نویسنده: rahapress

حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی و عضو ارشد تیم محمد اشرف رییس‌جمهوری افغانستان، از مقامش کنار رفت.

آقای اتمر در استعفانامه‌اش گفته است که “به دلیل اختلاف جدی‌یی‌که با رهبری حکومت روی تحکیم وحدت ملی و اجماع ملی، مدیریت سیاسی، صلح و امنیت، امور انتخابات، حکومت‌داری خوب و تحکیم روابط منطقوی و بین‌المللی داشتم، از سمت مشاوریت امنیت ملی استعفا می‌دهم.” حنیف اتمر مهرۀ تأثیرگذار و با نفوذ در تیم «تحول و تدوام» بود.

آقای اتمر مسوول سیاسی تیم رییس‌جمهوری و از مذاکره‌کننده‌گان ارشد او در تقسیم قدرت، معادلات سیاسی و مناسبات منطقه‌یی بود. آقای اتمر سیاست‌مدار پیچیده، مرموز و فرصت‌شناس محسوب میشود. او در چهار سال گذشته مشاوریت امنیت ملی را از یک نهاد سمبولیک، منفعل و گمنام، به مهمترین و تأثیرگذارترین نهاد دولتی مبدل ساخت. مشاوریت امنیت ملی که در زمان مأموریت زلمی رسول و رنگین دادفر سپنتا نقش چندانی در مسایل امنیتی نداشت، به نهادی در رأس وزارت‌های دفاع، داخله و ریاست امنیت ملی قرار داد. مسوولان ارشد امنیتی در بسیاری از مسایل امنیتی به جای رییس‌جمهوری به حنیف اتمر مراجعه می‌کردند.

نقش اتمر در عزل و نصاب مقامات امنیتی برجسته بود. او در تقرر معصوم استانکزی، رییس عمومی امنیت ملی، طارق‌شاه بهرامی وزیر دفاع، ویس احمد برمک وزیر داخله و بسیاری از نخبگان دیگر نقش اثرگذار داشت. اتمر از تجربۀ کافی در امور امنیتی و سیاسی برخوردار است. او در پانزده سال پسین در سمت‌های مهم دولتی از جمله در وزارت‌های داخله، توسعۀ روستایی، معارف و اخیراً مشاوریت امنیت ملی، ایفای وظیه کرده است.

به باور ناظران، حنیف اتمر در سمت مشاور امنیت ملی، نقش «رییس‌جمهور در سایه» را بازی می‌کرد. در چهار سال پسین، با توجه به جایگاه و نقش حنیف اتمر در حکومت وحدت ملی، بخشی از مردم وی را عامل همۀ نابسامانی‌ها، بحران سیاسی- امنیتی و درگیری‌ها در کشور عنوان می‌کردند. جمعیت اسلامی افغانستان پس از حملۀ تروریستی بر نماز جنازۀ سالم ایزدیار در کابل، در اعلامیه‌یی خواستار کناره‌گیری مشاور امنیت ملی و رییس امنیت ملی از سمت‌های‌شان گردید. آنان اتمر و استانکزی را رسماً به دست‌داشتن در سازمان‌دهی حملۀ تروریستی متهم کردند. حنیف اتمر از نزدیک‌ترین چهره‌ها به محمد اشرف‌غنی بود.

با کناره‌گیری و یا برکناری او از قدرت، غنی پایۀ لنگان اما مستحکم و قدرت‌مند خویش را از دست داد! اکنون همه می‌پرسند که چه اتفاق افتیده است که دو متحد دیرینه به دو رقیب سیاسی و احتمالاً انتخاباتی همدیگر مبدل می‌شوند؟ محمد اشرف غنی از یک سال بدین‌سو روابط پرتنشی با حنیف اتمر داشته است. در این مدت، بارها گزارش‌هایی از درگیری و کشمکش در ارگ ریاست‌جمهوری میان محمد حنیف اتمر و رییس دفتر رییس‌جمهوری منتشر گردید.

نخست این درگیری‌ها بیشتر بر سر عزل و نصب در سمت‌های دولتی، قراردادهای بزرگ اقتصادی – پولی و اعمال صلاحیت‌ها در ادارات بوده است. اما رییس‌جمهوری در مسیر کار متوجه گردید که حنیف اتمر پا را فراتر از گلیم خویش نهاده و برنامه‌های پنهانی و خطرناک را دنبال می‌کند. حقیقت این بود که حنیف اتمر با استفاده از صلاحیت‌ها و اقتدار استثنای در حکومت وحدت ملی، مقدمات نامزدی در انتخابات آتی ریاست‌جمهوری سال 2019 را فراهم می‌کرد. مشاور امنیت ملی، افراد متعهد و وابسته به خویش را در نهادهای سودآور دولتی از جمله گمرک‌ها و ریاست‌های عمومی جابجا کرد. اقدام مشکوک و پرسش‌برانگیز حنیف اتمر به مرور زمان بی‌اعتمادی میان او و رییس جمهوری را افزایش بخشید.

پس از حملات گستردۀ راکتی بر ارگ ریاست‌جمهوری و وزارت دفاع افغانستان، بهانۀ خوبی برای آقای غنی دست داد. اشرف‌غنی همۀ مسوولان امنیتی را فراخواند و خواستار استعفای دست‌جمعی آنان شد. وزیران دفاع، داخله و مشاور امنیت ملی پیشنهاد استعفای‌شان را به ریاست‌جمهوری فرستادند. اما رییس‌جمهوری تنها استعفای حنیف اتمر را منظور کرد. برخی منابع گفته‌اند که رییس اجرایی حکومت و سفارت امریکا در کابل، با استعفای وزیران دفاع و داخله مخالفت کرده است. حنیف اتمر دیگر علاقه‌یی به کار در حکومت نداشت. به انتخابات ریاست‌جمهوری کمتر از 8 ما دیگر فرصت باقی مانده است. اتمر در این مدت به کاروزار انتخاباتی خواهد پرداخت. حنیف اتمر خود را جانشین بلامنازع محمد اشرف‌غنی می‌داند.

او به خوبی از ناتوانی‌ها و ضعف رییس‌جمهور کنونی افغانستان آگاه است. اتمر معتقد است که غنی دیگر شانسی برای برگشت به قدرت ندارد. به همین دلیل، تنها گزینۀ مطلوب در داخل و قابل قبول در جهان او می‌تواند باشد. اکنون در میدان بازی هیچ چهرۀ تأثیرگذار در کنار اشرف غنی حضور ندارد. همۀ نخبگان سیاسی از اشرف غی بیزار هستند. غنی رهبران سنتی را از ارگ راند. متحدین انتخاباتی‌اش را تبعید کرد و منزوی ساخت. پشتون‌های ناسیونالیست و قوم‌گرا از جمله ضیاءالحق امرخیل، ملاتره‌خیل، زرداد فریادی و ده‌ها تن را نا امید ساخت. متحدین عمدۀ خود را در شورای ملی از دست داد. با این حال، در جدال اتمر و غی، قطعاً پیروزی از آن اتمر است.

