نویسنده: Raha News Agency

  • رئیس امور زنان هلمند: در مذاکرات صلح نباید حتی یک گام از حقوق زنان عقب نشست

    رئیس امور زنان هلمند: در مذاکرات صلح نباید حتی یک گام از حقوق زنان عقب نشست

    بانوانی که به نمایندگی از زنان افغانستان در گفت‌وگوهای صلح حضور دارند، اگر به صورت جدی به موضوع دفاع از حقوق زنان و دست‌آوردهای دو دهه‌ی گذشته‌ی آنان بپردازند، حتما موثر خواهد بود. موضوع دیگر این است که به نظر من، مردان هیچ‌گاه نمی‌توانند به نمایندگی از زنان از حقوق آنان دفاع کنند؛ چون مشکلات زنان و دردی را که آنان تحمل می‌کنند را تنها یک زن می‌تواند درک کند؛ بنا بر این بهتر بود زنان بیش‌تری از سطوح و لایه‌های گوناگون اجتماعی و از ولایات مختلف در گفت‌وگوهای صلح حضور می‌داشتند. با این همه، امیدواریم همین چند نماینده نیز بتوانند از حقوق و دست‌آوردهای زنان دفاع قاطع کنند تا حقوق هیچ‌کس ضایع نشود.

    گفته های بالا بخشی از نظرات وجیهه مقدس رسولی، رئیس امور زنان هلمند، در مورد مذاکرات بین الافغانی دوحه و حقوق زنان می باشد که در مصاحبه با شبکه جامعه مدنی و حقوق بشر بیان شده است.

    متن دقیق مصاحبه به صورت ریز است:


    پذیرفته‌شدن محدودیت‌های احتمالی در مورد حقوق زنان در گفت‌وگوهای صلح، از موضوعاتی است که از آغاز این گفت‌وگوها در میان مسوولان و کارمندان نهادهای دولتی و غیر دولتی فعال در بخش زنان، به یکی از نگرانی‌های بزرگ تبدیل شده است. شماری از این افراد می‌گویند، زنان افغانستان در سال‌های گذشته برای به دست آوردن آن‌چه اکنون دارند مبارزه کرده‌ اند و امکان ندارد با حقوق آنان معامله شود.
    وجیهه مقدس رسولی، رییس امور زنان هلمند، در گفت‌وگویی با شبکه‌ی جامعه‌ی مدنی و حقوق بشر (شبکه) می‌گوید، دولت به زنان اطمینان داده است که از حقوق آنان دفاع کند و آنان از این بابت نگران نیستند؛ اما اگر احیانا تصمیمی مبنی بر معامله با حقوق بانوان گرفته شود، زنان در مقابل آن خواهند ایستاد. «امکان ندارد که حتا یک گام به عقب برگردیم، به دولت اجازه نمی‌دهیم حتا بخشی از حقوق ما را به معامله بگیرد و صلحی را در کشور برقرار کند که حقوق نیمی از جمعیت کشور در آن نادیده گرفته شود.»
    شبکه: آیا زنان تیم مذاکره‌کننده توانایی دفاع از حقوق زنان را دارند؟
    مقدس رسولی: بانوانی که به نمایندگی از زنان افغانستان در گفت‌وگوهای صلح حضور دارند، اگر به صورت جدی به موضوع دفاع از حقوق زنان و دست‌آوردهای دو دهه‌ی گذشته‌ی آنان بپردازند، حتما موثر خواهد بود. موضوع دیگر این است که به نظر من، مردان هیچ‌گاه نمی‌توانند به نمایندگی از زنان از حقوق آنان دفاع کنند؛ چون مشکلات زنان و دردی را که آنان تحمل می‌کنند را تنها یک زن می‌تواند درک کند؛ بنا بر این بهتر بود زنان بیش‌تری از سطوح و لایه‌های گوناگون اجتماعی و از ولایات مختلف در گفت‌وگوهای صلح حضور می‌داشتند. با این همه، امیدواریم همین چند نماینده نیز بتوانند از حقوق و دست‌آوردهای زنان دفاع قاطع کنند تا حقوق هیچ‌کس ضایع نشود.
    شبکه: کدام موضوعات مربوط به زنان باید بیش‌تر مورد تاکید قرار بگیرد؟
    مقدس رسولی: زنان افغانستان در حال حاضر در دو بخش دست‌آوردهای بزرگی دارند؛ نخست در بخش تعلیم و تحصیل که حضور پر رنگ آنان در مراکز آموزشی آن را تایید می‌کند و دیگر در بخش کار که موید آن زنانی ‌اند که در بخش‌های زیادی مصروف کار و فعالیت استند. این دست‌آوردها با مبارزات زیادی به دست آمده است و نباید نادیده گرفته شود. حق کار و آموزش زنان که اسلام نیز برای آنان در نظر گرفته است باید محفوظ بماند؛ این‌ها خطوط سرخ ما استند. موضوع دیگر این است که در جنگ‌های افغانستان، بیش‌تر خانواده‌ها یک عضو مرد خود را از دست داده ‌اند که باید به بازماندگان آنان، به‌ویژه زنان بی‌سرپرست توجه شود و به آنان، این اجازه داده شود تا نظر و اعتراض خود را در گفت‌وگوهای صلح شریک کنند. عدالت انتقالی باید عملی شود، طرف‌های آسیب‌رسان باید از خانواده‌های قربانیان عذرخواهی کنند و در حکومت آینده، ‌زنان بیوه، کودکان بی‌سرپرست و خانواده‌های نیروهای فقید امنیتی مورد حمایت و توجه قرار بگیرند؛ چون آن‌چه ما اکنون داریم، نتیجه‌ی قربانی‌های آنان است.
    شبکه: در جریان دو دهه‌ی گذشته چه تغییرات مثبتی در وضعیت زنان در ولایت هلمند آمده است؟
    مقدس رسولی: در دو دهه‌ی گذشته، در مجموع در افغانستان و به گونه‌ی ویژه در حوزه‌ی جنوب‌غرب، تغییرات مثبت زیادی در بخش زنان به میان آمده است. به عنون مثال؛ ۱۵سال پیش حتا یک شاگر دختر یا زن در دارالمعلمین حضور نداشت؛ اما اکنون همه‌ساله ده‌ها زن از این بخش فارغ می‌شوند. در گذشته ما در این بخش از کشور دانشگاه نداشتیم؛ اما اکنون صدها دختر به سطح لیسانس از دانشگاه‌ها فارغ می‌شوند و در بخش‌های مختلف جامعه کار می‌کنند. معلم، داکتر و قابله از نیازهای مهمی است که در گذشته از آن محروم بودیم و حالا زنان زیادی در این بخش‌ها کار می‌کنند. پیشرفت دیگری که داشته‌ ایم، ایجاد دادستانی ویژه‌ی زنان است. به طور کلی می‌توان گفت زنان هلمند در دو دهه‌ی گذشته پیشرفت‌های زیادی داشته ‌اند.
    شبکه: مشارکت طالبان در حکومت چه تاثیری بر فعالیت‌های زنان خواهد گذاشت؟
    مقدس رسولی: افغانستان یک کشور اسلامی است؛ بنا بر این قوانین آن خلاف موازین و شریعت اسلامی نیست. طالبان باید بدانند که فعالیت زنان خلاف آموزه‌های اسلام نیست و در صورت مشارکت ‌شان در قدرت، نباید با آن مخالفت کنند و برعکس باید به زنان اجازه بدهند که درس بخوانند و در بخش‌های مختلف کار کنند. ما نمی‌خواهیم نظامی در افغانستان حاکم شود که زنان را بار دیگر در خانه‌ها محصور کند و اجازه‌ی تحصیل و فعالیت را از آنان بگیرد. وقتی چیزی که ما می‌خواهیم از نگاه دین جواز دارد، طالبان نیز باید آن را بپذیرند و از حقوقی که اسلام برای زنان داده دفاع کنند، نه این‌ که آن را به نفع خود تفسیر کنند. حقوق زنان به عنوان نیمی از جمعیت کشور، باید مورد توجه جدی قرار بگیرد و این گروه از شهروندان، باید در حوزه‌های گوناگون از جمله اجتماع و سیاست مشارکت داشته باشند.
    شبکه: بزرگ‌ترین نگرانی شما در مورد پیامد گفت‌وگوهای صلح چیست؟
    مقدس رسولی: بر اساس آن‌چه تاریخ می‌گوید، طالبان در زمان حاکمیت ‌شان، با زنان برخورد غیر انسانی داشته ‌اند و ما نمی‌خواهیم آن دوره تکرار شود. زنان به حقوق خود پی برده و سال‌ها برای آن مبارزه کرده ‌اند. اگر قرار باشد دوران حاکمیت طالبان تکرار شود، ممکن است زنان در مقابل آن ایستادگی کنند تا کسی نتواند آنان را از حقوق ‌شان محروم کند.

