نویسنده: rahapress

روزنامه «هشت صبح» گزارش داده ده‌ها جلد از پاسپورت‌های سیاسی به شکل غیرقانونی در اختیار شماری از خانواده‌های سرشناس افغانستان قرار گرفته است.

از سویی هم برخی از اعضای پارلمان افغانستان مدعی شدند که شماری از مقام‌های وزارت امور خارجه این کشور، به نام کارمندان دولت، به دوستان و اقارب‌شان پاسپورت سیاسی گرفته‌اند.

آمارهای وزارت امور خارجه افغانستان نشان می‌دهد که تا اکنون 4840 جلد پاسپورت سیاسی از سوی این وزارت توزیع شده است.

براساس این گزارش، از کارشناس سیاسی گرفته تا اعضای خانواده‌ی مارشال محمدقسم فهیم، خانواده‌ی احمدشاه مسعود، خانواده‌ی سلطنتی، مشاوران، کارمندان دولت، مدیران و افراد متفرفه، پاسپورت سیاسی به دست آورده‌اند.

با این هم اسناد نشان می‌دهد که رقم‌ درشتی از پاسپورت‌های سیاسی این کشور به نام معینان، کارمندان وزارت خارجه، کارمندان دولت، مشاوران و وزیران بیرون کشیده شده و هیچ مشخص نیست که آیا واقعاً این پاسپورت‌های سیاسی در اختیار همین افراد قرار گرفته و یا به نام این افراد پاسپورت سیاسی بیرون کشیده شده است.

در مورد این ابهام، وزارت امور خارجه افغانستان با وجود درخواست مکرر اعضای مجلس نماینده‌گان این کشور به آن پاسخ نداده است.

در یک مورد در این گزارش آمده که یکی از سفیران کشور آشپز خود را به نام کارمند وزارت خارجه معرفی کرده و با دریافت پاسپورت برای این فرد از سوی وزارت خارجه، او را به یکی از کشورهای مهم امریکای شمالی برده بود، فردی که در فرجام پا به فرار گذاشت.

براساس این گزارش، توزیع پاسپورت سیاسی به افراد غیرمستحق از سوی وزارت امور خارجه افغانستان سبب شده که اعتبار پاسپورت سیاسی این کشور در کشورهای دیگر آسیب ببیند.

از سوی دیگر، مسئولان وزارت امور خارجه افغانستان در گفت‌وگو با روزنامه هشت صبح گفته‌اند که پاسپورت‌های خلاف قانون توسط حکم رییس جمهوری، رییس اجرایی و وزیر خارجه این کشور صادر شده است.

این وزارت همچنان از جمع‌آوری پاسپورت‌های سیاسی خلاف قانون نیز خبر داده است.

خانم غنی در برنامه سیاه و سفید تلویزیون خصوصی طلوع نیوز در این مورد گفت: «او ]اشرف غنی[ رییس‌جمهور است، ولی یک تیم دیگر هم هست. ــ منظور تان رییس اجراییه است؟ ــ رییس اجراییه که زیاد موفق نمی‌باشد.»
وقتی از بانوی اول افغانستان در مورد بزرگترین اشتباه رییس‌جمهور غنی در طول چهار سال کار حکومت وحت ملی پرسیده شد، رولا غنی در مورد نهاد ریاست اجراییه صحبت کرد و گفت شماری افراد در داخل کشور و خارجی‌ها نماندند که رییس‌جمهور غنی بدون موجودیت نهاد به نام ریاست اجراییه فعالیت داشته باشد و کشور را اداره کند.
اشاره خانم غنی به جنجال‌های پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۴ است که با پادرمیانی جان کری، وزیر خارجه وقت امریکا، دو تیم پیشتاز انتخابات روی تشکیل حکومت وحدت ملی و تقسیم ۵۰-۵۰ قدرت باهم توافق کردند که منجر به ایجاد نهاد ریاست اجراییه شد.
از رولا غنی پرسیده شد که دلیل عدم موفقیت رییس‌جمهور و تیم‌اش در موجودیت ریاست اجراییه است؟ او گفت: «نمی‌گویم مانع موفقیت است. او ]عبدالله عبدالله[ یک آجندا دارد ولی داکتر صاحب ]اشرف غنی[ یک آجندا دارد. وقتی که دو آجندا باشد مشکل است که یک جای شود.»
بانوی اول در مورد دست‌آوردهای رییس‌جمهور در طول چهار سال گذشته گفت بزرگترین دست‌آور همسرش این است که می‌داند کدام راه را انتخاب کند تا افغانستان دوباره به یک کشور مرفه تبدیل شود، شهروندانش زندگی خوب داشته باشد و امنیت تأمین باشد.
از سوی دیگر وقتی از خانم غنی پرسیده شد که او برای اشرف غنی در مورد نامزد شدن دوباره در انتخابات بعدی ریاست‌جمهوری چه مشوره می‌دهد، او گفت که هیچ مشوره‌ی نمی‌دهد و آقای غنی خودش می‌داند، اما اگر نامزد ریاست‌جمهوری نشود، او «بسیار راحت» می‌شود.
بانوی اول کشور می‌گوید که قوم او پشتون است و دینش اسلام و در تذکره الکترونیکی‌اش نیز چنین نوشته شده است.
افزون بر این‌ها رولا غنی در این مناظره گفت که در این روزها که روند انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها آغاز شده، بسیاری‌ها نزد او می‌آیند و می‌گویند که نامزد انتخابات می‌شوند.
خانم غنی افزود که او همه را برای شرکت در انتخابات تشویق می‌کند، اما گفت: «نمی‌توانم هیچ کس را پشتبانی کنم و هیچ کس از طرف من کاندیدا نیست.»

قول اردوی ۲۰۹ شاهین با صدور خبرنامه‌یی به رسانه‌های می‌گوید که نیروهای امنیتی در چهار ولایت شمال وشمال شرقی، عملیات‌های را راه‌اندازی کرده‌اند.

در خبرنامه آمده در جریان  روز گذشته، از اثر ضربات طیارۀ هارس بالای مواضع هراس‌افگنان داعش در قریۀ مغل ولسوالی درزاب جوزجان، ۴ تن داعشی کشته شده‌اند.

به اساس خبرنامه، نیروهای امنیتی در ولسوالی بورکل بغلان نیز علمیاتی را راه‌اندازی کرده که در نتیجه یک طالب مسلح کشته و یک عراده موترسایکل شان از بین برده شده‌است.

از سوی هم، ولایت شمالی تخار نیز شاهد درگیری نیروهای امنیتی با گروه طالبان بوده که تلفاتی بر آن گروه از سوی سربازان ارتش و پولیس بر جا گذاشته شده‌‌است.

قول اردوی ۲۰۹ شاهین می‌گوید که در نتیجۀ درگیری در قریۀ گورتپۀ ولسوالی ینگی قلعۀ تخار، ۵ تن اعضای گروه طالبان کشته و یک تن دیگر شان شدیدا زخمی شده‌اند.

باید گفت که نیروهای امنیتی هم‌چنان  یک حلقۀ میان جاسازی گروه طالبان را کشف و از یک فاجعۀ انسانی جلوگیری کرده‌اند.

