نویسنده: rahapress

 وزیر دفاع آمریکا روز جمعه طی گفت وگویی تلفنی با فرمانده ارتش پاکستان ضمن بررسی تحولات افغانستان و پیمان صلح امریکا با طالبان، بر آنچه که همکاری طولانی مدت و منافع امنیتی مشترک با اسلام آباد خواند، تاکید کرد.

رسانه های پاکستان امروز گزارش دادند: «مارک اسپر» در تماس تلفنی با ژنرال «قمر جاوید باجوا» بر مشارکت امنیتی طولانی مدت و منافع متقابل آمریکا و پاکستان تاکید کرد.

وی که هفته گذشته به دلیل گسترش شیوع ویروس کرونا در منطقه شرق و غرب آسیا برنامه سفر رسمی خود به پاکستان را به تعویق انداخته بود، گفت: پنتاگون متعهد به همکاری با دولت پاکستان است.

مارک اسپر همچنین از حمایت پاکستان از اعلامیه مشترک آمریکا و دولت افغانستان و همچنین پیمان صلح واشنگتن با طالبان قدردانی و از ادامه همکاری های نزدیک با اسلام آباد در آینده استقبال کرد.

منابع خبری گزارش دادند: ساعاتی پس از رایزنی تلفنی وزیر دفاع آمریکا با فرمانده ارتش پاکستان، “آلیس ولز” دستیار معاون وزیر امور خارجه آمریکا از کمک یک میلیون دلاری این کشور به پاکستان در مبارزه با ویروس کشنده کرونا خبر داد.

رسانه‌های پاکستانی روز شنبه آمار رسمی شمار مبتلایان به ویروس کرونا را ۴۵۰ اعلام کرده و تاکنون نیز ۳ نفر بر اثر ابتلا به این بیماری جان باختند.

شمار جان‌ باختگان کرونا در آمریکا نیز طی ۲۴ ساعت گذشته به ۲۰۵ نفر و تعداد مبتلایان نیز به ۱۴ هزار و ۲۰۲ تن افزایش یافت.

رئیس جمهور غنی، به کشته شدن سربازان در ولایت زابل اشاره کرد و گفت:« که این گونه حملات طالبان، نه تنها فرصت صلح را با خطر مواجه می کند که نفرت مردم به این گروه را نیز افزایش می دهد.»

طالبان مسلح، روز گذشته طى حمله اى در منطقه سپینی غبرگی در مربوطات شهر قلات ولایت زابل، دو پوسته امنيتى را تصرف و ۲۲ سرباز  را کشتند.

بر اساس معلومات منابع، در ولایت زابل، این حمله توسط یک شخص نفوذی طالبان انجام شده بود. در این دو پوسته، ده پولیس و ۱۴ سرباز اردوی ملی مشغول ایفای وظیفه بودند.

در خبرنامه منتشر شده از ارگ ریاست جمهوری آمده است فرزندان صادق کشور (نیروهای امنیتی و دفاعی)، با شجاعت و دلیری نه تنها از مردم و کشور، بلکه در خط نخست مبارزه با تروریزم به خاطر امنیت منطقه و جهان می‌رزمند.

در خبرنامه، از قول رييس جمهور غنى گفته شده است: «در این مرحلۀ حساس و سرنوشت ‌ساز کشور که بیشتر از هر زمان دیگری، فرصت برای صلح که آرزوی بزرگ و خواست اساسی مردم ماست، فراهم گردیده؛ این‌گونه حملات وحشیانه و تروریستی گروه طالبان، نه تنها فرصت صلح را با خطر مواجه می ‌کند، بلکه نفرت مردم نسبت به این گروه را بیشتر از پیش افزایش می‌دهد.»

در خبرنامه، همچنان آمده است مردم افغانستان از فداکاری نیروهای امنیتی، با تمام قوت قدردانی کرده و در حمایت از آنها ایستاده اند.

اين در حاليست که موافقتنامۀ صلح میان طالبان و ایالات متحده، در دهم حوت امضا شده و بر اساس این توافقنامه، باید گفتگوهای بین الافغانی صلح در بیستم حوت آغاز می شد. این گفتگوها تا این زمان آغاز نشده؛ اما مقام های حکومت می گویند به زودی هیئت گفتگو کننده را معرفی می کند.

همينگونه آزادى پنج هزار زندانى طالب از سوى حکومت نيز از موارد اساسى اين موافقتنامه مى باشد؛ اما حکومت افغانستان اعلام کرده تا زمانى که خشونت ها عملاً از سوى طالبان کاهش نيابد، در مورد رهايى طالبان تصميم نخواهند گرفت.

در شرایطی که ویروس کشنده کرونا این روزها نفس ها را در بیشتر کشورهای جهان در سینه حبس کرده و سیاسیون برای در امان ماندن از مرگ جلسات و دید و بازدیدهای مهم خود را به حالت تعلیق درآورده اند، افغانستان اما مصیبت بارتر از دیگر کشورهای منطقه و جهان به نظر می رسد. شیوع کرونا در افغانستان درست زمانی شروع شد که اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی این کشور در بدترین حالت ممکن قرار داشت: کرونا در زمانی به عنوان یک قاتل خاموش خود را در افغانستان نشان داد که این کشور و مردم ستم کشیده اش درگیر قدرت طلبی رهبران حکومتی خود و حلقات جاه طلب اطراف آنان بود.

عبدالله و غنی به عنوان رهبران تیم های انتخاباتی ثبات و همگرایی و دولت ساز که تجربه تلخ پنج سال پرتنش در ساختار دولت وحدت ملی را با خود یدک می کشیدند یک بار دیگر در سناریویی شبیه به انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 به روی صحنه سیاسی افغانستان رفتند. در این میان اما کمتر کسی به ریشه اصلی این اختلاف و قدرت طلبی پی برده است: دیپلمات های امریکایی مستقر در کابل بعد از ماه ها دخالت آشکار در پروسه انتخابات افغانستان در مراحل مختلف کار را سرانجام به جایی کشاندند که دو رئیس جمهور در یک زمان در یک کشور سوگند ریاست جمهوری به جا آوردند؛ غنی که براساس اعلام کمیسیون مستقل انتخابات خود را برنده انتخابات اخیر می دانست با اعتماد به نفس بیشتری در مراسم سوگند خود ظاهر شد و رقیب وی یعنی دکتر عبدالله عبدالله که نتیجه انتخابات را نپذیرفته بود کمی آن طرف تر در مراسمی مشابه نیز سوگند وفاداری یاد کرد.

