دسته: اجتماعی

کمیسیون مستقل حقوق بشر امروز یکشنبه(۸ حمل) گزارش خود تحت عنوان «وضعیت حقوق بشری افراد دارای معلولیت در افغانستان (۱۳۹۹)» را منتشر کرد که بر مبنای آن حدود ۱۴ درصد کل جمعیت کشور را افراد معلول تشکیل می‌دهد.
بر اساس یافته‌های این تحقیق، ۱۳.۹ درصد کل جمعیت کشور، یعنی ۴ میلیون و ۴۷۵ هزار و ۸۰۰ نفر، افراد دارای معلولیت می‌باشند.
گزارش می‌گوید: این رقم در سال ۱۳۸۴ به ۲.۷ درصد کل جمعیت کشور می‌رسید؛ بنابراین در جریان ۱۴ سال تعداد اشخاص دارای معلولیت ۱۱.۲ درصد افزایش‌یافته است.
بر بنیاد این تحقیق، ۶۹.۳ درصد افراد، دارای معلویت فیزیکی از نوع نقص عضو و ۱۹.۵ درصد، معلولیت حسی فیزیکی هستند. معلویت بیولوژیکی و میتابولیزمی، معلولیت ذهنی و روانی نیز از جمله سایر معلولیت‌ها می‌باشد.
این گزارش جنگ و ماین‌های کنار جاده‌ای را عوامل نخست معلولیت در کشور دانسته است.
در گزارش آمده است: «علت معلولیت ۶۲۷ تن (۴۱.۷٪) از مصاحبه‌شوندگان، جنگ و ماین‌های کنار جاده بوده است.
مصرف خودسرانه دارو، حوادث ترافیکی، عدم رعایت تدابیر ایمنی در محل کار و زندگی، عدم تطبیق واکسین، عدم مراقبت زنان در دوران بارداری از جمله علت‌های دیگر معلولیت در کشور می‌باشند.»
کمیسیون مستقل حقوق بشر در ادامه خواستار تثبیت جایگاه اشخاص دارای معلولیت در روند صلح شده و پایان جنگ و برقراری آتش‌بس را برای جلوگیری از روند رو به افزایش ضروری می‌داند.
معلومات آماری این تحقیق، افزون بر دیتابیس اداره قضایای کمیسیون که در آن به ۱۵۶ قضیه استناد گردیده، به‌ وسیلۀ تحقیق میدانی در ۲۲ ولایت کشور به دست آمده است.

بحران هویت، فرایند پریشیدگی در نظام معرفتی فرهنگی را تجلی میبخشد. تطبیق و تناسب این مفهوم در حوزه ی کلان تر ناظر بر پیچیدگی، ناپیوستگی، شکاف های فعال فرهنگی، تنازع قومی، تبعیض و تحقیر، حاشیه نشینی و روند سرکوب هویت های خرد، تضادهای ساختاری و فقدان یک تعریف مشترک از منافع مشترک جمعی می باشد که فرایند تعامل اجتماعی، اعتماد روانی، خویشاوندی فرهنگی و همگرایی سیاسی را میان گروههای قومی، تباری، زبانی و دینی ـ اعتقادی در یک واحد سیاسی دچار گسست و شکست می سازد.

بحران هویت ملی، بزرگترین عامل گسستگی و ناپیوستگی ملی و مهمترین مانع در مسیر تکوین روح جمعی، احساسات ملی و بیداری و همگرایی سیاسی میباشد که بستر، باور و باروری فرایند ملت سازی را دچار تعویق و تعلیق می سازد.

بحران هویت در افغانستان، آشکارترین نوع بحران سیاسی اجتماعی می باشد که چیدمان فرهنگی ساختاری پروسه ی ملت سازی مدرن را با چالش و فرسایش مواجه ساخته است. شناخت و تحلیل نظری این بحران مستلزم شناخت تاریخ سیاسی نوین این کشور و درک ویژگی های پیچیده و بازشناسی موزاییک قومی فرهنگی این سرزمین می باشد.

ناپیوستگی اجتماعی، حس بیگانگی ذهنی، گسستگی فرهنگی، درجه بندی هویت ها بر اساس شأن شهروندی و ناتمامی ساختار سیاسی، پنج عنصر بنیادینی هستند که بنیان تعلقات و خویشاوندی مشترک را مغشوش و معوق ساخته است. به همین دلیل است که معضل هویتی، مبانی و مجاری تمامی بحران ها و گسستگی ها قرار گرفته است.

در تشدید و تداوم این بحران، عوامل پرشماری نقش دارد که از میان آن ها پنج عامل، بیشترین نقش را ایفا نموده است که عبارتند از:

1.  دیرپایی و گستردگی فقر اقتصادی به درونگرایی و انزوای اجتماعی، پیوسته کمک نموده است

2.  شرایط و ویژگی های توزیع جغرافیایی اقلیمی گروه های قومی؛

3. ساختار ملوک الطوایفی ـ فیودالی به تداوم دولت شهرهای متکثر انجامیده است؛

4. عقب ماندگی فرهنگی و دیرینگی نظام سلسله مراتب قبیله ای؛

5. وجود حاکمیتهای خُرداندیش، تبعیض گر و استبدادی.

حمزه واعظی

نمیه شعبان، سالروز میلاد با سعاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی(ع) فرصت خوبی ست که نگاهی به یک موضوع مهم بندازیم: ما مسلمانان ادعا داریم که سعادت دنیا و آخرت بشر را ما تامین می کنیم اگرمردم دنیا به حرف ما گوش دهد.

ما شیعیان نیز ادعای پایان تاریخ راداریم و می گویم پایان تاریخ را ما رقم می زنیم: یکی از دلایل ما هم این آیه مبارکه قرآن کریم است که می فرماید:« هوالذی ارسل رسوله بالهدی ودین الحق لیظهره علی الدین کله ولوکره المشرکون آیه 33 سوره توبه»

با توجه به معنای آیه مبارکه می توان گفت: «یک: دین ما برهمه ادیان جهان غالب است وخواهد بود. دو: این غلبه درهمین دنیاست نه در آخرت روز قیامت که غیر از اسلام هیج دینی نخواهدبود. سه: اگرچه دنیا قبول نکند حقیقت این است که ما دنیا وآخرت مردم جهان رامی سازیم.»

