نویسنده: Raha News Agency

وحید عمر، مشاور ارشد ریاست جمهوری افغانستان در اظهاراتی گفت دولت نه تنها روند مذاکرات را مختل نکرده بلکه گام‌های تاریخی برداشته است.

آقای عمر می‌گوید، دولت برای باز شدن مسیر از بن بست چنان امتیازاتی به این گروه که حتی دولت را به رسمیت نمی‌شناسد داده که در جهان بی‌بدیل است.

وی با تاکید بر اینکه هیچ حکومتی در جهان حاضر به پرداخت چنین امتیازاتی نیست افزود این گروه با توسل به کشتار غیرنظامیان خواب امتیازات سنگینی را می‌بیند و فکر می‌کند سیاست خشونت و ترور به نفع آن‌هاست.

این در حالی است که پیشتر روزنامه نیویورک تایمز گزارش داده بود اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان در روند صلح سنگ‌اندازی کرده و با وجود توافق روی اصول اولیه اجازه پیشرفت را به هیئت دولت نمی‌دهد.

جلسۀ اختصاصی شورای عالی اقتصادی بخاطر بحث روی پروژه های معدنکاری ظهر امروز تحت ریاست محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان در ارگ برگزار شد.

ابتدا رئیس جمهور مراتب تبریکی خویش را برای وزرای کابینه که اخیراً از سوی ولسی جرگه رای اعتماد بدست آوردند، ابراز کرد.

طبق اجندا، محمد هارون چخانسوری وزیر معادن و پترولیم معلومات همه جانبه را در مورد ساحات جدید معدن کاری به مقیاس کوچک و بزرگ، پروژه های معدن کاری به مقیاس کوچک، تمدید چهار جواز معدن کاری به مقیاس کوچک (سنگ مرمر)، گزارش تالک استخراج شده در ولایت ننگرهار، گزارش نمک استخراج شده در ولایت تخار و گزارش ذغال سنگ ولایت بامیان، به جلسه ارائه نمود.

وی گفت دولت افغانستان در ماه قوس ۱۳۹۶ نقشۀ ‌راه سکتور معادن را به هدف توسعه این سکتور منظور کرد و پیشنهاد نمود تا ساحات ارائه شده از جانب شورای عالی اقتصادی به حیث ساحات معدن کاری به مقیاس کوچک و بزرگ تایید گردد.

وزیر معادن و پترولیم افزود حدود ( ۱.۶) میلیارد افغانی سرمایه‌گذاری جدید برای ۵ سال صورت گرفته، زمینۀ اشتغال برای حدود چهار هزار تن فراهم و همچنان در حدود ۴۰۰ میلیون افغانی سالانه عواید از درک رویالتی و کرایه سطح زمین، جمع‌آوری می‌گردد.

وی همچنان خاطرنشان کرد عواید تالک استخراج شده در ولایت ننگرهار و عواید نمک استخراج شده در ولایت تخار جمع‌آوری می‌گردد و با تطبیق پروژه‌های جدید معدنکاری، در حدود (۳۱) ساحۀ معدنکاری غیر قانونی به ساحات معدنکاری دارای جواز/قانونی، تبدیل می شوند.

رئیس جمهور غنی پس از استماع صحبت های متذکره، گفت هدف دولت جمهوری اسلامی افغانستان تحرک اقتصادی کشور است و ما تمام منابع خویش را جهت بسیج و تحرک اقتصادی به کار خواهیم برد.

وی افزود اولویت کاری دولت جلوگیری از قاچاق معادن کشور است.شورای عالی اقتصادی ساحات جدید معدنکاری به مقیاس کوچک و پروژه های معدنکاری به مقیاس کوچک آماده صدور جواز را مورد تایید قرار داد.

همچنان شورای عالی اقتصادی تمدید جواز معدنکاری به مقیاس کوچک (سنگ مرمر) را مورد تائید قرار داد و وزارت معادن و پترولیم را موظف نمود تا تحت نظر معاونیت اول ریاست جمهوری و در همکاری نهادهای مربوطه، پیرامون موضوع تالک ننگرهار جلسات منظم را تدویر نموده و گزارش آن را با پیشنهادات مشخص به جلسات آینده شورای عالی اقتصادی ارائه نماید.

به همین گونه فیصله شد تا معاونیت اول ریاست جمهوری در قسمت تامین امنیت معادن کشور از تجربه میثاق امنیتی استفاده نموده و طرح مشخص را در زمینه با مقام عالی ریاست جمهوری ارائه نماید.

جلسه، وزارت معادن وپترولیم را مؤظف نمود تا هیاتی را به منظور سروی ساحه ذغال سنگ بامیان اعزام نماید و این وزارت به صورت مقطعی صلاحیت اجازه فروش ذغال سنگ را دارد و در دراز مدت قرار داد های دوامدار را با درنظرداشت معیارات جهانی و قوانین نافذه کشور با شرکت ها عقد نماید.

همچنان وزارت معادن وپترولیم مؤظف شد تا در همکاری با شرکت انکشاف ملی، روی استخراج ذغال سنگ در سطح کشور کار نموده و طرح واضح را با پیشنهادات مشخص در زمینه به یکی از جلسات شورای عالی اقتصادی ارائه نماید.

به همین گونه جلسه شورای عالی اقتصادی، وزارت مالیه را مؤظف نمود تا در قسمت تامین بودجه به منظور تغییر مسیر آبی ولسوالی نمک آب که از داخل معادن نمک میگذرد، همکاری نموده تا مسیر آبی تغییر نماید.جلسه، وزارت معادن و پترولیم مؤظف کرد تا سروی کامل و جامع از تمام معادن کشور را انجام داده و مواردی چون مقدار معادن افغانستان در هر زون و ولایت، ارزش آن ها، حجم و نوعیت معادن، نقش آن در انکشاف ولایت ها و سایر معلومات ضروری را مشخص نموده و گزارش آن را به یکی از جلسات آینده شورای عالی اقتصادی ارائه نماید.

به همین ترتیب واحد تسهیل سرمایه گذاری ریاست عمومی اداره امور مؤظف گردید که یک کارگروه ویژه را به منظور جلب سرمایه گذاری های بزرگ در بخش معادن تشکیل داده و گزارش آن را به مقام عالی ریاست جمهوری، ارائه کند.

در جلسه شورای عالی اقتصادی، وزارت معادن و پترولیم موظف شد تا پروسه اعطای جواز برای معادن کشور را تسهیل بخشیده و در قسمت صدور جواز اقدام نماید.در اخیر جلسه، وزارت متذکره موظف گردید تا با همکاری واحد تسهیل سرمایه گذاری، اداره پالیسی و استراتیژی ریاست جمهوری و فدراسیون اتاق های افغانستان، فورم استندرد و معیاری را جهت سرمایه گذاری روی معادن به مقیاس کوچک و صادرات آن، ترتیب نماید.