اشرف‌غنی حوصلۀ بازی سیاسی را از دست داده است. بیماری‌های طولانی و کهولت سن نیز دیگر اجازۀ کار به او نمی‌دهد. دکتر غنی زود خشمگین می‌شود و توان کار جمعی و گروهی را ندارد. بر بنیاد برخی گزارش‌ها، حنیف اتمر با برخی از اعضای ائتلاف بزرگ افغانستان، روی انتخابات پیش‌روی ریاست‌جمهوری به توافق رسیده است. همچنان، حنیف اتمر از روابط تنگاتنگی با حامد کرزی رییس‌جمهور سابق افغانستان برخوردار است. برخی از اعضای جمعیت اسلامی نیز دارای روابط حسنه و طولانی با حنیف اتمر می‌باشند. گلبدین حکمتیار توافقش با حکومت و جایگاه کنونی‌اش را در کابل، مدیون حنیف اتمر است و قطعاً در موجودیت اتمر از هیچ گزینه‌یی در انتخابات حمایت نخواهد کرد. حنیف اتمر در مذاکرات صلح با حزب اسلامی گلبدین حکمتیار سنگ تمام گذاشت و در ماه‌های پسین سرگرم گفت‌وگو با برخی فرماندهان طالبان و چهره‌های همسو با آنان بوده است. اما محمد حنیف اتمر در افکار عمومی به‌شدت بدنام و مطرود است. اتمر با وجود این‌که کمتر در رسانه‌ها ظاهر می‌شود، اما همواره آماج حملات گستردۀ رسانه‌یی بوده است. برخی تحلیلگران سیاسی باور دارند که ایالات متحده امریکا به عنوان تأثیرگذارترین کشور در مسایل سیاسی افغانستان از حنیف اتمر در انتخابات ریاست جمهوری حمایت نخواهد کرد.

زیرا، اتمر به دلیل تابعیت انگلیسی، به مهرۀ بریتانیا در افغانستان مشهور است. کشورهای منطقه هم به او مظنون هستند. باری رسانه‌های روسی حنیف اتمر و معصوم استانکزی را به انتقال تروریستان داعش به شمال متهم کردند. اما حامد کرزی تلاش دارد که دیدگاه کشورهای منطقه را به حنیف اتمر جلب نماید.

افغانستان رو

این مقام ها می گویند که ولسوال نام نهاد طالبان برای ولسوالی اله‌سای این ولایت با دو طالب دیگر در یک عملیات هوایی نیروهای خارجی، کشته شده‌است.

این مقام‎ها می‌افزایند که این عملیات بر یک پایگاه طالبان در حومۀ ولسوالی اله‌سای انجام شد که در نتیجه قاری یوسف، ولسوال نام نهاد طالبان برای این ولسوالی با دو تن دیگر از همراهانش کشته شد و چندین تن دیگر از جنگجویان طالب، زخم برداشته‌اند.

در همین حال، آمر امنیت فرماندهی پولیس ولایت کاپیسا تأیید می‌کند که در این عملیات یک زن از غیرنظامیان نیز، زخم برداشته‌است.

این احزاب امروز (چهارشنبه، ۷سنبله) با نشر اعلامیه‌یی مشترک گفته است که ‌اعتراضات مدنی‌شان را سر از امروز ‌در پیوند به کارکردهای کمیسیون انتخابات و عدم تأمین شفافیت در پروسه‌ی انتخابات ‌آغاز کرده‌اند.

در این اعلامیه آمده است که کمیسیون انتخابات، انتخابات پیش‌رو را در حالی برگزار می‌کند که یک بخش بزرگ از آرای مردم در آن ضایع می‌شود. آنان تأکید کرده‌اند که ‌هیچ نظارتی تاثیرگذار از کارکردهای کمیسیون انتخابات صورت گرفته نمی‌تواند و میلیون‌ها تذکره‌ی جعلی و خیالی توزیع شده‌اند. معترضان گفته‌اند که ‌احزاب و جریان‌های سیاسی از زمستان سال گذشته نگرانی‌های‌شان ‌را با حکومت، کمیسیون انتخابات، یوناما و نمایندگی‌های کشورهای خارجی در میان گذاشته‌اند اما تاکنون هیچ توجهی به خواسته‌ها و مطالبات‌شان نشده است.

همچنان در اعلامیه آمده است: «اعتراضات امروز ما سرآغاز اعتراضات گسترده‌ مدنی در مرکز و ولایت‌های افغانستان است. همزمان باب گفت‌وگو با حکومت نیز باز است و امیدواریم که حکومت به اعتراضات مدنی مردم توجه کند.» در اعلامیه هشدار داده شده، اگر حکومت به اعتراضات مدنی مردم توجه نکند،

این اعتراضات ادامه یافته و در تمام ولایت‌ها گسترش خواهد یافت که ‌در آن صورت پیامدش به عهده‌ی حکومت و کمیسیون انتخابات خواهد بود. و نیز در اعلامیه آمده است که امروز دو تظاهرات به‌صورت همزمان از ساعت ۸ صبح توسط احزاب و جریان‌های سیاسی و شخصیت‌های ملی از چهار راهی بنایی به طرف کمیسیون انتخابات و از چهارراهی شهید مسعود به سمت میدان هوایی آغاز شده است.

پیش از این نیز این احزاب و جریان‌های سیاسی با صدور اعلامیه‌یی اعلام کرده بودند که حکومت دو هفته فرصت دارد تا به خواست‌های شان در مورد روند انتخابات رسیدگی کند. این مهلت پس از آن داده شد که گفت‌وگوی احزاب سیاسی و حکومت بر سر چگونگی همکاری برای نظارت و تأمین شفافیت انتخابات بی‌نتیجه پایان یافت.

نمایندگان احزاب سیاسی و ائتلاف‌های سیاسی می‌گویند، روند کنونی ثبت‌نام رای‌دهندگان زمینه را برای تقلب فراهم می‌سازد و برای جلوگیری از تقلب و برگزاری انتخابات شفاف، باید رای‌دهندگان بایومتریک شوند.

با وجود کاهش حوادث امنیتی در افغانستان، اداره بازرسی عمومی آمریکا برای بازسازی کشور (سیگار) در تازه ترین گزارش خود اعلام کرد که شواهد امنیتی نشان می‌دهد که حمله‌های انتحاری و قتل‌های هدفمند در افغانستان افزایش یافته است.

سیگار براساس گزارش دبیرکل سازمان ملل در اوایل جون سال جاری وضعیت امنیتی در افغانستان را همچنان ناپایدار اعلام کرده است.

سیگار افزوده که براساس این گزارش ترورهای هدفمند و حملات انتحاری در افغانستان افزایش چشمگیر یافته است. ترور یا قتل‌های هدفمند ۳۵ درصد بیشتر شده و حملات انتحاری نیز ۷۸ درصد افزایش یافته‌است.

در این گزارش آمده که در مجموع، حوادث امنیتی در سراسر افغانستان نسبت به سال گذشته کاهش یافته است.

سیگار افزوده که سازمان ملل از ۱۵ فوریه ۲۰۱۸ تا ۱۵ می ۲۰۱۸ میلادی ۵ هزار و ۶۷۵ مورد حوادث امنیتی را در سراسر افغانستان ثبت کرده که نسبت به دوره مشابه در سال ۲۰۱۷ هفت درصد کاهش را نشان می‌دهد.

در عین حال، براساس این گزارش روزانه به طور متوسط بیشتر از ۶۳ حادثه امنیتی در افغانستان رخ‌داده که سال گذشته این تعداد بیش از ۶۹ مورد بوده و حوادث امنیتی حدود ۳.۳ مورد در روز نسبت به سال قبل کاهش یافته است.

سیگار افزوده که براساس این گزارش حمله‌های مسلحانه ۶۴ درصد از حوادث امنیتی افغانستان را تشکیل می‌دهد که این رقم از سال قبل تغییر نکرده ولی حوادث ناشی از کاربرد مواد انفجاری کاهش یافته، این حوادث ۱۵ درصد از کل حوادث امنیتی افغانستان را تشکیل می‌دهد. شمار نیروهای امنیتی افغانستان ‘به شدت کاهش یافته است.

صبح روز گذشته نیز دو خلبان ارتش افغانستان در منطقه خواجه بغرای شهر کابل در شمال پایتخت ترور شدند. دو فرد مسلح موتورسیکلیت سوار این خلبانان را که عازم محل کارشان بودند، هدف قرار داد و از محل دور شدند.