در این دو مراسم مشابه غنی و عبدالله برای یکدیگر خط و نشان کشیدند و در عین حال خود را انعطاف پذیر برای مذاکره و حل مشکل انتخاباتی نشان دادند. اما اینکه چرا کار به اینجا کشید و غنی و عبدالله هر دو به عنوان رئیس جمهور افغانستان در یک روز مراسم تحلیف خود را برگزری کردند خود جای تامل بیشتر دارد: به نقل از یکی از  افراد نزدیک به دکتر عبدالله عبدالله، جلسه عبدالله و غنی که با وساطتت زلمی خلیل ز اد، نماینده ویژه امریکا در امور صلح افغانستان، حتی تا ساعات نزدیک به مراسم سوگند ادامه داشت نیز بدون نتیجه ملموسی به پایان رسید. تجربه تلخی که غنی و عبدالله از پنج سال کار در قالب حکومت وحدت ملی داشتند رسیدن به توافق در این جلسه را مشکل ساخته بود.

به گفته منبع فوق، زلمی خلیل زاد در دیدار با رهبران سیاسی در خانه حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، گفته بود  امریکا تا زمانیکه مطمئن نشود عبدالله و غنی روی تشکیل یک حکومت همه شمول و فراگیر به توافق رسیده است، اجازه برگزاری هیچ مراسم سوگندی در کابل را نخواهد داد. خلیل زاد در این جلسه به صراحت بیان کرده بود که امریکا بدون حل اختلافات عبدالله و غنی در هیچ مراسم سوگندی شرکت نخواهد کرد. اما چند روز بعد از این جلسه همگان دیدند که امریکا این وعده خود را نادیده گرفت و مقامات  امریکایی از جمله جنرال  اسکات میلر در مراسم تحلیف غنی حاضر شدند و بر پیروزی وی در انتخابات مهر تایید زدند.

شهروندان افغان که از بحران انتخاباتی اخیر و برپایی دو مراسم سوگند و ظهور دو رئیس جمهور در کشورشان سراسیمه و نگران شده بودند به وضوح رد پای دخالت های امریکا در خلق این بحران انتخاباتی را مشاهده کردند. امریکا برخلاف وعده خود مبنی بر حمایت از افغانستان متحد و مستقل، سبب ایجاد تفرقه و بحران سیاسی در افغان شده است و این کشور را به سمت جدایی سوق می دهد. دولت ترامپ مسئول اختلاف عبدالله و غنی روی نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری می باشد: واشنگتن اما هرگز از افغانستانی متحد و مستقل حمایت نکرده و رهبران سیاسی افغان هم در حل  اختلافات سیاسی و آغاز مذاکرات بین الافغانی با طالبان منسجم و همسو عمل نکرده اند.

جعفر مهدوی، رهبر حزب ملت افغانستان، می گوید مردم افغانستان با مراسم سوگند عبدالله و غنی به عقب رانده شدند و دموکراسی در افغانستان به کما رفت.

عارف رحمانی، نماینده مردم غزنی در پارلمان، نیز گفت جامعه جهانی به ویژه امریکا بعد از بیست سال یک شکست شرم آور را در افغانستان تجربه کرد.

به هر صورت براساس قضاوت افکار عمومی افغان ها و اظهارات کارشناسان امر بحران انتخاباتی کنونی نتیجه شکست سیاست های امریکا و دخالت در انتخابات افغانستان می باشد.

دخالت پرهزینه امریکا

شهروندان افغانستان به ویژه در انتخابات سال 2009 میلادی به دخالت آشکار امریکا در انتخابات ریاست جمهوری در کشورشان پی بردند. رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین امریکا، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال 2009 را یک کودتای ناکام و عجولانه در برابر حامد کرزی قلمداد کرد. به هر حال دخالت های امریکا در امور مختلف از جمله انتخابات در افغانستان پس از سال 2001 نشان می دهد که این امر برای واشنگتن هزینه های بالایی به دنبال داشته است: فراهم سازی بودجه، تبلیغات عمومی در حمایت یا مخالفت با کاندیداهای خاص و هدایت افکار عمومی به سوی اهدف امریکا با استفاده از اطلاعات نادرست و تبلیغات غلط همه و همه مستلزم صرف هزینه های بالا از سوی امریکا بوده است. به گفته سفارت امریکا در کابل این کشور  در انتخابات 2019 برای حصول اطمینان از شفافیت در انتخابات افغانستان نزدیک به 29 میلیون دلار خرج کرد. امریکا همچنین هزینه کمیشنران خارجی برای مشورت و آموزش های فنی کمیسیون های انتخابات افغانستان را نیز پرداخت نمود. این حمایت های مالی  امریکا زمینه دخالت دیپلمات های این کشور در انتخابات افغانستان تحت عناوین مختلف را مهیا نمود. سفیر پیشین امریکا در کابل، جان بس، که یک سابقه جنجالی در ترکیه نیز داشت مدام از کمیسیون های انتخابات افغانستان بازدید می کرد، کمیشنران کمیسیون های انتخابات افغانستان را ملاقات می نمود و با کاندیدان انتخابات ریاست جمهوری عکس می گرفت. این دید و بازدید ها بدون شک ملاقات های ساده نبودند و اعمال فشار از سوی  امریکا بر نهادهای انتخاباتی افغانستان را به همراه داشت: جان بس در آن زمان گفته بود کمیسیون مستقل افغانستان باید روی گام های کلیدی لازم برای آماده سازی سریع و مفید انتخابات ریاست جمهوری را بردارد.

یک ماه پس از انتخابات، کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان برخلاف انتظار عمومی و به بهانه جدا سازی آراء پاک از ناپاک نتیجه اولیه انتخابات را اعلام نکرد و اعلام نتیجه انتخابات ماه ها به درازا کشیده شد و یکی از فاکتورهای کلیدی بحران انتخاباتی را سبب گردید.

سفارت امریکا در کابل نیز  این تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات را تایید کرد. جان بس در آن زمان گفت از تصمیم کمیسیون انتخابات افغانستان مبنی بر اقدام در جهت پاکسازی آراء پاک از ناپاک قبل از اعلام نتیجه انتخابات به طور کامل حمایت می کند. وی افزود بهتر است به جای  اعلام یک نتیجه شتابزده منتظر یک نتیجه شفاف باشیم. جان بس همین طور از تمام کاندیدان ریاست جمهوری خواست به استقلال پروسه انتخابات احترام بگذارند. خاتول مهمند، شاعر افغان، در آن زمان در پاسخ به جان بس نوشت: ؟«لطفا این کار را نکن! پشت هر حمایت شما یک هدف نهفته است. حمایت از مجاهدین، حمایت از طالبان و حمایت های شما در طی نوزده سال گذشته چیزی جز بدبختی به بار نیاورده است!»

