شورای علمای شیعه افغانستان معتقد است در صورتیکه امارت اسلامی انحصار را کنار بگذارد و زمینه مشارکت عمومی در حل مشکلات افغانستان را فراهم سازد، شیعیان افغانستان آماده اند با امارت اسلامی همکاری کنند.
سید حسین عالمی بلخی، معاون شورای علمای شیعه افغانستان، که روز گذشته در مراسمی در کابل سخن می گفت، افزود مردم افغانستان از امارت اسلامی عدالت می خواهند، بین المال باید به صورت عادلانه بین تمام مردم افغانستان تقسیم شود و کمک های انسانی در این زمستان سرد باید به صورت عادلانه و شفاف در تمام مناطق افغانستان به ویژه در مناطق محروم توزیع شود.
وزیر پیشین امور مهاجرین و عودت کنندگان تاکید کرد مشکلات زیادی چون تورم، بیکاری و بحران اقتصادی در شرایط کنونی مردم افغانستان را آزار می دهد و دلیل اصلی تمامی آنها تحریم های اقتصادی امریکا و غرب می باشد.
آقای بلخی گفت:« در 27 دسامبر سال 2022 نشستی با حضور تمامی رهبران جامعه شیعه افغانستان برگزار و سندی حاوی دیدگاه ها و خواسته های جامعه تشییع تهیه گردید و قرار شد یک کمیسیون مشترک برای پیگیری این خواسته ها تاسیس گردد.»
وی افزود:« کمیته مشترک چهارشنبه گذشته تاسیس شد و ما نشستی با اعضای تاثیرگذار کابینه امارت اسلامی داشتیم و دیدگاه ها خود را به صورت مکتوب ارائه نمودیم.»
عالمی بلخی گفت:«حقانی از برنامه ما استقبال نمود و وعده سپرد نشستی با مقامات عالی رتبه امارت اسلامی برگزار کند و در این زمینه تصمیم گرفته شود.»
معاون شورای علمای شیعه افغانستان از آمادگی جامعه تشییع برای همکاری با امارت اسلامی طالبان خبر داد.
عالمی بلخی گفت:« برخی شایعات ناگوار از بروز ناآرامی و جنگی دوباره در بهار آینده در افغانستان خبر می دهند. به عقیده ما جنگ و خشونت به نفع مردم افغانستان و کشور نیست. از چهل سال جنگ در افغانستان آموخته ایم که جنگ جز خرابی، کشتار، مهاجرت و بی خانمانی چیز دیگری به همراه ندارد. جنگ باید متوقف شود! مردم افغانستان دیگر تحمل جنگ را ندارند و جنگ سالاران دیگر جایی بین مردم ندارند.»
معاون شورای علمای شیعه افغانستان تاکید کرد شایعه پراکنان جنگ و ناامنی باید به صلح، آرامش و برادری فکر کنند چون جنگ راه حل نیست و همه برای صلح و رفاه مردم افغانستان باید دست به دست هم بدهند.
عالمی بلخی گفت امارت اسلامی برای اجازه دادن به همه برای مشارکت در بیان عقاید و سهم گیری در حل مشکلات کنونی افغانستان باید انحصار گرایی را کنار بگذارد.
باید گفت با تسلط دوباره طالبان بسیاری از شهروندان کشور از جمله اقلیت های دینی و مذهبی از ترس انتقام از افغانستان گریخته اند.
امارت اسلامی علی رغم وعده تشکیل یک دولت همه شمول تاکنون اقدامی اساسی در این زمینه برنداشته و کابینه آنها کماکان یک جانبه و تک قومی باقی مانده است.
تمام امیدواری مردم افغانستان به ویژه اقلیت های دینی و مذهبی به فشار جامعه جهانی برای مجاب ساختن طالبان به احترام به حقوق آنها می باشد.
تام وست نماینده ویژه امریکا در امور افغانستان مخالفت ضمنی کشورش را با جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود اعلام کرده و می گوید که ایالات متحده به دنبال تعامل با طالبان و اصلاح سیاست های آنان می باشد.
آقای تام وست روز سه شنبه (26 دلو) در یک نشست مجازی که از سوی انستیتوت صلح ایالات متحده برگزار شده بود، گفت که کشورش از هر گونه مخالفت های مسلحانه سازمان یافته علیه طالبان حمایت نمی کند و سیاست کشورش بیشتر روی تعامل و اصلاح پالیسی طالبان متمرکز است.
این صحبت های آقای تام وست در حالی مطرح می گردد که از جبهه های مسلحانه سازمان یافته علیه گروه طالبان را می توان «جبهه مقاومت ملی» به رهبری احمد مسعود است و گروه دولت اسلامی شاخه خراسان عنوان کرد.
این در حالیست که جبهه مقاومت ملی چندی پیش و با اجازه وزارت عدلیه امریکا جواز ایجاد دفتر نمایندگی در واشنگتن را کسب کرد.
در همین حال، تام وست در این نشست اما گفت که مبارزه امارت اسلامی علیه گروه داعش صادقانه بوده است، اما ایالات متحده همچنان نگران گسترده تر شدن دامنه حملات داعش با شروع فصل گرما در افغانستان می باشد.
وی همچنین در این نشست به موضوع تصمیم اخیر جو بایدن برای اختصاص نیمی از دارایی های بانک مرکزی افغانستان به بازماندگان حادثه 11 سپتامبر اشاره کرد و گفت که گزارش این تصمیم به صورت نادرست مخابره شده و برداشت عمیقا اشتباهی از آن صورت گرفته است.
وی افزود که 3.5 میلیارد دالر از دارایی های منجمد شده افغانستان برای کمک به مردم افغانستان در نظر گرفته شده که این به سود مردم افغانستان است، اما در خصوص 3.5 میلیارد دالر باقی مانده، دادگاه تصمیم خواهد گرفت که اما تاکنون هیچ تصمیمی در این باره گرفته نشده است.
طالبان در اولین واکنش رسمی به تصمیم امریکا برای اختصاص نیمی از دارایی های منجمد شده افغانستان به بازماندگان حادثه 11 سپتامبر، می گوید که اگر امریکا از تصمیم خود منصرف نشود، امارت اسلامی نیز سیاست خود را نسبت به این کشور بازنگری می کند.
آژانس دولتی باختر اعلامیه امارت اسلامی را منتشر کرده که در آن آمده است: «جو بایدن رئیس جمهور امریکا، آن دارایی افغانستان را که در بانک‌های آن کشور گذاشته شده بود، نخست بر خلاف همه نورم‌های جهانی مسدود کرد و اکنون میخواهد خودسرانه درآن تصرف غیرمسئولانه کند.»
اعلامیه می افزاید که امارت اسلامی این عمل غیر موجه بایدن را تجاوز بر حقوق حقه همه افغان‌ها دانسته و به جدیت رد می‌کند.
رویداد ۱۱ سپتامبر هیچ ربطی به افغان‌ها ندارد.
براساس این اعلامیه، «تصرف در دارایی مردم افغانستان با بهانه گرفتن این رویداد، تجاوز و ظلم آشکار دانسته می‌شود، که مخالفت علنی با توافقنامه امضا شده با امارت اسلامی است.»
اعلامیه طالبان علاوه کرده است که امریکا با انجام چنین کاری به دنبال پرده انداختن بر جنایات بیست ساله خود در افغانستان می باشد.
«برای اینکه امریکا خود را از ملامت جهانی نجات دهد و روابط خود را با افغان ها هم خراب نکند، باید از این تصمیم خود منصرف شده و دارایی افغان ها را بدون قید و شرط آزاد سازد، و دیگر از چنین اعمال تحریک کننده خودداری کند، که سبب بی‌اعتمادی بیشتر بین هر دو طرف می‌گردد.»