تا حالا که هیچ کاری نکرده ایم!

در راستای تحقق این هدف تا حالا که ما مسلمانان هیج کاری را از پیش نبرده ایم و صرف ادعا بوده است و بس. درحقیقت ما یک امت عقب مانده از دنیا هستیم که فعلا بدترین گناهان در بین ما رایج است، قتل، کشتار، ناامنی، دزدی، فقر فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، انواع تعصب، قوم گرای، نژادگرایی، تعصب مذهبی، تعصب منطقه گرایی، رنگ، پوست و قیافه.

قرآن کریم را فقط به خاطر ثوابش می خوانیم و هیج وقت به خود رنگ خدایی نگرفته ایم.

بیاید برای یک بار هم که شده همه رنگهای اختلافات را کنار بزنیم و فقط رنگ و صبغه خدایی راقبول کنیم و باور کنیم که رنگ خدایی صبغه للهی بالاتر از این رنگهای جاهلی است( صبغة لله ومن احسن من لله صبغة).  

همه رنگها درمقابل صبغة الهی رنگ می بازند. به ما گفته اند مولد 15 شعبان فقط رنگ خدایی دارد بقیه رنگها اعتبارندارد، به ما گفته اند مولود 15 شعبان تمام معادن زمین را استخراج می کند نه با معجزه بلکه باعلم ودانش. درسرتاسرکره زمین امنیت می آورد، دیگرفقری در کار نیست، کسی شب گرسنه نمی خوابد، به ماگفته اند کسی به خاطررنگ و پوست خود  توهین نمی شود، یعنی کسی به خاطرافغانستانی بودن تحقیرنمی شود و نیز کسی به خاطرشیعه بودن وهزاره بودن ازحق خود محروم نمی شود، به ما گفته بودند که  برادری دینی حقیقتا در زمان ظهور مولود شعبان المعظم است، ظلم و ستم و تبعیض برداشته می شود.

پس ای عزیز «علی ان اری الخلق ولاتری، لیت شعری این استقرت بک النوا»

حسین فهیمی بزرگمهر

وزارت امور داخله می‌گوید، سرباز پولیسی که در بندر مرزی تورخم یک زن را مورد ضرب و شتم قرار داده بود، برای همیشه از صفوف پولیس اخراج شد.

طارق آرین، سخنگوی وزارت امور داخله امروز (یک‌شنبه، ۸ حمل) در برگه توییتر خود گفت این منسوب پولیس به جرم دست بلند کردن بالای یک زن برای همیشه از چوکات این وزارت اخراج شد.

وی علاوه کرد پس از بررسی‌های ویدیوی نشر شده از جریان شلاق زدن یک زن از سوی یک سرباز پولیس در بندر مرزی تورخم، این منسوب پولیس برای همیشه از وظیفه‌اش برکنار شد.

آقای آرین دست بلند کردن بالای زنان را اعمال طالبانی گفت و تاکید کرد هر کسی که چنین رفتاری را مرتکب شود، از جمله تروریستان محسوب می‌شود.

سخنگوی وزارت امور داخله تصریح کرد پولیس تنفیذکننده قانون است و توسل به رفتارهای خشونت‌آمیز به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست.

او خاطرنشان ساخت روی مسلکی شدن پولیس کار جریان دارد تا این نیرو به یک نیروی متخصص و مردمی مبدل شوند.

گفتنی است در روزهای گذشته یک ویدیوی در شبکه‌های اجتماعی به نشر رسید که در آن یک سرباز پولیس، یک زن کهن سال را مورد لت و کوب قرار می‌دهد.

نشر این ویدیو واکنش‌های زیادی را به همراه داشت و بسیاری این رفتار را محکوم کردند و خواهان مجازات این سرباز پولیس شدند.

محمدنعیم وردک، سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز به این ویدیو واکنش نشان داد و در برگه توییتر خود گفت انسانیت و حقوق زن کجاست؟

این اظهارات سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز واکنش برانگیز بود. شمار زیادی از کاربران شبکه اجتماعی توییتر زیر این پست آقای وردک عکس‌های از سنگ‌سار و شلاق زدن زنان در زمان حاکمیت طالبان را قرار دادند و پرسیدند در آن زمان حقوق زنان کجا بود.

یک افسر ارتش در حمله افراد ناشناس در مربوطات ولسوالی پغمان کشته شد.

این افسر وزارت دفاع ملی «صفت‌الله فقیری» نام داشت و رتبه نظامی «دوهم بریدمل» را داشت.

فردوس فرامرز، سخنگوی پولیس کابل گفت افراد ناشناس ساعت ۸:۰۰ شنبه‌شب، هفتم حمل یکی از مسنوبان امنیتی را در ساحه باغ دوود از مربوطات ولسوالی پغمان به قتل رساندند.

سخنگوی پولیس کابل درباره رتبه و محل وظیفه این منسوب امنیتی چیزی نگفته است.

به گفته فرامرز، تیم امنیتی کابل به صورت مشترک این رویداد را بررسی می‌کند.

این در حالی است که روز شنبه یک منسوب امنیتی دیگر نیز در شهر کابل در حمله افراد ناشناس ترور شده بود. این منسوب امنیتی بامداد روز شنبه در در ساحه قلعه غیبی از مربوطات ناحیه هفتم شهر کابل کشته شد.

مسوولیت هر دو قتل را فرد و یا گروهی بر عهده نگرفته است.

محمدعارف جلالی، سرطبیب شفاخانه‌ی حوزوی هرات، گفت این رویداد، شنبه شب (۷ حمل) در منطقه‌ی عزیزآباد ولسوالی شیندند رخ داده است.

او افزود: «در برخورد یک موتر مسافربری ۳۰۲ با یک عراده موتر خاور، ۶ نفر کشته شدند و ۱۳ نفر دیگر زخم برداشتند. تمام قربانیان این رویداد، مرد هستند.»

به گفته‌ی آقای جلالی، زخمی‌های این رویداد به شفاخانه‌ی حوزوی ولایت هرات انتقال یافته‌اند.

