دسته: سیاست

 زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان با وزیران خارجه‌ی کشورهای آسیای مرکزی دیدار کرد. در این دیدار، طرفین درباره‌ی روند صلح افغانستان گفت‌وگو کرده‌‌اند.

آقای خلیل‌زاد امروز (چهارشنبه، 11 سرطان) در رشته‌تویتی گفت:« این دیدار با وزیران خارجه‌ی ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان در قالب گروه C5+1، در شهر تاشکند، پایتخت ازبکستان صورت گرفت.»

او افزود پیشرفت‌های اخیر در روند صلح افغانستان، چگونگی ایفای نقش آسیای میانه در این روند و چگونگی بهره‌بری از صلح در توسعه‌ی اتصال منطقه‌ای، تجارت و انکشاف در منطقه محورهای بحث در این دیدار بود.

نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا، افغانستان باثبات و رفاه را برای آسیای میانه و منطقه مهم خوانده گفت کار مشترک آسیای میانه با افغانستان مستقل برای اتصال به آسیای جنوبی به نفع امریکا و منطقه می‌باشد.

در همین حال، او تأکید کرد کشورهای عضو گروه C5+1 نیاز خواهند داشت که با آغاز مذاکرات بین‌الافغانی، مشترکا برای ترویج و تشویق یک تفاهم سیاسی در مورد پایداری اقتصاد و اتصال منطقه‌ای کارکنند.

زلمی خلیل‌زاد در بیست‌وهشتم جون دور تازه‌ی سفرش در ارتباط با صلح افغانستان را آغاز کرد.

وزارت خارجه‌ی امریکا در اعلامیه‌ای گفته بود که آقای خلیل‌زاد در جریان این سفر به قطر، ازبکستان و پاکستان می‌رود.

وزارت خارجه‌ی امریکا همچنان گفته بود به دلیل محدودیت سفر ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا، خلیل‌زاد به افغانستان نمی‌رود، اما در جریان سفر با مقام‌های افغان از طریق ویدیوکنفرانس گفت‌وگو خواهد کرد.

او روز گذشته (سه‌شنبه، 9 سرطان) از طریق کنفرانس ویدیویی با رییس‌جمهور اشرف غنی و عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه‌ی ملی صحبت کرد.

حسین‌بخش صفری که قهرمانی مسابقات آسیایی سال ۲۰۱۷ ترکمنستان در رشته جوجیتسو را در کارنامه دارد، در تازه‌ترین رده بندی بهترین‌های رشته فول کنتاک جوجیتسو؛ برای دومین سال پیاپی در صدر جدول قرار گرفت.

در این رده بندی بعد از صفری، اینخ ونگور جاو و گانتوگوخ هر دو از مغولستان در جایگاه دوم و سوم قرار گرفتند.

حسین بخش صفری متولد سال ۱۳۷۵ خورشیدی در ولایت بامیان افغانستان است و از دوران کودکی به ورزش‌های رزمی روی آورد. او از سال ۲۰۱۰ وارد تیم ملی جوجیتسوی افغانستان شد.

صفری بعد از چند سال تمرین در رشته جوجیتسو در مسابقات آسیایی ترکمنستان در وزن ۶۲ کیلوگرم با پیروزی مقابل حریفان خود از ترکمنستان و قرقیزستان راهی فینال شد و در دیدار پایانی هم با شکست حریف قدرتمند ترکمنستانی خود، نخستین مدال طلای پنجمین دوره بازی‎های داخل تالار و ورزش‎های رزمی آسیا را به نام افغانستان ثبت کرد.

صفری همچنین در مسابقات بین المللی امارت متحده عربی که در شهر العین امارت برگزار شد توانست با یک استراحت و دو پیروزی در وزن ۶۷ کیلوگرام قهرمان وزن خود شود.

او در سال ۲۰۱۹ برای حضور در مسابقات بین المللی این رشته به هندوستان رفت و در این مسابقات نیز توانست بعد از شکست دادن سه حریف مدال طلا کسب کند.

در همین سال صفری در مسابقات آسیایی اولان باتور مغولستان نیز حضور داشت که در این مسابقات توانست در بخش کانتاکت جوجیتسو مدال طلا و در بخش فایتینگ جوجیستو مدال برنز را کسب کند.

حسین بخش صفری بعد از حضور موفقیت‌آمیز در رشته جوجیتسو علاقه مند مسابقات مبارزات آزاد شد و در آخرین مسابقه بین المللی خود در این رشته که در اوایل سال ۲۰۲۰ در شهر مسکو روسیه برگزار شد توانست پیتر برگ از روسیه را شکست دهد. این پیروزی واکنش زیادی میان کاربران صفحات اجتماعی افغانستان داشت و با این پیروزی او توانست که در مبارزات آزاد پنج پیروزی و تنها یک شکست را تجربه کند.

هیات معاونت سازمان ملل در افغانستان (یوناما) روز سه شنبه نیروهای دولتی افغانستان را در شلیک راکت هایی که برخورد آنها به یک بازار شلوغ در هلمند حداقل ۲۳ کشته به جای گذاشت مقصر شناخته است.

انفجارهای صبح دوشنبه درحالی روی داد که طالبان و دولت برای مذاکرات صلح با هدف پایان دادن به دو دهه جنگ داخلی آماده می شوند.

ماموریت یوناما در توییتر نوشت: «یافته های اولیه و بی طرفانه یوناما نشان می دهد که راکت های ارتش افغانستان روز دوشنبه تلفات سنگینی در میان غیرنظامیان به جای گذاشته است.»

براساس این بیانیه «منابع متعدد معتبر تایید می کنند که نیروهای ارتش ملی افغانستان در واکنش به آتش طالبان این حمله مرگبار راکتی را انجام دادند که به هدف مورد نظر آنها اصابت نکرد.»

به گزارش خبرگزاری فرانسه مقام های افغان قبلا طالبان را به خاطر این انفجارها در ولسوالی سنگین ولایت هلمند مقصر شناخته بودند و آقای غنی این حادثه را «حمله تروریستی» خوانده بود.

مقامات افغان گفته‌اند ابتدا چهار موشک در این محل اصابت کرد و بعد یک خودرو بمبگذاری شده نیز در محل منفجر شد.

طالبان نیروهای امنیتی را مسئول این حادثه که ۱۵ مجروح نیز به جای گذاشت دانسته بود.

ماموریت سازمان ملل از دولت افغانستان خواست امکان انجام تحقیقاتی مستقل را فراهم کند و هر دو طرف را ترغیب کرد در نواحی غیرنظامی دست از جنگ بکشند.

این نهاد گفت حوادثی که با آتش غیرمستقیم روی می دهد هر ساله جان هزاران نفر را می گیرد.