    شبکه: تضمین تعهداتی که در گفت‌وگوهای صلح صورت می‌گیرد به عهده‌ی چه اشخاص یا گروه‌هایی است؟
    مقدس رسولی: من در چندین برنامه این سوال را پرسیده ‌ام که آیا حکومت افغانستان این توانایی را دارد که تعهدات امضاشده در گفت‌وگوهای صلح را تضمین کند؟ این موضوع برای تمام مردم افغانستان روشن است و با مروری بر تاریخ هم می‌توان به آن پی برد که وعده‌ها کم‌تر عملی شده‌ اند. اگر طالبان واقعا از افغانستان استند؛ باید در مقابل مداخله‌ی کشورهای همسایه با حکومت افغانستان هم‌دست شوند و در نتیجه به تعهدات خود عمل کنند. از سوی دیگر جامعه‌ی جهانی و کشورهای دخیل در گفت‌وگوهای صلح نیز، باید عملی‌شدن تعهدات را تضمین کنند.
    بانو مقدس رسولی می‌گوید، تیم مذاکره‌کننده‌ی دولت، باید در رابطه با حفظ حقوق زنان بسیار محتاط باشد و تلاش کند گفت‌وگوها را به گونه‌ای پیش ببرد که زمینه‌ی فعالیت و پیشرفت بیش‌تر زنان در جامعه فراهم شود.

  • جنگ در هلمند و صلح در قطر، طالبان به دنبال چه هستند؟

    جنگ در هلمند و صلح در قطر، طالبان به دنبال چه هستند؟

    درگیری‌های خشونت‌بار در ولایت هلمند وارد چهارمین روز شده است. هزاران جنگ‌جوی گروه طالبان برخلاف تعهدشان در موافقت‌نامۀ صلح این گروه با امریکا بر بخش‌هایی از حوزۀ سوم شهر لشکرگاه حمله کردند. طالبان در موافقت‌نامۀ صلح دوحه به جانب امریکا تعهد سپرده‌اند ‌که از انجام حمله‌های گسترده بر مرکز شهرها و ولایت‌های کشور خودداری خواهند کرد. اما اکنون حملۀ این گروه بر شهر لشکرگاه، هزاران باشندۀ ولایت هلمند را آواره کرد است و یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های طالبان در سال جاری پنداشته می‌شود. هرچند نیروهای امنیتی دولت افغانستان این حملۀ جنگ‌جویان طالبان را عقب‌زده‌اند، اما هدف طالبان تصرف مرکز ولایت استراتژیک هلمند بوده است.

    پرسش اساسی این است که طالبان در شرایطی که نمایندگان سیاسی‌شان مصروف رأی‌زنی و گفت‌وگو با نمایندگان دولت افغانستان هستند تا گرۀ کور صلح گشوده شود، این گروه از انجام این دست حمله‌های خشونت‌بارِ توحش‌گستر چه می‌خواهند و یا به زبان دیگر این حمله‌های بزرگ در آستانۀ مذاکرات بین‌الافغانی که چشم جهان و مردم جنگ‌زدۀ افغانستان به آن دوخته شده است، چه معنا و پیامی دارد؟

    اختلاف‌های درونی و وابستگی‌ بیرونی

    طالبان همواره اختلاف‌های درون‌گروهی در سطح رهبری‌شان را از چشم و گوش مردم و جنگ‌جویان عادی‌شان پنهان یا انکار کرده‌اند. اما در موارد زیادی نشانه‌های این اختلاف بر سر جنگ و صلح و ‌سیاست‌های کلان این گروه در رسانه‌ها درز کرده است. رحمت‌الله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی کشور باور دارد که حملۀ طالبان بر ولایت هلمند نشانه‌یی از اختلاف‌های درونی و وابستگی بیرونی این گروه در سیاست‌های بزرگ آنان است.

    به باور آقای نبیل، گروهی از جنگ‌جویان طالبان که به یک کشور دیگر همسایه وابستگی دارند، جنگ خون‌بار هلمند را برنامه‌ریزی کرده‌اند و این نشان‌دهندۀ دو واقعیت مهم و اساسی است که طالبان همواره آن را پنهان و انکار می‌کنند. نخست این که نمایندگان طالبان در قطر بر همۀ جنگ‌جویان این گروه که در میدان‌های نبرد قرار دارند، کنترل ندارند و موضوع دیگر این که طالبان وابستۀ کشورهای بیگانه‌اند و هر گروه طالبان به ساز یک کشور جداگانه می‌رقصد.

    نزدیکی به هدف؛ میز صلح و میدان جنگ

    سیاست‌های امریکا در کم‌تر از دو سال پسین برای طالبان جانِ تازه‌یی بخشیده است و این گروه را از قهر زمین به عنوان پیکارجویان شورشی که مشروعیت سیاسی و منطقه‌یی نداشتند، به اوج مشروعیت بین‌المللی کشاند و بخش بزرگی از خواسته‌های این گروه را در موافقت‌نامۀ صلحی که بین امریکا و طالبان منعقد شد، به رسمیت شناخت. از همین‌رو، طالبان اکنون خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک می‌دانند.

    نزدیکی به هدف یک بحث روان‌شناختی – سیاسی در چرایی انقلاب و خشونت است. هر چه یک ارگانیسم به هدف نزدیک‌تر باشد، تمایل دسترسی به آن هدف در او بیشتر می‌شود. هینر و براون دو پژوهش‌گری هستند که در این باره پژوهشی را انجام داده و نتیجه گرفته‌اند که هر چه یک شخص به هدف فعالیت‌های خود نزدیک‌تر باشد، شدت واکنش‌های او برای رسیدن به هدفش افزایش می‌یابد.

    با این پس‌زمینه، طالبان از یک‌سو در میز مذاکره و از سوی دیگر در میدان‌های جنگ خود را به هدف واقعی‌شان نزدیک‌تر می‌بینند. هدف‌هایی که برای طالبان چند سال پیش رویا و دست‌نیافتنی بود، امروز به زعم آن‌ها به بوتۀ حقیقت نشسته و از این‌رو، انگیزه و واکنش آنان در میدان‌های جنگ برخلاف تعهد این گروه مبنی بر قطع حمله‌های گروهی و بزرگ در مرکزهای شهرها بیشتر شده است. تبیین نزدیکی به هدف یکی از تحلیل‌های افزایش خشونت‌ها توسط طالبان در چند ماه گذشته می‌باشد.

    تعهد طالبان؛ از میز صلح تا میدان جنگ

    طالبان در موافقت‌نامۀ خود با امریکا تعهد کرده‌اند که بر مرکزهای شهرها و شاهراه‌های کشور حمله‌های بزرگ و گروهی راه‌اندازی نمی‌کنند. جنگ هلمند که وارد چهارمین روز شده است و در حدود ۳۵ هزار باشندۀ این شهر بر اثر خشونت‌ها بی‌خانمان و آواره شده‌اند، یکی از بزرگ‌ترین حمله‌های این گروه در یک سال پسین پنداشته می‌شود. این نشان می‌دهد که تعهد طالبان از میز مذاکره تا میدان جنگ تفاوت‌های چشم‌گیری دارد.

    امریکایی‌هایی که با طالبان موافقت‌نامه‌یی را امضا کرده‌اند و به گونۀ بی‌سابقه به این گروه مشروعیت سیاسی و بین‌المللی داده‌اند، باید نسبت به تعهدات این گروه مبنی بر توافقات‌شان بازنگری کنند. طالبان سابقۀ پر رنگی در تعهدشکنی و بی‌حرمتی به توافقات سیاسی و شخصی دارند. از این‌رو، عدم بازنگری در تهعدات و توافقات بدون ضمانت اجرایی، افغانستان را به صلح واقعی نمی‌رساند.

    همۀ این دلایل حاکی از آن است که طالبان در میز مذاکره قطر و میدان‌ جنگ هلمند چه می‌خواهند؟ آنان جز رسیدن به مدینۀ خشونت‌بار و استبدادآور زیر نام «امارت اسلامی» که در آن ملا‌های سنتی و افسرهای پاکستانی جولان کنند، راضی نمی‌شوند و ادامۀ خشونت‌های گسترده از سوی این گروه نشان می‌دهد که اهداف پنهان این گروه در افغانستان چیزی دیگری است. توییت‌های گاه و بی‌گاه دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحدۀ امریکا مبنی بر خروج نیروهایش از افغانستان برای طالبان انرژی بیشتری می‌دهد و آنان خواب پیروزی را در قصرهای شیک عرب‌های دوحه می‌بینند.

