نویسنده: rahapress

اظهارات وزارت داخلۀ افغانستان در این مورد پس از آن بیان شد که وزارت دفاع ایالات متحده اعلام کرد که ۳۰۰ میلیون دالر کمک این کشور به اردوی پاکستان را قطع کرده و دلیل آنرا نارضایتی امریکا از کارکرد پاکستان در راستای مبارزه بر ضد دهشت افگنی، اعلام کرد.

نجیب دانش، سخنگوی وزارت امور داخله افغانستان گفت که افزایش فشار ایالات متحده بر پاکستان و قطع کمک های نظامی به اسلام آباد، افغانستان و منطقه را به صورت کل در راستای مبارزه بر ضد دهشت افگنی، کمک خواهد کرد. آقای دانش افزود که فشارهای لازم بر پاکستان، می‌تواند آن کشور را مجبور به بستن مراکز اصلی گروه های دهشت افگنی و تندروی به ویژه مدارسی که به عنوان مرکز تولید دهشت افگنی فعالیت می‎‌نماید، کند. سخنگوی وزارت داخلۀ افغانستان به گونۀ غیر مستقیم از این تصمیم ایالات متحده استقبال کرد و گفت “تاکید ما این بوده که پاکستان از تروریزم پروری دست بردارد و این به سود پاکستان نیست. شما نتایج آن را می‌بینید که پاکستان با فشارهای مختلف مواجه است و یکی هم قطع کمک‌هایی است که به این کشور صورت می‌گرفت.

باورم اینست که این به اساس همان استراتیژی ایالات متحده امریکا صورت گرفته و نیاز است پاکستان در مورد عملکرد و راهکارهای که در مبارزه با تروریزم دارد، تجدید نظر کند”. آقای دانش گفت، توقع افغانستان اینست که پاکستان همان تعریفی را که در مورد تروریزم در داخل آن کشور دارد، در افغانستان و منطقه نیز چنین تعریفی را دنبال کند. پس از اعلام ایالات متحده مبنی بر قطع کمک ۳۰۰ میلیون دالر برای پاکستان، مقامات اسلام آباد تلاش کردند تا قطع این کمک ها را کم اهمیت جلوه بدهند. تاثیر گذاری فشار ها بر پاکستان در همین حال، شماری از کارشناسان افغانستان باور دارند که فشارها باید بر پاکستان افزایش یابد، زیرا به باور شماری از کارشناسان، فشار که از سوی ایالات متحده تا حال بر پاکستان وارد شده است، کافی نیست.

جاوید کوهستانی، آگاه مسایل نظامی و امنیتی، به رادیو آشنا – صدای امریکا گفت که چنین فشار ها–قطع کمک ۳۰۰ میلیون دالری امریکا بر پاکستان–نتایج لازم را در قبال نخواهد داشت. آقای کوهستانی افزود”باور من اینست که باید پاکستان مانند ایران مورد تحریم قرار گیرد تا این فشارها در حدی باشد که بتواند به پاکستان و افکار عمومی آن فشار واقعی را بیاورد تا که سیاست پاکستان در سطح منطقه، در حمایت از بنیادگرایی و افراطیت تغییر کند.” اما ودیر صافی، تحلیلگر علوم سیاسی، گفت که کمک‌های ایالات متحده به پاکستان در بخش نظامی و ملکی چشمگیر بوده و این تصمیم واشنگتن، تاثیر قابل توجهی روی وضعیت پاکستان خواهد گذاشت.

امرالله صالح، رئیس پشین امنیت ملی افغانستان، در یک پیام تویتر از اقدام ایالات متحده حمایت کرده و گفته است که جنرال‌های که از دهشت افگنی حمایت می‌کنند، باید بیشتر رنج بکشند.

علی‌رضا روحانی سخن‌گوی کمیسیون شکایات انتخاباتی، امروز دوشنبه(۱۲ سنبله) در یک نشست خبری در کابل گفت که آغاز کارزارهای انتخاباتی پیش‌از وقت توسط برخی از نامزدان انتخابات پارلمانی پیش‌رو، غیرقانونی است.

او می‌گوید:«تاریخ رسمی کمپاین‌های انتخاباتی تاکنون آغاز نشده، اما شماری از نامزدان انتخابات پارلمانی پیش‌رو پوسترهای تبلیغاتی‌شان را به بهانه‌های مختلف در سطح شهر نصب کرده‌اند؛ این موضوع تخلف انتخاباتی محسوب می‌شود. کمپاین‌های پیش‌از وقت را به‌گونه جدی پیگیری و بررسی خواهیم کرد.»

سخن‌گوی کمیسیون شکایات انتخاباتی می‌گوید که براساس قانون انتخابات افغانستان، هیچ فردی حق ندارد که قبل از آغاز کارزارهای انتخاباتی، دست به نشر و پخش تصاویرشان در جاده‌ها و اماکن عامه و یا هم فضای مجازی بزنند. به‌گفته او، تبلیغات پیش از وقت از سوی برخی نامزدان، تحت بررسی قرار دارد و در گام نخست ثبت می‌شود، سپس مستندسازی می‌گردد و در اخیر نیز به آن رسیدگی خواهد شد. سخن‌‌گوی کمیسیون شکایات انتخاباتی افغانستان هشدار می‌دهد که افراد متخلف یا از فهرست نهایی حذف می‌شوند و یا هم جریمۀ نقدی خواهند شد.

این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که برخی از نامزدان انتخابات پارلمانی پیش‌رو، قبل از آغاز تاریخ رسمی کارزارهای انتخاباتی، تصاویر شان را به‌بهانه‌های مختلف در جاده‌ها و اماکن عمومی نصب کرده‌اند.

امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه در گفتگو با یک شبکه تلویزیونی سوئس گفت: من برای ولادیمیر پوتین احترام بسیاری قائل هستم و من یکی از افرادی هستم که معتقدم برای امنیت باید رویکرد جدیدی با روسیه داشته باشیم.

رئیس جمهور فرانسه افزود: ما نیاز به گفتگو با روسیه داریم، اما رویای “پوتین” پرچیدن اتحادیه اروپا است. ولادیمیر پوتین و امانوئل مکرون روسای جمهور روسیه و فرانسه در تاریخ 15 جولای با یکدیگر دیدار کردند. امانوئل مکرون اشاره کرد که این دیدار به مقامات دو کشور این اجازه را می دهد که گفتگو درباره مسائل بین المللی و منطقه ای از جمله اوضاع سوریه را ادامه دهند.