فعالین افغان در امریکا به مناسب سالروز آزادسازی افغانستان از اشغال اتحاد جماهیر شوروی سابق تظاهرات ضد طالبانی برگزار کردند.
معترضین با اجتماع در مقابل سفارت پاکستان در واشنگتن دی سی و کاخ سفید خواستار آزاد سازی دوباره افغانستان این بار از چنگال طالبان مورد حمایت پاکستان شدند.
به نقل از «اِی اِن آی» تظاهرات کنندگان تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در آگوست سال گذشته میلادی را نتیجه حمایت سازمان استخبارات پاکستان(آی اِس آی) از طالبان خواندند و خواستار اعمال تحریم علیه پاکستان برای نجات دنیا از فعالیت های مخرب گروه های تروریستی مورد حمایت اسلام آباد شدند.
معترضین همچنین از جو بایدن رئیس جمهور امریکا و جامعه جهانی خواستند از حقوق بشر و حقوق زنان در افغانستان حمایت کنند.
تظاهرات کنندگان با حمل پلاکاردهای «افغانستان را از حمله گروه های تروریستی نجات دهید و طالبان تروریست های مورد حمایت پاکستان هستند» خشم خود را نسبت به پاکستان ابراز داشتند.
تظاهرات فعالین مدنی افغان در امریکا علیه طالبان و پاکستان
این تظاهرات که از سوی «خالده نوابی» از نهاد «صدای شنیده نشده افغان ها» و در هوای سرد امریکا برگزار شده بود با اضافه شدن دیگر فعالین به شمول اعضای «دیاسپورا افغان» گسترده تر شد.
معترضین همین طور آزادی تظاهرات کنندگان زن که توسط طالبان بازداشت شده اند را خواستار شدند.
باید گفت طالبان با اینکه در اواسط آگوست سال گذشته میلادی یک بار دیگر قدرت را در افغانستان به دست گرفتند اما هنوز هیچ کشوری آنها را به رسمیت نشناخته است.
پدری شصت ساله در ولایت سرپل که طی چهار سال گذشته چهار دخترش خردسالش را فروخته هنوز از فقر رها نشده است.
جمعه، باشنده قریه ای در مرکز ولایت سرپل است گفت چهاردخترش را بین سال های 2016 تا 2020 به دلیل فقر فروخته است اما اوضاع اقتصادی اش هنوز خراب است.
وی که در یک اتاق مخروبه زندگی می کند و برای جلوگیری از سقوط سقف دوازده تیرک چوبی در وسط اتاق نصب کرده می گوید چهار دختر خردسالش را به دلیل فقر و گرسنگی فروخته است.
جمعه افزود پول را برای تهیه غذا برای فامیلش که شب ها و روزهای زیادی در گرسنگی به سر می بردند، خرج کرده است.
جمعه تاکید می کند که یک دهقان است اما به یک باره وضعیت اقتصادی اش وخیم شد و به فقر افتاده است.
فروش دختران خردسال اما سبب بیماری روحی و روانی همسر جمعه شده است.
جمعه به پژواک گفت:«هر موقع که همسرم فرزندی به دنیا آورد، نوزاد را تنها ده روز پس از تولد فروختم و با پیسه به دست آمده آرد و روغن خریدم.»
وی تاکید کرد به دلیل پیری نمی تواند کار کند و یکی از پسرانش در ازای پیسه بسیار کم کار می کند تا برای فامیل نان بخرد.
جمعه از حکومت و نهادهای امداد رسان خواست به او و فامیلش در یافتن شغل کمک کنند تا آنها بتوانند غذا بخرند و هزینه درمان مادر خانواده تامین گردد.
نوام چامسکی منتقد سیاست خارجی آمریکا در کتاب «آمریکای بزرگ و حقوق بشر» می گوید کشورهایی که مسیر توسعه و سازندگی را موفقانه سپری کنند، در سیاست خارجی و ژئوپولتیکی ایالات متحده امریکا (ناحیت اعظم، یعنی سامان پهناور و عظیمی از جهان) تهدید بالقوه علیه منافع این کشور محسوب می شوند و باید به هر قیمتی مهار شوند.
چامسکی از کشورهایی چون نیکاراگوئه و ویتنام به عنوان نمونه یاد می کند و دلیل اصلی هجوم آمریکا بر این کشورها را رشد روزافزون اقتصاد، توسعه فرهنگی و اجتماعی و مسوولیت پذیری دولت‌ها و شکل گیری نهادهای نسبتا دموکراتیک و همچنین رشد تفکر ناسیونالیستی توسعه محور قلمداد می کند.
در اوایل اما آنچه میل آمریکایی‌ها و به تبع آن اروپایی‌ها را در رقابت جدی با شرق به ویژه روسیه تحریک می کرد، پیگیری نظریه «هارتلند مکیندر» و سلطه مطلق هژمونی جهانی غرب به ویژه آمریکایی‌ها بود.
افغانستان در نظریه مکیندر بخش مهم و حائز اهمیت هارتلند محسوب می شود و از این رو همواره یکی از میدان‌های گرم رقابت قدرت های جهانی بوده است. در جریان جنگ سرد و تسرّی سوسیالیسم/کمونیسم که یکی از پلشت ترین پدیده‌های ممکن در ادبیات سیاسی آمریکا و حتی جامعه‌ی آمریکایی محسوب میشد، سیاستگذارن وزارت خارجه آمریکا را بر آن داشت، که با استناد به نظریه «دومینوی آیزنهاور» رییس جمهور وقت آمریکا- که در سال ۱۹۵۳ در یک نشست خبری گفته بود: اگر کمونیسم به یک کشور سرایت کند، به تبع آن کشورهای همسایه را آلوده خواهد کرد، و همچنین با مبنا قرار دادن دکترین «مونرو» که با طرح بی طرف ماندن آمریکا در جنگ‌های خونین قرن نوزدهی اروپایی‌ها به آنها خط و نشان کشید و گفت هوای تاخت و تاز‌های اشغالگرانه به قاره آمریکا به شمول آمریکای جنوبی و مناطق کارائیب که حیات خلوت و تامین‌کننده مواد خام آن زمان آمریکای شمالی محسوب میشد را از سر بیرون کنند؛ هر قسمتی از زمین که در تعریف آمریکایی‌ها بخشی از منابع تامین کننده منافع ملی آنها محسوب میشد و مورد تهدید قرار می گرفت، به بهانه های مختلف به آنجا حمله می کردند.
اعزام نیروهای امریکایی به اوکراین
پرفسور والترمنوشیک در یکی از ساعت‌های درسی‌اش در دانشگاه وین-اتریش (سال ۲۰۱۹) که نگارنده این سطور حضور داشت، گفت: «در جریان جنگ سرد و در سالهای دهه هفتاد و هشتاد و حتی دهه نود، پشت هر براندازی نظامی و دیکتاتوری که در آمریکای جنوبی و منطقه کارائیب و حتی آفریقا شکل می گرفت و اتفاق می افتاد، دست نامرئی و گاهی مرئی آمریکا دخیل بود.»
به تعبیر منوشیک، اما تنها موفقیت لشکرکشی های پسا جنگ جهانی دوم ایالات متحده آمریکا حمله نظامی به گرانادا (جزیره‌ی کوچکی در منطقه‌ی کارائیب) محدود می شود.
پرفسور منوشیک در همان سال گفته بود که آمریکایی‌ها با شکست مفتضحانه و با تکرار تجربه ویتنام افغانستان را ترک خواهند کرد، اتفاقی که پس از چهار سال افتاد.
چامسکی در بخشی از توضیحاتش در همان کتاب «آمریکای بزرگ و حقوق بشر» می گوید: «ما برای هجوم به سرزمین‌ها و کشورهایی که بصورت طبیعی بخشی از منافع ملی ما در ( ناحیت ساحت اعظم) محسوب می شوند، باید بهانه های توجیه پذیر به ويژه در داخل آمریکا داشته باشیم و چه بهتر از بهانه «ترویج دموکراسی و حقوق بشر و مبارزه علیه کمونیسم منفور».
