دسته: برگزیده ها

پس از اعلام راهبرد تازه آمریکا برای جنوب آسیا و افغانستان، اتحادیه اروپا نیز امروز (دوشنبه 24 میزان) استراتژی تازه خود در قبال افغانستان را علام کرد.

شورای اتحادیه اروپا امروز با اعلام استراتژی تازه خود برای افغانستان، از تعهد طولانی مدت اعضای این اتحادیه در راستای تقویت صلح، ثبات و خوشبختی و حمایت با دوام از توسعه افغانستان تاکید کرد.

استراتژی اتحادیه اروپا برای افغانستان بر روی چهار بخش تاکید دارد که شامل بخش های 1-) تقویت صلح و ثبات و امنیت منطقه، 2-) تقویت دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر و تقویت حکومت داری خوب و توانمندسازی زنان، 3-) حمایت اقتصادی و انکشاف انسانی و در نهایت 4-) رسیدگی به چالش های مرتبط با مهاجرت های غیرقانونی می باشد.

تقویت صلح و ثبات و امنیت منطقه

اتحادیه اروپا از مکانیزمی به رهبری و مالکیت افغان ها در گفتگوهای صلح به عنوان تنها راه حل موجود برای حل بحران های افغانستان حمایت می کند. اتحادیه تاکید می کند که چنین فرایندهایی باید منجر به محکوم کردن خشونت ها و توقف تمامی راه های ارتباطی با تروریسم بین المللی، و احترام به حاکمیت و قانون اساسی افغانستان و شهروندان افغانستان شود. اتحادیه اروپا از تمامی فعالیت ها و ابتکارهای بین المللی در راستای صلح و ثبات افغانستان حمایت می کند. افغانستانی با ثبات، صلح و خوشبخت برای ثبات و امنیت منطقه بسیار حائز اهمیت است. اروپا از تمامی کشورهای منطقه می خواهد تا در راستای مذاکراتی سودمند بدون هیچ پیش شرطی برای تامین صلح بادوام در افغانستان و منطقه همکاری نمایند.

تقویت دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر و تقویت حکومت داری خوب و توانمندسازی زنان

اتحادیه اروپا از آجنداهای افغانستان برای آوردن اصلاحات حمایت می کند. اتحادیه تاکید می کند که در این راستا تلاش های مضاعف دولت افغانستان بخصوص در زمینه های تقویت دموکراسی، حاکمیت قانون و حقوق بشر و توانمندی سازی زنان، مبارزه با فساد و مبارزه علیه تولید و قاچاق مواد مخدر نیاز است. بر همین اساس، اتحادیه اروپا تمامی چارچوب های بین المللی در این خصوص برای افغانستان را در نظر می گیرد. اتحادیه اروپا همچنین از تمامی افغان ها می خواهد تا به طور نزدیک با یکدیگر برای برگزاری شفاف و معتبر انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی ها در زمان معین شده آن کار کنند.

حمایت اقتصادی و انکشاف انسانی

حمایت اقتصادی و انکشاف انسانی یکی از مولفه های اصلی برای کاهش وابستگی های دولت افغانستان به کمک های خارجی می باشد. تقویت سازی بخش خصوصی از موارد کلیدی برای تحقق این امر است. همچنین تقویت و رشد تجارت های منطقه ای و بین المللی می تواند به رشد و ثبات افغانستان کمک کند. اتحادیه اروپا همچنین نگرانی خود را از افزایش تلفات انسانی و حمله بر تاسیسات غیرنظامیان در افغانستان ابراز می کند. شورا از تمامی طرف های درگیر می خواهد تا مطابق با قوانین بین المللی حقوق بشری و بشردوستانه از آسیب رساندن به غیرنظامیان جلوگیری کند.

رسیدگی به چالش های مهاجرت های غیرقانونی

اتحادیه اروپا تاکید بر تقویت گفتگوهای موجود برای مبارزه با قاچاق انسان و همکاری های موجود در زمینه های مهاجرت و مهاجرپذیری می کند. شورا همچنین بر نقش ارزنده تمامی فعالان ملی و بین المللی در راستای آگاهی رسانی از پدیده مهاجرت های غیرقانونی تاکید می ورزد.

این مقامات دفاعی پاکستان در گفتگو با نیوز گفته اند که گروه تروریستی داعش در افغانستان توسط سازمان های بزرگ جاسوسی دنیا مانند سیا، ام آی شش و سازمان جاسوسی هند (RAW) حمایت می گردد.

این منابع می گویند: “گرچه تاسف انگیز می باشد، اما واقعیت محض است که گروه تروریستی داعش در افغانستان توسط سازمان های جاسوسی بزرگ دنیا مانند سیا، ام آی شش و سازمان جاسوسی هند حمایت می گردد که این گروه علاوه بر افغانستان، تاثیرات خود را بر پاکستان نیز دارد.”

منابع می افزایند: “ما همچنین می دانیم که آمریکا، افغانستان و هند در تلاشند تا در ایالت بلوچستان پاکستان جاسوسی کنند زیرا می خواهند پروژه کوریدور اقتصادی چین و پاکستان را به خطر اندازند. از این رو نیاز دارند که داعش وارد پاکستان شود، بخاطر همین این گروه توسط سازمان های نامبرده حمایت می گردد.”

استراتژی گروه داعش تمرکز بر جوانان است و سازمان های یاد شده نیز مهر تایید بر این استراتژی گذاشته اند تا داعش بتواند پلان های خود را برای  بی ثبات سازی مردم و کشورهای هدف پیاده کند.

منابع با اشاره به گزارش های موجود از پیوستن بسیاری از جوانان اروپایی و آمریکایی به داعش می افزایند، این استراتژی داعش که جوانان را هدف قرار داده است، پدیده ای جهانی است.

براساس گزارش های سازمان های جاسوسی غرب، نزدیک به 5 هزار اروپایی و آمریکایی به عراق و سوریه رفته اند تا به گروه داعش بپیوندند. از این تعداد، بیش از 500 تن از آمریکا، دست کم یک هزار تن از انگلیسی و بیش از 3500 تن از فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی به گروه داعش پیوسته اند.