وزارت دفاع افغانستان نیز کشته شدن این دو خلبان ارتش را تایید کرده و گفته است که درباره ترور این خلبانان تحقیق می‌کند.

در خبرنامه‌ی امنیت ملی آمده است که این چهار عضو داعش به‌ نام‌های؛ شفیع‌الله‌، محمد‌رحیم‌، منصورالدین و جاوید از افراد بازداشت شده‌ی هستند که با داعش در حمله‌های تروریستی در کابل همکاری می‌کرده اند.

خبرنامه می‌افزاید که این افراد به عنوان راننده‌ی تاکسی فعالیت داشتند و در انتقال و نگهداری سلاح و مهمات به کابل دست دارند.

بر اساس خبرنامه ریاست امنیت ملی، آنها مسول جلب و جذب افراد برای عضویت در گروه تروریستی داعش در شهر کابل و دیگر ولایت‌های کشور نیز هستند.

نیروهای امنیتی در کنار بازداشت این چهارتن، مخفی‌گاه آنان را در ساحه‌ی «قرغه» شهرکابل کشف و از آن‌جا مقدار جنگ‌افزار و مواد انفجاری و وسایل هراس‌افگنی بدست آورده‌‌اند.

وزیر دفاع آمریکا در گفتگو با رادیو آزادی گفته است: طالبان در یکی دو سال گذشته، به هیچ یک از اهدافش در افغانستان دست نیافته است.

جیم ماتیس افزود: طالبان به جزء از مذاکره، چاره ای دیگری ندارند و این گروه از طریق نظامی نمی تواند به هدف خود دست پیدا کند.

وزیر دفاع آمریکا تصریح کرد: طالبان در یک سال گذشته ادعا می‌کرد که قادر است کنترل بسیاری از شهرهای افغانستان را به دست آورد، اما نتوانسته در یکسال گذشته شهری را به تصرف خود در آورد.

وی خاطر نشان کرد: حضور سربازان آمریکا در افغانستان بلند مدت نیست و ما تعهد طولانی مدت به افغانستان ندادیم.

به نوشته رادیو آزادی، در بخش دیگری از اظهاراتش ماتیس گفت: خصوصی سازی جنگ غیر قابل قبول است.

فرهاد جیلانی، سخنگوی والی هرات امروز (سه‌شنبه ۷ سنبله) به رسانه ها گفته است که طالبان ساعت ۱۰ شب گذشته در منطقه‌ی «خلاوک» ولسوالی «کشک رباط سنگی» با شلیک گلوله لین انتقال برق ترکمنستان را قطع کرده‌اند.
او افزود که هم اکنون نیمی از باشندگان هرات برق ندارند.

مسئولان در اداره برشنا – هرات می‌گویند که هم اکنون تیم‌های تخنیکی برای ترمیم مجدد لین برق وارداتی ترکمنستان به محل اعزام شده‌اند.

مقام‌های محلی هرات می‌گویند که هم اکنون ریاست برشنا – هرات در تلاش توزیع عادلانه برق ایران به مشترکان برق است.

برق ولایت هرات از کشورهای ترکمنستان و ایران تامین می‌شود. بارها طالبان اقدام به قطع برق وارداتی این دو کشور کرده‌اند.

عبدالله حبیب‌زی، شهردار کابل در صفحه رسمی فیسبوکش نوشته است که از مقامش کناره‌گیری کرده و رئیس جمهور نیز استعفای او را پذیرفته است.

چند ماه قبل مجلس نمایندگان آقای حبیب‌زی را به اتهام فساد، به دادستانی کل معرفی کرده بود.

دکتر عبد القیوم سجادی نماینده غزنی در پارلمان افغانستان در گفتگو با خبرگزاری افق گفته است: متاسفانه به‌دلیل مشکلات امنیتی که در دوره‌ی قبلی انتخابات پارلمانی (۱۳۸۹) در غزنی وجود داشت، مردم ولسوالی‌های پشتون‌نشین نتوانستند که در انتخابات شرکت کنند و با استفاده از حق قانونی خود نمایندگان مورد نظر شان را انتخاب کنند. طبیعی بود که اکثریت، بلکه همه‌ی نمایندگان غزنی از ولسوالی‌های به‌نسبت امن ولایت غزنی به مجلس راه یافتند. این مساله باعث شد که از همان آغاز انتقادهایی متوجه کمیسیون انتخابات شود ولی کمیسیون با توجه بر اصل حاکمیت قانون و ایجابات قانون انتخابات(انتخاب براساس رای) نتیجه را اعلام کرد. همین مساله سرآغاز طرح حوزه‌بندی شد.
حکومت نتوانست این موضوع را روی دست بگیرد و با توجه به ساختارهای اجتماعی- سیاسی افغانستان در اکثر ولایت‌‌ها ما این مشکل را داریم. ریاست جمهوری برای حل این مساله با نهادهای قضایی و معاون دوم ریاست جمهوری مشوره‌های حقوقی- قانونی داشته است؛ اما آنان طی مکتوب رسمی اعلام کردند که با توجه به مواد ۳۵، ۳۶ و ۷۱ قانون انتخابات، حوزه‌بندی منتفی و خلاف قانون است. بر این ‌اساس حکومت از حوزه‌بندی صرف‌‌ نظر کرد.
اما چالش ‌‌انتخاباتی غزنی با اعتراض عده‌ای از هموطنان ما که در درون حاکمیت و دولت هم ارتباط دارند، این اعتراض‌ها ادامه پیدا کرد؛ اما کمیسیون و حکومت به‌جای قانع ساختن آنان و به‌جای اینکه برای برگزاری انتخابات سراسری در غزنی و حضور مردم در این پروسه زمینه فراهم سازد، در یک اقدام غیر قانونی بحث حوزه‌‌بندی را مطرح کرد.
با درنظرداشت شرایط کنونی این طرح نه‌ قابل اجرا است و نه‌ قابل ‌قبول؛ به‌خاطر این‌که نقض آشکار مواد قانون اساسی و قانون انتخابات است. در قانون اساسی تبعیض و تفاوت بین شهروندان افغانستان ممنوع است. پس غزنی نمی‌تواند یک جزیره‌ی جداگانه باشد و برخورد استثنایی با غزنی غیر قانونی و خلاف اصول حقوقی است.
منبع:خبرگزاری افق

فارس: نصیراحمد نور، افغانستان در ایران به همراه محمدانور غفاری، کنسول و سید ابراهیم حجازی، اتشه امورمهاجرین این سفارت، بعد از ظهر(دوشنبه، 5 سنبله) با احمدرضا خزاعی، مدیرکل اتباع سازمان تأمین اجتماعی ایران، در محل این اداره، دیدار و گفت‌وگو کردند.
احمدرضا خزاعی در دیدار با سفیر افغانستان درایران، به تبیین عملکرد سازمان تأمین اجتماعی پرداخت و گفت: تأمین اجتماعی یک سازمان عمومی غیردولتی است که خدمات گسترده بیمه‌ای و درمانی را به بیمه‌شدگان و مستمری‌بگیران ارائه می‌کند.
خزاعی با اشاره به این‌که بیمه اتباع خارجی در ایران از برنامه‌های سازمان تامین اجتماعی است، گفت: این سازمان به استناد ماده ٥ قانون تأمین اجتماعی اتباع خارجی را بیمه می‌کند. بر اساس این ماده قانونی، اتباع خارجی که بر اساس قانون و مقررات مشغول به کار هستند و رابطه مزدبگیری با کارفرما دارند، باید تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی قرار بگیرند.