    نشانه

  • چرا 70 درصد جنگ های جهان از افغانستان تا لیبیا رخ می دهد

    چرا 70 درصد جنگ های جهان از افغانستان تا لیبیا رخ می دهد

    حدود ۷۰ درصد جنگ و درگیری‌های نظامی در جهان در دایره‌ای است که یک طرف آن در افغانستان و طرف دیگر آن در لیبیا است. اگر خوانندۀ این سطور تجربۀ تعامل مستقیم با سیاست‌مداران و جوامع منطقۀ خاورمیانه داشته باشد احتمالاً تصدیق می‌نماید که یک ذهنیتِ کانونی وجود دارد: که عموماً دولت‌ها و جوامع این منطقه، علل این وضعیتِ نابسامان و جنگ را «بیرونی و خارجی» می‌دانند.

    اما آنچه که این بحث را در منطقۀ خاورمیانه بسیار با اهمیت می‌کند این است که دنبال عامل خارجی گشتن فقط در سیاست نیست. اگر فردی در تجارت ناموفق باشد، اگر صنعت‌گری سهم بازار خود را از دست دهد، اگر دانشجویی نتواند درس بخواند، اگر خانواده‌ای از هم بپاشد، اگر بانکی ورشکسته شود، اگر وزیری در برنامه‌های خود ناکام بماند، اگر شخصی با همسایه خود دائماً در نزاع باشد، اگر حزبی در انتخابات رای کافی نیاورد، اگر کشاورزی محصول نامرغوب برداشت کند، اگر نشریه‌ای خوانندۀ کم پیدا کند، اگر شرکتی زیان‌ده باشد، اگر به شخصی بی‌اعتنایی شود، اگر اقتصادی تورم سه رقمی داشته باشد، همه و همه، علت را بیرون از «خود» و «عملکرد خود» می‌بینند.
    برنارد لوییس (Bernard Lewis) که عموم زبان‌های خاورمیانه‌ای را می‌دانست و سال‌ها در میان این ملت‌ها زندگی کرده و مشاهداتِ قابل توجهی داشت، در رابطه با وضعیتِ بهتر ترکیه نسبت به دیگران، اینگونه تحلیل می‌کند:حکمرانان و مردم ترکیه از خود پرسیدند: ما کجاها اشتباه کردیم که مانند اروپایی‌ها پیشرفت نکردیم؟
    دیگر حکمرانان و جوامع خاورمیانه‌ای پرسیدند: کدام کشورهای خارجی باعث شدند ما به این وضع دچار شویم؟
    فاصلۀ بین این دو سوال، ضمناً فاصلۀ بین کوریای جنوبی و کوریای شمالی است.
    مشکل عظیم‌تر خاورمیانه این است که فقط در راهروهای قدرت نیست که «خود ارزیابی» نفی می‌شود، بلکه جامعه نیز «بررسی عملکرد خود» را عیب می‌داند. فقط این نیست که یک مد یر، حداقل بخشی از مشکل را در شناختِ اشتباه، سیاست‌های نادرست وخطاهای محاسباتی خود نمی‌داند و دولت‌های خارجی را مقصر خطاب می‌کند، بلکه راننده‌ای که دوبله پارک کرده و دو ساعت رفته، نرخ تورم را سرزنش می‌کند تا آنکه بپذیرد دبل پارک کردن کارِ منطقی و صحیحی نیست.
    مفهوم کلیدی در این وضعیت، تقریباً تعطیلی «خود انتقادی» است. از آنجا که این منطقه به قهرمان پروری، اسطوره سازی و ایده‌آلیزم در خمیرمایۀ وجودی خود عادت کرده است، عیب می‌داند نقص، اشتباه و کمبودی را متوجه فرد یا نهاد یا دولتی بنماید. تقریباً افراد و دولت‌ها خود را بیست برابر آنچه هستند نشان می‌دهند چون باید همه چیز را Perfect نشان داد. اما چون انسان Perfect نیست، برای آنکه بتواند این تئاتر را بازی کند مجبور می‌شود به ریا، حیله، تزویر، دروغ، پنهان‌کاری، سفسطه، وارونه جلوه دادن و مغالطه روی آورد و ظاهر و باطنی با فاصلۀ ۱۸۰ درصدی از خود بسازد. به همین دلیل، یک جاپانی را می‌توان در عرض چند روز شناخت و حتی به او «اتکا» کرد ولی در این منطقه معلوم نیست بعد از ۱۰ سال، ۱۵ سال، ۲۵ سال بتوان به پنج درصدِ واقعی یک فرد یا سیستم رسید. مبهم بودن، دقیق نبودن و یک مورد را ده جور به ده نفر گفتن نوعی فضیلت است. این در حالی است که توسعه یافتگی به شدت به شفافیت و صراحت نیاز دارد.
    اما چرا افراد و دولت‌های این منطقه از خودِ واقعی فرار می‌کنند؟ چرا گذشته و عملکرد گذشته خود را نقادی نمی‌کنند؟ چرا مسئولیت خطاهای خود را نمی‌پذیرند؟
    ظرفیت‌های فراوانی لازم است در یک‌جا جمع شود تا خود انتقادی آغاز گردد. پنج ظرفیت کلیدی را به ترتیب اهمیت می‌توان مطرح نمود:

    1. فکر کردن، زندگی کردن و برنامه‌ریزی کردن با Fact. شاید بتوان به راحتی گفت هیچ منطقه‌ای در جهان در این حد، هنر توجیه کردن، تزیین کردن توهمات و پوشاندن نیات واقعی خود را نداشته باشد. وقتی نیروهای امریکایی، شهر بغداد را در دوره بوش پسر محاصره کرده بودند، سخنگوی وزارت خارجه صدام، سخن از فائق آمدن بر خارجی و حفظ استقلال و حاکمیت ملی عراق می‌کرد؛
    2. عادت به کتاب خواندن، دیالوگ و به خصوص «مناظره». در خاورمیانه، عموماً نسبت به هر موضوعی یک قرائت ثابت و آن هم برای دهه‌ها وجود دارد. تا یک ایده به شکستِ کامل نرسد، در آن تجدید نظری صورت نمی‌گیرد. افراد عادت ندارند که با مطالعه به راه‌های جدید، اندیشه‌های جدید و ساختارهای جدید دست یابند. مطالعه و فهم مسایل در عین حال، دو الزام به همراه می‌آورد که برای دولت‌ها و جوامع این منطقه بسیار دشوار است: اول مسئولیت و دوم، تغییر وضع موجود. هر دو همت، آینده نگری و حوصله می‌خواهد. شاید به این دلایل، دورِ هم بودن، گپ زدن و فرهنگ شفاهی، راحت‌تر و لذت‌بخش‌تر از مطالعه، فکر، مسئولیت و تغییر باشند؛

    ۳٫وقتی برای هر موردی و هر پرسشی، فقط یک پاسخ وجود دارد، چه ضرورتی پیش می‌آید که افراد و نهادها باهم رقابت کنند، همکاری کنند، تفاهم کنند، منسجم باشند، اجماع کنند، هماهنگ باشند و اصولاً به هم توجه و گوش کنند.
    در جوامع تک صدایی، قوه فکر کردن یا تعطیل است و یا در درون افراد، پنهان می‌ماند. یادگیری از یکدیگر نیز جنبه تزیینی و تصنعی پیدا می‌کند. رسانه‌ها عموماً مُبلّغ یک قرائت هستند. به اصطلاح دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی هم مُروج یک دیدگاه می‌شوند. نتیجه جامعه تک صدایی می‌شود قذافی در لیبیا، حسنی مبارک در مصر و صدام در عراق که بین بیست تا چهل سال حکم راندند. عبدالعزیز بوتفلیقه که بیست سال رییس جمهور الجزایر بود وقتی برای بار پنجم در سال ۲۰۱۹ با صندلی چرخ‌دار به محل ثبت نام آمد، با اعتراضات گستردۀ مردم روبرو شد و در نهایت صرف نظر کرد. او در دور چهارم ریاست جمهوری‌اش از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ بیماری عدم توانایی تکلم داشت (Aphasia) و هیچگاه در عموم نتوانست سخنرانی کند و فقط فیلم او را هنگامی که در جلسات هیئت دولت با حالت پریشان خیالی بود نشان می‌دادند. انتخاب دوره سوم و چهارم بوتفلیقه با تغییرات قانون اساسی همراه بود. آیا در چنین ساختارهایی، نقد و خود انتقادی چه در سطح دولت و چه در سطح افراد، متصور است؟