منابع دفاعی پاکستان با طرح سوالاتی می گویند: “داعش تاکنون چه دستاورد دیگری بجز تخریب عراق، لیبیا و یا سوریه و یا تخریب اتحاد دنیای اسلام داشته است. این گروه برای چه کسی و یا برای چه اهدافی در حال فعالیت است. آیا تاکنون داعش علیه اسرائیل، ارباب واقعی اش، حمله ای انجام داده است؟”

این نهاد انتخاباتی همچنین نبود برنامه ی مشخص امنیتی، کمبود کارمندان مسلکی و اهمال کمسیون انتخابات برای ترتیب فهرست رای دهندگان را از چالش های عمده فرا راه انتخابات سال آینده می خواند.

رییس کمسیون شکایات انتخاباتی نیز با تایید این یافته ها می گوید اگر ظرف یک ماه آینده موانع درون و بیرون سازمانی برای پیشبرد روند انتخابات از سوی حکومت حل نشود، از وظیفه اش کناره گیری خواهد کرد.

رییس کمسیون شکایات انتخاباتی چالش های فرا راه برگزاری انتخابات را متعدد خوانده و می گوید که بسیاری از افراد متهم به تقلب در انتخابات گذشته، در کمسیون های فعلی حضور دارند. آقای آریایی در صحبت با رسانه ها در کابل تصریح می کند اگر موانع درون و بیرون سازمانی نهادهای انتخاباتی ظرف یک ماه آینده حل نشود، از مقامش کناره گیری خواهد کرد.

تیفا همچنین بسته پیشنهادی حکومت برای استفاده از تکنولوژی در روند انتخابات را پیچیده و غیر عملی می خواند در حالیکه حکومت در تلاش است تا پروسه های انتخابات، توزیع تذکره های الکترونیک و آزمون کانکور را با استفاده از تکنولوژی واحد اجرا کند.

رییس کمسیون انتخابات اما امیدوار است که به عنوان یک تیم واحد بتواند انتخابات آینده را با شفافیت و بی طرفی و به دور از مداخلات برگزار خواهد کرد.

این در حالی است که بر اساس نظرسنجی که از سوی تیفا انجام شده 41 درصد مردم به توانایی کمسیون انتخابات برای برگزاری انتخابات تردید دارند، 38 درصد از مداخله حکومت در امور انتخابات نگران اند اما 53درصد علاقه مند هستند در انتخابات سال آینده اشتراک نمایند.

گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی که خود سال گذشته مشروعیت دولت وحدت ملی را پذیرفت و با آن توافقنامه صلح را به امضا رساند، امروز گفت که دولت وحدت ملی براساس رای مردم تشکیل نشده، بلکه خارجی ها بین دو گروه آن را تقسیم کرده است.

آقای حکمتیار همچنین گفت که نتایج انتخابات پیش رو به هیچ قیمتی نباید تعلیق شود و از دخالت خارجی ها در آن و نتایج آن باید جلوگیری بعمل آید.

او به اشاره به این موضوع گفت که انتخابات قبلی افغانستان با تقلب گسترده همراه بود، و تشکیل دولت وحدت ملی براساس رای مردم صورت نگرفت، بلکه خارجی ها آن را بین دو گروه تقسیم کردند.

او که خود سال گذشته بر اساس توافقنامه ای به دولت وحدت ملی پیوست و وارد افغانستان شد، می گوید که برخی احزاب سیاسی از انتخابات هراس دارند و مخالف با رای گیری مردم می باشند.

حکمتیار گفت که حزب او اشتباهات گذشته در انتخابات را نمی پذیرد و بر برگزاری به موقع انتخابات تاکید کرد.

حامد کرزی رئیس جمهوری پیشین کشور امروز (پنجشنبه) گفت که نامه ای به شورشیان طالبان فرستاده و به آنها گفته است که جنگ شان کشور را نابود و مردم را به کشتن می دهد.

آقای کرزی در نامه اش از آنان خواسته است تا به پروسه صلح افغانستان بپیوندند.

رئیس جمهوری پیشین کشور همچنین امروز به نقش پاکستان در افغانستان اشاره کرد و گفت که بدون حضور پاکستان، صلح در افغانستان ممکن پذیر نیست.

او همچنین خواستار برگزاری لویه جرگه شد تا از این رو مشکلات و بحران کشور هر چه سریعتر حل گردد.

کرزی با انتقاد از استراتژی جدید دونالد ترامپ برای افغانستان، گفت: “استراتژی جدید آمریکا حامل پیام صلح نیست زیرا نقش پاکستان برای پروسه صلح بسیار حیاتی است و بدون حضور این کشور، آوردن صلح در افغانستان و پاکستان امکان پذیر نخواهد بود.”

وی افزود: “پاکستان در روابطش با افغانستان هیچ گاه صادق نبوده است و گاه متحدی برای آمریکا و گاه متحدی برای افغانستان بوده است.”

کرزی گفت: “ما روابطی خوب با پاکستان و دیگر کشورهای همسایه می خواهیم.”

رئیس جمهوری پیشین کشور علاوه کرد که برگزاری لویه جرگه همه شمول بسیار حیاتی است. این لویه جرگه برای پیش بینی جبهه ای متحد و رفع بحران افغانستان بسیار حیاتی و مهم می باشد.

کرزی افزود: “هم آمریکا و هم پاکستان دقیقا کاری را که می خواستند در افغانستان انجام دادند. امیدوارم پاکستان امروز بفهمد که نمی تواند ما را مجبور کند تا به اهداف خود برسد.”

آقای کرزی در جریان این مصاحبه گفت چطور ممکن است که گروه تروریستی داعش با وجود حضور نظامی و جاسوسی آمریکا در افغانستان ظهور کند.

او همچنین انتقاد کرد که چرا افراط گرایی و خشونت در افغانستان به شدت افزایش یافته، در حالی که آمریکا وارد افغانستان شد تا صلح و ثبات بیاورد.

کرزی گفت: “آمریکا وارد افغانستان شد تا صلح و ثبات بیاورد و افراط گرایی را شکست دهد، اما امروز ما حتی بیش تر از قبل افراط گرایی داریم. چرا؟ این مسئله ای است که باید روی آن بحث کنیم.

وی با اشاره به ظهور داعش طی چندین سال اخیر در افغانستان گفت: “چه کسی سبب ظهور داعش در افغانستان شد، آن هم تحت نظارت نیروی نظامی و جاسوسی آمریکا و چگونه این کار را کرد؟”

او تاکید کرد: “ما حق داریم که این سوال ها را بپرسیم و دولت آمریکا نیز باید به آن ها پاسخ بدهد.”