شورشیان مناطق وسیعی از ولایت هلمند که به خاطر تولید خشخاش معروف است را در اختیار دارند، جایی که نیروهای دولتی و پیکارجویان طالبان تقریبا هر روز درگیر می شوند.

ولسوالی سنگین ولایت هملند چندین بار میان نیروهای دولتی افغانستان و طالبان دست به دست شده است.

این ولسوالی در سال ۱۳۹۶ به دست طالبان افتاد و اکنون مرکز آن تحتت کنترل طالبان است. نیروهای دولتی در این ولسوالی فقط یک پایگاه نظامی دارد.

وب سایت خبری یک اندیشکده آمریکایی موسوم به «مرکز سیاست جهانی»، در گزارشی جهت‌های تازه سیاست آمریکا در آسیای میانه را مورد توجه قرار داد و نقشه‌های واشنگتن برای این منطقه را فاش کرد.

در این گزارش آمده است: دولت دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا اواخر سال ۲۰۱۹ میلادی کاری انجام داد که دولت های قبلی این کشور انجام نداده بودند و آن اینکه، راهبردی جدید برای آسیای میانه ترسیم کرد.

این راهبرد، آسیای میانه و افغانستان را یک منطقه واحد درنظر می‌گیرد و سیاست در آسیای میانه را تابع الزامات جنگ در افغانستان قرار نمی‌دهد. با این وجود، این راهبرد با چالش های جدی روبه روست.

نخست آنکه، تا زمان یکپارچه شدن دولت افغانستان، توافق با طالبان ادامه نخواهد یافت و امکان گسترش خشونت وجود خواهد داشت.

دوم آنکه، چین و روسیه قطعا با هر راهبرد و سیاست ترسیم شده در جهت افزایش حضور آمریکا در این منطقه مخالف خواهند بود.

و سوم آنکه دامنه و بزرگی، اگر نه مدت زمان بیماری همه گیر کووید – ۱۹ باعث خواهد شد بسیاری از بخش های داخلی با استفاده از منابع آمریکایی برای راهبرد آسیای میانه درصورتی که این منابع را غیرضروری بدانند، مخالفت کنند.

از آنجا که نیازهای آسیای میانه به واسطه این بحران بسیار زیاد خواهد بود، واشنگتن ناگزیر باید تا حد ممکن با متحدانش یعنی اتحادیه اروپا، کره جنوبی، هند و ژاپن همکاری کند؛ کشورهایی که جملگی دارایی های قابل توجهی در آسیای میانه برای به حداکثر رساندن تجارت و فرصت های سرمایه گذاری دارند.

در ادامه این گزارش آمده است: جدای از تقویت فرصت های سرمایه‌گذاری و تجارت برای آمریکا در آسیای میانه و برعکس، آمریکا می تواند کمک های ارزنده ای در بهبود کنترل در امتداد مسیرهای اصلی تجاری و مرزها برای تقویت ارتباطات آسیای میانه به سراسر جهان و کاهش هزینه های حاصل از فساد و ناکارآمدی ارائه دهد.

در عین حال، واشنگتن باید با وجود تقاضا برای منابعش، تلاش برای برقراری ارتباط با نخبگان و عامه مردم در آسیای میانه را مضاعف کند و خیرخواهی و اثربخشی این سیاست‌ها را به نمایش بگذارد. همچنین باید همین کار را در خانه انجام دهد تا حمایت پایدار از این راهبرد به دست آید.

دیگر انواع حمایت از این راهبرد شامل همکاری امنیتی بین ارتش‌های آمریکا و آسیای میانه یا همکاری با صنایع دفاعی در این منطقه است.

این گزارش در پایان این نکته را مورد تاکید قرار داد که دولت آمریکا از آنجاکه چین را رقیب اصلی خود می داند، باید با دولت های محلی، متحدان و شرکا با هدف ارائه جایگزینی برای طرح چینی «یک کمربند، یک جاده» هماهنگی برقرار کند و ظرفیت دولت های محلی را برای برخورد با مسکو و پکن افزایش دهد.

طرح یک کمربند، یک جاده، یک راهبرد توسعه جهانی است که از سوی دولت چین در سال ۲۰۱۳ اتخاذ شد و توسعه زیرساخت ها و سرمایه گذاری در تقریبا ۷۰ کشور و سازمان های بین المللی را دربرمی‌گیرد.

دولت چین این ابتکارعمل را تلاشی برای تقویت ارتباطات منطقه ای و آغوش گشایی به آینده ای روشن تر می داند.

آسیای میانه منطقه ای است که از دریای خزر در غرب تا چین و مغولستان در شرق و از افغانستان و ایران در جنوب تا روسیه در شمال امتداد دارد. این منطقه از جمهوری های شوروی سابق شامل قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان تشکیل شده است.

سهیل شاهین، سخنگوی دفتر سیاسی گروه طالبان، از گفت‌وگوی رئیس و اعضای دفتر طالبان در قطر، با وزیر خارجه امریکا و نماینده ویژه ایران برای افغانستان، در ارتباط با مسایل صلح خبر می‌دهد.

سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در سلسله تویت هایش گفت محمدابراهیم طاهریان، نماینده وزارت خارجه ایران برای افغانستان، در سفری به دوحه با ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان دیدار کرده و گفت‌وگو با مایک پمپئو، وزیر خارجه امریکا از طریق ویدیو کنفرانس (دوشنبه ۹ سرطان) صورت گرفته است.

سهیل شاهین همچنان گفت ملا برادر و مایک پمپئو در مورد تطبیق توافق‌‌نامه‌ی صلح، خروج نیروهای خارجی، رهایی زندانیان، شروع مذاکرات بین‌الافغانی و کاهش خشونت‌ها بحث کرده‌اند.

سهیل شاهین در صفحه‌ی تویترش به نقل از ملا برادر، معاون گروه طالبان نوشته است که این گروه پس از رهایی زندانیان شان برای شروع مذاکرات بین‌الافغانی آماده است.

بر اساس اعلام سخنگوی طالبان، بحث اصلی گفت‌وگوهای ملا برادر با محمدابراهیم طاهریان، مشکلات مهاجران افغان در ایران، مسایل سرحدی، رهبری و مالکیت مذاکرات بین‌الافغانی و وضعیت جاری افغانستان بوده است.

این گفت‌وگوها در حالی صورت گرفته است که زلمی خلیل‌زاد در همراهی یک هیئت از سرمایه‌گذاران آمریکایی به دوحه رفته است.

 ریاست عمومی امنیت ملی اعلام کرد نیروهای قطعات خاص این ریاست یک عراده موتر نوع «هینو» مملو از مواد انفجاری را از مربوطات ناحیه‌ی دوازدهم کشف و از یک حمله‌ی انفجاری در شهر کابل جلوگیری کرده‌اند.