جان بس در آن زمان با ارائه اطلاعات غلط از طریق نوشته های تویتری خود به مردم افغانستان سعی در جلب اطمینان افغان ها نسبت به انتخابات شفاف داشت و به عنوان یک ناظر مطلع به همه چیز از تصامیم کمیسیون مستقل انتخابات حمایت می کرد. جان بس در یکی از نوشته های تویتری خود نوشته بود صبر و شفافیت در اعلام نتیجه انتخالات اولویت است و برای رسیدن به نتیجه قابل اعتماد در انتخابات باید صبور بود. سفارت امریکا همچنین هرگونه اتهام انجام فعالیت های انتخاباتی هدفند به نیروهای امنیتی افغان مبنی بر حمایت از غنی که از سوی کاندیدان رقیب مطرح می شد را به سرعت و صراحت رد می کرد، اقدامی شبیه به اواخر جنوری سال 2010 که امریکا به مردم افغانستان نسبت به نتیجه شفاف انتخابات اطمینان می داد.

سفارت امریکا حتی زمانیکه کمیسیون مستقل انتخابات، غنی را برنده انتخابات و رئیس جمهور منتخب مردم اعلام کرد یک هفته سکوت اختیار کرد و پیروزی غنی را نه تبریک گفت و نه رد کرد. سفارت امریکا در عوض از رهبران سیاسی افغان خواست روی صلح با طالبان و یافتن راهی دیپلماتیک برای ختم جنگ در افغانستان تمرکز کنند.

امریکا رهبران سیاسی را گول زد

آنچه در مراسم سوگند غنی رخ داد به یک باره شهروندان افغان و افکار عمومی جهان را انگشت به دهان ساخت: امریکا بر خلاف وعده ای که به رهبران سیاسی افغانستان داده بود در مراسم سوگند غنی شرکت کرد و به نوعی به پیروزی او مشروعیت بخشید. حامد کرزی، رئیس جمهور پیشین افغانستان، شرایط کنونی را نگران کننده می خواند و نسبت به عدم صداقت و شفافیت در سیاست های امریکا در مورد انتخابات و صلح عمیقا اظهار نگرانی می کند. به اعتقاد کرزی امریکا می توانست با اقدامات سازنده و به موقع از اختلاف و تفرقه و بی ثباتی سیاسی در افغانستان جلوگیری کند و مانع برگزاری دو مراسم سوگند گردد.

به هر صورت با عمیق تر شدن اختلاف غنی و عبدالله روی اختلاف انتخاباتی بین وخیم تر شدن اوضاع شکننده امروزی افغانستان در آینده می رود. از سویی هم این اختلاف نشان داد که امریکا شریک قابل اعتمادی نیست. در این بحبوحه، افغانستانی ها باید برای تشکیل یک دولت ملی فراگیر که قابل قبول برای همه باشد کار کنند. ما باید یک ساختار سیاسی گسترده تری در سطح ملی ایجاد کنیم و سپس به سراغ گفت وگوی مستقیم با طالبان در مورد صلح و ختم جنگ برویم.

اشرف‌غنی در تازه‌ترین سخنانش گفت روند صلح طولانی است و نیاز به حوصله‌مندی و تدبیر دارد. او پیشتر بارها گفته بود که تأمین صلح پایدار کار پنج ساله است. این اظهارات ظاهراً در مغایرت با برنامۀ صلح امریکا و طالبان قرار دارد. ایالات متحده امریکا و طالبان، توافق‌نامه‌یی صلح را امضا کردند که برمبنای آن مذاکرات بین‌الافغانی آغاز می‌شود و طرف‌ها برای پایان بحران باید روی ساختار و نظام آینده گفت‌وگو و توافق ‌کنند. اظهارات اشرف‌غنی بدین معناست که مردم باید پنج سال حاکمیت وی را تحمل کنند و منتظر بمانند تا صلح در کشور تأمین گردد. این درحالی است که طالبان روند انتخابات به ویژه تحلیف را کاری برضد صلح و آشتی در کشور خوانده‌اند.

اشرف‌غنی در یک سال اخیر از تمام توان کار گرفت تا روند صلح را به چالش بکشد. او مانع معرفی هیأت جامع از جانب جمهوری اسلامی افغانستان در مذاکرات صلح بوده است. غنی مانع اصلی تأخیر در مذاکرات بین‌الافغانی است که قرار بود در دهم ماه فبروری آغاز شود. غنی بدین باور است که پس از توافق با طالبان کار حکومت وی به پایان می‌رسد، بنابراین از هر راه ممکن تلاش می‌ورزد که روند صلح را به چالش مواجه سازد و به تأخیر اندازد.

در سوی دیگر، رقبای انتخاباتی اشرف‌غنی که طرف اصلی طالبان نیز محسوب می‌شوند و پیشنۀ درگیری و جنگ طولانی با آن گروه دارند، از طرح صلح امریکا «بدون قیدوشرط» حمایت کردند. صلح را اولویت اصلی کشور خواندند و اعلام کردند که برای تأمین صلح حاضر به قربانی و از خودگذری هستند. رهبران سیاسی به‌ویژه در اردوگاه ثبات و همگرایی، ضمن این‌که در یک سال اخیر به‌طور همه‌جانبه از برنامۀ صلح دکتر خلیل‌زاد پشتیبانی کردند، همواره نگرانی‌شان را از تقلب در انتخابات مطرح کردند. منابع می‌گویند که خلیل‌زاد هربار در پاسخ به نگرانی‌های رهبران سیاسی گفته است: «من در کار انتخابات مداخله نمی‌کنم و سفیر ایالات متحده در کابل متوجه حساسیت‌های انتخاباتی و پیامدهای آن است.» در آغاز خلیل‌زاد تلاش کرد که خود را بی‌خبر از ماجرای انتخابات بیندازد. اما بی‌اعتنایی و طفره‌رفتن خلیل‌زاد از شکایت ها مبنی بر تقلب گستردۀ در انتخابات، ریشه در گرایش‌ها و مناسبات‌ وی با یک نامزد مشخص داشت. نامزدی‌که در ظاهر مقابل برنامه‌های صلح ایالات متحده امریکا ایستاده است. اکنون، خلیلزاد در نقش میانجی ظاهر شده و بحران سیاسی را ناشی از «مشکلات انتخاباتی» می‌داند. در آغاز، نماینده امریکا کوشید که طرح یک‌جانبۀ غنی را بر تیم ثبات و همگرایی تحمیل کند. اما مقاومت و ایستادگی رهبران سیاسی مانع تحقق طرح شد. او اکنون با طرح‌ها و امتیازات نو به دنبال تعامل است. اما اکنون تیم ثبات و همگرایی در موضع متفاوتی قرار دارد. تصمیم داکتر عبدالله مبنی بر برپایی مراسم تحلیف افکار عامه را تغییر داده و جایگاه وی را در میان هوادارانش تثبیت کرده و تیم ثبات و همگرایی را در موقعیت برتری در مذاکرات پیش رو قرار داده است. مراسم تحلیف دوگانه بیشترین صدمه را به محمد اشرف‌غنی و زلمی خلیل‌زاد وارد کرد. پیروزی خلیلزاد در دوحه و برگشت غنی به کاخ ریاست جمهوری تحت شعاع قرار گرفت.