وی تصریح کرد: اتباع خارجی که دارای پروانه یا کارت کار هستند و در کارگاه‌های مشمول قانون تأمین اجتماعی مشغول به کار هستند، مشمول بیمه اجباری اند و کارفرمایان موظف‌اند نسبت به اعلام اسامی و پرداخت حق بیمه آنان اقدام کنند.

مدیرکل اتباع سازمان بیمه تأمین اجتماعی در ادامه بیان داشت: علاوه بر اجرای پوشش بیمه اجباری در مورد اتباع خارجی، بیمه صاحبان حرفه ها و مشاغل آزاد، زنان خانه‌دار، طلاب و روحانیون، بیمه اختیاری و توافقی این گروه نیز امکان‌پذیر است و تمام اتباع خارجی دارای کارت اقامت معتبر و مجوز اشتغال، همانند سایر ایرانی‌ها می توانند از تمام مزایا و خدمات تأمین اجتماعی استفاده کنند و در این خصوص افراد در قالب هر شغلی می‌توانند تحت پوشش تأمین اجتماعی قرار گیرند.

وی گفت: در کشور ٤٢ هزار بیمه‌شده اتباع خارجی داریم که ٩٠ درصد افغانی هستند و جمعا با احتساب افراد خانواده‌شان، ٨٠ هزار نفر از خدمات این سازمان استفاده می‌کنند که از این تعداد، ٢٥٠٠ نفر مستمری‌بگیر اند که ٩٠ نفر از آن‌ها تبعه کشور افغانستان هستند.

دکتر خزاعی با بیان این‌که درمان سازمان تامین اجتماعی امکانات و توانمندی‌های خوبی دارد، گفت: جراحی‌های بزرگ در مراکز درمانی این سازمان انجام می‌شود که افغانستانی‌های مقیم ایران و افغانستانی‌های مسافر به کشور می‌توانند از این خدمات استفاده کنند.

وی با بیان این‌که برای آگاه‌سازی اتباع خارجی از مزایای بیمه تأمین اجتماعی باید همکاری بیشتری داشته باشیم، اظهار داشت: از طریق مجاری مختلف و رسانه‌های بومی تلاش می‌کنیم بیمه تأمین اجتماعی را به اتباع خارجی مقیم کشور و به خصوص افغانستانی‌ها معرفی کنیم.
سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران نیز در این دیدار با استقبال از بیمه اتباع خارجی توسط سازمان تأمین اجتماعی، برای افزایش همکاری‌ها در زمینه معرفی خدمات این سازمان به شهروندان افغانستان اعلام آمادگی کرد.

دکتر نصیراحمد نور افزود: فرهنگ بیمه در افغانستان جا نیافتاده است و باید برای معرفی خدمات بیمه تلاش بیشتری انجام دهیم.
وی با اشاره به اشتراکات فرهنگی، زبانی و دینی میان افغانستان و ایران افزود: کشور ایران ظرفیت‌های بزرگی در بخش درمان دارد که شهروندان افغانستان می‌توانند از این امکانات استفاده کنند.

اتباع افغانستان می‌توانند به خدمات درمانی در ایران دسترسی داشته باشند

در این دیدار، معاون برنامه‌ریزی و نظارت اداره کل درمان مستقیم سازمان تأمین اجتماعی نیز گفت: امکانات درمانی این سازمان در سراسر کشور گسترده و مطلوب است. از سال‌های گذشته تمهیداتی در سازمان تامین اجتماعی اجرا شده که اتباع افغانستانی متقاضی استفاده از خدمات درمانی در ایران، به این خدمات بهتر دسترسی داشته باشند.

نصیر احمد اندیشه، معین وزارت خارجه افغانستان امروز سه‌شنبه(6 سنبله) در واکنش به صحبتهای محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران گفت که توافقنامه ۱۳۵۱ میان افغانستان و ایران در مورد حقابۀ این کشور از رود هلمند می‌تواند رهگشای توافقات آینده باشد و تمام مسایل در این توافقنامه به خوبی پیش بینی شده است.
پیش از این، محمد جواد ظریف، وزیر خارجه ایران در گفتگو با تلویزیون دولتی ایران گفته بود که ایران به گونۀ متواتر روی این مساله با افغانستان صحبت می‌کند و برای رسیدن به “توافق جامع” به وقت بیشتر نیاز است.
معین وزارت خارجۀ افغانستان در واکنش به این گزارش گفت که هیچ اختلافی روی حقابۀ ایران از رود هلمند وجود ندارد که روی آن توافق جدید شکل بگیرد. وی افزود که حتی مقدار حقابۀ ایران از آب دریای هلمند در توافقنامۀ ۱۳۵۱ مشخص شده است.
اما مقام های سفارت افغانستان در تهران گفته اند که افغانستان همواره حقابۀ هیرمند را رعایت کرده، ولی با توجه به خشکسالی های بی سابقه در منطقه و به خصوص در افغانستان، میزان آب هیرمند کاهش یافته و طبعا میزان ورود آب به ایران نیز کاهش می یابد.
دکتر نصیراحمد نور، سفیر افغانستان در تهران با اشاره به خشک‌سالی‌های اخیر گفته است: گاهی پیش می‌آید که دو کشور دچار خشک‌سالی می‌شوند و الان نیز افغانستان با خشک‌سالی مواجه است ودر افغانستان خشک‌سالی‌ها به مراتب بیشتر از ایران است، به طوری که اهالی بسیاری از مناطق مجبور به کوچ شده‌ و احشام و دام‌های زیادی تلف شدند.
آقای نور افزوده است که افغانستان تا به امروز حقابه را کاملا رعایت کرده و آمارها نشان می‌دهد که آب افغانستان همواره چند برابر حقابه ایران، به این کشور سرازیر شده است.
پیش از این نیز هارون نجم‌پور، معاون سفیر افغانستان در تهران در این مورد گفته بود که کابل تاکنون نتوانسته کنترل و مدیریت اکثر منابع آبی خود را به‌دست بگیرد. بنابراین اگر آبی در رودخانه هلمند بوده، جریان دارد.
به گفته او، افغانستان به توافق دو کشور در مورد حق‌آبه هیرمند پای‌بند است، اما کل منطقه در یک خشک‌سالی بی‌سابقه در ۵۰ سال گذشته قرار دارد.
بر اساس توافق‌نامه با ایران، در معاهده امضاشده میان افغانستان و ایران در سال ۱۳۵۱ تصریح شده که سالانه ۸۵۰ میلیون متر مکعب از آب هیرمند به ایران تعلق دارد.
اما در صورت بروز خشک‌سالی حقابه ایران از رودخانه هلمند نیز کاهش می‌یابد.

نشست علنی اعضای کمیسیون انتخابات در مورد چاپ مواد انتخاباتی امروز (سه‌شنبه، ششم سنبله) برگزار شد و در این نشست اعضای کمیسیون چاپ ۹.۹ میلیون ورق رأی‌دهی را برای انتخابات ولسی جرگه به تصویب رساند.
عبدالبدیع صیاد، رییس‌ کمیسیون مستقل انتخابات گفت: در کل ۹.۹ میلیون نفر ثبت نام کرده‌اند که با توجه به ضایعات، برگ رأی‌دهی احتیاطی درنظر گرفته شده است.

صیاد افزود: کمیسیون انتخابات تصویب کرده است، اوراق رأی‌دهی به اندازه زیاد هم چاپ نشود که همانند انتخابات گذشته زمینه‌ تقلب را فراهم کند.

همچنان رییس کمیسیون مستقل انتخابات از نامزدانی که در فهرست نهایی راه یافته‌اند خواست که تا از هرگونه تخلف انتخاباتی مانند چاپ نمودن عکس و تبلیغات پیش از موعد خودداری کنند و این روند توسط کمیته‌ رسانه‌ها مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
انتخابات ولسی جرگه و شورای ولسوالی ها قرار است در 28 میزان سال جاری برگزار شود.