رویدادهای ترافیکی در شاه‌راه‌های افغانستان، اتفاق نادری نیست. هم‌واره موترهای مسافربری، به دلیل بی‌احتیاطی رانندگان در بزرگ‌راه‌ها یا از جاده منحرف می‌شوند و یا با هم برخورد کرده و جان مسافران را می‌گیرند.

بی‌احتیاطی رانندگان، استفاده از مواد مخدر هنگام رانندگی، رعایت نکردن قوانین ترافیکی و سرعت زیاد، از عوامل رویدادهای ترافیکی در افغانستان به شمار می‌رود.

پولیس کابل ( شنبه ۷ حمل ) از جلوگیری یک رویداد خونین در شهر کابل خبر می دهد.

حوالی ساعت ۱۰:۰۰ قبل از ظهر امروز در مربوطات ولسوالی پغمان ساحه قلعه حیدر خان، تروریستان طالب یک حلقه ماین عیار با موبائل را با هدف کشتار مردم بیگناه جاسازی نموده بودند.

این ماین نقبل از وقوع انفجار توسط تیم مشتر‌ک امنیتی کشف و خنثی شد و از وقوع یک رویداد خونین تروریستی جلوگیری به عمل آمد.

محمدیاسین ضیا، سرپرست وزارت دفاع، می‌گوید عبدالغنی علی‌پور، دزد و رهزن است و نیروهای امنیتی به زودی او را بازداشت خواهند کرد.

آقای ضیا که روز شنبه (۷ حمل)، در یک نشست خبری صحبت می‌کرد، گفت: «عملیاتی که در بهسود راه‌اندازی شده، بر ضد مردم نه؛ بلکه بر ضد یک دزد و رهزنی است که چرخ‌بال ارتش را زده است. علی‌پور فعلا در ساحه نیست و ناپدید شده و بلاخره پیدایش می‌کنیم.»

به گفته‌ی او، نیروهای دفاعی و امنیتی عملیاتی را در ولسوالی بهسود ولایت میدان‌وردک راه‌اندازی کرده‌اند تا هم عبدالغنی علی‌پور را بازداشت کنند و هم مشکلاتی را که جنگ‌جویان طالب برای مردم به باور آورده‌اند، برطرف کنند.

آقای ضیا، با اشاره به خساراتی که در جریان عملیات نظامی به باشندگان محل وارد شده، گفت که یک تیم به ولسوالی بهسود ولایت میدان‌وردک رفته تا مکان‌هایی را که در جریان درگیری تخریب شده، بازسازی کند.

او افزود که در حال حاضر، نیروهای دفاعی و امنیتی به باشندگان محل مواد غذایی توزیع می‌کنند.

یک چرخ‌بال ارتش، چندی پیش در ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک سقوط کرد و در نتیجه‌ی آن، ۹ نفر به شمول چهار عمله‌ی پرواز و پنج سرباز دولتی کشته شدند.

وزارت دفاع، افراد وابسته به عبدالغنی علی‌پور را به سقوط این چرخ‌بال نظامی متهم کرده؛ اما این اتهام از سوی آقای علی‌پور رد شده است.

با آن‌هم، به دنبال سقوط چرخ‌بال ارتش، نیروهای دولتی بر مواضع افراد وابسته به عبدالغنی علی‌پور حمله کردند. باشندگان ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک می‌گویند که از چند شب به این طرف، نیروهای امنیتی خانه‌های مردم را تلاشی می‌کنند.

با این همه، یک هفته پیش، شماری از اعضای مجلس نمایندگان در پیوند به رویدادهای اخیر در ولسوالی بهسود ولایت میدان وردک، نشست خبری برگزار کردند و از حکومت خواستند که هرچه زودتر عملیات نظامی را در این ولسوالی متوقف کرده و از طریق گفت‌وگو مشکلات پیش‌آمده را حل کند.

در حالیکه که‌ مصارف کمرشکن ازدواج‌های امروزی در کابل و ولایات کشور جوانان را به ستوه آورده، ‌۲۸۰ عروس و داماد روز گذشته به گونهٔ گروهی پیوند ازدواج شان را در کابل برگزار کردند.

گفته می‌شود هزینهٔ این ازدواج‌ گروهی از سوی بنیاد فرهنگی ابوالفضل پرداخته شده‌است.

این زوج‌ها دلیل اشتراک در ازدواج گروهی را هزینهٔ گزاف عنوان کرده می‌گویند مصارف برگزاری جشن عروسی از توان مالی آنان بالا بوده و نتوانستند به صورت شخصی هزینه ازدواجشان را تامین کنند.

آنان این روز را بهترین روز زندگی‌شان دانسته می‌گویند معنویات این مراسم برای ایشان خیلی ارزشمند بوده‌است.

این زوج‌ها از سایر خانواده‌ها می‌خواهند تا مصارف ازدواج را کمتر بسازند و مانع هزینهٔ گزاف ازدواج‌ها شوند. 

این در حالی‌ست که رسم‌های ناپسند و پرداخت طویانه‌های کمرشکن از چالش‌های بزرگ در کشور است و این معضل سبب شده‌است تا بسیار از جوانان برای پیدا کردن مصارف ازدواج به کشور‌های همسایه از جمله ایران، آواره شوند.

حوالی ‏ساعت ۴:۰۰ عصر روز گذشته دو دزد مسلح حرفه ای که تحت تعقیب پولیس قرار داشتند در ساحه شوربازار حوزه اول کابل با پولیس درگیری مسلحانه پیدا کردند.

در این برخورد مسلحانه یک منسوب پولیس و سه باشنده محل مجروح و دو دزد مسلح توسط پولیس حوزه امنیتی کشته شدند.

در یک رویداد تازه صبح امروز یک منسوب امنیتی در شهر کابل در تیر اندازی افراد مسلح ناشناس کشته شد.

محمد زمان همدرد سخنگوی فرماندهی پولیس هلمند گفت این رویداد شب گذشته در مسیر شاهراه  ۶۱۱  کابل – هرات در مربوطات ولسوالی سنگین رخ داده است.

آقای همدرد افزود در این درگیری تعدادی دیگر از نیروهای امنیتی نیز کشته وزخمی شده‌ اند.