شماری از سطحی‌نگران، اختلاف‌های حنیف اتمر و اشرف غنی را دل‌خوری‌های کوچک دو هم‌پیمان می‌دانند که به زودی تمام می‌شود‌، اما این برداشت اشتباه است. رقابت روی به دست آوردن منابع کم‌یابی مثل قدرت، ‌نفوذ، ‌ثروت، منزلت و معلومات شوخی نیست. آقای اتمر شبکه‌ساز ماهری است. او توانسته بود نفوذ خودش را در درون دستگاه حکومت و نهادهای امنیتی گسترش دهد. علاوه بر این، حتماً حنیف اتمر درک کرده بود که با استفاده از ظرفیت‌ها و توانایی‌هایی که دارد، می‌تواند به مقام ریاست جمهوری برسد. شاید به همین دلیل بود که اختلاف‌هایش را با اشرف غنی رو کرد و در وضعیتی که دیگر دوام کار با رییس جمهور مشکل شده بود، ‌استعفا داد.

پس از استعفای حنیف اتمر، آقای غنی در مراسم معارفه‌ی حمدالله محب، از مشاور پیشین امنیت ملی ارگ ستایش کرد و قبول استعفای او را تصمیمی دشوار خواند، اما ساعاتی پس از این مراسم، جنگ‌ رسانه‌ای غنی و اتمر شروع شد. حنیف اتمر از چهره‌های کلیدی حکومت وحدت ملی بود. بسیاری‌ها تصور می‌کردند که گرداننده‌ی اصلی ارگ اتمر است. شماری او را با امین و اشرف غنی را با تره‌کی مقایسه می‌کردند. در حکومت پس از کودتای هفت ثور، تره‌کی سمت ریاست دولت و حزب را و امین سمت وزارت خارجه و معاونت صدراعظم را داشت، ‌اما در واقعیت امر،‌ امین صلاحیت‌دار اصلی حکومت خلقی‌ها بود و لحظه‌ای که درک کرد تره‌کی از او حرف‌شنوی ندارد، ‌حذفش کرد. بسیاری از مخالفان سیاسی ارگ، رابطه‌ی اتمر و غنی را شبیه رابطه‌ی تره‌کی و امین می‌دانستند. اتمر از جایگاه مشاور امنیت ملی ارگ با سفیران، ‌دیپلومات‌ها و مقام‌های امنیتی کشورهای مختلف در تماس بود. به همین دلیل بود که استعفای او در رسانه‌های جهانی بازتاب گسترده‌ای یافت.

بازتاب استعفای آقای اتمر در رسانه‌های جهانی و مراجعه‌ی نمایندگان رسانه‌ها به نزدیکان او، ‌به ایشان فرصت بی‌نظیری اعطا کرد تا خودش را به عنوان نامزد احتمالی انتخابات ریاست جمهوری مطرح کند. نزدیکان آقای اتمر به رسانه‌های جهانی و بین‌المللی گفتند که ایشان نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ است و به همین دلیل استعفا کرده است. رسانه‌های جهانی خبرهای ملاقات‌های محرمانه‌ی آقای اتمر با نمایندگان برخی از نیروهای سیاسی داخلی را نیز منتشر کردند. نامزد شدن حنیف اتمر در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹ به این معنا است که ایشان دیگر اشرف غنی را شایسته‌ی زعامت نمی‌داند. در متن استعفانامه‌ی آقای اتمر هم آمده بود که دلیل استعفای او اختلاف نظر جدی با رییس جمهور روی مسایل ‌سیاسی، ‌انتخاباتی، ‌سیاست خارجی و بحث‌های مربوط به اجماع و وحدت ملی بود.

نزدیکان آقای غنی هم تبلیغات آقای اتمر را بی‌پاسخ نگذاشتند. هواداران آقای غنی در مصاحبه با رسانه‌ها چنان وانمود کردند که گویا حنیف اتمر در مذاکره با مقام‌های خارجی اهداف سیاسی و شخصی خودش را دنبال کرده است. آنان اتمر را متهم می‌کنند که بدون دریافت مجوز از رییس جمهور، با مقام‌های روسیه دیدار و گفت‌وگو کرده است. در مجموع، طرف‌داران غنی سعی می‌کنند تلاش‌های اتمر در حوزه‌ی سیاست خارجی را زیر سوال ببرند. آنان اتمر را متهم می‌کنند که بسیاری از تماس‌های خارجی‌اش از سوی رییس جمهور منظوری نداشت و نامشروع بود، اما به نظر می‌رسد که دکتر عبدالله با این نظر موافق نیست. دکتر عبدالله در جلسه‌ی شورای وزیران در واکنش به استعفای اتمر گفت که مشاور مستعفی امنیت ملی ارگ یک مدیر امنیتی توانا بود و در حوزه‌ی سیاست خارجی هم از منافع امنیتی افغانستان به «خوبی» نمایندگی کرد، اما سعی نزدیکان آقای غنی بر این است که آقای اتمر را سیاستمداری معرفی کنند که به صورت نامتعارف به مسکو نزدیک است. این امر با تلقی‌ای که قبلاً از آقای اتمر وجود داشت، ‌در تضاد کامل است.

دکتر دادفر سپنتا، مشاور امنیت ملی ارگ در حکومت حامد کرزی در کتاب خاطراتش نوشته است زمانی که ضراراحمد مقبل، وزیر داخله بود، ‌سفیران امریکا و بریتانیا به کرزی مراجعه می‌کردند و از او می‌خواستند که آقای اتمر را وزیر داخله بسازد. آقای سپنتا از آقای اتمر به صراحت نام نبرده است، ولی از سیاق متنی که ایشان نوشته‌اند به خوبی پیداست که منظور ایشان آقای اتمر است. در کتاب خاطرات دکتر سپنتا آقای اتمر سیاستمداری معرفی می‌شود که مورد اعتماد قدرت‌های بزرگ مخالف روسیه بود.

روشن است که جنگ‌های رسانه‌ای سیاستمداران با ترکیبی از اطلاعات درست و نادرست صورت می‌گیرد. این سیاستمداران می‌خواهند با دادن اطلاعات درست و نادرست به مخاطب‌های گوناگون ذهنیت‌سازی‌ کنند و نحوه‌ی تصمیم‌گیری مخاطبان را زیر تأثیر قرار دهند.

جنگ رسانه‌ای غنی و اتمر تنها در حوزه‌ی سیاست خارجی نیست. طرفداران رییس جمهور، آقای اتمر را متهم می‌کنند که به عمد تلاش می‌کرد تا رابطه‌ی اشرف غنی را با سیاستمداران پر نفوذ خراب کند. آنان تلاش می‌کنند که موضع‌گیری‌های تند رییس جمهور در قبال احزاب و دانه‌درشت‌های سیاسی را به آقای اتمر ربط دهند. طرفداران آقای غنی اتهام سنگینی به اتمر وارد می‌کنند. آنان در جنگ رسانه‌ای‌شان اتمر را متهم می‌کنند که به رییس جمهور اطلاعات نادرست در مورد رهبران سیاسی و احزاب سیاسی می‌داد و این امر سبب واکنش تند رییس جمهور در برابر سیاستمداران و احزاب سیاسی می‌شد. در پاسخ به این اتهام، طرفداران آقای اتمر، رییس جمهور را رهبری توصیف می‌کنند که کرکتر خشن دارد و ظرفیت‌های مورد نیاز برای رهبری جامعه‌ی چند فرهنگی و پیچیده‌ی افغانستان را در خودش نپرورده است. شماری از طرفداران اتمر بسیار واضح نوشته‌اند که او به رییس جمهور غنی گفته بود که در انتخابات سال ۲۰۱۹ نامزد نباشد. این جنگ رسانه‌ای بسیار جدی، خبر از رویارویی انتخاباتی اتمر و غنی در سال ۲۰۱۹ می‌دهد.