امارات عربی متحده ترور محسن فخری‌زاده، دانشمند هسته‌ای ایران را محکوم کرد و آن‌را «جنایتی فجیع» خواند.

امارات ضمن محکوم کردن این ترور که هنوز هیچ فرد یا گروهی هنوز مسئولیت آنرا برعهده نگرفته، خواستار «بیشترین خویشتن‌داری» از سوی ایران شده است؛ حال آنکه تهران انگشت اتهام را به سوی تل‌‌‌آویو نشانه رفته و از پاسخی مناسب سخن به میان آورده است.

خبرگزاری رسمی امارات عربی متحده روز یکشنبه با انتشار گزارشی در این خصوص اعلام کرد وزارت خارجه این کشور سوء قصد صورت گرفته در تهران بر ضد یک چهره شناخته شده برنامه هسته‌ای ایران را محکوم کرده است.

در بیانیه وزارت خارجه امارات آمده است: «امارات ترور و هدف قرار دادن محسن فخری‌زاده را به عنوان جنایتی فجیع و اقدامی که ممکن است به تشدید درگیری و مناقشه در منطقه بیانجامد، محکوم می‌کند.»

در بخش دیگری از این بیانیه از کلیه طرف‌ها خواسته شده تا برای جلوگیری از «فرو رفتن منطقه به بی ثباتی و مقابله با هرگونه تهدید برای صلح نهایت خویشتن‌داری را از خود نشان دهند.»

امارات در حالی ترور یک دانشمند هسته‌ای ایران را محکوم کرده که تهران پیش‌تر در خصوص هرگونه ناامنی در منطقه بواسطه نزدیکی و عادی سازی روابط این کشور با اسرائیل هشدار داده بود.

انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان میزگردی را بصورت مجازی زیر عنوان «خشونت جنسی در افغانستان: فرهنگ و ساختارهای قدرت»، برگزار کرد.

زهرا موسوی، نویسنده و خبرنگار؛ منیره یوسف‌زاده، معین وزارت دفاع ملی؛ خالد خسرو، نویسنده؛ میترا مهران، فعال مدنی/پژوهشگر سخنرانان این برنامه بودند. گردانندگی این برنامه را رامین مظهر، نویسنده بر عهده داشت.

زهرا موسوی در آغاز صحبت‌های خود به این نکته اشاره کرد که خشونت ابتدا در ساختارهای اقتصادی، سیاسی و فرهنگی افغانستان تولید و بعد در کانونی مانند خانواده‌ باز تولید می‌گردد.

وی گفت، دولت افغانستان در نوزده سال گذشته تمام منابع در حوزه تغییر وضعیت زنان را هدر داده است و باید از طرف جامعه جهانی و فعالین حقوق زن مورد پرسش قرار گیرد.

وی افزود دولت باید یک برنامه مدون جهت بهبود وضعیت معیشتی و خودکفایی جامعه روی دست گیرد و بهتر شدن وضعیت اقتصادی می‌تواند در وضعیت تمام جامعه، بویژه زنان تغییر ایجاد کند.

خالد خسرو سخنران بعدی این برنامه بیان داشت مردها به خاطر رعایت عرف‌ها و هنجارهای اجتماعی به خود اجازه می‌دهند که در برابر زنان خشونت کنند.

وی افزود، سو استفاده از قدرت نامحدودی که عرف، خانواده و دین به مرد داده است از عمده‌ترین عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان است.

وی به این باور است که مسئله حقوق زنان در افغانستان هیچگاه دغدغه اصلی نبوده است بلکه همواره به آن نگاه سیاسی شده است و عدم شکل‌گیری گفتمان موثر در این عرصه، نبود خواستگاه بومی است.

وی افزود در کشورهای پیشرو در زمینه حقوق زنان این فعالین این عرصه بودند که برچالش‌ها فایق آمده‌اند نه دولت؛ دولت آخرین بازیگری است که در این حوزه گام برمی‌دارد.

منیره یوسف‌زاده بیان داشت خشونت علیه زنان یک معضل جهانی است و این خشونت در افغانستان عوامل و انواع مختلف دارد، خشونت می‌تواند کلامی، فیزیکی، اقتصادی و… باشد.

یوسف‌زاده افزود در جایی خشونت اتفاق می‌افتد که اقتدار گروهی مردان زیر سوال می‌رود و عوامل بیرونی باعث شدت خشونت در زنان می‌شود. با توجه به ساختار فرهنگی و سیاسی افغانستان و تجربه چندین دهه جنگ، دیدگاه فرودستی به زنان بیشتر شکل گرفته است.

میترا مهران در صحبت‌های خود گفت آزار جنسی در محیط‌های کاری فعالیت را برای زنان سخت‌تر می‌سازد چرا که نگاه ساختارهای رسمی افغانستان بسیار مردسالارانه و متمرکز بر قدرت مردان است.

مهران افزود که ساختارهای موجود در افغانستان در سطوح مختلف به شدت مردانه است و این مانع رشد زنان شده و دیگر اینکه یک گفتمان سازنده در این حوزه صورت نگرفته است.

وی به این باور است ما نیازمند گفتمان ملی پیرامون حقوق زنان هستیم تا از طریق آن بتوانیم در افکار عمومی تغییر ایجاد کنیم و راه را برای فعالیت و پیش‌رفت زنان هموارتر و نقش آنان در جامعه پررنگ‌تر شود.

نخستین جشنوارۀ ملی فلم افغانستان “لاجورد”، با شناسایی چهره های برتر، دیشب در خانۀ علم و فرهنگ روسیه در کابل، پایان یافت.

این جشنواره به ابتکار ریاست افغان فلم وزارت اطلاعات و فرهنگ و نهاد های همکار ده روز پیش آغاز شد.

در این جشنواره ۲۵ فلم که شامل ۱۴ فلم بلند داستانی و ۱۱ فلم کوتاه داستانی بود، نامزد شد و هیئت داوران این فلم ها رادر پنج بخش ارزیابی کردند.

محمد طاهر زهیر، سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ این جشنواره را فرصتی برای شگوفایی صنعت سینما دانست و گفت به سینماها و مراکز فرهنگی در کشور توجه جدی صورت نگرفته است.

او گفت افغانستان غمگین ترین کشور جهان است و راه اندازی جشنوارۀ ملی فلم افغانستان “لاجورد” زمینه را برای شریک کردن خوشی و شادی مهیا می کند.

محمد طاهر زهیر افزود وزارت اطلاعات و فرهنگ با تدبیر و سیاست فرهنگی بنیادی، کوشش می کند که فرهنگ و سینما را از حاشیه نجات دهد‌.

رییس خانه علم و فرهنگ روسیه برگزاری این جشنواره را رویداد بزرگ فرهنگی دانست و گفت تعالی فرهنگ و سینما می تواند معضلۀ جنگ را در افغانستان خاتمه بخشد.