ولایت هلمند در جنوب کشور از ولایت ‌های ناامن است که جنگجویان گروه طالبان در بخش‌هایی از این ولایت از جمله ولسوالی سنگین حضور و فعالیت گسترده دارند.

بس های شهری امروز توسط داود سلطان زوی، شهردار کابل از مسیرهای کارته نو و پروژه احمدشاه بابا مینه آغاز به فعالیت کرد.

تعداد ۲۰۰ عراده بس شهری در ۱۶ مسیر کابل فعالیت خواهند کرد اما امروز تنها ۵عراده‌ آن به گونه آزمایشی در شهر فعالیت خویش را اغاز کرد.

شهردار کابل در زمینه گفت که این بس ها، از کمپنی معتبرامریکایی بنام ای سی بس بوده که با سیستم معیاری اخذ کرایه خواهند کرد و ظرفیت انتقال ۳۰ مسافر را دارد.

با استفاده این بس ها در زندگی اقتصادی مردم ما تغییرات مثبت رونما شده و کاهش ازدحام را در حمل و نقل شهروندان و ایجاد سهولت شهری را تجربه خواهیم کرد.

حفاظت و مراقبت از این بس‌ها که یکی از سرمایه‌های ملی بشمار میرود؛ رسالت تمام شهروندان است.

لازم است در قسمت فرهنگ استفاده از این بس‌ها تک تک ما حس وطندوستی و برخورد های بهتر اجتماعی را مدنظر داشته باشیم.

این بس ها از طریق ۵ ترمینل و ۲۶۴ ایستگاه در مسیرهای مختلف عرضه خدمات می کند تا علاوه از ایجاد نظم و سهولت شهری در اقتصاد و رفاه شهروندان ممد واقع شود.

استحکام هر جامعه پیش از آن که در گروی مبانی مادی آن باشد به قوت دنیای ذهنی و تصویری آن بستگی دارد. اسطوره ها، افسانه ها، آیین ها و مراسم و سایر نمادها منبع لایزال انرژی و دینامیسم اجتماعی بوده و راز بقای هر جامعه در همین بایگانی ملی نهفته است.

نوروز، این آیین بزرگ نه تنها نقش بزرگی در هویت و همبستگی جامعه امروز افغانستان ایفا می کند، بلکه به نیکی می تواند رشته ی پیوند همه ی کسانی باشد که خارج از مرزهای جغرافیایی امروز افغانستان به نوروز عشق می ورزند و آن را محترم می شمارند.اتحادیه اروپا پایه ی کار خود را بر فرهنگ اروپایی و دین مسیحیت قرار داد.

تمام کسانی که این اندیشه را پرورانیدند، از آبه دوسن پی یر تا شومان و مونه به این اصل واقف و پایبند بودند. چرا نوروز بن مایه ی یک همگرایی منطقه ای از بلخ و بامیان و دوشنبه و تبریز و تهران تا آذربایجان و قفقاز و کردستان قرار نگیرد؟فرهنگ مشترک و نمادهای اسطوره ای بیشترین نقش را در همبستگی ملت ها ایفا می کنند و هیچ تشکل منطقه ای بی زمینه های فرهنگی قوام نمی گیرد.

آن ها که دور هم جمع می شوند تا تصمیم بگیرند پیش از هر چیز به زبان مشترک و دل های یکدل شده نیاز دارند. پس همی باید که نوروزیان را فراخواند تا از دم مسیحایی نوروز مدد گیرند و دل های نزدیکشان را نقطه آغاز وحدت و همگرایی قرار دهند که قوت و قوامشان در این است. نه روسیه می تواند گرهی از کار تاجیکستان دری زبان بگشاید و نه آمریکا گره ای از کار افغانستان؛ اگرنسخه خارجی جواب می داد، به گفته وزارت دفاع امریکا پس از دو دهه حضور نظامی و صرف هزینه گزاف ۸۲۵ میلیارد دالر از سوی این کشور، اکنون دست کم در پایتخت کشور امنیت و برق می داشتیم.

این در حالی است که انسان های فرهیخته ای در کشور ما وجود دارند که به کشورهای حوزه تمدنی نوروز و مردم و تاریخ مشترکش عشق می ورزند و در آن سو نیز بی شمارند کسانی که دل در گرو عشق افغانستان دارند. لازم است که بال های پرواز و چشمان ما بر افق های دوردست گشوده گردد که هیچ چیز در این دایره بدتر از کوته نظری و کج اندیشی نیست.در فرجام باز هم تاکید می کنم وقتی اتحادیه اروپا پایه کار خود را بر مبنای فرهنگ اروپایی قرار داد، چرا نوروز بن مایه یک همگرایی منطقه ای قرار نگیرد؟

داکتر عبدالطیف نظری

مقام‌های محلی ولایت ننگرهار می‌گویند نیروهای ویژه امنیت ملی در ولسوالی اچین، یکی از طراحان حمله گروهی به دانشگاه کابل را بازداشت کردند.

ضیاءالحق امرخیل، والی ننگرهار امروز (پنجشنبه پنجم حمل) در توئیتر خود نوشت نیروهای ویژه امنیت ملی در یک عملیات شبانه در ولسوالی اچین چندین عضو گروه داعش را همراه با شماری از افراد مشکوک بازداشت کردند.

به گفته او، در این عملیات حضرت علی مشهور به نام‌های ابوسعید اعظم، شاهین ننگرهاری و حمزه خراسانی و دو فرد مشکوک دیگر بازداشت شدند.

آقای امرخیل گفت حضرت علی در طراحی حمله گروهی به دانشگاه کابل با رهبران داعش و اعضای این گروه در عراق، سوریه و بلژیک در ارتباط بوده است.

در حمله سه فرد مسلح انتحاری به دانشگاه کابل در دوم نوامبر سال گذشته میلادی دست‌کم ۲۲ نفر کشته و ۴۰ نفر زخمی شدند که بیشتر آنها دانشجو بودند.

طالبان دست داشتن در این رویداد را رد کرد و شاخه خراسان گروه موسوم به دولت اسلامی یا داعش با نشر خبرنامه‌ای مسئولیت این حمله را به عهده گرفت.

این رویداد واکنش‌های گسترده داخلی و خارجی را به دنبال داشت.