مسؤولان از تلفات نیروهای دفاعی و امنیتی کشور چیزی نگفته، اما طالبان ادعا کرده که شماری از سربازان پولیس را در شمال کشور کشتند.

محمد حنيف اتمر مشاور شوراي امنيت ملي حکومت افغانستان به منظور گفت‌وگو با مقام‌هاي پاکستاني  در رابطه به گفت‌گوهاي صلح افغانستان با مخالفان مسلح و هم‌چنان مبارزه مشترک دوکشور با تروريزم، صبح روز يک‌شنبه کابل را به قصد اسلام‌آباد ترک کرد.

آقاي اتمر در اين سفر با مقام‌هاي نظامي پاکستان در رابطه به اوضاع امنيتي دوکشور و هم‌چنان هم‌کاري‌هاي آسلام‌آباد با کابل در گفت‌وگوهاي صلح با مخالفان مسلح حکومت افغانستان، گفت‌وگو کرد.

اين سفر در حالي صورت مي‌گيرد که آگاهان امور سياسي در افغانستان تاکيد مي‌کنند که اين سفر مانند سفرهاي گذشته مقام‌هاي افغانستان نتيجة در قبال نخواهند داشت.

به باور آگاهان پاکستان نسبت به آنچه مقام‌هاي آين کشور مي‌گويند صداقت ندارد و تنها تلاش اسلام‌آباد فريب دادن افغانستان است.

اين درحاليست که هم اکنون جنگ در 22 ولايت افغانستان به شدت ادامه دارد و گروه طالبان به باور آگاهان از حمايت هم‌چناني آن کشور هنوز هم برخوردار هستند.

پس از يک دوره تشديد اختلافات بين دو کشور، نخست وزير پاکستان چندي پيش به افغانستان سفر کرد و در اين سفر مقا‌م‌هاي دو کشور پلان عمل افغانستان و پاکستان براي صلح و همبسته‌گي را تصويب کردند. اداره‌هاي امنيتي دو کشور مکلف شده اند که براي تطبيق اين پلان عمل تلاش کنند. هدف اصلي سفر حنيف اتمر و هيات همراهش به پاکستان، بحث بر سر عملي شدن همين پلان عمل مي‌باشد.

قادرشاه سخن‌گوي شوراي امنيت ملي به رسانه‌ها گفته است: «اولويت‌ها در اين مرحله صلح و مبارزه با تروريزم است که در چوکات پلان عمل روي اين موضوعات بحث مي‌شود و تا اقدامات عملي در اين دو عرصه صورت گيرد.»

پلان عمل براي صلح و همبسته‌گي هفت ماده دارد. يکي از اين ماده‌ها پيشبرد گفت‌وگوهاي صلح به رهبري افغانستاني‌ها است و پاکستان وعده سپرده که از روند صلح حمايت کند.

مبارزه با تروريزم ماده ديگر اين پلان عمل است که به گفتة آقاي قادرشاه تروريستان هردو طرف خط ديورند حق فعاليت ندارند و در صورتي که اين تروريستان بازداشت شوند، دو کشور مکلف شده است تا اين تروريستان را به کشور ديگر تسليم نمايد و دو کشور اجازه فعاليت‌هاي تروريستي را عليه کشور ديگر نمي‌دهد.

آگاهان امور تاکيد مي‌کنند که تجربه نشان داده است که مذاکره با پاکستان هيچ نتيجه‌اي نداشته است. جنرال عتيق الله امرخيل نظامي پيشين به اين باور است که چنين سفرهايي جز پيامد منفي، هيچ سودي براي افغانستان ندارد:

به باو آگاهان، پاکستان با اين پلان تصميم دارد تا مناسبات افغانستان و هند را خدشه دار کند و خود از آن نفع ببرد. هند و پاکستان اختلافات ديرينه دارند و يکي از خواست‌هاي اصلي پاکستان، قطع مناسبات دوستانه ميان افغانستان و هند است.

افغانستان و هند در حال حاضر روابط خوبي دارند و هند يکي از حاميان اصلي در افغانستان است. در مقابل پاکستان هند را متهم به نفوذ بيش از حد در افغانستان مي‌کند و بارها گفته است که برخي از گروه‌هاي شورشي در پاکستان از سوي مراکز سياسي هند در افغانستان تقويت مي‌شود.

عمل خلاف گفتار

آقاي امرخيل به اين باور است که پاکستان هنوزهم خاکش را در اختيار تروريزم قرار داده و جنگ افغانستان را شعله‌ور نگهداشته است.

در شانزده سال گذشته مقام‌هاي حکومت افغانستان، به منظور هم‌کاري پاکستان در گفت‌وگوهاي صلح حکومت افغانستان با طالبان و هم‌چنان برون کردن سردسته‌هاي گروه طالبان از خاک پاکستان به آن کشور سفرهاي متعدد داشته و با مقام‌هاي اسلام‌آباد گفت‌وگو کردند، اما مقام‌هاي پاکستاني با آن که همواره به حکومت افغانستان وعده هم‌کاري داده اند، اما در عمل هيچ‌گاه از تمويل و حمايت گروه‌هاي هراس افگن که در افغانستان مردم را به قتل مي‌رسانند دست برنداشته اند.

با اين حال باورهاي کلي در افغانستان بر اين است که هيچ نشانه‌اي وجود ندارد که ملاقات‌هاي اخير مقام‌هاي دو کشور بتواند زمينه را براي بهبود اوضاع فراهم کند.

افغانستان و پاکستان هم‌ديگر را به حمايت از گروه‌هاي تروريستي متهم مي‌کنند، اما آگاهان مي‌گويند پاکستان تا زماني جنگ افغانستان را شعله‌ور نگه مي‌دارد که يک حکومت طرف‌دار اسلام‌آباد در کابل رويکار آيد و سياست خارجي افغانستان از سوي پاکستان تعيين گردد.

آرمان ملی

 

این نوع عقرب از گونه‌های بند پایان رده‌ی عنکبوتیان است که ۸ پا و نیشی با زهر کشنده دارد.

با جستجوی اندک در صفحات مجازی فیس‌بوک در هرات، به خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه برمی‌خوریم. اغلب این فروشنده‌گان و خریداران هویت خود را به سختی فاش می‌کنند.

هنوز کسی به گونه‌ی کامل از این تجارت رمز‌آلود و مخفی اطلاعات درستی به دست نمی‌دهد، اما روشن است که نرخ بالایی برای هر عقرب سیاه ۱۵ گرامی وجود دارد. عقرب‌ها بنا بر تیره‌گی رنگ و وزن خود و توافق دو طرف خریدار و فروشنده معامله می‌شوند، اما کمترین نرخ برای یک عقرب ۱۵ گرامی در بازار مخفی هرات، ۳۵۰۰ دالر امریکایی است. هرچه عقرب بزرگتر، سنگین‌تر و سیاه‌تر باشد، نرخ آن بالاتر می‌رود. به قول فروشنده‌گان یک عقرب سیاه ۹۰ گرامی حتا به ۱۲۰ هزار دالر هم به فروش رسیده است.