به باور چامسکی هرگاه آمریکا بخواهد کشور یا سرزمینی را اشغال کند، اول باید پای روسیه و کمونیسم را به آنجا بکشاند، و بعد برای مبارزه علیه کمونیسم، این شر عظیم و پدیده منفور- یا مستقیم یا غیر مستقیم وارد عمل شود.
بنابراین، تصور اینکه غرب اخصا آمریکایی ها منادیان کاذب آزادی، حقوق بشر، حقوق زنان و اقلیت‌های ستم‌دیده، کشورهای جهان سومی و توسعه نیافته ای چون افغانستان را با B-52 و F-16 , F-35 در مسیر مردم سالاری و رفاه و ترویج ارزش‌های متعارف و جهان شمول بشری همراهی می کند، از ریشه نادرست و غیر واقع‌بینانه است.
آنگونه که در بالا تذکر رفت، دیدیم که در روابط بین الملل به ویژه گفتمان قدرت و دکترین سیاست خارجی آمریکا، مردم سالاری و ارزش‌های دموکراتیک و حقوق بشر دال مرکزی محسوب نمی شوند، بلکه به قول چامسکی این ارزش‌ها و اسامی دهان پرکن بهانه های اصلی برای توسعه هژمونی آمریکا و دیگر بازیگران صحنه تئاتر سیاست بین‌الملل است.
نقش دوگانه‌ی افغانستان در فروپاشی/ احیای اتحاد جماهر شوری؛
غالبا فروپاشی اتحاد جماهر شوری را معلول لشکرکشی مسکو به افغانستان عنوان می کنند و ادبیات سیاسی با ماهیت اساطیری‌ای که در سه دهه پسین در افغانستان شکل گرفته بود، بی‌شمار به این مهم تاکید می کند.
هرچند هجوم نظامی مسکو به افغانستان یکی از فراوان عوامل فروپاشی شوری سابق بود، اما اهمیت نقش افغانستان در این فروپاشی را نمیتوان دست کم گرفت. با وجود اینکه اصلاحات (گلاسنوست-پروستریکا) گورباچوف و فقدان حمایت کافی مسکو از آلمان شرقی و نارضایتی‌های فزاینده مردم در این قسمت از آلمان که تحت حمایت مستقیم مسکو عمل می کرد، و همچنین شکل گیری خرده ناسیونالیسم و گرایشات جدایی طلبانه ملیت‌های مختلف در حوزه بالکان و یوگسلاوی سابق کلید فروپاشی اتحاد جماهر شوری را چرخاند، اما هزینه های هنگفت اقتصادی و گزارش های منزجر کننده و آمار سرسام آور تلفات نیروهای نظامی شوری در افغانستان و نقش غول‌های رسانه ای غرب در پخش و نشر این گزارشات، رهبران حزب کمونیست مسکو را دچار تردید و مردم را تا حد زیادی علیه حضور مسکو در افغانستان تحریک کرده بود.
اما با انتخاب «بوریس یلتسین» به عنوان نخستین رئیس جمهور روسیه و ایجاد چنددستگی در رهبری حزب کمونیست مسکو، راه یلتسین آهسته آهسته از گورباچوف جدا شد و مسیر فروپاشی اتحاد جماهر شوری و شکل گیری جمهوری های مستقل نیز تسریع یافت.
پس از خروج سربازان روسی از افغانستان و فروپاشی اتحاد جماهر شوروی، آمریکا و اروپا برای مدتی افغانستان را رها کردند، زیرا مرادشان که تک قطبی سازی نظم جهانی و فروپاشی اتحاد جماهیر شوری و در کلیت تحقیر مسکو بود، حاصل شده بود. اما با توجه به اهمیت هارتلند و موقعیت ژئواکونومیکی خاورمیانه و ژئوپولیتکی افغانستان، و رشد روزافزون نیاز کشورهای تازه صنعتی و درحال توسعه آسیایی چون چین و هند به مواد سوخت انرژی زا، آن «ناحیت اعظم» آمریکایی ها با خطر مواجه شده بود.
بنابراین، دوباره دنبال بهانه ای برای حضور مستقیم در افغانستان و خاورمیانه بساط توطئه پهن کردند. حادثه ۱۱ سپتامبر- که «گارت گرف» نویسنده و روزنامه نگار آمریکایی و شمار زیادی از تحلیلگران آن را تئوری توطئه قلمداد می کنند و می گویند که اداره بوش پسر مستقیم یا غیر مستقیم در آن دخیل بود، پای غرب و آمریکایی‌ها را به افغانستان کشاند.
مقامات بلندپایه آمریکایی بارها اذعان کردند و اسناد و مدارک کافی وجود دارد که نشان می دهد، آمریکایی‌ها برای حضور مستقیم در افغانستان پسا فروپاشی اتحاد جماهر شوری حتی قبل از حادثه ۱۱ سپتامبر هزینه های فروانی کرده اند، که از آن جمله می توان به تمویل غیرمستقیم گروه طالبان و تبانی با کشورهای حامی آن زمان طالبان اشاره کرد، که هیلاری کلینتون وزیر خارجه سابق آمریکا به صراحت آن را تائید کرده است.
جورج بوش پسر با دروغ بزرگش که گفت: «صدام حسین سلاح کشتار جمعی دارد» [ادعایی که تاکنون هیچ سرنخی از آن بدست نیامده است] در سال ۲۰۰۳ به عراق لشکر کشی کرد و اینگونه پای آمریکایی ها به خاورمیانه نیز باز شد.
پس از شکست و خروج غرب و آمریکایی‌ها از افغانستان، ادره بایدن به دلیل شیوه شرم آور خروج و پیامدهای پسا خروج از افغانستان مورد سرزنش فراوان و انتقاد شدید سیاستگذاران غربی به ویژه متحدین اروپایی اش و اعضای ناتو قرار گرفته است.
مطالب روزنامه‌ها و رسانه های نوشتاری، دیداری و شنیداری غرب را که مرور کنیم، می بنیم که جسارت و شاخ و شانه کشی های پوتین اخصا در مورد اوکراین را ماحصل خروج بی رویه آمریکا و شکست مذاکرات صلح و تسلط نظامی گروه طالبان بر افغانستان عنوان می کنند.
نگاه غالب در میان اکثریت تحلیل گران سیاسی غرب این است که سطح بالای بی اعتمادی اکثر متحدین منطقه ای و اعضای کلیدی ناتو نسبت به آمریکایی‌ها پس از خروج از افغانستان، مسکو را قانع کرده است که در مسئله اوکراین با جدیت و شدت بیشتر و بی پروا وارد عمل شود و مطالبات وسیع تر(تخلیه ناتو از اروپای شرقی و کشورهای عضو سابق اتحاد جماهیر شوری) که از دید اورپایی‌ها غیرقابل پذیرش است را مطرح کند.
مطالبات و امتیازاتی که مسکو از اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها می خواهد، با سیاست (درهای باز ناتو) و حفظ اروپای عاری از سلطه هژمونیک مسکو در تناقض مطلق و گاهی غیر واقع بینانه است؛ اما ظاهرا پوتین به این نتیجه رسیده است که آمریکایی‌ها چنانکه برای افغانستان، برای اروپا نیز شریک قابل اعتمادی نیست، با به کارگیری عوامل فشار می تواند قناعت اروپایی‌ها را حاصل کند و امتیازاتی را که میخواهد، بدست بیاورد.
آلمان یکی از شرکای بزرگ اهداف استراتژیک آمریکا تاکنون حتی از فرستادن تجهیزات نظامی به اوکراین خودداری کرده است و در خبرنامه ای که به یکی از طنزهای سیاسی این روزها در رسانه های اجتماعی تبدیل شده، اعلام کرده است که در صورت حمله نظامی روسیه به اوکراین تنها به فرستادن ۵۰۰۰ کلاه نظامی و حمایت های پزشکی بسنده خواهد کرد.