آقای کرزی با لحن سوالی پرسید که چگونه با وجود میلیون ها دالر مصرف و از دست دادن شماری انسان، همچنان افراط گرایی در افغانستان وجود دارد.

مصاحبه کننده در اینجا از آقای کرزی پرسید که آیا برای ادعاهایش اسنادی دارد و یا خیر.

آقای کرزی در پاسخ گفت: “سند و گواه همان چیزی است که در افغانستان در حال رخ دادن است.”

رئیس جمهوری پیشین کشور در پایان گفتگویش گفت که بمب و اقدام نظامی نمی تواند برای کشور صلح بیاورد، در عوض، افغان ها خود باید به دنبال ایجاد مکانیزمی شوند تا همه افراد به شمول طالبان را شامل شود.

او افزود که این پروسه باید توسط همگان حمایت گردد و آمریکا نیز باید به عنوان یک شریک همکار با کشورهای برزگ در منطقه به شمول چین، روسیه، پاکستان، ایران و هند عمل کند تا بتواند برای افغانستان صلح بیاورد.

وی با اشاره به حمله راکتی شورشیان به میدان هوایی کابل در روزی که جیمز ماتیس وارد افغانستان شد، گفت: “این حمله نشان می دهد که چطور اقدام های در حال صورت اشتباه هستند.”

به گفته ی وی، پس از 17 سال جنگ، آمریکا و ناتو نمی توانند امنیت میدان هوایی در روزی که وزیر دفاع آمریکا و رئیس ناتو وارد کابل می شوند را بگیرند.

احسان اقبال وزیر داخله پاکستان که روز جمعه 14 میزان در شورای ملی پاکستان صحبت می‌کرد، افزود که هیچ فرد و یا گروه دیگری حق ندارد علیه گروه‌های دیگر اعلام جهاد کند.

آقای اقبال همچنین از روحانیان و علمای این کشور خواست که “فتوای جهاد” که در فضا مجازی اعلام می‌شود را محکوم کنند.

به گفته‌ وزیر داخله پاکستان اگر این “اعلام فتوای جهاد” ادامه پیدا کند، کشور به میدان جنگ بین گروه‌ها و اقلیت‌ها تبدیل خواهد شد.

احسان اقبال در حالی نسبت به اعلام فتوای جهاد در پاکستان هشدار می‌دهد که پیش از این شماری از علمای پاکستانی جنگ در افغانستان را “جایز” خوانده بوده‌اند.

مولانا فضل‌الرحمن، رهبر حزب جمعیت علمای پاکستان گفته بود که جنگ علیه نیروهای بین‌المللی در افغانستان “جهاد” و “جایز” است.

این موضوع با خشم افغان‌ها و واکنش شورای علمای افغانستان روبه‌رو شد. این شورا اظهارات مولانا فضل‌الرحمن را فاقد اعتبار دینی و ناشی از ” فرمایش‌های سیاسی و استخباراتی” خواند.

این وزیر اسبق گروه طالبان که خواست نامی از او برده نشود به دیلی تایمز پاکستان گفته است که حزب اسلامی گلبدین حکمتیار نقشی کلیدی برای میانجی گری میان این شاخه جدا شده طالبان (شورای عالی امارت اسلامی افغانستان) و دولت افغانستان ایفا کرده است.

وی افزود نمایندگانی از شورای عالی امارت اسلامی افغانستان و نمایندگانی از شورای عالی صلح دولت افغانستان تاکنون چندین دور گفتگو و مذاکره با یکدیگر داشته اند و قرار است دور بعدی این مذاکرات در شهر استانبول ترکیه برگزار گردد.

به گفته ی وی، «ملا عبدالروف» معاون اول ملا محمد رسول رهبر گروه جدا شده طالبان و «مولوی عبدالحلیم» مسئولیت رهبری تیم مذاکره کننده از جانب طالبان و عبدالبصیر نمایندگی از شورای عالی صلح دولت افغانستان را در این گفتگوها بر عهده دارند. همایون جریر داماد گلبدین حکمتیار و انجینر فیروز برادرزاده حکمتیار در این گفتگوها میانجی می کنند.

لازم به ذکر است که ملا محمد رسول یک تن از فرماندهان سابق طالبان بود که پس از اعلام مرگ ملا محمد عمر بنیانگذار طالبان با ملا اختر منصور جانشین او بیعت نکرد و خود شاخه های جداگانه از طالبان را تحت رهبری خودش تاسیس کرد. ملا رسول پس از یک نبرد میان خودی گروه طالبان، به پاکستان گریخته بود توسط مقامات پاکستانی در ماه مارچ سال گذشته میلادی دستگیر شد و همچنان در بازداشت مقامات پاکستانی قرار دارد.

گروه ملا محمد رسول عمدتا در ولایات هرات، فراه، بادغیس، فاریاب، ارزگان و هلمند فعالیت دارد.

در همین حال ذبیح الله مجاهد سخنگوی گروه طالبان تاکنون در خصوص این گزارش اظهار نظری نکرده و به پرسش در این خصوص نیز جواب نداده است.

مقامات ترکیه نیز تاکنون در خصوص این گزارش اظهار نظری نکرده و به پرسش در این خصوص نیز جواب نداده اند.

ترکیه در حال حاضر 558 سرباز در قالب ماموریت حمایت قاطع ناتو برای آموزش نیروهای امنیتی افغانستان به منظور نبرد با گروه طالبان در افغانستان دارد.

فرماندهی پولیس هرات امروز پنجشنبه 13 میزان با نشر خبرنامه ای گفته است که بعد از رسیدن اطلاع مبنی بر مفقودی یک نفر، پولیس و امنیت ملی ولسوالی انجیل به همکاری نماینده دادستانی مشترکاً عملیات تجسسی خویش را آغاز کرد که در نتیجه مشخص شد فرد مفقود شده بنام بسم الله 60 ساله مسکونه یکی از قریجات ولسوالی انجیل از سوی فرد یا افرادی به قتل رسیده است.

در خبرنامه ذکر شده که غرض روشن شدن بیشتر قضیه دو پسر، خانم و یکی از اقارب مقتول غرض روشن شدن بیشتر قضیه منتقل شدند که در تحقیقات ابتدایی فرزند مقتول بنام عبدالرحمن اعتراف کرد که پدرش را ذریعه فیر مرمی تفنگچه میکاروف به قتل رسانده و جسدش را در داخل اتاق انباری دفن کرده است.