    1. هدف از نقد و انتقاد، بهبود کیفیت زندگی است. جامعه و دولتی که با نقد و انتقاد انس می‌گیرند، به زندگی فراتر از سِمت، مقام و قدرت می‌نگرند. جامعه و دولتی که با نقد و انتقاد مأنوس است، دسترسی به پول و امکانات رانتی را از تولید ثروت با زحمت و اندیشه تفکیک می‌کند. تعریف از زندگی صرفاً جمع کردن پول و حفظ مقام نیست. قاعدتاً وزیری که اعتقاد به نقد، انتقاد و تنوعِ دید گاه‌ها دارد خجالت می‌کشد که بخواهد برای پنج دولت با پنج جهان‌بینی مختلف کار کند و در نهایت، استعدادِ خارق‌العادۀ انطباق به هرمرامی را توجیه می‌کند. البته هیچ لذتی برای انسان به اذعانِ فلاسفۀ سیاست بالاتر از قدرت نیست. فیدل کاسترو که مانند ناصرالدین شاه حدودِ چهل و نه سال حکم راند، قدرت را بعد از تقریباً پنج دهه، «موقتاً» به برادر خود رائول منتقل کرد.
      هرچند در کل جهان، به پول و مقام رسیدن نسبتاً رایج است ولی در هیچ منطقه‌ای مانند خاورمیانه غلظت آنها در این حد بالا نیست. زندگی خیلی فراتر از پول و مقام است: بیست دقیقه نگاه کردن به یک شبنم، پوشیدن یک پیراهن صورتی، توقف اتومبیل برای رعایت حق تقدم عابر پیاده، نیم روز مقابل یک آبشار نشستن، وفای به عهد، راستگو بودن، تشکر کردن، حفظ دوستی مانند نگهداری از یک گل، ۵۰ کار برای دیگری انجام دادن برای کسب اعتماد و صدها میراث مثبت به جای گذاشتن.
      وقتی تعریف زندگی به پول و مقام محدود شود، بسیاری از مفاهیم مانند کارآمدی، شفافیت، پاسخگویی، گردش قدرت، آزادی رسانه و بالاخره نقدپذیری و خود انتقادی معنای خود را از دست می‌دهند.
    2. به لحاظ تئوریک ممکن است پرسیده شود چگونه در کشورهای جهان سوم، انحصار قدرت و ثروت شکل می‌گیرد. آنقدر دسترسی به پول و مقام شیرین است که به طور طبیعی با ده‌ها توجیه، عوام فریبی، ابهام گویی و پیچاندن مسایل به تدریج به انحصار ختم می‌شود. اینجاست که شوکت اندیشه‌ورزی و زحماتِ مدنی افرادی مانند هابرماس در آلمان معلوم می‌شود که برای برتری جامعه نسبت به دولت، زنده نگه داشتن قرائت‌های رقیب در جامعه، جلوگیری از برتری منافع شرکت‌های بزرگ در سیستم سرمایه‌داری (Corporate Capitalism) بر مصلحتِ عامه، اهتمام کرده است و این اصول را نسبتاً به یک قرارداد اجتماعی تبدیل نموده است. اگر عبرت از گذشته، مناظره قرائت‌ها و مصلحت عامه مبنا نباشند، خود انتقادی طبعاً شکل نمی‌گیرد. با انحصار و خود بزرگ بینی، ساختارهای خاورمیانه‌ای به سوی رکود و جمود سوق پیدا می‌کنند.
      جمع بندی. چه ارتباطی میان گرفتاری‌های فراوانِ منطقۀ خاورمیانه و فقدان خود انتقادی وجود دارد؟ وقتی خود انتقادی در حداقل باشد، و یا حتی تعطیل باشد، اطلاعات و تحولات جدید در ارزیابی و تحلیل مسایل روز بی‌معنا می‌شوند و جزمیت‌های همیشگی مرتب باز می‌گردند. در این شرایط، سیستم تصمیم‌سازی با محوریت حفظ وضع موجود و مناسبات موجود شکل می‌گیرد و سندرم فکر بسته جمعی (Groupthink) به وجود می‌آید. در قالب این سندرم، وقتی افراد کلیدی یک سیستم دور هم جمع می‌شوند، نظرات و نکاتی را مطرح می‌کنند که مناسبات را حفظ کنند، نه آنکه تغییر و تحول ایجاد کنند و درنتیجه انسداد شناختی (Cognitive Closure) ایجاد می‌گردد. با تکرار انسداد شناختی، اشتباهات در تصمیم‌سازی‌ها به تدریج انباشته می‌شوند و ساختاری که دولت و جامعه را در بر می‌گیرد، از فرصت‌های مشکل‌یابی، شناسایی مسایل و حل آنها باز می‌ماند.

    فکر، رقابت فکری، مناظره، Facts و گردش اطلاعات نمی‌تواند فعال باشد، زیرا خود انتقادی و تجدید نظر و ارزیابی گذشته به صورت تهدید ظاهر می‌شود. تا زمانی که سیستم‌ها و جوامع خاورمیانه‌ای درون نگری نکنند و خود انتقادی را آغاز نکنند و به اطلاعات و اندیشه‌های جدید فرصت مناظره ندهند، همچنان در گرفتاری‌های خود باقی مانده و دیگران را سرزنش خواهند کرد. این تحول نیازمند یک تحول شخصیتی است که متاسفانه به نظر می‌رسد نه با استدلال بلکه با تراکم بحران‌ها شاید به دست آید. الیت‌های فکری و اجرایی این جوامع مهم ترین مسئولیت را نسبت به آینده دارند.

    دید

  • اوکراین آماده است روابط خود با افغانستان را گسترش دهد

    اوکراین آماده است روابط خود با افغانستان را گسترش دهد

    وله اوروسکی، معاون نخست‌وزیر و وزیر بخش صنایع راهبردی اوکراین در دیدار با ولی منور سفیر افغانستان در اوکراین گفت ارادۀ سیاسی و پتانسیل قابل توجهی برای همکاری بین اوکراین و افغانستان وجود دارد.
    اروسکی گفت: «اوکراین آماده تعمیق روابط با افغانستان است. اراده سیاسی و پتانسیل قابل توجهی برای همکاری وجود دارد. البته، سطح فعلی تجارت بین کشورها کافی نیست. ما باید اهداف بلند‌پروازانه‌تری تعیین کنیم و به سطح بالاتر همکاری برسیم».
    سفیر افغانستان نیز در این دیدار گفت افغانستان می‌خواهد صفحۀ جدیدی از همکاری‌ها بین دو کشور باز شود.
    معاون نخست‌وزیر اوکراین همچنان گفته تیمش آماده است روابط دوجانبه توسعه‌ای را بین دو کشور تقویت کند.
    دو طرف توافق نمودند تا سفرهای کاری دوجانبه بین هیئت‌های دو کشور در حوزه‌های مختلف صورت گیرد.

  • امریکا در جنگ افغانستان شکست خورده است

    امریکا در جنگ افغانستان شکست خورده است

    با گذشت نزدیک به ۲۰ سال از ورود و حضور نیروهای آمریکا در افغانستان، نه تنها جنگ در کشور پایان نیافته بلکه فقر، نا امنی، خشونت و خونریزی در این سالها همچنان ادامه داشته است و حالا در آستانه خروج نیروهای بیگانه از کشور با نگاهی به این سال ها می توان دید که آمریکا بازنده این جنگ طولانی مدت بوده است.

    نشریه فارن پالیسی روز دوشنبه نوشت: «نوزده سال پیش و پس از حادثه تروریستی یازده سپتامبر در مرکز تجارت جهانی، آمریکا برای شکست دادن و بیرون راندن طالبان از افغانستان وارد این کشور شد. پس از سالها جنگ، خونریزی و ویرانی این حضور تاثیری در بهبود وضعیت افغانستان نداشته و آمریکا همچنان با جنگ های پر شماری دست به گریبان است. سال ۲۰۰۱ آمریکا به منظور دستگیری و کشتن “ملاعمر” حمله مسلحانه ای به قندهار انجام داد که به کشته شدن شماری از غیرنظامیان انجامید اما ملاعمری در کار نبود؛ چنین حملاتی بارها و بارها برای کشتن نیروهای طالبان انجام شد اما در برخی از آنها حتی یک تروریست طالبان نیز وجود نداشت و تنها مردم عادی کشته می شدند.