جنس تجارت این روزها در هرات متفاوت‌تر از گذشته است. عقرب سیاه، نوع نادری از کژدم یا دراز دم این روزها به دلیل گرمی بازار، خریداران و فروشنده‌گان زیادی را در هرات دور خود جمع کرده است. این نوع عقرب از گونه‌های بند پایان رده‌ی عنکبوتیان است که ۸پا و نیشی با زهر کشنده دارد. با جستجوی اندک در صفحات مجازی فیس‌بوک در هرات، به خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه بر می‌خوریم. اغلب این فروشندگان و خریداران هویت خود را به سختی فاش می‌کنند.
برخی‌ها می‌گویند که یک شبکه‌ی بزرگ و ثروتمند عربی پشت خرید عقرب سیاه وجود دارد.

به استناد گفته‌های افراد رابط بین خریدار و فروشنده، این شبکه برای خرید عقرب سیاه هزینه‌های سرسام‌آوری متقبل می‌شود. خریداران ادعا می‌کنند که عقرب‌های خریداری شده از راه‌های غیرقانونی به کشورهای ایران، پاکستان، عربستان سعودی و حتا کشورهای اروپایی قاچاق می‌شوند تا در آن‌جا یا از سم کشنده‌ی آن‌ها استفاده‌ی دارویی شود یا برای فروش به بازار سیاه جهانی راه یابند.

مطالعات علمی نشان داده است که سم عقرب سیاه برای درمان بیماری‌های مربوط به سرطان و تعداد بی‌شماری از بیماری‌های دیگر خاصیت دارویی دارد.

برای تهیه‌ی این گزارش، مجبور شدم در قالب خریدار و گاهی در لباس فروشنده با خریداران و فروشنده‌گان عقرب سیاه ملاقات کنم.

نخستین ملاقات‌شونده یک جوان تقریباً ۲۰ساله بود که همراه با چند جوان هم‌سن و سالش به خرید و فروش عقرب سیاه مشغول است. در مرکزی‌ترین نقطه‌ی شهر به ملاقاتش رفتم. او یک فارم پرورش عقرب داشت و به قول خودش برای هر عقرب ۱۰ گرامی تا ۱هزار دالر سرمایه‌گذاری کرده بود. او گفت که از معامله‌ی عقرب سیاه پول خوبی به جیب زده است و ادامه‌ی این قضیه به نفعش تمام می‌شود.

با فرد دومی که ملاقات کردم، در نخست مرا مورد بازرسی بدنی قرار داد و گفت که برای امنیت جان خودش دست به این کار می‌زند. او گفت که هر عقرب سیاه را با قیمت‌های متفاوت و نظر به توافق با فروشنده می‌خرد و سپس آن را به یک خریدار عرب می‌فروشد. از هویت مرد عرب‌تبار چیزی نگفت اما تأکید کرد که یک ترجمان هراتی‌الاصل دارد و با مشتریان بومی در ارتباط است.

معامله با فرد عرب‌تبار هم راه و رمز خاص خودش را دارد. هر کسی که حاضر به فروش عقرب سیاه باشد، عکسش را به رابط یا ترجمان فرد عرب می‌فرستد و در نهایت با اندکی چانه‌زنی، عرب فرد مورد اعتمادش را برای خرید عقرب می‌فرستد.

عقرب سیاه بیشتر از ولایت‌های فراه، نیمروز و ولسوالی‌های غوریان و کهسان هرات شکار می‌شود، اما مرغوب‌ترین و با ارزش‌ترین آن از صحراهای خشک و سوزان ولایت فراه به دست می‌آید.

چلپاسه هم مشتری دارد

بازار خرید عقرب تنها در هرات داغ نیست که در ولایت فراه هم وضع به همین شکل است. در فراه اما از سال‌ها به این طرف، عرب‌های قطری آزادانه به شکار انواع پرنده‌گان کمیاب نیز می‌پردازند.

عرب‌ها با داشتن تجهیزات شکاری پیش‌رفته و حتا شاهین، دنبال پرنده‌ی نادری به نام «طوق‌دار» استند. در دو سال گذشته بیش از ۲۰۰ عرب‌تبار برای شکار این پرنده‌ی کمیاب به ولایت فراه رفته‌اند.

در کنار این‌ها، فراه و هرات جاذبه‌ی دیگری هم برای شکارچیان عربی دارند. برخی از کاربران صفحات اجتماعی در بدل نوعی مارمولک یا به گفته‌ی مردم «چلپاسه»‌ی سفید هم حاضر اند پول زیادی بپردازند. این تجارت شرط و شروط خاص خودش را دارد. مارمولک به وقتی ارزش دارد که سفید و دارای خطوط خاصی باشد. وزن آن هم مانند وزن عقرب سیاه قابل چانه‌زنی است.

روند شکار خزنده‌گان و پرنده‌گان کمیاب در افغانستان سبب نگرانی فعالان محیط زیستی شده است. به باور کارشناسان محیط زیست، وجود هر نوع جنبنده‌ای در خاک برای اکوسیستیم حیوانی، نباتی و آبی ضروری است. هرچند فعالان محیط زیست در هرات به این باور اند که دولت بیشتر درگیر امور نظامی و سیاسی است و کمتر توجهی برای حفظ محیط زیست و برخورد با شکارچیان غیر قانونی دارد، از نهادهای دولتی خواهان جلوگیری از شکار، تجارت و قاچاق غیرقانونی انواع حیوانات و خزنده‌ها اند.

8am

از زمان ایجاد کشوری به نام پاکستان در سال ۱۹۴۷، روابط این کشور با افغانستان از اختلافات مرزی، جنگ‌های نیابتی و اختلافات سیاسی آسیب دیده است. اما در سال‌های اخیر به ویژه، این رابطه وارد مسیر پر خم‌وپیچ رو به پایین شده است. پاکستان به فراهم‌آوری پناه‌گاه برای طالبان متهم است؛ گروهی که به صورت بی‌وقفه حملات بی‌رحمانه‌یی را علیه اهداف افغان و بین‌المللی راه‌اندازه می‌کند. پاکستان هم به همین ترتیب افغانستان را به پناه‌دهی به شورشیان ضد پاکستان متهم می‌کند.  این امر باعث شده است که پاکستان افغانستان را به اخراج جمعیت‌ قابل ملاحظه‌ی مهاجران افغان در این کشور تهدید کند. در عین‌حال افغان‌ها هم پیوسته خواستار اعمال تحریم‌های بین‌المللی علیه پاکستان هستند.

با افزایش خشونت، تلاش‌های دیپلماتیک در جریان است تا روابط دوستانه دو همسایه دیوار به دیوار دوباره برقرار شود. مایا لیوتو با زاهد نصرالله خان سفیر پاکستان در کابل، در مورد آخرین تحولات در روابط دو کشور  صحبت کرده است.