پس از اخذ حکم بازرسی منزل از محکمه ولسوالی انجیل محل مورد نظر کندنکاری شده جسد مقتول که از مرگ آن حدود یک ماه گذشته بود کشف و همچنین یک میل تفنگچه میکاروف نیز از محل دفن جسد به دست آمد.

هنوز انگیزه این قتل که توسط پسر مقتول صورت گرفته است، مشخص نشده است و پولیس نیز جزییات بیشتری ارایه نکرده است.

سازمان عفو بین الملل امروز پنجشنبه گفت شماری از پناهجویان افغان که درخواست پناهندگی شان توسط اروپا پذیرفته نشده و به افغانستان «به اجبار» بازگشت داده شده اند، با خطرات گوناگونی به شمول شکنجه، اختطاف و یا مرگ مواجه هستند.

عفو بین الملل افزود که در سال 2016 درخواست پناهندگی دست کم 9500 پناهجوی افغان در اروپا پذیرفته نشد و به افغانستان بازگشت داده شدند. این در حالیست که در سال 2015 دست کم 3500 پناهجوی افغان درخواست پناهندگی شان پذیرفته نشده بود.

به گفته سازمان عفو بین الملل، آمار بالا دو دسته از مهاجران را شامل می شود؛ یکی آن دسته از مهاجران که پس از رد درخواست پناهندگی شان توسط مقامات بازداشت شده و سپس به اجبار به افغانستان بازگشت داده شده اند؛ و دسته ی دیگر، شامل آن دسته از مهاجران می شود که خود داوطلبانه و با دریافت کمک مالی به افغانستان بازگشته اند.

عفو بین الملل امروز در گزارشش نوشت: “دولت های اروپایی به طور فزاینده ای پناهجویان را که از خطر فرار کرده بودند، به خطر باز می گردانند، که این خود نقض آشکار قوانین بین المللی است.”

اروپا در حالی پناهجویان افغان را به اجبار به افغانستان باز می گردانند که آمار تلفات غیرنظامیان در جریان درگیری های نیروهای امنیتی با تروریستان و شورشیان مسلح همچنان در حال افزایش است.

براساس گزارشی از دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان، در سال 2016 دست کم 11500 غیرنظامی افغان که یک سوم آن را کودکان تشکیل می دانند، در کشور کشته و یا زخمی شدند.

همچنین سازمان ملل می گوید که آمار تلفات غیرنظامیان در شش ماهه اول سال میلادی جاری نیز رکورد دار است.

سازمان عفو بین الملل برای کامل شدن گزارش خود با 18 پناهجوی افغان به شمول زنان و کودکان که به اجبار اخراج شده اند، گفتگو کرده است.

یک زن که با خانواده اش از کشور ناروی اخراج شده بودند می گوید که چند ماه پس از بازگشت به افغانستان، شوهرش اختطاف شده و سپس کشته شده است.

در موردی دیگر، کودک دو ساله ای که به همراه خانوده اش از ناروی اخراج شده بود، در سال 2016 در یک حمله تروریستی گروه داعش به مسجد اهل تشیع در کابل زخمی شد.

آنا شی محقق سازمان عفو بین الملل در امور مهاجرت می گوید: “آنها که عمدا شواهدات موجود مبنی بر افزایش خشونت ها در افغانستان و اینکه هیچ جای افغانستان امن نیست را نادیده می گیرند، پناهجویان را با خطر شکنجه، اختطاف و یا مرگ مواجه می سازند.”

سازمان عفو بین الملل از تمامی کشورهای اروپایی خواست تا اخراج اجباری بیشتر مهاجران را به حالت توقف در آورند تا زمانی که وضعیت افغانستان اجازه بازگشت ایمن و با احترام را برای پناهجویان رد شده فراهم آورد.

لازم به ذکر است که گزارش سازمان عفو بین الملل امروز به دنبال آن انشتار یافت که آلمان ماه گذشته روند اخراج اجباری پناهجویان افغان را از سر گرفت. این پروسه پس از انفجار بمبی قوی مقابل سفارت این کشور در چهارراهی زنبق شهر کابل به طور موقف متوقف شده بود.

به گفته ی سازمان عفو بین الملل، با توجه به شرایط موجود در افغانستان به شمول نرخ بیکاری بالا، اقتصاد ضعیف و اخراج گسترده مهاجران از کشورهای پاکستان و ایران، پناهجویان اخراج شده از کشورهای اروپایی با آینده ای نامعلوم مواجه هستند.

این سازمان می افزاید برخی از پناهجویان زمانی که کودک بودند افغانستان را ترک کرده اند و هم اکنون هیچ خاطره ای از این کشور ندارند؛ و برخی دیگر که شاید همجنس گرا و یا دیگر مسلمان نباشند، ممکن است با شکنجه طالبان مواجه گردند.

حوریه مصدق محقق عفو بین الملل در افغانستان می گوید: “همان کشورهای اروپایی که زمانی وعده حمایت برای آینده ای بهتر به افغان ها داده بودند، هم اکنون امید آنها (افغان ها) را بر باد می دهند و آنها را در کشوری ترک می کنند که وضعیت بدتر شده است.”

آقای صفری در رشته رزمی جوجیتسو در مسابقه های داخل سالون آسیا در عشق آباد ترکمنستان توانست مدال طلا را به گردن اویزد.

پیش از برگزاری مسابقه های داخل سالون آسیا، محمد اشرف غنی به ورزشکاران کشور گفته بود هر ورزشکاری که در این مسابقه ها مدال طلا را بگیرد، 670 هزار افغانی پاداش می گیرد.

رئیس جمهوری همچنین گفته بود ورزشکارانی که مدال نقره بگیرند ۳۳۵ هزار افغانی و مدال اوران برونز ۲۰۱ هزار افغانی جایزه نقدی دریافت خواهند کرد.

پنجمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی داخل سالن و هنرهای رزمی ۲۰۱۷ در تاریخ ۱۷ الی ۲۷ سپتامبر سال جاری میلادی در عشق آباد پایتخت ترکمنستان با حضور 60 کشور در 21 رشته ورزشی برگزار شد.