    این نشریه افزود: این حملات بسیاری از مردم افغانستان به ویژه صحرا نشینان را آواره ساخت و عزیزانشان را از آنها گرفت. بسیاری نیز خانه های خود را رها کرده از افغانستان فرار کردند. طالبان از این فرصت استفاده می کرد و بستگان افرادی که در این حملات هوایی کشته می شدند را برای پیوستن به طالبان دعوت می کرد و از این طریق برای خود نیرو جمع می کرد و به نیروهای خود می افزود. حتی بسیاری از افرادی که با طالبان مخالف بودند نیز با آغاز چنین حملاتی از سوی نیروهای خارجی به طالبان ابراز همدردی کردند.

    در ادامه این گزارش آمده است: پس از انجام توافق میان آمریکا و طالبان، چندی است که طالبان موافقت کرده است با دولت افغانستان وارد مذاکره شود؛ این مذاکرات در دوحه قطر انجام می شود. با این وجود همچنان جنگ در برخی ولایت های افغانستان میان نیروهای دولتی و طالبان در جریان است. مردم افغانستان در فقر به سر می برند و از بسیاری از حقوق اولیه خود محروم هستند.

    فارن پالیسی در پایان نوشت: به نظر می رسد ایالات متحده از زمان ورود به افغانستان نیز بازنده بوده است. در حال حاضر رهبران این گروه مقابل مقامات آمریکا و افغانستان نشسته و مذاکره می کنند. دولت دونالد ترامپ اعلام کرده است که تا سال جدید میلادی تمام نیروهای خود را از افغانستان خارج خواهد کرد. حالا پس از دو دهه وعده ساختگی، اشتباهات جدی سیاسی، شکست های پرشمار و ویرانی، هنوز هم آینده افغانستان در هاله ای از ابهام قرار دارد.

  • 3 غیرنظامی در حمله طالبان بر منازل مسکونی در پکتیا کشته شدند

    3 غیرنظامی در حمله طالبان بر منازل مسکونی در پکتیا کشته شدند

    مقام‌های محلی در ولایت پکتیا، می‌گویند در حمله‌ی تروریستان طالب بر منازل مسکونی در ولسوالی میرزکه‌ی این ولایت، سه غیرنظامی جان باخته اند.

    عبدالرحمان منگل، سخن‌گوی والی پکتیا، گفت این حمله، حوالی ساعت ۰۱:۰۰ بامداد سه‌شنبه (۲۲ میزان)، در روستای خلیلان ولسوالی میرزکه، صورت گرفت.

    با این حال، لطف‌الله کامران، آمر امنیت فرماندهی پولیس پکتیا، افزود در این حمله‌ی طالبان، یک بزرگ قومی به نام جمیل اکا، با دو عضو خانواده‌اش را کشته شده اند.

    به گفته‌ی او، لحظاتی پس از وقوع این رویداد، نیروهای امنیتی به ساحه رسیدند و طالبان را به عقب راندند.

    گروه طالبان تا اکنون در این باره چیزی نگفته است.

    ولایت پکتیا در جنوب-شرق افغانستان از ولایت‌های ناامن است که گروه طالبان و شبکه‌ی حقانی در آن حضور گسترده دارند. گروه‌های تروریستی همواره دست به ناامن ساختن شماری از ولسوالی‌های این ولایت می‌زنند.

  • والی بامیان: عبدالرحمان شهیدانی به طالبان پیوسته است

    والی بامیان: عبدالرحمان شهیدانی به طالبان پیوسته است

    سیدانور رحمتی، والی بامیان، ادعا کرد عبدالرحمان شهیدانی، نماینده‌ی پیشین این ولایت در مجلس نمایندگان، به گروه طالبان پیوسته است.

    در مکتوبی که در تاریخ ۲۰/۷/۱۳۹۹ با امضای آقای رحمتی به آدرس اداره‌ی مستقل ارگان‌های محلی فرستاده شده، آمده است: «قرار معلومات اولیه، محترم عبدالرحمان شهیدانی، وکیل اسبق ولسی جرگه، به گروه طالبان پیوسته و به قطر سفر نموده است، اما در زمینه، ارگان‌های امنیتی موضوع را بررسی کرده و در اسرع وقت اطمینان دهد. موضوع جهت آگاهی به مقام محترم ارسال است.»

    با این حال، لطیف عظیمی، سخن‌گوی والی بامیان، در گفت‌وگو با رسانه ها، درستی این مکتوب را تایید کرد.

    به گفته‌ی آقای عظیمی، اطلاعات ابتدایی، نشان می‌دهد که عبدالرحمان شهیدانی، به گروه طالبان پیوسته است.

    او می‌افزاید: «تا اکنون، به گونه‌ی دقیق مشخص نیست که آقای شهیدانی به طالبان پیوسته و یا خیر! این مکتوب، تنها بر اساس اطلاعات ابتدایی صادر شده است. والی بامیان، از اداره‌ی مستقل ارگان‌های محلی و نهادهای امنیتی، خواسته تا اطلاعات بیشتری در این مورد جمع‌آوری کنند.»

    از سویی هم، عبدالرحمان شهیدانی، عضو پیشین مجلس نمایندگان، در گفت‌وگو با رسانه ها، این ادعا را رد کرده و می‌گوید که در حال حاضر، در قطر نیست و در دبی به سر می برد.

  • وعده طالبان به مردم برای امن ساختن کابل

    وعده طالبان به مردم برای امن ساختن کابل

    در پی افزایش جرم‌های جنایی در کابل، طالبان به پخش شب‌نامه در اطراف پایتخت روی آورده‌اند.

    ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود که در آن افراد وابسته به طالبان شب‌نامه‌هایی را توزیع می‌کنند و از مردم می‌خواهند که به برنامۀ امنیتی طالبان اعتماد کنند.

    یک باشندۀ «ارزان قیمت» در ناحیۀ دوازدهم کابل گفت یک عضو طالبان، نامه‌یی را به وی داد که در آن از برنامۀ امنیتی آن گروه برای تأمین امنیت و مبارزه با جرایم و دزدان یادآوری شده است.

    در روزهای پسین، جرایم جنایی و سرقت‌های مسلحانه در حوزه‌های ۲۱ گانۀ کابل، افزایش یافته است.

    در یک مورد، دزدان با یورش به دواخانه‌یی در دشت برچی از مربوطات حوزه هجدهم پولیس، یک داکتر را به ضرب گلوله کشتند.

    به دنبال این رویداد، کاربران شبکه‌های اجتماعی کارزاری را زیر نام “کابل امن نیست” راه‌اندازی کرده و از مقام‌های امنیتی خواهان مبارزه جدی علیه مجرمین شده‌اند.

    مسوول یک داروخانه در خیرخانه نیز گفت هفت سارق مسلح، شب‌هنگام به دواخانۀ وی در ناحیۀ یازدهم یورش برده و پول نقد و اجناس قیمتی به‌شمول موبایل‌ها را با خود برده‌اند.

    به دنبال افزایش انتقادها از نحوۀ عملکرد پولیس، وزیر امور داخله، شب‌هنگام در دیدار از حوزۀ پنجم امنیتی، به پولیس دستور داد که بر مجرمان رحم نکنند. او گفت پولیس بی‌درنگ بر مجرمان و سارقان شلیک کنند.

    طارق آرین، سخنگوی وزارت داخله گفت در شهر کابل وضعیت امنیتی باید هرچه زودتر تغییر کند.

    آقای اندرابی ضمن دستور شلیک بر مجرمین خطاب به پولیس گفته است: «مجرم نباید در شهر کابل آزاد گشت ‌و گذار کند، بزنید و سرکوب‌اش کنید.»

    وضعیت امنیتی در حالی رو به وخامت می‌گراید که نیروهای امنیتی به منظور تأمین امنیت و مبارزه با جرایم جنایی و هراس‌افگنانه طرح میثاق امنیتی را به اجرا در آورده بودند.

    بربنیاد طرح میثاق امنیتی، همکاری نیروهای امنیتی با مردم افزایش می‌یابد و پولیس مردمی ایجاد می‌شود.  