برای بهترین های این جشنواره تندیس و تقدیرنامه اهدا شد: در بخش مستند های این جشنواره، مستند قندهار که تلویزیون تمدن آن را تهیه کرده است، بهترین فلم مستند تلویزیونی، سربازان بی صدا می میرند از رعنا صادقی بهترین تحقیق برای مستند بلند، فلم مرغ توفان بهترین فلم مستند بلند، قصه های شب افغانستان از الکا سادات بهترین تدوین متن بلند، امیر حسین حسینی بهترین صدابردار مستند بلند زنگ تفریحی ۳:۴۵ و اثر شیخک بهترین مستند کوتاه شناخته شدند.

فلم سیبی از بهشت بهترین فلم بلند داستانی، فلم حبیبه بهترین فلم کوتاه داستانی، یوسف بره کی بهترین تصویر بردار فلم بلند داستانی، ظاهر هویدا و آرش هویدا در فلم مرغ توفان بهترین موسیقی متن، سید باقر حسینی بهترین تدوین فلم داستانی، قاسم رامشگر بهترین موسیقی فلم، رشاد آرش بهترین صدابردار فلم داستانی بلند، نصیر پژواک بهترین چهره پرداز، جواد الفتی بهترین طراح صحنه، ایوب عمر بهترین طراح لباس، سید واقف حسینی بهترین تصویربردار، زبیر فرهنگ بهترین فلم نامه نویس، همایون مروت بهترین کارگردان فلم بلند داستانی، نوارها به کارگردانی لاجورد حقیقی بهترین فلم انیمیشن و حسن نوری در مستند کارهای ممنوعه بهترین کارگردان نخستین دور جشنوارۀ ملی فلم افغانستان لاجورد برگزیده شدند.

در بخش بازیگران، لینا علم بهترین بازیگر نقش اول زن، توفیق لایق بهترین بازیگر نقش اول مرد و فرزانه نوابی بهترین بازیگر نقش کودک انتخاب شدند.

در این جشنواره به شماری از سینماگران به پاس خدمات شان تقدیرنامه نامه داده شد.

در سهمیه‌بندیِ‌های کلانِ حکومت‌داری، کرسیِ وزارتِ (اطلاعات و فرهنگ) مربوط می‌شود به معاونتِ دوم ریاست‌جمهوری، استاد دانش که با گیرافتادن طاهر«زهیر»، در فیلتر پارلمان باید الترناتیو و بدیل وی، به ولسی‌جرگه‌ی کشور معرفی شود.

فیگورهای متعددی در نیمکت انتظار برایِ رسیدن به کرسیِ وزاراتِ اطلاعات و فرهنگ، نشسته اند. ولی تحیل و تجزیه میزان تاثیرگزاری شان در این وزارت و آنالیز عبور شان از فیلتر ولسی‌جرگه، اما و اگرهایِ فروانی دارد که خیلی گذرا در سطور آتی به آن پرداخته می‌شود.

بدیل‌هایِ درحالِ انتظارِ کُرسیِ وزارتِ اطلاعات و فرهنگ در تیم عملیاتی استاد دانش یا جزو چهره‌های اکادمیک هستند ولی درایتِ کارِ حکومتی‌را ندارند و با معادلاتِ چندمجهوله‌ی مدیریت سازمانی بیگانه هستند.  یا ظرفیتِ کارِ دولتی را دارند ولی قاعده‌ی بازی‌را بلد نیستند یا هردو را دارند؛ ولی پشتوانه‌ی اقتصادی و عقبه‌ی تبلیغاتی سازنده را ندارند.

فهیم «هاشمی» کسی است که آن‌چه خوبان همه دارند ایشان تنها دارد.

هاشمی کسی است که یک رابطه‌ی تعریف‌شده و راه‌بردی با پارلمان دارد، پول و پله‌ی در حدِ اعتبار و کریدتِ بین المللی دارد، چنان‌چه مجله‌ی «فوربس» فهیمِ هاشمی را جزو دانه‌درشت‌های کار و بار اقتصادی و یک و سروگردن بالاتر از میلیونرهای واقعیِ افغانی، معرفی کرده بود.

هاشمی جایِ پایِ قابل لمسی، در اطاق فکر رئیس جمهور «غنی» دارد و با شخصِ رئیس‌جمهور، رفیقِ گرمابه و گلستان است و با کابینه‌ی دولت کلی خوش و بش جوان‌مردانه وعیارانه دارد و مالک یکی از وزنه‌های رسانه‌ای افغانستان تلویزیون (یک) است و جزوِ آدرس‌هایی است که تجربه‌ی فراز و فرودِ وزرات‌داری را دارد.

لذاست‌که استاد دانش با معرفیِ فهیم «هاشمی» به‌عنوان وزیر اطلاعات و فرهنگ  به خوبی می‌تواند جایگاهش در دولت را تثبیت کند و از کیانِ حقش، در ساختارِ دولت دفاع کرده پایگاه مردمی اش را در میان هزاره های اهل سنتِ کشور تحکیم بخشد و شکی ندارم هاشمی این فرصت را نمی‌سوزاند و مدافع خوبی از حقِ سرخِ مردم در  ساختار دولت خواهد بود.

استاد دانش با معرفیِ «هاشمی» می‌تواند در قد و قامتِ یک زعیم سیاسیِ دل‌سوز، برای هزاره‌های سُنی کشور مطرح شود، مردمی‌که در معادلاتِ کلانِ سیاسی از طرفِ سیاسیون مطرح هزاره تا این‌جایِ کار نادیده گرفته شده‌اند.

سیاه و سفید

درحالی که جنایات نظامیان استرالیایی در افغانستان با تایید موارد متعدد و مستند از قبیل عطش‌ خون‌ریزی و رقابت بر سر کشتن، رفتار غیرانسانی و غیرضروری با زندانیان و بریدن گلوی زندانیان و غیرنظامیان بار دیگر در صدر روزنامه ها و رسانه‌های جهان قرار گرفته است؛  با انتشار برگ جدیدی از رفتار غیرانسانی این نظامیان،گاردین تصویری را منتشر کرد که در آن نیروهای ویژه ارشد استرالیایی از پای یک قربانی افغان مشروب می‌خورند.

این نشریه انگلیسی نوشت تعدادی از تصاویر به دست آمده توسط آن‌ها نشان می‌دهد که یک نظامی ارشد استرالیایی، که هنوز نیز در حال خدمت است، در حال نوشیدن مشروب از داخل پای مصنوعی یک افغان کشته شده در داخل پایگاه نیروهای ویژه استرالیا در «ترینکوت» پایتخت ولایت ارزگان است.

گاردین تصویر دیگری را نیز منتشر کرد که در آن ظاهراً 2 نظامی استرالیایی در حال رقص با این پا هستند.

این نخستین تصویری است که گزارش‌های قبلی درباره استفاده از پای مصنوعی قربانیان افغان به عنوان ظرف آشامیدنی نظامیان استرالیایی را تایید می‌کند.