در اعلامیه‌ی ریاست عمومی امنیت ملی که امروز (سه‌شنبه، ۱۰ سرطان) منتشر شده، آمده است دو تن از اعضای شبکه تروریستی حقانی قصد داشتند به دستور رهبری این شبکه حملات انتحاری و انفجاری را با استفاده از یک عراده موتر مملو از مواد انفجاری در مربوطات شهر کابل راه‌اندازی کنند.

در اعلامیه همچنان آمده است که شبکه حقانی با استفاده از این موتر مملو از مواد انفجاری، می‌خواست حادثه‌ای شبیه به حادثه‌ی چهارراهی زنبق خلق کند که پیش از رسیدن به هدف، از سوی نیروهای امنیت ملی کشف و خنثا شده است. در عملیات نیروهای امنیت ملی، دو عضو شبکه حقانی نیز بازداشت شده‌اند.

انفجار چهارراهی زنبق در دهم جوزای سال ۱۳۹۶ خورشیدی رخ داد. در این انفجار بیش از ۱۶۰ نفر کشته و بیش از ۵۰۰ نفر دیگر زخمی شدند.

نهاد حمایت از رسانه‌های آزاد افغانستان( نی) با نشر نتایج یک سروی اعلام کرد کارمندان رسانه‌یی در کشور بیشتر از هر بخش دیگری به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند.

عبدالمجیب خلوتگر، رئیس اجرایی این نهاد امروز سه‌شنبه، 10 سرطان در نشستی خبری گفت بر بنیاد سروی که این نهاد انجام داده است، ۹۵۳ کارمند رسانه‌یی در افغانستان به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند و از این میان تاکنون 5 تن آن‌ها جان باخته‌اند.

آقای خلوتگر این آمار را دقیق نمی‌داند و می‌گوید، 953 تن پایین‌ترین آماری‌ست که این نهاد به دست آورده است.

به گفتۀ او، طبق سروی این نهاد شمار کارمندان رسانه‌یی که به کووید – 19 مبتلا شده‌اند، به مراتب بیشتر از آماری می‌باشد که تاکنون ثبت شده است.

نتایج این سروی نشان می‌دهد که بیشترین کارمندان رسانه‌یی مبتلا به ویروس کرونا در ولایت‌های کابل، لوگر، پنجشیر، پروان، کاپیسا و میدان‌وردک ثبت شده‌اند و بیشترشان مردان هستند.

رئیس اجرایی نهاد نی می‌افزاید، دست‌کم ۱۰ هزار تن در سراسر کشور در رسانه‌ها کار می‌کنند و حدود ۱۰ درصد آن‌ها به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند.

آقای خلوتگر از مدیران رسانه‌ها می‌خواهد که باید به صحت کارمندان‌شان به گونۀ جدی توجه داشته باشند. به گفتۀ او، زیرا هیچ گزارشی ارزش صحت‌مندی یک خبرنگار را ندارد.

در این حال، شماری از خبرنگاران از مسئولان رسانه‌ها می‌خواهند تا در زمینۀ حفظ جان خبرنگاران به گونۀ جدی توجه کنند.

بر بنیاد آمارهای رسمی وزارت صحت تاکنون 31 هزار و 517 رویداد مثبت ویروس کرونا در کشور ثبت شده است که از این رقم 745 بیمار جان باخته‌اند و 14 هزار و 36 بیمار دیگر صحت‌یاب شده‌اند.

این گزارش که بر منبای ترکیبی از داده‌های رسمی منطقه‌یی، اسناد سیاسی و مصاحبه با بانوان اقلیت‌های قومی استوار است، یک گروه قانون‌گذاران بین‌المللی را واداشته است تا از سازمان ملل بخواهد که در مورد سیاست‌های چین در این منطقه تحقیق کند.

این حرکت احتمالاً بیجینگ را خشم‌گین خواهد کرد، زیرا مقام‌های چینی پای‌مال کردن حقوق گروه‌های قومی در ایالت سنکیانگ را رد کرده و گزارش روز دوشنبه را اتهام بی‌اساس خوانده‌اند. چین متهم است که بیش‎‌تر از یک میلیون اویغور و دیگر اقلیت‌های مسلمان را در اردوگاه‌های بازآموزی زندانی کرده‌ است. به دنبال طغیان خشونت‌ها که مقصر آن جدایی‌طلبان قلم‌داد شد، بجینگ این اردوگاه‌ها را ایجاد و آن‌ها را مراکز کارآموزی با هدف راهنمایی مردم و دور کردن آنان از تروریسم توصیف کرده است. 

گزارش ادریان زینز، پژوهش‌گر آلمانی و کسی که سیاست چین در سینکیانگ را افشا کرد، نشان می‌دهد که بانوان اویغوری و دیگر اقلیت‌های قومی که از سقط جنین فراتر از تعداد سهمیه بندی – براساس قانون چین هر خانواده می‌تواند تنها یک تا دو فرزند داشته باشند –‌ سر باز می‌زنند، به زندانی شدن در اردوگاه‌ها تهدید می‌شوند. پیش از این، یک هیأت از کارشناسان سازمان ملل که در مورد این تاسیسات در ایالت سینکیانگ تحقیق می‌کند نیز به داده‌های زینز در مورد این اردوگاه‌ها، استناد کرده بود.

گزارش نشان می‌دهد، بانوانی که حتا تعداد فرزندانشان کم‌تر از حد مجاز دو فرزند بوده، به گونۀ غیرقانونی وسایل ضد بارداری در رحم‌شان جاگذاری شده است. شماری از این بانوان گفته‌اند که آنان به اجبار به عمل جراحی عقیم‌سازی تن داده‌اند.

بازداشت‌شده‌گان پیشین اردوگاه‌ها می‌گویند، دارویی که به آنان تزریق می‌شد، عادت ماهوارشان را متوقف کرده یا به خون‌ریزی غیرعادی دوام‌دار منجر می‌شد. اسناد حکومتی که توسط زینز مطالعه شده است، نیز نشان می‌دهد که مقام‌های صحی محلی به گونۀ دوام‌دار به بانوان در برخی از روستاهایی این منطقه که ساکنان آن از اقلیت‌های قومی بودند، اجباراً دستور می‌دادند که آزمایش‌های نسایی ولادی و همین‌طور هر دوماه آزمایش بارداری انجام دهند.

یافته‌های زینز نشان می‌دهد، یک سال پس از آن‌که میزان ثبت رسمی عقیم‌سازی در منطقه سینکیانگ از میزان ثبت عقیم‌سازی در سطح کشور به شدت پیشی گرفت، رشد جمعیت در مناطق سینکیانگ که ساکنان آن عمدتاً اقلیت‌های قومی اند، بین سال‌های 2017 تا 2018 در مقایسه با مناطق که ساکنان آن عمدتاً قوم «هان» اند، کم‌تر از حد متوسط بوده است.