در ابتدای ریاست‌جمهوری اشرف غنی روابط بین دو کشور به نظر می‌رسید که در حال بهبودی است اما بعدتر این روند سیر نزولی را پیمود. ماه گذشته نخست وزیر شما از کابل بازدید کرد، شما وضعیت فعلی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در حال حاضر تمایل زیادی از سوی دولت افغانستان برای برقراری ارتباط با پاکستان و مقاومت در برابر واقعیت‌های اساسی که اتفاق‌افتادن آن در وضعیت تضاد [منافع] محتمل است، وجود دارد. یکی از نشانه‌های –تمایل دولت افغانستان- این است که در جریان بازدید نخست وزیر، ما روی هفت اصل برای نهایی‌کردن برنامه عمل افغانستان و پاکستان برای صلح و همبستگی توافق کردیم. براساس این برنامه ما پنج گروه کاری داریم که ما را قادر می‌سازند بحث ساختاری در مورد روابط دو جانبه کشورهای‌مان داشته باشیم.  این گروه‌های کاری سیاسی و دیپلماتیک هستند که روی موضوع مهاجران، مدیریت مرزی، روابط اقتصادی، همکاری‌های نظامی و همکاری‌های اطلاعاتی تمرکز دارند. ششمین گروه کاری یک گروه بازنگری است که تحت نظارت معاون وزیر امور خارجه افغانستان و وزیر خارجه‌ی ما در پاکستان کار می‌کند. در صورتیکه پنج گروه فوق در کار شان به بن‌بست خوردند، گروه بازنگری تلاش خواهد کرد که با یافتن راه‌حل مشکل را حل کند.

پس شما می‌گویید که روابط دو کشور به رغم این واقعیت که ما همین اواخر شاهد درگیری‌های مرزی میان نیروهای افغان و پاکستانی بوده‌ایم، در حال بهبودی است؟

بلی، این یک سوال خوب است. به همین دلیل است که من اشاره کردم اکنون از جانب دولت افغانستان اراده [برای بهبود روابط] وجود دارد. من به این دلیل «دولت افغانستان» می‌گویم که همین اراده از جانب ما همیشه وجود داشته. از اینرو آن‌ها بر این هفت اصل توافق کردند. یکی از این اصول این است که [بیش از این] در روابط دو کشور “بازی سرزنش” وجود نخواهد داشت. ما همچنین توافق کردیم که هر دو کشور، کشور یا گروه یا شبکه سومی را اجازه ندهند که از خاک شان برعلیه یکدیگر استفاده کند. نکته مهم دیگر این بود که هر دو کشور علیه عناصر آشتی‌ناپذیر اقدام خواهند کرد. بنابراین با وجود درگیری‌های مرزی که ممکن است در آینده، تا زمانی که سرنوشت مرز -با وجود نیت پاک دو طرف- معلوم نشود، ادامه داشته باشند، دو کشور اکنون عزم ادامه‌ی همکاری را در راستای اهداف بزرگ‌تر یعنی صلح و آشتی در افغانستان دارند.

در افغانستان، پاکستان برای پناه‌دهی به تروریست‌های مرزی مقصر دانسته می‌شود و انتقاد پاکستان از افغانستان نیز همین است. به نظر شما چه کاری باید برای حل این مسأله انجام شود؟

این مسأله علت اصلی بی‌اعتمادی بین دو کشور است و به همین دلیل است که ما بحث‌ ساختاری را در چوکات برنامه عمل افغانستان و پاکستان برای صلح و همبستگی روی دست داریم تا میکانیزمی برای پایان‌دادن به تهمت‌زنی متقابل ایجاد کنیم و نیز میکانیزمی داشته باشیم تا این اتهامات بتوانند بررسی شوند. در عمل این به معنای ایجاد یک دفتر ارتباطی است که ماموران آن بتوانند هماهنگی و نظارت مشترک بر این نکات داشته باشند. به عنوان مثال اگر افغان‌ها به ما اطلاع بدهند که یک مدرسه مشخص در پاکستان وجود دارد که افراط‌گرایی و رادیکالیسم را تبلیغ می‌کند و شاگردان این -مدارس- آماده می‌شوند تا به افغانستان فرستاده شوند، ما با دریافت چنین اطلاعاتی اقداماتی روی دست خواهیم گرفت و مامور ارتباطی جانب افغانستان را با خود خواهیم داشت تا بتواند ببیند که اقدامات هماهنگ در این خصوص روی دست گرفته می‌شود.

یکی دیگر از اتهامات رایج علیه پاکستان این است که کشور شما نه‌تنها برای گروه‌های تروریستی لانه‌های امن فراهم می‌کند بلکه در واقع در حمایت از شورشیان فعالانه دخیل است. پاسخ شما چیست؟

همان‌طور که می‌دانید، ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ وارد افغانستان شد و سپس جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ آغاز شد. با آغاز جنگ عراق استراتژی ایالات متحده تغییر کرد و شرایط داخلی افغانستان هم طوری بود که شورش‌گری بتواند دوباره جان بگیرد؛ امری که صورت پذیرفت. آن‌ها [امریکا و مقامات دولت افغانستان] مجبور بودند کسی را برای متهم‌کردن پیدا کنند که البته بهترین گزینه برای متهم‌کردن پاکستان بود.

از زمان آغاز جنگ افغانستان، از سال ۱۹۹۷، ما شمار بسیار زیادی از مردم افغانستان را با هر نوع پس‌زمینه‌یی پناه داده‌ایم. کل رهبری افغانستان که در حال حاضر در دولت وحدت ملی این کشور حضور دارند، زمانی در پاکستان زندگی می‌کردند و همین‌طور کل رهبری مجاهدین. ما منکر نمی‌شویم که ممکن است بقایای رهبری افغانستان در پاکستان وجود داشته باشند اما، ما خود قربانی تروریسم هستیم و پس از حمله سال ۲۰۱۴ بر مکتب نظامی در پشاور، ما هرگونه زیرساخت‌های سازمان‌یافته برای حمایت از تروریست‌ها را از بین‌ برده‌ایم. با این‌حال، بقایای [تروریست‌ها] در پاکستان وجود دارند، ما این را قبول می‌کنیم اما در خاک ما هیچ حضور [تروریستی] سازمان‌یافته‌یی وجود ندارد. پاکستان به هیچ‌وجه از آن‌ها حمایت نمی‌کند. ما این مسأله را برای دولت افغانستان در تعاملات سطح بالای مان بسیار واضح ساخته‌ایم. اینکه ما به هیچ‌وجه به طالبان یا حقانی‌ها علاقه‌یی نداریم که آن را از دست داده باشیم. و به همین‌ دلیل است که ما مرز را حصارکشی می‌کنیم.  ما بیش از ۲۰۰ هزار سرباز را در مرز با افغانستان مستقر کرده‌ایم زیرا مرز میان ما و افغانستان بسیار طولانی است و ما پیوسته این اتهامات را دریافت می‌کنیم که تروریست‌ها از این مرز عبور می‌کنند. ما در مقایسه با ۲۰۰ پاسگاه نیروهای افغان در جانب افغانستان، بیش از ۷۵۰ پاسگاه امنیتی در جانب پاکستان داریم. بنابراین ما اجازه نمی‌دهیم که مردم از افغانستان به پاکستان بیایند یا از پاکستان به افغانستان بروند. ما چیزی که در توان داریم را انجام می‌دهیم.

با این‌حال، پاکستان همچنان تحت فشار قرار خواهد داشت زیرا این سیاست خوب است؛ سیاستی که هم در افغانستان و هم در سطح بین‌المللی به فروش می‌رود.

