دسته: اجتماعی

«پونیت سینگ چاندوگ» رهبر تشکل هندوهای جهان در صفحه توییترش امروز (سه شنبه 13 میزان) تایید کرده که افراد مسلح ناشناس وارد این معبد سیک های افغانستان در منطقه کارته پروان شده و اقدام به تخریب برخی وسایل آن کرده اند.

یک تن از سیک های افغانستان نیز در یک فایل تصویری در صفحه اجتماعی اش می گوید شماری از افراد مسلح ناشناس امروز وارد این معبد در منطقه کارته پروان شده و کمره های امنیتی و قفل های دروازه های آن را شکستند.

این افراد هنگام حمله به این معبد خود را از طالبان معرفی کردند، اما طالبان آن را رد می کند.

سیک و اهل هنود افغانستان طی سال های گذشته همواره بخاطر عقایدشان در کشور هدف حملات مرگباری قرار گرفته اند.

زمانی جمعیت سیک های افغانستان به 200 هزار نفر می رسید که اما اکنون این رقم انگشت شمار شده است.    

«سنجر اقیوف» سرپرست سفارت قرقیزستان امروز (سه شنبه ۱۳ میزان) به حکیمی خبرنگار رها در بدخشان گفت که قرقیزستان در ۲۳ سپتامبر اولین محموله از اهدای کمک های بشردوستانه کشور خود را به کابل آغاز کرده، و در مرحله دوم برای مردم پامیر در ولایت بدخشان به ارزش پنج میلیون «سوم» که بیش از پنج میلیون و 3 صد هزار افغانی می شود، کمک های بشر دوستانه کرده است.

نماینده قرقیزستان تصریح می کند که این اولین و آخرین کمک های این کشور نیست و به شکل ماهانه و سالانه این کمک ها بین دو کشور و دو مردم ادامه پیدا می کند.

مولوی ابو محمد محمدی معاون والی طالبان برای بدخشان اولین سفر نماینده قرقیزستان را بخاطر رفع مشکلات مردم بدخشان با اهمیت دانسته و بر روابط دوستانه و دو جانبه تاکید کرد.

آقای احمدی گفت هدف سفر نماینده قرقیزستان به دستور رییس جمهور این کشور دید و بازدید با مردم قرقیز پامیر بدخشان بود.

این کمک ها در حالی به مردم پامیر بدخشان صورت می‌گیرد که چندی قبل به تعداد صد تن از مردم پامیر نسبت وخیم شدن اوضاع امنیتی به تاجیکستان پناهنده شده بودند.

مولوی شیراحمد عمار مهاجر معاون والی طالبان برای هرات می گوید که این دو تن به قصد دزدی وارد منزلی در ولسوالی اوبه هرات شده بودند که در جریان دفاع از خود از سوی صاحب خانه کشته می شوند.

مقام های امنیتی طالبان اجساد این دو تن را بار دیگر در ملا عام آویزان کردند تا به گفته آنها پند عبرتی برای سایر مجرمین باشد.

پیش از این نیز طالبان اجساد چهار تن را که متهم به آدم ربایی بوده و در جریان درگیری با نیروهای طالبان در این ولایت کشته شده بودند، در چهار نقطه شهر هرات آویزان کردند.  

نشریه بلومبرگ به نقل از منابع آگاه نوشته است شماری از شرکت های مخابراتی که میلیاردها دالر در زمان حضور نیروهای خارجی در بخش تلکام در افغانستان سرمایه گذاری کرده بودند، هم اکنون با کمبود نقدینگی در سطح کشور با مشکل پرداخت بدهی هایشان به شرکت های تامین کننده مواجه هستند.

بسیاری از پرداخت های اصلی این شرکت ها به تامین کنندگان شان براساس دالر صورت می گیرد.

منابع آگاه که خواسته نامشان فاش نگردد گفته اند که این پرداخت ها از زمانی که آمریکایی ها دارایی های افغانستان را مسدود ساخته و کمک ها نیز قطع شده اند، بدون پرداخت باقی مانده اند.

آنها می گویند که وضعیت رو به بدی می رود و هیچ نشانه مثبتی نیز در حال حاضر برای رفع این مشکل دیده نمی شود.

این افراد می گویند که ادامه این وضعیت ممکن است که روی کار شرکت هایی مانند «انترنشنال اسپید کست» و «یوتل ست کمیونیکشین» و یا شرکت هایی که در بخش تامین فایبر نوری از کشورهای همسایه مانند ایران فعالیت دارند، تاثیر گذاشته و آنها خدمات شان را قطع کنند و امکان دسترسی مردم افغانستان به جهان بیرون از طریق انترنت محدود گردد.