فعالان اویغوری می‌گویند، چین از این اردوگاه‌های بازداشتی به عنوان کمپاین بزرگ مغزشویی استفاده می‌کند که هدف آن ریشه‌کن کردن تفاوت‌های فرهنگی و هویت اسلامی این منطقه است.

زینز در این گزارش می‌گوید، براساس تعریف سازمان ملل،‌ «این یافته‌ها نگرانی‌های جدی‌یی را در قبال سیاست‌های چین در سینکیانگ به وجود آورده که از جهات اساسی می‌تواند به عنوان یک کارزار نسل‌کشی تلقی شود.»

اتحاد میان‌پارلمانی در مورد چین یا (آی‌پی‌ای‌سی) که از اعضای پارلمان و طیف وسیعی از احزاب سیاسی کشورهای امریکای شمالی، اروپا و استرالیا تشکیل شده است، روز دوشنبه با نشر بیانیه‌یی گفت که این گروه «در مورد این‌که آیا جرمی علیه انسانیت یا نسل‌کسی در این زمینه اتفاق افتاده است یا نه» خواستار تحقیقات قانونی خواهد شد. اتحاد میان‌پارلمانی در ماه جون تشکیل شد که ماموریت آن ایستاده‌گی در برابر «چالش‌هایی است که توسط جمهوری خلق چین در حال انجام است یا در آینده ایجاد خواهد شد» خوانده شده است.

وزارت خارجۀ چین با بی‌اساس خواندن این اتهامات گفت که چنین موضوعاتی با انگیزه‌های پنهانی مطرح می‌شود. ژئو لیجیان، سخنگوی وزارت خارجۀ چین با حمله بر رسانه‌ها گفت: «این رسانه‌ها در مورد موضوعات سینکیانگ اطلاعات جعلی و نادرست به خورد مردم می‌دهند.» او که در یک نشست خبری در مورد سینکیانگ سخن می‌گفت، افزود: وضعیت در سینکیانگ مسالمت‌آمیز و پایدار است.

گروه کنگرۀ حقوق جهانی اویغور می‌گوید، این گزارش نشان‌دهندۀ «جوهرۀ اصلی سیاست نسل‌کشی حزب کمونست چین» است. این گروه با نشر بیاینه‌یی، برای مقابله با چین خواستار اقدامات بین‌المللی شده است.

منبع: گاردین

وزارت صحت اعلام کرد در 24 ساعت گذشته از میان 769 نمونۀ گرفته‌شده از افراد مشکوک به ویروس کرونا، نتیجۀ آزمایش 279 تن مثبت تشخیص شده است.

سعید‌الدین جامی، مسئول روابط عامۀ این وزارت امروز سه‌‌شنبه،10 سرطان با نشر آمار روزانۀ مبتلایان ویروس کرونا می‌گوید، با ثبت این رقم تازه، شمار مجموعی مبتلایان کووید – 19 در کشور به 31 هزار و 517 رویداد افزایش یافته است.

به گفتۀ او، در 24 ساعت گذشته 12 بیمار مبتلا به کرونا فوت کرده‌اند و 197 بیمار دیگر درمان شده‌اند.

بر بنیاد آمارهای رسمی وزارت صحت تاکنون در مجموع 745 بیمار کرونا جان باخته‌اند و 14 هزار و 36 بیمار دیگر صحت‌یاب شده‌اند.

تاکنون بیش از ده میلیون و 412 هزار تن در جهان به ویروس کرونا آلوده شده‌اند. از این میان بیش از 500  هزار تن جان باخته‌اند و بیش از 5 میلیون و 668 هزار تن دیگر بهبود یافته‌اند.

جاناتان هافمن، سخنگوی پنتاگون، می‌گوید: وزارت دفاع آمریکا هیچ شواهدی برای تأیید ادعاها درباره تبانی روسیه و طالبان ندارد.

هافمن در بیانیه‌ای اظهار کرد: پنتاگون “وزارت دفاع آمریکا”  به بررسی اطلاعات درباره اینکه آیا عاملان “اداره اطلاعات ارتش روسیه” یا GRU در عملی بدخواهانه علیه آمریکا و نیروهای ائتلافی در افغانستان شرکت داشته‌اند یا خیر، ادامه می‌دهد.

در این بیانیه آمده است:« تا به امروز، وزارت دفاع آمریکا هیچ‌گونه شواهد تأیید کننده‌ای برای اعتباربخشی به ادعاهای اخیر که در منابع آزاد مشاهده شده، ندارد».

در این بیانیه وزارت دفاع آمریکا همچنین گفته شده است صرف‌نظر از این، پنتاگون همواره سلامت و امنیت نیروهای آمریکایی در افغانستان و سراسر جهان را بیش از هر چیز دیگر جدی می‌گیرد و بنابراین به انجام اقدامات به منظور جلوگیری از آسیب تهدیدهای احتمالی ادامه خواهد داد.

  جمعه، نیویورک تایمز اخیرا مقاله‌ای را منتشر کرد و در آن با ارجاع به مقامات اطلاعاتی که نام آن‌ها فاش نشده، ادعا شده بود که گویا به دونالد ترامپ یک گزارش اطلاعاتی در این زمینه ارائه شده اما به آن واکنشی نداده است. این گزارش، مدعی آن است که روسیه به  گروه طالبان، پاداش داده تا سربازان آمریکا در افغانستان را در بحبوحه مذاکرات صلح سال گذشته با طالبان، به قتل برسانند.

طالبان این گزارش را رد کرد و دونالد ترامپ گفت که هرگز چنین اطلاعاتی به او ارائه نشده است.

سخنگوی رئیس جمهور روسیه نیز گزارش در مورد “پاداش” روسیه به گروه طالبان را اخبار صد در صد “مزخرف” عنوان کرد و و گفت در طی سال  در نشست های ولادیمیر پوتین با رئیس جمهور آمریکا هرگز در مورد این موضوع صحبتی به میان نیامده.

به نظر می‌رسید ترامپ پیش از این تصمیم گرفته بود تا توافق‌نامۀ پمپئو و خلیلزاد را تأیید کند، به همین دلیل گفت: «بیایید تصمیم بزرگی در این زمینه بگیریم، این یک توافق‌نامۀ شگرف است. اگر آنان هر کار ناروایی انجام دادند – فهمیدم که ترامپ می‌گوید اگر طالبان توافق‌نامه را نقض کنند – ما کشور ویرانۀ‌شان را به میلیون‌ها تکه تبدیل خواهیم کرد. من در این زمینه ارتش را ملامت نمی‌کنم، زیرا شما تجهیزات کافی در اختیار آنان قرار ندادید.»

