دسته: برگزیده ها

مقامات افغان از راه اندازی تمرینات نظامی توسط نیروهای امنیتی افغان در برخی ولایات مرزی با پاکستان به ویژه در قندهار و پکتیا خبر داده اند.

جاوید فیصل، سخنگوی شورای امنیت ملی افغانستان روز یکشنبه ۱۶ اگست (۲۶ اسد) در صفحۀ تویترش نگاشت نظامیان افغان تمرینات گستردۀ نظامی را در ولسوالی سپین بولدک ولایت قندهار آغاز کرده اند.

سپین بولدک از ولسوالی‌های مرزی با پاکستان است. آقای فیصل گفت این تمرینات به نام اعضای نیروهای امنیتی افغان که در درگیری اخیر با نظامیان پاکستانی در این ولسوالی کشته شده اند، نام گذاری شده است.

در این حال، مقام‌های امنیتی در ولایت پکتیا همچنان از تمرینات نظامی نیروهای امنیتی افغان در ولسوالی آریوب‌زازی این ولایت و در نزدیکی خط فرضی دیورند خبر داده اند.

ایمل مومند، سخنگوی قول اردوی ۲۰۳ تندر گفت در این مانور نظامی، نیرو‌های پیاده، کماندوها، ضربتی، سرحدی و هوایی افغان اشتراک داشته اند.

به گفتۀ آقای مومند، برخی از مقام‌های ارشد وزارت دفاع، قول اردوی ۲۰۳ تندر و شماری از جنرال نظامی این تمرینات را از نزدیک بررسی کرده اند.

جنرال محمد حبیب حصاری، رییس ارکان ستر درستیز وزارت دفاع افغانستان که این تمرینات نظامی را از نزدیک بررسی کرد گفت این مانورهای نظامی به “دوستان و دشمنان” این کشور پیام واضح دارد.

نخستین دور این تمرینات نظامی نیروهای امنیتی افغان از ولسوالی گوشتۀ ولایت ننگرهار آغاز شد و جنرال یاسین ضیا، لوی درستیز قوای مسلح این کشور گفت هدف از آغاز این تمرینات بلندبردن توانایی نیروهای امنیتی و دفاعی افغان است.

او همچنان گفت برگزاری این تمرینات در نقات مرزی پیام روشن به “دوستان و دشمنان” افغانستان دارد.

شماری از نمایندگان مجلس،رهبر حزب رفاه ملی ،نهضت اسلامی، حقوقدانان، شخصیت های سیاسی، احزاب و گروههای افغان با صدور بیانیه هایی اقدام امارات متحده عربی برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را خیانت با آرمان فلسطین دانسته آن را محکوم کردند.

این افراد اقدام امارات برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را  در راستای کمک به ترامپ در انتخابات آمریکا، ایجاد شکاف در دنیای اسلام و ضربه زدن به مقاومت مردم مظلوم فلسطین و کمک به غاصبان قدس دانستند.

ملک ستیز از حقوقدانان افغانستان در صفحه اجتماعی خود نوشت :«این اقدام امارات در به  رسمیت شناختن رژیم صهیونستی زخم های مردم مظلوم فلسطین را عمیق تر کرد.»

وی با انتقاد از برخی حکام خلیج فارس اضافه کرد برخی از این افراد به دنبال فرصتی برای عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی هستند.

ستیز خاطرنشان کرد اسرائیل شهرک های زیادی را در کرانه باختری در  حال ساخت دارد که هرگز آنها را متوقف نخواهد کرد و هدف این رژیم نابودی فلسطین است .

حسینی مزاری رئیس خبرگزاری صدای افغان (آوا) و رئیس مرکز فعالیت های فرهنگی و اجتماعی تبیان نیز با محکومیت اقدام امارات گفت این کشور با این اقدام ضربه بزرگی به جبهه مقاومت و مردم مظلوم فلسطین وارد کرد.

وی تصریح کرد یکبار دیگر خنجر خونین خیانت از درون جوامع اسلامی، مردم مظلوم فلسطین را هدف قرار داد.

رئیس خبرگزاری صدای افغان خاطرنشان کرد امارات با این توافق چهره واقعی خود را پس از سالها روابط پنهان با رژیم صهیونیستی آشکار کرد .

وی تصریح کرد این اقدام امارات نمی تواند باعث نجات رژیم صهیونیستی شود، همانطوری که به رسمیت شناختن این رژیم از سوی مصر کمکی به این رژیم  نکرد.

«سید جمال فکوری بهشتی»عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان نیز با ابراز تاسف از عادی سازی روابط امارات و رژیم صهیونیستی خاطرنشان کرد این  اقدام امارات در دراز مدت باعث ضربه زدن به مردم فلسطین و جهان اسلام می شود.

وی تأکید کرد هرچند این اقدام امارات خلاف منافع کشورهای اسلامی و مردم مظلوم فلسطین است اما این اقدام هرگز بر عزم و اراده دیگر کشورهای اسلامی برای حمایت از مردم فلسطین تاثیری ندارد و آنها همچنان از مقاومت و مردم فلسطین حمایت می کنند.

با قطع‌نامه لویه جرگه مشورتی صلح، فضای گفت‌وگو میان حکومت و طالبان بیش از هر زمان دیگر مساعد به نظر می‌رسد. تیم مذاکره‌کننده حکومت اکنون آماده است، احتمالاً به زودی گفت‌وگوها آغاز شود.

طالبان و حکومت در میدان جنگ به زورآزمایی‌های سخت‌وسنگین دست زدند. حکومت با قربانی‌های فروان کوشش کرد تا از تمامیت ارضی، ارزش‌های قانون اساسی و مردم حفاظت و حراست کند. در مقابل طالبان با حمله‌های هراس‌افگنانه، موج‌هایی از ترور و وحشت، انفجار و انتحار تلاش کردند تا اراده یک ملت بزرگ را به تسلیمی فراخوانند.

طالبان در میدان جنگ به اهداف خود که دست‌یابی به جغرافیا باشد نایل نشدند. هرچند گاهی به مدت کوتاه برخی از نقاط را در کنترل گرفتند، اما موفق به حفظ اراضی نشدند.

دفاع نیروهای امنیتی و دفاعی در برابر موج‌های بزرگی از حملات تروریستان و طالبان مثال‌زدنی است. این مقاومت‌ها خصوصاً پس از کاهش نیروهای امریکایی در ۲۰۱۴ و مدیریت مستقلانه جنگ قابل ستایش است. اکنون بار اصلی جنگ به دوش نیروهای امنیتی و دفاعی کشور است. این نیروها بیش از هرزمان دیگر دارای مهارت، توانایی، قابلیت و رهبری خوب در عرصه جنگ هستند.