شماری دیگر از شرکت های خدماتی مانند شرکت های خدمات نرم افزاری، شرکت های خدمات لوازم پرزه جات/ یدکی، و یا الکترونیکی برای حفظ فعالیت برج های مخابراتی نیز به پرداخت به دالر نیاز دارند.   

ـمانوئل انتومبا» مدیر همکار منطقه ای در «شورای مشورتی نسل فضای سازمان ملل متحد» می گوید: “برای مثال قطع خدمات شرکت «اسپیدکست» ممکن است ارتباط 200 قریه افغانستان را با یکدیگر قطع سازد.”

او افزود با این اتفاق خدمات پهنای باند، انترنت، خدمات بهداشت از راه دور، یا آموزش از راه دور و یا درمان از راه دور برای نقاط دوردست تماما مختل می گردد.

این در حالیست که براساس یک گزارش در حدود 74 درصد جمعیت افغانستان در مناطق روستایی زندگی می کنند.

دو مدیر ارشد اجرایی در زمینه خدمات مخابراتی می گویند که گزارش دقیقی از میزان سرمایه گذاری این گونه شرکت های مخابراتی و خدمات انترنتی در افغانستان مشخص نیست اما براساس آمارهای متفاوت این رقم به چیزی در حدود 3 میلیارد دالر می رسد.

پس از روی کار آمدن طالبان و سقوط دولت قبلی، آمریکا در حدود 9 میلیارد دالر از دارایی های نقدی افغانستان را مسدود کرد. بانک های کشور نیز پس از چند روز تعطیلی به دستور مقام های طالبان فعالیت خود را آغاز کردند اما براساس مصوبه ای، تنها امکان پرداخت 200 دالر طی یک هفته به مشتریان بانک ها وجود دارد.

با این وجود از بسیاری از ولایات گزارش هایی می رسد که حتی همین 200 دالر نیز در بسیاری مناطق پرداخت نمی گردد.

اما این منطقه از روند بازسازی و نوسازی و همکاری های اقتصادی و انکشافی فراموش شده و مورد توجه مقامات دولتی و موسسات ملی و بین المللی قرار نگرفته است .

سرک و پل و پلچک آن در اثر سیلاب های مدهش کاملا تخریب شده و راه های مواصلاتی به روی عابرین قطع و مردمان این محل با مشکلات گوناگون دست و پنجه نرم می کنند.

عبدالباعث رحمانی رییس کلستر دره جوزگون طی مصاحبه ای به رسانه ها می گوید که در طول بیست سال گذشته این مردم به باد فراموشی سپرده شده و هیچ توجهی بخاطر بهبود وضعیت زندگی این مردم صورت نگرفته است.

او  پیشنهاد می کند که این مردم نباید بیشتر از این فراموش گردد و حقوق شان در نظر گرفته شود.

ابواحمد احمدی معاون والی بدخشان طی سفری که به این منطقه داشت با تایید این خبر می گوید که  اگر سرک این منطقه تعمیر گردد با هزینه کم و فاصله کم بسیاری از ولسوالی های این ولایت را به مرکز ولایت بدخشان وصل می سازد.

او از مسوول بنیاد آقا خان خواست که در این زمینه کمک و همکاری لازم را برای مردم این ناحیه انجام دهند.

در همین حال شمس علی شمس مسوول بنیاد آقا خان در ولایت بدخشان می گوید که هیچ جای بدخشان همانند این منطقه خراب نبوده و مردم این ناحیه از هر لحاظ در محرومیت قرار دارند.

آقای شمس وعده سپرد که در تمام لیست های کاری خود این منطقه را در اولویت قرار می دهد.

دره جوزگون مردم تاجیک تبار در چند کیلومتری دفتر والی بدخشان قرار دارند؛ اما در طول بیست سال گذشته از تمام خدمات محروم بوده اند، اکنون دیده شود که طالبان با این مردم در حال محرومیت چگونه زمینه عرضه خدمات را مساعد می سازند.

حکیمی

عالم گل حقانی که از سوی اداره موقت طالبان به عنوان رئیس اداره پاسپورت معرفی شده است امروز (سه شنبه 13 میزان) در یک نشست خبری در این ریاست گفت که پروسه صدور پاسپورت برای شهروندان دوباره آغاز شده است.

آقای حقانی افزود که هم اکنون 25 هزار جلد پاسپورت شهروندان چاپ شده و آماده توزیع است.

همچنین گفته شده که به کارمندان زن ریاست پاسپورت نیز اطلاع داده شده که به وظایف شان بازگردند.

پس از سقوط دولت و روی کار آمدن طالبان، پروسه صدور پاسپورت و شناسنامه های الکترونیکی متوقف شد.