این بخش آخر ممکن بود برای ماتیس تعجب‌آور باشد، زیرا ترامپ همواره گفته بود که او (ماتیس) این کار را انجام داده است. ترامپ افزود: «من انتخاب شده‌ام تا [نیروهای‌مان] را از افغانستان و از این جنگ بازی‌ها بیرون بکشم.» سپس مسیر صحبت‌هایش را به سمت اروپا تغییر داد و پنس تلاش داشت تا صحبت‌ها را به سوی اعلام موافقت‌نامۀ افغانستان برگرداند. به همین دلیل پرسید: هفته بعد چطور است؟ ترامپ گفت: «عقب‌نشینی را در بیانیه نیاورید، اما بگویید که تا ماه اکتبر 2020 و درست پیش از انتخابات شمار نیروهای‌مان به صفر می‌رسد. این از نظر سیاسی چه‌گونه است؟» دانفورد گفت: ما می‌توانیم شمار نیروهای‌مان را تا سطح پیش‌نهادی که در اتاق فکر مطرح شد، کاهش داده و در همان سطح نگه‌داریم. پمپئو بار دیگر پافشاری کرد که باید در توافق‌نامه تعهد شود که تعداد نیروهای‌مان به صفر می‌رسد، زیرا طالبان بر این موضوع اصرار دارند. چنین تعهدی قلب مشکلات بود. من در اواخر جلسه گفتم که متن این توافق‌نامه را ندیده‌ام و پمپئو گفت: «درست است، ما آن را خیلی مقید نگه‌داشته‌ایم، اما به محض گسترش توضیح آن را علنی می‌کنیم.» این مشکل دیگری بود، زیرا پمپئو تلاش داشت همه‌چیز را بین خود، خلیل‌زاد و ترامپ نگه دارد. پمپئو با مقید نگه‌داشتن این توافق‌نامه مالکیت کامل آن را برای خود تضمین کرده بود و  این برای من مشکلی نبود. اگر این همان چیزی بود که او و ترامپ می‌خواستند، نتیجۀ معکوس سیاسی را به خود می‌خریدند. نشست بدون رسیدن به این تصمیم که هفته آینده بیانیه‌یی صادر خواهد شد یا نه، ساعت 4:30 پس از ظهر به پایان رسید، زیرا مسایل مهمی هنوز حل‌ ناشده باقی مانده بود.

روز دوشنبه به درخواست خلیل‌زاد با او دیدار کردم تا موضوعات مطرح‌شده در نشست بیدمینستر را پی‌گیری کنیم. او و پمپئو به گونۀ آشکار از نتیجۀ نشست روز جمعه چنین برداشت کرده بودند که آنان برای ادامۀ گفت‌وگوها از اختیارات کامل برخوردارند، اما من به خلیل‌زاد گفتم که به نظر من آنان در نوشتن متن توافق‌نامه زیاده‌روی کرده‌اند. به هرحال، من شک نداشتم که ترامپ این حق را به خود محفوظ می‌داند، هر آن‌چه را که دوست ندارد، می‌تواند حتا در آخرین لحظات رد کند. خلیل‌زاد در ابتدا از من خواست، اسنادی که تقریباً روی آن توافق شده بود را بخوانم، اما گفت نمی‌تواند رونوشتی از آن را در اختیارم قرار دهد. من گفتم متشکرم و بدون این که اسناد را بخوانم، آن‌ها را به او برگرداندم و گفتم هرگز نمی‌توانم در چنین مواردی شتاب به خرج دهم. من برای مطالعۀ این اسناد به زمان نیاز داشتم و حتا پس از آن که خلیل‌زاد گفت اسپیر، دانفورد و هاسپیل با مشی پیش‌نهادی او موافقت کرده‌اند، من دیدگاهم را تغییر ندادم. او از این که من نمی‌توانستم با او موافق باشم، شگفت‌زده به نظر می‌رسید، اما برای من این موضوع روشن بود که نمی‌توانم طرحی را که او و پمپئو در مدت زمان 10 ماه رویش کار کرده بودند، در مدت ده دقیقه بررسی کنم. من از خلیل‌زاد پرسیدم، با توجه به این که همۀ ما می‌دانیم که خطرات سیاسی ناشی از این توافق‌نامه می‌تواند بیش‌تر دامن‌گیر جمهوری‌خواهان شود، آیا پمپئو نمی‌خواهد هم‌پیمانانی داشته باشد؟ اگر او تمام اعتبار این موافقت‌نامه را می‌خواهد، برایم قابل درک است، اما اگر این توافق‌نامه شکست‌ خورد و با فروپاشی روبه‌رو شود، ارزشی به همراه نخواهد داشت، حتا خود پمپئو به من گفت که فکر می‌کند چنین چیزی دور از انتظار نیست. با این همه، چه منطقی در پشت این توافق‌نامه و این طرز رفتار وجود دارد؟ خلیل‌زاد پاسخی نداد. به ظن من، او نیز این موضوع را درک نکرده بود که چرا با این همه اعمال محدودیت از سوی پمپئو او دارد هنوز به فعالیتش ادامه می‌دهد.

پس از آن ما در مورد اتفاق‌های که در آینده در روند گفت‌وگوها رخ خواهد داد، صحبت کردیم. من توضیح دادم که چرا عقب‌نشینی «مبتنی بر شرایط» با رسیدن نیروهای امریکایی به صفر مرتبط است، زیرا بعید به نظر می‌رسید که با رسیدن نیروهای‌مان به صفر، واقعاً اهداف و شرایط برآورده شود. ما می‌توانیم عبارت «مبتنی بر شرایط» را هر چقدر که بخواهیم تکرار کنیم، اما در واقعیت به چنین توافق‌نامه‌یی به عنوان راهی برای جلوگیری از هزینه‌ها و خروج سربازان نگریسته می‌شود؛ توافق‌نامه‌یی که حتا اگر بقیه را هم نخواهیم، احتمالاً ترامپ آن را ترجیح خواهد داد. و این توافق‌نامه با وجود در برداشتن این همه آشفته‌گی، احتمالاً پی‌گیری خواهد شد. خلیل‌زاد این را فهمید، اما گفت، این بهترین طرحی بود که توانستیم انجام دهیم. دیدگاه شخصی من این بود که ما بدون توافق‌نامه هم می‌توانیم نیروهای‌مان را تا حدی کاهش دهیم. با این حال، خلیل‌زاد گفت، هنوز فکر می‌کند که ترامپ و مطمئناً پمپئو خواستار امضای توافق‌نامه اند و من از خلیل‌زاد خواستم که وقتی دوباره به ادامۀ گفت‌وگوها بر می‌گردد، با من در تماس باشد.