کارت‌های بازی

۱.   از آدرس مردم

هیات مذاکره‌کننده حکومت از آدرس مردم افغانستان وارد گفت‌وگو می‌شود. این هیات نمایند‌گی از تمام جمعیت افغانستان می‌کند. هیات مذاکره‌کننده حمایت جدی تمام نماینده‌گان لویه جرگه مشورتی را به همراه دارد. در واقع این هیات براساس نقشه راه نماینده‌گان مردم در میز گفت‌وگو حاضر می‌شود.

ترکیب هیات مذاکره‌کننده یک ترکیب فراگیر و ملی است و نمایندگی از افغانستان جدید می‌کند. این هیات در اصل حامل صدای مردم افغانستان است. مطالبات مردم را بازگو و مطرح می‌کند. جرگه مشورتی صلح که در آن سه‌هزار و ۴۰۰ تن حضور داشتند نقشه راه و چارچوب اصلی را مشخص کرده است. در مقابل طالبان این ظرفیت را ندارند. طالبان از مردم افغانستان نماینده‌گی نمی‌توانند. نماینده‌گی از چند شورا در کویته، پیشاور و قطر هرگز نمی‌تواند اراده حتا یک بخش کوچک را تمثیل کند. از این جهت هیات حکومت دست بالا و صدای بلند را در میز گفت‌وگو دارد.

۲.   نمایندگی از افغانستان

 هیات حکومت از افغانستان نمایند‌گی می‌کند. از تمامیت ارضی افغانستان سخن می‌گوید. از سال‌ها مبارزه برای دفاع از این جغرافیا سخن می‌گوید. این هیات از کابل پایتخت افغانستان به نشست و گفت‌وگوهای صلح  حضور خواهد یافت. در مقابل هیات طالبان از پاکستان و قطر حضور خواهد یافت. حضور هیات طالبان از کشورهای بیرونی بیان‌گر موقعیت و جایگاه این گروه است. آن‌ها بدون شک که سخن از تمامیت ارضی و دفاع از افغانستان را نخواهد گفت. تمامیت ارضی کشور بار بار توسط این گروه با حمایت برخی کشورها نقض شده است. دست هیات حکومت از این آدرس نیز بلند است. در واقع هیات حکومت تمثیل‌کننده واقعی نماینده‌گی از افغانستان و مردم است.

۳.   نمایندگی از ارزش‌های قانون اساسی

 هیات حکومت افغانستان از ارزش‌های جدید نماینده‌گی می‌کند. این هیات از حقوق شهروندی، حقوق زنان، حقوق بشر، آزادی بیان، آزادی‌های مدنی، کرامت انسانی، عدالت و برابری سخن می‌گوید. حکومت طی ۱۹ سال اخیر در این عرصه‌ها دست‌آوردهای مشخصی داشته است. اما طالبان با این ارزش‌ها بیگانه اند. در اصل طالبان در تقابل با این ارزش‌ها قرار دارند. مردم افغانستان از حامیان اصلی ارزش‌های قانون اساسی هستند. در همین راه قربانی‌های بی‌شماری داده‌اند. همه تلاش کرده‌اند تا این ارزش‌ها نهادینه شود. افغانستان در هم‌پذیری مذهبی و اخوت اسلامی در میان کشورهای اسلامی نمونه است. حکومت افغانستان در ایجاد چنین فضایی نقش برازنده‌ای داشته است. اما طالبان در این بخش‌ها کارنامه‌های منفی دارند. رفتار طالبان در دوره «امارت اسلامی» گواه بر این ادعا می‌باشد.

۴.   دفاع از جمهوریت

 حکومت در خط دفاع از جمهوریت قرار دارد. هیات مذاکره‌کننده نیز در میز گفت‌‎وگو به این مهم خواهد پرداخت. افغانستان طی ۱۹ سال گام‌های مهمی در راستای تامین ارزش‌های دموکراتیک برداشته است. برگزاری چهار دور انتخابات ریاست جمهوری و سه دور انتخابات پارلمانی و هم‌چنان انتخابات شورای ولایتی نشان از این مهم دارد. زنان و مردان کشور تحت شرایط سخت به صف‌های انتخابات حضور یافتند. حکومت و نهاد‌های مهم دیگر همه براساس رای مردم شکل گرفته و انتخابی اند. انتخابات بخش‌های دیگر مانند شاروالی‌ها و ولسوالی‌ها نیز برگزار خواهد شد. این ارزش‌ها امروز با حمایت همه کشورهای جهان همراه است.

۵.   حمایت جهانی

 حکومت افغانستان با حمایت کشورهای مختلف جهان همراه می‌باشد. کشورهای منطقه نیز در قالب اجماع منطقه‌ای از طرح صلح به رهبری حکومت افغانستان حمایت می‌کند. قانون اساسی افغانستان در سطح منطقه بی‌نظیر است. کشورهای مختلف جهان در مبارزه علیه تروریستان و حمایت از ارزش‌های جدید در کنار مردم افغانستان قربانی داده‌اند. اکنون جهان در حمایت از این ارزش‌ها هم‌صدا با مردم افغانستان است. حمایت جهان از حقوق اساسی مردم، حقوق زنان، آزادی بیان و دیگر ارزش‌های مندرج در قانون اساسی برای حکومت افغانستان مهم است. افکار طالبان با حمایت جهان همراه نمی‌باشد. جهان برای مقابله با افکار طالبان مقاومت کرده است. به همین دلیل در میز گفت‌وگو این حمایت‌ها نیز مهم و جدی است.

۶.   اجماع سیاسی

افغانستان برای نخستین‌بار به اجماع سیاسی داخلی در پیوند به صلح دست یافته است. پس از جدال‌های انتخاباتی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است. برای اولین‌بار یک هیات ملی از افغانستان نماینده‌گی می‌کند. شاید طالبان آرزو داشت که با هیات‌هایی از آدرس جزیره‌های متعدد مواجه شوند. طالبان دقیقاً انتظار هیات‌هایی با ترکیب شبیه مسکو و یا برخی نشست‌های دیگر را دارند. اما خوش‌بختانه هیات حکومت افغانستان با صدای واحد و از آدرس ملت و حکومت افغانستان با پیام‌های واضح و مشخص آماده گفت‌وگو است.