در حمله‌ی ۲۰۰۳ آمریکا به عراق نیز آلمان از حضور نظامی خودداری کرده بود. بعضی روزنامه های آلمانی زبان به ویژه روزنامه استندرد اتریش نوشته است، که اروپا نباید در مسئله اوکراین به دخالت نظامی فکر کند، بلکه به تجهیز نیروهای ضد روسی و راه اندازی جنگ‌های چریکی علیه حضور مسکو در «کی اف» بسنده کند؛ اما بسود اروپا نیست که از موضع ضعف یا مماشات آنگونه که با هیتلر- با پوتین برخورد کند.
اریک فری، از روزنامه نگاران برجسته اتریشی در این مطلب خود با اشاره به تجربیه تاریخی (شکست سیاست مماشات بیش از حد بریتانیا و فرانسه در برابر هیتلر و انعقاد پیمان سپتامبر ۱۹۳۸ مانشن که منجر به توسعه طلبی و جسارت بیشتر هیتلر شد) سیاستگذاران اروپایی را به تامل و تعقل بیشتر فراخونده و گفته است: برای مهار شکارچی [پوتین] به همان پیمانه که قدرت لازم است، تعقل و تدبر نیز امر خیر و پسندیده و الزامی است. آنچه از لابلای مباحث داغ امروزی در اروپا شنیده می شود، کسی حاضر نیست در صورت حمله روسیه به اوکراین، این کشور را چنانکه کی اف انتظار دارد، حمایت نظامی کند.
به این معنی که یا آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها تسلیم خواست‌های پوتین می شوند و نیروهای ناتو از اروپای شرقی تخلیه میشودـ که امری‌ست ظاهرا نامحتمل- یا اوکراین به عنوان یکی از مهره‌‌های مهم غرب، آنگونه که سرویس‌های اطلاعاتی بریتانیا ادعا می کنند، با راه اندازی یک کودتای نظامی در داخل ارتش اوکراین، یا با حمله نظامی تحت سلطه مستقیم یا غیرمستقیم مسکو قرار می گیرد. در هردو صورت این مسکو است که کم از کم در کوتاه مدت به‌خواسته اش در قسمت اروپایی اتحاد جماهیر شوری سابق دست یافته است.
در صورت حمله‌ی نظامی روسیه به اوکراین و حمایت غرب از نیروهای ضد روسی در کی اف، یعنی پیاده سازیی سناریوی افغانستان در اوکراین، بخت پیروزی اوکراینی های غرب محور نسبت به آنچه در افغانستان دوران حضور مسکو اتفاق افتاد، خیلی ناچیز است. زیرا شرایط افغانستان هم به لحاظ جغرافیایی هم به لحاظ ساختار اجتماعی و بافت تباری و گرایش‌های مختلف ایدئولوژیکی و قومی کاملا متفاوت است.
پس از افزایش تنش میان روسیه و اوکراین در سال ۲۰۱۴ که منجر به جدایی جزیره‌ی کریمیه از اوکراین شد، جمهوری‌های خودخوانده ای نیز در «لوهاسنک» و «دومنتسک» با حمایت‌های مستقیم مسکو شکل گرفت که تا کنون بصورت مستقل از کی اف عمل می کنند. بر اساس آمار رسمی تقریبا بیش از یک پنجم جمعیت اوکراین را روس‌ها تشکیل می دهند، که با توجه به رشد روزافزون ناسیونالیسم اوکراینی غرب محور، در صورت درگیری نظامی طرف روسیه را خواهند گرفت. آشنایی با جغرافیا و مشترکات زبانی و فرهنگی و سابقه‌ی طولانی اوکراین به عنوان بخشی از روسیه نیز عامل دیگری است که احتمال پیروزی غرب و جناح‌های غرب محور در اوکراین را در برابر روسیه کاهش می دهد.
در آسیای مرکزی و جمهوری‌های عضو سابق اتحاد جماهیر شوری همچنان نقش روسیه تعیین کننده است و این منطقه به عنوان حیات خلوت سنتی مسکو تلقی می شود. به ویژه پس از تنش‌های اخیر که در قزاقستان اتفاق افتاد، نیروهای نظامی روسیه در راس نیروهای پیمان امنیت جمعی وارد شهر «نورسلطان» شد و به این بهانه حضور نظامی مسکو در این منطقه نیز تسهیل گردید.
جمهوری تاجیکستان هم از بدو ایجاد تا کنون همواره در محور مسکو عمل کرده است و به عنوان یکی از متعهدترین و فرمانبردارترین فرزندان جدا شده اتحاد جماهیر شوری سابق مطیع سیاست‌های منطقه‌ای مسکو باقی مانده است.
در حوزه قفقاز نیز نیروهای روسی به عنوان نیروهای حافظ صلح میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان حضور دارند و احتمالا پس از ختم تاریخ پنج ساله، همچنان با اشتعال تنش بیشتر میان این دو جمهوری عضو سابق اتحاد جماهر شوری حضور نظامی مسکو در این منطقه نیز حفظ خواهد شد.
از طرفی هم غرب و آمریکایی ها تنها با مسئله روسیه و اوکراین مواجه نیستند. پکن نیز از موضع روسیه آشکارا حمایت کرده و احتمالا انتظار دارد که در صورت اقدام چین علیه تایوان، حمایت مسکو را با خود داشته باشد. در واقع آمریکایی‌ها و غرب امروزه با چندین بحران مواجه اند، که افغانستان گوشه کوچک و نه چندان مهم آن را تشکیل می دهد. از همین روست که ناروی با چراغ سبز آمریکایی‌ها و کشورهای دیگری اروپایی، سران ملیشه‌های نظامی که هنوز در لیست گروه های ترویستی سازمان ملل قرار دارند و بی شمار جنایت کرده‌اند را در اسلو میزبانی می کند. غربی‌ها تلاش می کنند با هر ترفندی رژیم طالبان در کابل را به رسمیت بشناسند و نیرویی را که صرف مسئله افغانستان و مهاجرین افغانستانی می کنند را در جبهات دیگر هزینه کنند.
نتیجه‌گیری:
از آنچا در بالا گفته شد، میتوان چنین نتیجه گرفت که:
آمریکایی‌ها و غربی‌ها چنانکه مدعی‌اند، منادیان صادق مردم‌سالاری، آزادی و ارزش‌های بشری به ویژه برای مستعمرات سابق خویش نیستند؛ و برعکس، در یک رقابت تنگاتنگ با قدرت‌های دیگری چون چین و روسیه در پی تحکیم پایه‌های سلطه جهانی خویش و به قول گرامشی نهادینه سازی هژمونی ساختاری و ترویج سبک زندگی امپریالستی در میان جوامع توسعه نیافته و در حال توسعه اند.
２- شکست آمریکا و غرب در افغانستان در گفتمان سیاست بین‌المللی مسکو- پکن نقطه‌ی عطف تاریخ و آغاز شکست لیبرال دموکراسی غربی و پایان هژمونی جهانی آمریکا و صعود شرق تلقی می شود و موجب کاهش سطح اعتماد همپیمانان منطقه ای و اروپایی آمریکا شده است. به همین دلیل مسکو نیز با جسارت و اطمینان بیشتر ظاهر شده است. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوری سابق، به تعبیر ایمانوئل ماکرون که گفته بود ناتو دچار سکته مغزی شده است، مسکو نیز دچار سکته مغزی و شوک عظیم تاریخی شده بود. هجوم نظامی مسکو به افغانستان یکی از عوامل جدی و موثر فروپاشی اتحاد جماهر شوری محسوب می شد. اما ظاهرا همین افغانستانی که موجب شکست و فروپاشی شوری سابق شده بود، اکنون اسباب احیا و بازسازیی احتمالی آن را فراهم کرده است. یعنی به همان پیمانه که در فروپاشی نقش داشت، در احیای آن نیز نقش ایفا کرده است.