در افغانستان قضیه در مورد حصارکشی کاملا برعکس است، مخصوصا در میان پشتون‌ها. واکنش دولت چه بوده است؟

مخالفت دولت افغانستان با حصارکشی مرز چنین نیست. یگانه مسأله‌ در این خصوص که می‌توانم بگویم این است که ادعاها و نیز ادعاهای متقابلی وجود دارند مبنی بر اینکه این حصار از آن جایی که حدود مرز هنوز مشخص نیست، از کجا باید عبور کند. این‌جاست که اختلاف نظر پیش می‌آید. با این‌حال پاکستان و افغانستان در سطح رییس‌ کل عملیات‌های نظامی بر سر ایجاد مراکز هماهنگی در تورخم و چمن توافق کرده‌اند. این مراکز توسط یک جگرن و یک دگروال از هر دو جانب اداره خواهند شد و در این مراکز آن‌ها قادر خواهند بود که روزانه مسائل مرزی از جمله حصارکشی را به بحث بگیرند.

من فکر می‌کنم که مشکل روابط پاکستان و افغانستان به رسمیت‌شناختن مرز است. افغان‌ها باید با این مسأله کنار بیایند و باید قبول کنند که آن‌چه را که آن‌ها خط دیورند می‌نامند، حالا مرز رسمی بین دو کشور است. خط دیورند در سطح بین‌المللی هم به رسمیت شناخته شده است و این مشکل نقطه‌ی پایان خواهد داشت. با این‌حال هر دو کشور باید از نزدیک با هم برای تعیین دقیق حدود این خط بر روی زمین کار کنند. گاهی اوقات که ما مشغول حصارکشی هستیم، ادعای آن‌ها این است که «این خاک شما نیست. خاک ما است.»

اما اجازه بدهید به شما بگویم که ما تا کنون فقط ۱۰۰ کیلومتر از ۲۶۱۱ کیلومتر مرز را حصارکشی کرده‌ایم. و این مناطقی است که شبه‌نظامیان از آن عبور می‌کنند؛ مناطقی در امتداد ولسوالی‌های کلیدی نورستان، ننگرهار و حالا کنر. این مناطق صعب‌العبورترین ساحات جغرافیایی و دارای گذرگاه‌های کوهستانی هستند که از آن تروریست‌ها به شکل سنتی تلاش کرده‌اند عبور کنند. در واقع پاسگاه‌های مرزی ما در این مناطق و از سوی شبه‌نظامیان این مناطق در معرض حملات سنگین قرار گرفته‌اند؛ مناطقی که دولت افغانستان در آن حاکمیت ندارد.

پاکستان تهدید کرده است که کل مهاجران افغان ساکن در این کشور را به‌رغم این واقعیت که وضعیت امنیتی در افغانستان رو به وخامت است، اخراج می‌کند. اما مهلت اخراج تا حال چند بار تمدید شده است و در آخرین مورد، پایان ماه جون گفته شده است. دلیل آن چیست؟

ما به‌دلیل حضور مهاجرانی که در چهل سال گذشته از آن‌ها میزبانی کرده‌‌ایم، با چالش‌های امنیتی و اقتصادی مشخصی روبرو هستیم. و این تصمیم مطرح است که مهاجران باید بازگردند. بسیار مهم است که این بند ناف که در سال ۱۹۷۹ میان افغانستان و پاکستان به وجود آمد، بریده شود. ما از ۱.۲۷ میلیون مهاجر و حدود ۱.۵ میلیون افغان بدون مدرک میزبانی می‌کنیم. از ۱.۵ میلیون ما به حدود ۳۰۰ هزار نفر مدرک داده‌ایم و به آن‌ها کارت‌های شهروندی افغانستان را صادر کرده‌ایم تا در نهایت افغانستان به آن‌ها پاسپورت افغانی بدهد و آن‌ها به کشور شان بازگردند. بنابراین این خیل عظیم مردم افغانستان باید بازگردند؛ و در همین‌حال بازگشت‌ آن‌ها باید داوطلبانه، تدریجی و با عزت باشد. پاکستان و افغانستان روی یک طرح عملی برای تضمین ایمنی و رفاه مهاجران بازگشته به افغانستان کار خواهند کرد و ظرفیت دولت افغانستان را برای اسکان آبرومندانه‌ی مهاجران در نظر خواهند گرفت. در حال حاضر مهاجران چیزی [در خانه] ندارند که به افغانستان بازگردند. این دلیل تمدید مهلت خروج است.

در ماه فبروری غنی یک پیشنهاد جامع صلح را به طالبان ارائه کرد، اما تا کنون پاسخ واضحی از جانب این گروه دریافت نشده است. در گذشته انتظار می‌رفت که پاکستان از نفوذش برای آوردن طالبان به میز مذاکره استفاده کند. پاکستان در حال حاضر چقدر نفوذ دارد؟

ما به جامعه بین‌المللی از جمله ایالات متحده رسانده‌ایم که یک چیز را باید درک کرد: اینکه شخصیت افغانستان بسیار مستقل است. حتی زمانی که شوروی‌ها در سال ۱۹۸۹ عقب‌نشینی کردند و پاکستان از نفوذ خوبی در درون مجاهدین –به خاطر ایستادگی‌اش با مجاهدین در جنگ نیابتی- برخوردار بود، افغان‌ها هرگز به ما گوش ندادند و هرگز نتوانستند به هرگونه توافقی دست یابند. نمونه دوم آن زمانی بود که ملا عمر در قدرت بود و حادثه یازدهم سپتامبر اتفاق افتاد. پاکستان تنها کشوری بود که حکومت ملا عمر را به رسمیت می‌شناخت، حتی امارات متحده عربی و عربستان سعودی پا پس کشیدند اما او هرگز به ما گوش نداد.

بنابراین بلی، ما نفوذ داریم اما این نفوذ محدود است. شما نمی‌توانید انتظار داشته باشید که پاکستان تضمین کند طالبان به ما گوش می‌دهند. ممکن است این اتفاق هرگز نیافتد. و اکنون در منطقه کشورهای دیگری نیز وجود دارند که طالبان، به ویژه رهبری این گروه با آن‌ها از ارتباطات خوبی برخوردار است.

آیا هیچ نشانه‌یی وجود دارد که طالبان در واقع به جای ایالات متحده به مذاکره‌ی مستقیم با دولت افغانستان موافقت کند؟

ما نمی‌دانیم. آن‌چه را که من خواهم گفت صرفا حدس و گمان است. بیایید امیدوار باشیم [که طالبان موافقت خواهند کرد] زیرا ما نیز از طالبان خواستار پذیرفتن پیشنهاد صلح شده‌ایم. ما کاملا از پیشنهاد رییس‌جمهور غنی حمایت می‌کنیم. ما فکر می‌کنیم که این پیشنهاد یک پیشنهاد واقعی است و دروازه را برای طالبان باز کرده است تا بیایند و به عنوان یک نیروی سیاسی در مناسبات سیاسی این کشور مشارکت داشته باشند.

در افغانستان یک تصویر بسیار منفی از پاکستان وجود دارد و کمک پاکستان در توسعه این کشور همیشه تحت‌الشعاع مسائل امنیتی و سیاسی قرار گرفته است. پروژه‌های اصلی شما در این کشور چیست؟

در واقع شما نیز احساس کرده‌اید که در افغانستان نوعی خاموشی رسانه‌یی علیه پاکستان جریان دارد. از اینرو هنگامی که من با یک وزیر یا یک فرد مهم دیگر ملاقات می‌کنم، خبر آن در روزنامه‌ها چاپ نمی‌شود. اصلا نشان داده نمی‌شود. شما حتی اگر به وب‌سایت ریاست‌جمهوری سر بزنید، از اینکه هیچ اشاره‌یی به سفر نخست وزیر ما نشده، متعجب خواهید شد. با این‌حال، از نخست وزیر ما استقبال صورت گرفت و ما با این مسأله (ذکر نشدن خبر آن در وب‌سابت ریاست‌جمهوری) مشکلی نداریم و کاملا آن را درک می‌کنیم.