۷.   منطق گفت‌وگو

 منطق طالبان تا حالا منطق زورگویی، خشونت و جنگ بوده است. تصویر طالبان در افکار عامه تصویر خشونت، کیبل، انفجار و انتحار است. اما پیام و منطق حکومت پیام انسانی است. پیام مردم  افغانستان است. انعکاس صدای واقعی همه هم‌وطنان افغانستان است. حالا دیده شود که طالبان جدا از منطق قبلی چه تصویری از خود در میز گفت‌وگو به نمایش می‌گذارند. اما من مطمین هستم که منطق هیات حکومت منطق عالی و قابل قبول برای همه است. رسانه‌های کشورهای مختلف جهان می‌توانند جریان گفت‌وگوها را تعقیب کنند. نظریات اعضای هر دو جانب انعکاس داده شود. بحث‌ها و مناظره‌ها می‌تواند بیان‌گر منطق هر دو طرف باشد.

۸.   صبر استراتژیک

 تمام اقدامات برای گفت‌وگوهای صلح صورت گرفته است. شروع گفت‌وگوها یک قدم مهم است. اما اصلاً انتظار نداشته باشیم که طی یک ماه یا چند ماه به یک نتیجه عملی و محسوس نزدیک می‌شویم، مسیر صلح یک مسیر سخت و دشوار است. موانع جدی وجود دارد. جریان گفت‌وگوها همه چیز را روشن می‌کند. تحولات خارج از افغانستان نیز روی موضوع گفت‌وگوها اثرگذار است. قدرت‌نمایی در میدان جنگ شاید پروسه صلح را با مشکل مواجه کند. هم‌چنان مداخلات برخی کشورهای منطقه می‌تواند مانع جدی خلق کند. با این همه باید با حوصله‌مندی تمام پروسه را تعقیب کرد. صلح باعزت و عادلانه برای مردم افغانستان مهم است. در عین حال ظرفیت‌های جامعه برای جذب و پذیرش طالبان اهمیت دارد. هنوز این سوال مطرح است که آیا جامعه قدرت هضم طالبان را دارد یا نه؟

رییس شورای عالی مصالحه ملی گفت هیأت مذاکره‌کننده با انسجام و هماهنگی به نشست بین‌الافغانی می‌رود.

عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحۀ ملی، امروز (شنبه، ۲۵ اسد) در دیدار با هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح گفت شما با پشتوانۀ محکم، دیدگاه واحد و هماهنگی لازم به مذاکرات می‌روید.

هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح پیرامون جریان کار هیأت، آمادگی‌ها برای آغاز گفت‌وگوها، آجندا، اطلاع‌رسانی، اصول و پروسجر کار و موارد دیگر به رییس شورای عالی مصالحۀ ملی گزارش مفصل ارایه کرد.

اعضای هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح گفتند آماد‌گی‌ها بر مبنای فیصله‌ جرگۀ بزرگ مشورتی صلح تنظیم و ترتیب شده است.

در گزارش کاری هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح آمده است تمام مسایل جهت پیشبرد امور و انسجام بیشتر برنامه‌ها در چهار کمیته تقسیم‌بندی گردیده است که در زمینۀ آمادگی مذاکرات، آجندا، موارد حقوقی و فقهی، گروه‌های آسیب‌پذیر و قربانیان جنگ و اطلاع‌رسانی تمرکز دارند.

اعضای هیأت مذاکره‌کننده صلح تاکید داشتند در جریان مذاکرات موارد لازم به اطلاع مردم افغانستان رسانیده می‌شود تا از پیشبرد کارها با خبر شوند. مشخصأ در قسمت اطلاع‌رسانی طرزالعمل ساخته شده است که طبق آن پوشش خبری صورت می‌گیرد.

هیأت مذاکره‌کننده اطمینان دادند در ارتباط با حفظ‌ و تقویت ارزش‌ها و دستاوردهای مردم افغانستان در گفتگوها متفق‌القول و جدی هستند. در این برنامه، بر آتش‌بس به عنوان اولویت در آغاز مذاکره تاکید شد.

در ادامه، عبدالله عبدالله، رییس شورای عالی مصالحه ملی،‌ فعالیت، هماهنگی و برنامه‌ریزی هیأت مذاکره‌کننده صلح را مفید و امیدوارکننده خواند و برای آنها در ماموریت پیش‌رو آرزوی موفقیت کرد.

رییس شورای عالی مصالحۀ ملی گفت مردم افغانستان در لویه جرگۀ بزرگ مشورتی صلح با تمثیل وحدت ملی، یک‌ صدا از پروسۀ صلح حمایت کردند. شما با پشتوانۀ محکم و قوی به طرف میز مذاکرات صلح می‌روید.

داکتر عبدالله عبدالله گفت روحیۀ‌ قطعنامۀ‌ جرگۀ مشورتی صلح‌آمیز است، نه جنگ‌طلبانه. رهایی ۵۵۰۰ زندانی طالب ثابت ساخت که حکومت و مردم افغانستان به حل سیاسی بحران می‌اندیشند.

رییس شورای عالی مصالحۀ ملی ترکیب هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح را فراگیر و متنوع عنوان کرد که از گوشه‌های مختلف افغانستان نمایندگی می‌کنند. عبدالله عبدالله گفت این هیأت در میز مذاکرات از قربانیهای چندین دهۀ افغانستان نمایندگی خواهد کرد.

رییس شورای عالی  مصالحۀ ملی بر صلح پایدار، باعزت و قابل قبول برای همه تاکید ورزید و گفت دو جانب قضیه تلاش کنند تا راه زندگی باهمی را دریابند.

حمله بر فوزیه کوفی عضو هیأت مذاکره‌کنندۀ صلح واکنش‌های گسترده‎ ای به دنبال داشته است.

فوزیه کوفی رهبرموج تحول شام دیروز در شاهراه کابل- پروان آماج حملۀ مسلحانه قرار گرفت و زخم برداشت.

رییس‌جمهور غنی در پیامی گفت حملۀ بزدلانه‌، بر زنان فعال افغانستان، مانع تلاش‌های هدفمندانۀ آنان در پاسداری از ارزش‌های نزده سالۀ افغانستان نخواهد شد.

عبدالله عبدالله رییس شورای مصالحه ملی خواهان شناسایی عاملان این رویداد شد و گفت که تفکر ناروا و غیراسلامی و غیرانسانی ترور، ناکام و مطرود است. مردم افغانستان انتظار دارند که با فرجام موفقانۀ مذاکرات صلح، به چنین رویدادهای خشونت‌بار و دهشت‌افگنانه نقطۀ پایان گذاشته شود.