کمی دیرتر، همان روز و هنگام صرف نان چاشت، پمپئو به من و اسپر گفت که او ترامپ را «پریشان حال» دیده است، چیزی که از پندار خودم خیلی دور نبود. ترامپ نمی‌خواست گفت‌وگوها را متوقف کند، اما از این که خود را در معرض خطرات سیاسی – بیش‌تر از آن‌که خود پیش‌بینی کرده بود – قرار می‌داد، آشکارا نگران بود. چند روز بعد در 27 اگست پمپئو در کی یف با من تماس گرفت تا بگوید که خلیل‌زاد همه‌چیز را به نتیجه رسانده و قرار است اسناد نهایی را به واشنگتن بیاورد. جالب این که او فکر می‌کرد، ترامپ به گزینۀ من که همان کاهش نیروها تا سطح ماموریت ضد تروریسم (8600 که حتا ترامپ اکنون از آن استفاده می‌کند) و بدون امضای توافق‌نامه بود، تمایل نشان داده است. پمپئو در مورد این که آیا ارتش بدون یک توافق «حفاظتی» قادر به فعالیت خواهد بود یا نه، گفت که او فکر می‌کند که فرمانده نیروهای امریکایی توافق‌نامه را ترجیح خواهد داد، اما ارتش با توافق‌نامه یا بدون آن قادر به ادامۀ فعالیت خواهد بود. ترامپ نیز در مصاحبه‌یی با رادیو فاکس گفت: «ما حضورمان را در آن‌جا [افغانستان] حفظ می‌کنیم، در واقع حضورمان را کاهش می‌دهیم، اما برای همیشه آن‌جا حضور خواهیم داشت. استخبارات قوی خواهیم داشت… اما اگر توافقی صورت گرفت، نیروها را کاهش می‌دهیم، نمی‌دانم که چنین چیزی [توافق]‌ اتفاق خواهد افتاد یا نه… و برایان، تو از نگرش من در مورد این چیزها آگاهی.» روز 29 آگست من در مسیر وارسا از هواپیمایم به پمپئو تلفن زدم و او گفت که به دلیل اظهارات اخیر ترامپ، با وزیران خارجۀ ناتو و ستالتونبرگ مشغول صحبت تلفنی بوده است.

کمی بعدتر در همان روز، ترامپ به دلیل توفان هریکان دوریان، دیدارش از پولند را لغو کرد و گفت که معاونش پنس، هیأت امریکایی را رهبری خواهد کرد. به همین دلیل، نشست کلیدی در مورد افغانستان در روز جمعه 30 آگست برگزار شد. مایک پنس از خارج دفتر، خلیل‌زاد از دوحه، من از وارسا و دیگران شرکت کننده‌گان به شمول کوپرمن از اتاق جلسه وصل شده بودند. برنامه‌ریزی طوری انجام شده بود که ما نه تنها باید وضعیت افغانستان را پوشش می‌دادیم که روی موضوعات اوکراین نیز باید صحبت می‌کردیم. نشست ساعت 8:45 پس از ظهر به وقت وارسا شروع شد. شروع بحث نشست خیلی شبیه به نشست بیدمنیستر بود، زیرا ترامپ بازهم رئیس‌جمهور غنی را با کرزی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان و شبکۀ ثروت ویژه‌اش اشتباه گرفت. ترامپ بحث را چنین آغاز کرد: «طالبان می‌خواهند خاک‌شان برگردانده شود.» و سپس از من پرسید: «جان! آیا تو [توافق‌نامه] را امضا خواهی کرد؟» من گفتم: «امضا نخواهم کرد جناب رئیس‌جمهور.» من دوباره دلیل‌هایم را در مورد این که چرا ترامپ تعداد سربازان را به 8600 تن کاهش دهد، توضیح دادم و گفتم اگر این چیزی است که او می‌خواهد انجام دهد، باید صبر کند و برنامه‌های پیش‌رونده دیگر نظیر انتخابات افغانستان را معطل نگه‌دارد. منطقی نبود تا به طالبان اعتماد کنیم و در صورت نقص توافق‌نامه، راهکار اجرایی برای واداشتن طالبان نیز نداشتیم، زیرا این موافقت‌نامۀ املاک در نیویارک نبود. سپس خلیل‌زاد توضیح داد که این موافقت‌نامه‌یی است که ترامپ خواستار آن بود. اسپر گفت که من (بولتون) به نکات خوبی اشاره کرده، اما وزارت دفاع خواهان توافق‌نامه است، زیرا در هر صورتش این توافق‌نامه «مبتنی بر شرایط/ مشروط» است. ترامپ با گرفتن ژست همیشه‌گی پرسید: «این توافق‌نامه چه‌قدر می‌تواند مرا بد جلوه دهد؟ دموکرات‌ها یک توافق عالی را دور خواهند انداخت.» و دوباره پرسید: «آیا این موافقت‌نامه پایدار خواهد بود؟» من گفتم چنین فکر نمی‌کنیم، زیرا از نظر من طالبان به آن وفادار نخواهند ماند و همه این را می‌دانند.  

برگردان: سلام وطن دار

منابع محلی در ولایت ارزگان می‌گویند فرمانده پولیس ولسوالی «دهراود» این ولایت در یک حمله‌ی «چریکی» طالبان در مربوطات شهر ترینکوت، مرکز ولایت ارزگان کشته شده است.

زرگی عبادی، سخن‌گوی والی ارزگان، گفت این حمله‌ حوالی ساعت ۸:۰۰ شب (دوشنبه، ۹ سرطان) در نزدیکی هده قندهار در جنوب شهر ترینکوت صورت گرفته است.

به گفته‌ی عبادی، در این حمله دو محافظ این فرمانده پولیس نیز زخمی شده‌اند. زخمیان برای درمان به شفاخانه ولایتی ارزگان منتقل شده و تحت مراقبت‌های ویژه قرار دارند.

فرد یا گروهی تا کنون مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته است.

ولایت ارزگان در جنوب کشور یکی از ولایات ناامن است که جنگ‌جویان گروه طالبان در بخش‌هایی آن حضور و فعالیت گسترده‌ی تروریستی دارند.

دونالد ترمپ رییس جمهوری ایالات متحده امریکا می‌گوید هیچ‌کس به معاونش مایک پنس و رئیس دفترش از کمک مالی استخبارات روسیه به طالبان چیزی نگفته است.

ترمپ در صفحۀ تویترش نوشت نیویارک تایمز باید این ادعایش را ثابت سازد و منبع بدون نام را که براساس آن گزارشش را تهیه نموده، افشا کند.

دونالد ترمپ این خبر را جعلی خوانده گفت، چنین منبعی‌که نیویارک تایمز گزارش را بر استناد آن تهیه کرده اصلاً شاید وجود نداشته باشد.