اما ما پروژه‌هایی را به انجام رسانده‌ایم. ما یک مرکز کلیه در جلال‌آباد افتتاح کرده‌ایم، در کابل یک مکتب و یک خواب‌گاه ساخته‌ایم. همچنین شفاخانه مدرنی را که ما ساخته‌ایم، یعنی شفاخانه جناح، به زودی به بهره‌برداری سپرده خواهد شد. ما یک واحد کامل در دانشگاه کابل  و در مزارشریف یک دانشگاه ساخته‌ایم. اما علاوه بر این‌ها، آن‌چه که ما به سرمایه‌ انسانی افغانستان اضافه کرده‌ایم فوق‌العاده است. ما در سه سال گذشته به افغان‌ها ۳ هزار بورسیه تحصیلی داده‌ایم و با شروع سال ۲۰۱۸ حدود ۲۰۰ بورس تحصیلی تخصصی را برای زنان اختصاص داده‌ایم. ما به افغان‌ها در زمینه حفاظت از گیاه و کار در مراکز کلیه آموزش داده‌ایم. علاوه بر آن، شمار زیادی از دانش‌جویان افغان –حدود ۱۰۰ هزار دانش‌جو- در حال حاضر در پاکستان تحصیل می‌کنند.

در بروکسل ما متعهد شده‌ایم تا برای تطبیق پروژه‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی در افغانستان ۵۰۰ میلیون دالر به این کشور کمک کنیم. ما از دولت افغانستان دعوت کرده‌ایم تا با ما نشستی برگزار کند تا بتوانیم ضرورت‌های این کشور را ارزیابی کنیم و براساس آن ما مایل هستیم تا پروژه‌های دیگری را نیز در این کشور تطبیق کنیم.

دیپلمات – مایا لیوتو
اطلاعات روز

محمد حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی افغانستان پس از سفرش از پاکستان و دیدار با مقام‌های ارشد حکومتی آن کشور،سفر هیات افغانی به اسلام‌آباد را مهم می‌داند.

آقای اتمر این سخن را در جلسۀ عالی رهبری سکتور امنیتی کشور بیان کرده و به آنان دربارۀ جزئیات سفر هیات بلند پایۀ افغانستان به پاکستان معلومات ارایه کرده‌است.

قبل از این، هدف اساسی سفر آقای اتمر به پاکستان، گفت‌وگو با مقام‌های آن کشور به‌خاطر آمدن صلح و امنیت در کشور گفته شده‌ بود.

آقای اتمر جزئیات بیش‌تر در این مورد نه داده؛ اما دفتر شورای امنیت ملی با نشر خبرنامه‌یی گفته که مشاور امنیت ملی پس از سفرش، جلسۀ عالی رهبری سکتور امنیتی را برگزار کرده و اوضاع امنیتی ولایت‌های غزنی، ارزگان، فراه و  فاریاب را بررسی کرده‌است.

آقای اتمر با توجه به مشکل‌های موجود در ولایت‌های متذکره، به نهادهای امنیتی دستور داد تا نیازمندی‌های سربازان را تشخیص داده و دربارۀ آن، اقدامات عاجل روی دست‌گیرند.

مشاور امنیت ملی هم‌چنان به ادارۀ مستقل ارگان‌های محلی وظیفه سپرده است تا امور خدمت‌رسانی را در ولسوالی‌ها شتاب بخشند.

قول اردوی 209 شاهین در خبرنامه ای گفته که جنگجویان طالبان ناوقت شب گذشته (چهارشنبه) حمله پلان شده ای را بر پوسته های امنیتی در ولسوالی شیرین تگاب ولایت فاریاب راه اندازی کردند.

منبع می افزاید که نیروهای امنیتی به این حمله طالبان واکنش نشان داده اما دست کم سه سرباز جان خود را از دست داده و 5 تن دیگر در نتیجه درگیری ها زخمی شدند.

قول اردوی 209 شاهین همچنین می افزاید که سه میل سلاح ام 16 و یک پوسته امنیتی به دست جنگجویان طالبان در آمد.

در همین حال، منبع می گوید که دست کم 5 تن از جنگجویان طالبان طی این درگیری ها کشته شده و 7 تن دیگرشان نیز زخمی شدند.

قول اردوی شاهین علاوه می کند که نیروهای تازه نفس به منطقه اعزام شده تا طالبان را سرکوب کنند.

در همین حال، گزارش های دیگری وجود دارد که حاکی از جان باختن دست کم 12 سرباز در این حمله طالبان می باشد.

فرماندهی پولیس غزنی تایید کرده که بر اثر وقوع یک انفجار امروز (پنجشنبه) در یک مرکز ثبت نام واجدین شرایط رای دهی انتخابات در منطقه مغلان، دست کم سه تن زخمی شده اند.

به گفته ی پولیس غزنی، این انفجار ناشی از یک ماین کار گذاری شده در این مرکز ثبت نام رای دهندگان بوده است.

تاکنون فرد و یا گروهی مسئولیت این رویداد را بر عهده نگرفته است.

لازم به ذکر است از آغاز پروسه ثبت نام واجدین شرایط رای دهی در انتخابات پیش رو که از 25 حمل سال خورشیدی روان آغاز گردید، تاکنون شماری از این مراکز مورد حمله قرار گرفته است.

در مرگبارترین این رویدادها، دست کم 70 تن جان خود را از دست داده و 120 تن دیگر زخمی شدند. این انفجار در یک مرکز ثبت نام رای دهندگان در محله مهتاب قلعه در منطقه دشت برچی در غرب کابل صورت گرفت.

احمد فرهاد مجیدی نماینده مردم هرات در مجلس در صفحه اجتماعی اش نوشته است: «همین لحظه (ساعت چهار و نیم بجه روز چهارشنبه) وقتی می‌خواستم از میدان هوایی کابل به سوی هرات پرواز کنم، متوجه شدم که علی احمد عثمانی، وزیر انرژی و آب نیز می خواهد برای افتتاح یک پروژه به شهر مزار شریف رهسپار شود؛ اما با کمال تعجب دیدم که ماموران امنیتی مانع رفتن او به مزار شریف شدند.»

آقای مجیدی می افزاید که «پس از این رویداد، وزیر انرژی و آب تصمیم گرفت که با استفاده از تعطیلات آخر هفته، به هرات سفر کند، اما مأموران امنیتی فرودگاه کابل بازهم جلو او را گرفتند و او در نهایت مجبور شد به خانه‌ اش در کابل بازگردد.»

او علاوه می کند که «من شنیده بودم که غنی او را از کشور ممنوع الخروج کرده، اما نمی دانستم که در داخل هم زندانی است. آقای غنی با این رفتارش عملا ارزش های دموکراتیک را به مسخره گرفته است و از جانبی خود را می خواهد با مردم هرات طرف بسازد. آقای غنی به نام دموکراسی نظام استبدادی و پولیسی نوع استالینی را در کشور حاکم ساخته است.»