حامد کرزی رییس‌جمهور پیشین حمله بر خانم کوفی را محکوم کرده و گفته است این حمله به منظور برهم زدن گفت‌وگوهای صلح انجام شده است.

او از مردم افغانستان خواست تا در برابر این دسایس با دقت و هوشیاری کامل ایستادگی نمایند و نگذارند که صلح قربانی گردد.

این چندمین بار است که فوزیه کوفی آماج حمله مسلحانه قرار می‌گیرد.

رفیع صدیقی، مسئول تلویزیون خصوصی خورشید از سوی هفت محافظ فواد صدیقی، نمایندۀ شورای ولایتی کابل لت‌وکوب شده است.

به گفتۀ مسئول تلویزیون خورشید این عضو شورای ولایتی دست به ساخت‌وساز ساختمان در میان خانه‌های مسکونی زده است و هیچ جوازی برای ساخت‌وساز ساختمان در این منطقه ندارد.

او می‌گوید این موضوع را با مسئولان در میان گذاشته، اما هیچ پاسخی نشنیده و در نتیجۀ «زورگویی‌ها» این جنجال به لت‌وکوب و شکنجه رسیده است.

آقای صدیقی می‌افزاید با درج شکایت‌های پی‌هم به ناحیۀ چهارم شهرداری کابل و حوزۀ چهارم امنیتی پولیس برای جلوگیری از ساخت‌وساز بلند منزل غیر قانونی توسط نمایندۀ شورای ولایتی کابل، هنوز هیچ‌اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است.

سمیع‌الله سمسور، رئیس ناحیۀ چهارم شهرداری کابل می‌گوید، حدود دو ماه پیش کار ساخت‌وساز این بلند منزل از سوی ناحیۀ چهارم متوقف شده بود، اما شب گذشته دوباره به گونۀ غیر قانونی کار آن آغاز شده است.

فواد صدیقی، نمایندۀ شورای ولایتی کابل با رد این ادعا می‌گوید، پیش از آغاز کار ساخت‌وساز این خانه از رفیع صدیقی اجازه گرفته، اما آقای صدیقی به خاطر اجازده‌دادن، از صاحب خانه ۱۰ هزار دالر خواسته است.

آیا ایالات متحده تلاش خواهد کرد چین را مانند اتحاد شوروی مهار کند؟‌ زبگنیو برژنسکی و جان میرشایمر این سوال‌ها را به مناظره گرفته‌اند تا دریابند که آیا این دو قدرت باهم خواهند جنگید؟‌

به دنبال ثروت باشید، نه جنگ

امروز در شرق آسیا، چین به گونه‌ی صلح‌آمیز در حال رشد است. بنا بر دلایل قابل درک، چین نگاه پر از خشم و حتا شرم نسبت به فصل‌های از تاریخ خودش دارد. ملی‌گرایی هنوز یک نیروی بااهمیت است، و نسبت به برخی از مسائل خارجی، به‌ویژه تایوان، عقده‌ی جدی وجود دارد. اما منازعه غیرقابل پیش‌گیری و حتا محتمل نیست. رهبری چین تمایل ندارد ایالات متحده را به گونه‌‌ی نظامی به چالش بکشد و تمرکز اصلی‌اش روی رشد اقتصادی و پذیرفته‌شدنش به‌عنوان یک قدرت بزرگ در مناسبات بین‌المللی است.

چین مشغول و حتا مجذوب مسیر صعود خودش به‌نظر می‌رسد. هنگامی که در زمانی نه‌چندان دور، با رهبران ارشد چین ملاقات کردم، آن‌چه سبب تعجب من شد شمار موارد بود که خواهان دانستن پیش‌بینی من در مورد ۱۵ تا ۲۰ سال آینده می‌شدند. چندی پیش، بیروی سیاسی چین دو استاد برجسته‌‌ی دانش‌آموخته در غرب را به یک جلسه‌‌ی ویژه دعوت کرد. وظیفه‌‌ی آن‌ها این بود که عوامل ظهور و سقوط نُه قدرت بزرگ از قرن ۱۵ به این سو را تحلیل کنند. این یک تجربه‌‌ی جذاب برای رهبری ارشد یک کشور بزرگ و پیچیده است.

این توجه به تجربه‌‌ی قدرت‌های بزرگ پیشین، می‌تواند به این نتیجه بینجامد که قوانین آهنین نظریه‌‌ی سیاسی و تاریخ تصادم ویا منازعه‌‌ی غیر قابل اجتناب را نشان می‌دهد. اما واقعیت‌های سیاسی دیگری نیز وجود دارد؛ در پنج سال آینده، چین میزبان شماری از رویدادهایی خواهد بود که تطبیق سیاست خارجی‌اش را محدود می‌کند. بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ مهم‌ترین این رویداد‌ها خواهد بود. میزان سرمایه‌گذاری اقتصادی و روانی روی بازی‌های بیجینگ سرسام‌آور است. انتظار من این است که این بازی‌ها به گونه‌‌ی عظیم برنامه‌ریزی خواهند شد. و شک نکنید که چین می‌خواهد برنده‌‌ی المپیک باشد. تاریخ مهم دیگر، ۲۰۱۰ است، زمانی‌که چین نمایشگاه جهانی یا World Expo را در شانگهای برگزار می‌کند. برگزاری این گردهمایی‌های بین‌المللی برای چین مهم است و به‌نظر می‌رسد یک سیاست خارجی محتاطانه پایدار خواهد ساخت.

در کل، چین برای ادامه‌ی رشد اقتصادی‌اش مصمم به‌نظر می‌رسد. یک سیاست خارجی خصمانه ممکن است این رشد را با مشکل روبه‌رو کند، به صدها میلیون چینی صدمه زند، و کنترل حزب کمونیست بر قدرت را با تهدید روبه‌رو کند. رهبری چین عقلانی، حسابگر، نه‌تنها نسبت به عروج چین آگاه است، بلکه از ضعف پایدار آن نیز باخبر به‌نظر می‌رسد.

با گسترش نقش منطقه‌ای و بزرگ‌ترشدن «حوزه‌‌ی نفوذ» (Sphere of Influence) چین، اصطکاک در روابط اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. قدرت ایالات متحده ممکن است به تدریج در سال‌های آینده فروکش کند، و کاهش حتمی نفوذ جاپان باعث افزایش حس برتری منطقه‌ای چین شود. اما برای یک برخورد واقعی، چین به یک ارتشی نیاز دارد که توان پنجه در پنجه‌شدن با ایالات متحده را داشته باشد. در سطح استراتژیک، چین دارای توان هسته‌ای حداقلی (Minimum Deterrence) برای دفاع است. با وجود گذشت چهل سال از دست‌یابی چین به فن‌آوری سلاح هسته‌ای، این کشور تنها ۲۴ میزایل بالستیک با توان هدف قرار دادن امریکا را دارد.