دولت افغانستان به دنبال این رویداد یک روز را ماتم ملی اعلام کرد.

پیش از این نیز شماری از افراد دخیل در این رویداد بازداشت شده بودند که به اعدام و حبس طولانی مدت در دو دادگاه ابتدایی و استیناف محکوم شدند.

وزارت دفاع ملی اعلام کرده است که در شبانه‌روز گذشته در نتیجه چندین رشته عملیات در چهار ولایت، فاریاب، زابل، هرات و قندهار، 74 جنگجوی گروه طالبان کشته شدند.

این وزارت روز چهارشنبه 4 حمل با نشر خبرنامه‌ای گفته است که روز گذشته، نیروهای دفاعی و امنیتی با حمایت قوای هوایی تجمعات تروریستان را در مربوطات ولسوالی های قیصار و خواجه سبز پوش ولایت فاریاب هدف قرار دادند که در نتیجه، ۳۴ جنگجوی طالبان به شمول قاری نبی از سرگروپان طالبان کشته شدند.

در خبرنامه همچنین نوشته شده است که ۱۴ تن از جنگجویان گروه طالبان به شمول “ملا عبدالروف”مشهور به “کامیاب” یکی از سرگروپان مهم طالبان زخمی شدند. مقداری زیادی از سلاح و مهمات دشمن نیز تخریب شد.

در خبرنامه‌ای دیگر نیز نوشته شده که روز گذشته، نیروهای دفاعی و امنیتی با حمایت قوای هوایی، در مربوطات ولسوالی‌های میزان و شاجوی ولایت زابل، عملیات را راه اندازی کردند که در این عملیات، ۹ جنگجوی گروه طالبان کشته و ۲ تن آنان زخمی شدند. مقداری از سلاح و مهمات شان نیز تخریب شد.

وزارت دفاع همچنین می‌گوید که نیروهای دفاعی و امنیتی با حمایت قوای را در مربوطات ولسوالی شیندند ولایت هرات عملیات را راه اندازی کردند که در نتیجه، ۱۲ عضو گروه طالبان کشته شده، ۸ تن زخم برداشته، مقداری از سلاح و مهمات شان تخریب شد. به نقل از خبرنامه وزارت دفاع ملی، در عملیاتی که در مربوطات ولسوالی‌های ارغنداب و پنجوایی ولایت قندهار علیه طالبان راه اندازی شده بود ۱۹ جنگجوی گروه طالبان کشته شده، ۳ تن شان زخم برداشته، ۱ موتر سایکل و مقداری از سلاح ومهمات این گروه تخریب شده است.

گاهی در تئاتر از صحنه دزدی سخن به میان می‌آید. وجه مشترک دزدی و بازیگری چیست؟ کسانی که نمایش اجرا می‌کنند در پی جلب توجه‌اند درحالی که جیب‌برها از شناخته‌شدن طفره می‌روند، اما برای شناخت هر دو، باید با دقت رفتار انسان را مطالعه کرد. کارگردان «کن ایچیکاوا» در فیلمی با عنوان «انتقام بازیگر»، محصول ۱۹۶۲، دنیای گروه تئاتر دوره‌گرد کابوکی (تئاتر سنتی جاپانی) و گروهی از سارقان را در کنار هم به تصویر می‌کشد. شاهکار او در این فیلم بازی گرفتن از «کازوئو هاسگاوا» در نقشی دوگانه است؛ نقش بازیگر اصلی گروه و نقش دزدی رابین‌هود مسلک. این بازیگر کهنه‌کار، در سه‌صدمین حضور سینمایی‌اش، با خونسردی تمام در قلب و روح مخاطبان رسوخ می‌‌کند.

در نخستین صحنه، مجرمان در سالن نمایش در حال اجرا هستند. آن‌ها از یک طرف پول تماشاگران را گرفته‌اند و از طرف دیگر، بر سر این‌که تا آخر نمایش بمانند یا نه، مشاجره دارند. یکی از سارقان فریاد می‌زند: «این بازی برای من زیادی کند است». این فیلم ایچیکاوا یکی از بهترین مطالعات سینما در تئاتر است. این فیلم اثری بازسازی شده از فیلمی به همین نام به کارگردانی «تینوسوکه کینوگاسا» محصول سال ۱۹۳۵ است که در آن هاسگاوا (بازیگر کابوکی که به ستاره فیلم گیشه تبدیل شد) در آن ایفای نقش می‌کند.

نسخه‌ی ایچیکاوا از این روایت، بلافاصله مخاطب را درگیر خود می‌کند. در ادو(توکیوی امروزی)، گروه تئاتر کابوکی نمایشی زیبایی ارائه می‌دهد که در آن برف روی صحنه‌ای پر از شمع می‌بارد. یوكینوجو (هاسگاوا) اُناگاتایی (بازیگر مردی است كه نقش‌های زنانه را بازی می‌كند) است مورد تحسین. ما مونولوگ درونی یوكینوجو را می‌شنویم که پدر مرحومش را مورد خطاب قرار می‌دهد. چرا که او در میان تماشاچیان، قاضی و تاجری که ۲۰ سال پیش مسبب مرگ پدر و مادرش بوده‌اند را زیر نظر دارد. او برای انتقام به ادو آمده است.

یوكینوجو برای به‌دست آوردن قلب دختر قاضی (آیاکو واکائو) از قدرت بازی خود در صحنه و خارج از صحنه استفاده می‌كند. دیگران او را بازیگر و اُناگاتایی ضعیف و زن صفت می‌دانند و مسخره‌اش می‌کنند، اما او برای انتقام‌جویی از این برداشت به نفع خود استفاده می‌کند. او از اطلاعات وسیع خود در زمینه‌ی طراحی صحنه‌های کابوکی، آراستن صورت و کلاه گیسی ترسناک بهره می‌برد تا هنگام رویارویی با یکی از مردان، با هیبت روح پدرش ظاهر شود. (نام جاپانی فیلم، یوکینوجو هنگه، او را شبحی توصیف می‌کند و این شیوه‌ی خیالی برگرفته از همین توصیف است.) بعدا، او برای آزار و اذیت یکی دیگر از دشمنان خود صحنه‌ی مرگ مادرش را به صورت نمایش سایه و روشن اجرا می‌کند. یكی از سارقان یوكینوجو را مسخره می‌كند و می‌گوید: «او نه زن است و نه مرد». به ما گفته شده که ویژگی‌های او به هر دو والدینش شباهت دارد؛ بنابراین گویا او هر برای مجازات کردن، ویژگی‌های منحصر به فرد هر کدام را تجسم می‌کند.