رویایی آقایان غنی و اتمر، چیز نادر و بکری در تاریخ سیاسی افغانستان نیست. تاریخ سیاست در افغانستان، داستان گسست ایتلاف‌ها و پشت‌‌کردن به متحدان سیاسی است. در چهار‌ دهه‌ی اخیر هم قصه همین بود. امین، تره‌کی را استاد خودش خطاب می‌کرد، ‌اما روزی رسید که شاگرد، استاد را به قتل رساند. بنا بر روایات مشهور رابطه‌ی کارمل و نجیب هم، شبیه مناسبات پیر و مرید بود، اما این دو در منازعه‌ی قدرت به جان همدیگر افتادند. حال که افغانستان از تاریخ سیاسی خون‌بارش اندکی فاصله گرفته است، ‌رقابت‌های سیاستمداران شکل رسانه‌ای دارد و در نهایت به رویارویی انتخاباتی منجر می‌شود. ادعای آنانی که رقابت آقایان غنی و اتمر را جدی نمی‌دانند، کاذب است. روشن است که غنی و اتمر در آینده، برای جلب متحدان سیاسی به سیاستمداران دانه‌درشت و آنانی که بانک رای تلقی می‌شوند، مراجعه خواهند کرد.

برخی از سیاستمداران دانه‌درشت هم منتظر اند تا در تکت‌های انتخاباتی آنان جا خوش کنند. سیاست برای بسیاری از سیاستمداران افغان، ‌تلاش‌ جمعی برای تحقق برخی از برنامه‌ها و مطالبات نیست. بسیاری از سیاستمداران افغان، تنها برای حضور در دستگاه حکومت تلاش می‌کنند. طیفی از مخالفان سیاسی ارگ که در ایتلاف بزرگ ملی گردآمده‌اند، مجموعه‌ای از مطالبات سیاسی را مطرح کرده‌اند و تحقق آن را شعار می‌دهند، ‌اما بیشتر آنان هنوز هم گوشه‌ی چشمی به ارگ و نامزدی دارند که پیروزی او تضمین شده باشد. این سیاستمداران نشان داده‌اند که مطالبات سیاسی را خرچ حضور در دستگاه حکومت و همراهی‌ با «کاروان پیروز» می‌کنند. از این به بعد، بسیاری سیاستمداران سعی خواهند کرد تا تشخیص دهند که کدام شخص چانس بیشتر برای پیروزی دارد ‌تا با او ایتلاف کنند. سیاستمدارانی مثل اتمر و غنی هم به بسیاری از سیاستمداران پر نفوذ نگاه ابزاری دارند و به آنان به عنوان یک ضرورت انتخاباتی می‌نگرند. سیاست افغانستان از هر نوع داعیه‌ی پیشروانه تهی شده است.

اطلاعات روز

اندیپندینت به نقل از گوین ویلیام سون، وزیر دفاع بریتانیا که به افغانستان سفر کرده بود، نوشته است که هدف از برقراری ارتباط بین جنگجویان داعش در افغانستان و واحدهای تروریستی در بریتانیا، راه‌اندازی حملات تروریستی می‌باشد.

وزیر دفاع بریتانیا اولین مقام حکومتی است که جنگجویان داعش افغانستان را تهدید بالقوه برای امنیت بریتانیا خوانده است. او در جریان سفرش به افغانستان با اسکای نیوز گفت‌وگو کرده است.

این مقام ارشد امنیتی بریتانیا گفته است: «آن‌چه که ما می‌بینیم این گروه یک تهدید جدی به بریتانیا است و ما باید اقدام کنیم و مطمئن شویم که در آینده شاهد حملاتی چون حمله‌ی منچستر نباشیم.» او تاکید کرده است که به‌طور مرتب گروه‌های تروریستی که در افغانستان فعالیت می‌کنند، را تحت نظر دارند و شواهدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد این گروه‌های تروریستی نه تنها با بریتانیا بلکه با تمام قاره‌ی اروپا ارتباط دارند.

داعش در چند سال گذشته تبدیل به یکی از چالش‌های جدی امنیتی در افغانستان شده است. هرچند این گروه پایگاه اصلی خود در ننگرهار را از دست داده اما همچنان به حملات تروریستی ادامه می‌دهد.

نقیب‌الله امینی، سخنگوی فرماندهی پولیس بادغیس گفت که عبدالقیوم، عضو یک باند مافیایی و چهار همکارش را که چندی پیش یک عضو دادگاه استیناف بادغیس و سرباز پولیس را در شهر قلعه‌نو به قتل رسانده بودند، روز یکشنبه (۱۱ سنبله) بازداشت شده‌اند.

به گفته‌ی آقای امینی، بازداشت شدگان عضویت گروه تروریستی ملاغوث‌الدین مشهور به «سیاه خان» را دارند؛ گروهی که متهم به دست داشتن در چندین حمله انفجاری، آدم‌ربایی و قتل‌ در بادغیس اند. این افراد در ولایتی بازداشت شده‌اند که در سال‌های اخیر ناامنی و حضور طالبان در نقاط مختلف آن گزارش می‌شود.

در اوایل سنبله سال جاری والی نام‌نهاد طالبان برای بادغیس و ۶۰ از جنگجویان طالبان در ولسوالی غورماچ کشته شدند.

در متن استعفای آقای کاکر آمده است که وی به دلیل “یک سلسله ملحوظات و مشکلات موجود” نمی‌تواند در این سمت باقی بماند.

آقای کاکر از افراد نزدیک به آقای اتمر دانسته می‌شود، شماری‌ها دلیل استعفای وی را، کنار رفتن آقای اتمر از سمت مشاوریت شورای امنیت ملی می‌دانند.

آقای کاکر از حدود چهارسال به این‌سو به عنوان معاون شورای امنیت ملی افغانستان ایفای وظیفه می‌کرد.

در جریانی که آقای اتمر به عنوان وزیر معارف ایفای وظیفه می‌کرد، آقای کاکر به عنوان معاون وی گماشته شده بود.

محمد حنیف اتمر حدود ده روز قبل (۳ سنبله) از مشاوریت شورای امنیت ملی افغانستان استفعا داد. آقای اتمر دلیل استعفای خویش را اختلافات با سیاست‌ها و روش‌های سطح رهبری حکومت خوانده بود. محمد اشرف غنی، رئیس جمهور افغانستان استعفای آقای اتمر را پذیرفت و حمدالله محب، سفیر پیشین افغانستان در ایالات متحده را به عنوان مشاور شورای امنیت ملی این کشور معرفی کرد.