ورزشکاران افغانستان با پایان بازی ها، ۱۲ مدال را از مسابقه های داخل سالون ترکمنستان کسب کردند و جایگاه ۲۶ نصیب افغانستان شد.

تنها مدال طلای این مسابقه ها را حسین بخش صفری از افغانستان کسب کرد. در این مسابقه ها یک نقره و 10 برنز توسط ورزشکاران کسب شد.

گزارش تازه سیگار معتقد است اولویت های امنیتی که منجر به نحوه تصمیم گیری آمریکا در ابتدای کار شد، هم اکنون تاثیرات کاملا منفی بر اولویت های فعلی مانند ظرفیت و توانمند سازی نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان گذاشته است.

اداره سیگار که اولین بار است از این دیدگاه گزارشی ارائه می کند، در نهایت می گوید که نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان در حال حاضر با مشکلات فراوانی به شمول فرسایش کاملا تضعیف کننده، فساد، کمبود امکانات، آموزش های ناقص، کمبود زیرساخت های امنیتی و در نهایت بی سوادی گسترده مواجه هستند.

کمبودی های نیروهای امنیتی افغانستان

گزارش اداره سیگار نشان می دهد که فرسایش نیروهای امنیتی یکی از جدی ترین موضوعات در بسیاری از شاخه های این سکتور است. فقط نیروی قطعه خاص افغانستان تنها شاخه ای است که فرسایش کمی دارد و نرخ جذب مجدد آن بالا می باشد.

براساس گزارش سیگار، فرسایش آن چنان در صفوف اردوی ملی بالا است که برای مثال این سکتور از سال 2013 الی 2016 تقریبا یک سوم نیروهایش را سالانه از دست داده است. تلفات بالای نیروی اردوی ملی، کمبود و یا نبود سیستم حمایتی مدیریتی در سطح وزارت خانه از سربازان و در نهایت بی سوادی گسترده از عوامل اصلی این فرسایش عنوان شده است.

نیروهای امنیتی افغانستان با توجه با آمار بالای تلفات شان اولویت را بر حفاظت از نیروها گذاشتند. این نیروها بجای اینکه مواضع حمایتی طالبان در مناطق روستایی را بگیرند، ماموریت شان را محدود به مناطق شهری کرده تا آمار تلفات شان کاهش یابد.

نیروهای آمریکایی در افغانستان ساختار اردوی ملی افغانستان را سازماندهی مجدد کرد تا تمرکز اولیه آن بر مناطق حیاتی پرجمعیت باشد. به گفته ی نیروهای آمریکایی، واگذاری مناطق «کم اهمیت» عمدی بوده است، زیرا هر چه پوسته های امنیتی کمتر باشند، شمار تلفات نیز به همان اندازه کاهش می یابد. این معیار حفاظت از نیروها در واقع فرصتی برای شورشیان طالبان فراهم کرد تا از مناطق روستایی استفاده کامل ببرند، مناطقی که تنها منبع انعطاف پذیری این شورشیان می باشد.

شورشیان طالبان مناطق روستایی را به عنوان سکویی پر ارزش برای فعالیت های خود می دانند، زیرا از این مناطق آنها به راحتی می توانند حملات جامعی را بر مراکز شهری انجام دهند. لانگ وار جورنال اخیرا در یک ارزیابی گفته است که طالبان عمدا کمربندهای نفوذشان را به یکدیگر در سطح کشور متصل می کنند. این نفوذ روستایی طالبان که از حملات آنها بر مراکز شهری حمایت می کند، نشان دهنده ناتوانی دولت افغانستان برای تامین امنیت جامع کشور است که سبب عدم اطمینان شهروندان به دولت نیز می گردد. به هر مقدار که حضور دولت در تامین امنیت مناطق روستایی کمتر باشد، به همان مقدار احساس امنیت طالبان در سازماندهی جنگجویان خود در مناطق باز افزایش می یابد؛ حتی بدون توجه به حملات هوایی آمریکا و نیروهای ائتلاف.

بحران هویت پولیس ملی افغانستان

اداره سیگار در گزارش خود صریحا از نقش پولیس ملی افغانستان نیز انتقاد کرده و گفته است که این نیرو بجای اینکه در نقش نیروی تامین عدالت که مردم افغانستان سزاوار آن هستند و نیاز دارند، همچنان به عنوان نیروی ضد شورش ایفای نقش می کند. از همان ابتدا، آمریکا ساختار نیروی پولیس ملی افغانستان را نیروی شبه نظامی ضد شورش سازماندهی کرد. اما ناگفته نماند که حملات مداوم شورشیان طالبان نیز نگذاشت که نیروی پولیس ملی افغانستان واقعا به یک نیروی تامین عدالت برای مردم افغانستان تبدیل شود؛ آرزویی که محمد اشرف غنی رئیس جمهوری کشور در آغاز دوره تصدی اش در راهبرد نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان ترسیم کرده بود. اداره سیگار خاطر نشان می کند که پولیس ملی افغانستان به عنوان یک نهاد پولیسی غیرنظامی توانایی لازم برای مقابله با جرایم غیرنظامیان که مرتبط با فعالیت های شورشیان نیست را ندارد.

جان ساپکو رئیس اداره سیگار پیش تر در یک نشست در واشنگتن از دو اشتباه آمریکا و نیروهای ائتلاف در آموزش پولیس ملی افغانستان سخن گفته بود که به گفته وی منجر به عدم موثریت پولیس ملی افغانستان شده است. اول اینکه نیروی پولیس ملی افغانستان توسط آن دسته از پرسونل نظامی آمریکا آموزش داده می شود که خود این پرسونل آموزش لازم را به اندازه کافی ندیده اند. آقای ساپکو برای این ادعای خود گفت که مثلا یک خلبان هلی کوپتر ارتش آمریکا موظف شده بود تا به نیروی پولیس آموزش دهد و یا یک افسر دیگر آمریکایی برنامه های تلویزیونی را نگاه می کرده تا یاد بگیرد چه چیزی را آموزش بدهد. و دوم اینکه، پرسونل آموزش دهنده معمولا در ماموریت های چرخشی شش ماه تا یک ساله هستند، که این خود شناخت نسبی پرسونل از نهادها و تداوم شناخت افغان ها را کاهش می دهد.