وی در تویتش افزوده است که هر کس این گزارش را رد می‌کند و در افغانستان بر آن‌ها حملات زیاد نشده است.

ریچارد گرینل سرپرست اداره استخبارات ملی امریکا نیز در صفحه تویترش نوشته است که چنین چیزی را هیچ گاه نشنیده است.

به گفته گرینل این خیلی بد است که استخبارات سیاسی شود و به گفته وی شریک ساختن معلومات از آدرس‌های نامعلوم به خبرنگاران کار خطرناک است.

نیویارک تایمز روز جمعه در گزارشی گفت یک گروه ناظر روسی سال گذشته به مخالفین وابسته با طالبان پیشنهاد دادن انعام در بدل کشتن نیروهای امریکایی و ائتلاف را کرده بود.

در این حال، رییس مجلس نمایندگان امریکا به شدت آنچه سرسپردپگی دونالد ترامپ به روسیه خواند، سخت انتقاد کرد.

نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان امریکا با اشاره به ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه گفت: همان طور که قبلا نیز به دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا گفته‌ام، با او تمامی راه‌ها به پوتین ختم می‌شود. نمی‌دانم روس‌ها به لحاظ سیاسی، شخصی و یا مالی چه چیزی علیه ترامپ دارند.

وی افزود: من از این وضعیت بی‌اطلاع هستم و از نهادهای ذی‌ربط می‌خواهم در این خصوص به کنگره گزارشی دهند. این خیلی بد است و بدین ترتیب، این رئیس جمهور با روس‌ها مواجهه نخواهد شد.

مایک پومپئو، وزیر خارجه‌ی امریکا، از طریق ویدیو کنفرانس، با ملا عبدالغنی برادر، معاون سیاسی گروه طالبان، در مورد پروسه‌ی صلح گفت‌وگو کرده است.

سهیل شاهین، سخن‌گوی دفتر سیاسی طالبان در قطر، در برگه‌ی تویترش نوشت این گفت‌وگو، روز گذشته (دوشنبه، ۹ سرطان)، صورت گرفته و در جریان آن، دو طرف در مورد تطبیق توافق‌نامه‌ی صلح دوحه، خروج نیروهای خارجی، تبادله‌ی زندانیان، کاهش خشونت‌ها و آغاز مذاکرات بین‌الافغانی، صحبت کرده اند.

ملا عبدالغنی برادر، در این دیدار گفت تأخیر در پروسه‌ی تبادله‌ی زندانیان، سبب تأخیر در آغاز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی شده است.

او افزود ایجاد پاسگاه‌های امنیتی در مناطق زیر کنترل طالبان، سبب افزایش خشونت‌ها شده است.

این در حالی است که حکومت افغانستان، همواره از گروه طالبان خواسته تا برای آغاز مذاکرات بین‌الافغانی، خشونت‌ها را کاهش بدهد؛ خواستی که از سوی طالبان پذیرفته نشده است.

در تازه‌ترین مورد، در نتیجه‌ی شلیک راکت از سوی هراس‌افگنان طالب در ولسوالی سنگین ولایت هلمند، ۲۵ غیرنظامی کشته شدند و ۲۰ نفر دیگر زخم برداشتند.

گروه طالبان، در حالی به خشونت‌ها ادامه می‌دهد که قرار است پس از تبادله‌ی پنج هزار زندانی طالب با یک هزار زندانی دولتی، گفت‌وگوهای بین‌الافغانی آغاز شود.

به گفته‌ی منابع، قرار است نخستین دور گفت‌وگوهای بین‌الافغانی، در دوحه، پایتخت قطر برگزار شود.

دفتر شورای امنیت ملی می‌گوید گروه طالبان پس از هفته‌ی کاهش خشونت در ماه فبروری سال جاری، روزانه به‌طور میانگین ۴۴ حمله را در نقاط مختلف کشور انجام داده است.

جاوید فیصل، سخن‌گوی دفتر شورای امنیت ملی صبح امروز (سه‌شنبه، ۱۰ سرطان) در تویتی نوشت در این حملات، روزانه دست‌کم ۲۴ غیرنظامی کشته یا زخمی شده‌اند.

آقای فیصل همچنان نوشت موفقیت توافق‌نامه‌ی دوحه و روند صلح در افغانستان مستلزم کاهش فوری خشونت و آغاز مذاکرات مستقیم بین‌الافغانی است.

این در حالی است که پیش از امضای توافق‌نامه‌ی صلح دوحه میان امریکا و گروه طالبان، افغانستان یک کاهش خشونت یک هفته‌ای را تجربه کرد.

از آن زمان تا کنون، دولت افغانستان بارها گروه طالبان را متهم کرده است که توافق‌نامه‌ی صلح دوحه را نقض کرده و خشونت‌ها را افزایش داده‌اند. طالبان نیز در مواردی، دولت افغانستان و امریکا را به عدول از توافق‌نامه‌ی دوحه متهم کرده‌اند.

از سوی هم، در هفته‌های اخیر، افغانستان شاهد موجی از حملات طالبان در برابر اهداف نظامی و غیرنظامی بوده است. براساس معلومات دفتر شورای امنیت ملی، هفته‌ی آخر ماه جوزا، خونین‌ترین هفته‌ی ۱۹ سال پسین بوده است.

طالبان در هفته‌ی خونین، ۴۴۲ حمله را در ۳۲ ولایت در برابر نیروهای امنیتی انجام دادند که در نتیجه‌ی آن، ۲۹۱ نیروی امنیتی کشته و ۵۵۰ نیروی امنیتی دیگر زخمی شدند. در نتیجه‌ی این حملات، ۴۲ غیرنظامی نیز کشته و ۱۰۵ غیرنظامی دیگر زخمی شدند.

همین‌طور در هفته‌ی اول ماه سرطان، ۲۱ غیرنظامی در نتیجه‌ی تحرکات و خشونت‌های جنگ‌جویان گروه طالبان در ۱۴ ولایت کشور کشته و ۳۰ غیرنظامی دیگر زخمی شدند.

موجی از حملات طالبان در برابر نیروهای امنیتی و غیرنظامیان درحالی ادامه دارد که براساس برخی گزارش‌ها، قرار است نشست آغازین گفت‌وگوهای بین‌الافغانی در جریان ماه جولای میلادی در دوحه، پایتخت قطر برگزار شود. زمان مشخص برگزاری این نشست معلوم نشده است.

لوی‌سارنوالی از ثبت و بررسی ۳۹۹ پرونده قاچاق مسکرات و مواد مخدر در شش ماه گذشته خبر می‌دهد.

جمشید رسولی، سخنگوی لوی‌سارنوالی (دوشنبه ۹ سرطان) گفت ۴۹۰ تن به شمول پنج خانم و یک شهروند خارجی در ارتباط با ۳۹۹ پرونده قاچاق مسکرات و مواد مخدر بازداشت شده اند.