رهبران ثبات و همگرایی از مواضع جانب‌دارانه و شرکت خلیلزاد در مراسم تحلیف غنی برآشفته شده‌اند. آنها حتا به عملی‌شدن توافق‌نامۀ صلح امریکا با طالبان مشکوک شده‌اند. زیرا، امریکا تا اینجای کار برخورد متناقض به روند صلح و انتخابات داشته است. اگر ایالات متحده مصمم به ختم جنگ و آشتی ملی است، نمی‌تواند احزاب نیرومند و مقتدر سیاسی را نادیده بگیرد.ایالات متحده نمی‌تواند به نگرانی‌ها و مطالبات مشروع احزاب سیاسی پشت کند و انتظار داشته باشد که آن‌ها همانند گذشته از «پروژۀ صلح» امریکا و طالبان بلاقید و شرط حمایت کنند. پروژه‌یی‌که بسیاری‌ها از جزییات و «ضمایمش» آگاه نیستند و پیامدهایش را هم نمی‌فهمند. اگر امریکا به مطالبات معترضان رسیده‌گی نکند، احتمالاً احزاب سیاسی با دورزدن حکومت و امریکا به مذاکره با طالبان خواهند پرداخت.

رفتار متناقض امریکا دربارۀ صلح و انتخابات ناشی از دو فرضیه زیر می‌تواند باشد:

-یا ایالات متحده امریکا ارادۀ جدی برای ختم جنگ و آشتی ملی در افغانستان ندارد. چنانچه رییس‌جمهور ایالات متحده بارها گفته است که امریکا نمی‌تواند همانند «پولیس» در افغانستان عمل کند و رسیدگی به مشکلات داخلی مربوط به خود افغان‌هاست. بدین معنا که امریکا با پایان دشمنی 20 ساله‌اش با طالبان، مأموریتش به پایان رسیده و دیگر نگران نیست که چه اتفاقی در کابل رخ می‌دهد. امریکا با طالبان به توافق رسیده و از این گروه به حیث پارتینر و همکار جدید در مبارزه با تروریزم و تحقق اهداف منطقه‌ای و راهبردی‌اش کار می‌گیرد.

– و یا اینکه نماینده ویژۀ امریکا در تصامیم و موضع‌گیری‌هایش دچار خطا شده است. خطایی‌که ایالات متحده را از دست‌یابی به اهدافش باز می‌دارد و روند صلح را منحرف می‌سازد. توافق صلح ایالات متحده امریکا مشروط به موفقیت مذاکرات بین‌الافغانی و پابندی طالبان به تعهدات‌شان می‌باشد. وقتی ایالات متحده از یک گروه فاقد عقبۀ اجتماعی در کابل حمایت کند و احزاب سیاسی، رهبران با نفوذ و شخصیت‌های قومی را نادیده بگیرد، بدین معناست که روند صلح متوقف خواهد شد. اکثریت رهبران سیاسی در پی حل بحران و تشکیل یک دولت فراگیر ملی هستند. ایالات متحده با به رسمیت شناختن اشرف‌غنی در انتخابات جنجال‌برانگیز اخیر، پشتیبانی برخی متحدان کلیدی و رهبران درشت سیاسی همانند داکتر عبدالله عبدالله، حامد کرزی، گلبدین حکمتیار، عبدرب الرسول سیاف، محمد کریم خلیلی، محمد محقق، جنرال دوستم و صلاح‌الدین ربانی و میلیون‌ها تن از طرف‌داران شان را از روند صلح از دست خواهد داد. نماینده امریکا می‌کوشد که غنی یک حکومت همه‌شمول تشکیل دهد. وزارت‌خانه‌ها را تقسیم کند و سهم اقوام را بدهد. اما به نظر می‌رسد اختلاف عمیق‌تر از این‌ها است. جریان‌های سیاسی هم به کمتر از تقسیم عادلانه قدرت و کاهش اختیارات و صلاحیت‌های رییس‌جمهوری تن نخواهند کرد. اقدامات اشرف‌غنی هم نشان می‌دهد که حاضر به تشکیل حکومت فراگیر ملی و واگذاری صلاحیت‌ها به نهاد «موازی» دیگر نیست. اگر مذاکرات برسر حل بحران ناشی از تشکیل یکجانبۀ حکومت حل نگردد، احتمال می‌رود که روند صلح با انقطاع  و ناکامی مواجه شود.

افغانستان رو

مذاکرات طرف‌های درگیر سیاسی در کابل با پادرمیانی نماینده خاص امریکا با ناکامی روبرو شده است. اشرف‌غنی و عبدالله عبدالله پس از اعلام نتیجۀ انتخابات هردو خود را پیروز انتخابات دانسته و مراسم تحلیف را به طور جداگانه برپا کردند و از تشکیل دولت آیندۀ افغانستان خبر دادند.

با وجود اختلاف عمیق میان دو تیم انتخاباتی، هر دو رهبر سیاسی برای پایان بخشیدن به منازعۀ سیاسی درِ مذاکره و گفت‌وگو را باز گذاشته‌اند. اما اختلافات به قدری گسترده است که امکان توافق و همکاری میان طرف‌ها را دشوار می‌سازد.

اشرف‌غنی در جایگاه ریاست‌جمهوری و عبدالله عبدالله در سمت ریاست اجرایی پنج سال تجربۀ کار مشترک در حکومت وحدت ملی داشتند. آنها در پنج سال به تکرار بر سر تقسیم کرسی‌های دولتی، سیاست خارجی و امنیتی حکومت و تقسیم منابع درگیر شدند.