روز گذشته اداره موقت طالبان در نخستین نشست کابینه خود به وزارت امور داخله به رهبری سراج الدین حقانی هدایت داده بود تا صدور پاسپورت و شناسنامه های الکترونیک را دوباره آغاز کند.

خبرگزاری فرانسه نوشته است شماری از شبکه های اجتماعی به شمول فیس بوک، انستاگرام، واتس آپ در افغانستان و برخی کشورهای منطقه قطع شده است.

تاکنون توضیحی در این باره از سوی این شبکه های اجتماعی ارائه نشده است

پس از چاشت روز گذشته (یکشنبه 11 میزان) یک انفجار مقابل دروازه ورودی مسجد عیدگاه در کابل صورت گرفت.

این انفجار در حالی صورت گرفت که در آن مسجد، مراسم فاتحه خوانی برای درگذشت مادر ذبیح الله مجاهد سخنگو و معاون سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان در جریان بود.

آمار متفاوتی از تلفات این حمله منتشر شد.

گروه تروریستی داعش امروز (دوشنبه 12 میزان) از طریق برنامه تلگرام خبرگزاری ایماق مسئولیت این رویداد را بر عهده گرفته است.

از زمان روی کار آمدن طالبان، این چندمین بار است که گروه داعش حملات تروریستی را در سطح کشور راه اندازی می کند.

مرگبارترین این حملات، هفتم سنبله بود که در آن یک مهاجم انتحاری این گروه واسکت مواد منفجره خود را در میان انبوهی از جمعیت در مقابل دروازه ابی میدان هوایی کابل منفجر ساخت. در آن حادثه دست کم 170 تن جان خود را از دست دادند.

گروه داعش اعلام کرده است که رهبران طالبان را هدف قرار می دهد.

مولوی شیراحمد عمارمهاجر معاون والی طالبان برای هرات امروز (دوشنبه 12 میزان) گفت این کمک های بشردوستانه شامل هفت تیلر حامل مواد غذایی، دارو، اکسیجن و البسه زمستانی است که در نقطه صفر مرزی ولایت خراسان رضوی و هرات تحویل مقام های افغان شده است.

آقای مهاجر ضمن قدردانی از جمهوری اسلامی ایران گفت: “ایران همیشه در شرایط سخت در کنار مردم افغانستان بوده و هیچ گاهی مداخله مغرضانه نکرده، و امارت اسلامی طالبان نیز به اساس تمام قوانین بین المللی و همسایه داری پایبند بوده و هیچ گاه اجازه نمی دهد که افراد و یا گروه های خارجی مانند داعش از خاک افغانستان بر علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده کنند.”

آقای سیاح فرمانده امنیه ولسوالی تایباد ایران نیز هنگام تحویل این کمک های بشردوستانه گفت: “این کمک ها برای توسعه و تقویت برادری میان دو ملت و کشور هدا می گردد.”

آقاس سیاح همچنین از عملکرد 40 روزه امارت اسلامی در بهبود امنیت افغانستان به نیکی یاد کرده، افزود: “ما از پیشرفت و آبادانی افغانستان استقبال نموده و آماده همکاری با دولت جدید این کشور خواهیم بود.”

در یک ماه گذشته این چهارمین محموله از کمک های جمهوری اسلامی ایران است که به مسئولین امارت اسلامی افغانستان تحویل می گردد.

 سخنگوی وزارت خارجه ایران درباره حادثه تروریستی اخیر در کابل پایتخت افغانستان گفت: تروریسم در هر شکل و رنگ و بروزی که نمود یابد نه تنها مردود که محکوم است.

«سعید خطیب‌زاده» سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران امروز (دوشنبه) در نشست هفتگی با خبرنگاران ضمن تشریح آخرین تحولات در حوزه سیاست خارجی به سؤالات خبرنگاران پاسخ داد.

سخنگوی دستگاه دیپلماسی ایران درباره حادثه تروریستی اخیر در کابل پایتخت افغانستان بیان کرد: تروریسم در هر شکل و رنگ و بروزی که نمود یابد نه تنها مردود است بلکه محکوم است.

خطیب‌زاده ادامه داد: جمهوری اسلامی ایران موضع ثابتی را در خصوص عملیات‌های تروریستی داشته و بدون تبعیض و استثنا همه اقدامات را محکوم کرده است.

وی افزود: معتقدیم افغانستان خسته از جنگ، خشونت، افراطی گری و تروریسم است و همه باید تلاش کنیم افغانستان با صلح و ثبات داشته باشیم.

سازمان ملل متحد حمله به مراسم ختم مادر ذبیح‌الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان را محکوم کرد.