محمدحنیف کهگدای منشی شورای ولایتی بغلان می‌گوید، در این جنگ تنها نیروهای خیزش مردمی با امکانات اندک‌شان در برابر طالبان مقاومت کرده‌اند.

عبدالرشید، یکی از بزرگان ولسوالی نهرین به سلام‌وطندار می‌گوید، در نتیجۀ درگیری میان نیروهای امنیتی و طالبان، تاکنون بیش از 100 خانواده از چندین روستای نهرین آواره شده‌اند و در وضعیت بدی به‌سر می‌برند اما در عوض، طالبان از خانه‌های آن‌ها به‌عنوان سنگر استفاده می‌کنند.

با این حال، اکرام‌الدین سریع فرمانده پولیس بغلان، از آمادگی‌ها برای آغاز عملیات نظامی در ولسوالی نهرین این ولایت خبر می‌دهد. بغلان از ولایت‌های ناامن در شمال‌شرق کشور است و طالبان در شماری از ولسوالی‌های آن حضور گسترده دارند.

ریاست جمهوری افغانستان با نشر اعلامیه‌یی گفته است که این ۱۲ مورد شامل درخواست اعطای قرارداد پروژه‌ی تهیه و چاپ ۱۲.۲ میلیون جلد کتاب درسی به زبان‌های دری و پشتو، درخواست اعطای قرارداد پروژه‌ی اعمار جاده به طول ۴.۹۵ کیلومتر و هموارسازی ساحه به مساحت ۲۸۵ جریب زمین در پارک صنعتی محمد آغه ولایت لوگر، درخواست اعطای قرارداد پروژه‌ی انتقال ۲۰ هزار متریک تُن کود کیمیاوی یوریا از فابریکه‌ی کود و برق مزار شریف به مراکز ولسوالی‌های ۳۴ ولایت کشور و درخواست اعطای قرارداد پروژه‎‌ی کار دیزاین و نقشه‌ی بازسازی ساختمان جدید موزیم کابل اند.

 

محمد حنیف رضایی؛ سخنگوی قول اردوی ۲۰۹ شاهین می‌گوید که یک چرخبال مربوط یک شرکت خارجی که شماری از نظامیان را به فاریاب انتقال می‌داد، لحظاتی پس از ارتفاع گرفتن به دلیل عوارض تخنیکی در فرودگاه این پایگاه نظامی سقوط کرده است.

این هلیکوپتر متعلق به یک شرکت قراردادی خارجی به نام مک بوده‌ است.

او گفت طرف قرارداد این شرکت نیروهای امریکایی مستقر در افغانستان هستند و پیلوت های آن نیز خارجی بودند که برای حمل و نقل در ارتش افغانستان استفاده می‌شد.

به گفته آقای رضایی این هلیکوپتر صبح امروز ( یکشنبه ۱۱ سنبله) قول اردوی ۲۰۹ شاهین را به مقصد ولایت فاریاب در شمال افغانستان ترک می‌کرد که در دقایق اول پرواز دچار نقص فنی شد و در محوطه این قول اردو سقوط کرد.

او گفت که هلیکوپتر از نوع ام ۱۴ روسی است و در زمان سقوط ۱۵ متر از زمین فاصله گرفته بوده که سقوط و به زمین برخورد و آتش گرفت.

آقای رضایی درباره شمار سرنشینان این هلیکوپتر گفت که علاه بر خلبانان، چهار سرباز ارتش و شش سرباز پولیس از جمله سرنشینان این هلیکوپتر بودند که تاکنون سه نفر از سرنشینان نجات داده شده اند. در همین حال، منابع نظامی از کشته شدن یک پیلوت خارجی و دو افغان در نتیجه سقوط این هلیکوپتر خبر دادند. دو افغان و یک خارجی نیز زخمی شده اند.

این درگیری در پی آن رخ داده که سه تن از اهالی قریه نیخته ولسوالی قره‌باغ از طرف افراد ناشناس کشته شدند.

این منبع می افزاید که پس از این رویداد، میان اهالی قریه نیخته که ساکنان شیعه مذهب دارد و قریه شیرآباد که پشتون های سنی در آن ساکن هستند، درگیری صورت گرفته است.

منبع می گوید که در این درگیری چند تن زخمی شده اند.

گفته می شود درگیری تاکنون جریان دارد. این در حالی است که چند ماه پیش نیز میان اهالی این دو قریه درگیری های مرگباری بر سر آب رخ داد که در نتیجه آن، یک بحران امنیتی و اجتماعی طولانی در این ولایت بروز کرد و شاهراه کابل –قندهار چندین روز از سوی معترضان مسدود بود تا سرانجام دولت مرکزی مجبور به دخالت شد و معترضان را وادار به ترک اعتراض کرد.

در این دیدار آقاى ربانى، ضمن تبریکی برگزاری موفقانه انتخابات پارلمانی در پاکستان، اظهار داشت؛ حمایت از روند مذاکرات و پروسه صلح دولت افغانستان میتواند بر روابط دوجانبه تأثیر مثبت و مؤثر داشته باشد.

همچنين وزير امور خارجه كشورمان بر رسيدگى سريع به مسئله‎ى جنرال کنسولگری پاكستان در جلال آباد اصرار ورزيد.

با این حال “نصرالله خان” سفیر پاکستان در کابل به حمايت جمهوری اسلامی پاکستان از موقف افغانستان براى نشست مسکو تأكيد كرد. همچنین دو طرف روى روابط سياسى، روابط اقتصادى، وضعيت امنيتى، روند صلح، همكارى هاى منطقه ى و تمديد اقامت مهاجرين، گفتگو نمودند.

گفتنی است که سفارت پاکستان روز گذشته با انشتار اعلامیه ای از مسدود کردن کنسولگری این کشور در شهر جلال آباد ولایت ننگرهار خبر داد. سفارت پاکستان اعلام کرد این کشور کنسولگری خود در جلال آباد را به دلیل ناامنی ها و مداخله والی ننگرهار در امور کاری این نهاد مسدود کرده و تا در این مورد رسیدگی نشود این کنسولگری مسدود خواهد ماند.

با این حال حیات الله حیات والی ننگرهار در واکنش به اظهارات سفارت پاکستان گفته است که در کنسولگری این کشور در جلال آباد با افغانهای که خواهان ویزای پاکستان هستند برخورد انسانی صورت نمی گیرد.

به اساس اطلاعات به دست آمده از مسؤولان، افراد بازداشت شده صدیق‌الله و سجاد نام‌ دارند که باشندۀ اصلی ایجنسی آن سوی خط دیورند، می‌باشند.