برخی نظامیان استرالیایی می‌گویند این عمل بطور گسترده توسط افسران رده بالا تحمل می‌شد و حتی برخی از نظامیان ارشد نیز آن را انجام می‌دادند.

گفته می‌شود این پای مصنوعی متعلق به یک فرد مظنون به عضویت در گروه طالبان است که در حمله نیروهای استرالیایی کشته شده بود اما ژنرال آنگس کمپبل، رئیس ستاد ارتش استرالیا، اخیراً با تایید کشتار غیرقانونی غیرنظامیان و زندانیان افغان اعتراف کرد که در بسیاری موارد، نظامیان استرالیایی در کنار فرد کشته شده اسلحه و بی‌سیم قرار می‌دادند تا در توجیه برای این کشتار وانمود کنند که افراد در عملیات نظامی کشته شدند.

ارتش استرالیا درحالی گوشه‌ای از جنایات نظامیانش در افغانستان را تایید کرده که در دو دهه اخیر همه نیروهای خارجی بویژه نظامیان آمریکایی مرتکب جنایات جنگی شده‌اند اما آمریکا با قُلدری از بررسی جنایات نظامیانش در افغانستان جلوگیری کرده است.

تاکنون تلاش‌های دیوان کیفری بین‌المللی برای رسیدگی به جنایات جنگی آمریکا و ناتو در افغانستان با لغو روادید دادستان پرونده افغانستان، هشدار برای بازداشت وی و دیگر کارکنان دادگاه که در این پرونده دخیل باشند و نیز توقیف و بلوکه کردن دارایی‌ها و اموال این دادگاه در آمریکا و اعمال تحریم علیه آن مواجه شده است.

ترور دانشمندان و کارشناسان فعال در پروژه های هسته ای خاورمیانه، یکی از تاکتیک های قدیمی اسرائیل برای حفظ برتری هسته ای در خاورمیانه و انحصار جنگ افزارهای اتمی در دست خودش است.این برنامه که در دهه هفتاد با ترور نظام مند دانشمندان هسته ای مصر شدت گرفت، در دهه هشتاد و نود مغزهای هسته ای عراق را یکی پس از دیگری هدف قرار داد و حتی دانشمندان فرانسوی و کانادایی همکار عراق از تیررس ماموران موساد دور نماندند.

موج ترورها از یک دهه پیش به ایران رسیده و ترور محسن فخری زاده نشان داد که علیرغم برخی وقفه ها، ماشین ترور اسرائیل متوقف نشده است. ترور دماوند از این لحاظ اهمیت دارد که در بحبوحه حملات تقریبا روزمره اسرائیل به نیروهای هوادار ایران در سوریه و نزدیکی این رژیم با کشورهای عرب خلیج فارس رخ داده و نوعی اعلان جنگ غیررسمی محسوب می شود.

افزایش تنش سیاسی در منطقه در آخرین هفته های حضور ترامپ در کاخ سفید تا جایی است که تنه به تنه نوعی درگیری نظامی می زند. به نظر می رسد هدف بانیان این وضع، شکل دهی به سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران در دولت بایدن است.از این لحاظ ترور دماوند را می توان، یک مین گذاری دیگر در در مسیر بازگشت آمریکا به برجام و بحرانی کردن پرونده هسته ای ایران از رهگذر تحریک تهران به واکنش متقابل دانست.

اسرائیل که از پشتیبانی بی شائبه امارات و عربستان برخوردار است، تلاش می کند، سیاست فشار حداکثری علیه ایران و یا دستکم خطوط‌ کلی آن در دولت آینده آمریکا حفظ شود. تشدید حملات به سوریه در حالیکه، تحول نظامی خاصی رخ نداده و جبهه های جنگ، عملا فریز هستند، عمدتا با اهداف سیاسی و به قصد “رفتن روی اعصاب” تهران انجام می شود.

با این وصف ترور مهمترین دانشمند هسته ای ایران، بخشی از کارزار حفظ میراث ترامپ در خاورمیانه در فقدان خود اوست. منطقه آبستن جنگ است، اما ایران جنگ نمی خواهد و مایل است سیاست نه مذاکره نه جنگ فعلی را به سیاست “جنگ نه، مذاکره آری” تغییر دهد و بی صبرانه منتظر ژانویه زمان تحویل قدرت در کاخ سفید است.

تحریم های ترامپ علیه ایران برخلاف تحریم های دوران اوباما که مصوب شورای امنیت بودند، مخلوق دولت آمریکا هستند و متحدان اروپایی و شرکای آسیایی آن، لزوما دل خوشی از آن ندارند. از این رو اگر دولت آینده، بخواهد “شل بگیرد”، سازمان تحریم ها به خودی خود تا حد زیادی از هم می پاشد.اما ائتلاف عبری ـ عربی جدید که این را نمی خواهد و قصد تغییر موازنه های فعلی خاورمیانه را دارد، از راه ارائه سیمایی “پیشاجنگی” از منطقه و برجسته کردن تهدید ایران، تلاش می کند راه بازگشت به دوران قبل از ترامپ را ببندد.

به زبان دیگر با مخابره تصویری از منطقه که آتش و دود ساختگی، نمی گذارد واقعیت های آن دیده شود، چشم دولت آتی آمریکا را بسته و آن را مقهور ترجیحات و اولویت های خود نمایند. به همین خاطر به نظر می رسد، ایران گزینه صبر استراتژیک در پی عبور از تله امنیتی ـ سیاسی ائتلاف را پیش گرفته است.پس از هر ترور این سوال مطرح می شود که تروریست ها از کجا آمدند؟ در میان کشورهای همسایه ایران، آذربایجان نزدیک ترین رابطه را با تل آویو دارد.

هرچند در ماه های اخیر امارات هم به جرگه دوستان نزدیک دولت یهود پیوسته است، اما در گذشته غالبا انگشت اتهام متوجه باکو و پیوندهای نزدیک امنیتی و نظامی آن با تل آویو می شد.آیا اسرائیل صورت حساب سنگین حمایت از آذربایجان در جنگ اخیر و پیروزی برق آسا و قاطع آن بر ارمنستان را روی میز الهام علیف گذاشته است؟هرچند شلیک کنندگان مشخصند، اما تدارک کنندگان و پشتیبانان فعلا در پس پرده هستند و نمی توان به ظن قاطع چیزی گفت. اما آنچه که روشن و خالی از ابهام است، این است که ترور فخری زاده شلیکی به برجام به انگیزه کشتن جسم نیمه جان آن بود.

دکتر محود واعظی

محب‌الله شریف‌زی، سخنگوی والی میدان‌وردک امروز (سه‌شنبه، یازدهم قوس) گفت این مسافران شب گذشته از سوی طالبان آزاد شدند. آقای شریف‌زی می‌افزاید ادارۀ محلی میدان‌وردک و بزرگان قومی در آزادی این مسافران ربوده شده نقش داشته‌اند.