  • سناریوی احتمالی در مذاکرات بین الافغانی دوحه

    سناریوی احتمالی در مذاکرات بین الافغانی دوحه

    گفتگوهای بین ‏الافغانی، پس از امضای توافقنامه میان امریکا و طالبان در دوحه قطر و همچنین اجرای پیش‏ شرط ‌های گفتگوهای بین ‏الافغانی، سومین مرحله از روند صلح افغانستان محسوب میشود که از زمان به قدرت رسیدن ترامپ در امریکا در سال ۲۰۱۶ به اجرا درآمده است. در بخش اول این روند، طرفین درباره مواردی همچون تضمین‌های ضدتروریستی، خروج نیروها، گفتگوهای بین الافغانی و آتش ‏بس جامع به توافقاتی دست پیدا کردند. هر چهار مسئله مورد توافق از سوی کنشگران داخلی و خارجی افغانستان بسیار حائز اهمیت بود و هر یک از بازیگران صحنه سیاسی افغانستان در تلاش بودند با لحاظ نمودن اولویت‌های خود، روند صلح را بر اساس موضوعات مدنظرشان هدایت کنند؛ با این حال دولت افغانستان از روی ناچاری و تحت فشارهای امریکا، با پذیرش پیش شرط ‌های آغاز گفتگوی بین الافغانی و اجابت آن‌ها؛ از جمله آزادی زندانیان دو طرف؛ نهایتاً با وقفه‌ای چند ماهه بستر لازم برای برگزاری گفتگوهای بین الافغانی را فراهم نمود و سومین مرحله کلیدی از روند صلح در روز شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ رسماً در حضور وزیر امور خارجه ایالات متحده و مشارکت وبیناریِ وزاری امور خارجه چین، پاکستان، هند، ازبکستان، ترکمنستان، نمایندگان کشورهای اروپایی و همچنین دبیرکل سازمان ملل آغاز شد.

    مرحله سوم روند صلح افغانستان را می‌توان مهم‌ترین مرحله روند صلح افغانستان قلمداد کرد. در صورت توافق طرفین برای رسیدن به صلح، می‌توان چشم‌انداز مثبتی برای افغانستان قائل شد، اما در صورت عدم دستیابی به یک توافق پایدار و عبور از صلح، آینده افغانستان، دغدغه‌ای مهم برای بازیگردانان صحنه افغانستان به شمار می‌رود.

    در حال حاضر، از شواهد و قرائن اینگونه پیداست که هدف اصلی ایالات متحده چیزی جز بیرون کشیدن بخشی از نیروهای نظامی امریکا از افغانستان نیست و ترامپ درصدد است با کمترین هزینه شرایط خروج امریکا از افغانستان را فراهم کند. با این وجود چشم‌انداز مشخصی از طرح و برنامه امریکا برای رسیدن به این هدف در دسترس نیست. اینکه امریکا با چه اهرمی و با چه ابزاری می‌خواهد و می‌تواند گفتگوهای بین‏ الافغانی را هدایت کند تا به هدف اصلی خود برسد کماکان موضوعی مبهم است، اما می‌توان اینگونه تصور کرد که در صورت عدم موفقیت گفتگوهای بین الافغانی، هزینه‌های خروج امریکا از افغانستان با افزایش چشم‏گیری همراه خواهد بود.

    با نگاهی به ماهیت دور اول گفتگوهای بین ­الافغانی، روشن است که گفتگوهای پیش رو، بسیار فراتر از رایزنی و گفتگو درباره پیدا کردن راه حل مسئله مناقشه برانگیز است و در آینده باید منتظر چانه زنی سخت و سطح بالا میان کنشگران داخلی و خارجی افغان باشیم، اما اینکه آیا گفتگوها و چانه زنی‌های بین الافغانی آخرین مرحله از کنش سیاسی بازیگران درگیر در افغانستان است یا مراحل دیگری نیز قابل تصور است؛ موضوعی است که به نتیجه گفتگوها پیوند خورده و قاعدتاً به آینده موکول می­شود.

    با توجه به اختلافات عمیق طرفین افغان، نمی‌توان انتظار داشت که این مذاکرات در مدت زمان کوتاهی به نتیجه برسد، اما با توجه به نقش و میزان اثرگذاری ایالات متحده بر مذاکرات و نیاز ترامپ به استفاده تبلیغاتی از مذاکرات بین ­الافغانی در فرصت کوتاه باقیمانده تا انتخابات ۱۳ آبان با جو بایدن، به نظر می‌رسد گفتگوهای بین الافغانی فعلا استمرار داشته باشد.

    با توجه به مواضع طالبان که در این مدت توانسته امتیازات معتنابهی از امریکا بگیرد و همچنین مواضع دولت افغانستان که طی مدت گذشته مجبور شده با ارائه امتیازات بی حد و اندازه، به مرحله سوم گفتگوهای بین الافغانی ورود کنند، اهمیت گفتگوهای بین ­الافغانی دو چندان شده و بر دشواری‌های آن افزوده است. در این مذاکرات، هیأت دولت افغانستان، از ضرورت حفظ جمهوری اسلامی و آمادگی برای تسهیم قدرت با طالبان صحبت به میان آورده است بطوریکه اشرف غنی در سفر خود به ولایت بامیان به مردم وعده داده با تمام توان از ارزش‌های دموکراسی و حقوق مردم در تعیین حکومت بعدی دفاع خواهد کرد. در طرف مقابل، طالبان بر ضرورت برپایی و استقرار نظام اسلامی و ضرورت مبنا قرار گرفتن فقه حنفی به عنوان دستور اجرای قوانین صحبت به میان آورده است. با توجه به شروطی که طرفین برای یکدیگر مطرح کرده اند، گفتگوهای بین الافغانی، از حالت تلاش و رایزنی برای حل مسئله اختلافی عبور کرده و تبدیل به چانه­ زنی میان طرفین شده است. موفقیت در این چانه زنی، ریشه در عوامل مختلف دارد که تعیین کننده موفقیت و یا عدم موفقیت آن می‌باشند. با این وجود پرسش اینجاست که چه سناریوهایی می‌توان برای ادامه گفتگوها متصور بود؟

    یکی از سناریوهایی که می‌توان برای گفتگوهای بین الافغانی تصور کرد، شکست گفتگوها پیش از انتخابات ریاست جمهوری امریکاست. شکست گفتگوهای بین الافغانی به معنای پایان تلاشها و خارج شدن روند صلح از مسیر سیاسی و بازگشت به مسیر جنگ است. شکست گفتگوها پیش از انتخابات، موضوعی نشدنی نیست، اما با توجه به پافشاری ترامپ در تسریع و تقویت گفتگوها، به نظر می‌رسد، احتمال وقوع آن بسیار کم باشد. به‌ویژه آنکه طالبان بسیار بیشتر از آنچه فکر می‌کرد توانسته از ترامپ امتیاز بگیرد و لذا حاضر نیست دست به اقداماتی بزند که پیش از انتخابات، پل‏ه ای پشت سر خود را خراب و مسیر پیش روی خود را ناهموار کند.

    دومین سناریوی ممکن، شکست گفتگوها پس از انتخابات ریاست جمهوری امریکاست. در صورت شکست گفتگوها، شکی نیست که میزان خشونت در افغانستان شدیدتر خواهد شد. با افزایش میزان سطح خشونت‌ها، بازگشت مجدد به میز گفتگو دشوار خواهد بود. توافق در پای میز مذاکره برای هر دو طرف مذاکرات، ارزشمندتر از ان است که بخواهند در صحنه میدانی و از طریق نظامی و با استفاده از ابزار خشونت و کشتار یکدیگر به آن دست پیدا کنند، لذا طرفین حتی المقدور بر تداوم گفتگوها پافشاری خواهند کرد و تلاش می‌کنند ترک کننده میز مذاکره لقب نگیرند. هر چند در میان مدت احتمال شکست مذاکرات وجود دارد.

    سومین سناریویی که می‌توان از مذاکرات بین الافغانی متصور بود، توافق طرفین برای حرکت در مسیر مشخص برای رسیدن به هدفی است که هر یک از آن‌ها تلاش می‌کنند. آتش بس و اصلاح ساختار سیاسی دو هدف کوتاه مدتی است که طرفین گفتگوها درباره آن اتفاق نظر دارند، درحالیکه تشکیل دولت انتقالی و برگزاری انتخابات، جزء اهداف مورد اختلاف آن‌ها به شمار میرود. چانه زنی درباه اتش بس و تعیین اولویت هر یک از این اهداف، از مجموعه مسائلی است که در این سناریو درباره آن چانه زنی می‌شود. با توجه به اختلاف ماهوی در اهداف اصلی طرفین، تحقق این سناریو دشوار و زمانبر خواهد بود.

    در صورت عدم دستیابی به توافق و خروج کامل نیروهای امریکایی از افغانستان، حرکت به سمت آغاز جنگ محتمل ترین سناریویی است که می‌تواند در صحنه افغانستان پدیدار شود.

    دید

  • سفارت امریکا در کابل: طالبان باید هرچه زودتر حملاتشان در ولایت هلمند را متوقف کنند

    سفارت امریکا در کابل: طالبان باید هرچه زودتر حملاتشان در ولایت هلمند را متوقف کنند

    سفارت امریکا در کابل حمله‌های اخیر گروه طالبان بر شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند را خلاف محتوای موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا عنوان می‌کند و از طالبان می‌خواهد هرچه زودتر نبرد در این ولایت را متوقف کنند.