حتا غیر از جنگ‌های استراتژیک و تعیین‌کننده، یک کشور، پیش از این‌که وارد جنگ‌های محدود شود، باید ظرفیت دست‌یابی به اهداف سیاسی خود را داشته باشد. با توجه به آسیب‌پذیری شدید چین از تحریم‌ها و منزوی‌کردن آن از جانب ایالات متحده، دشوار است تصور کنیم چین بتواند اهدافش را دنبال کند. در صورت بروز منازعه، تجارت بحری چین به گونه‌ی کامل متوقف خواهد شد، داد و ستد نفت با ایست روبه‌رو شده و اقتصاد چین فلج می شود.

حس می‌کنم چینی‌ها، به‌‌رغم حرف‌های خشمناک‌شان، در مورد تایوان محتاط‌اند. ماه مارچ گذشته یک مجله‌ی حزب کمونیست نوشت که «ما اساسا تهدید آشکار استقلال تایوان را از زمان روی کارآمدن رئیس جمهور چن شوی‌بیان مهار کرده‌ایم و توانسته‌ایم جلو بدترین حالت را بگیریم و تایوان بخشی از چین باقی بماند». یک نظرسنجی که در همین زمان در بیجنگ انجام شد، نشان داد که ۵۸ درصد پاسخ‌دهندگان عمل نظامی را غیرضروری می دانستند. تنها ۱۵ درصد اشتداک کنندگان از عملیات نظامی برای «آزاد سازی» تایوان حمایت کرده بودند.

البته ثبات امروز، تضمین‌کننده‌ی امنیت فردا نیست. این غیرقابل پیش‌بینی است که چین در برابر خشونت‌های داخلی از پا درآید. اگر تنش‌های اجتماعی-سیاسی یا نابرابری‌های اجتماعی قابل مدیریت نشود، ممکن است رهبری وسوسه شود تا از احساسات ملی‌گرایی سوءاستفاده کند. اما یک احتمال کوچک برای این‌گونه فاجعه نمی‌تواند باور من به امکان اجتناب از پیامدهای منفی ظهور یک قدرت جدید را ضعیف کند. چین به‌شکل واضح دارد خود را با سیستم بین‌المللی وفق می‌دهد. به‌نظر می‌رسد رهبری چین متوجه است که تلاش برای راندن ایالات متحده بیهوده خواهد بود و گسترش محتاطانه‌ی نفوذ چین مطمئن‌ترین راه برای برتری جهانی است.

زبیگنیو برژینسکی، مشاور پیشین امنیت ملی امریکا
برگردان، سمیع‌الله مهدی

در تعریف کلی، جمهوری شیوه حکومتی است که بر پایه مردم‌سالاری (دموکراسی) مردم حق حاکمیت بر سرنوشت اجتماعی-سیاسی خودشان را به ‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق زمامدارانی که با رضایت و رأی مستقیم یا غیرمستقیم به گونه‌ای که توارث در آن دخالتی نداشته باشد تعیین و آنان نیز اقتدارات معین قانونی خود را در یک مدت محدود و تحت نظارت مردم اعمال می‌نمایند.
حکومت افغانستان جمهوریت مبتنی بر مردم سالاری است که مردم خود بر سرنوشت شان با انتخاب رهبران شان به صورت رای دهی مستقیم و سری تصمیم می‌گیرند.
«امارت اسلامی افغانستان» نامی بود که طالبان از زمان به دست‌گیری قدرت در سال ۱۹۹۶ تا زمان سقوط شان در سال ۲۰۰۱، روی افغانستان گذاشته بودند. حتی در این دوره نیز کنترل تمامی افغانستان به دست طالبان نبود؛ ۱۰٪ از کشور در بخش شمال شرقی تحت کنترل ایتلاف شمال(دولت اسلامی افغانستان) بود.
بعد از شکست طالبان و متواری گشتن آن‌ها به واسطه همکاری‌های خارجی و ایجاد حکومت جدید در افغانستان، این گروه به عنوان مخالفین دولت فعالیت‌های ملیشه‌ای و پراکنده را در افغانستان روی دست گرفت که تا امروز بلای جان ده‌ها هزار مردم بی‌گناه ملت ما گردیده است. طالبان چنان چهره رکیک و پلید از «امارت اسلامی» در دوران حاکمیت شان بر افغانستان برای مردم و جهان نشان دادند که دیگر هیچ فردی از افراد کشور علاقه‌ای به تصور آن مظالم ندارد. قتل‌های به ناحق، ظلم و شکنجه مردم زیر نام امر بالمعروف، اعدام های ناحق، دست درازی به مال و ناموس مردم کشور از جمله صدها تعدی بود که طالبان در دوران حکومت شان کردند.
پس از پایان یافتن این دوره سیاه و سرپا شدن «جمهوری اسلامی افغانستان» طالبان به حیث مخالفین دولت به مراتب باعث آزار و کشتار مردم شدند. درین دوره تقریباً بیست ساله بار ها ولایات کشور از سوی این گروه به سقوط مواجه شد که در هر مرتبه آن هزاران فرد از افراد کشور قلع و قمع شدند و جویهای خون جاری گردید.
این همه مظالم و جنایات تماماً زیر بیرق «امارت اسلامی افغانستان» انجام یافته است. پس چگونه باز هم بی‌شرمانه خواستار حکومتی زیر این نام بر مردم استند. که تنها نامش کافیست تا این ملت شب‌ها کابوس ببیند.
اما از آوان روی کار آمدن نظام تازه (جمهوری اسلامی افغانستان) تاکنون پایه‌های بنیادین دموکراسی در خاک افغانستان اساس گذاشته شده است.
آزادی بیان، آزادی رسانه‌ها، حقوق زنان، رسیدگی به شکایات ناشی از جهل در برابر مردم به خصوص قشر اناث، آزادی تحصیل، تفویض حق انتخاب در تمام عرصه‌های زندگی بر قشر ذکور و اناث، حمایت از کار و سرمایه‌گذاری بالاخص در مورد قشر اناث، روی کار آمدن پروژه‌های عام المنفعه و شغل زایی بر مردم، تاسیس شفاخانه‌ها، مکاتب، مدارس و سایر تاسیسات مورد نیاز مردم در تمامی نقاط کشور برای خدمت رسانی به مردم و صدها کار دیگر که چهره افغانستان را به جهان بهتر از قبل نمایان ساخته است.
جهان امروز و بشریت منطقی این عصر خواستار تصرف بر سرنوشت خود است. دیگر کسی اجازه نمی‌دهد که به نام این و آن غیر از خودشان آدمی بر سرنوشت شان حاکم باشد و از نام دین و مذهب استفاده کرده هرچه می‌تواند بر عاقبتش سیاهی بپاشد و مردم کشور نیز با تاثر از گلوبالیزیشن(جهانی شدن) خواستار سفر در زمان هستند که موازی با جهان اول و مترقی باشد نه عقب گرد به اعصار قدیمه.
با این حال، هیچ عقل سلیمی خواستار نظام بربری «امارت طالبان» نیست. لهذا بهتر است تا طالبان نیز این حقیقت را بپذیرند و دست از هیزم انداختن به شعله دشمنان کشور بردارند. با حکومت مشروع «جمهوری‌اسلامی افغانستان» بپیوندند و سهمی را که خواهند یافت قانع باشند، تا ازین بدبختی و کشتار نجات پیدا کنیم و باشد مردم افغانستان صلح واقعی را تجربه کنند.