نمایندگی سازمان ملل در افغانستان موسوم به یوناما امروز (دوشنبه، ۱۲ میزان) در پیامی گفت حمله بر کسانی را که «روز یکشنبه در محفلی در یکی از اماکن مذهبی در کابل شرکت کرده بودند را محکوم می‌نمایم».

این نهاد گفت انفجاری که در نزدیکی دروازه ورودی مسجد عیدگاه صورت گرفت بر اساس گزارش ها باعث کشته و زخمی شدن شماری از مردم شده است.

این انفجار عصر روز یک‌شنبه ( ۱۱میزان) در نزدیکی دروازه مسجد عیدگاه کابل رخ داد که در آن مراسم فاتحه‌خوانی مادر مجاهد در جریان بوده‌است.

آمار متفاوتی از تلفات این انفجار منتشر شده‌است.

رسانه‌های داخلی به نقل از طالبان گزارش داده‌ که در این انفجار دو نفر کشته و چهار نفر زخمی شده‌اند.

اما شبکه الجزیزه گزارش داده‌است که در این رویداد ۱۲ نفر کشته و ۳۲ نفر زخمی شده‌اند.

در مورد هویت قربانیان چیزی گفته‌ شده‌است.

طبق گزارش‌ها در مراسم فاتحه‌خوانی امروز مقامات طالبان نیز حضور داشته‌اند

مسئولیت این انفجار را کسی و یا گروهی به عهده نگرفته‌است.

سیستم آموزشی کنونی و کتب درسی از دستاوردهای هجده ساله افغانستان می باشد. اکنون سئوال اینجاست که آیا کتاب های درسی کنونی در حکومت آینده طالبان در  افغانستان استفاده خواهد شد؟

احتمال این کار خیلی زیاد است چون: در کتاب های تاریخ به جنایایت طالبان از سال 1996 تا 2001 آن طور که باید پرداخته نشده است. از سوی دیگر حکومت تازه طالبان به دلیل فرار نیروهای انسانی توانمند و با تجربه از افغانستان و کمبود بودجه قادر به ایجاد یک سیستم آموزشی با کیفیت نخواهد بود. هزاران تن از معلمین سخت کوش و با هوش و ویرایشگرانی که کتاب های کنونی را تهیه و تولید کردند اکنون افغانستان را ترک کرده اند.  

دولت های کرزی و  غنی ضعیف و فاسد بودند اما حداقل یک میراث محکم برای نسل آینده افغانستان از خود برجای گذاشتند. نمی توان گفت این سیستم آموزشی و کتاب های چاپ شده تماما به خاطر کمک های مالی خارجی ها در افغانستان بوده است چون پاکستان نیز سالهاست از کمک های مالی امریکا استفاده کرده است.

این یک واقعیت است که سه فاکتور «دفاع، آموزش و صحت» در پیشرفت و آقایی یک کشور در جهان نقش اساسی را بازی می کند. افغانستان نیز از این قاعده مستثنی نیست.
یکی از مشکلاتی که کشوری جنگ زده ای مثل افغانستان از دیرباز و به ویژه پس از سال دو هزار و یک و استقرار نظام جدید سیاسی با آن همواره روبرو بوده محتوای کتب درسی در مکاتب و حتی دانشگاه ها بوده است. اینکه مواد درسی تا چه اندازه به تربیت یک نیروی انسانی متبحر، متعهد به اسلام و ارزش های دینی و ملی در افغانستان کمک کرده سوال بزرگی ست که بی پاسخ مانده است و آنچه مسلم است این حیطه چه در زمان حمله اتحاد جماهیر شوروی سابق و استقرار حکومت کمونیستی در افغانستان، دوران امارت اسلامی طالبان در گذشته، نظام جدید سیاسی افغانستان پس از سال 2001 و اینک استقرار دوباره طالبان در افغانستان از دخالت کشورهای خارجی حامی نظام های سیاسی در امان نبوده است: در دوران حکومت کمونیستی مفاهیم کمونیستی، در دوران امارت اسلامی مفاهیم افراط گرایی اسلامی برگرفته از مدارس دینی پاکستان و در دوران کرزی و غنی مفاهیم غربی در کتب درسی به خورد کودکان و دانشجویان افغانستانی داده شده است.
وب سایت «دی پرینت» در مطلبی منتشر شده در چهارم اکتبر (دوازدهم میزان) محتوای کتب درسی مکاتب افغانستان و پاکستان را مقایسه کرده است.
«محصلین افغان پس از نابودی رژیم طالبان به رهبری ملا عمر در سال 2001 میلادی چه چیزهایی می خواندند؟ برنامه آموزشی مدارس برای محصلین چه بود و مهم تر از همه چه تفاوتی با برنامه آموزشی ملی واحد مربوط به «تحریک انصاف پاکستان» دارد؟» دو سئوال عمده ای است که بازگشایی مکاتب پسرانه به دستور طالبان در ذهن نویسنده مطلب طرح کرده است.
پاسخ سریع به این دو سئوال کار راحتی نبود چراکه سایت وزارت معارف افغانستان با تسلط طالبان محو شده بود. اما خوشبختانه نویسنده مطلب به کمک گوگل توانسته است به صدها کتب درسی که در مدارس افغانستان تدریس می شد دست پیدا کند. این کتب درسی به صورت رایگان در اختیار محصلین در مدارس افغانستان قرار داده می شد. کتب درسی بدون شک به عنوان ابزار اصلی برای ارائه آموزش در توسعه کشورها مهم تلقی می شوند.
به عنوان یک خارجی انتظارات اولیه من پایین بود: افغانستان قرن بیست و یکم به طور عمده قبیله ای و عقب افتاده است، قربانی جنگ های خارجی و دشمنی های بی شمار خانوادگی، قبیله ای و اختلافات مذهبی بوده است. دو زبان ملی و شش تا هشت زبان منطقه ای دارد. آیا آموزش افغانستان به طور کامل به هم ریخته و پایین تر از پاکستان، میراث دار یک سیستم توسعه یافته عصر استعمار قرار دارد؟
تصورات من تا حد زیادی اشتباه بودند. حین دانلود کتب درسی به طور تصادفی به دنیایی برخوردم که حتی برای متخصصین آموزشی پاکستانی نیز ناشناخته بود. خوانندگانی که زبان فارسی دری و پشتو(دو زبان ملی افغانستان) را می دانند در صورت چک دوباره به همان نظراتی می رسند که من رسیدم:

اولا

کتب علمی برای صنوف یک تا دوازده را بررسی کردم. این کتب شامل مضامینی چون «ریاضی، فیزیک، شیمی، بیولوژی و کامپیوتر ساینس بود. ژئولوژی(زمین شناسی) از صنف ده به بعد تدریس می شود و به طور ضمنی تاکید می کند که آینده افغانستان به ثروت منابع معدنی آن وابسته است. محتویات روشن است و به طور سیستماتیک از گراف های دسته بندی شده و توضیحات رنگی استفاده شده است. اگرچه مشکلات انتهای فصول کتب ساده تر از کتاب های سطح اُ تا اِی می باشند، اما کیفیت و محتوا با هم رقابت می کنند.
کتب درسی پاکستان بسیار متفاوت است. من و همکارانم سالهاست از مسئولین آموزشی پاکستان خواسته ایم به طور عمده کتب درسی که در سطح یک منطقه بومی چاپ می شوند را تغییر دهند: این کتاب ها در محتوا و آموزش و تربیت فقیر هستند و خیلی بد مطالب را ارائه کرده اند. در سال 2015 مطلبی در همین مورد از اینجانب در روزنامه داون پاکستان چاپ شد که می گفت «لطفا این کتاب ها را بسوزانید». این درخواست من ثابت کرد که کتب درسی سیستم آموزشی پاکستان زشت ترین و بی محتوا ترین کتب درسی در جهان است. دکتر انجم الطاف، رئیس پیشین علوم مدیریتی دانشگاه لاهور، به تازگی مضمون «پیش-1 آغاز گر ریاضیات» را تجزیه و تحلیل کرده است. این مضمون که تحت نظارت برنامه آموزشی ملی واحد تهیه شده چند هفته پیش به تمام مدارس پاکستان اعم از عمومی و خصوصی برای تدریس تحمیل شد.

دوما

با درنظرداشت تفرقه های مذهبی در افغانستان و جلوگیری از نظرات شخصی ملاها، مطالعات اسلامی(حنفی) به صورت جدا از مطالعات اسلامی جعفری تدریس می شود. موضوعات اسلامی به صورت سختگیرانه ای از موضوعات سکولار جدا شده اما کتب درسی جامع هستند و مضامینی چون«قرآن، شریعت النبوی(زندگی پیامبر گرامی اسلام(ص)، اخلاق، تفسیر، تجوید، فقه و غیره در کتب اسلامی مکاتب تدریس می شود.
کتاب های خاصی که در مدرسه ها(مدارس دینی) مورد استفاده قرار می گیرد به موضوعات معمولی در ریاضی، علوم، انگلیسی و تاریخ می پردازد. این سیسم دو سطحی و محدود کردن موضوعات در قالب کتاب های دینی کار خوبی ست. اما برنامه آموزشی ملی واحد پاکستان به صورت عکس عمل می کند: موضوعات دینی در کتبی که مضامینی چون اردو، انگلیسی و دانش عمومی را تدریس می کند نفوذ کرده است: این کار کاملا بی معناست و مدرسه ها(مدارس دینی) و مکاتب عادی با هم اتصال نزدیکی یافته اند. محصلین مکاتب عادی مجبورند در مورد دنیای مدرن مطالعه کنند اما در مدارس دینی نودونه درصد محصلین(طلبه ها) هرگز به صورت حرفه ای ریاضی و دیگر علوم را فرا نمی گیرند. بنابراین، چرا باید کتاب های مشابه استفاده شود و محصلین را مجبور نمود امتحانات مشابه بدهند؟ این بدان معناست که دولت تحریک انصاف پاکستان به دنبال کمترین مخرج مشترک هست، حتی پایین تر از حد فعلی.