دفتر مطبوعاتی والی ننگرهار با نشر خبرنامه‌یی به نقل از فرد تسلیم شدۀ گروه داعش به نام نقیب الله گفته که حدود چهار سال قبل با آن گروه یک جا شده‌است.

به اساس خبرنامه، آنان قبل از پیوستن به گروه داعش، زیر چوکات طالبانی پاکستانی تحت رهبری حافظ سعید فعالیت داشته و پس از آن با گروه داعش یک‌جا شده‌است. آنان می‌گویند که در جریان چهارسال قبل در بخش‌های مختلف ولایت ننگرهار، فعالیت‌های ضد حکومتی و افراد ملکی داشته‌اند.

به نقل از خبرنامه، آنان می‌گویند، پس از آن‌که دانستند، گروه داعش به افراد ملکی و جامعه آسیب می‌رسانند، به نیروهای امنیت ملی خودشان را تسلیم نموده‌‎اند. افراد تسلیم شده می‌افزایند که از گروه داعش ماهانه معاش دریافت می‌کردند و علاوه می‌کنند که در حال حاضر، شهروندان کشورهای اوزبیکستان، تاجیکستان، آذربایجان، پاکستان، عرب، ترک و چیچین‌ها عضویت داعش را دارند و در افغان جنگ می‌کنند. به نقل از آنان، رهبری افراد گروه در افغانستان را خارجی به عهده دارند.

عمران خان، نخست وزیر جدید پاکستان ۱۷ سپتمبر موترهای سوپر لوکس مربوط به دفتر نخست‌وزیری را به حراج می‌گذارد.

از موترهای لوکس نخست‌وزیر می‌توان به هشت بی‌ام‌و از جمله سه مدل ۲۰۱۴ و سه مدل اس‌یو وی و دو مدل اس‌یو وی ۲۰۱۶ و همچنان چهار موتری مرسدس بنز ۲۰۱۶ که دو دستگاه آن ضد گلوله است، اشاره کرد.

قرار است عمران خان برای ریاضت اقتصادی از هلیکوپتر در رفت و آمد به سرکار استفاده کند. وزیر اطلاع رسانی پاکستان در حمایت از تصمیم عمران خان اعلام کرد که رفت و آمد با هلیکوپتر از دفتر نخست وزیر و به محل سکونت عمران خان (منطقه بانی‌گالا) ارزان‌تر از رفت و آمد در جاده است.

اما بعد از انتشار این خبر موج گسترده‌ای از واکنش‌ها در فضای مجازی به همراه داشت. در همین راستا پیام‌های توئیتری بسیاری از سوی کاربران پاکستانی منتشر شد که این خبر را به سخره گرفتند. اکنون مسافت بین منطقه بانی‌گالا و دفتر نخست‌وزیر پاکستان حدود ۱۵ کیلومتر است که نزدیک به ۸ مایل دریایی است که براساس محاسبات حدود ۱۲۸ هزار روپیه پاکستانی هزینه به همراه دارد اما اگر برای رفت و آمد نخست وزیر از موتر استفاده شود رفت و آمد در جاده هزینه کمتری به همراه دارد.

همچنان یکی از نظامیان بازنشسته ارتش در گفت‌وگو با روزنامه اکسپرس تریبون اعلام کرد که هزینه راه‌اندازی هر هل‌کوپتر هزاران روپیه است. وی ادامه داد: اگر نخست‌وزیر می‌خواهد مسیر ارزان‌تری انتخاب کند بهتر است پیاده روی کند. مثل کاری که هر صبح انجام می‌دهد.

از طرفی ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه پیشنهاد داد که تا پایان ماه جاری میلادی کشورش رزمایش مشترک نظامی با پاکستان برگزار کند.

از سوی دیگر رسانه‌های هند گزارش دادند که دولت این کشور بارها نسبت به فروش سلاح‌های روسیه به پاکستان اعتراض کرده اما پوتین به اسلام‌آباد گرایش بیشتری دارد.

روسیه در واکنش به گسترش روابط هند با امریکا روابط خود را با پاکستان گسترش می‌دهد. اتحاد نظامی روسیه، چین و پاکستان می‌تواند فضای امنیتی جنوب آسیا را به سمت یک روند تازه تغییر دهد. طبق این خبر یک شرکت روسی قصد دارد با فروش یک سامانه راداری به پاکستان این کشور را قادر سازد تا از نیروگاه هسته‌ای و دیگر تاسیسات حیاتی خود محافظت کند.

هفته گذشته و حین برگزاری نمایشگاه نظامی سال ۲۰۱۸ در مسکو یادداشت تفاهمی بین گروه «آر. تی. ای» روسیه و شرکت پاکستانی «تک وین» در این زمینه منعقد شد. پیشتر رسانه‌های امریکایی در گزارش‌هایی اذعان داشته بودند که گرم شدن روابط پاکستان مجهز به سلاح اتمی با روسیه نگران کننده است.

بر اساس توافق‌نامه‌ای که اخیراً بین اسلام‌آباد و مسکو امضا شده افسران نظامی پاکستان در مراکز نظامی روسیه آموزش می‌بینند. قرارداد آموزش نظامی افسران پاکستانی در سفر اخیر «الکساندر فومین» معاون وزیر دفاع روسیه به پاکستان امضا شد. پاکستان در حال رایزنی برای خرید جنگنده سوخو ۳۵ ، بالگردهای ام آی، تان تی ۹۰، سامانه دفاعی موشکی و سامانه راداری دفاعی از روسیه است.

چندی پیش ملوان «کلیم شوکت» معاون فرمانده نیروی دریایی پاکستان با سفر به روسیه قرارداد همکاری دفاعی دریایی با این کشور را امضا کرد. از دیدگاه کارشناسان مسائل سیاسی، توسعه همکاری‌های اسلام‌آباد و مسکو به ویژه در بخش نظامی همواره تابع روابط پاکستان با کشورهای غربی از جمله امریکا بوده است.

سفر پی در پی و متقابل مقامات پاکستان به روسیه نشان داد که اسلام آباد درصدد است برای تقویت موقعیت نظامی و سیاسی خود در منطقه به ویژه در برابر دهلی‌نو روابط خود را با مسکو گسترش دهد. وزیر تولیدات دفاعی پاکستان گفت: گسترش روابط با روسیه اولویت سیاست خارجی پاکستان است و این ارتباط دوجانبه به صلح و ثبات در جنوب آسیا کمک می‌کند.

خبرگزاری رویترز به نقل از کویون فاکنر، سخنگوی پنتاگون گزارش داده که این کمک‌ها به دلیل عدم اقدامات قاطع پاکستان در برابر شورشیان در خاک آن کشور لغو می‌شود.

از سویی هم‌ یک مقام دیگر امریکایی به رویترز گفته که وزیر دفاع امریکا اگر تا تابستان سال جاری شاهد اقدامات پاکستان در برابر شورشیان می‌بود،‌ این کمک‌ها را لغو نمی‌کرد.