３- روسیه چه دیر و چه زود، مسقیم یا غیر مستقیم، اوکراین را از غرب گرایی مطلق و عضویت در ناتو باز می دارد و احتمالا با ترتیب یک کودتای نظامی در داخل ارتش اوکراین، گروه ها و جریان‌های وابسطه به مسکو را در قدرت حفظ خواهد کرد.
４- با توجه به وسعت بحران‌هایی که آمریکا و اروپا در برابر چین، روسیه، ایران و در خاورمیانه روبرو اند، افغانستان در حاشیه سیاست‌های خارجی آنها قرار خواهد گرفت و با تعاملات پیدا و پنهان و به بهانه های مختلف رژیم طالبان در کابل را به رسمیت خواهند شناخت. یکی از مواردی که سیاست امنیتی روسیه در آسیای مرکزی را تهدید می کرد، حضور احتمالی غرب در آسیای میانه به بهانه مدیریت اوضاع افغانستان و آسیای مرکزی (حیات خلوت سنتی روسیه) بود، که با حضور و نقش آفرینی نیروهای پیمان امنیت جمعی به رهبری مسکو در قزاقستان، این احتمال نیز منتفی است و روسیه بازیگر اصلی این منطقه خواهد بود. آنچه ناروشن است، آینده افغانستان و سرنوشت سی و چند میلیون شهروند این کشور است که با مصائب فراوان و در شرایط رقت انگیزی بسر می برند.
یک دیپلومات ارشد سوئیسی که با هیات طالبان در جینوا ملاقات کرده می گوید که طالبان علاقمند به گفت و گو با جامعه جهانی می باشند و صریحا اعلام کرده اند که نیازمند به کمک های غرب هستند.
این دیپلومات سوئیسی همچنین گفت که طالبان کاملا درک کرده اند که اگر می خواهند کمک های بیشتری از سوی جامعه جهانی برای افغانستان باز گردد، آنها باید اولین قدم را بردارند.
«رافائل نایگلی» سفیر سوئیس در نهادهای سازمان ملل در جینوا می گوید که روز گذشته (پنجشنبه 21 دلو) با هیات طالبان به رهبری داکتر قلندر عباد سرپرست وزارت صحت عامه امارت اسلامی دیدار کرده است.
گفتنی است که پیش تر رویترز گزارش کرده بود که هیات طالبان به رهبری لطف الله حکیمی رئیس کمیسیون تصفیه صفوف طالبان به این سفر آمده است.
آقای نایگلی به خبرنگاران گفت: «آنها [طالبان] درک کرده اند که ما از آنها قول و تضمین می خواهیم؛ آنها می دانند که باید اولین قدم را بردارند.»
وی افزود: «آنها صریحا اعلام کردند که به کمک های ما نیاز دارند. به نظرم آنها تمایل به برخی سازش ها دارند. ما واقعا احساس کردیم که آنها علاقمند به گفت و گو با جامعه جهانی می باشند.»
فروپاشی سیستم بانکی و نبود نقدینگی، شیوع بیماری کووید 19 و قحطی گسترده در سطح کشور سبب شده تا طالبان در تنگنای سختی قرار بگیرند، بخصوص آنکه دنیا نیز هنوز امارت اسلامی را به رسمیت نمی شناسد.
رافایل نایگلی علاوه کرد: «ما به طور صریح توقعات خود را به آنها بیان کرده ایم. بخصوص توقع مان در بخش حقوق بشر، تضامین برای ارسال کمک های انسانی و حفظ و مراقبت از غیرنظامیان به آنها گفته شده است.»
وی گفت: «ما به آنها تاکید کردیم که مقام های فعلی در کابل را بر اساس رفتارشان قضاوت می کنیم نه براساس گفتارشان.»
گفتنی است که یک نهاد غیردولتی سوئیسی به نام «جینوا کال» طی این هفته هیاتی از طالبان را به سوئیس دعوت کرد شد تا با آنها درباره موضوعات متفاوتی از جمله مسایل حقوق بشری در پشت درهای بسته گفت و گو کند.
سرپرست وزارت صحت عامه که در راس این هیات است با دبیرکل سازمان بهداشت جهانی دیدار کرده و قرار است امروز (جمعه 22 دلو) با مقام های جمعیت صلیب سرخ سوئیس نیز دیدار کند.
منابع از جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود به خبرگزاری رها می گویند که بیش از یک صد هزار تن از نیروهای دفاعی و امنیتی نظام پیشین با این جبهه در تماس می باشند.
این منابع می گویند که جبهه مقاومت اما طی چند ماه گذشته سرگرم ساختارسازی سیاسی خود بوده است تا در صورت هر گونه مذاکرات موفق یا ناموفق با امارت اسلامی، پیشنهاد مشخص خود را برای ارائه ساختار نظام سیاسی در افغانستان داشته باشد.
گرچه سران این جبهه پس از دیدار اسماعیل خان با نمایندگان امارت اسلامی در تهران و یا نشست پنهانی آنها در مسکو، اعلام کردند که گفت و گوها با طالبان بی نتیجه است و عملا فراخوان جنگ دادند.
منابع از این جبهه می گویند که ساختار سیاسی پیشنهادی احمد مسعود به عنوان رهبر این جبهه، نظام فدرالی با شباهتی به مانند آنچه در سوئیس حاکم است می باشد.
همچنین این منابع از داخل جبهه مقاومت تایید کرده اند که این جبهه با شمار زیادی از نیروهای دفاعی و امنیتی نظام پیشین که پس از سقوط دولت در بلاتکلیفی بسر می برند، و از سویی امارت اسلامی نیز موفق به جذب آنها نشده، در تماس می باشد.
این منابع می گویند که هم اینک با بیش از یک صد هزار نیروی دفاعی و امنیتی پیشین در تماس می باشند و آنها نیز اعلام آمادگی همکاری با جبهه مقاومت کرده اند.
از جمله دلایلی که امارت اسلامی در جذب نیروهای امنیتی نظام پیشین ناموفق بوده این است که با توجه به گزارش اخیر سازمان ملل مبنی بر قتل و یا ناپدید شدن بیش از یک صد تن از نیروهای امنیتی نظام پیشین، کمتر سربازی جرات اعتماد برای پیوستن به صفوف امارت اسلامی می کند.
همچنین براساس گزارش های بسیار، شماری زیادی از زندانیان در زندان های امارت اسلامی را نظامیان پیشین تشکیل می دهند.
اسکای نیوز در گزارشی تازه از زندان ولایت هرات عنوان کرده است که شمار زیادی از زندانیان محبوس شده، نظامیان دولت پیشین می باشند.
یک جبهه نظامی دیگر با نام «جبهه آزادی افغانستان» با انتشار یک فایل تصویری، علیه امارت اسلامی طالبان اعلام موجودیت کرد.
در این ویدیو در حالی که افراد در آن صورت های خود را پوشانده اند، یک تن از آنان خطاب به مردم افغانستان می گوید که سران نظام پیشین با دسیسه، کشور را به «گروه تروریستی طالبان» تحویل داده و فاجعه انسانی را در افغانستان رقم زدند.
وی افزوده که از زمان تسلیم دهی افغانستان به طالبان، خبرنگاران، زنان آزاده و معترض، فعالان سیاسی و مدنی به بند کشیده می شوند و صادق ترین سربازان و افسران کشور نیز دستگیر و به فجیع ترین شکل ممکن به قتل میرسند.