این نمایشی هیجان برانگیز، پویا و بسیار خوش ساخت است که به شکلی بسیار جذاب روایت می‌شود، اما در عین حال، برشی زیبا نیز شکل داده که در هماهنگی با فیلمی بسیار متفکرانه‌تر، و شاید مشهورتر درمورد گروه کابوکی دیگری است؛ گروه «علف‌های شناور» اثر «یاشیجیرو اوزو»، که سه سال پیشتر ساخته شده و در هر دو فیلم دو تن از بازیگران نقش مکمل فیلم (آیاکو واکائو و گانجیرو ناکامورا) حضور دارند.  در هر دو فیلم، بازیگری به شهر می‌آید که در ذهن خود به خانواده فکر می‌کند. برای قهرمان فیلم اوزو، کوماجورو، فیلم در مورد دیدار میان پدر و پسری است که هویت پدرش را نمی‌داند. در علف‌های شناور (که آن نیز فیلمی باسازی شده از فیلمی قدیمی است)، اجراهای گروه با شکست کامل روبه‌رو می‌شوند، بعضی از شب‌ها تعداد بازیگران از تماشاگران بیشتر است و این گروه آکنده از کینه‌توزی است. اما کوماجورو نقش خود به عنوان رییس این گروه تئاتر ناکارآمد را دوست دارد و در صحنه‌ی آخر که گروه منحل می‌شود تا هر کسی به دنبال کار خودش برود، می‌توان سایه غم را روی صورتش دید. در فیلم ایچیکاوا، یوکینوجوی یتیم را عملا خانواده‌ی تئاتر به فرزندی پذیرفته است. مدیر بازیگران گروه برای او شخصیت پدر را دارد.

شاید گروه نمایش در فیلم انتقام بازیگر بیش از فیلم اوزو مورد تحسین واقع شود، اما ایچیکاوا نیز زندگی متزلزل بازیگرانی را که ذهنیت روشنی نسبت به آن‌چه در اطرافشان می‌گذرذ، ندارند، به خوبی به تصویر می‌کشد. همین بی‌ثباتی در سبک فیلم نیز رسوخ کرده، تا حدی که هرگز روی یک ژانر ثابت نمی‌شود. ایچیکاوا با استفاده از خطوط پنجره و درب برای بعضی صحنه‌ها چارچوبی محکم ایجاد می‌کند، اما به نظر می‌‌رسد سایر صحنه‌ها تقریبا به صحنه‌ای بی‌پایان شباهت دارد که شخصیت‌هایی احاطه شده در تاریکی یا غباری شناور در آن حضور دارند. تکنیک‌های نورپردازی اغلب از جسارت تکنیک‌های تئاتر پیروی می‌کند و حتا در صحنه‌های خارج از تئاتر، این که مکالمات را «مخاطبانی» تماشا می‌کنند که چشم به شخصیت‌ها دوخته‌اند، امری عادی است.

ماهیت روان و رویا مانند روایت در بازی ظریف هاسگاوا در نقش یوکینوجو بازتاب داده شده، که در تقابل با شخصیت خاکی و خنده دار او در نقش «یامیتارو»ی دزد است. چهره‌ی یوكینوجو به اندازه‌ی خود تئاتر اثیری است: در صحنه به یاد ماندنی آخر، او از روی صحنه ناپدید شده  و مخاطبان را با خاطرات محوی كه از اجراهایش در ذهنشان به جا مانده، رها می‌کند.

منبع: گاردین

مترجم: شریفه عرفانی

وزارت صحت عامه کشور می‌گوید که حدود 73 هزار شهروند کشور مبتلا به بیماری توبرکلوز هستند که دو سوم آنان را زنان تشکیل می‌دهند.

وحید مجروح، سرپرست وزارت صحت‌عامه روز چهارشنبه 4 حمل در یک نشست خبری در کابل گفت که حدود 73 هزار تن مبتلا به بیماری توبرکلوز هستند که دو سوم آنان را زنان و یک پنجم آن را کودکان تشکیل می‌دهند که باید مورد توجه جدی قرار گیرد.

آقای مجروح در این نشست که به مناسبت از روز جهانی مبارزه با توبرکلوز برگزار شده بود، گفت که در سال 2020 میلادی 73 هزار واقعه توبرکلوز در سراسر کشور ثبت شده که ۹ هزارو ۸۰۰ تن آنان جان باخته اند.

آقای مجروح بیان کرد، در سال گذشته بیش از 46 هزار واقعه توبرکلوز در کشور شناسایی و تحت تداوی قرار گرفتند که این رقم 13 در‌صد کمتر از سال گذشته و 19 فی‌صد کمتر از هدف تعیین شده برای همان سال بوده است.

او تاکید کرد که همه گیری ویروس کرونا روی پروگرام ملی کنترول توبرکلوز نیز تاثیر گذاشته است.

از سوی هم، سیما سمر، رئیس بورد توقف توبرکلوز می‌‌گوید که از 25 هزارو 839 واقعه از جمله تمام واقعات توبرکلوز که در سال 2020 در مراکز صحی‌عامه و شخصی تشخیص شده است 57 فیصد آن زنان، 21 فیصد دیگر را اطفال و دارای سن پایین تر از 15 سال تشکیل می‌دهند.

بانو سیما سمر افزود: « 77 فی‌صد تمام واقعات راپور داده شده توبرکلوز ریوی بوده که از جمله 53 فیصد واقعات تائید شده باکتریولوژیکی و 47 فیصد واقعات تشخیص شده کلینیکی بوده است.»

رئیس بورد توقف توبرکلوز اظهارداشت که پروگرام ملی کنترل توبرکلوز با همکاری شرکای کاری خود مدیریت توبرکلوز مقاوم دوایی را از سال 2011 بدینسو آغاز کرده و تا اخیر سال 2020 به تعداد یک هزارو 970 واقعه توبرکلوز مقاوم دوایی را دریافت که از این میان به تعداد یک هزار و 679 آن تحت تداوی قرار گرفته است.