به گزارش رها جمشید شهابی سخنگوی والی بادغیس گفت: بمب افگن‌های نیروهای امنیتی افغانستان در حالی افراد وابسته به طالبان مسلح را هدف حملات هوائی قرار دادند که ده ها تن از فرماندهان و افراد بلندپایه این گروه در یک پایگاه سابق ارتش ملی در ولسوالی غورماچ تجمع نموده بودند.
وی افزود: این رویداد عصر روز گذشته (دوشنبه 5 سنبله) رخ داده که در نتیجه این حملات، ۶۰ طالب مسلح به شمول ملا عصمت‌الله ولسوال نام نهاد طالبان در آبکمری، سردار نعیمی، ملا قربان مشهور به “بازگیر” و ملا حیات از فرماندهان تاثیرگذار این گروه در آبکمری، کشته شده اند.
و ده‌ها تن دیگر از افراد وابسته به گروه طالبان مسلح نیز مجروح گشته اند.
گزارش‌های تأیید نشده حاکی است که والی نام نهاد طالبان مسلح در ولایت بادغیس نیز در حمله هوایی عصر روز گذشته کشته شده است.

سرانجام پس از 11 روز رقابت در بازیهای آسیایی جاکارتا، مدال برنز کاروان ورزشی افغانستان به‌دست آمد.

«منصور سروری»، ملی پوش سنگین وزن افغانستان امروز با پیروزی‌های پی‌درپی در برابر ورزشکارانی از کشورهای ایران، قزاقستان و ترکمنستان و یک شکست در برابر ازبکستان، برای افغانستان مدال برنز را به‌دست آورد.

ضیا دشتی رییس فدراسیون کوراش افغانستان این دستاورد ملی‌پوش را ستایش کرد و آن را افتخاری بزرگ خواند.

در دیگر بازی‌ها، «عبدالبصیر» ملی پوش کوراش افغانستان با 2 پیروزی در برابر اندونزی و عراق و شکست در برابر ازبکستان از کسب مدال بازماند و به کارش پایان داد.

«شعیب یوسف» ملی پوش خوش تکنیک افغانستان هم با پیروزی‌های پی‌درپی در مقابل قرقیزستان و قزاقستان و یک شکست در برابر ازبکستان از دست یابی یه مدال باز ماند و به کار خود پایان داد.

ایالات متحدۀ امریکا، باردیگر زلمی خلیل‌زاد دیپلومات سابقه‌دار و کارکشتۀ خویش را به افغانستان می‌فرستد. منابع بلندپایه در واشنگتن اعلام کرده‌اند که مایک پمپئو وزیر خارجۀ امریکا به زودی آقای خلیل‌زاد را باردیگر به حیث نمایندۀ تمام‌اختیار آن کشور در امور افغانستان می‌گمارد.

زلمی خلیل‌زاد پیش از این به‌عنوان سفیر و نمایندۀ فوق‌العادۀ امریکا در کابل، عراق و سازمان ملل متحد ایفای وظیفه کرده است. آقای خلیل‌زاد معمار حکومت نوین در افغانستان محسوب می‌شود. او در شکل‌دهی ساختار جدید نظام سیاسی افغانستان و سمت‌وسودهی مناسبات قدرت در کابل نقش تعیین‌کننده داشته است. زلمی خلیل‌زاد یک ماه پیش به کابل آمد و با رهبران حکومت وحدت ملی، جریان‌های اپوزیسیونی و منتقدان حکومت، دیدارهای مفصل و جداگانه داشت. ظاهراً آقای خلیل‌زاد در سفرش به کابل مقدمات مأموریت تازه‌اش را چیده است.

خلیل‌زاد در یک زمان بسیار مهم دوباره به عنوان نمایندۀ امریکا در افغانستان گماشته می‌شود. ایالات متحده امریکا پس از هفده سال حضور در کابل، زمین‌گیر شده است. واشنگتن در مسیر برنامه‌ها و اهدافش با چالش‌ها و مشکلات گسترده‌یی روبرو گشته است. به همین دلیل، ایالات متحده با درک نفوذ و نقش خلیل‌زاد در مناسبات یک‌ونیم دهۀ سیاسی – اجتماعی افغانستان، باردیگر او را می‌فرستد تا اوضاع نابسامان را سامان بخشد.

سراسیمگی ائتلاف شمال خبر برگشت خلیل‌زاد موجی از اعتراضات و خوش‌بینی‌ها را به همراه داشته است. خلیل‌زاد یک پشتون‌ رادیکال است. سران ائتلاف شمال با درس از مأموریت پیشین نمایندۀ خاص امریکا در کابل باور دارند که زلمی‌خلیل زاد با استفاده از منابع مالی، نظامی و نفوذ دیپلوماتیک امریکا در افغانستان، یک جریان و گروه مشخص سیاسی را حمایت و پشتیانی می‌کند. آنها مدعی هستند که خلیل‌زاد به عنوان یک دیپلومات خارجی و بی‌طرف در قضایای داخلی افغانستان عمل نمی‌کند؛ بلکه در نقش یک مخالف سیاسی و رقیب داخلی آنان ظاهر می‌شود. خلیل‌زاد در چند سال مأموریتش در کابل با اکثر سران ائتلاف شمال درگیری لفظی شدید داشته است.

برهان‌الدین ربانی، جنرال دوستم، مارشال فهیم قسیم، یونس قانونی و دیگر نخبگان ائتلاف شمال، بارها از جانب خلیل‌زاد تهدید و توبیخ شده‌اند. رهبران ائتلاف شمال هم در برابر خلیل‌زاد کم نیاورده‌اند. مارشال فهیم فرمانده متوفای جهادی باری هشدار داد که دیگر اجازه نمی‌دهند خلیل‌زاد امریکایی‌ به آن‌ها تعیین تکلیف نماید. آقای فهیم گفت که اگر از جانب امریکایی‌ها مورد ظلم و ستم قرار گیرند، باردیگر به کوه‌ها بالا خواهند شد و علیه نظام خواهند جنگید. زلمی خلیل‌زاد نیز در کتاب «فرستاده» از درگیری‌هایش با سران جهادی یاد کرده است. سران ائتلاف شمال، خلیل‌زاد را عامل اصلی کنارزدن‌شان از قدرت می‌دانند. آن‌ها معتقد هستند که خلیل‌زاد بدون درنظرداشت بسترهای اجتماعی- سیاسی کشور، یک ساختار مطلقۀ سیاسی را بر مردم افغانستان تحمیل کرد.

آنان باور دارند که بحران فعلی زادۀ ساختار و سیاست‌های ناقصی است که خلیل‌زاد و هم‌تیمی‌هایش در کابل پایه‌گذاری کردند. برگشت خلیل‌زاد سران احزاب جهادی را سراسیمه ساخته است. به پندار آنان، خلیل‌زاد بیشتر از آن‌که به فکر کنارزدن و نابودی طالبان و جریان‌های رادیکال و خشونت‌گرای قومی باشد، در پی منزوی‌سازی و طرد جریان‌های ضد تروریزم از صحنه خواهد بود. سران ائتلاف شمال، زایش دوبارۀ جریان‌های رادیکال قومی و نظامی را نتیجۀ سیاست‌هایی می‌دانند که نمایندۀ سابق امریکا در افغانستان پایه‌گذاری کرد. نگرانی عمیق جهادی‌ها، نشان‌دهنده ناتوانی و ضعف آنان نیز می‌تواند باشد. یک جریان با نفوذ سیاسی به پیمانه‌یی ناتوان شده که از برگشت دوبارۀ یک دیپلومات لرزه به اندام شان می‌افتد. استقبال تکنوکرات‌ها خلیل‌زاد از روابط نزدیک و خوبی با تکنوکرات‌های غربی در کابل برخوردار است.