اشرف‌غنی تمام ناکامی‌های حکومت وحدت ملی را به گردن رییس اجرایی می‌اندازد. او معتقد بود که عبدالله مانع اصلاحات و حکومت‌داری خوب است. غنی در دیدار با دیپلومات‌ها و رهبران کشورهای خارجی فساد، بحران سیاسی و بی‌کفایتی نظام را ناشی از «نهاد موازی» و «مزاحم» در کنار ریاست جمهوری عنوان می‌کند. غنی در جریان پیکارهای انتخاباتی «ریاست اجرایی» را «چیلک‌انداز» خواند و گفت که پس از پیروزی در انتخابات، این نهاد را حذف خواهد کرد. او به وعده‌اش عمل کرد و پس از مراسم تحلیف در نخستین فرمان ریاست اجرایی را از تشکیلات حکومت برداشت.

برعکس، عبدالله عبدالله معتقد بود که ریاست‌جمهوری بیشترین وقت و انرژی را صرف مهار شرکا به ویژه ریاست اجرایی کرد. تمام صلاحیت‌ها را به ریاست جمهوری محصور ساخت. اجماع سیاسی را از بین برد و فرصت‌ها را به تهدید مبدل گردانید. عبدالله بارها اعلام کرد که غنی حوصلۀ کار ندارد و شایستۀ ریاست جمهوری نیست. او در پیکارهای انتخاباتی تلاش کرد که مسوولیت نابسامانی و بحران پنج ساله را بر عهده نگیرد.

با وجود تجربۀ تلخ کار مشترک پنج ساله، دو شریک در مرحلۀ جدیدی از همکاری و رویارویی قرار گرفته‌اند. بحران خطرناک سیاسی، مذاکرات صلح با طالبان و در پی آن فشار مضاعف امریکا، هردو طرف را مجبور ساخته که راه تفاهم و تعامل در پیش گیرند. هر دو طرف با تهدیدهای مشترکی روبرو هستند. امریکا قصد خروج دارد و طالبان به حیث متحد تازۀ واشنگتن بزرگترین تهدید به رهبران حاکم در کابل محسوب می‌شوند. خلیل‌زاد پس از چند روز باردیگر برگشته تا قضیه را حل و فصل کند. چند دور تلاش و پادرمیانی نماینده امریکا، رهبران متنفذ سیاسی افغان و نمایندگان سازمان‌های بین‌المللی نتوانسته که درِ گفت‌وگو را بگشاید. اما امریکا اصرار دارد که دو طرف راهی جز تفاهم و همدیگر پذیری ندارند. خلیل‌زاد در تازه‌ترین تویت از رهبران افغان خواست که اختلافات را کنار گذارند، مصلحت پیشه‌ کنند و بحران سیاسی را حل نمایند.

اختلاف بر سر لغو نتیجۀ انتخابات

اشرف‌غنی انتخابات را خاتمه‌یافته تلقی می‌کند. او بدین باور است که مراسم تحلیف برپا کرده و کشورهای خارجی یکی پی دیگر پیروزی‌اش را در انتخابات تبریک گفته‌اند. بنابراین، هرگونه بحث دربارۀ انتخابات منتفی است. غنی خود را رییس‌جمهور برخاسته از قانون اساسی و پروسۀ مشروع و قانونی می‌داند. اما رقبای او پافشاری دارند که به دلیل تقلب و مهندسی آرا، نتیجۀ انتخابات لغو شود و حکومت همه‌شمول ملی شکل گیرد. در مذاکرات اخیر، غنی حاضر شده که قدرت را تقسیم کند و به رقبای انتخاباتی‌اش سهم دهد. اما با لغو نتیجۀ انتخابات به شدت مخالفت کرده است. رقبای غنی هم گفته‌اند که به «نتیجۀ تقلب» تمکین نمی‌کنند. این بزرگترین معضل در مذاکرات جاری سیاسی است. عبدالله می‌داند که با پذیرش نتیجۀ انتخابات، قادر نخواهد بود در حکومت آینده دوام آورد. آن‌ها می‌کوشند غنی را از مشروعیت انتخاباتی- قانونی بیاندازند و سپس از مواضع برابر به مذاکره و تقسیم کرسی‌های دولتی بپردازند. اختلاف بر سر نتیجۀ انتخابات احتمالاً مذاکرات را باناکامی روبرو سازد.

جلوگیری از «نهاد موازی»

غنی با درس از تجربۀ حکومت وحدت ملی، حاضر به هرگونه توافقی است مشروط به این‌که «نهاد موازی» دیگر در کنار ریاست جمهوری به میان نیاید. او تلاش دارد که به تنهایی حکومت را رهبری کند و کسی مانع تطبیق برنامه‌ها و اهدافش نشود. برعکس تیم ثبات و همگرایی، ایجاد پست نخست‌وزیری را خط سرخ می‌دانند. آنان در پی توافقی هستند که در نتیجۀ آن صلاحیت‌ها در تمام سطوح تقسیم شود و در پالیسی‌سازی و برنامه‌ریزی کلان مملکت سهیم باشند. غنی حاضر است سهم برابر در کابینه و نهادهای دیپلوماتیک به ثبات و همگرایی بدهد؛ اما در این تقسیم‌بندی، نهادی شبیه به ریاست اجرایی وجود نداشته باشد. ریاست اجرایی در پنج سال در نقش اپوزیسیون داخل نظام ظاهر شد و غنی را آرام نگذاشت. فساد و نابسامانی نظام را بیرون داد و از پروژه‌های مخفی گروهی پرده برداشت.

در کنار این‌ها، پالیسی کلان غنی و تیمش این است که از غیرمتمرکزسازی نظام و قدرت جلوگیری کنند. به همین دلیل، با ایجاد 14 کمیته در چوکات ریاست جمهوری، صلاحیت‌ها را متمرکز ساختند و وزارت‌خانه‌ها را تضعیف کردند. هرگونه توافق روی نظام «افقی» را یک عقبگرد می‌دانند.

سایۀ سنگین بی‌اعتمادی

جامعۀ سیاسی افغانستان از بحران اعتماد رنج می‌برد. در دو دهه، هیچ موافقت‌نامه‌یی جنبۀ اجرایی و عملی نیافته است. نمونۀ اخیر آن توافق تشکیل حکومت وحدت ملی و توافق صلح با حزب اسلامی است. یک بند موافقت‌نامۀ حکومت وحدت عملی نشد. مفاد توافق باحزب اسلامی به طاق نسیان گذاشته شد. بنابراین، هیچ کسی به نتیجۀ مذاکرات خوشبین نیست و به عملی‌شدن توافقات باور ندارد. به دلیل بی‌اعتمادی گسترده‌یی‌که به میان آمده است، جبهۀ نیرومندی در انتخابات اخیر در برابر اشرف‌غنی شکل گرفت. هیچ کسی حاضر به کار مشترک با دکتر غنی نیست. چون می‌داند که او به تعهداتش وفادار نیست. حتا ضمانت‌های سازمان ملل و سفارت امریکا نیز نتوانسته کارساز واقع شود. مذاکرات آتی سیاسی هم از فقدان ضمانت‌های اجرایی رنج می‌برد. در چنین شرایطی، تیم‌ها از نهایت احتیاط کار می‌گیرند تا باردیگر فریب نخورند و منزوی نشوند. بی‌اعتمادی گسترده موجب شده که مذاکرات طولانی شود.