او همچنین می گوید که زنان در زیر پرچم امارت اسلامی طالبان از هیچ گونه حقوق اسلامی و انسانی برخوردار نیستند و صدها هزار شهروند افغانستان در حال فرار از کشور می باشند و میلیون ها تن دیگر در داخل کشور با فقر و گرسنگی روبرو می باشند.
این جبهه گفته که با جبهه مقاومت ملی به رهبری احمد مسعود ارتباطی ندارد و خود را متشکل از تمامی اقوام افغانستان توصیف کرده است.
آنجیلنا جولی هنرپیشه مطرح سینمای امریکا و سفیر حسن نیت کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در پیامی ویدیویی برای نشست پارلمان اروپا درباره زنان افغانستان، خطاب به طالبان گفت: «تمنا زریاب پریانی و پروانه ابراهیم خیل را آزاد کنید؛ از چه می ترسید؟»
این هنرپیشه مطرح سینمای جهان گفت: «می دانید، وقتی که مردمان زیادی در اطرافتان زندانی می شوند، مجبور به فرار از کشور و یا حتی کشته می شوند؛ هنگامی که فامیل های زیادی در اطرافتان با گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند، شما نمی توانید خود را شجاع بنامید.»
وی علاوه کرد که اما شجاعت زنان افغانستان در طول نسل ها و مردانی که از این زنان حمایت کردند، تاریخی است.
خانم جولی افزود: «این بدین معناست که علیرغم شرایط فعلی، شرایطی که فروپاشی اقتصادی باعث شده که دختران خردسال به ازدواج اجباری دربیایند؛ یا دختران جوانی که برای اعتراضات مسالمت آمیزشان به سرک ها رفته اند، شبانه با زور سلاح از خانه هایشان بیرون برده شوند؛ و یا اگر حتی کل کشور در یک بحران کامل انسانی قرار دارد؛ نباید امیدمان را از دست بدهیم و همه چیز را از دست رفته بدانیم.»
وی همچنین خطاب به طالبان از آنها خواست تا دروازهای مکاتب را به روی دختران باز کنند و پروانه ابراهیم خیل و تمنا زریاب پروانی و دیگر زنانی که در بازداشت بسر می برند را نیز آزاد سازند.
او گفت: «بگذارید زنانه آزادانه در کار، اجتماع و سیاست اشتراک کنند؛ اگر این کار را نمی کنید، از شما می پرسم که از چه می ترسید؟»
سفیرحسن نیت کمیشنری عالی سازمان ملل در امور پناهندگان افزود: «اگر از اذهان زنان افغانستان می ترسید، باید بگویم که خیلی دیر شده است. شاید شما بتوانید یک زن را از کارش دور کنید، یا فرصت تحصیل را از او بگیرید؛ یا به او بگویید که چگونه لباس بپوشد و یا حتی او را بترسانید که در داخل خانه محبوس بماند؛ اما هرگز نمی توانید توانایی اندیشیدن را از او بگیرید.»
لازم به ذکر است که نشست دو روزه پارلمان اروپا درباره زنان افغانستان امروز (سه شنبه 12 دلو) آغاز شد و فردا به پایان می رسد. پیام ویدیویی آنجلینا جولی در آغاز این نشست پخش گردید.
امارت اسلامی در اولین انتصاب زنان در بست های کاری، ملالی فیضی را به عنوان رئیس شفاخانه نسائی ولادی ملالی در کابل منصوب کرد.
وزارت صحت عامه امارت اسلامی اعلام کرد ملالی فیضی به عنوان رئیس شفاخانه ملالی در کابل گماشته شده است.
اگرچه روسای شفاخانه های نسائی ولادی همواره زنان بوده است اما انتصاب داکتر ملالی فیضی به عنوان رئیس شفاخانه ملالی از سوی امارت اسلامی در شش ماه گذشته اولین انتصاب یک زن در پست عالی رتبه عمومی محسوب می شود.
این انتصاب در روزهای گذشته با واکنش های گسترده ای روبرو بوده است.
با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، زنان از کار در بیرون از منزل به استثناء چند دیپارتمنت دولتی به شمول سکتور صحت منع شدند و دختران صنف هفت به بالا اجازه رفتن به مکتب را نیافتند.
ظریفه غفاری، شهردار پیشین میدان وردک، در تویتر خود در این مورد نوشت اگرچه رئیس یک شفاخانه نسائی ولادی باید یک زن باشد اما انتصاب خانم فیضی در این پست از سوی امارت اسلامی، خبری عالی ست.
خانم فیضی از دانشگاه علوم طبی فارغ شده و در پانزده سال گذشته در شفاخانه ها و نهادهای متعددی به ویژه در دیپارتمنت ویژه سلامت مادران و نوزادان کار کرده است.
هزاران نفر از قریه نشینان اطراف خط دیورند در حالی مدرک هویتی پاکستانی دریافت کرده اند که تذکره معتبر افغانستانی دارند.
به گزارش خامه پرس به نقل از یک رسانه معتبر داخلی دیگر این اقدام پاکستان در شرایطی صورت می گیرد که خط دیورند هنوز مورد مناقشه افغانستان و پاکستان قرار دارد و درچند هفته گذشته درگیری هایی بین نیروهای امارت اسلامی و نیروهای پاکستان روی موضوع حصارکشی در خط دیورند از سوی پاکستان، رخ داده است.
گفته می شود مقامات پاکستانی پیش از این در مناطق اطراف قریه جات لقمان و جهانگیر سرشماری جمعیتی انجام به مردم در قریه های لقمان و جهانگیر در منطقه سپین بولدک ولای قندهار نزدیک خط دیورند مدرک هویتی پاکستانی داده اند و مدعی شدند این دو قریه جزء قلمرو پاکستان است. زمانیکه نیروهای امنیتی امارت اسلامی مانع فعالیت پاکستانی ها شدند، درگیری شدیدی اتفاق افتاد.
مقامات ولایتی امارت اسلامی به رسانه ها گفتند این رویداد در دست بررسی ست. یک مسئول در دفتر والی امارت اسلامی در قندهار به رسانه ها گفت علاوه بر قندهار شهروندان افغان زیادی در ولایات هلمند، ارزگان و برخی ولایات دیگر مدرک هویتی پاکستانی دارند چون در پاکستان مهاجر بودند و اکنون بین مرز افغانستان و پاکستان رفت و آمد می کنند.
در ولایات خوست و ننگرهار نیز افغان های زیادی در حالی مدرک هویتی پاکستانی دارند که دارای تذکره معتبر افغانی نیز می باشند.
صدور مدرک هویتی به افغان های ساکن اطراف خط دیورند از سوی پاکستان در نوع خود سوال برانگیز است.
افغانستان خط دیورند را مرز رسمی و بین المللی خود با پاکستان نمی داند در حالیکه پاکستان آن را مرز بین المللی خود می شمارد و به تازگی بخش های زیادی از خط دیورند را حصارکشی کرده است.
آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد گزارشی برای ارائه به شورای امنیت آماده کرده که در آن به کشتارهای انتقام جویانه ی مقام های سابق دولت افغانستان و همکاران بین المللی توسط طالبان اشاره شده است.
در این گزارش که رویترز آن را مشاهده کرده به کشته شدن و یا ناپدید شدن بیش از یک صد تن از نیروها و مقام های سابق دولت افغانستان و شهروندان افغان همکار نیروهای بین المللی پس از تسلط طالبان اشاره شده است.
آنتونیو گوترش در این گزارش، وخیم تر شدن شرایط زندگی را برای 39 میلیون شهروند افغانستان با وجود آن که جنگ با طالبان پایان یافته ترسیم کرده است و گفته است: «تمام نظام اجتماعی و اقتصادی افغانستان متوقف شده است.»