سوما

دولت پیشین افغانستان برای ایجاد هویت افغانستانی در کشوری با تکثر زبان های رایج از  کسانی که یک زبان را صحبت می کردند خواسته بود اساس زبان های دیگر را نیز فرا بگیرد. متون دری/عربی در صنوف یک تا دوازده تدریس می شد، تدریس پشتو از طریق فارسی و تدریس فارسی از طریق پشتو در برنامه آموزشی گنجانده شده بود. برای صنوف یک تا نه برای تدریس زبان های محلی به شمول «بلوچی، ازبکی، تاجیکی، ترکمنی، عربی و پشه ای» از فارسی و پشتو استفاده می شد.

در پاکستان اما از سال 1947 به بعد توجهی به زبان ها محلی نشده و بنگالی برای شروع در نظر گرفته شده است. یک فرد در پاکستان کجا می تواند یک کتاب رسمی یپدا کند که در آن برای آموزش زبان های «سندی، پشتو، بلوچی، پنجابی، هندکو، سرایکی، برهوی، شینا یا کشمیری استفاده شده باشد؟ در عوض اردو به همه تحمیل شده است. به طرز خنده اوری، بیشتر رهبران سیاسی در پاکستان تسلط کافی بر دیگر زبان های رایج در کشورشان ندارند. ناتوانی در بیان نظرات و منظور سبب شده ترکیبی از انگلیسی و اردو که می توان آن را «مینگلیس یا اردیش» خواند صحبت می شود.

کسی دقیق نمی داند صدها کتاب درسی که در سیستم آموزشی افغانستان استفاده می شود را چه کسی نوشته و تولید کرده است. اگر استثنائات را در نظر نگیریم، باید گفت نام نویسندگان بر روی کتاب ها درسی ذکر نشده است اما از آنجایی که محتویات محلی به وفور در کتاب ها گنجانده شده می توان گفت که نویسندگان کتب خارجی نبوده اند. منابع مالی و تمویل کننده چاپ کتاب که احتمالا «سازمان توسعه بین المللی امریکا» بنابر دلایل امنیتی هم روی جلد کتاب ها نوشته نشده است.

برای جالب تر نشان دادن کتاب ها تاریخ چاپ آنها به تاریخ هجری- 1398 ذکر شده است. این معادل سال میلادی 1978 یک سال قبل از حمله اتحاد جماهیر شوروی سابق به افغانستان می باشد. اما چاپ با کیفیت کتاب ها نشان می دهد که خیلی تازه اند.

اما سئوال اینجاست که آیا کتاب های درسی کنونی در حکومت آینده طالبان در  افغانستان استفاده خواهد شد؟ احتمال این کار خیلی زیاد است چون: در کتاب های تاریخ به جنایایت طالبان از سال 1996 تا 2001 آن طور که باید پرداخته نشده است. از سوی دیگر حکومت تازه طالبان به دلیل فرار نیروهای انسانی توانمند و با تجربه از افغانستان و کمبود بودجه قادر به ایجاد یک سیستم آموزشی با کیفیت نخواهد بود. هزاران تن از معلمین سخت کوش و با هوش و ویرایشگرانی که کتاب های کنونی را تهیه و تولید کردند اکنون افغانستان را ترک کرده اند.  

دولت های کرزی و  غنی ضعیف و فاسد بودند اما حداقل یک میراث محکم برای نسل آینده افغانستان از خود برجای گذاشتند. نمی توان گفت این سیستم آموزشی و کتاب های چاپ شده تماما به خاطر کمک های مالی خارجی ها در افغانستان بوده است چون پاکستان نیز سالهاست از کمک های مالی امریکا استفاده کرده است.