نظامیان در تقابل ظرفیت غیرنظامیان

اداره سیگار در تمام طول گزارش خود و به عنوان یافته های کلیدی اش بر کمبود پروسه مدیریتی و نهادی لازم برای حمایت از تداوم نیروهای امنیتی افغانستان در دراز مدت تاکید می کند. این نقصان حمایتی منجر به کوتاه شدن عمر نیروهای امنیتی افغانستان شده است. گزارش اداره سیگار خاطر نشان می کند که فساد، ضعف رهبری، و کمبود امکانات و ساختارهای حمایتی سبب تحلیل صفوف نیروهای امنیتی افغانستان شده است.

از سوی دیگر، بی سوادی گسترده نیز توانایی حمایت از سوی سکتور غیرنظامی برای توسعه نیروهای امنیتی افغانستان را محدود می کند. بدون ارائه خدمات کافی به منظور پرداخت درست معاشات و یا تحویل تجیهزات و ارائه آموزش های تخصصی، فرسایش همچنان به عنوان یکی از موانع اصلی عدم توسعه و تداوم نیروهای امنیتی افغانستان خواهد بود.

با این حال، اداره سیگار خود پیشنهادی ارائه نمی کند که چه چیزهایی ابتدا در اولویت قرار بگیرند. آیا نیروهای امنیتی افغانستان باید پاکسازی بیشتری کنند و اراضی بیشتری را تحت کنترل خود بگیرند تا حمایت غیرنظامیان را نیز با خود داشته باشند؟ و یا نهادهای حمایتی مدنی نیاز به تقویت دارند تا بتوانند از نیروهای امنیتی برای مبارزه علیه طالبان حمایت کنند؟ این سوال ها بدون پاسخ مانده است.

زمانی که باراک اوباما رئیس جمهوری پیشین آمریکا از طرح خروج سربازان آمریکایی از افغانستان سخن گفت، تصمیم بر این بود تا تعداد کمی از این سربازان اما سربازان ویژه در افغانستان بمانند تا از منافع آمریکا در افغانستان محافظت نمایند؛ که البته اولین و مهمترین دلیل برای ماندن در افغانستان در آن موقع حفظ قدرت نفوذ آمریکا بود، زیرا اگر دوباره درگیری ها در افغانستان شروع گردد، این منافع قطعا به خطر می افتاد.

دلیل دوم اهمیت افغانستان برای آمریکا، موقعیت جغرافیایی-سیاسی افغانستان است، به ویژه اینکه افغانستان تنها پایگاه نظامی پنتاگون در آسیای مرکزی محسوب می شود.

دلیل سوم این است که آمریکا از این طریق می تواند ایران، پاکستان، چین و بسیاری از جمهوری های سابق شوروی و حتی روسیه را تحت نظارت خود داشته باشد.

و دلیل آخر ولی بسیار مهم، این است که آمریکا می تواند از معادن بکر و دست نخورده افغانستان استفاده کند. در حاشیه نشست سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دونالد ترامپ و محمد اشرف غنی با یکدیگر دیدار داشتند که در این دیدار طرفین به توافق رسیدند که آمریکا در استخراج و توسعه معادن افغانستان به افغانستان کمک کند.

طرفین در این دیدار بر اهمیت ذخایر معدنی افغانستان که کاملا دست نخورده می باشند تاکید کردند.

کاخ سفید در بیانیه ای گفت: “طرفین به این توافق رسیدند که این گونه ابتکارات در قسمت معادن افغانستان، شرکت های آمریکایی را قادر به ساخت و توسعه مواد حیاتی برای امنیت ملی آمریکا می کند و از طرفی دیگر به رشد اقتصاد افغانستان کمک می کند و فرصت های شغلی زیادی برای دو کشور ایجاد می کند. از این رو از آنجایی که افغانستان بیشتر متکی به خود می شود، بخشی از هزینه های آمریکا برای حمایت افغانستان کاسته و تسویه می گردد.”

براساس یک ارزیابی که آمریکا از معادن افغانستان انجام داده، ارزش تقریبی معادن افغانستان به شمول معادن طلا و سنگ های قیمتی و دیگر مواد فلزی حیاتی برای ساخت تکنالوجی های مدرن مانند لیتیوم به یک تریلیون دالر می رسد. براساس گزارشی از رویترز، استخراج معادن افغانستان بسیار دشوار است و فرایندی پر هزینه دارد، و از آنجایی که بسیاری از این معادن غنی در ولایت هلمند که بیشتر تحت حاکمیت طالبان است، معدن کاران را مجبور ساخته که به دنبال استخراج دیگر معادن افغانستان بروند.

آمریکا هم که طی جنگ 16 ساله اش در افغانستان نزدیک به 116 میلیارد دالر هزینه کرده، به دنبال استثمار این معادن برای جبران مصارف خودش می باشد.

در همین حال مقامات افغانستان و غرب بسیار به معادن افغانستان به دیده مثبت می نگرند و امیدوارند که این معادن بتواند استقلال اقتصادی برای افغانستان به ارمغان بیاورد. اما عدم وجود زیر ساخت های لازم و لوجستیکی مانند جاده و راه های ارتباط ریلی مانعی برای استفاده از این معادن و ایجاد فرصت های اقتصادی شده است. افزایش فعالیت های شورشیان، فساد در سطح رهبری و بروکراسی از دلایل عمده برای دولت کابل است که نتوانسته حاکمیت خود را فراتر از کابل برساند.

یک سند دولتی که سال گذشته در کنفرانس بروکسل ارائه شد، آمده است: “در حال حاضر ظرفیت کمی برای رشد و تقویت خود کفایی دولت افغانستان در توسعه وجود دارد.” پروژه های بزرگ مانند معدن مس عینک که توسط کنسرسیوم چین در حال توسعه بوده، همچنان متوقف مانده است.

«لی فوگلمن» رئیس بانک بازرگانی هانام و شرکا در لندن می گوید: “در حال حاضر کار استخراج معدن در افغانستان صفر است و کاوش بسیار اندکی نیز در این زمینه می شود.”

گرچه در حال حاضر استخراج معدن در سطح کوچک و یا متوسط در حال انجام است، اما بسیاری از این معادن تحت کنترل کامل دولت نیست و زورمندان محلی از آنها بهره می جویند.

اوایل سال جاری مقامات افغانستان در گفتگو با مقامات آمریکایی برای افزایش عواید افغانستان، ایده کسب درآمد از معادن سرشار و غنی افغانستان که به یک تریلیون دالر می رسد را مطرح کردند.

