت، این گزارش‌ها اخبار جعلی هستند و هدفشان تخریب روند صلح افغانستان است. به گفته این دیپلمات روس، این حقیقتی شناخته شده است که جامعه اطلاعاتی امریکا یک شبکه درآمدزایی جایگزین حین حضور در افغانستان ایجاد کرده است و این شامل قاچاق مواد مخدر، تقاضای پول از شبه‌نظامیان برای عبور خودروها و لغو قراردادهای نظامی که پول آن‌ها را مالیات‌دهندگان امریکایی پرداخت کردند، می‌شود. 

داکتر عبدالله عبدالله، رئیش شورای عالی مصالحه ملی، می گوید احتمال دارد موضوع تشکیل حکومت موقت در مذاکرات بی الافغانی که قرار است ماه آینده برگزار شود مطرح گردد.

داکتر عبدالله که در یک گفت و گوی ویدئویی با موسسه صلح ایالات متحده امریکا صحبت می کرد افزود تمام موضوعات حساس از جمله تشکیل حکومت موقت می تواند به لیست اجندای مذاکرات بین الافغانی اضافه شود.

رئیس شورای عالی مصالح ملی گفت:«این هنوز در حد تئوری ست. باید پشت میز مذاکره بنشینیم. باید صحبت کنیم. اگر آنها حکومت موقت می خواهند، این معنای متفاوت دارد. در مذاکرات همه آزاد هستند صحبت کنند. ما باید در دیدگاه هایمان انعطاف پذیر باشیم.»

وی تاکید کرد تجربیات پروسه های صلح در نقاط مختلف دنیا نشان داده که یک جانبه گرایی می تواند به صلح ضربه بزند.

عبدالله عبدالله افزود اقدامات گسترده ای در این زمینه باید انجام شود و این تنها حکومت افغانستان نیست که باید این کار را بکند، تلاش هایی که صورت می گیرد باید با درنظرداشت منافع دو طرف و فقط به خاطر منافع رایج عامه در سطح گسترده تر انجام شود.

وی در عین حال تاکید کرد حکومت به آزاد ساختن پنج هزار زندانی طالبان نزدیک شده است.

این در حالی ست که رئیس جمهور غنی چند هفته پیش در یک کنفرانس با شورای آتلانتیک گفته بود صحبت در مورد حکومت موقت یک چیز خام است.

عزیز رفیعی، رئیس موسسه جامعه مدنی، در این ارتباط می گوید دادن امتیازات یک جانبه به طالبان تنها این گروه را جسورتر می سازد تا اینکه کمکی به پیش برد صلح در افغانستان بکند.

در این راستا باید گفت که براساس اعلام دولت قطر مذاکرات بین الافغانی قرار است در ماه جولای در دوحه برگزار شود. از سویی هم عبدالله عبدالله می گوید طالبان اعلام کرده اند تا پنج هزار زندانی این گروه از زندانی های حکومت آزاد نشود، در مذاکرات بین الافغانی شرکت نمی کنند.

به گفته عبدالله نزدیک به 75 درصد زندانیان طالبان تاکنون آزاد شده اند و مابقی نیز به زودی رها خواهند شد.

صحبت عبدالله با موسسه صلح امریکا اولین اظهار نظر وی بعد از توافق با رئیس جمهور غنی و رسیدن به ریاست شورای عالی مصالحه ملی می باشد.