مقامات در ارگ و وزارت انرژی و آب تاکنون در خصوص این گفته های آقای مجیدی اظهار نظری نکرده اند.

دفتر یوناما امروز (پنجشنبه) گفت یک تن از کارمندان خانم این سازمان که چند ماه پیش به همراه فرزند خردسالش از سوی آدم ربایان اختطاف شده بود، آزاد شده است.

این دفتر اما نسبت به کشته شدن راننده این خانم در زمان اختطاف ابراز عصبانیت کرده است.

لازم به ذکر است موتر یک کارمند خانم دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان در 22 جنوری سال جاری میلادی از سوی افراد مسلح ناشناس متوقف گردید و این خانم به همراه پسر و راننده اش اختطاف شدند.

اما جنازه راننده این خانم چند هفته بعد در ماه مارچ در کابل پیدا شد.

این خانم و راننده اش هر دو تبعه افغانستان بودند که با صندوق جمعیت ملل متحد در کابل کار می کردند.

«انگرید هایدن» معاون فرستاده دبیرکل سازمان ملل برای افغانستان در پیامی گفته است: «ما به شدت این اختطاف شرم آور و قتل یک تن از همکاران مان را که به نظر می رسد عمدی بوده، محکوم می کنیم.»

نرگس نهان که ۹ روز پیش به هدف اشتراک در دومین کنفرانس بین المللی نفت و گاز تاشکند، به ازبکستان سفر کرده بود، گفت: «در حاشیه ی این کنفرانس، هیأت افغانستان تفاهمنامه همکاری را در زمینه حفر چاه ها، سروی های هوایی، ساخت پایپ لاین و ارتقای ظرفیت کارکنان وزارت معادن وپترولیم، با شرکت ازبک نفت وگاز امضاء کرد.»

وی امروز (پنجشنبه) که در یک کنفرانس خبری درباره نتایج سفرش به ازبکستان سخن می زد، گفت: «هیئت ۱۴ نفری از شرکت ازبک نفت و گاز در سفر شان به کابل قرار است با مسوولان ریاست های عمومی سروی جیولوجی و ریاست عمومی پترولیم دیدار کنند و روی نهایی سازی موارد همکاری هایی که در متن تفاهمنامه آمده است، بحث نمایند.»

خانم نهان افزود که در حاشیه کنفرانس بین المللی نفت و گاز تاشکند، همچنین از نمایشگاه نفت و گاز که از سوی بزرگترین ارگانهای خصوصی و دولتی منطقه و بعضی از کشورهای اروپایی برگزار شده بود دیدن کرده و شرکتهای اشتراک کننده را برای سرمایه گذاری در سکتور معادن و نفت و گاز افغانستان تشویق کرده است.

سرپرست وزارت معادن در همین حال با تأکید بر اهمیت کمیته محافظت معادن و جلوگیری از استخراج غیر قانونی معادن افغانستان گفت: «نخستین جلسه این کمیته دو روز پیش برگزار شد و قرار است جلسات بعدی هر پانزده روز یک بار به هدف بررسی شکایت های معادن که عمدتاً از ولایات است، برگزار گردد.»

به گفته ی وی، هدف از ایجاد این کمیته محافظت از معادن منحیث ملکیت عامه، جلوگیری از استخراج غیر قانونی و قاچاق، جلب سرمایه گذاری های داخلی و خارجی در سکتور معادن، حصول اطمینان از تأمین امنیت، حمایت از سکتور خصوصی و استخراج کنندگان قانونی معادن افغانستان و جلوگیری از اخاذی ها و باج گیری ها می باشد.

اداره امنیت ملی امروز (پنجشنبه) با ارسال خبرنامه ای نوشته است که نیروهای قطعات خاص این اداره از وقوع یک حمله انتحاری در ولایت لغمان با شناسایی فرد مهاجم جلوگیری به عمل آورده اند.

این اداره می افزاید که یک تن از تروریستان بنام «محمد هارون» فرزند «محمد حبیب» به اسم مستعار «جانباز» عضو گروه تروریستی «قوماندان منصور» مشهور به «قاری انور» مسئول حملات انتحاری و انفجاری گروه تروریستی طالبان در ولایت لغمان که آماده به انجام حمله انتحاری در شهر مهترلام مرکز ولایت لغمان گردیده بود، شناسایی و بازداشت گردیده است.

فرد بازداشت شده در جریان تحقیقات اعتراف نموده که قبل از آماده شدن به حمله انتحاری، وظیفه داشته تا رفت و آمد نیروهای امنیتی را  به ولسوالی علیشنگ ولایت لغمان به قاری انور گزارش دهد.

یک روزنامه هندی نوشته است که نارندرا مودی نخست وزیر این کشور در گفتگو با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه در شهر سوچی روسیه به این توافق دست یافتند.

منبع می افزاید که این ایده توسط نارندرا مودی پیشنهاد گردید که از سوی ولادیمیر پوتین مورد استقبال قرار گرفت.

این توافق در حالی میان روسیه و هند صورت می گیرد، که پیش تر هند با چین نیز توافق کرده بود که روی یک پروژه اقتصادی در افغانستان به طور مشترک کار کنند.

حافظ سعید رهبر لشکرطیبه پاکستان و رهبر «مسلم لیگ» این کشور می گوید که آمریکا به دنبال آن است تا ناکامی هایش در افغانستان را به گردن پاکستان اندازد و همچنین از داعش به عنوان سلاحی علیه کشورهای اسلامی استفاده می کند.

پاکستان دیلی نوشته است که حافظ سعید مدعی شد گروه داعش سلاح خطرناکی است که آمریکا از آن علیه دنیای اسلام و کشورهای اسلامی استفاده می کند.

لازم به ذکر است که به دنبال حمله تروریستی سال 2008 در شهر بمبئی هند، که دست کم 166 تن به شمول شش شهروند آمریکایی جان خود را از دست دادند، آمریکا، نام حافظ سعید را در لیست سیاه تروریستی خود قرار داد.

آمریکا از سال 2012 تاکنون یک جایزه 10 میلیون دالری برای دادن اطلاعاتی که منجر به دستگیری حافظ سعید گردد، اعلام کرده است.

آوا نوشته که لالی حمیدزی؛ نماینده‌ مردم قندهار در مجلس در نشست امروز(چهارشنبه) گفت: «حکومت وحدت ملی حدود ۴ میلیون شناسنامه‌ی جعلی را در ولایت‌های مختلف توزیع کرده است.»

وی افزود: حکومت می‌خواهد با استفاده از ثبت این شناسنامه‌ها در فهرست رأی دهندگان، نماینده‌های دلخواه خود را به پارلمان آینده بفرستد.

لالی ادامه داد: بر اساس آمارها تا کنون ۲۶ هزار نفر در روند ثبت‌نام رأی دهندگان شرکت کرده‌اند؛ اما کمیسیون ارقام ثبت نام شوندگان را ۲ میلیون نفر اعلام کرده که خود نمونه‌ ای بارز از جعل است.