دید

گروه بین‌المللی بحران با نشر گزارشی گفت «موضع طالبان راجع به تعدادی از موضوعات اساسی که باید با حکومت افغانستان مورد بحث قرار گیرد مبهم و نا مشخص است.»

در این گزارش آمده است طالبان برای رسیدن به اجماع در بارۀ نظریات راجع به آیندۀ افغانستان، راه درازی را در پیش دارد و باید «دیدگاه سیاسی منسجم برای خود تعریف کنند» و نیز «به سازش در میز مذاکره از خود تمایل نشان دهند.»

این در حالی است که قرار است با تکمیل شدن روند رهایی ۵۰۰۰ زندانی طالبان، مذاکرات بین‌الافغانی تا چند روز دیگر در دوحه آغاز شود.

گروه بین المللی بحران گفته است طالبان باید در مذاکرات روشن کنند که چگونه از حقوق زنان و اقلیت ها محافظت شود، چه تغییراتی در ساختار قوای امنیتی افغان بیاید و جنگجویان آن گروه چی نقشی در ساختار امنیتی داشته باشند.

آن‌گونه که حکومت و جامعۀ مدنی در افغانستان همواره به حفظ دستاوردهای دو دهۀ پسین در مذاکرات صلح تاکید دارند، گروه بین‌المللی بحران گفته است که دیدگاه کابل “نسبتاً شفاف” است و تا حد ممکن برای حفظ وضعیت موجود تلاش خواهد کرد.

این در حالی است که محمد اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان روز سه شنبه ۱۱ اگست (۲۱ اسد) با هیات مذاکره کنندۀ دولت در ارگ دیدار و تاکید کرده است “مذاکره کنندگان دولت جمهوری اسلامی افغانستان با گروه طالبان در مورد صلح پایدار و با عزت که خواست مردم افغانستان است، مذاکره می‌کند.”

در گزارش گروه بین‌المللی بحران آمده است آرمان طالبان در خصوص «رهایی کشور از حضور نیروهای نظامی خارجی و باز تاسیس آنچه که آن‌ها حکومت مشروع اسلامی‌ می‌دانند» وسیع است و فضا برای مذاکرات بین‌الافغانی تنش‌آلود است.

گروه بین‌المللی بحران گفت با درنظر داشت تصمیم امریکا برای کاهش حضور نظامی در افغانستان روند از قبل شکنندۀ صلح در افغانستان با مخاطرۀ زیادی همراه است.

بر اساس توافقنامۀ صلح امریکا-طالبان که به تاریخ ۲۹ فبروری در قطر امضا شد، ایالات متحده باید در جریان ۱۳۵ روز پس از امضای این سند شمار نیروهای خود را در افغانستان به ۸۶۰۰ نفر کاهش داده و در جریان ۱۴ماه پس از این توافق، تمام قوای خارجی افغانستان را ترک کنند.

در همین حال، وزارت دفاع ایالات متحدۀ امریکا گفته است که با پیشرفت مذاکرات بین‌الافغانی، شمار نظامیان امریکایی مستقر در افغانستان تا چند ماه دیگر به کمتر از ۵۰۰۰ نفر کاهش خواهد یافت، اما تاکید شده است که خروج قوای امریکایی از افغانستان وابسته به شرایط خواهد بود.

گزارش حاکی است که با وصف آنکه نمایندگان طالبان به جامعۀ جهانی اطمینان داده‌اند که آن گروه در پی ایجاد یک حکومت “همه‌شمول” در افغانستان است، برخی اعضای طالبان ادعا دارند که برای احیای “امارت اسلامی” شبیۀ دهۀ ۱۹۹۰ می‌جنگند که نشانۀ عدم اجماع بر اهداف آن گروه می‌باشد.

همچنین در این گزارش آمده است بیانات طالبان در رابطه به حقوق زنان و اقلیت‌ها مبهم است و بیشتر در پرتو “عرف‌های محلی و باورهای فرماندهان” آن گروه تعریف می‌شود تا اینکه در یک خط مشی سیاسی کلی تعریف شده باشد.

به منظور تقویت چشم اندازها برای مذاکرات سازنده، گروه بین‌المللی بحران گفته است طالبان باید از پیام‌رسانی‌های مربوط به جنگ فاصله گرفته و خود را برای گفتگوی گسترده‌تر با جوانب دخیل در مذاکرات صلح، به شمول جامعۀ مدنی افغانستان و ادارات بشردوستانه آماده کند.

همچنین، در این گزارش آمده است حکومت افغانستان از تغییرات رفتاری و گفتاری طالبان و روحیۀ سازش آن گروه قدردانی کند و به آن پاسخ مثبت دهد. گروه بین‌المللی بحران سفارش کرده است که کشورهای خارجی حامی روند صلح افغانستان باید طالبان را ترغیب کنند که مشارکت‌شان را در مذاکرات بر مبنای بحث‌های گستردۀ درونی و بیرونی استوار کنند.

وزارت داخله اعلام کرد در یک هفته گذشته در اثر تحرکات، حملات تهاجمی و جاسازی ماین های کنار جاده یی ۱۷۵ فرد ملکی در افغانستان کشته یا زخمی شده اند.

طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله افغانستان در یک کلیپ ویدیویی که به رسانه ها فرستاده، گفته است در این حملات «۸۰ فرد ملکی کشته و ۹۵ تن دیگر زخمی شده اند.»

او افزود این حملات «بدون شک کار طالبان است.»