بسیاری از چهره‌های تکنوکرات، زیر چتر حمایت خلیل‌زاد به شهرت و قدرت دست یافتند. تکنوکرات‌ها با رفتن خلیل‌زاد از افغانستان، با چالش‌های عدیده‌یی روبرو شدند. حاکمیت قومی آنان به تکرار از جانب جریان موسوم به جهاد و مقاومت تهدید شد. در سال 2014 میلادی، نمایندۀ تکنوکرات‌ها در انتخابات شکست خورد. اما در نتیجۀ مداخلۀ مستقیم ایالات متحده باردیگر روی صحنه آمد. هرچند دیگر آن اقتدار و صلابت گذشته را از دست دادند.

اکنون برگشت خلیل‌زاد روح تازه‌یی به پیکر نیمه‌جان تکنوکرات‌ها خواهد دمید. محمد اشرف‌غنی با سیاست‌های نامطلوبش دیگر شانسی برای رسیدن به قدرت ندارد. اما احتمالاً خلیل‌زاد با تجربۀ طولانی و درک عمیقی‌که از شخصیت‌های سیاسی افغانستان دارد، قادر خواهد بود که غنی را به عنوان رییس‌جمهور حفظ کند. البته غنی یک چندپارچگی مطلق را در صف تکنوکرات‌های غربی ایجاد کرده است.

او به تیم و کار مشترک سیاسی باور ندارد. غنی تنها روی توانایی‌های خودش اتکا می‌کند. اکثریت نخبگان تکنوکرات غربی در دورۀ زعامت غنی از قدرت رانده شدند. با این وضع، جمع کردن آنان در حول اشرف‌غنی کار ساده‌یی نخواهد بود. مأموریت خلیل‌زاد ایالات متحده امریکا برای خروج آبرومندانه از «باطلاق افغانستان»، در پی کنارآمدن با طالبان و پاکستان است. واشنگتن برای موفقیت مذاکرات صلح با طالبان، روی زلمی خلیل‌زاد حساب ویژه‌‌یی باز کرده است. این درحالی است که علی‌رغم مذاکرات پی‌همِ مقامات امریکایی با طالبان در دوحه و دبی، هیچ پیشرفتی در این مذاکرات به وجود نیامده است. ایالات متحده امریکا پس از هفده سال حضور بی‌حاصل در افغانستان، در شرایط مشابه با شوروی سابق قرار گرفته است. گورباچوف رهبر سابق شوروی برای خروج نیروهای کشورش از افغانستان، «ورانسوف» معاون وزیر خارجه و دیپلومات ارشد کشورش را با حفظ کرسی‌‌اش در مسکو به عنوان نمایندۀ ویژه به کابل فرستاد.

ورانسوف یک مأموریت داشت و آن بیرون کشیدن بی‌درد و سر نیروهای شوروی سابق از افغانستان. اکنون به نظر می‌رسد که واشنگتن با فرستادن خلیل‌زاد به کابل در پی خروج از بن‌بست است. همۀ علایم و نشانه‌ها حاکی از آن است که واشنگتن و شوروی سابق در شرایط مشابه قرار گرفته‌اند. اما خلیل‌زاد در این مأموریت خطیر ناکام است. زیرا، از یک‌سو در داخل مورد اعتماد طرف‌ها نیست. جریان‌های عمدۀ سیاسی او را به عنوان رقیب و مخالف‌ سرسخت‌شان می‌شناسند و خاطرۀ خوشی از کارنامه‌های او ندارند. بنابراین، طبعاً به برنامه‌ها و اقدامات او با دیدۀ شک و تردید خواهند نگریست. از سوی دیگر، کشورهای منطقه نیز نگاه مثبتی به خلیل‌زاد ندارند. زلمی خلیل‌زاد در گذشته روابط پرتنشی با پاکستان داشته است. پاکستانی‌ها چهره‌هایی مانند خلیل‌زاد را مسوول تیره‌گی روابط‌شان با واشنگتن می‌دانند. با این حال، مهمترین مأموریت خلیل‌زاد، پیروزساختن گزینۀ امریکا در انتخابات آتی ریاست‌جمهوری افغانستان است.

خلیل‌زاد در شکستن ائتلاف‌ها و تشکیل ائتلاف‌های تازه مهارت کم‌مانند دارد. در حال حاضر، اوضاع به سود واشنگتن پیش نمی‌رود. گزینه‌های مورد حمایت واشنگتن منزوی و مطرود هستند. خلیل‌زاد می‌آید تا تکنوکرات‌های امریکایی را جمع‌وجور کند؛ زمینه را برای برپایی انتخابات پارلمانی و ریاست‌جمهوری آینده فراهم سازد و از جان‌گیری بیشتر جریان‌های همسو باکشورهای منطقه جلوگیری نماید.

افغانستان رو

یکی از دلایلی که همواره طالبان برای نپذیرفتن آتش‌بس و شکل‌گیری روند گفت‌وگوهای صلح عنوان کرده‌اند، حضور نیروهای خارجی در کشور است، اما آگاهان نظامی به این باور اند که طالبان در تعامل سیاسی و وضعیت موجود، خود را در موقعیتی برتر از حکومت افغانستان می‌دانند. از این بابت، آن‌ها پیوسته در برابر اعلام آتش‌بس از سوی حکومت افغانستان، پاسخ رد داده‌اند.

جاوید کوهستانی، آگاه نظامی می‌گوید در کنار طالبان سازمان‌ها و بازیگران دیگری نیز هستند که اجازه نمی‌دهند طالبان به پیشنهادات حکومت مبنی بر آتش‌بس و آغاز گفت‌وگوهای صلح پاسخ مثبت بدهند.

به قول او: «آتش‌بس می‌تواند زمینه را برای گفت‌وگو و تأمین رابطه فراهم کند و بازی‌های منطقه‌ای را تغییر دهد؛ از این‌ رو [سازمان‌ها و بازیگران منقطه‌ای] طرفدار آتش‌بس نیستند.» به گفته‌ی آقای کوهستانی، میزان بلند سطح تلفات نیروهای امنیتی، تسلط طالبان در بیشتر جغرافیای کشور و نارضایتی‌های مردم و جامعه‌ی جهانی نسبت به حکومت افغانستان، از عواملی است که طالبان می‌خواهند با تکیه بر آن‌ها، از حکومت در برابر پیشنهاداتش امتیاز بگیرند.

بر بنیاد گفته‌های آقای کوهستانی حکومت افغانستان به شیوه‌ی غیرمسلکی و تنها از طریق رسانه‌ها اعلام آتش‌بس کرده است. این آتش‌بس در اصل باید روی توافق‌نامه‌ی دوجانبه‌ای با میانجی‌گری دیگر سازمان‌ها، کشورها و گروه‌های اجتماعی- سیاسی انجام شود. این آگاه نظامی معتقد است که دولت باید یک دوره‌ی مکمل گفت‌وگو‌ها را در مورد شرایط آتش‌بس و روند صلح انجام دهد. او گفت: «آتش‌بس مطبوعاتی نمی‌تواند کارساز باشد.» عزیز رفیعی، آگاه سیاسی می‌گوید طالبان نیاز به آتش‌بس و صلح با دولت ندارند، چون منافع طالبان در جنگ تأمین می‌شود، نه در صلح و آتش‌بس. به قول او، طالبان همیشه می‌خواهند از موقفی بالاتر از حکومت افغانستان سخن بگویند. به گفته‌ی آقای رفیعی اقتصاد طالبان که منابعی مانند مواد مخد دارد، وابسته به جنگ است.