گوترش در گزارش آورده: «علیرغم آنکه طالبان عفو عمومی اعلام کرده اند، اما ماموریت سازمان ملل همچنان گزارشات مستدلی مبنی بر کشتار، ناپدیدن شدن اجباری و دیگر خشونت ها علیه نیروها و مقام های سابق دولت افغانستان و همچنین افغان های همکار نیروهای خارجی دریافت می کند.»
گزارش علاوه کرده که از زمان تسلط طالبان بر افغانستان بیش از یک صد تن از این افراد کشته شده اند که دو سوم این قتل ها توسط طالبان و یا متحدین طالبان انجام شده است.
همچنین گزارش های مستدلی وجود دارد که دست کم 50 تن به اتهام عضویت در گروه داعش شاخه خراسان در محاکم صحرایی توسط طالبان به قتل رسیده اند.
در این گزارش همچنین به وضعیت خطرناک کارکنان رسانه ها و مدافعین حقوق بشر اشاره شده و گفته است که آنها همچنان تحت حملات متفاوت، خشونت ها، تهدید، بازداشت های خودسرانه، بدرفتاری و حتی قتل قرار می گیرند.
آنتونیو گوترش به شورای امنیت سازمان ملل پیشنهاد کرده که ساختار ماموریتی این سازمان در افغانستان تغییر کند تا بتواند وضعیت انسانی را در افغانستان نظارت کند.
حزب کمونیست چین دو مجسمه بزرگ بودا در منطقه خام واقع در تبت ولایت سیچوان این کشور را تخریب کرده است.
اولین تخریب مجسمه بودا توسط دولت چین در دسامبر سال گذشته میلادی و مجسمه دوم یک ماه بعد یعنی در اواخر جنوری سال جاری میلادی صورت گرفت.
به نقل از «PHAYUL» اولین مجسمه بودا نود و نه فوت ارتفاع داشت که به همراه چرخ های عبادت غول پیکر اطرافش تخریب شد.
این اقدام دولت چین شبیه اقدام طالبان در دور اول امارت اسلامی در افغانستان می باشد که طی آن مجسمه های بزرگ بودا در ولایت بامیان به توپ بسته شد.
اقدام چین در تخریب مجسمه های بودا نسخه طالبان این کشور محسوب می شود.
درست شبیه طالبان که افغانستان را از هر چیزی که با اسلام تعریف شده از سوی خودشان مطابقت نداشته باشد پاکسازی می کنند دولت چین نیز هر چیزی که با تعریف رئیس جمهور شی جین پینگ از بودائیم تبتی و اصول سوسیالیستی چین مطابقت نداشته باشد را تخریب می کند.
باید گفت مجسمه غول پیکر « بودای شاکیامونی » و چرخ های رنگارنگ عبادت در اکتبر سال 2015 میلادی توسط اجتماع تبتی دراگو در شهر تیبتان ولایت سیچوان و با هزینه چهل میلیون یوان ساخته شده بود.
دولت چین در ششم جنوری سال جاری میلادی نیز یک مجسمه بزرگ دیگر بودا را نیز تخریب کردند. در کنار تخریب این مجسمه بودا ده ها راهب و افراد عادی که با تخریب مجسمه مخالف بودند نیز از سوی دولت چین دستگیر شدند و براساس گزارشات هنوز تبتی های بیشتری دستگیر می شوند.
رئیس جمهور شی جین پینگ در جولای سال گذشته میلادی سفری غیرمنتظره به منطقه تبت داشت و از مقامات محلی حزب کمونیست خواست بودائیزم تبتی مبتنی بر اصول سوسیالیستی چین تاسیس کنند.
مقامات محلی حزب کمونیست بلندی بیش از حد مجسمات را دلیل تخریب آنها اعلام کردند.
امرالله صالح می گوید که رژیم طالبان در داخل یک دیکتاتور است و در خارج یک اداره تحت حمایت پاکستان می باشد که با فعالیت های مدنی و مقاله نویسی قابل اصلاح نیست.
امرالله صالح معاون نخست دولت سقوط کرده اشرف غنی روز جمعه (8 دلو) در مطلبی نوشته است که هیچ یک از وسایل و روش های طالبان برای رسیدن به اهداف شان مشروع و انسانی نبوده و نیست.
وی افزوده که سردسته های طالبان همه دست پرورده های استخبارات پاکستان می باشند و خانواده های آنان نیز تماما بدون استثنا در شهرهای پاکستان مسکن گزیده اند.
آقای صالح با بیان اینکه رژیم طالبان با مقاله نویسی و فعالیت مدنی اصلاح پذیر نیست، افزوده: «اگر این گروه بخواهد برای ایجاد مشروعیت به مردم مراجعه نماید از بنیاد به لرزه می افتد و می پاشد.»
امرالله صالح تاکید کرده: «ایجاد فضا و روند همه قبول بدون مقاومت و مبارزه مسلحانه امکان پذیر نیست. هیچ روزنه ای برای اینکه طالب پاسخگو به ملت افغانستان شود وجود ندارد.»
معاون پیشین ریاست جمهوری افغانستان همچنین گفته است «اکنون که ناتو تمام تعهدات امضا شده اش را با افغانستان زیر پا گذاشت و افغانستان را وارد یک مرحله جدیدی از بازی های جئوپولوتیک گذاشت، غیبت غرب و نهادهای غربی به نفع همه ی مردم کشوراست. غیابت آنها ساحه بازی و مانور را برای همه طرف های سیاسی هموار و یکسان می سازد و ما با توانایی های بومی خود، توان برون رفت از این معضل را داریم. فقط زمان در میان است و بس.»
وی اضافه کرده است که «مقاومت در همه ابعاد آن نیاز ملی است در غیر این صورت از همه ارزش های مادی و معنوی خویش باید بگذریم. اگر طالب چیزی بنام حمایت در میان مردم دارد باید راه انتخابات را پیشه نماید. جامعه ما هر روز به طرف گسست بیشتر و پاشیدگی بیشتر سوق داده می شود و لجاجت طالب در امر سرکوب مردم و خواست های مردم دلیل اصلی و بینادی این گسست است.»
سازمان بین المللی مهاجرت( آی اُ ام) نسبت به شرایط چالش برانگیز عودت کنندگان فاقد مدرک افغان ابراز نگرانی کرده می گوید روزانه بیش از سه هزار افغان فاقد مدرک از ایران به افغانستان باز می گردند که بیشترشان به اجبار از ایران اخراج شده اند.
در گزارش سازمان بین المللی مهاجرت آمده است در سال 2021 یک میلیون افغان در حالی به افغانستان بازگشته اند یا دیپورت شده اند که هزاران افغان دیگر در جست و جو زندگی بهتر در حال ترک افغانستان می باشند.
گزارش می افزاید سازمان بین المللی مهاجرت برنامه ای برای حمایت از عودت کنندگان فاقد مدرک در افغانستان انجام داده است که طی آن تیم های محافظت سازمان نیازمندی های اضطراری عودت کنندگان را رفع کرده از آنها برای دسترسی به خدمات حفاظتی حیاتی حمایت می کند.
براساس گزارش فوق افغانستان بحران انسانی پیچیده ای را تجربه می کند و بیکاری، ناامنی غذایی و ناامنی در این کشور در حال افزایش است.
اِمل نوزده ساله که با سختی های زیادی دست و پنجه نرم می کند به تازگی تصمیم گرفته برای جست و جوی فرصت های شغلی به ایران برود.
امل به طلوع نیوز گفت:«رفتن به ایران به ویژه در این هوای سرد خیلی سخت است اما مجبورم چون بیکارم و توان پرداخت هزینه های خانه را ندارم.»
محمدخان طالبی، کارشناس مهاجرت در ایران، اما می گوید پس از تحولات اخیر در افغانستان افغان های زیادی روانه ایران شده اند اما در این اواخر به دلیل هوای سرد افغان های کمتری به ایران می آیند.