تصمیم لغو کمک‌های امریکا به پاکستان در حالی گرفته می‌شود که قرار است مایک پمپئو،‌ وزیر خارجه‌ی امریکا و جنرال جوزف دانفورد،‌ افسر ارشد ارتش امریکا به‌زودی از اسلام‌آباد دیدن کنند.

بحث در مورد مبارزه با ستیزه‌جویان در خاک پاکستان هدف اصلی سفر این مقام‌های امریکایی به پاکستان گفته شده است. کمک ۳۰۰ میلیون دالری امریکا به پاکستان درحالی لغو می‌شود که روابط میان دو کشور پس از اعلام استراتژی جدید دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا برای جنوب آسیا به تیرگی گراییده است.

ترامپ گفته بود که اگر پاکستان به حمایت‌هایش از ترویستان ادامه دهد، ضرر خواهد کرد و فرصت‌های زیادی را از دست خواهد داد.

او گفته بود: « پاکستان با همکاری با ما در افغانستان می‌تواند به خیلی چیزها برسد. در صورت ادامه‌ی پناه دادن به تروریستان، خیلی چیزها را از دست خواهد داد.» پاکستان در پانزده سال گذشته بیش از ۳۰ میلیارد دالر امریکایی از ایالات متحده امریکا کمک دریافت کرده است. ترامپ به این باور است که پاکستان هم کمک دریافت کرده و هم امریکا را فریب داده است.

جنرال اسکات‌میلر، امروز(یک‌شنبه، ۱۱ سنبله) به‌جای ژنرال جان‌ نیکلسون، به‌‌عنوان فرمانده جدید نیروهای حمایت قاطع (ناتو)در افغانستان شروع به کاز کرد.
میلر گفت:که نیروهای خارجی مستقر در افغانستان به حمایت از مردم تلاش خواهند کرد. او هم چنین بر تامین صلح در افغانستان تاکید کرده است.

در طی جنگ هفده ساله‌ای افغانستان، اسکات میلر، نهمین جنرال آمریکایی است که فرماندهی نیروهای خارجی در افغانستان را به عهده می‌گیرد.

نامبرده قبلا هم به مدت دوسال فرماندهی این نیروها را به عهده داشته است.

پس از مکتبهای خیالی و پلیس خیالی این بار نوبت به افراد خیالی رسید
کمیتۀ انتخابات ائتلاف بزرگ ملی افغانستان امروز هزاران تذکره سفید، بسته‌های استیکر، تذکره‌های استیکردار و کتاب‌های ثبت‌نام رأی‌دهندگان را به‌عنوان اسناد در اختیار رسانه‌ها قرار داده و ادعا می‌کند که ارگ ریاست‌جمهوری، کمیسیون مستقل انتخابات و ادارۀ توزیع تذکره‌ها این تقلب را سازماندهی کرده‌اند.
“ائتلاف بزرگ ملی افغانستان” مدعی است که به بیش از ۱۰ هزار تذکره جعلی دست یافته که برای افراد خیالی صادر شده است.

اعضای این ائتلاف امروز (شنبه، ۱۰ سنبله) در یک نشست خبری در کابل گفتند که این اسناد انجام تقلب “گسترده و سازمان یافته” در روند ثبت‌نام رای دهندگان انتخابات پیش‌رو را نشان می‌دهد.
“ائتلاف بزرگ ملی” که از ۳۵ حزب و جریان سیاسی که غالبا از منتقدان رئیس جمهور عنی است یک ماه پیش تشیکل شد؛ عطا محمد نور والی پیشین بلخ، عبدالرشید دوستم، معاون اول ریاست جمهوری، صلاح الدین ربانی، وزیر خارجه افغانستان و محمد محقق معاون دوم ریاست اجرائیه از چهره‌های معروف در این ائتلاف هستند.
نور رحمان اخلاقی، عضو “ائتلاف بزرگ ملی” گفته است در برخی از این تذکره‌ها که از ولایات مختلف جمع آوره شده عکس یک نفر بر چندین تذکره با اسم‌های متفاوت نصب شده و بر روی تذکره های کودکان نیز برچسب رای‌دهی نصب شده است.
براساس قانون افغانستان کسانی حق شرکت در انتخابات را دارند که ۱۸ سال را تکمیل کرده‌اند.
این ائتلاف با به نمایش گذاشتن این تذکره‌ها اعلام کردند وجود این نوع تذکره ها نشان می دهد که ثبت‌نام ۹ میلیون رای دهنده که توسط کمیسیون انتخابات افغانستان اعلام شده، واقعیت ندارد.
این ائتلاف هشدار داده‌اند که برای جلوگیری از تقلب در انتخابات پارلمانی از هرگزینه‌ای استفاده خواهند کرد.
رئیس کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان در واکنش به این ادعاها گفت که احزاب سیاسی از راه‌های مختلف بر آنان اعمال فشار می‌کنند و این فشارها “به دلیل منافع شخصی و حزبی است و برای این کمیسیون قابل قبول نیست”.

بربنیاد معلومات ریاست ترافیک وزارت امور داخله، از سال ۱۳۸۵ تا پایان سال ۱۳۹۶خورشیدی، نزدیک به ۱۶هزار شهروند کشور در رویدادهای ترافیکی، جان‌های شان‌را از دست داده و بیش‌تراز ۴۲هزار تنِ دیگر زخمی شده اند. این تنها آماری‌است که ریاست عمومی ترافیک، به‌ثبت رسانده‌است. مسوولان این ریاست، می‌پذیرند که در بسیاری از موارد، ماموران ترافیک قادر به رفتن در مسیرهای ناامن نیستند و به‌همین دلیل، برخی‌از رویدادها به‌ثبت نمی‌رسند. چنان‌که صفحه‌ی رسمی انترنتی وزارت صحت عامه‌ی کشور، آمار کشته شده‌های ناشی‌از رویدادهای ترافیکی سال گذشته را ۳۶۹ نفر و زخمی‌ها را تا بیش‌از ۲۵ هزار نفر گزارش داده‌است. ‌

آخرین گزارش دفتر معاونت سازمان ملل متحد (یوناما) درکابل، ناامنی و رویدادهای هراس‌افگنی (انفجار، انتحار، درگیری و عملیات‌های نظامی) را، بزرگترین عاملِ کشتار سالانه دستِ‌کم سه هزار و زخمی‌شدنِ بیش‌از هفت‌هزار شهروند (ملکی) افغانستان، اعلام نموده است. این رقم بیش‌ترین میزان مرگ‌ومیر شهروندان کشور را در مقایسه با رویدادهای ترافیکی و طبیعی نشان می‌دهد. بربنیاد آمار بانک جهانی، تنها ۳۰ درصد از رویدادهای ترافیکی افغانستان در شهرهای کلان (کابل، هرات، بلخ، کندهار، ننگرهار و بغلان) و باقی همه در شاه‌راه‌های کشور به‌ثبت رسیده‌اند.