    راس ویلسون، شارژدافر سفارت امریکا در کابل امروز (سه‌شنبه، ۲۲ میزان) در برگۀ توییترش نوشت حمله‌های اخیر طالبان در شهر لشکرگاه، مرکز ولایت هلمند در تضاد با موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا است.

    آقای ویلسون افزود این حمله‌ها به کشتار بیشتر غیرنظامیان منجر شده و روند صلح افغانستان را صدمه می‌زند. از همین‌رو، شارژدافر سفارت امریکا در کابل از طالبان می‌خواهد که حمله‌های‌شان را در شهر لشکرگاه به گونۀ فوری پایان دهند.

    این در حالی است که از دو روز به این‌سو جنگ‌جویان گروه طالبان حمله‌های گسترده‌یی را بر شهر لشکرگاه، مرکز ولایت جنوبی هلمند به راه انداخته‌اند. در پی این حمله‌ها بیش از ۴۰۰ خانواده از این شهر بی‌جا شده و تأسیسات عامه در این ولایت نیز به شکل گسترده‌یی تخریب شده‌اند.

    روز گذشته در اوج درگیری مسلحانه میان طالبان و نیروهای امنیتی کشور، نیروهای حمایت قاطع چندین موضع طالبان را در ولایت هلمند هدف حمله‌های هوایی قرار دادند.

  • ناتو: بهای سنگین ادامه خشونت را مردم افغانستان می پردازند

    ناتو: بهای سنگین ادامه خشونت را مردم افغانستان می پردازند

     استفانو پونتیکوروو نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان امروز سه‌شنبه(۲۲ میزان) در توییتی در ارتباط با حملات طالبان در ولایت هلمند، گفت این فاجعه ناشی از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان است.
    وی گفت: «این فاجعه‌یی ست که از سطح غیرقابل قبول خشونت توسط طالبان ناشی شده است. مردم افغانستان بهای سنگینی به خاطر ادامه خشونت پرداخت می‌کنند».
    نماینده ارشد ملکی ناتو همچنان تأکید کرد این حملات بر خلاف توافق‌نامه امریکا و طالبان است و مذاکرات صلح جاری را تضعیف می‌کند.
    گفتنی است گروه طالبان طی چند روز گذشته حملاتی را در ولایت هلمند راه‌اندازی کردند که با واکنش تند نیروهای امنیتی افغانستان و حملات هوایی نیروهای امریکایی مواجه شدند.

  • یک گروه شش نفری از دزدان مسلح در کابل بازداشت شد

    یک گروه شش نفری از دزدان مسلح در کابل بازداشت شد

    وزارت امور داخله اعلام کرد نیروهای پولیس در دو عملیات هدف‌مند و جداگانه یک گروه شش نفری از دزدان حرفه‌یی را در شهر کابل بازداشت کردند.

    در خبرنامۀ وزارت امور داخله آمده است این دزدان حرفه‌یی دیروز (دوشنبه، ۲۱ میزان) از مربوطات ناحیه‌های چهارم و ششم شهر کابل بازداشت شدند. خبرنامه می‌افزاید این دزدان حرفه‌یی در ماه‌های پسین ده‌ها مورد دزدی مسلحانه را در بخش‌های مختلف شهر کابل انجام داده‌اند.

    بر اساس معلومات وزارت امور داخله، یک موتر نوع کرولا که چندی پیش از مربوطات ناحیۀ پانزدهم شهر کابل سرقت شده بود نیز از نزد این افراد به دست آمده است.

    این در حالی است که اخیراً سرقت‌های مسلحانه و جرایم جنایی در شهر کابل به شدت افزایش یافته است. باشند‌گان شهر کابل در واکنش به افزایش جرایم جنایی، کارزاری را زیر عنوان «کابل امن نیست» در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته‌اند. همچنان وزارت امور داخله به نیروهای پولیس دستور داده است در برخورد با دزدان و مجرمان جنایی از سلاح استفاده کنند.

  • اتحادیه اروپا: کاهش خشونت کارساز نیست و طالبان باید سرکوب شوند

    اتحادیه اروپا: کاهش خشونت کارساز نیست و طالبان باید سرکوب شوند

    رولاند کوبیا نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان به تازگی در توییتی در واکنش به حملات طالبان در ولایت هلمند گفت این مثالی دیگر بود که کاهش خشونت کارساز نیست و باید اقدام واضح و جدی علیه آن انجام شود.
    آقای کوبیا با اشاره به حملات اخیر طالبان در ولایت هلمند، گفت: «یک مثال دیگر که کاهش خشونت کارایی ندارد. این سطح بالای خشونت نه تنها باید محکوم گردد، بلکه به طور مشخص باید علیه آن اقدام شود، زیرا توافق‌نامه دوحه را نقض کردند».
    نماینده ویژه اتحادیه اروپا در حالی این سخنان را بیان می‌کند که طالبان با راه‌اندازی حملات گسترده در ولایت هلمند، خسارات زیادی به تأسیسات عام‌المنفعه وارد کردند.
    این حمله گروه طالبان با واکنش تند نیروهای امنیتی و دفاعی کشور رو به رو شد. نیروهای امریکایی در افغانستان نیز مواضع طالبان را بمباران کردند.
    گفتنی است با افزایش خشونت در ولایت هلمند، بیش از ۴۰۰ خانواده در این ولایت آواره شده‌اند.

  • عمران خان و نخست وزیر استرالیا در مورد صلح افغانستان گفت و گو کردند

    عمران خان و نخست وزیر استرالیا در مورد صلح افغانستان گفت و گو کردند

     عمران خان نخست‌وزیر پاکستان روز گذشته با اسکات موریسن نخست‌وزیر استرالیا طی تماس تلفنی در مورد ویروس کرونا، روند صلح افغانستان و روابط دوجانبه گفت‌وگو کردند.
    نخست‌وزیر پاکستان در رابطه با موضوعات منطقه‌ای بر نقش مثبت کشورش در روند صلح افغانستان تأکید کرد و گفت افغانستان برای منطقه و پاکستان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
    آقای عمران خان همچنان در مورد توانایی افزایش تجارت و اتصال منطقه‌ای در نتیجه برقراری صلح در افغانستان سخن گفت.
    اسکات موریسن نخست‌وزیر استرالیا نیز ضمن بحث در رابطه با مدیریت همه‌گیری ویروس کرونا و نقش پاکستان در روند صلح، از عمران خان دعوت نموده تا به استرالیا سفر کند.
    این در حالی است که دولت افغانستان و برخی کشورهای منطقه، نقش پاکستان را در روند صلح کشور منفی و تلاشی برای بازگرداندن طالبان به قدرت می‌دانند.

  • نامزد وزیران هفته آینده برای رای اعتماد به مجلس معرفی می شوند

    نامزد وزیران هفته آینده برای رای اعتماد به مجلس معرفی می شوند

    صدیقی صدیقی، سخنگوی ریاست جمهوری گفت اعضای کابینه هفتۀ آینده برای گرفتن رأی اعتماد به مجلس نمایندگان معرفی خواهند شد.

    آقای صدیقی روز (دوشنبه، ۲۱ میزان) در یک نشست خبری در کابل گفت توقع می‌رود نمایند‌گان مردم در مجلس با درنظرداشت منافع ملی و وضعیت موجود در کشور به اعضای کابینۀ جدید دولت رأی اعتماد بدهند.

    این در حالی است که اعضای مجلس نمایندگان همواره از تأخیر در معرفی اعضای کابینۀ جدید دولت به پارلمان انتقاد کرده است. پیش از این نیز در دوران حکومت وحدت ملی بیشتر وزارت‌خانه‌ها از سوی سرپرستان اداره شده است. ارگ ریاست جمهوری پیش از این آخرین فهرست نامزد وزیران را در دهم سنبله امسال (۱۳۹۹) نشر کرد. این نامزد وزیران اما تاکنون برای کسب رأی اعتماد به مجلس معرفی نشده‌اند.

  • گروه های تماس هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان دیدار کردند

    گروه های تماس هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان دیدار کردند

    نادر نادری، سخنگوی هیأت مذاکره‌کنندۀ دولت گفت گروه‌های تماس هیأت‌های مذاکراتی دولت افغانستان و گروه طالبان با هم دیدار کردند.