حکومت در این اواخر به صورت مرتب تعداد حملات طالبان و تلفات ناشی از آن را نشر می‌کند. اما گروه طالبان عمدتاً مسئولیت حملات علیه نیروهای امنیتی و مقام‌های دولتی را به عهده می‌گیرند. مسئولیت برخی حملاتی را که در آن مردم ملکی تلفات می‌دهند، برخی اوقات گروه داعش و گاهی هیچ گروهی به عهده نمی‌گیرد، اما مقام‌های حکومتی گروه طالبان یا »دشمنان افغانستان« را مسئول این حملات عنوان می‌کنند.

ارگ ریاست جمهوری نیز با نشر خبرنامه یی در پیوند به تلفات ملکی در انفجار ماین در قندهار و کابل گفته است: «دو روز پیش در منطقه شین نری ولسوالی ارغستان قندهار و در منطقه کمپنی مربوط ناحیه پنجم شهر کابل در اثر انفجار ماین های تعبیه شده دشمن، شماری از مردم کشته و زخمی شدند.»

 رئیس جمهور غنی این حملات بالای مردم و تاسیسات عام المنفعه را جنایت نابخشودنی و ضد بشری خوانده و محکوم کرده است.

با وجود تلاش ها برای آغاز مذاکرات صلح، رویدادهای امنیتی در بعضی نقاط افغانستان جریان دارد. مردم افغانستان می گویند که از جنگ خسته شده اند، حامی و خواستار صلح اند و می خواهند که جنگ و ناامنی پایان یابد.

در همین حال تلاش ها برای آغاز مذاکرات بین الافغانی نیز شدت یافته است. حکومت افغانستان اعلام کرده است که بر اساس فیصله لویه جرگه مشورتی صلح که از روز جمعه تا یک شنبه به مدت سه روز در کابل برگزار شد، ۴۰۰ زندانی »خطرناک« طالبان را رها می کند.

 قرار است رهایی این زندانیان راه را برای آغاز گفتگوهای صلح هموار کند. طالبان گفته اند در صورتی که زندانیان این گروه آزاد شوند در ظرف یک هفته برای گفتگو ها حاضر اند. یک منبع به خبرگزاری رویترز گفته است که گفتگوها در تاریخ ۱۶ آگست/۲۶ اسد در دوحه آغاز خواهد شد.

تصاویری که در رسانه‌های اجتماعی از اعضای جرگه مشورتی صلح نشر شده، نشان می‌دهد شرکت‌کنندگان این جرگه به موارد بهداشتی، در شرایطی که ویروس کرونا جهان را تهدید می‌کند، اصلاً توجهی نکرده‌اند. در برخی موارد، اعضای جرگه ماسک را به پا، پیشانی و پشت پای خود بسته‌اند. مواردی از این دست، سوژه اصلی کاربران شبکه‌های اجتماعی در این دو روز بوده است.

استفاده از ماسک به گونه‌های خنده‌آور از سوی اعضای جرگه مشورتی صلح، خوابیدن شماری در جریان سخنرانی، خشونت در برابر معترضان و گرفتن عکس سلفی از مواردی اند که با واکنش کاربران و مخاطبان این جرگه روبه‌رو شد.

تصاویر نشر شده نشان می‌دهد که شماری در این جلسه خواب بودند و شماری هم مصروف گرفتن عکس خودی. تصویر دیگری در جریان توزیع غذا در فیس‌بوک نشر شده که نشان می‌دهد مردمانی زیادی برای گرفتن غذا بهم چسبیده‌اند.

حاشیۀ دیگر جرگه، برخورد خشونت‌آمیز در مقابل اعتراض بلقیس روشن، نمایندۀ مردم فراه در مجلس نمایندگان بود. او در جریان سخنرانی رئیس جمهور غنی اعتراض کرد و با شعار «باج‌دهی به طالبان وحشی، خیانت ملی است»، به راه افتاد. اعتراض او چندی دوام نیاورد و خانمی از وسط مجلس او را به زمین زد.

کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌گویند، زنی که بانو روشن را لت‌وکوب کرده، نسیمه نیازی، نمایندۀ مردم هلمند در مجلس نمایندگان است، اما طارق الهام، از شرکت کنندگان لویه جرگۀ مشورتی صلح می گوید، این زن نسیمه نیازی نیست.

رشاد هاشمی، عضو دیگر لویه‌جرگۀ مشورتی صلح برخورد خشونت‌آمیز با بلقیس روشن را نکوهش می‌کند و می‌گوید که صدای اعتراض نباید خفه شود.

یکی از کاربران رسانه‌های اجتماعی در واکنش به این اتفاق نوشته است: «دموكراسی‌ای كه آزادی بيان را خفه كند را چه بناميم؟ بلقیس روشن در جرگۀ مشورتی صلح با مشت و لگد و اهانت بدرقه شد. آزادی بیان زیر سوال رفت و مشوره و ابراز نظرش با لت و کوب پاسخ داده شد.»

عبدالله عبدالله، رئیس لویه جرگۀ مشورتی صلح از خانم روشن معذرت‌ خواست و بر پی‌گیری جدی این موضوع تأکید کرد.

کمیسیون برگزاری لویه‌‌جرگۀ مشورتی صلح نیز با نشر اعلامیه‌یی از بلقیس روشن، معذرت‌خواهی کرده است.

تصویر دیگری که در رسانه‌های اجتماعی نشر شده، نشان می‌دهد که مردی ماسک را به پیشانی خود زده است. یکی از کاربران طنزگونه نوشته است: «این پدر را از پیشانی کرونا می‌گرفته.»

در یک مورد دیگر، تصویری غوغا بر پا کرد. شماری از کاربران نوشته بودند از غذای اعضای لویه‌جرگه «قفل» برآمده است. تصویری که در رسانه‌های اجتماعی نشر شد، قفل زرد رنگی را در کنار ظرف غذای اعضای لویه‌جرگه نشان می‌دهد. شماری از کاربران نوشته‌اند « کلید صلح را چه کسی خورده است؟»

در دومین روز جرگه مشورتی صلح، درخواست یک کمیته کاری لویه‌جرگه مبنی بر عذرخواهی از بلقیس روشن، نماینده مردم فراه در مجلس نمایند‌گان، جنجالی شد و نظم مجلس برای دقایقی برهم خورد.