جنگ‌جویان گروه طالبان حدود دو هفته پیش ۲۸ مسافر را از مسیر شاهراه نمبر دوم میدان وردک پیاده کرده و آنها را ربودند. این گروه هفده تن این مسافران را در روز نخست آزاد کردند و یازده تن آنان را تا شب گذشته نزد خود نگه‌داشتند. مسوولان محلی می‌گویند این مسافران، باشندگان ولسوالی‌های جلریز و به ولایت میدان‌وردک هستند.

گفتنی است شاهراه «نمبر دوم» میدان‌وردک که کابل را به ولایت‌های مرکزی وصل می‌ کند هرازگاهی گواه تلفات افراد ملکی و گروگان‌گیری از سوی طالبان و برخی از ملیشه‌های محلی است. تلاش‌های نهادهای امنیتی برای تأمین امنیت این شاهراه متاسفانه تاکنون نتیجه‌‌ بخش نبوده است.

آقای نور در توئیتی از دیدار خود با فرمانده پولیس ولایت بلخ خبر داد و گفت این دیدار در رابطه با اوضاع امنیتی، تامین امنیت و رفاه مردم صورت گرفت.

آقای نور از کارکردهای موفقیت آمیز فرمانده امنیت ولایت بلخ به خاطر پایین آمدن میزان جرایم و ناامنی سپاسگزاری نموده بیان کرد به هیچ مجرمی با اینکه پشتیبان و حمایت گر داشته باشد، رحم نکنید بلکه به پنجه قانون بسپارید.

چندی ست خبرهای ضد و نقیض از دوحه در مورد پروسه به گوش می رسد: داکتر نعیم سخنگوی طالبان می گوید که هیات های مذاکره کننده حکومت و طالبان روی تعیین کار شیوه مذاکرات صلح به توافق رسیده اند و سند آماده امضاء می باشد. از سویی دیگر اما سخنگوی رئیس جمهور غنی هرگونه پیشرفت در گفت و گوی دوحه را رد کرده است.

همچنین رئیس جمهور غنی به تازگی رئیس هیات مذاکره کننده حکومت و عبدالسلام رحیمی وزیر دولت در امور صلح را در حالت فوری به کابل فراخوانده و نارضایتی خود از خواسته های طالبان را ابراز داشت.

در چنین وضعیتی جامعه جهانی اما بر پیشرفت هرچه سریع تر مذاکرات صلح تاکید کرده و حتی یکی از شروط عمده کشورهای کمک کننده به افغانستان در کنفرانس جنوا نیز موفقیت پروسه صلح عنوان شد.

برخی از کارشناسان و شهروندان کشور اما بر این باورند که جامعه جهانی در فکر کوتاه کردن دستان رئیس جمهور غنی از پروسه صلح می باشد.

هارون معترف در این مورد می گوید اشرف غنی تمام توان خود را به کار بسته است که از پیش‌رفت در مذاکرات دوحه جلوگیری کند. کشورهای دخیل در روند صلح افغانستان از ماجرا در دوحه و سنگ‌اندازی غنی در کابل آگاهی یافته‌اند. آنان متوجه شده‌اند که غنی مخالف پیش‌رفت در روند صلح و دستیابی به یک راه‌حل سیاسی برای پایان جنگ است.

وی در فیس بوک خود نوشت:« استراتژی غنی این است که هر طور شده، پنج سال دوره‌ی ریاست جمهوری‌اش را تکمیل کند. او به خوبی می‌داند که توافق صلح با طالبان منوط به تشکیل حکومت انتقالی و یا موقت در افغانستان خواهد بود. حالا، فشار جهانی برای کوتاه‌کردن دست غنی از روند صلح آغاز شده است.»

 محمد حنیف اتمر وزیر امور خارجه کشور طی تماس تلفنی با محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ایران تسلیت و همدردی خود و دولت افغانستان را در مورد ترور محسن فخری‌زاده دانشـــمند هسته‌ای ایران، ابراز داشت و آن را محکوم کرد.
همچنان آقای اتمر از اشتراک وسهمگیری فعالانه ایران در کنفرانس افغانستان ۲۰۲۰ که هفتۀ گذشته در جنوا برگزار شد، ابراز امتنان کرده، در مورد حمایت ایران از روند صلح افغانستان و همچنان، تلاش‌های آقای ظریف در مورد تأمین وتقویت اجماع منطقه‌ای در حمایت از مذاکرات صلح قدردانی کرد.
در همین حال، محمد جواد ظریف ضمن تقبیح کردن حملات اخیر و سطح بلند خشونت‌ها در افغانستان، خواهان قطع جنگ و برقراری آتش‌بس و صلح پایدار در افغانستان گردید و از حمایت دولت ایران از دولت، مردم و فرآیند صلح افغانستان، به آقای اتمر، اطمینان داد.
گفتنی است هردوطرف توافق نمودند که بادرنظرداشت اهمیت همکاری دوجانبه، به خصوص در مورد پنج کمیته کاری با هم مشترکاً کار نمایند.

کارشناسان اعتقاد ندارند رییس‌جمهور بعدی ایران بتواند برای نجات [برجام] کار کند. ایران و امریکا ممکن در ۲۰۲۱ دوباره به برجام برگردند؛ زمانی که روحانی دفتر ریاست‌جمهوری را ترک می‌کند و آن‌ها می‌توانند روی توافق موشکی و امنیت منطقه‌ بحث کنند.