اگر بخواهیم اهداف آمریکا از تسلط بر دنیا و استثمار معادن توسط این کشور را سر در بیاوریم، نیازی نیست که سراغ مقاله های طولانی و بلند برویم، فقط کافی است که سری به چند خط از کتاب ریچارد نیکسون رئیس جمهوری اسبق آمریکا بزنیم تا نیت و انگیزه واقعی آمریکا را بدانیم.

ریچارد نیکسون در کتابش تحت عنوان «جنگ واقعی» می نویسد: “ساده لوحانه خواهد بود اگر فکر کنیم که جنگ جهانی دیگر بخاطر دفاع از دنیای آزاد است، در حالیکه این جنگ هم اکنون نیز جاری است. اگر آمریکا متحدان خود و یا مناطق استراتژیک نظامی اش در سراسر دنیا و یا مناطقی که سرشار از معادن هستند را ترک کند و یا کنترل راه های دریایی و جریان های نفتی را از دست بدهد، می توانیم بگوییم که دنیای آزاد نه تنها در جنگ شکست خورده است، بلکه حتی وجود دنیای آزاد نیز در خطر می باشد.”

مناطق بسیاری در آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین سرشار از منابع غنی هستند و دارای ذخایر اقتصادی وانسانی بسیاری می باشند، در حالیکه تمامی این کشورها فقیر هستند، زیرا تمامی آنها از لحاظ اقتصادی و یا سیاسی کنترل می شوند. لیست کشورهایی که آمریکا در آنها دخالت کرده و یا دولت آنها را سقوط داده بیش از اندازه ای است که بتوان آنها را یادداشت کرد.

رهبران آمریکایی هرگز نتوانسته اند انگیزه شان از کنترل دنیا و کنترل ذخایر معدنی جهان را پنهان نگه دارند.

محمدجمیل-لاهور

دولت افغانستان و نیروهای ائتلاف قادر به شکست گروه طالبان نخواهند بود اگر همچنان به برتری روستایی طالبان بی توجهی نمایند.

لانگ وار جورنال این ارزیابی را تحت عنوان “کنترل طالبان در افغانستان” انجام داده است که در آن ولسوالی هایی که تحت کنترل طالبان و یا مورد نزاع هستند را ارزیابی کرده است. بر این اساس برآورد شده است که طالبان در حال حاضر 41 ولسوالی را تحت کنترل خود دارد و برای تصرف 118 ولسوالی دیگر درحال درگیری است.

این ارزیابی توسط گزارش های منظم محلی و منابع باز هر ولسوالی صورت گرفته است. در این ارزیابی، یک ناحیه کنترل شده، ناحیه ای است که طالبان به طور آشکارا اداره آن منطقه، ارائه خدمات و امنیت، اداره دادگاه های محلی و اعمال قانون شریعت را در آنجا بر عهده دارد.

به طور کل، ارزیابی مشخص کرده است که 45 درصد از مناطق افغانستان توسط طالبان کنترل می شود و یا شورشیان طالبان درحال مبارزه برای تصرف آن هستند.

برای بهتر شدن این ارزیابی، لانگ وار جورنال ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را نیز در ارزیابی خود قرار داده است. به همین منظور از گزارش های محلی و دیگر گزارش های مرتبط استفاده کرده تا ادعاهای طالبان را بررسی کند. هر جایی هم که منبع نتوانسته ادعای طالبان مبنی بر کنترل منطقه و یا مورد نزاع بودن آن را تایید کند، آن منطقه را با عنوان «منطقه تایید نشده» اعلام کرده است. از سویی دیگر، در برخی موارد طالبان نخواسته است که منطقه ای مانند ولسوالی های ولایت قندهار را که واقعا تحت کنترل دارد را به عنوان مناطق تحت کنترل خود اعلام کند. از این رو می توان برخی ادعاهای طالبان مبنی بر کنترل مناطق را دارای اعتبار دانست. همچنین این گروه ادعای کنترل بر 25 ولسوالی را دارد که نمی توان آن را مستقلانه تایید کرد.

سرمفتش ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR) در گزارش اخیر خود نوشته بود که 11 ولسوالی تحت کنترل شورشیان، 34 ولسوالی تحت نفوذ شورشیان و در 119 ولسوالی دیگر نزاع در جریان است. اداره سیگار که اطلاعات خود را برای نیروهای آمریکا و ماموریت حمایت قاطع بدست می آورد، ارزیابی مختص یک ولسوالی را منتشر نمی کند.

در همین حال، ارزیابی صورت گرفته توسط لانگ وار جورنال با گزارش های اداره سیگار و ادعاهای خود طالبان نزدیکی می کند. طالبان مدعی است که 50 فیصد از ولسوالی های افغانستان را یا تحت کنترل دارد و یا در حال نزاع برای کنترل آن است، در حالیکه نظامیان آمریکایی می گویند که طالبان 40 فیصد ولسوالی ها را تحت کنترل و یا نزاع برای کنترل دارند. (لانگ وار جورنال از سویی هم معتقد است که ارزیابی های نظامیان آمریکایی دچار اشکالاتی نیز است.)

طالبان کنترل شورش را در مناطق روستایی دارد

نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان آمریکایی هنگام ارزیابی فعالیت های شورشیان طالبان تاکید بر کنترل مناطق شهری دارند و نفوذ و کنترل این گروه بر مناطق روستایی را کم اهمیت می بینند. برای مثال در گزارش های اخیر اداره سیگار، برتری روستایی شورشیان طالبان به عنوان مناطق دارای اهمیت کم توصیف شد که اهمیت استراتژیک کمی دارند.

تمرکز نیروهای دولتی و نظامیان آمریکایی بر مناطق شهری سبب شده تا آنها طالبان را دست کم گرفته و استراتژی این شورشیان بر کنترل مناطق روستایی به عنوان مکانی برای سازماندهی حملاتشان علیه مناطق شهری را نادیده بگیرند.

این در حالیست که حملات مداوم شورشیان بر مناطق شهری مشروعیت دولت افغانستان را زیر سوال برده است.

لانگ وار جورنال مناطقی را که طالبان همه چیز به جز مرکز ولسوالی را تحت کنترل خود دارد، به عنوان مناطق در حال نزاع عنوان کرده است. طالبان می گوید که بر مناطق روستایی 124 ولسوالی کنترل دارد.