اصیلا وردک، رئیس یکی از کمیته‌های لویه‌جرگه مشورتی صلح، بدرفتاری و لت‌وکوب بلقیس روشن از سوی یکی از اعضای جرگه را محکوم کرد و خواهان معذرت‌خواهی رسمی از او شد. درخواست اصیلا وردک مبنی بر عذرخواهی از بلقیس روشن با واکنش تند شماری از مردان جرگه روبه‌رو شد. یکی از اعضای جرگه در پشت جایگاه حضور یافت و گفت که حامیان بلقیس روشن، مفسدند.

سخنگوی طالبان نقش روسیه در مساله افغانستان را بسیار مهم خواند.

سهیل شاهین، سخنگوی طالبان در قطر درباره نقش فدراسیون روسیه در حل و فصل مناقشات در افغانستان می‌گوید:« من معتقدم که نقش روسیه در این موضوع بسیار مهم است و در گذشته نیز نقش مهمی داشت.»
در همین حال سخنگوی طالبان در پاسخ به پرسش اینکه آیا تکرار ملاقات مسکو درباره افغانستان ممکن است؟ افزود: «بلی. نخست، همانطور که توافق‌، مذاکرات بین الافغانی در دوحه برگزار می شود. و پس از آنها، دو طرف – ما و نمایندگان کابل – بحث خواهیم کرد و تصمیم خواهیم گرفت که دور بعدی مذاکرات بین الافغانی را در کجا برگزار کنیم. یکی از مکانهای ممکن می تواند روسیه، مسکو باشد.»
شاهین درباره اینکه گروه طالبان درمورد مذاکرات صلح با ایران صحبت داشته اند گفت: «ما با تمام کشورهای همسایه، از جمله ایران ارتباط داریم، زیرا با ایران مرز طولانی داریم. صدها هزار تن از مهاجرین در آنجا زندگی می کنند، بنابراین ما در حال گفتگو با ایران هستیم، در مورد راه حل مسالمت آمیز برای این موضوع بحث کردیم و این بحث را در آینده ادامه خواهیم داد. تهران اراده خود را برای حل مساله افغانستان ابراز میدارد، ما از این استقبال می کنیم.»
وی درباه چگونگی روند توافق امریکا با طالبان و پابندی حکومت افغانستان و امریکا بر تعهدات، و اینکه، آیا قصد خروج از توافق را دارند و چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد، گفت: «در این مورد دو جنبه وجود دارد. ابتدا با امریکایی ها توافق کردیم که آنها ظرف 14 ماه نیروهای خود را از افغانستان خارج کنند. ما تعهد کرده ایم که برای خروج سربازان از کشور یک گذرگاه امن فراهم کنیم. ما همچنین توافق كردیم كه به هیچ یك از اعضا اجازه نخواهیم داد كه از قلمرو افغانستان علیه ایالات متحده و متحدین آن از كشورهای دیگر استفاده كنند. جنبه دوم مذاکرات بین الافغانی است. ما منتظر شروع آنها هستیم، اما متأسفانه، تاکنون اداره کابل موانعی را برای این کار ایجاد می کند. حتی همایش اخیر لویه جرگه. همه این تاکتیک های تأخیر، شروع مذاکرات را غیرممکن می کند. اما براساس این توافق، امریکایی ها باید ظرف 14 ماه نیروهای خود راخارج سازند. بنابراین ما متعهد هستیم که گذرگاه امن را برای آنها فراهم کنیم و آنها تعهد کرده که طی 14 ماه بروند.»
سخنگوی گروه طالبان در مورد اینکه آیا نیروهای امریکا تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری این کشور از افغانستان خارج می‌شوند؟ نیز گفت: «بلی، این می تواند اتفاق بیفتد. اگر آنها قبل از آن نیروها را خارج سازند، فکر می کنم این برای آنها خوب خواهد بود. زیرا مساله افغانستان هیچ راه حل نظامی ندارد. ما از مشارکت آنها در بازسازی افغانستان و احیای کشور استقبال خواهیم کرد. ما از نقش آنها در امور مدنی استقبال می کنیم. اما آنها باید هر چه سریعتر ماموریت نظامی خود را خاتمه بخشند. اگر آنها نیروهای خود را قبل از انتخابات بکشند، ما از این امر قدردانی و استقبال خواهیم کرد.»
شاهین در مورد گفتگوی پمپئو و ملا برادر نیز افزود در مورد آزادی زندانیان باقیمانده و همچنین آغاز مذاکرات بین الافغانی گفتگو کردند.
درهمین حال سخنگوی طالبان درباره گزارش های تحلیلی اخیر سازمان های تحت حمایت سازمان ملل حاکی از احتمال حمله گسترده افراد مسلح طالبان در ماه های آینده است و اطلاعات مشابهی از ولایات مختلف افغانستان در دست است، گفت: «نه این درست نیست این اطلاعات نادرست از سوی اداره امنیت ملی کابل پخش می شود. ما تا حال هیچ گونه حمله ای را به شهرهای ولایات و کابل انجام ندادیم و جهت تصرف آنها سعی نکردیم. در گذشته ما حملات گسترده ای به شهرهای ولایات و کابل داشته ایم، اما پس از انعقاد این توافق، نه. همه ساله ما عملیات بهاری را اعلام می کنیم، اما امسال این کار را نکردیم. بنابراین ما در حال نشان دادن خویشتن داری هستیم تا به امریکایی ها فرصتی برای ترک افغانستان و فرصتی برای راه حل مسالمت آمیز برای مساله افغانستان بدهیم. ما به این امر وفادار هستیم.»

عبدالله عبدالله رئیس شورای عالی مصالحه که ریاست لویه جرگه مشورتی برای صلح را برعهده دارد طی سخنانی در مراسم افتتاح این لویه جرگه در کابل گفت به زودی تشکیل شورای عالی مصالحه ملی اعلام می‌شود.

عبدالله عبدالله خطاب به اعضای لویه‌جرگه مشورتی صلح افزود: «ما خود را به عملی کردن تصمیم‌های شما ملزم می‌دانیم. تصمیم شما برای کشور ما تصمیم مرگ و زند‌گی است. امیدواریم به اثر تصمیم درست شما صلح و ثبات دایمی در کشور برقرار شود.»

وی افزود:« وحدت ما ضامن پیروزی ما است. اکثریت رهبران سیاسی حمایت خویش را از این جرگه اعلان کرده‌اند. حامد کرزی، مارشال عبدالرشید دوستم، استاد محمدکریم خلیلی و رهبری و اعضای شورای ملی افغانستان و دیگر رهبران حمایت خود را از جرگه اعلان کردند.»

رییس لویه‌جرگه مشورتی صلح تاکید کرد: «برخی‌ها فکر می‌کنند که با جنگ برنده می‌شوند، این شیوه فکر اشتباه است.»