عوامل گوناگون

افزایش رویدادهای ترافیکی به‌عنوانِ مرگبارترین رویداد پس‌از رویدادهای امنیتی، نگرانی‌های زیادی را برای شهروندان کشور ایجاد نموده و این رَوند، سالانه هزاران شهروند کشور را قربانی می‌گیرد.

داده‌های معلوماتی ریاست عمومی ترافیک نشان می‌‌دهد که پس‌از افزایش دوبرابری آمار تلفات رویدادهای ترافیکی درسال ۱۳۸۸خورشیدی، این رَوند تا سال گذشته به‌گونه‌ی هم‌سان تا سال ۱۳۹۵ ادامه داشته و درسال گذشته به‌یک‌باره‌گی تا کم‌تراز ۲۰درصد کاهش یافته‌است. مسوولان ترافیک کشور، دلایلِ گوناگونی را درپیوند با کاهش و افزایش این رویدادها عنوان نموده، می‌گویند که با افزایش نفوس، توسعه یافتنِ شهرها و شاهراه‌ها و تورید روزافزون موترهای کهنه و نَو در کشور، گراف رویدادهای ترافیکی و مرگ‌ومیر ناشی ازآن نیز، افزایش یافته‌است.

عبدالحکیم بختیار مدیر رویدادهای ریاست عمومی ترافیک می‌گوید: “به دلیلِ ناامنی در شاه‌راه‌ها، مأموران ترافیک نمی‌توانند چیستی‌وچنانی وقوع رویداد و هم سرعت موترها را در جاده‌های عمومی‌ بررسی کنند.” آقای بختیار، سرعت بیش‌از حد، قانون ستیزی و اعتیاد راننده‌های بس‌های مسافربری به موادمخدر را، از دیگر عواملِ این وضعیت می‌داند. اما برخی‌از شرکت‌های مسافربری با ردِ ادعای مسوولان، می‌گویند که دلایل و دشواری‌های زیادی از خرابی جاده‌ها و شاهراه‌ها تا به تهدیدهای رهزنان و مخالفان مسلح دولت، برسر راه آن‌ها وجود دارد که مسوولیت آن‌هم به دولت برمی‌گردد. احمد الله مسوول شرکت مسافربری احمد شاه ابدالی می‌گوید: “نبود جاده‌های معیاری، افزایش ناامنی و نبود اشاره‌های ترافیکی در جاده‌های عمومی، سبب شده تا هرروز حوادث مرگ‌بار رخ دهد.” در تازه‌ترین رویداد، دوهفته پیش یک بس مسافربری مربوط این شرکت در بزرگ‌راه قندهار-هرات با ماین کنار جاده برخورد کرد که دراین رویداد یازده مسافر جان باخت وچهل تن دیگر زخمی شدند. آقای احمد الله می‌افزاید که همین ناامنی‌ها و خرابی جاده‌ها بیش‌ترازهمه سبب شده تا زیان‌های هنگفت مالی نیز بر شرکت‌های مسافربری وارد شود. مسوولان ریاست عمومی ترافیک در مورد زیان‌های مالی ناشی‌از رویدادهای ترافیکی در کشور آماری نمی‌دهند؛ اما تأکید دارند که در کنار تلفات جانی، زیان‌های مالی‌هم رو به افزایش بوده است.

فساد در نهاد ترافیک

آگاهان، مسوولان و مردم همه معتقداند که موجودیت فساد در نهاد ترافیک سبب شده تا راننده‌ها به‌آسانی جواز رانندگی به‌دست بیاورند و یا هم با پرداخت رشوه، تخطی و تقلب کنند و حتا از حادثه فرار کنند. پیش‌ازین هم، گزارش‌هایی از به‌دست آوردنِ جواز رانندگی در بدل سه تا پنج هزار افغانی و پرونده‌های اخاذی و رشوه‌ستانی در رسانه‌های همه‌گانی و شبکه‌های اجتماعی به‌نشر رسیده‌است. بااین‌هم مُعضل فساد در نهادهای دولت، هنوزهم ازکلان‌ترین مبحث هر خانه و رسانه‌ی کشوراست و همه‌ساله در رده‌بندی‌های جهانی‌هم، جای‌گاه ویژه‌ای دارد. بی تجربه‌گی و بی‌پروایی، اختلاس در قراردادها و ساخت‌وساز جاده‌ها و هم‌چنان عدمِ نظارت از وزن مجاز موترهای باربری، از دیگر موارد فساد گسترده در نهادهای مسوول دولت اند که بخشی‌از عوامل وقوع رویدادهای ترافیکی در کشور عنوان شده‌اند.

نبود اشاره‌های ترافیکی

یافته های پیک نشان می‌دهد که تا سال ۱۳۹۴، تنها ۳۷ پایه زیگنال برقی در چهارراه‌های شهر کابل نصب بوده و پس‌از آن وزارت امور داخله تنها توانسته که در پنچ محل، بیست پایه زیگنال برقی (چراغ اشاره) را برای تنظیم جاده‌های پایتخت، فعال نگه‌دارد. این زیگنال‌ها نزدیک به ۱۲ملیون افغانی هزینه برداشته‌اند؛ اما با گذشت کم‌تراز چهار سال به دلیل پایین بودن کیفیت، برخی آنان از فعالیت باز مانده‌اند. ریاست ترافیک کابل و شهرداری کابل که از کم و بیش یک سال به‌این سو باهم یک‌جا شده‌اند، درپیوند به چگونگی غیرفعال ماندنِ اشاره‌ها چیزی نمی‌گویند؛ اما از طرح تازه‌ای برای برقی سازی سیستم ترافیک شهر کابل خبر می‌دهند. درحالی‌که هنوزهم، مدیرت ترافیک کابل درهم‌کاری با شهرداری کابل بااستفاده از نیروی انسانی “ماموران ترافیک”؛ نظم جاده‌های شهر را تنظیم می‌کنند و تنها در پنج (چهارراه) شهرکابل، چراغ‌های اشاره فعال‌اند و بس.