وضعیت کنونی آموزشی در پاکستان نشان می دهد که رهبران این کشور، نخست وزیر و به طور ویژه وزیر معارفش قبل از اینکه به بیشتر از این سیستم آموزشی پاکستان را به نابودی بکشانند می بایست مدل آموزشی افغانستان را مطالعه کنند. برنامه آموزشی ملی واحد کیفیت را کاهش داده سبب می شود نابرابری های آموزشی همچنان نادیده باقی بمانند. مشارکت پاکستان در دنیای مدرن تهوع آور است. رهبران ملی ما فقط یاد دارند دستور بدهند. آنها فکر نمی کنند، نمی شنوند و نمی خوانند. بیست سال بعد پاکستانی ها خواهند پرسید چه میراثی این رهبران از خود بر جای گذاشته است؟

شبکۀ اجتماعی تویتر، حساب‌های مربوط به ذبیح‌الله مجاهد و بلال کریمی سخنگویان گروه طالبان را موقتاً محدود کرده است.

آخرین تویت ذبیح‌الله مجاهد در مورد حملۀ روز یکشنبه سوم اکتبر (۱۱ میزان) در شهر کابل بود، جاییکه مراسم فاتحه‌خوانی مادر آقای مجاهد برگزار شده بود.

به نقل از صدای امریکا در حساب‌های این دو سخنگوی طالبان، شبکۀ تویتر چنین پیام داده است: «احتیاط: این حساب موقتاً محدود شده است. شما این هشدار را به این خاطر مشاهده می‌کنید که برخی فعالیت‌های غیر معمول در این حساب موجود بوده است.»

حتا پیش از مسلط شدن طالبان بر افغانستان، شبکۀ تویتر به خاطر محدود نکردن حساب‌های مربوط به طالبان، مورد انتقاد شدید قرار داشت و منتقدان می‎‌گفتند طالبان با استفاده از این شبکه به اشاعۀ تبلیغات و خشونت آن گروه می‌پرازند.

هرچند حساب‌های تویتر مجاهد و کریمی تایید شده نیست، اما همواره فعالیت‌های مربوط به گروه طالبان، به ویژه مسوولیت پذیری حملات آن گروه از طریق این صفحات تایید می‌شد.

لازس ویلکس که چهارده سال پیش با کشیدن کاریکاتور پیامبر اسلام(ص) خشم مسلمانان جهان را برانگیخت در یک تصادف کشته شد.

این رویداد که علاوه بر لازس ویلکس دو محافظش نیز کشته شدند در جنوب سوئدن رخ داد.

این کاریکاتوریست به دلیل دریافت پیام های تهدید آمیز از سوی مسلمانان تندرو از سال 2007 به بعد تحت محافظت شدید پلیس قرار داشت.

به نقل از بی بی سی موتر حامل لازس با یک تراکتور برخورد می کند و راننده تراکتور در بیمارستان بستری شده است.

پلیس سوئدن اعلام کرد به نظر نمی رسد در این تصادف فرد دیگری دخیل بوده باشد.

قابل ذکر است ترسیم کاریکاتور پیامبر اسلام(ص) توسط لازس سبب خشم مسلمانان در کشورهای مختلف شد و کار به جایی رسید که نخست وزیر سوئدن برای فرونشاندن خشم مسلمانان با رهبران بیست و دو کشور اسلامی ملاقات و گفت و گو نماید.

در ادامه گروه القاعده برای کشتن وی صد هزار دلار جایزه تعیین کرد.

آقای ویلکس در سال 2015 میلادی در پایتخت دانمارک هدف یک حمله قرار گرفت اما جان سالم به در برد.

مولوی حقانی وزیر تحصیلات عالی طالبان در اظهاراتی تازه گفته است:«از فارغان بیست سال قبل هیچ انتظاری نباید داشت.»

این اظهارات مولوی حقانی به عنوان یکی از مقامات عالی رتبه امارت اسلامی طالبان با واکنش های منفی زیادی در بین مردم به ویژه نسل جوان روبرو شده است.

سید میثم احسانی، فعال مدنی و استاد دانشگاه، در فیس بوک خود در پاسخ به مولوی حقانی نوشته است:«تحصیل کردگان از ادارات که مدیرانش همچون آدم هایی باشند انتظاری نداشته و ندارند.»

وی می افزاید انتظار اینگونه آدم ها از ما این است که خودکشی کنیم، انتحار کنیم، زایشگاه را منفجر کنیم و به مدارس شبیخون بزنیم.

به گفته آقای احسانی حیف است انسان های نخبه، با دانش و تحصیل کرده به این مولوی ها خدمت کنند.

وی نوشته است:«این شب را سحری است و ما باز خواهیم گشت، نه زیر یوغ بربریت، بلکه در فضای عاری از هرگونه کور دلی ها و نفهمی ها.»