آقای رفیعی نیز بر این باور است که هم‌دستان طالبان، پیوسته در تلاش این اند که آتش‌بس و گفت‌وگوهای صلح دولت افغانستان با طالبان شکل نگیرد. عزیز رفیعی معتقد است تا زمانی که از سوی دولت افغانستان راهبرد مشخصی با طالبان در پیش گرفته نشود، اعلام آتش‌بس با این گروه راه به جایی نخواهد برد. آقای رفیعی می‌گوید دولت باید تصمیم بگیرد که چه‌ موضعی در برابر گروه طالبان داشته باشد.

حکومت همیشه به گونه‌ی دفاعی پیش رفته و منتظر تهجام طالبان بوده است. به نظر می‌رسد از بهر این‌که طالبان برای آتش‌بس و مصالحه پاسخ مثبت بدهند، دولت باید در مواضع جنگی‌اش تجدید نظر کند. پس از آرام‌گرفتن نسبی جنگ در غزنی و انفجار در میان دانش‌آموزان در منطقه‌ی برچی کابل، رییس جمهور اشرف غنی روز یک‌شنبه (۲۸ اسد) در مراسم گرامی‌داشت از استقلال افغانستان اعلام آتش‌بس مشروط سه ماه با طالبان کرد، اما طالبان یک روز پس از آن در پیام عیدی خویش واکنشی در مورد آتش‌بس نشان ندادند. پیش از نیز حکومت افغانستان سه روز عید فطر را آتش‌بس اعلام کرد. این آتش‌بس در روزهای عید از سوی طالبان نیز پذیرفته شد. طالبان با نیروهای امنیتی و مردم نماز عید را یکجا ادا کردند و پس سال‌ها به جاده‌های شهرها ریختند، اما هنگامی که رییس جمهور غنی خواست آتش‌بس سه‌روزه را تا ده دیگر تمدید کند، واکنش مثبتی از سوی طالبان دیده نشد. طالبان دوباره حملات‌شان را بر پاسگاه‌های نیروهای امنیتی از سر گرفتند.

در طی دو ماه پس از آتش‌بس، حملات مرگبار و بی‌پیشینه‌ی طالبان در ولایات و مرکز شدت گرفت. رییس جمهور اشرف غنی پیوسته به ‌گونه‌ی مصرانه‌ای تلاش دارد تا با طالبان آتش‌بس کند. چنان‌چه چندی پیش در جریان نشست‌های آقای غنی با رهبران سیاسی، آتش‌بس یکی از موارد مهم مورد بحث گفته شده بود. اعلام آتش‌بس از سوی حکومت افغانستان با طالبان در کنار خوش‌بینی‌ها، از سوی شماری از جریان‌ها و آگاهان به تندی نقد شده است.

8am

بیرون شدن حنیف اتمر از کابینه‌ی اشرف غنی را باید بخشی از ریزش نیروهای اصلی تیم ارگ به حساب آورد. چندی پیش اکلیل حکیمی، یکی از چهره‌های کلیدی دیگر نیز پست خود را در وزارت مالیه ترک گفت. تصور همه این است که رفتن اتمر ضربه‌ی کلان سیاسی برای اشرف غنی به حساب می‌آید. او یکی‌یکی تمام چهره‌های با تجربه و موفق خود را از دست می‌دهد؛ کسانی را که در زمان انتخابات به او کمک کردند تا از توفان بحران پس از انتخابات پر تقلب سال ۲۰۱۴ میلادی جان سالم بدر ببرد و در طول چند سال گذشته ماشین سیاسی و اداری حکومت را می‌چرخاندند.

اشرف غنی بدون چنین تیمی نمی‌توانست تا حال دوام بیاورد. خروج چهره‌هایی چون اتمر و اکلیل نشان می‌دهد که اشرف غنی کنترول خود را بر متحدانش از دست داده است، بی‌اعتمادی و نارضایتی در تیمش افزایش یافته و هر کسی به دنبال گزینه‌های جدید سیاسی است. اشرف غنی به رغم تصوری که از خود به عنوان یک شخصیت مدیر، با هوش و چیزفهم دارد، برای اطرافیانش جالب نیست و کسی بالایش حساب نمی‌کند. برخی-از جمله خود من- به این نظر اند که بهتر است اشرف غنی برای دور دوم خود را نامزد نکند؛ چون نه تنها نمی‌تواند بحران‌های موجود را مهار کند، بلکه با رفتارهای نسنجیده، بحران‌های جدیدی را به وجود می‌آورد. به این ترتیب، رفتن کسانی مانند اتمر و حکیمی بزرگترین شکست برای اوست.

سیاستمداری که در آستانه‌ی انتخابات برای رسیدن به ارگ برای بار دوم تیم خود را از دست داده و اکنون مجبور است که به چهره‌های بی‌تجربه و گم‌نامی اتکا کند. اکنون اشرف غنی مرد تنهای شب‌های سیاست افغانستان شده است. رفتن اتمر از شورای امنیت ملی گمانه‌زنی‌های زیادی را به وجود آورده است. کمتر کسی شک دارد که او خود را برای انتخابات بعدی آماده می‌کند و کاندیدای مهمی برای احراز کرسی ریاست جمهوری به شمار می‌آید. متن استعفای آقای اتمر نشان می‌دهد که اختلافات شدیدی در تیم رییس جمهور وجود داشت و به هیچ وجه این استعفا به یکباره اتفاق نیفتاده است.

او قبلاً تصمیم خود را اعلام کرده بود و آقای غنی شخص مهمی به غیر از حمدالله محب که هیچ تجربه و تخصصی در مدیریت و مسایل نظامی و سیاسی کشور، به خصوص چانه‌زنی و ارتباط با دستگاه‌های خارجی دیپلوماتیک و استخباراتی ندارد، پیدا کرده نتوانست. جالب این‌جاست که متن استعفای آقای اتمر به گونه¬ای تنظیم شده است که او خود را مخالف تصمیم‌های اصلی حکومت نشان می‌دهد. همواره تصور این بوده است که شورای امنیت ملی محل اصلی تصمیم‌گیری‌های رییس جمهور بوده و نقش مشاور امنیت ملی‌اش در این تصامیم انکارناپذیر است، اما حالا آقای اتمر می‌خواهد فاصله‌اش را با تصامیم اشرف غنی حفظ کند؛ کاری که بی‌نتیجه به نظر می‌رسد؛ چون شورای امنیت ملی بیش از هر نهادی صلاحیت و امکانات مالی دارد و مورد اعتماد رییس جمهور هم است.

همچنان، شخصیت آقای اتمر به گونه‌ای است که نمی‌تواند در مسایل عمده‌ی کشور بی‌تأثیر باشد. او تلاش دارد که با فاصله‌گیری از تصامیم جنجالی رییس جمهور راهی برای نزدیکی و تعامل با جریان‌های سیاسی مختلف، به ویژه آن دسته از گروه‌هایی که از تصامیم مذکور آسیب دیده و یا به حاشیه رفته‌اند، پیدا کند.