به فرض اگر مذاکرات به نتیجه برسد، بیشتر از جریان مذاکرات، روند همکاری در کار حکومت‌داری میان دو طرف پیچیده و جنجال‌برانگیز خواهد بود. هر دو جناح به چشم رقیب و دشمن به یک دیگر می‌بینند. با انتباه از تجربۀ پنج ساله، معاوضۀ دشمنی به  همکاری، کار یک شبه نخواهد بود.

همایون قادری

۳۷ نظامی در حمله طالبان به یک پاسگاه مشترک نیروهای پولیس و ارتش افغان در ولایت زابل کشته شدند.

این حمله امروز (جمعه ۱ حمل) ساعت ۰۴:۰۰ صبح در مرکز ولایت زابل اتفاق افتاد.

عطاجان حق بیان، رئیس شورای ولایتی زابل می‌گوید این حمله از سوی طالبان انجام شده است.

گفته می‌شود در این حمله ۸ تن از مهاجمان نفوذی طالبان پس از حمله با جنگ افزارهایشان فرار کردند.

تا کنون آمار مشخص تلفات وارد شده به نظامیان افغان با رسانه‌ها شریک نشده است.

طالبان مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است.

وزارت داخله افغانستان تا کنون در ارتباط با این حمله چیزی نگفته است.

چهار مرد هندی: اکشئ تاكور، وینئی شرما، په ون گوپتا و موكیش سینگ، که در سال ۲۰۱۳ توسط دادگاه به جرم تجاوز جنسی و قتل یک دانشجو در دهلی در سال ۲۰۱۲ محکوم شده بودند، به دار آویخته شدند.

قربانی این قضیه چند روز پس از اینکه توسط شش مرد در اتوبوس در حال حرکت مورد تعرض جنسی قرار گرفته بود، به دلیل جراحت ها درگذشت.

این حادثه باعث عصبانیت مردم و ایجاد قوانین جدید ضد تجاوز جنسی در هند شد.

مطبوعات به این دانشجوی ۲۳ ساله فیزیوتراپی لقب نرهبیا، یعنی بی ترس، را دادند زیرا طبق قانون هند، نمی توان از شخص قربانی شده نام برد.

در قدم نخست، شش نفر در پیوند با این رویداد دستگیر شده بودند. جسد بی جان یکی از آنها، رام سینگ، که ظاهراً مرتکب خودکشی شده بود، در مارچ ۲۰۱۳، در زندان پیدا شد.

یکتن دیگر این افراد که در زمان تعرض جنسی فقط ۱۷ سال داشت، پس از سپری نمودن سه سال در زندان اصلاحاتی، در سال ۲۰۱۵ آزاد شد.

 ائتلاف آمریکا و ناتو اعلام کرد با توجه به شیوع ویروس کرونا، جابه جایی نیرو در افغانستان را موقتاً متوقف می‌کند.

ژنرال «اسکات میلر» فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان پنجشنبه با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد این تصمیم، همچنین به معنای آن است که برخی نیروها امکان خروج از افغانستان را نخواهند داشت.
وی گفت: این ائتلاف تعدیلات لازم را برای توقف موقتی اعزام نیرو به میدان انجام می‌دهد. در برخی موارد، این اقدامات باعث می‌شود تا برخی نیروها فراتر از تاریخی که برای مأموریتشان تعیین شده بود، بمانند.
وی افزود: تا روز پنجشنبه ۲۱ نفر از این نیروها علائمی مشابه آنفلوانزا داشته و قرنطینه شده‌اند.  
به نوشته هیل، در افغانستان هیچ آزمایشگاهی برای تحلیل آزمایش کرونا وجود ندارد و نمونه‌ها برای بررسی بیشتر به تأسیسات آزمایشگاهی آمریکا در آلمان یا مراکز غیرنظامی در نقاط دیگر فرستاده می‌شود.
میلر اظهار کرد یک هزار و ۵۰۰ نیرو اعم از غیرنظامی و پیمانکار، هفته گذشته به افغانستان وارد شدند و در زمان حاضر در قرنطینه هستند.  
وی افزود قرنطینه این افراد، «صرفاً یک اقدام احتیاطی» است.
ائتلاف بین‌المللی همچنین ملاقات‌های حضوری با همتایان افغانستانی را محدود کرده و جلسات آنها از طریق «ابزارهای فنی» انجام خواهد شد.  
توقف جابه جایی نیروهای بین‌المللی در افغانستان در حالی است که آمریکا، طبق توافق با طالبان، باید در مدت ۱۳۵ روز نیروهایش را کاهش داده و به هشت هزار و ۶۰۰ نفر برساند. آمریکا گفته که کاهش نیروها آغاز شده است.  
«سونی لگت» سخنگوی نیروهای آمریکایی در افغانستان روز چهارشنبه در توئیتی نوشت مقام‌ها «همچنان به اجرای دستور کاهش نیرو تا هشت هزار و ۵۰۰ نفر ادامه می‌دهند.»

زلمی خلیل‌زاد،‌ نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان در پیامی به مناسبت سال نو خورشیدی از رهبران افغان خواست برای یک حکومت همه‌شمول به توافق رسیده و به بحران سیاسی پایان دهند.

آقای خلیل‌زاد صبح امروز (جمعه،‌ 1 حمل) در تویتر خود نوشت رهبران افغان برای بهره‌گیری از فرصت تاریخی صلح،‌ اقدام کنند.

او همچنان از رهبران افغان خواست برای مهارکردن «آفت کرونا ویروس»‌ و مراقبت از مردم نیز با هم‌دیگر به‌شمول طالبان کار کنند. آمار افراد مبتلا به ویروس کرونا در افغانستان تا کنون به 24 نفر رسیده است.

خلیل‌زاد تأکید کرد این سه خواست او بهترین هدیه‌ای است که رهبران افغان می‌توانند به مردم بدهند.

خلیل‌زاد که هم پیش از برگزاری مراسم تحلیف ریاست‌جمهوری و هم بعد از برگزاری این مراسم در تلاش است تا اشرف غنی و عبدالله عبدالله روی یک حکومت مشترک به توافق برسد،‌ تا کنون موفق به این کار نشده است.