با اعلام برنده‌شدن جو بایدن در انتخابات ریاست‌جمهوری امریکا، جواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران، در سفری دو روزه وارد پاکستان شد.
روابط سیاسی میان ایران و پاکستان گرم؛ اما رابطه‌ی اقتصادی و امنیتی هنوز در حال توسعه است.
این بخش از بده‌کاری‌های دونالد ترامپ است که از برجام (JCPOA) بیرون شد و پیوستن در ۲۰۱۸ به آن را خطرناک تلقی کرد و کمک به نقض حقوق بشر و تروریزم دانست؛ اما ترامپ به زودی ریاست‌جمهوری را ترک می‌کند و جا‌نشین ‌اش جو بایدن دوباره به برجام ملحق خواهد شد.
محور گفت‌وگوی جواد ظریف با همتای پاکستانی اش تجارت و هم‌کاری‌های اقتصادی بود، تفکر دوباره روی‌کارآمدن برجام (JCPOA) یک هدف است؛ اما دلایل زیادی وجود دارد که منجر به بهبود روابط ایران و پاکستان در دوره‌ی‌ حکومت جو بایدن شود؛ نخست این که تضمینی به دوباره واردشدن جو بایدن به برجام (JCPOA) وجود ندارد. حسن روحانی، رییس‌جمهوری کنونی ایران که هیئت گفت‌وگوی برجام از ۲۰۱۳-۲۰۱۵ را به دوش داشت، تا سال دیگر ریاست‌جمهوری را ترک می‌کند. به نظر می‌رسد که جانشین روحانی چهره‌ی ضد امریکایی باشد. افزون بر آن؛ توافق برجام نزد مردم ایران منفور است و آن را به نفع اقتصاد شان نمی‌دانند. در ایران اعتماد به امریکا کاهش یافته است. خروج دونالد ترامپ از توافق‌ برجام (JCPOA) به صورت یک‌جانبه ایران را در وضعیت بد اقتصادی قرار داد، آن‌هم زمانی که با همه‌گیری شیوع ویروس کرونا دست‌وگریبان بودند.
در فرجام، ترامپ موج شدید [تحریم‌] را به پای «لنگ» مرغابی ایران پیش از ماه جنوری خواهد فرستاد. ایران فعالیت‌های پنهانی را برای دوباره روی دست گرفتن برجام‌ (JCPOA) آغاز کرده است. تلاش ایران در ۲۰۱۹ از طرف امریکا نادیده گرفت شد؛ اما اقدام کنونی شاید بتواند دوباره به برجام نزدیک شود. اگر در تلاش توقف برجام باشید، برنامه‌ی هسته‌‌ای ایران را باید زیر نظر داشت که برای نمایندگان جنگ نیابتی ایران؛ مانند «حزب الله» مفید است و سنتیز منطقه‌ای ایران را محدود کرده است. هر توافقی که منجر به ازدست‌دادن نمایندگان جنگ نیابتی ایران شود، از طرف ایران رد خواهد شد. ایران تحریم‌های دوباره‌ی امریکا را ممکن زیر نظر داشته باشد.
بحث مهم اما متحدان منطقه‌ای امریکا؛ مانند اسراییل، عربستان، امارات متحده‌ی عربی اند که طرف‌دار توافق با ایران نیستند و تلاش به براندازی برجام کردند. از طرفی هم، ایران در اولویت بایدن نخواهد بود و چون اداره‌ی بایدن در مبارزه با ویروس کرونا درگیر است.
انرژی مثبت این است که توافق حزب دموکرات برای‌ حمایت از برجام (JCPOA) نسبت به ۲۰۱۵ افزایش یافته است و تمام حزب رییس‌جمهوری طرف‌دار برگشت به توافق برجام است؛ اما سنا به دست جمهوری‌خواهان است که می‌تواند یک چالش جدی فراراه بایدن باشد.
کارشناسان اعتقاد ندارند که رییس‌جمهور بعدی ایران بتواند برای نجات [برجام] کار کند. ایران و امریکا ممکن در ۲۰۲۱ دوباره به برجام برگردند؛ زمانی که روحانی دفتر ریاست‌جمهوری را ترک می‌کند و آن‌ها می‌توانند روی توافق موشکی و امنیت منطقه‌ بحث کنند.
برگشت به توافق موشکی علاج نوش‌داریی برای ایران نیست، تنها از تحریم‌های بعدی جلوگیری خواهد کرد که بخش سوم تجارت ایران است؛ اما تحریم‌های اولی پابرجا است. آغاز تجارت با کمپنی‌های امریکا می‌تواند روی پیمان‌کارهای غیرامریکایی که به دالر کالا عرضه می‌کنند، تاثیر بکند.
این مهم است که چرا رابطه‌ی تجاری ایران و پاکستان هنوز ناچیز است. از۲۰۱۵-۲۰۲۱ هزینه‌ی تجاری این دو کشور افزون به ۵ بیلیون دالر می‌شود؛ اما هیچ‌گاه به اهداف تعیین‌شده نرسیدند. اگر پاکستان در تاریخ یک رهنما داشته باشد، آن ‌هم منافع پاکستان در توافق برجام (JCPOA) است.
البته تعیین تعرفه‌های بلند به کالاهای تجاری دو کشور و هم‌چنان سوی مدیریت اقتصادی و تجارت مزمن پاکستان از دیگر فکتورها است. هم‌چنان شیوع بیماری ویروس کرونا روی صادرات کالا تاثیر داشته است.
چالش دیگر فراراه تجارت دو کشور؛ نزدیکی اقتصادی-امنیتی پاکستان و عربستان است. عربستان تلاش می‌کند به روند توسعه‌ی پایپ‌لاین ایران-پاکستان مانع ایجاد کند؛ در حالی که رابطه‌ی پاکستان و سعودی هنوز قدرت‌مندانه پابرجا است.
نگرانی جدی پاکستان از دشمن سنتی ‌اش هند است، خطرناک‌تر از لغو برجام (JCPOA)، پیش از این ‌که ترامپ از برجام (JCPOA) بیرون شود. هند توافق تجاری نفت و پروژه‌ی گذرگاه تجاری چابهار را با ایران امضا کرد که کلید آغاز در هم‌کاری اقتصادی تلقی می‌شود. نزدیکی ایران و هند، تهران را وادار به دخالت در قضیه‌ی کشمیر می‌کند. در سال‌های اخیر رهبر مذهبی و سایر رهبران ایرانی از موقف پاکستان در کشمیر حمایت کردند؛ اما شگردهای تجاری اخیر هند سبب می‌شود تا ایران عقب‌نشینی کند.
از گفت‌وگوهای ظریف در پاکستان چیزی به بیرون درز نکرده است، هر چند در خبرنامه‌های پاکستان به کشمیر اشاره شده بود؛ اما در متن خبرنامه‌ی ایرانی‌ها ذکر نشده بود. در نشست‌های دوجانبه‌ی پیشین روی اتصال چابهار به کریدور اقتصادی چین-پاکستان صحبت شده بود؛ اما در این دیدار به آن اشاره‌ای نشده است.
با لغو برجام (JCPOA) ایران، نمی‌خواهد هند؛ رقیب بجینگ و پاکستان را در منطقه از دست بدهد. تهران محتاط قدم بر می‌دارد، تا در وضعیت حساسی که نیروهای هند و چین در بندر همالیان در برابر هم قرار دارند، لغزش نکند. با دوباره روی‌کارشدن توافق برجام (JCPOA) تنش ایران و پاکستان دوباره افزایش خواهد یافت. اگر هند ظرفیت دوباره واردشدن به بازار کالاهای تجاری ایران را پیدا کند و رابطه‌ی نزدیک سیاسی با تهران ایجاد کند، به معنای تشدید هراس دیرینه‌ی پاکستان است. هند می‌تواند از نفوذ در زیر ریش پاکستان، از ایران استفاده کند. این هراس در ۲۰۱۶ تجربه شد. زمانی که «کابوشان جادهی» -جاسوس هندی-، در پاکستان از بندر ایران وارد این کشور شده بود. پاکستان از افزایش نفوذی‌های هند نگران است. این کشور اخیرا ادعا کرده است که هند با تروریستان ارتباط دارد.
افغانستان به عنوان یک فرصت دیگر است. در ۱۹۹۰ پاکستان و ایران در دو خط مخالف قرارد اشت؛ پاکستان از گروه‌ طالبان حمایت می‌کرد و ایران طرف‌دار گرو‌های ضد طالبان –جبهه‌ی متحد شمال- بود. پس از آن تهران رابطه‌ی نزدیکی با طالبان ایجاد کرد و در روند صلح با پاکستان هم‌کاری را آغاز کرد؛ اما این دو طرف [ایران-پاکستان] در یک سطح قرار ندارند. ایران نسبت به پاکستان نگرانی دارد که حکومت کابل به دست طالبان سقوط نکند. در حقیقت تهران مخالف امضای توافق‌نامه‌ی فبروری ۲۰۲۰ دوحه است، قسمی که حکومت افغانستان را دور زدند.
در صورتی که جو بایدن در بخشی از راه‌برد سیاسی خود به دنبال برجام (JCPOA) باشد و ایران و پاکستان نزدیک شوند؛ اما نزدیکی پاکستان به تهران و ریاض به عنوان دو رقیب نقش پل را دارد. زمانی که بایدن شاهد توسعه میان ایران و پاکستان باشد، کمکی به پایداری آن نمی‌کند.