به گفته‌ی وی در این میان ۲۲۰ پرونده‌ی آن مراحل محاکماتی خود را در شش ماه گذشته طی کرده است و محکومان در پیوند به این پرونده‌ها از ۲۰ هزار افغانی جزای نقدی تا ۳۰ سال زندان محکوم شده‌اند که در این میان ۳۵ تن از موظفان خدمات عامه، چهار زن و یک شهروند خارجی شامل‌اند.

براساس اطلاعات لوی‌سارنوالی، در پی رسیده‌گی به این قضایا، ۸۱۵.۳۵۵ کیلوگرام هیرویین، ۸۶ کیلوگرام مورفین، ۳۵۶.۰۵ کیلوگرام شیشه، ۵۴ هزار و ۲۹۸.۷۵۸ کیلوگرام چرس، ۱۰ هزار و ۱۴۵.۲۲ کیلوگرام تریاک، ۲۸ هزار و ۷۹۶ کیلوگرام بنگ‌دانه و یک هزار و ۸۸۴ کیلوگرام خشخاش، ۳۱.۹۴۷ کیلوگرام تابلیت «کا»، سه هزار و ۲۷۵ لیتر مشروب الکلی، نه هزار و ۸۲۲.۶۵۴ لیتر تیزاب و ۲۷ هزار  ۴۳۹.۴۶ کیلوگرام مواد کیمیایی جامد ضبط شده است.

لوی‌سارنوالی می‌گوید که براساس حکم محکمه، ۱۱۵ عراده موتر، ۱۷ عراده موترسایکل، ۵۷ میل سلاح مختلف‌ و ۵۸۷ سیت موبایل نیز مصادره و طبق حکم محاکم، ۱۲.۵۷۰.۱۴۶ افغانی و ۲۳۰۲۰ دالر امریکایی، نیز به حساب قطعی خزانه دولت واریز شده است.

پیش از این وزارت امور داخله اعلام کرده بود که در جریان ۱۰ سال گذشته بیش از ۳۰ هزار قاچاق‌بر مواد مخدر را در سراسر کشور بازداشت کرده است.

نمایندگان مجلس از حکومت خواسته‌اند که در ‌زودترین فرصت ممکن نامزد وزیران کابینه را برای گرفتن رأی اعتماد معرفی کند تا به نگرانی‌های موجود از ادامه‌ی سرپرستی در ادارات و وزارت‌خانه‌ها نقطه‌ی پایان گذاشته شود.

در اعلامیه‌ای که امروز (دوشنبه، ۹ سرطان) از سوی دفتر مطبوعاتی میررحمان رحمانی، رییس مجلس نمایندگان منتشر شده، همچنان آمده است که اسناد و سوابق نامزد وزیران از سوی کمیسیون‌های پنج‌گانه‌ی این مجلس با دقت بررسی خواهد شد.

به نقل از اعلامیه، کمیسیون‌های امنیت داخلی، کمیسیون امور فرهنگی، کمیسیون امور بین‌المللی، کمیسیون عدلی و قضایی و کمیسیون تفتیش مرکزی تحت ریاست رییس مجلس، اسناد ارایه‌شده‌ی نامزدان و معیارهای لازم قانونی آنها را بررسی خواهند کرد.

در اعلامیه گفته شده است که پس از ارایه‌ی گزارش‌ کمیسیون‌های پنج‌گانه به رییس مجلس نمایندگان، اعضای این مجلس در مورد دادن رأی اعتماد به نامزد وزیران تصمیم خواهند گرفت.

کمیسیون امنیت داخلی مسئولیت دارد تا تذکره‌ی تابعیت و سن نامزد وزیران را بررسی کند. بررسی دوتابعیته بودن و سابقه‌ی جرمی و جنایی نیز از مسئولیت‌های کمیسیون‌های امور بین‌المللی و امور عدلی و قضایی عنوان شده است.

کمیسیون تفتیش مرکزی مسایل مالیاتی و باقی‌داری و کمیسیون امور دینی و فرهنگی نیز مسایل مربوط به اسناد تحصیلی نامزد وزیران را به‌گونه‌ی جدی و دقیق بررسی خواهند کرد.

در اعلامیه آمده است در صورتی که نامزد وزیران با اسناد کامل و معیارهای لازم از این مراحل عبور کنند، وارد مرحله‌ی رأی‌گیری در نشست عمومی خواهند شد.

مجلس نمایندگان در حالی خواستار معرفی هرچه زودتر نامزد وزیران به این مجلس برای گرفتن رأی اعتماد شده است که تا کنون سپیدار موفق به معرفی حتا یک نامزد وزیر این جناح نشده است. در مقابل، ارگ تا کنون برای شماری از وزارت‌خانه‌ها سرپرست و نامزد وزیر معرفی کرده است.

با وصف این که بیش از ۴۰ روز از امضای توافق‌نامه‌ی سیاسی میان محمد اشرف غنی و عبدالله عبدالله گذشته است، اما هنوز هم مشخص نیست که چه زمانی فهرست کامل نامزد وزیران حکومت جدید برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس نمایندگان معرفی می‌شوند.

دولت ایران فهرستی 36 نفره از جمله دونالد ترمپ، رییس‌جمهوری امریکا را در ارتباط با ترور قاسم سلیمانی، فرمانده پیشین نیروهای قدس سپاه پاسداران ایران در اختیار پلیس انترپول گذاشته است.

علی القاصی مهر، دادستان تهران امروز (دوشنبه، 9 سرطان) در جلسه‌ی شورای عالی قضایی ایران گفت که این 36 نفر در ترور قاسم سلیمانی «مشورت، مبادرت و صدور دستور» داشته‌اند.

دادستان تهران افزود این افراد شامل مسئولان سیاسی و نظامی امریکا و سایر دولت‌ها می‌شوند. به گفته‌ی او، در رأس این 36 نفر، رییس‌جمهوری امریکا قرار دارد که حمله بر قاسم سلیمانی را برنامه‌ریزی کرده است.

علی القاصی مهر گفت ایران درخواست تعقیب و جلب بین‌المللی آنان را کرده و پولیس انترپول هم برای این 36 فرد اعلان قرمز داده است.

قاسم سلیمانی در تاریخ 13 جدی در یک حمله‌ی هوایی در فرودگاه بغداد، پایتخت عراق ترور شد. این حمله که از سوی امریکا انجام شد کاروان موترهای حامل او و فرماندهان گروه حشد الشعبی را هدف قرار داد.

وزارت دفاع امریکا در آن هنگام اعلام کرد دستور این حمله از سوی دونالد ترمپ صادر شده بود.