جگرن عبدالقادر،‌ افسر قول اردوی عملیات خاص کماندو از سوی افراد مسلح ناشناس در شهر کابل کشته شد.

فردوس فرامرز، سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل گفت این افسر ارتش حدود ساعت 3:20 دقیقه‌ی بعد از ظهر روز گذشته (پنج‌شنبه، 29 حوت)‌ از سوی افراد مسلح ناشناس با شلیک تفنگچه در ساحه‌ی 500 فامیلی از مربوطات حوزه‌ی پانزدهم امنیتی شهر کابل کشته شده است.

آقای فرامرز همچنان گفت چگونگی وقوع رویداد و انگیزه‌ی آن «تحت کشف و بررسی پولیس» قرار دارد.

قول اردوی عملیات خاص نیز با نشر تصاویری از تشییع جنازه‌ی عبدالقادر،‌ کشته‌شدن او را تأیید کرده است.

در مراسم تشییع جنازه‌ی او، دگر جنرال محمدفرید احمدی، فرمانده قول اردوی عملیات خاص و تورن جنرال خیال نبی احمدزی، معاون این قول اردو نیز حضور داشته‌اند.

فرد یا گروهی تا کنون مسئولیت این رویداد را به عهده نگرفته است.

حکومت روسیه، از نخستین مورد مرگ ناشی از ابتلا به ویروس کرونا در این کشور خبر داده است.

ادارۀ مبارزه با ویروس کرونا در مسکو امروز (نوزدهم مارچ) تایید کرد یک زن کهن سال در شفاخانه در گذشته است.

به گفتۀ داکتران روسی، زنی که جان سپرده پیش از این بیماری‌های قلبی، شکر و فشار بلند داشت.

در حال حاضر ۱۴۷ واقعۀ مثبت ویروس کرونا در روسیه ثبت شده است.

حکومت ایتالیا می‌گوید، با افزایش تلفات ناشی از گسترش ویروس کرونا، مدت قرنطین عمومی را تمدید می‌کند.

قرنطین در ایتالیا، در دهم مارچ اعلام شد که بر اساس آن تمامی این‌کشور تا سوم اپریل بسته می‌ماند.

اما صدراعظم ایتالیا امروز (نزدهم مارچ) گفت قرنطین عمومی تا بیست و پنجم اپریل ادامه خواهد یافت.

در حال حاضر مردم تنها برای کار، شفاخانه و مسایل خیلی ضروری اجازه بیرون رفتن را در ایتالیا دارند.

هم اکنون شمار تلفات ناشی از کرونا در ایتالیا با تلفات این بیماری در چین برابر شده است. تنها دیروز مرگ ۴۷۵ تن دیگر در ایتالیا تایید شد که به این ترتیب شمار تلفات به بیش از ۲ هزار و ۹۰۰ تن رسید.

در چین که جمعیت آن بیست و سه برابر ایتالیا ست بیشتر از سه هزار و دو صد تن بر اثر ابتلا به ویروس کرونا جان داده اند.

پس از چین و ایتالیا، ایران با بیش از یک هزار و یک قربانی، سومین کشور آسیب‌دیده ناشی از ویروس کروناست.

به گفته منابع خبری، وزرای امور خارجه دو کشور درباره تدابیر و اقدامات پیشگیرانه و همچنین راه‌های مقابله با ویروس کرونا تبادل نظر کردند.
منابع خبری افزودند: قریشی در این تماس از طرف ایرانی خواست تا زائران پاکستانی که اکنون در ایران حضور دارند، را با یک برنامه ریزی دقیق و به تدریج از مرز مشترک دو کشور خارج کنند تا فرصت سامان‌دهی این زائران در مراکز قرنطینه مرزی برای دولت پاکستان فراهم شود.

صلح افغانستان چون درگرو امریکا و پاکستان قرار گرفته مذاکرات بین الافغانی به حاشیه کشیده شده است.

تاخیر در آغاز گفتگو های بین الافغانی و نبود یک اجماع ملی سبب شده تا روند صلح افغانستان با چالش های بیشتری مواجه شود.

شماری از نمایندگان مجلس تاکید می ورزند ابتکار روند صلح افغانستان را امریکا و پاکستان به دست گرفته و به مذاکرات بین الافغانی توجه صورت نگرفته است.

نیلوفر ابراهیمی نماینده بدخشان در مجلس نمایندگان گفت: «صلح دو بخش دارد ما باید از آدرس خانه ملت موقف داشته باشیم و نباید صلح در گرو امریکا و پاکستان باشد و مذاکرات افغانی نباید به حاشیه برود.”

کلپ ضیاالدین ضیا  نماینده سمنگان در مجلس نماینده گان می گوید: « صلح افغانستان در گرو امریکا و پاکستان و چند سفیر است و مردم افغانستان را به طالبان فروخته اند و توافق نامه ایکه صورت گرفته باید مذاکرات افغانی آغاز می شد و این یک چالش بزرگ است.”

رییس مجلس نمایندگان کشیدگی های سیاسی میان عبدالله و غنی را به زیان روند گفتگوهای صلح دانسته می گوید حکومت مکلف است تا روند گفتگو های صلح را با گروه طالبان به نتیجه برساند.

میررحمان رحمانی رییس مجلس نمایند گان می گوید: « ما با یک میان جیگری وارد میدان می شویم و سی و چهار نماینده از سی و چهار ولایت در تشکیل یک هئیت با رهبرانی سیاسی بنشینند و این کشید گی های سیاسی حل شود تا بتوانیم موقف واضع در برابر گفتگو های صلح داشته باشیم.»

بااین حال نمایند گان مجلس تاکید می ورزند طرف های درگیر از راه جنگ هیچ گاهی به هدف های شان نمی رسند و تنها قربانی اصلی ناامنی ها مردم هستند و باید به خواست مردم که صلح است رسید گی جدی صورت گیرد. 

شاه محمود قریشی وزیر امور خارجه پاکستان روز چهارشنبه و پس از بازگشت از سفر رسمی به چین، به قرنطینه رفت.

رسانه‌های پاکستانی امروز گزارش دادند قریشی که به همراه “عارف علوی” رییس جمهوری پاکستان دوشنبه شب عازم چین شده بود، پس از بازگشت به قرنطینه رفت و قرار است از پنج روز تا یک هفته در این وضعیت بماند.

قریشی در این خصوص گفت: پزشکان متخصص قرار است تا پنج روز آینده آزمایش کرونا وی را انجام دهند و هدف از قرنطینه احتیاط و تدبیر پیش از ابتلا به بیماری است.