اعتیاد به‌ مواد مخدر

بسیاری از رانندگان موترهای باربری و مسافربری در جریان رانندگی از مواد مخدر به‌ویژه (چرس) استفاده می‌کنند و در حالت نشه رانندگی می‌کنند. هرچند مسوولان ترافیک هم می‌پذیرند که بسیاری از راننده‌ها اعتیاد به مواد مخدر و دخانیات دارند و یکی از عوامل کلیدی وقوع رویدادهای مرگبار ترافیکی در شهرها و شاهراه‌ها نیز همین‌است؛ اما برخی‌از راننده‌ها برعکس بار مسوولیت این‌گونه رویدادها را بر دوش ترافیک می‌اندازند. فرهاد ۲۷ ساله راننده‌ی موتر کاستر مسافربری شهری می‌گوید: «همین جواز رانندگی را برای معتاد و غیرمعتاد کی می‌دهد و چرا می‌دهد؟»

خرابی جاده‌ها

بسیاری‌از جاده‌های کشور به‌صورت غیرمعیاری توسط شرکت‌های غیرفنی و کم‌تجربه ساخته شده‌ و طبق معیارهای جاده‌یی جهان نمی‌باشند. هم‌چنان انفجارهای ماین کنارجاده و رویدادهای ضدِ امنیتی نیز باعث شده تا جاده‌ها تخریب شوند. بنابراین، کم‌عرض بودن و معیاری نبودن جاده‌ها و تخریب آن، از دیگر عواملِ افزایش رویدادهای ترافیکی درکشور به شمار می‌رود. این عوامل درحالی بر تلفات ناشی‌از رویدادهای ترافیکی افزوده می‌شوند که در یک‌ونیم دهه‌ی پسین، میلیون‌ها دالر کُمک جامعه‌ی جهانی و بودجه‌ی ملی دولت افغانستان در صدها پروژه‌ی جاده و سرک‌سازی به‌مصرف رسیده؛ اما هنوز دستِ‌کم نیمی از پایتخت کشور، جاده‌های معیاری و اسفالت شده ندارد.

بی‌احتیاطی و نقض قانون

بی‌توجهی مسوولان، نبود نظم و نظارت ترافیک بر موترها در شهرها و شاهراه‌ها و هم‌چنان نبود قانون منظم ترانسپورتی در شهرهای کشور، باعث شده تا راننده‌گان همواره از مقررات ترافیکی سرپیچی کنند و ازسوی مسوولان مورد بازپرس هم قرار نگیرند. سخی‌داد ۵۵ ساله که به‌گفته‌ی خودش از سی سال به‌این‌سو در شهر کابل رانندگی می‌کند، می‌گوید: “سه بار تا حالی تصادم کردیم، هرسه بار جانب مقابلم ملامت بوده و از قانون ترافیک هیچ نمی‌فهمیدن…”

سرعت و رقابتِ بی‌جا 

تیزرانی و سرعت بیش‌ازحد، یکی از جدی‌ترین عوامل رویدادهای مرگبار ترافیکی است. مسعود ۲۲ ساله که به‌تازه‌گی همراه با مادر بیماراش با موتر مسافربری ۴۰۴ به‌کابل آمده، می‌گوید: “بدبختانه شاهد یک حادثه ترافیکی بودیم که دلیلش‌هم مسابقه تیزرانی دوراننده، باسرعت بالا در سرک غیراستندرد بود.” یافته‌های پیک از داده‌های منابع رسمی نشان می‌دهد که دستِ‌کم نیمی از رویدادهای ترافیکی توسط راننده‌های موترهای تیزرفتار صورت می‌گیرد. موترسایکل، موتر مسافربری و موترباربری به‌ترتیب نیمی دیگر از رویدادهای مرگبار ترافیکی را سبب می‌شوند.

رعایت نکردنِ سیستم ایمنی

قانون ترافیک افغانستان برای سرعت موترها و رانندگی در جاده‌ها محدودیت‌هایی وضع نموده؛ اما این قانون برهمه‌گان تطبیق نمی‌شود. به‌طور مثال، دانستنِ قانون جاده، استفاده از کمربند ایمنی، اشاره‌های راست و چپ و عدمِ استفاده از تلفن‌های همراه درهنگام رانندگی و هم‌چنان، داشتن کلاه ایمنی برای راننده‌گان موترسایکل به‌گونه‌ی درست تطبیق نمی‌گردد. درحالی‌که صفحه‌ی رسمی انترنتی وزارت امورداخله‌ی کشور در سال ۱۳۹۱خورشیدی، شمار افسران و کارکنان ریاست عمومی ترافیک را ۳۶۱۷ تن اعلام نموده است. باوجود این‌هم، برخی‌از شهروندان کابل به‌این باوراند که حضور مأموران ترافیک در جاده‌ها و چهارراه‌های پایتخت، تأثیر چندانی در نظم و رعایت قانون ترافیک ندارد. این نوار ویدیویی پَیک در یکی از چهارراه‌های شهرکابل است که نشان می‌دهد چگونه راننده‌های متخلف در پیش چشم مأمور ترافیک، خلاف‌ورزی می‌کنند.

چاره‌های کاهش و نجات

یافته‌های پیک نشان می‌دهد که افزون‌بر زیان‌های مالی و جانی ناشی‌از رویدادهای ترافیکی، سالانه دستِ‌کم سه‌هزار پرونده‌ی مربوط به جرایم ترافیکی به نهادهای عدلی و قضایی کشور محول شده‌است. داده‌های معلوماتی آخرین گزارش دادستانی کُل (لوی‌سارنوالی) می‌رساند که از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ خورشیدی، بیش‌تراز ۱۴هزار پرونده‌ی جرمی رویدادهای ترافیکی دراین نهاد بررسی شده و به دادگاه معرفی شده‌اند. باآن‌که آمار این پرونده‌ها در پنج سال گذشته رو به کاهش بوده؛ اما بااین‌هم در مقایسه با آمار بالای تلفات، نگران کننده‌است. درحالی‌که حفظ جان مردم یکی از وظایف اساسی نهادهای دولت شمرده می‌شود، پس باید اقداماتی روی دست گرفته شود، تا از وقوع چنین رویدادهای مرگبار جلوگیری صورت گیرد. موارد زیر، بخشی از راه‌حل‌های اند که برخی‌از آگاهان امور اجتماعی برآن تأکید داشته و برای کاهش رویدادهای مرگبار ترافیکی مؤثر و سازنده عنوان شده‌اند.

× تطبیق یکسان قانون ترافیک بر همه شهروندان کشور؛

× استفاده‌ی راننده‌گان و سرنشینان از کمربند امنیتی؛

× پوشیدن کلاه ایمنی برای راننده‌گان موترسایکل؛

× مبارزه با فساد اداری در قراردادهای سرک‌سازی و توزیع جوازهای راننده‌گی؛

× نصب سرعت‌سنج در جاده‌ها و شاهراه‌ها برای معلوم کردن سرعت موترها؛

× نصب علائم ترافیکی و فعال ساختن ترافیک شاهراه در تمام شاهراه‌ها؛

× کنترول وزن وسایط نقلیه، به‌ویژه وسایط نقلیه باربری تا از تخریب سرک‌ها جلوگیری به عمل آید؛

× آموزش علایم ترافیکی به دانش‌آموزان مکتب‌ها

اما درصورتی‌که مسوولان ترافیک و دیگر نهادهای مسوول دولت به‌این امر توجه نکنند و نتوانند، نظم ترافیک را در کشور بهبود بخشند؛ نه‌تنها که این مُعضل پابرجا خواهد ماند، بل‌که میزان مرگ و میر ناشی از رویدادهای ترافیکی، از جای‌گاه دوم به نخست ارتقا خواهد کرد.

پیک