او افزود: تنها در سال 2020 به تعداد 424 واقعه توبرکلوز مقاوم دوایی را دریافت کرده و در هفت حوزه کشور توسعه داده شده است. به گفته او، در حال حاضر میزان موفقیت تداوی واقعات مقاوم توبرکلوز به 69 فیصد در کشور رسیده است.

گفتنی است که پروگرام ملی کنترل توبرکلوز به کمک مالی و تخنیکی سازمان جهان در سال 1954 میلادی توسط وزارت صحت عامه کشور ایجاد شد و در حال حاضر 69 فیصد افراد که به این بیماری مصاب شده باشند، در کشور تداوی می‌شوند.

رییس جمهور غنی روز سه‌شنبه (۳حمل) با نواختن زنگ مکتب در لیسه‌ی امانی در شهر کابل گفت در سال جاری حدود یک میلیون دانش‌آموز جدید به مکتب می‌روند.

غنی افزود که در سال آموزشی گذشته ۷۳۲ باب مکتب جدید ساخته شده و قرار است در سال جاری نیز ۱۸۰۰ مکتب جدید ساخته شود و نیز قرار است ۱۱ هزار و ۱۷۳ معلم براساس یک رقابت شفاف و توزیع عادلانه در سراسر کشور استخدام شوند.

او افزود که معاشات معلمان و کارمندان بست‌های چهارم تا هشتم سر از اول ماه حمل افزایش می‌یابد و تا وسط سال اجرا می‌شود.

غنی تاکید کرد که سال روان سال دیجیتل‌سازی افغانستان خواهد بود و عرضه‌ی خدمات دیجیتالی به معلمان، دانش‌آموزان، دانشجویان و کارمندان وزارت‌های معارف و تحصیلات عالی در صدر برنامه‌ی حکومت قرار خواهد داشت.

او تاکید کرد که در سطح معارف افغانستان از نگاه کمیت کار شده اما نقطه کلیدی کیفیت است. به گفته رییس جمهور کیفیت معارف باید به یک گفتمان ملی مبدل شود و در کنار تقویت زبان‌های ملی، به فهم زبان‌های بین‌المللی نیز باید به عنوان یک ضرورت توجه شود.

غنی با بیان اینکه شیوه‌های تدریسی کهنه که ناکارا است، باید کنار گذاشته شوند و روش‌های کارا تقویت شود خاطرنشان کرد که قبلا حد اوسط مصارف یک مکتب ۴۵۰هزار دالر رسیده بود، در حالی که اکنون به ۹۰هزار کاهش یافته و بیشتر از آن کاهش خواهد یافت.

در همین حال رنگینه حمیدی، سرپرست وزارت معارف نیز در این مراسم گفت که در دو دهه گذشته در این سکتور موفقیت‌هایی به دست آمده اما به کارهای بیشتر نیاز است و این وزارت راه طولانی در پیش دارد.

او اصلاحات نصاب آموزشی، توجه به کیفیت، آماده کردن دانش‌آموزان برای رقابت‌های منطقه ای، آوردن تکنالوژی در بخش معارف را از کارهایی عمده در این سکتور یاد کرد که باید انجام شوند.

سال تعلیمی ۱۴۰۰

سال تعلیمی ۱۴۰۰ در کشور در حالی آغاز شده است که بر اساس آمار وزارت معارف در حال حاضر، شمار مجموعی دانش‌آموزان در افغانستان، به ۹.۷ میلیون نفر می‌رسد.

آمار وزارت معارف همچنان نشان می دهد که بیش از ۵ هزار مکتب در سراسر افغانستان فاقد تعمیر است و شماری زیادی از مکایت نیز یا در اختیار گروه های مسلح قرار دارد و یا هم به روی دانش آموزان مسدود است.

همچنان صندوق وجهی ملل متحد برای کودکان (یونیسف) نیز گفته است که حدود چهار میلیون کودک از رفتن به مکتب در افغانستان محروم مانده اند.

شیوع ویروس کرونا سبب شد که در سال گذشته تعلیمی مکتب‌ها در بهار آغاز نشود و حتا در ولایت‌های گرمسیر نیز مکتب‌ها رخصت شوند.

اما اکنون مسوولان در وزارت معارف می گویند که کاستی های سال گذشته را در سال روان جبران می کنند.

در ماه فبروری سال جاری، عایشه ۲۳ ساله پس از ثبت یک ویدیوی کوتاه به زنده‌گی‌اش پایان داد. او خود را به دریای شهر احمدآباد انداخت و خودکشی کرد. مرگ عایشه به دلیل پیامی که با مرگش به جامعه فرستاد، تکان دهنده و شوک‌آور بود. او پیش از این‌که خودش را به دریا بیندازد، در این ویدیو گفت که در این تصمیم هیچ‌کسی مقصر نیست. ولی او با مرگش این پیام را به تمام هندوستان رساند که سنت پرداخت طویانه و جهیزیه چنان بر شانه‌های دختران هندی سنگینی می‌کند که بعضاً جز خودکشی راه نجاتی وجود ندارد. پدر عایشه به رسانه‌ها گفت که دخترش در سال ۲۰۱۸ عروسی کرد و به خاطر این‌که طویانه و جهیزیه را به طور کامل نپرداخته بود، با آزار و اذیت خانواده خسرش روبه‌رو بود و بعد از عروسی یک‌بار به خانه پدرش فرستاده شد. عایشه به دلیل نپرداختن بخشی از طویانه، بارها مورد خشونت قرار گرفت و کودک پنج ماهه‌اش نیز سقط شد. پدر عایشه هم‌چنین گفت که یک‌صد و پنجاه هزار کلدار هندی که بخشی از جهیزیه و طویانه است، به خانواده خسر دخترش پرداخته، ولی خانواده داماد خواهان پرداخت مکمل طویانه است. در جامعه هند، معمولاً دختران و خانواده آن‌ها مجبور می‌شوند، بعضاً صدها هزار کلدار را به خانواده داماد جهیزیه بپردازند.