براساس این گزارش، تمامی اعضای هیات بلندپایه پاکستانی از جمله رییس جمهوری این کشور پیش از ترک پکن، آزمایش کرونا داده و پس از اطمینان از منفی بودن آزمایش به پاکستان برگشتند.

رییس جمهوری پاکستان به همراه وزیر خارجه و وزیر برنامه ریزی این کشور با هدف ابراز همبستگی با مردم و دولت چین به دلیل شیوع ویروس کرونا و تقویت همکاری های راهبردی میان دو کشور، سفر دو روزه ای به پکن انجام داد.

گروه طالبان اعلام کرد اگر شیوع ویروس کرونا در افغانستان گسترش یابد آنها حاضر هستند خشونت ها را کاهش داده و فرصت را برای مبارزه با این ویروس فراهم سازند.

«ذبیح الله مجاهد» سخنگوی طالبان در تازه ترین اظهارات خود به رسانه ها گفته است این گروه تدابیر را برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا در مناطق تحت کنترل خود اتخاذ کرده اند.

وی افزود طالبان حاضر است با سازمان بهداشت جهانی در  امر مبارزه با ویروس کرونا همکاری کند.

هرچند خطر گسترش کرونا مردم افغانستان را به دلیل نبود زیرساخت های بهداشتی و عدم توانایی مالی دولت نگران ساخته است اما اینکه طالبان حاضر شده اند، خشونت را برای مبارزه با کرونا کاهش دهد، هم خبری خوشی برای مردم است.

«رونالد کوبیا» نماینده اتحادیه اروپا از دولت و گروه طالبان در افغانستان خواسته بود برای مبارزه با کرونا و همکاری با مردم دو طرف باید آتش بس کنند.

دولت افغانستان در واکنش به این خواست اعلام آمادگی کرده و گفته است هرگونه تلاشی که منجر به صلح و فراهم کردن فرصت برای مبارزه با کرونا باشد، عملی خواهد کرد.

براساس آخرین آمار وزارت صحت عامه افغانستان ۲۲ مورد مثبت ویروس کرونا در کشور ثبت شده و از این جمله یک نفر بهبود یافته و به منزل خود برگشته و کرونا تاکنون در افغانستان تلفاتی نداشته است.

یک روز پس از درخواست زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت امور خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان مبنی بر رهایی زندانیان گروه طالبان، دفتر شورای امنیت ملی کشور می‌گوید موضع حکومت در این مورد تغییر نکرده است.

جاوید فیصل، سخن‌گوی دفتر شورای امنیت ملی امروز (پنج‌شنبه، 29 حوت) در تویتی گفت: «موقف ما (حکومت افغانستان) در مورد رهایی زندانیان گروه طالبان تغییری نکرده است.»

آقای فیصل بر رهایی مشروط گروه طالبان تأکید کرده افزود این گروه باید به کشتار مردم افغانستان پایان بدهد. او همچنان گفته که طالبان باید ضمانت کند که زندانیان رهاشده‌ی این گروه دوباره به صفوف جنگ بر نمی‌گردند.

آقای خلیل‌زاد دیروز (چهارشنبه، 28 حوت) در رشته‌تویتی گفته بود تیم‌های تخنیکی دولت افغانستان و گروه طالبان می‌توانند باهم کار کنند و برای رهایی فوری زندانیان روی مراحل تخنیکی تمرکز کنند.

نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان همچنان گفته بود که این کشور مایل است تا رهایی زندانیان طالبان و دولت افغانستان براساس توافق‌نامه‌ی صلح امریکا و طالبان به‌گونه‌ی فوری صورت گیرد.

توافق‌نامه‌ی صلح امریکا و طالبان در تاریخ دهم حوت به امضا رسید. در این توافق‌نامه آزادی زندانیان گروه طالبان مطرح شده است. طالبان نیز بر آزادی زندانیان به‌عنوان پیش‌شرطی برای آغاز مذاکرات بین‌الافغانی تأکید دارند.

براساس توافق‌‎نامه، قرار بود مذاکرات بین‌الافغانی در بیستم حوت آغاز شود،‌ اما اختلافات روی رهایی زندانیان آغاز این مذاکرات را به تأخیر انداخته و معلوم نیست که چه زمانی آغاز خواهد شد.

از سویی هم،‌ محمداشرف غنی چندی پیش فرمان رهایی پنج هزار زندانی طالبان را امضا کرد. قرار بود اولین گروه زندانیان طالبان در بیست‌وچهارم حوت به‌گونه‌ی مشروط آزاد شوند،‌ اما طالبان می‌گویند که زندانیان باید بدون هیچ پیش‌شرطی آزاد شوند.

اختلافات روی این موضوع هنوز پابرجاست و مشخص نیست روند رهایی زندانیان از چه وقت آغاز خواهد شد.

الیس ویلز، معاون وزیر امور خارجه‌ی امریکا برای آسیای جنوبی و مرکزی می‌گوید دولت‌های موازی در افغانستان جواب نمی‌دهد و باید بن‌بست حاکمیت هرچه زودتر پایان یابد.

خانم ویلز امروز (پنج‌شنبه، 29 حوت) در تویتی گفت تشکیل دولت‌های موازی برای مردم افغانستان زیان‌بار می‌باشد.

او افزود رهبران سیاسی افغانستان باید وحدت ملی را در اولویت قرار دهند و از آن محافظت کنند.

همزمان با معاون وزارت خارجه‌ی امریکا برای آسیای جنوبی و مرکزی، زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت امور خارجه‌ی امریکا برای صلح افغانستان نیز از رهبران سیاسی کشور خواست که با کنار گذاشتن اختلافات‌شان، بحران سیاسی ناشی از این تحلیف دوگانه را حل کنند.

آقای خلیل‌زاد در تویتی گفته بود بحران سیاسی ناشی از انتخابات و تحلیف دوگانه به امنیت افغانستان ضرر می‌رساند.

مقامات وزارت خارجه‌ی امریکا در حالی این گفته‌ها را مطرح می‌کند که پس از اعلام نتایج نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری، محمداشرف غنی و عبدالله عبدالله ده روز پیش (19 حوت) مراسم جداگانه‌ی تحلیف در ارگ و کاخ سپیدار برگزار کردند. یک روز پس از آن، اشرف غنی در فرمانی، ریاست اجراییه را لغو کرد و در مقابل آقای عبدالله نیز اعلام کرد که حکومت وحدت ملی پایان یافته و اشرف غنی دیگر رییس‌جمهور نیست.

دو طرف علی‌رغم تلاش‌های شماری از چهره‌های سیاسی هنوز به راه‌حلی دست نیافته‌اند.