The International Interests

ابوبکر صدیق

دبیر کل ناتو در بیاناتی در مورد برنامه های کشور های عضو پیمان اتلانتیک شمالی برای ادامه حضور نظامی در افغانستان گفت بهای خروج از افغانستان به خطر انداختن دستاوردهای ماست.

ینس استولتنبرگ دبیرکل ناتو، روز گذشته(دوشنبه 30 نوامبر) در یک نشست مجازی به خبرنگاران اعلام کرد علیرغم تصمیم ایالات متحده برای کاهش شمار نیروهای نظامی خود در افغانستان، پیمان اتلانتیک شمالی “ناتو” قصد ندارد نیروهای خود را به طور کامل از افغانستان خارج کند.

استولتنبرگ با ذکر این نکته که یک گفتگوی تلفنی “عالی” با بایدن داشته و دربارهٔ افغانستان نیز صحبت کرده، گفت: «بهای ماندن در افغانستان، البته درگیری نظامی است. اما بهای خروج، به‌خطر انداختن دستاوردهای ما در آنجاست.»

دبیر کل ناتو گفت، پس از آن‌که جوبایدن رئیس جمهور منتخب آمریکا مراسم تحلیفش را به جا آورد، از او دعوت می‌کند تا برای شرکت در یک اجلاس این پیمان به بروکسل بیاید و در مورد حضور آینده در افغانستان ارزیابی‌اش را شریک کند.

وی گفت جامعه جهانی نباید اجازه دهد که افغانستان بار دیگر لانه امن برای تروریستان بین‌المللی شود.

دبیر کل ناتو در این مورد گفت: «ایالات متحده شمار نیروهای خود را در افغانستان کاهش می دهد. با این وجود ، مأموریت آموزشی ناتو “پشتیبانی قاطع” در تنظیمات قبلی ادامه خواهد یافت ، کشورهای اروپایی ناتو و کشورهای همکار قبلاً حفظ نیروهای خود را تأیید کرده اند».

دبیرکل ناتو تأکید کرد پس از حاصل شدن اطمینان از این‌که طالبان به تعهدات‌شان عمل کنند و با کاهش خشونت‌ها، آتش‌بس را بپذیرند، خروج نیروها خیلی زمان زیاد نخواهد گرفت.

 استولتنبرگ افزود، سوال در مورد شمار نظامیان باقی مانده در افغانستان در آینده نزدیک مشخص خواهد شد.

پیش از این کریستوفر میلر سرپرست وزارت دفاع آمریکا گفته بود به دستور رئیس جمهور دونالد ترمپ شمار سربازان کشورش در افغانستان تا نیمه‌های ماه جنوری از 4500 به 2500 تن کاهش خواهد یافت.

تصمیم‌گیری بر سر حضور نیروهای ناتو در افغانستان از مسائل مهم این روزهای این ائتلاف نظامی است، چرا که پس از تصمیم ترامپ مبنی بر خارج کردن بخش عمدهٔ نیروهای آمریکایی از این کشور تا 15 جنوری ، باقی اعضای ناتو تلاش دارند تا حضور نیروهای این پیمان را در افغانستان حفظ کنند.

دکتر محسن فخری‌زاده رییس «سازمان پژوهش و نوآوری وزارت دفاع» ایران روز جمعه در تهران ترور شد. گرچه عاملان به طور رسمی مسئولیتی نپذیرفته‌اند، ولی بسیاری از رسانه‌ها و ناظران، موساد را عامل این ترور قلمداد کرده و نیویورک‌تایمز نیز وی را هدف شماره یک موساد دانسته است. این ترور را در دو بُعد اهداف و پیامدها می‌توان ارزیابی نمود.

۱️. اهداف

با فرض عاملیت اسراییل در این ترور، می‌توان ریشه آن را به برخی تحرکات اخیر سه‌جانبه آمریکا، عربستان و اسراییل در فاصله دو ماه مانده به پایان ریاست‌جمهوری ترامپ و همچنین خبرهایی مبنی بر سفر نخست‌وزیر اسراییل به عربستان مرتبط دانست. عاملان این اقدام در واقع به گمان خود، شمشیری دولبه برای ایران تدارک دیده‌اند. اولاً در صورت واکنش جدی و علنی ایران به این ترور، مذاکرات هسته‌ای با مانع روبرو می شود. علاوه بر این، این ترور می‌تواند به عنوان اهرم فشاری برای دولت آمریکا در مذاکرات با جمهوری اسلامی ایران عمل کند. ثانیاً در صورت عدم واکنش نیز بازدارندگی ایران را تضعیف نموده و موجبات تکرار این اقدام‌های ضدامنیتی را علیه جمهوری اسلامی فراهم می کند.

۲️. پیامدها

برنامه‌‌های هسته‌ای و دفاعی ایران به سطحی از ارتقای ساختاری دست یافته است که فقدان برخی چهره‌ها، آن را متوقف نمی‌کند. چنان‌چه رشد برنامه موشکی پس از ترور سردار تهرانی‌مقدم با سرعت بیشتر تداوم یافت. با این حال تشدید بی‌اعتمادی ایران به غرب و تضعیف گرایش به مذاکره را می‌توان از پیامدهای این رخداد به شمار آورد. هم‌چنین افزایش تنش‌های منطقه‌ای میان جبهه مقاومت و آمریکا و اسراییل در عراق و سوریه می‌تواند از تبعات دیگر این حادثه باشد.

با وجود اینکه پیگیری حقوقی این ترور در سازمان ملل، می‌تواند یکی از گزینه‌های اقدام ایران باشد اما عدم واکنش متناسب و پاسخ دیرهنگام می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیر امنیتی و دفاعی در پی داشته باشد که حتی میز مذاکرات نیز از تبعات آن مصون نخواهد ماند.