علاوه بر پناهگاه های امن در پاکستان و حمایت دولت پاکستان از شورشیان، مناطق روستایی برای انعطاف پذیری و توانایی طالبان برای تضعیف تلاش های دولت افغانستان ضروری است. طالبان به وضوح به دنبال باز کردن خطوطی در نواحی جنوبی کشور است تا بتواند دیگر مناطق را تحت تهدید خود داشته باشد. این کمربند منطقه ای غرب تا شرق (از فراه تا پکتیا) به آنان اجازه می دهد تا مناطق مرکزی را همواره هدف حملات خود قرار دهد. ارزیابی لانگ وار جورنال نیز وجود این کمربند را تایید می کند. آنان همچنان تلاش کرده اند تا کمربندی در شمال کشور داشته باشند که اما با موفقیت کمتری بوده است.

گرچه ماموریت حمایت قاطع اهمیت کمی برای این مناطق روستایی قائل است، طالبان خود این برتری روستایی را برای خود محوری می داند. به عنوان مثال، طالبان تصرف ولسوالی سنگین در ولایت هلمند را به عنوان یک “پیروزی استراتژیک” اعلام کرد. گرچه این مناطق شاید چیزی بیش از “خرابه و خاک” برای ماموریت حمایت قاطع در نظر نرسد، اما این مناطق نیروی حیاتی شورشیان طالبان می باشد. طالبان از مناطق روستایی برای انجام حملات علیه مراکز پرجمعیت، جمع آوری پول و منابع و سربازگیری استفاده می کند.

سنگینی بار مهاجران افغان و مواد مخدر افغانستان که از مرزهای ایران می گذرد و اقتصاد این کشور را دچار اخلال کرده، سبب شده است تا رهبران ایران هنگام صحبت در خصوص آینده افغانستان، به دنبال رفع و حل این مسایل و تحقق اهداف خودشان باشند.

اما با این وجود، این نگرانی های ایران لزوما با راهبرد آمریکا در افغانستان مطابقت ندارد و تهران و واشنگتن را در مقابل یکدیگر در میدانی نبردی جداگانه قرار داده است.

ایران و افغانستان به عنوان دو همسایه روابطی پیچیده را طی قرن های اخیر تجربه کرده اند، تا اینکه در سال 1921 دو دولت توافقنامه دوستی را میان یکدیگر به امضا رساندند.

در اواخر نیمه دوم قرن بیستم میلادی به دنبال انقلاب اسلامی ایران در سال 1971 که حکومتی شیعه در این کشور برقرار شد، و اما در افغانستان گروهی سنی تندور به نام طالبان بر سر قدرت نشست، روابطی سرد و ستیزه جویانه میان دو کشور حاکم شد.

ایران که خود را پیش قراول شیعه مذهبان دنیا می دید، به دنبال حفاظت از اقلیت شیعه های افغانستان که اغلب تحت ظلم و ستم گروه طالبان قرار گرفته بودند، شد و موضعی ضد طالبانی شدید در هنگام حاکمیت این گروه بر افغانستان گرفت.

پس از اینکه آمریکا در سال 2001 وارد افغانستان شد و رژیم طالبان را سقوط داد، شرایط به نحوی برای همکاری آمریکا و ایران به منظور مقابله با دشمنی مشترک مساعد به نظر می رسید.

«آنتونی کوردسمن» از مرکز مطالعات بین الملل و استراتژیک می گوید: “به دنبال حمله آمریکا به افغانستان، ایران ناگهان متوجه شد که آمریکا دولتی را جایگزین طالبان کرده که ایران را از غرب افغانستان جایی که شیعه های افغانستان مورد ظلم و ستم واقع شده بودند و ایران نیز نفوذ داشت به عقب رانده است. در نقطه ای کوتاه در آن زمان، ایران تلاش می کرد که با آمریکا همکاری کند.”

اما در سال های بعد و بویژه پس از آنکه آمریکا در سال 2003 وارد جنگ عراق شد، سیاست ایران در قبال افغانستان تغییری وارونه کرد. ایران که آمریکا را دشمنی به مراتب خطرناک تر می دید، با حمایت طالبان با سلاح و پول آرزوی بزرگ این گروه برای به قدرت رسیدن دوباره شان بر افغانستان را افزایش داد.

کوردسمن می افزاید: “شاید یک سطح دیپلماسی متفاوت از سوی آمریکا به همکاری واقعی میان ایران و آمریکا منجر می شد. اما سخنرانی جورج دبلیو بوش در سازمان ملل در سال 2002 و «محور شرارت» خواندن ایران عملا به این امید پایان بخشید و سبب شد ایران آمریکا را تهدیدی به مراتب بیشتر نسبت به طالبان بداند.”

ماه گذشته نیویورک تایمز در گزارشی نوشت که ایران نه تنها به طالبان سلاح و پول می دهد، بلکه برخی فرماندهان این کشور نیز در صفوف طالبان می جنگند. اگر این ادعا درست باشد، این بدین معناست که ایران به طور مستقیم در کشته شدن نیروهای امنیتی افغانستان، و همین طور ناتو و نیروهای آمریکا ارتباط دارد.

جان نیکسون یک تحلیل گر ارشد در سازمان سیا اما معتقد است که بخاطر تاریخچه ای تیره در روابط ایران و طالبان، تهران هرگز به دنبال این نیست که افغانستان دوباره توسط گروه طالبان حکومت گردد.

او می گوید: “تهران هرگز نمی خواهد که در همسایگی اش دولتی سنی متخاصم که از عربستان سعودی و دیگر کشورهای عربی حوزه خلیج کمک دریافت می کند و ممکن است اقلیت شیعه را مورد ظلم و ستم قرار دهد بر سر حکومت برسد.”

به باور نیکسون، تهران به دنبال دولتی با ثبات در کابل است اما دولتی که متکی به آمریکا برای تامین امنیت و ثبات خود نباشد.

اما طرح بزرگ ایران برای افغانستان با راهبرد جدید آمریکا برای افغانستان مطابقت ندارد. دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا ماه گذشته با اعلام راهبرد جدید کشورش در قبال افغانستان تاکید بر ادامه حمایت آمریکا از کابل کرد و صلاحیت افزایش سربازان آمریکایی در افغانستان را تا 4 هزار سرباز تازه داد.

“سایفر بریف”