    آقای نادری بامداد امروز (سه‌شنبه، ۲۲ میزان) در برگۀ توییترش نوشت این دیدار شام دیروز در دوحه، پایتخت قطر انجام شد. آقای نادری افزود در این دیدار دو طرف روی موارد اختلافی در کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح تبادل نظر کردند.

    به گفتۀ او، گروه‌های تماس در این دیدار باهم توافق کردند تا نشست‌ها پیرامون حل موارد اختلافی در کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح را ادامه دهند.

    هیأت‌های مذاکراتی دولت و طالبان از یک ماه به این‌سو روی نهایی‌سازی کارشیوۀ گفت‌وگوهای صلح رأی‌زنی می‌کنند. تاکنون اما به نتیجه‌یی دست نیافته‌اند.

    هیأت دولت افغانستان روی اساس قرار گرفتن قرآن، شریعت اسلامی و فیصلۀ «لویه جرگۀ مشورتی صلح» در گفت‌وگوهای آتی صلح تأکید دارد، اما هیأت طالبان پافشاری می‌کند که موافقت‌نامۀ این گروه با امریکا اساس این گفت‌وگوها قرار گیرد.

  • سفارت پاکستان در کابل صدور ویزای بلند مدت به شهروندان افغانستانی را تسهیل می کند

    سفارت پاکستان در کابل صدور ویزای بلند مدت به شهروندان افغانستانی را تسهیل می کند

    سفارت پاکستان در کابل اعلام کرد اقدامات فوری برای تسهیل روند صدور ویزای این کشور برای شهروندان افغانستان روی دست گرفته شده است.

    سفارت پاکستان در کابل با نشر خبرنامه‌یی افزود بر اساس یک پالیسی تازه، برای عده‌یی از شهروندان افغانستان که با اهداف مختلف می‌خواهند به پاکستان سفر کنند، ویزای درازمدت صادر خواهد شد.

    در خبرنامه آمده است کنسولگری‌های پاکستان در کابل، ننگرهار، مزارشریف، قندهار و هرات بر اساس این پالیسی اقدامات فوری را به هدف تسهیل صدور ویزا به شهروندان افغانستان روی دست گرفته است.

    در خبرنامۀ سفارت پاکستان تأکید شده است صدور ویزای این کشور به جز از تاجران، به همۀ متقاضیان دیگر به گونۀ رایگان صادر خواهد شد. سفارت پاکستان از داوطلبان دریافت ویزای این کشور تقاضا می‌کند به منظور رعایت نظم لازم، از تجمع در اطراف سفارت این کشور در کابل، خودداری کنند.

    اقدامات برای تسهیل صدور ویزا از سوی سفارت پاکستان در حالی روی دست گرفته می‌شود که روزانه صدها شهروند کشور خواستار تسهیل ویزای این کشور هستند. پاکستان از آغاز سال روان خورشیدی روند صدور ویزا برای شهروندان افغانستان را به شدت کند ساخته است.

    شهروندان کشور به منظور تداوی، مراجعه به سفارت‌های خارجی در اسلام‌آباد، اقامت و بازدید از اقارب به پاکستان می‌روند. شورای ملی پاکستان پس از سفر آقای عبدالله به این کشور، هفتۀ گذشته اعلام کرد که روند صدور ویزا برای شهروندان افغانستان از سر گرفته می‌شود. این سفارت اما مشخص نساخته است که روند صدور ویزا چه زمانی آغاز خواهد شد. دیروز نیز ده‌ها متقاضی ویزای پاکستان در برابر سفارت این کشور در کابل دست به راه‌پیمایی زدند.

  • غنی و عبدالله پس از سفر به هند و قطر دیدار و گفت و گو کردند

    غنی و عبدالله پس از سفر به هند و قطر دیدار و گفت و گو کردند

    عبدالله و غنی در این دیدار درباره جزئیات سفر «پردستاورد» هیئت دولت به قطر و اقدامات بعدی در روند صلح گفت‌وگو کردند.
    رییس جمهور غنی طی یک سفر دو روزه در چهاردهم میزان به قطر رفت.
    حکومت هدف این سفر را تحکیم صلح و تقویت روابط دوجانبه با قطر اعلام کرده بود.
    عبدالله عبدالله در این دیدار درباره سفر اخیر خود به هند و دیدار با مقامات این کشور به رییس جمهور معلومات داده است.
    عبدالله عبدالله در پانزدهم میزان طی یک سفر چهار روزه به هند رفته بود. در این سفر مقامات هندی از صلح مورد قبول افغان‌ها اعلام حمایت کردند.

  • اتحادیه اروپا قدرت غول های اینترنتی را کنترل می کند

    اتحادیه اروپا قدرت غول های اینترنتی را کنترل می کند

    پارلمان و کمیسیون اتحادیه اروپا در حال تدوین قوانین سختگیرانه‌ای در جهت مهار قدرت غول‌های اینترنتی جهان هستند.

    بنا بر اعلام روزنامه فایننشنال تایمز، این قوانین علیه ۲۰ شرکت بزرگ اینترنتی از جمله گروه «گافا» شامل گوگل، اپل، فیسبوک وآمازون اعمال خواهد شد.

    اتحادیه اروپا قصد دارد این شرکت‌ها را ملزم به رعایت قوانین رقابتی کند و به یکه تازی آنها در عرصه دنیای مجازی پایان دهد. این شرکت‌ها همچنین از این پس ملزم خواهند شد تا با ارائه گزارش‌های دقیق، درباره جمع آوری اطلاعات شهروندان شفاف سازی کنند.

    بحث برای تدوین قوانین جدید که با هدف کنترل غول‌های دنیای اینترنت انجام می‌شود، در پی شکایت بسیاری از شرکت‌های کوچک اینترنتی در تقویم نهادهای نظارتی اتحادیه اروپا قرار گرفته است. این احتمال وجود دارد که تعداد شرکت‌های هدف، در لیست اتحادیه اروپا تغییر کنند.

    یک منبع آگاه به شرط ناشناس ماندن به روزنامه فایننشنال تایمز گفت: «قدرت بی حد و حصر بازار این سیستم عامل‌ها دنیای رقابت را کاملا از کار انداخته است. این شرکت‌ها برای خود در دنیای مجازی سال‌هاست که یکه تازی می‌کنند و سرمایه‌شان را چند برابر کرده‌اند و کنترل اطلاعات شهروندان را نیز در دست دارند.»

    این اولین بار است که اتحادیه اروپا تلاش می‌کند فراتر از جریمه‌های نقدی، شرکت‌های بزرگ اینترنتی را مجبور به رعایت قوانین رقابتی کند.

    برخی از کارشناسان معتقدند این اقدام اتحادیه اروپا می‌تواند «اختلافات بین واشنگتن و بروکسل را که در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ افزایش یافته، بیشتر کند».

    پیش‌ از این نیز در پی اعمال تعرفه‌های مالیاتی از سوی دونالد ترامپ روی محصولات وارداتی اروپایی، اختلافات عدیده‌ای بین مقامات کمیسیون اروپا و کاخ سفید بوجود آمده بود.

  • غنی: حمله طالبان به هلمند برای این گروه سنگین تمام خواهد شد

    غنی: حمله طالبان به هلمند برای این گروه سنگین تمام خواهد شد

    رئیس جمهور غنی به والی هلمند گفته است طالبان جنگ در این ولایت را سخت تر خواهند کرد.

    جنرال محمد یاسین در فیس بوکش نوشت:« رئیس جمهور غنی چند دقیقه پیش درباره وضعیت امنیتی در هلمند با او صحبت کرده و رئیس جمهور اطمینان داده که به ارگان های امنیتی دستور داده وضعیت هلمند را جدی بگیرند.»

    جنرال یاسین نوشت جنگ در هملند برای دشمنان افغانستان بسیاری سخت خواهد بود.

    این درحالی ست که جنگ در مرکز ولایت هلمند و مناطق اطراف آن بین طالبان و نیروهای امنیتی در صبح روز گذشته به شدت جریان داشت. جنگ هنوز هم ادامه دارد و دو طرف مدعی اند تلفات سنگینی بر یکدیگر وارد کرده اند.

    از سویی هم طالبان حملات تهاجمی خود به نقاط مختلف افغانستان را در حالی افزایش داده اند که مذاکرات بین الافغانی بین طالبان و حکومت در دوحه قطر ادامه دارد.

    هیات های مذاکره کننده کنده حکومت و طالبان هنوز بر سر شیوه کار مذاکرات صلح به توافق نرسیده اند.

    حکومت همواره بر اعلام آتش بس از سوی طالبان به عنوان پیش شرط مهم برای آغاز مذاکرات صلح تاکید کرده، نکته ای که طالبان علاقه ای به انجام آن ندارند.