با این حال، حتا اگر او نخواهد مسوولیت تصمیم‌های عالی حکومت را به عهده گیرد، در این واقعیت مشهود تغییری نمی‌آید که تیم اشرف غنی به لحاظ سیاسی و نظامی ناکام مانده است و یا حتا اگر سخت نگیریم، با بن‌بست شدیدی مواجه شده است. در حال حاضر، اشرف غنی بر تیم امنیتی و نظامی خود اعتماد سیاسی و کاری ندارد. تا جایی که علاوه بر مشاور امنیت ملی، وزیران داخله، دفاع و رییس امنیت ملی نیز استعفای خود را پیش کشیده بودند. همین موضوع به خوبی نشان می‌دهد که اشرف غنی تیم امنیتی خود را در سقوط غزنی و حمله‌ی راکتی بر ارگ مقصر و کاهل محسوب می‌کند. به نظر می‌آید که این دو حادثه در کابینه‌ی اشرف زلزله‌ی سیاسی به وجود آورده بود. حنیف اتمر از مقام خود کنار رفت و استعفای سه مقام ارشد دیگر پذیرفته نشد. واقعیت نیز همین است که غزنی در اثر بی‌کفایتی بخش امنیتی سقوط کرد. در این راستا، شاید طالبان قدرت کنترول شهرهای بزرگ را نداشته باشند، اما با سقوط موقتی ولایات عمده می‌توانند بحران و اضطرابات سیاسی و اجتماعی خطرناکی به وجود آورند که عمده‌ترین پیامد آن افزایش بی‌اعتمادی نسبت به توانایی و صلاحیت نهادهای امنیتی و نظامی کشور است.

طالبان با همین‌گونه مانورها توانسته‌اند که در نزد کشورهای منطقه اعتبار کسب کرده، روس‌ها و چینی‌ها عملاً روی این گروه در آینده حساب باز کرده‌اند. در حال حاضر، اشرف غنی می‌کوشد که رفتن اتمر را کم‌اهمیت جلوه دهد، ولی بدون شک با نگرانی رفتار او را تعقیب می‌کند. کسانی مانند آقای محب در عرصه‌ی مسایل دشوار نظامی و امنیتی و تعامل با کشورهای دیگر بی‌تجربه‌اند و فعلاً همه گمان می‌برند که او نمی‌تواند جای کسانی چون حنیف اتمر و رنگین دادفر سپنتا، مشاور پیشین امنیت ملی در زمان آقای کرزی را پر کند. سخنگویان ارگ جوان‌گرایی رییس جمهور را می‌ستایند و شخص اشرف غنی دلیل آوردن محب به شورای امنیت را موفقیت وی در سفارت افغانستان در واشنگتن اعلام داشت. از آن جایی که تجربه و دانش کاری برای موفقیت مدیران طراز اول مهم است، آقای محب برای موفقیت در شورای امنیت باید نبوغ و توانایی‌های فوق‌العاده‌ای داشته باشد تا بتواند جای خالی تجربه و دانش کاری را پر کند، ولی آوردن کسی مانند حمدالله محب در رأس شورای امنیت دلیلی جز یک‌دست‌کردن حکومت ندارد. آقای غنی شخص خودرای و خودمحوری است.

او دوست دارد مقامات عالی بلی‌گوی و گوش به فرمانش باشند. یک‌دست‌سازی کابینه‌ی اشرف غنی را بیشتر آسیب‌پذیر کرده و در نتیجه، وی می‌تواند تصمیم‌های اشتباه فراوانی بگیرد. او نیاز به کسانی دارد که نظر مستقل داشته و مشوره‌های درستی به وی بدهند. اطرافیان گوش به فرمان و بلی‌گوی باعث می‌شوند که رییس جمهور با خودرایی و مطلق‌گرایی رفتار کرده و عواقب رفتارهای خود را به درستی نسنجد.

8am

کنار رفتن آقای حنیف اتمر، به‌حیث کارآمدترین مهرۀ درون حکومت، همۀ شک و تردیدها را در مورد شاریده‌گی درون دولت به یقین تبدیل کرد.

احمد ولی مسعود، رئیس بنباد احمد شاه مسعود، در این باره معتقد است که غنی در برزخ ذهنیت قبیله‌ای گیرمانده و صلح و عدالت و همۀ ارزش‌ها را در ترازوی ذهنیت افراطی خود قضاوت نموده یک به یک قربانی می‌کند.

وی می‌افزاید غنی اخیرأ هیأتی را به وزارت شهرسازی فرستاده تا ترکیب کارمندان را به‌نام عدالت قومی، مانند هرنهاد دولتی دیگر قومی‌تر بسازد. این درحالی‌ست که تا هنوز حکومت آقای غنی حتی در سطح یک دفتر نمونه‌یی از دست‌آورد برجسته به‌جا نگذاشته است.
وی می‌افزاید در این روزها در ایالات متحدۀ آمریکا رایزنی‌ها در مورد بحران افغانستان جریان دارد. اگر امریکا اراده کند و سیاسیون افغانستان به اساس منافع علیای کشور عمل نمایند، با راه‌اندازی انتخابات شفاف و عادلانه و روی‌کارآمدن چهره‌های جدید و نیک‌نام و تشکیل یک دولت ملی و متعادل به‌سرعت وضعیت کشور تغییر می‌کند.

احمد ولی مسعود در گفت‌وگو با طلوع تاکید می‌کند روی‌هم‌رفته فروپاشی حکومت موجود از آغاز تطبیق سیاست قومى آقاى غنى و در مقابل، سکوت داکتر عبدالله یک امر طبیعی بود.
وی می‌گوید از محب منحیث یک جوان به‌خاطر نقش وی در مهندسی تخنیکی انتخابات ۲۰۱۴ به نفع آقای غنی و اهدای تصدی سفارت در آمریکا به‌عنوان پاداش به وی شنیده‌است.

در این مسابقه نخست بازی را بازیکنان تیم ملی ایرلند در بخش بیتنگ آغاز کردند و توانستند در آور ۴۹ بازی با از دست دادن تمامی بازیکنان شان ۲۳۰ دوش را به افغانستان هدف تعیین کنند.

در بخش بیتنگ برای تیم ایرلند سترلینگ خوب درخشید و توانست ۵۱ دوش را انجام دهد و در مقابل در بخش بالینگ برای ملی پوشان کریکت کشور راشد ارمان خوب درخشید و توانست چهار بازیکن حریف را از میدان بازی بیرون کند.

بازیکنان تیم ملی کریکت افغانستان در نیمۀ دوم بازی را در بخش بیتگ خوب آغاز کردند و توانستند با از دست دادن سه بازیکن خود در آور ۴۹ بازی هدف داده شده حریف را تکمیل کنند و برندۀ این دیدار شوند.
عبدالله عبدالله رییس اجراییۀ کشور و ده‌ها تن از شهروندان کشور این دیدار را از نزدیک تماشا کردند.

دفتر رسانه‌های ریاست‌جمهوری، با نشر خبرنامه‌یی می‌گوید که «در این دیدار هر دو جانب در مورد پروژه‌های بزرگ اقتصادی، منطقوی و ترانزیتی، مذاکرات صلح به مالکیت افغانها و مبارزه با تروریزم بحث و تبادل نظر کردند و همچنان پیشرفت کار پروژه‌های اقتصادی به خصوص انتقال لین برق را مثبت ارزیابی نمودند.»

بر اساس این خبرنامه، رییس‌جمهور و وزیر خارجۀ ازبکستان فیصله کرده اند که «در هماهنگی هیئت‌های دو کشور، برای رشد اقتصادی افغانستان، ازبکستان و منطقه در رابطه به پروژه های که قبلاً روی آن تفاهم شده، به زودی کار شروع شود.»

در این دیدار، آقای غنی گفته است از هر اقدام عملی کشورهای منطقه که در هماهنگی با حکومت و مردم افغانستان باشد استقبال می‌کند. رییس‌جمهور هم‌چنان دستور داده است که هیئت‌های مشترک و مشخص هر دو کشور، سند همکاریهای درازمدت افغانستان و ازبکستان را آماده سازند.

همزمان با این، وزیر خارجۀ ازبکستان با عبدالله عبدالله، رییس اجراییه نیز دیدار کرده است. ریاست اجراییه می‌گوید که در این دیدار وزیر خارجۀ ازبکستان از توسعه و افزایش دادوستد تجارتی میان دو کشور خبر داده و تأکید کرده است که کشورش برای تداوم و توسعه این همکاری‌ها آماده است.