عبدالرحمان رحمانی، نماینده‎ مردم بلخ نیز اظهار داشت: «اسنادی وجود دارد که در بعضی ولایات از یک تا سه هزار شناسنامه به گونه غیابی در دسترس تعدادی از نمایندگان قرار گرفته است.»

رحمانی ادامه داد: «مسئولان توزیع شناسنامه و کمیسیون انتخابات به این افراد اطمینان داده‌اند که در مناطق آنان، کسی رسیده نمی‌تواند و زمان کافی هم وجود ندارد؛ لذا شما این شناسنامه‌ها را در روند انتخابات استفاده کنید.»

وی  عنوان کرد: «شماره “مسلسل استیکر” هم از سوی کارمندان کمیسیون فروخته می‌شود؛ به گونه مثال، به این افراد گفته می‌شود که از شماره ۲۵۵۵ تا استیکر شماره ۳۵۵۵ مربوط شما می‌شود.»

جعفر مهدوی نماینده‌ مردم کابل نیز گفت: «ریاست جمهوری در کار کمیسیون دخالت می‌کند و این مسأله به نگرانی جدی مردم مبدل شده است.»

وی افزود: «اختلافات برخی کمیشنران با ارگ ریاست جمهوری نمونه کوچکی از دخالت‌های ارگ و شورای امنیت در کار کمیسیون انتخابات بوده چرا که تعیینات مقامات نظامی و ملکی به مداخله ریاست جمهوری انجام می‌شود تا بتواند تقلب را در انتخابات آینده رقم بزند.»

این نمایندگان از مجلس خواستند که جلو مداخلات و تلاش ارگ ریاست جمهوری برای مهندسی کردن انتخابات آینده پارلمانی را از همین اکنون بگیرد وگرنه نتایج انتخابات پر از تقلب مورد قبول مردم نخواهد بود.

از سوی هم به دلیل افزایش نگرانی از تقلب در انتخابات، مجلس نمایندگان بار دیگر اعضای کمیسیون انتخابات و رییس اداره ثبت احوال نفوس را در پیوند به نگرانی‌ها در مورد روند ثبت‌نام رأی دهندگان، استجواب می‌کند.

عبدالرئوف ابراهیمی رییس مجلس نمایندگان گفت: «اعضای کمیسیون انتخابات و رییس اداره‌ ثبت احوال نفوس در نشست روز شنبه آینده‌ مجلس فراخوانده می‌شوند تا به نگرانی نمایندگان در مورد روند ثبت‌نام رأی دهندگان پاسخ دهند.»

آقای ابراهیمی، انتخابات را پروسه مهم ملی خواند و اظهار داشت: «حکومت مکلف است تا زمینه‌ی اشتراک مردم را در این روند مهم ملی، فراهم سازد.»

رییس مجلس با اشاره به ادعاهایی که از سوی برخی نمایندگان مطرح شده گفت: «انتخابات آینده باید طوری برگزار شود که ما شاهد یک جنجال تازه در پیوند به انتخابات در کشور نباشیم.»

قانون اجراآت اداری در پانزدهم حمل امسال براساس فرمان تقنینی در جریده رسمی به نشر رسیده و به منظور تصویب به پارلمان فرستاده شده است.

امان ریاضت، سخنگوی وزارت عدلیه گفت که تمامی ادارات مکلف اند درباره احکام این قانون در ادارات شان، آگاهی دهند وبه  منظور تطبیق بهتر احکام قانون اجراآت اداری، کمیسیون مستقل اصلاحات اداری و خدمات ملکی در همکاری با وزارت ها و ادارات مربوطه می توانند مقرره ها را پیشنهاد و طرزالعمل ها را وضع نمایند.

ریاضت امروز (چهارشنبه) در یک کنفرانس خبری گفت: «بر اساس قانون اجراآت اداری، هرنوع عمل اداری تبعیض آمیز در ادارۀ عامه ممنوع دانسته شده و ادارۀ عامه  مکلف است تا از هرگونه گرایش خانوادگی، قومی، مذهبی، حزبی، جنسیتی، سمتی و لسانی در اجرای اعمال اداری اجتناب نماید.»

تنظیم امور مربوط به اجراآت اداری، تنظیم ارتباط میان ادارۀ عامه و شهروندان، حمایت از حقوق افراد و منافع مشروع در تصامیم اداری و کسب اطمینان از تطبیق اجراآتی که منافع و نیازمندی‌های عامه و خصوصی را تأمین نماید، از اهداف اساسی قانون اجراآت اداری می‌باشد.

بر بنیاد قانون اجراآت اداری، ادارۀ عامه مکلف است، در اجراآت خود احکام قانون اساسی و سایر اسناد تقنینی را رعایت نماید وهمچنین مقام عامه مکلف گردیده است تا اجراآت خود را در حدود صلاحیتی که مطابق اسناد تقنینی برایش تفویض شده، اعمال کند.

به گفته ریاضت در قانون اجراآت اداری پیش بینی گردیده که ادارۀ عامه از اقدامات ناشی از اهمال و تقصیر مقامات عامه که باعث ایجاد خطر یا خساره به مردم می گردد، مسؤول و پاسخگو می باشد و به این منظور، ادارۀ عامه مکلف است تا زمینۀ گفتگو با شهروندان را فراهم سازد و در کوتاه ترین زمان ممکن، به درخواست ها پاسخ ارایه کند.

علاوه بر آن، ادارات دولتی مکلف اند در ارایۀ خدمات عامه برای متقاضیان، دفتر معلومات و یا خدمات مراجعین را ایجاد نمایند، پروسه های کاری را ساده، کوتاه و مؤثر سازند،  به مراجعین رهنمایی، معلومات و امکانات لازم را فراهم نموده و روندهای کاری در لوایح ادارات شان را  توضیح دهند.

سخنگوی وزارت عدلیه با تأکید بر آنکه هر شخص می تواند، در صورت ورود صدمه به حقوق یا منافع مشروعش علیه تصمیم اداری اعتراض نماید، افزود: «اعتراض هر شخص طبق شرایط این قانون در ابتدا به اداره مطرح شود و هرگاه این اعتراض از سوی اداره رد گردید، اعتراض کننده می تواند طبق احکام همین قانون، به محکمه اقامه دعوا کند.»

قانون اجراآت اداری بر اساس احکام مادۀ ۵۰ و ۵۱ قانون اساسی کشور وضع گردیده و دارای ۵ فصل و ۷۵ ماده است.

اداره امنیت ملی امروز (چهارشنبه) با ارسال خبرنامه ای گفت نیروهای قطعات خاص این اداره عملیات هدفمندی را بر یک قرارگاه گروه طالبان در ولسوالی بالابلوک ولایت فراه راه اندازی کردند.

در این عملیات یازده تن از جنگجویان طالبان به ‌شمول دو فرمانده مشهور آنان به نام های «مولوی عبدالرزاق» و «مولوی محب الله» مشهور به «حاجی صاحب» کشته شدند.

قابل یاد آوریست که در این عملیات سلاح و وسایط شامل:

یک قبضه راکت انداز 7 RPG، یک میل ماشیندار پیکا، پنج میل کلاشینکوف، یک عراده موتر رنجر، سه عراده موتر کرولای سراچه و دو عراده موتر سایکل دشمن بدست نیروهای قطعات خاص ریاست عمومی امنیت ملی افتاده است.