دکتر عبدالطیف نظری

حد اقل تا حالا تمام‌کسانی که در فهرست داکتر عبدالله قرار داشته است رای اعتماد گرفته اند. برخی کاندیدای دیگر با این روایت که حلقاتی در حکومت مخالف ما هستند موفق به جلب رای پارلمان شدند.

برخی کاندیدان بر اثر سعی و تلاش‌های فردی خود موفق به کسب رای شدند. تا حالا دو تن از کاندیداهایی که همسو با دولت‌ساز بودند موفق به کسب رای اعتماد نشدند. خطر جدی برای افراد باقی مانده نیز وجود دارد.

بهتر است نهادهایی که از آدرس حکومت با پارلمان کار می‌کنند روی کار شیوه خود تجدید نظر کنند. خلاها و مشکلات را شناسی، برای رفع آن اقدام کنند.

با اصل احترام به تفکیک قوا، اما مناسبات معنادار با مجلس مهم است. حالا با درس‌هایی که از این رای اعتماد گرفتیم باید برای آینده تدابیر جدی سنجیده شود.

شاه حسین مرتضوی

نمایندگان مجلس امروز به شش وزیر پیشنهادی و نامزد ریاست امنیت ملی رای اعتماد دادند و دو وزیر پیشنهادی را نیز رد کردند.

در نشست امروز مجلس، احمد ضیا سراج نامزد ریاست عمومی امنیت ملی، نورالرحمان اخلاقی نامزد وزارت امور مهاجرین، هارون چخانسوری نامزد وزارت معادن و پترولیم، انوارالحق احدی نامزد وزارت زراعت، آبیاری و مالداری، قدرت‌الله ذکی نامزدر وزارت ترانسپورت، نجیب‌الله یمین نامزد وزارت فواید عامه و محمود کرزی نامزد وزارت شهرسازی و اراضی رای اعتماد گرفتند.

طاهر زهیر نامزد وزارت اطلاعات و فرهنگ با گرفتن ۷۸ رای اعتماد و حسینه صافی نامزد وزارت امور زنان با کسب ۱۱۶ رای اعتماد نتواستند کرسی‌های این دو وزارتخانه را به دست آورند.

در روند رای دهی امروز ۱۲۳ رای نصاب تعیین شده بود و هر وزیر پیشنهادی با به دست آوردن آن تایید می‌شد.

نامزد ریاست عمومی امنیت ملی با کسب ۲۲۰ رای، بالاترین میزان آرا را در میان دیگر نامزدان کسب کرد و شش وزیر پیشنهادی تایید شده نیز از ۱۴۰ تا ۲۰۰ رای کسب کردند.

میررحمان رحمانی، رئیس مجلس نمایندگان در نشست امروز از دولت خواست برای وزارتخانه هایی که وزیر پیشنهادی شان رد شده نامزد‌های دیگری را معرفی کند.

پیش از این ۱۰ وزیر پیشنهادی دولت از سوی مجلس نمایندگان رای اعتماد گرفته بودند.

سرنوشت نا معلوم ۱۱مسافری که به گفته مقام‌های میدان وردک از سوی طالبان ربوده شده اند.

محب‌الله شریف‌زی سخنگوی والی میدان وردک شمار این مسافران را ۲۸تن می خواند و می‌گوید از دیروز تاکنون با پادرمیانی بزرگان قومی ۱۷مسافر ربوده شده رها شده اند.

او می‌افزاید “روز گذشته مخالفان مسلح ۲۸تن از مسافران را به جای نامعلومی بردند که هنوز ۱۱تن در نزد‌شان مانده و تلاش بر این است که آنان را میانجی گیری بزرگان رها شوند، شما می دانید طالبان هستند که پُل‌ها را ویران می کنند پروژه‌های دیگر عام المنفعه مانند مکتب، مدرسه و مسجد را تخریب می کنند و در برابر مردم عام ایستاد می شوند و تنها تلاش‌شان ایجاد موانع در برابر صلح است.”

یک روز پیش فرماندهی پولیس میدان وردک گفت که طالبان موترهای غیرنظامیان را درساحه روستای سیاه پیتاب و پل مهراب ولسوالی جلریز توقف داده و ۲۸ غیرنظامی را با خود برده اند.

او افزود: “این مسافران که تمام‌شان مردان بودند از ولسوالی حصه اول بهسود ولایت میدان وردک به سوی کابل می آمدند.”

شماری از مسافران در شاهراه جلریز- کابل از مشکلات امنیتی در این شاهراه می گویند: “کارمند دولت و مردم عام نمی‌توانند از این راه رفت و آمد کنند، ما نیز در این راه رفت و آمد کرده ایم با مشکلات زیاد روبه رو شده ایم با بررسی طالبان روبه رو شده ایم، بسیاری‌ها را با خود برده اند یکی به نام دزد و دیگری به نام طالبان مشکلات در این شاهراه بزرگ وجود دارد.”

“این راه یک راه رفت و آمد مسافران است، امنیت آن بسیار خراب است، مسئولیت دولت است که باید امنیت این راه را تامین کند، طالبان در چندین بخش شاهراه کابل‌جلریز و کندهار کمربند‌های تلاشی دارند.”

شاهراه جلریز که کابل را با بامیان و دیگر مناطق مرکزی وصل می‌کند یکی از ناامن‌ترین منطقه میدان وردک خوانده می شود که بربنیاد ادعاها طالبان در آن حضور گسترده دارند.

مقام‌های امنیتی این ولایت نیز تائید می‌کنند که طالبان دربخش‌هایی از این شاهراه‌ها حضور دارند و هر از گاهی مسافران را با خود می‌برند.

درسال‌های پسین طالبان بارها مسافران را در شاهراه‌‏ها به ویژه شاهراه‌های شمال و غرب کشور با خود برده اند شماری را رها و برخی از مسافران را کشته اند.

ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی نظامی این گروه در پاسخ به پیام‌های ما گفت درحال دریافت معلومات در باره این رویداد است و دیگر تا تهیۀ این گزارش به پیام‌های ما پاسخ نداد.

وزارت دفاع اعلام کرد طراح حملۀ روز گذشته به واحد کماندوهای مستقر در غزنی شخصی به نام «حمزه وزیرستانی» بوده است.

حمزه‌ وزیرستانی شب گذشته در مربوطات روستای «علی‌ شیرخیل» ولسوالی «گیروی» غزنی، در یک حملۀ هدف‌مند هوایی کشته شده است.

وزارت دفاع در ادامه افزود حمزه وزیرستانی‌ حمله به واحد کماندوهای مستقر در غزنی را سازمان‌دهی کرده بود.

حملۀ موتر بمب‌گذاری‌شده به واحد کماندوهای مستقر در غزنی بامداد روز گذشته، نهم قوس انجام شد. در این حمله، بیش از ۳۰ نظامی کشته و ۲۴ نظامی دیگر زخمی شدند.

هنوز فرد یا گروهی مسئولیت این حمله را به عهده نگرفته است.