از سویی هم بلال کریمی، معاون سخنگوی امارت اسلامی، می گوید امارت اسلامی فرصت های اشتغال زایی برای جوانان را بررسی می کند تا از مهاجرت جوانان به ایران جلوگیری کند.
وی افزود امارت اسلامی برای جلوگیری از سفرهای غیرقانونی هم وطنان و جوانان به کشورهای همسایه و تشویق آنها به ماندن در کشور و استفاده از توانایی هایشان برای خدمت به کشور خود تلاش های جدی را انجام داده است.
قاری فصیح الدین فطرت رئیس ارتش امارت اسلامی طالبان می گوید که امریکا و ناتو طی 20 سال گذشته با طالبان عملا در جنگ بوده اند و امارت اسلامی نیز توقع رسمیت از آنها را ندارد.
قاری فصیح الدین فطرت بدخشی رئیس ارتش و ملا محمد یعقوب مجاهد سرپرست وزارت دفاع طالبان که هر دو به ولایت بدخشان رفته اند، از ولسوالی های مرزی و نیروهای نظامی طالبان در این مناطق بازدید کردند.
در این بازدیدها، قاری فصیح الدین گفت که امریکا طی بیست سال گذشته عملا با امارت اسلامی طالبان در جنگ بوده است، و امارت نیز هم اکنون توقع رسمیت از آنها را ندارد.
در همین حال، ملا محمد یعقوب نیز گفت: «دشمن می خواهد به نام سمت، زبان، قوم و نژاد تفرقه ایجاد کند، اما امارت اسلامی به هیچ شخص و گروهی اجازه چنین فعالیت هایی را در افغانستان نخواهد داد.»
او همچنین از ارتقای لوای دوم پیاده بدخشان به فرقه نظامی با فرمان ملا هبت الله آخندزاده رهبر عالی این گروه در آینده نزدیک خبر داد.
این گفته ها در حالی از سوی قاری فصیح الدین فطرت مطرح می گردد که یک هیات 15 نفره از طالبان به تازگی از سفر ناروی برگشته اند که گفته می شود در این سفر سه روزه، از خواسته های اصلی طالبان از کشورهای غربی، مشروعیت و آزادسازی دارایی های افغانستان بوده است.
حامد کرزی رئیس جمهور پیشین کشور می گوید که او و داکتر عبدالله عبدالله زمان خودشان را داشته اند و دیگر لزومی ندارد که آنها در ساختار دولت آینده نیز حضور داشته باشند.
حامد کرزی در صحبت با شبکه سی ان ان در خصوص ساختار احتمالی دولت آینده در افغانستان گفت: «من و داکتر عبدالله نمی خواهیم در ساختار جدید دولت حضور داشته باشیم؛ ما زمان خود را داشته ایم. ما وظیفه خود را برای کشور انجام داده ایم.»
وی افزود: «بنابراین، دیگر نیازی نیست که در ساختار آینده دولت افغانستان باشیم؛ هر دولتی که در آینده قرار است شکل بگیرد.»
حامد کرزی علاوه کرد: «اما به عنوان شهروندان عادی افغانستان، آرزوی افغانستانی با احترام، خوب و رو به پیشرفت داریم؛ و برای تحقق این موضوع، گفت و گوهای خوب و صریحی در فضای بسیار خوب با رهبران طالبان داشته ایم.»
رئیس جمهور پیشین کشور در پاسخ به اظهار نظر مجری شبکه سی ان ان که گفت ظاهرا هیچ یک از خواسته ها و گفت و گوهای شما با طالبان تحقق نیافته، گفت: «البته توافق هایی داشتیم. طالبان گفته اند که به زمان بیشتری نیاز دارند و ما نیز قبول کردیم. اما زمان شان هم اکنون فرا رسیده است؛ برای مثال در ماه حمل در افغانستان مکاتب باز می شوند و ما می خواهیم که دختران ما در سراسر کشور بتوانند به مکاتب بروند و هیچ بهانه ای در این باره را نمی پذیریم.»
این درحالیست که چندی پیش گزارش هایی مطرح شد که گویا حامد کرزی و داکتر عبدالله از سوی امارت اسلامی طالبان به عنوان اعضای یک شورای دوازده نفره جهت اداره افغانستان قرار داده شده اند.
ضیاء الدین یوسفزی، فعال آموزشی و از موسسان بنیاد ملاله، می گوید امارت اسلامی برای کسب مشروعیت از سوی جامعه جهانی و به رسمیت شناخته شدن در جنجال با دنیا به سر می برد و وعده آنها برای بازگشایی مکاتب دخترانه در افغانستان قابل باور نیست.
آقای یوسفزی از جامعه جهانی خواست به جای باور کردن وعده های رژیم طالبان به صداهای داخل افغانستان گوش فرا دهد.
باید گفت ملاله یوسفزی دختر ضیاء الدین یوسفزی یک دهه پیش توسط یکی از تفنگداران طالبان و در داخل اتوبوس مکتب به دلیل فعالیت های آموزشی اش برای زنان از ناحیه سر مورد شلیک گلوله قرار گرفت اما جان سالم به در برد.
آقای یوسفزی به «دی نیشین» گفت:« سقوط کابل سقوط زنان بود. من و خانواده ام طعم طالبانیزه شدن را چشیده ایم و دیده ایم آن چه معنایی می دهد.»
این در حالی ست که مقامات وزارت معارف امارت اسلامی دو روز پیش از بازگشایی مکاتب دختران بالای صنف هفت در آغاز سال جدید شمسی خبر داد.
بسیاری این وعده طالبان را تلاش برای کسب مشروعیت از سوی جامعه جهانی می دانند و می گویند امارت اسلامی پس از تحکیم پایه های حکومت خود توجهی به حقوق زنان نخواهد داشت.
مقامات امارت اسلامی ابراز امیدواری کردند نشست اسلو به فضای جنگی علیه غرب پایان دهد.
ذبیح الله مجاهد، سخنگو و معین وزارت اطلاعات و فرهنگ امارت اسلامی، گفت طالبان به دنبال تقویت روابط خود با تمام کشورها از جمله اتحادیه اروپا و غرب از طریق دیپلماسی ست.
وی افزود از تسلط دوباره طالبان تاکنون نشست اسلو اولین گفت و گوی رسمی امارت اسلامی با غرب در خاک اروپاست که می تواند به فضای جنگی بعد از دو دهه شبه نظامی گری علیه ناتو نقطه پایان بگذارد.
ذبیح الله مجاهد به خبرگزاری فرانسه گفت امارت اسلامی گام های لازم برای پاسخ مثبت به خواسته های غرب را برداشته و امیدوار است روابط خود با تمام کشورها به ویژه کشورهای اتحادیه اروپا و غرب را از طریق دیپلماسی تقویت نماید.
وی افزود امارت اسلامی می خواهد فضای جنگی علیه غرب را به یک فضای صلح آمیز تبدیل کند.
قابل ذکر است گفت و گو میان طالبان و مقامات غربی در اسلو پایتخت نروی روز یک شنبه آغاز می شود و حقوق بشر و کمک های انسانی از موضوعات مورد بحث خواهد بود.
هیات پانزده نفره امارت اسلامی به ریاست امیرخان متقی با هواپیمایی که از سوی کشور نروی ترتیب داده شده بود امروز کابل را به مقصد اسلو ترک کردند.
در این سفر سه روزه قرار است مقامات امارت اسلامی با مقامات نروی و شماری از کشورهای متحد به شمول بلجیم، اتحادیه اروپا، فرانسه، جرمنی، ایتالیا و ایالات متحده امریکا دیدار و گفت و گو کنند.
هیات طالبان در این سفر همچنین با برخی از اعضای جامعه مدنی افغانستان به شمول رهبران زن و ژورنالیستان دیدار کند. این دیدار درحالی صورت می گیرد که آزادی کسانی که در افغانستان زندگی می کنند به شدت تحت تهدید است.