محمد آصف اکبری، فعال مدنی و از اصحاب رسانه، هم در پاسخ به اظهارات مولوی حقانی در فیس بوک خود نوشته:«جناب حقانی! نباید هم از ما نسل جدید انتظار نداشته باشید.انتظار شما این است که نسل فعلی بر زایشگاه حمله کند و کودکان یک روزه و زنان در حال زایمان را سلاخی کند؟ اگر انتظار این را داشته باشید که نسل ما به ورزشگاه، آموزشگاه، دانشگاه و قرارگاه های سربازان که همه فرزندان این مردم و وطن هستند حمله کند، طفل و زن و پیر و جوان بیگناه را به خاک و خون بکشد پس درست حدس نزده اید این انتظارتان از نسل جدید احمقانه است و نباید هم از این نسل انتظار داشته باشید» .

آقای اکبر می افزاید:«از نسل فعلی باید انتظار:  روح الله نیکپاه های مدال آور، دختران رباط ساز هرات، قهرمانان تیم ملی فوتبال، فوتسال و کیرکیت و انتظار بهرامی و هوتک و مبارز شدن را داشته باشید.»  

به گفته این کاربر فیس بوک نسل امروز همان دانش آموزانی هستند که از سال ۲۰۰۳ تا حالا ۳۵۹ مدال از المپیادهای مختلف بین المللی به دست آورده اند.

اکبری تاکید می کند:«ما به درد انتظارات شما نمی خوریم و نخواهیم خورد.»

داکتر عبدالحمید اعتمادی، استاد دانشگاه، نیز نوشته است: طالبان حق دارند نسبت به تحصیل کرده‌ها بد بین باشند چرا که توسعه علم و آگاهی نقطه مخالف افراطی‌گری و تندروی است و گروه‌های بنیادگرا در جامعه آگاه سربازگیری نمی توانند. لذا در پی جامعه‌ای هستند که کر و کور بوده و نسبت به حق و حقوق شان آگاهی نداشته باشند!».

مسعود اندرابی؛ وزیر پیشین داخله می‌گوید، حمدالله محب؛ مشاور امنیت ملی ‌اشرف‌غنی با خلیل حقانی؛ عضو شبکه حقانی مداوم در تماس بوده‌ و در سقوط کابل وساطت کرده‌است.

اندرابی این مطلب را روز (یک‌شنبه، ۱۱ میزان) در یادداشتی در صفحه فیسبوک خود در واکنش به انتشار جزئیات فرار اشرف‌غنی منتشر کرد.

اخیرا روزنامه هشت صبح یادداشتی را در مورد فرار غنی نوشته‌است.

مسعود اندرابی گفته‌است موضوعی که در این یاداشت شاید “عمدا بحث نشده و یا منبع ممکن به آن دسترسی نداشته‌است، تماس‌های مداوم حمدالله محب با خلیل حقانی است”.

او نوشته‌است روزی که سلام رحیمی و متین بیک مصروف تماس‌ با قطر بودند و توافق شد که طالبان به کابل داخل نشوند و رحیمی به همین منظور از طالبان در خواست صدور اعلامیه کرد و طالبان بلافاصله از قطر اعلامیه دادند، محب با خلیل حقانی چندین تماس داشته است.

اندرابی افزوده‌است محب حتی یک بار قرار شده تا با خلیل حقانی در نزدیک کابل ملاقات کند؛ ولی بعدتر آقای محب ترجیح داده است که از طریق تلفن به هماهنگی‌ها ادامه دهند.

وزیر پیشین داخله در ادامه نوشته‌است: «مطمین هستم که این بخش از آن فرار و چگونگی تسلیمی ننگین نظام به گروه حقانی با همدستی و وساطت محب و پاکستان، بعدها نیز افشا شود.»

آقای محب یکی از مهره‌های مهم غنی بود که نهادهای امنیتی را مدیریت می‌کرد.

مقام‌های دولت پیشین او را مسئول اصلی پیشروی سریع طالبان و فروپاشی ارتش می‌دانند.

طبق اطلاعات منتشر شده، محب هنگام فرار غنی نیز او را همراهی کرده‌است.

گفته شده غنی و همراهانش با چهار چرخبال پس از ترک افغانستان، وارد قلمروی تاجیکستان شده؛ اما آن کشور اجازه فرود به چرخبال‌ها را نداده‌است. سپس چرخبال‌های غنی به صورت غیرقانونی در میدان هوایی ترمذ ازبکستان نشست کرده و از آنجا پس از چندین ساعت محاصره توسط نظامیان ازبک به امارات عربی منتقل شده‌است.