در حالی که در افغانستان پسران باید هزینه سنگینی را برای مصارف ازدواج بپردازند، این رسم در هند وارونه عمل می‌کند. در هند باید دختران طویانه و جهیزیه بپردازند. در کنار دیگر عجایبی که از هند شنیده‌اید، دختران هندی نه تنها طویانه می‌دهند؛ بلکه خریداری طلا و سایر جواهرات برای عروس و داماد، برگزاری جشن عروسی که در اکثر موارد به هفت شبانه‌روز هم می‌رسد، به دوش دختر و فامیلش است.

ازدواج در هند برای اکثر خانواده‌ها شبیه کابوس است؛ خصوصاً خانواده‌هایی که درآمد کم‌تری دارند و فرزند دختر – حتا یکی. طویانه که به اصطلاح خود هندی‌ها به نام «داووری» یاد می‌شود، یکی از سنت‌های کمرشکن اجتماعی است که هنوز در جامعه هند به روال سابق باقی است و بیش‌تر از دختران قربانی می‌گیرد. پیش از آغاز همه‌گیری کرونا، سفری داشتم به یکی از ایالت‌های جنوبی هند. با مردی که راننده ریکشا بود سر صحبت باز شد. راننده از من پرسید که اهل کجایی؟ رسم و رواج‌ها در کشور تان چگونه است؟ بعد از معرفی و تشریح مختصر مراسم عروسی در افغانستان، راننده ریکشا با لبخند تلخی گفت: «چه خوب که رسم طویانه و جهیزیه تان برعکس ما است.»

راننده که از چهره‌اش فقر و ناداری هویدا بود، گفت: «دخترم پنج سال پیش ازدواج کرده و دو فرزند دارد؛ ولی من هنوز نتوانستم پولی را که برای جهیزیه و طویانه تعیین شده بود، به خانواده داماد بپردازم و این قرض‌داری سبب می‌شود که دامادم رفتار توأم با خشونت با دخترم داشته باشد.»

براساس آخرین تحقیقات، هند در رده نخست خشونت علیه زنان قرار دارد؛ ‌‌چون تعداد وقایع خشونت نظر به جمعیت سنجیده می‌شود، به این دلیل آمار خشونت در هند حتا نسبت به افغانستان‌ که جامعه جنگ‌زده و به شدت سنتی است، بلندتر است. دادن «داووری» یا همان طویانه باعث شده است که بسیاری خانواده‌ها طفل جنین‌شان را در صورتی که مشخص شود، دختر است، سقط کنند. میزان بلند سقط جنین به دلیل دختر بودن جنس کودک، سبب شد که سونوگرافی یا معاینه تشخیص جنسیت جنین در سراسر هند غیرقانونی شود. والدین و یا مراکز صحی‌ای که چنین معاینه را انجام‌ دهند، با چندین سال زندان و‌ جرایم نقدی سنگینی مجازات می‌شوند.

هرچند دولت هند در قوانین پنج‌ساله انکشافی که در هر دوره‌ حکومت اجرا می‌گردد، مبارزه با خشونت علیه زنان را یکی از اولویت‌هایش قرار داده؛ اما ظاهراً این برنامه‌ها هنوز موثریت چندانی نداشته است.

از جانب دیگر، فرصت‌های کاری و کسب درآمد برای زنان و دختران در مقایسه با مردان کم‌تر است و دختران جوان هندی اغلب مجبور می‌شوند کارهای سنگینی انجام دهند. آن‌ها با فشار فزاینده‌ای روبه‌رو هستند و مجبور اند برای تهیه مصارف طویانه و جهیزیه سخت کار کنند و زحمت بکشند. در چنین وضعیتی دختران هندی نه تنها پس از ازدواج، بلکه پیش از ازدواج نیز فشارهای زیادی را متحمل می‌شوند، سخت کار می‌کنند و در بسا موارد مورد خشونت قرار می‌گیرند.

در سال‌های اخیر کارزارهای مختلفی آغاز شده است تا این رسم کمرشکن از جامعه هند برچیده شود. فعالان حقوق زن و نهادهایی که در راستای بهبود وضعیت زنده‌گی اجتماعی در هند تلاش می‌کنند، با برگزاری برنامه‌های مختلف آگاهی‌دهی، کنفرانس‌ها و کارگاه‌های آموزشی، جامعه را به کاهش مصارف ازدواج تشویق می‌کنند.

به گونه نمونه، سینمای بالیوود نیز به کمک این فعالان آمده است و با تهیه فلم‌هایی با سوژه‌های اجتماعی، جوانان را به ازدواج‌های عاشقانه تشویق می‌کند و می‌کوشد از این طریق به سنت پرداخت مصارف هنگفت ازدواج توسط دختران پایان دهد.

هشت صبح

وزارت داخله، می‌گوید در یک سال گذشته، دست‌کم ۲هزار غیرنظامی در نتیجه‌ی حملات طالبان در افغانستان جان باخته‌اند.

طارق آرین، سخنگوی این وزارت، شنبه‌شب (۳۰ حوت)، در برگه‌ی تویترش نوشت در سال گذشته‌ی خورشیدی، طالبان ۹۲ مورد حمله‌ی انتحاری، ۲۱۷۴ مورد انفجار ماین و بیش از ۵۰۰ مورد ترورهای هدف‌مند در کشور انجام داده‌اند.

او افزود در نتیجه‌ی «جنایت‌های جنگی طالبان»، دست‌کم ۲ هزار غیرنظامی جان باخته و ۴۱۷۴ نفر دیگر نیز زخم برداشته‌اند.

سخنگوی وزارت داخله، تأکید کرد مردم و تاریخ این کشتار و جنایت‌های جنگی طالبان را فراموش نخواهند کرد.

این در حالی است که چندی پیش، دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، در گزارش تازه‌اش، گفته بود همزمان با آغاز گفت‌وگوهای صلح، تلفات غیرنظامیان نیز افزایش یافته که این موضوع نگران‌کننده است.

در گزارش یوناما که روز سه‌شنبه (۵ حوت)، منتشر شده، آمده است در سال ۲۰۲۰ میلادی، ۳۰۳۵ غیرنظامی در افغانستان جان باخته‌اند و ۵۷۸۵ نفر دیگر زخمی شده‌اند.